Renske: Bouw jij een kathedraal?

Renske laat zien hoe een andere blik op je werk alles verandert: je bouwt mee aan iets groters. Luister mee en ga de dag in met nieuw perspectief en hoop 🌟.

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Goedemorgen, Renski hier. Ik hoop dat je lekker hebt geslapen en vol energie aan een nieuwe dag begint. Al kan ik me ook goed voorstellen dat het misschien wel anders is. Van de week was ik bij een avond van mijn kerk en ik hoorde een interessant voorbeeld dat mij aan het denken zette. Ik deel het graag met je. Het gaat over drie steenhouders. Aan werd gevraagd wat ze aan het doen waren. De een beantwoordde de vraag met ik ben stenen aan het hakken. De volgende zegt: Ik ben een muur aan het bouwen. En de laatste steenhouder beantwoordt de vraag met ik bouw mee aan een kathedraal. Er is een groot verschil tussen deze drie. De eerste man focust zich op de handeling: het steenhakken. Dat is wat ik doe, dat is mijn taak. Daar ben ik mee bezig. Deze man voelt zich geen onderdeel van een groter proces of iets dergelijks. Nee, steenhakken. Dat is zijn taak. De tweede steenhouder kan al iets meer uitzoomen. Hij zegt: Ik ben een muur aan het bouwen. Hij heeft een resultaat voor ogen en hij weet dat hij niet puur en alleen met die stenen bezig is, maar hij bouwt aan iets groters mee. En de derde steenhouder, die heeft het al helemaal voor ogen. Hij voelt zich echt onderdeel van iets groters. Als hem wordt gevraagd wat hij aan het doen is, zegt hij: ik bouw mee aan een kathedraal. De stenen die ik hak, zijn van cruciale waarde voor het bouwen van een prachtig gebouw. De stenen die ik hak, zijn van cruciale waarde voor het bouwen van een prachtig gebouw. Je voelt hem waarschijnlijk net als ik al aankomen. Het is een bijzonder voorbeeld van hoe mensen verschillend naar een situatie kunnen kijken, hoeveel perspectief uitmaakt. In dit voorbeeld zijn ze bezig allemaal met dezelfde stenen. Ze hakken misschien wel allemaal op dezelfde plek met hetzelfde apparatuur en hetzelfde salaris wat ze ervoor krijgen. Alleen het perspectief is totaal anders. En dit zette mij de afgelopen dagen aan het denken: Hoe ga ik om met de taken die ik heb gekregen? Soms is het zo makkelijk om het werk wat je doet te zien als puur jouw taak. Ik krijg salaris en ik ga weer door. Hoe sta jij hierin? Voel je je onderdeel van een groter geheel met de dingen die je doet? Zie je waar je aan meebouwt? Zie je waar jouw werken toegevoegde waarde hebben of voel je vooral dat je bezig bent met hakken en hakken en mis je het zicht op iets groters? Ik betrap mezelf hier ook soms op. Ik ben soms maar bezig en bezig met de taken die er liggen en ik ga maar door met wat er moet gebeuren en totaal niet met wat ik bijdraag in een groter maatschappelijk of geestelijk geheel. En dit terwijl ik echt een bijzondere baan heb in Gods Koninkrijk. Ik werk als eindredacteur bij Move Community en als Move Community vertellen we zoveel bijzondere getuigenissen waar God zichtbaar wordt en die delen we vervolgens met allemaal jonge mensen op social media. Voor mij is het lijntje heel duidelijk. Je zou bijna kunnen denken: natuurlijk draag ik bij aan die kathedraal. Maar zelfs binnen een baan als deze kan het voelen al steeds maar doorgaan en steeds maar moeten en missen waar je nou aan meebouwt. Als mensen zijn we gemaakt om bij te dragen aan de zorg voor onze aarde. Wij mogen zelfs heersen op de aarde zoals er in Genesis 1 wordt gezegd. In vers 27 staat: God schiept de mens als zijn evenbeeld. Als evenbeeld van God schiep Hij hen. Mannelijk en vrouwelijk schiep Hij de mensen. Hij zegende hen en zei tegen hen: Wees vruchtbaar en wordt talrijk. Bevolk de aarde en breng haar onder je gezag. Heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen. Dat Heers interpreteerde ik regelmatig als streng en met de harde hand. Maar in Genesis 2 staat dat de mens de tuin van Ede mocht bewerken en erover mocht waken. Het is eigenlijk iets heel moois in zich, als een soort rentmeester. En jij mag jouw taak, jouw werk, jouw verantwoordelijkheid in dat perspectief zien. Je bent niet alleen bezig met die ene taak, nee, je mag bijdragen aan de heerschappij van de aarde en waken over onze aarde. En misschien vind je het wel moeilijk om te zien op welke manier jij bijdraagt aan het grotere plaatje. Misschien ben je vooral bezig met wat er nu voor je ligt. Of misschien heb je vooral werk en taken waar je helemaal geen link ziet naar een groter geheel. Ik wil je aanmoedigen om even de tijd te nemen om hierover na te denken en zo deze nieuwe dag in te gaan. Op welke plek draag jij bij aan het grotere geheel? En hoe verandert dit vandaag jouw perspectief? Ik hoop dat je vandaag mag zien dat je onderdeel bent van Gods grotere plan en je niet alleen maar hoeft te focussen op het hakken van de stenen, maar ook mag kijken naar de kathedraal die gebouwd wordt. Heb een fijne dag.