Bryan: Prediker: cynisme of welkome wake-up-call?

⏰Bryan neemt je mee in Prediker en helpt je kiezen wat echt telt, voorbij de ratrace. Laat los wat leeg voelt en maak ruimte voor mensen om je heen; dat geeft rust en hoop.

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

0:02

Goedemorgen. De komende drie wake-me-ups wil ik het met jullie graag hebben over het boek Prediker. Prediker is een wijsheidsboek en wordt, net als andere wijsheidsboeken, traditioneel toegeschreven aan koning Salomon. Dit komt omdat het eerste vers van het boek stelt dat Prediker de zoon is van David en koning is in Jeruzalem. Het boek is een collectie van wijsheden en uitspraken en wordt doorgaans gekenmerkt door een Cynische toon. Toch houdt het ons vaak een spiegel voor en stelt het vragen bij ons bestaan. Daarom vind ik het boek de moeite waard en wil ik graag enkele passages met jullie bespreken. Vandaag lees ik met jullie prediker hoofdstuk 1, versen 2 tot 11. Lucht en leegte, zegt de prediker. Lucht en leegte, alles is leegte. Welk voordeel heeft de mens van alles wat Hij heeft verworven, al zijn moeizaam gezoek onder de zon? Generaties gaan, generaties komen, maar de aarde blijft bestaan. De zon komt op, de zon gaat onder, en altijd snelt ze naar de plaats waar ze weer op zal gaan. De wind waait naar het zuiden, dan draait hij naar het noorden. Hij draait en waait en draait en al draaiend waait de wind weer terug. Alle rivieren stromen naar de zee, toch raakt de zee niet vol. De rivieren keren terug naar de plaats waar ze ontsprongen en beginnen weer opnieuw te stromen. Alles is vermoeiend. Zo zeer dat er geen woorden voor te vinden zijn. De ogen van een mens kijken en vinden geen rust. Zijn oren horen en ze blijven horen. Wat er was, zal er altijd weer zijn. Wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan. Er is niets nieuws onder de zon. Wanneer men van iets zegt: kijk iets nieuws, dan is het altijd iets dat er sinds lang vervlogen tijden is geweest. De vroegere generaties zijn vergeten, en ook de komende generaties zullen vergeten worden, in die tijden die daarna weer komen. Tegenwoordig leven we in een ware red race. De maatschappij verwacht dat we steeds maar meer en meer werken, zodat we materiële welvaart verwerven. Ook worden we in vele mensen verwacht ieder moment van de dag en week paraat te staan voor allerlei zaken. Als het niet de werkgever is, dan zijn het de social media die de aandacht op eisen. Om die reden komen de woorden van Prediker vandaag hard binnen. Is er enig voordeel uit het harde zoegen dat we soms als mensen doen? Waarom en voor wat jagen we ons eigenlijk op? Zijn vele van de bezigheden die we op het eerste gezicht belangrijk vinden misschien niets anders dan leegten en geven ze eigenlijk weinig zin aan het leven. Wanneer we ons telkens opjagen in de dingen die we moeten doen of wanneer we urenlang bezig zijn om het juiste filmpje of de juiste foto te posten op social media, zijn we dan wel bezig met wat er echt toe doet. Als we prediker mogen geloven, is het vaak beter om alles even los te laten en te genieten van de dingen die we rondom ons zien en ervaren. Je zal merken dat het met die dingen zijn die ons optellen. Denk hierbij aan familie, vrienden, partner of kinderen die ons liefde geven. Wanneer we telkens bezig zijn met onszelf, verliezen we de ander uit het oog. Tijd maken voor de ander en onze liefde met hen delen is zoveel meer waard dan het constante gejaag en de prestatiedrang die we onszelf opleggen. Op die manier maak ik zelf ook tijd voor anderen na het werk en in het weekend, iets wat ik vroeger totaal niet deed. Ik moet zeggen dat ik er zelf gelukkiger door geworden ben. Prediker dacht ons uit om na te denken op welke manier we vandaag kunnen onderscheiden wat er echt toe doet. Hoe doen jullie dat? En hoe kan jullie geloof hiertoe bijdragen?