Lindsey: Ruth, deel 4 - Durf jij de toekomst los te laten?

Met Lindsey ontdek je hoe loslaten ruimte maakt voor vertrouwen. Leg een beetje controle neer en ervaar dat je toekomst veilig is bij God, durf die stap ✨

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

Copy

SPEAKER_00 0:02

Hoi, goedemorgen. Mijn naam is Lindsay. Welkom bij Wake Me Up. Vandaag ga ik weer verder in het verhaal van Rut. In de vorige aflevering zagen we hoe Rut trouw bleef in het gewone, hoe ze elke dag deed wat voor haar lag zonder te weten waar het naartoe zou gaan. Maar in hoofdstuk 3 verandert er iets. Naomi ziet dat er een kans ligt. Ze merkt dat Boas goed is voor Rut. En ze zegt tegen haar: het is tijd om een stap te zetten. Naomi stuurt Rut s'nachts naar de dorstvloer, de plek waar Boas is. Dat is spannend en kwetsbaar en ik voel dan ook echt een beetje die ongemakkelijkheid wanneer ik dit lees. Rut moet zich letterlijk aan de voeten van Boas neerleggen. Dat is een beeld van overgave van afhankelijkheid. Van vertrouwen. Alsof Rut zegt: ik leg mijn toekomst in jouw handen. Rut doet dit zonder dat ze weet hoe Boas gaat reageren. Ze weet niet wat er gaat gebeuren. Ze weet alleen dit is de stap die ik nu mag zetten. In Rud 3, vers 9 vraagt ze aan Boas: Wilt u uw vleugel over uw dienares uitspreiden? Want u kunt voor ons als losser optreden. Met andere woorden, wilt u voor mij zorgen? Wilt u mij beschermen? Wilt u mijn toekomst veilig stellen? Echt zo'n moedige vraag. En ook hier zie je weer iets van wie God is. Want Boas reageert met respect en met zachtheid en integriteit. Hij maakt geen misbruik van haar kwetsbaarheid. Hij neemt haar serieus. Hij zegt dat hij voor haar zal zorgen. En wat hier gebeurt is eigenlijk een sleutelmoment in het verhaal. Dit is het punt waar vertrouwen zichtbaar wordt. Rut blijft niet alleen trouwen in het gewone, maar durft ook een stap te zetten waarin ze haar toekomst uit handen geeft. Misschien herken je dat wel, dat je op een punt komt waarin je niet verder kunt op eigen kracht, waar je niet alles zelf kunt regelen of controleren, maar waar je echt moet loslaten. Dat kan spannend zijn. Het loslaten voelt als een risico, vaak. Maar juist daarin het loslaten ontstaat ruimte voor God om te werken. Spreuken 3, vers 5 zegt: Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op je eigen inzicht. Dat is precies wat Rut hier doet. Ze vertrouw ook als ze het niet overziet. Misschien is dat vandaag ook een vraag voor jou. Waar hou jij nog vast? Waar probeer je de controle te houden? En waar zou je God misschien kunnen uitnodigen om los te laten? Niet omdat het makkelijk is, maar omdat Hij te vertrouwen is. Ik wens je veel zegen vandaag. En tot de volgende keer.