Wake Me Up
Begin je dag met Wake Me Up: 3–4 minuten Bijbel‑inspiratie, elke werkdag automatisch via WhatsApp en als podcast op je favoriete platform. Gratis, persoonlijk, consistent – NBG x Move
Wake Me Up
Bart: Manna
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap
Goedemorgen, mijn naam is Bart en vandaag wil ik het met jullie hebben over manna, het dagelijks brood. Ik denk dat de meesten van jullie het verhaal wel kennen. De Israëlieten zijn bevrijd uit Egypte en dwalen nu rond in de woestijn. Ze zijn boos en manhopig. En ze klagen: had de Heer ons mij laten sterven in Egypte? Daar waren de vleespotten tenminste gevuld, en hadden we volop brood te eten. En God antwoord en klachte als volgt: Ik zal voor jullie brood uit de hemel laten regenen. De mensen moeten er dan elke dag op uitgaan om net zoveel te verzamelen als ze voor die dag nodig hebben. Toen de duw opgetrokken was, bleek de woestijn bedekt met een fijn, schilverachtig laagje, alsof er rijp op de aarde lag. Wat is dat? vroeg de Israëlieten elkaar toen ze het zagen: ze begrepen niet wat het was. Mozes zei tegen hem: dat is het brood dat de Heer u te eten geeft. Manna dus. En over die naam staat iets verder: het volk van Israël noemde het voedsel manna. Het leek op Korianderzaad, maar dan wit en het smaakte als honingkoek. Veertig jaar lang aten de Israëlieten mannen tot ze in een bewoond gebied kwamen. Ze aten mannen tot ze de grens van Canaan bereikten. Oké, veel informatie. Maar wat kunnen we hier nou mee? Om te beginnen geeft God het volk Israël hier iedere dag wat zij nodig hebben. Oké, veel informatie. Maar wat kunnen we hier nou mee? Om te beginnen geeft God het volk Israël hier iedere dag wat zij nodig hebben. En het wordt hier heel concreet en duidelijk. Maar ik denk dat dit ook voor ons geldt. Lees het maar in Matthäus 6: Er staat: vraag je dus niet bezorgd af wat zullen we eten, of wat zullen we drinken, of waarmee zullen we ons kleden. Dat zijn allemaal dingen die de heiligen najagen. Jullie Hemelse Vader weet wel dat jullie alles nodig hebben. Ik denk dat ik dat stiekem zelf soms lastig vind om te geloven. Maar ik denk dat dat komt doordat ik niet zo goed weet wat ik echt nodig heb en wat extra is. Ik ben zo gewend aan luxe, vergelijk mijn situatie zo snel met de mensen om me heen. Als ik daar zoveel mee bezig ben, krijg ik helemaal een vertekend beeld van wat ik eigenlijk echt nodig heb. Maar weet je wat manna hoogstwaarschijnlijk betekent? Betekent, wat is dat? Is dat niet komisch? Ik weet misschien niet wat het is wat ik nodig heb, zoals de Israëlieten niet wisten wat het stukje brood was. Maar God weet wel wat ik nodig heb, of wat de Israëlieten nodig hadden. En beloofd hebt mij elke dag weer opnieuw te geven. Ik hoef niet zelf naar zekerheid te zoeken in wat ik nodig heb, maar ik mag leren vertrouwen op God, dat Hij weet wat ik nodig heb en het mij geeft. Wat het gaat hier om dagelijks brood, niet wekelijks, maandelijks of jaarlijks. Het brood smolt weg aan het einde van de dag. Het gaat om vandaag. Het vandaag van God verwachten. Het gaat niet om de eindbestemming, het gaat om elke dag met Hem onderweg zijn. En om af te sluiten met het laatste vers van Matthäus 6, maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen. Wat de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. En om mijzelf hier scherp op te houden, begin ik elke dag op mijn knieën naast mijn bed met de vraag: wat kan ik vandaag voor u doen? Ook als het buiten mijn comfortzone is. Ik vertrouw vandaag op u en ik wil uw wil doen. Laten we dat deze week elke dag samen doen. Op onze knieën beginnen en de dag aan God geven, op Hem vertrouwen en het van Hem verwachten. Primee, fijne dag vandaag.