Janno: Welk gerucht geloof jij?

Janno neemt je mee tussen geruchten en twijfel, waar één stem echt vrede brengt ✨. Ontdek hoe Jezus jou opzoekt en rust geeft; er is hoop.

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:03

Hey wat leuk dat je weer luistert. Ik ben Janno en ik wil je wat vertellen over een dinsdag in het jaar 1944. Nederland was een oorlog in die tijd. En op dinsdag 5 september waren er geruchten. En die werden doorverteld en die klonken overal steeds luider. Namelijk, de oorlog zou bijna voorbij zijn. Het kon nu elk moment gebeuren. De bevrijding kwam eraan. En mensen vertelden dat dus door aan elkaar, en ze haalde vlaggen van de zolder, en er werd gestopt met werken, een feestdag ontstond. De straten stroomden vol, want ze zouden hun bevrijdes gaan ontmoeten. Maar wat bleek? Het was te volbarig, het klopte niet. De geruchte molen was te hard gegaan de bevrijding was er nog niet. En toch was wel te snappen dat het bericht zoveel kracht had. Want iedereen verlangde naar vrijheid en naar vrede. Je wilde het zo graag. En anderen zeiden toch ook dat het zo was: zou zo mooi zijn. Waarschijnlijk heeft Thomas zo naar de andere discipelen gekeken. Ze kwamen met een verhaal over dat Jezus zou zijn opgestaan uit de dood. En het klonk zo mooi, en het was misschien ook nog wel te begrijpen. Want ze verlangde er zo na. Maar je moet je niet meelaten nemen in geruchten, die niet kloppen en in emoties die met je aan de haal gaan. Want we hebben hem toch gezien aan het kruis: het is allemaal voorbij. In Johannes 20, vers 26 staat: En na acht dagen waren zijn discipelen weer binnen, en Thomas was bij hen. En Jezus kwam, terwijl de deuren gesloten waren, en hij stond in hun midden, en hij zei: Vrede zij u. Hier gebeuren een aantal schitterende dingen. En in drie Wake Me Ups neem ik je graag wat mee in deze tekst. Voor vandaag twee gedachten: Jezus verschijnt hier in een groep discipelen die alles behalve trouw waren geweest. Die alle kanten op waren gerend. En Petrus die hem verraden had, en dus een Thomas die zelfs na de verhalen over de opstanding nog steeds weigerde om te geloven, die niet kon meegaan in dit gerucht. En nu staat Jezus daar. In hun midden. En van alle woorden die Jezus had kunnen zeggen, en van elk verwijt dat Hij had kunnen maken, en van elk oordeel wat Hij had kunnen uitspreken. Hij doet het niet. Hij die de dood was ingegaan, die de duisternis overwonnen heeft in een diepe weg, een mysterie waar wij niet bij kunnen. Hij staat daar in hun midden. En hij zegt: vrede zij met jullie. Vrede zij met jullie. En voor Thomas lijkt dit genoeg te zijn. Als Jezus voor hem staat en hem aanspreekt, dan lijkt het erop dat Thomas niet eens meer heeft gevoeld aan die lettekens en die wonden. Maar dat zijn vragen en zijn diepe twijfels verdwijnen bij het horen van zijn stem. En misschien is dat wel wat wij het diepste nodig hebben ook vandaag: iets mogen horen van zijn stem. In de oude Psalmenreiming vind je die prachtige tekst: Merk op mijn ziel wat antwoord God u geeft. Hij spreekt gewis zeker tot elk die voor Hem leeft. Wat mooi is dat! En hoe hoopvol. Dat Jezus Thomas opzocht en ook ons opzoekt. Want in vers 29. Dat is de tweede, dan gaat het opeens niet meer over Thomas, maar dan gaat het over jou. En daar zegt Jezus: Zalig zijn zij die niet gezien zullen hebben en die toch geloven. Zalig ben je, heel gelukkig, diep gelukkig, wanneer je, ook al was je er niet bij op die zondag 2000 jaar geleden, wanneer ook jij gelooft. Gelukkig ben je, want de geruchten zijn waar. De geruchten over bevrijding en over een God die ons in onze verlorenheid opzoekt, over een God die leeft en die ons een eeuwig leven met Hem wil geven. In vrijheid en in vreugde. De geruchten zijn waar, nog even, en wij zullen Hem zien. Ik wens je voor vandaag een hele mooie dag.