Lindsey: Ruth, deel 2 - Trouw zijn in het gewone

⏰Lindsey laat zien hoe God vaak werkt in het gewone. Eén kleine stap is genoeg om verder te komen. Luister mee en zet vandaag gewoon je volgende stap—er is hoop.

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

Copy

SPEAKER_00 0:02

Hoi, goedemorgen. Mijn naam is Lindzie. Welkom bij Wake Me Up. Vandaag wil ik verder gaan met het verhaal van Rut. Na alles wat er gebeurd is, komen Naomi en Rut aan in Bethlehem. Ze hebben weinig, geen inkomen, geen zekerheid, geen duidelijk plan voor de toekomst. En dan doet Rut iets heel eenvoudigs: ze besluiten om aren te gaan rapen op het land. Helemaal niet iets dat indrukwekkend is, geen wonder, geen doorbraak, geen stem uit de hemel of een teken dat alles nu anders wordt. Ze doet gewoon het volgende wat voor haar ligt. En juist dat vind ik zo mooi. Want vaak willen wij het grotere plaatje zien. We willen weten waar iets naartoe gaat. We willen zekerheid voordat we in beweging komen. We willen graag dat God alvast laat zien hoe het eindigt. Maar heel vaak laat God ons niet het hele plaatje zien, alleen de volgende stap. In hoofdstuk 2, vers 2 zegt Rud tegen Naomi: Ik wil graag naar het land gaan om ade te lezen, bij iemand die mij goed gezind is. Dit betekent trouwens dat ze achter de meiers aan wilden lopen om de overgebleven graanhalmen te verzamelen. Geen groot plan dus, maar wel een stap om weer wat eten te krijgen. En ik vind het zelf ook wel echt moed tonen om zoiets te gaan doen. Verderop in Rut 2 lezen we dan: Toevallig kwamen zij op het land terecht dat van Boas was. Voor Rud voelde het waarschijnlijk als toeval. Ze wist niet dat Boas familie was van Naomi. Ze wist niet dat deze ontmoeting later zo belangrijk zou worden. En ze wist wel helemaal niet dat deze gewone dag een keerpunt zou zijn. Maar achter de schermen was God al bezig. En dat vind ik dus echt mooi, want soms zoeken we God vooral in het grote en het spectaculaire. Maar in het boek Rut werkt God juist door de gewone dingen heen: een veld, een gesprek, een maaltijd. Psalm 119 vers 105 zegt: Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad. Niet een schijnwerper voor de komende 10 kilometer of een hele routekaart waar alles al is ingevuld, maar een lamp voor je voet, precies genoeg voor de volgende stap. En misschien is dat precies wat jij vandaag ook nodig hebt. Net genoeg licht voor vandaag. Wat is voor jou vandaag de volgende stap? Misschien een telefoontje plegen of iets afmaken wat je steeds uitstelt. Bidden voor iets voor jezelf of juist voor iemand anders. Soms moeten we gewoon even opstaan en doen wat vandaag gedaan moet worden. Dus als jouw dag vandaag heel gewoon voelt, onderschat die dan niet. God kan juist ook echt werken in het gewone. Ik wens je een gezegene dag. Tot de volgende.