Chris: Het is nooit genoeg... dacht ik

Chris laat zien dat tijd met God niet perfect of lang hoeft te zijn; je mag gewoon komen, precies zoals je bent. Luister mee en ontdek rust die dichterbij is dan je denkt ✨

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:03

Goedemorgen. Mijn naam is Chris en ik heb het gevoel dat het nooit goed genoeg is. Tenminste, dat denk ik vaak als ik tijd met God wil doorbrengen. Lees ik één hoofdstuk uit de Bijbel, moet het er twee zijn, probeer ik een kwartier stil te zijn, heb ik de gedachte dat het niet eens een half uur lukt. Die gedachten maakten mij lange tijd moedeloos. En eerlijk gezegd heb ik er nog steeds wel eens last van. Ik heb dan bij voorbaat al geen zin meer om tijd met God te nemen, want het is toch nooit goed genoeg. Misschien herken je dit op een of andere manier wel in jouw eigen leven. Toen ik er in voorbereiding op deze overdenking over nadacht, besef ik steeds meer hoe bizar het is dat ik kritische gedachten heb bij het nemen van tijd met God. Toen ik er in voorbereiding op deze overdenking over nadacht, besef ik steeds meer hoe bizar het is dat ik kritische gedachten heb bij het nemen van tijd met God. Want volgens mij is het doel ervan om rust en richting van Hem te ontvangen. In Psalm 34 vers 9 schrijft David namelijk: Proef en geniet de goedheid van de Heer, gelukkig de mens die bij Hem scheld. Zou God echt met een zweep klaarstaan om ons te slaan, als Hij vervolgens ons zijn goedheid wil laten ervaren? Lijkt me eigenlijk best gek. In Hebreeën 4 staat zelfs dat we vrijmoedig naar God kunnen gaan. Er staat: want wij hebben geen hoge priester die geen medelijder kan hebben met onze zwakheden, maar één die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar zonder zonde. Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van genade, zod wij baarmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip. Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van genade. Oké, vrijmoedigheid is een beetje een ouderwetswoord, maar je kan het ook vertalen als onbevangen en openhartig. Wauw, onbevangen en openhartig. Dat is wat anders dan met angst bidden omdat je je schuldig voelt. Als ik deze teksten lees, kom ik eigenlijk tot de ontdekking dat God ons uitnodigt om gewoon bij Hem te zijn. In plaats van ons streng terecht te wijzen als we even geen of weinig contact met Hem hebben gezocht. Maar van wie zijn dan die negatieve gedachten? In openbaring 12 staat dat de duivel de aanklager van de broeders wordt genoemd. De aanklager dus iemand die ons schuld wil aanpraten. Maar daar hoeven we niet naar te luisteren, want als we bij Jezus horen, kan niks ons meer aanklagen. Er is namelijk geen veroordeling meer voor hen die in Christus Jezus zijn, zegt Hebreeën 8 vers 1. Er is geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Dit lucht mij eerlijk gezegd best op, en jou hopelijk ook. Laten we naar God toe gaan, of het nou een minuut of een half uur is. Laten we proeven en genieten van de goedheid van de Heer en ontdekken dat er maar één oordeel over jou en mij heeft, namelijk dat we goed genoeg zijn in zijn ogen. Ik wens je een hele mooie dag.