Wake Me Up

Robin: Mysterie

Nederlands - Vlaams Bijbelgenootschap

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 4:02

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

SPEAKER_00

Goedemorgen, mijn naam is Robin. En ik denk de laatste tijd veel na over hoe God en het leven eigenlijk één groot mysterie zijn. Ik merk zelf dat ik soms alles wil begrijpen, en tegelijkertijd merk ik dat ik soms alles juist niet wil begrijpen en de controle wil loslaten. Het voelt dus een balans tussen weten en verwonderen. Beide zijn super mooi als je het mij vraagt. Als je bijvoorbeeld op vakantie gaat, dan kan je van tevoren al bepalen wat je wil zien en waar je wil eten. Dat doe ik overigens ook. Ik heb vaak een lijstje met plekken die ik wil zien. Soms zijn die momenten ook geweldig. Alleen tegelijkertijd zijn vaak de mooiste momenten dat je onverwachts tijdens onze ondergang op een berg bent, spontaan midden in een kuststad ben beland en een geweldige pizza eet terwijl je luistert naar lijfmuziek. Of dat moment dat je een oude kerk ontdekt en middenin rondkijkt, en denk wow. Dat zijn vaak de momenten dat ik denk wat is het leven toch goed. Zonder dat ik dat kan uitleggen. Dan ben ik mij aan het verwonderen. En dan denk ik vaak dat dit een mysterie is ik had dit nooit zo kunnen bedenken. Hopelijk is dat herkenbaar voor jullie. Die momenten van verwondering ervaar je misschien ook als je naar een kerk gaat of als je luistert naar muziek. Ik merk dat ik dit soort momenten ook vaak in concertzalen ervaar. Misschien heb je ooit wel geprobeerd zo'n moment uit te leggen aan iemand die er niet bij was. Mijn ervaring is dat dat vaak vrij stroef gaat. Als je een foto of video ervan laat zien, zullen ze zeggen: wow, wat mooi of super tof. Maar ze zullen het niet voelen wat jij voelt bij de foto. Als je het erover hebt met de mensen die het ook hebben meegemaakt, dan hoef je het ook niet met heel veel woorden uit te leggen, maar dan begrijpen ze het. Zo zijn voor mij ook de momenten die ik met God meemaak. Het is pure verwondering. Ik kan ervan getuigen en ik kan iedereen vertellen hoe bijzonder het was. Alleen uiteindelijk zal je het niet begrijpen als je niet zelf iets vergelijkbaars hebt meegemaakt. Laatst luister ik de podcast de 6 meter sessies. Daar had Arjen de Brinkheid erover wat geloof voor Hem is. Hij zei: geloven is voor hem, dat diegene die Hij God noemt, zegt Ik zie jou. Weinig woorden, maar voor mij meteen raak. Ik herken die ervaring waarbij God zegt ik zie jou. Dan zijn meer woorden niet nodig. Ik snap hem meteen. Ik kan als het ware in het mysterie stappen zonder dat ik dat logisch kan uitleggen. Vroeger kon ik heel lang nadenken over momenten met God en dat ik heel veel vragen, zoals bijvoorbeeld waarom gebeurt dit nu? Wat betekent dit voor mij? Hoe kan ik dit weer creëren? Onderhand heb ik ontdekt dat het voor mij mooi is om te rusten in het mysterie en dat het niet altijd allemaal uitlegbaar of maakbaar is. Ik kies alleen wel bewust voor om momenten en plekken op te zoeken waar ik verwonderd kan raken over het leven en God. Alleen als ik eerlijk ben, heb ik soms het idee dat die momenten van verwondering bij meer overkomen dan dat ik ze opzoek. In de Bijbel staat ook super mooi in Romeinen 11 vers 33: O diepte van rijkdom, zowel van wijsheid als van kennis van God. Hoe ondoorgrondelijk zijn zijn oordelen en onnazupeurlijk zijn wegen. We zullen het dus niet altijd begrijpen. Het is dus ook een kunst om te rus in de verwondering en het mysterie een mysterie te laten zijn, en blijven. Ik gun je vele moment van verwondering toe en hoop dat je geniet van het mysterie dat God in het leven is. Maak er een mooie dag van,