#3 - De Smaak van Impact: Beleid met Smaak | Hutten Podcast

AFLEVERING 4: Beleid met Smaak – De lunch van de toekomst

Hoe stimuleer je gezonde keuzes op het werk zonder te betuttelen? En loont investeren in gezonde lunches écht? Jacob Jan en Lotte praten met Susanne Vermeer, projectmanager Duurzame CAO Rijk. Ze werkt aan de toekomst van eten en drinken voor 165.000 ambtenaren en bracht beleidsmakers, cateraars en medewerkers samen in de keuken om te ontdekken hoe de werklunch van 2040 eruitziet.

In deze aflevering:

• De voorbeeldrol van de overheid als grootste werkgever van Nederland
• Het 3G-model: geluk, geld en gemak als sleutels tot gedragsverandering
• De business case: gezonde lunches verlagen ziekteverzuim en zorgkosten
• Waarom bonen en peulvruchten terug moeten op ons bord
• Het dilemma: stimuleren of beperken?
• De mythe doorprikt: gezond eten hoeft niet duurder (83% van het assortiment komt uit de regio!)

Inspirerend voor werkgevers, HR-professionals en cateraars die nadenken over gezonder en duurzamer eten op de werkvloer.

Aflevering bekijken? https://youtu.be/dsJAVPra9H4

Transcript

SPEAKER_04 0:01

Welkom bij de Smaak van Impact, de podcast van Hutte Business Horeca.

SPEAKER_01 0:06

Elke aflevering nemen we je mee in verhalen over eten dat verrast, kastvrijheid te verbindt en keuzes die verschil maken voor mens en planeet.

SPEAKER_04 0:14

Zo ontdekken we hoe smaak en impact organisaties vooruithelpen. En hoe dat smaak naar meer.

SPEAKER_01 0:20

Of je nu naar je werk reist, thuis staat te koken of even een koffiemoment pakt, dit is het moment om je te laten inspireren.

SPEAKER_04 0:29

Vandaag aflevering 4. Thema beleid met smaak, hoe de overheid onze lunch van de toekomst vormgeeft. En wat is daarin de rol van de overheid in de etomgeving van de toekomst? Hoe stuurt, faciliteert of inspireert de overheid gezond en duurzame eten op het werk? En wat betekent dat voor werkgevers, keteraars en medewerkers? Vandaag hebben we bij de podcast Suzanne Vermeer, projectmanager Duurzaam CAO Rijk. Welkom, Suzanne.

SPEAKER_00 0:54

Dankjewel.

SPEAKER_04 0:55

Vertel even kort wie je bent.

SPEAKER_00 0:57

Ja, mijn naam is Suzanne Vermeer. Ik werk als projectmanager bij de pilot Duurzaam CEO Rijk. En daar hou ik mee bezig met twee thema's. Waar we dus kijken naar de verduurzaming van onze arbeidsvoorwaarden. Een van de thema's gaat echt over biodiversiteit en groen rondom de werkomgeving, ook vanwege het welzijn van onze medewerkers. En het andere gaat over eten en drinken. En daarom ben ik hier ook de gast vandaag.

SPEAKER_04 1:23

Daar gaan we een mooie podcast van maken. Bij de podcast hiervoor waren we altijd op locatie in het land. Vandaag zijn we op het Culinair Crum van Hutte in Vegel. We zitten hier in een locatie die het Hutje op de hei. Het is een werkplek waar mensen kunnen werken die even ontspanning zoeken en wat ruimte om zich heen willen zonder dat ze uitzicht hebben op de bossen, hebben we toch een bos gecreëerd. Dit kunnen de luisteraars ook zien, namelijk daarom zeker. En een extra reden om hier te zijn is dat we echt vanuit smaak gaan inrichten ook vandaag. Want hoe kan beleid echt smaakvol worden? In de zoektocht naar gezonde en duurzame werkplekken, verkent de overheid met het programma Duurzame CO, het Rijk van de Toekomst van eten en drinken op het werk. Maar waar ligt de grens tussen stimuleren en sturen, tussen vrijheid en verantwoordelijkheid? Dilemma's die we met Suzanne gaan bespreken. Dat doen Lotte en ik samen. Lotte van der Braak. Lotte, je bent er ook bij. Ik ben er weer bij. Was ik met Frank, nu ben je er weer bij.

SPEAKER_02 2:19

Ja, ik ben er weer bij. Jazeker. Ik ben heel erg benieuwd met alle kennis die Suzanne ons gaat brengen. Vanuit Conceptontwikkeling zijn we volop bezig met ook het doorontwikkelen van het assortiment. Dus de impact van gezonde voeding is zeker een heel hoog thema. Dus één en alle interesse hier.

SPEAKER_04 2:40

Want Suzanne, door te koken en te proeven ontzocht jij met beleidsmakers, keteraars en medewerkers hoe onze lunch er in 2040 uit kan zien. In deze aflevering praten we over de vraag: welke rol moet de overheid spelen in wat er op ons bord ligt op kantoor en in de samenleving? Een hele grote vraag en we proberen vandaag met jou deze vraag te kraken en de juiste antwoorden erop te geven. We doen het in dialoogvorm. Wie zijn we en waarom doen we dit? We willen zo goed mogelijk voorbereid zijn op eten en drinken op de werkvloer in de toekomst met snel veranderende markt. En op deze manier halen we vanuit diverse gebieden informatie op en dat delen we graag. Vandaag praten we met iemand die letterlijk de toekomst heeft geproefd. Suzanne heeft zich al even kort geïntroduceerd, want wij willen natuurlijk graag weten hoe eten en drinken op de werkvloer eruit ziet in 2040. Daarover stroomt en werkt onze gast elke dag. Ze bracht beleidsmakers, keteraars en medewerkers samen in de keuken om toekomsten te verbeelden, te proeven en te ontwerpen. Nogmaals, welkom, Suzanne. En dan ga ik ook meteen even naar de eerste vraag toe. Voordat we helemaal de inhoud induiken, wij vinden het heel interessant om voor jou te weten. Want eten vertelt verhalen, zeg wij altijd, welk gerecht zou jouw verhaal vertellen?

SPEAKER_00 3:54

Ja, ik heb daar even over nagedacht. En wat ik sowieso merk in de samenleving is dat we zowel kinderen die ik ook lesgeven in de school moestuin, tot aan volwassenen, een beetje zijn vergeten waar ons eten vandaan komt. Daarom werk ik ook graag in de moestuin, in mijn eigen moestuin. Dus ik denk dat als er een gerecht zou zijn, wat mijn verhaal zou vertellen, wat weer wat meer die connectie tussen de mens en het eten brengt, is het een rondje moestuin. En of dat nu nog de winterpostenlijn is die ik daaruit haal. Of de raapstelen. Of in de zomer misschien wel, of het vroege voorjaar, de tuin wonen, de beetjes. Het gaat zoiets zijn. Ik heb nog niet één gerecht, maar een rondje moestuin.

SPEAKER_02 4:39

In ieder geval helemaal seizoensgebonden. Seizoensgebonden, wat goed.

SPEAKER_04 4:45

We gaan even naar die werklunch. Want stel, je mag de werklunch van de toekomst ontwerpen. Wat staat er dan gegarandeerd op dat menu van die werklunch?

SPEAKER_00 4:55

Ja, je gaf het eigenlijk in de intro al aan. We hebben een ontwerptraject eigenlijk gedaan samen met ceraars, beleidsmakers en medewerkers. En daar hebben we letterlijk die toekomstige gerechten gekookt. Dus we hebben scenario's uitgewerkt van wat zien we nu al in trends op eten en drinken voorbij komen en welke scenario's kunnen we daarbij bedenken. In het laatste scenario ging het over het nationaal dieet. Dus dat de overheid wat meer bepaalt, wat wij op ons bord hebben. En daar kwam heel erg in terug dat we meer pulvruchten en bonen bijvoorbeeld zouden moeten eten. Dus ik denk ook wel dat als we naar 2040, is natuurlijk over 15 jaar, dat is nog redelijk te overzien, dat dat wel een van de elementen is die daarin terug gaat komen. Dus ik denk meer bonen, pulvruchten, dat is ook een hele goede alternatieve eiwitbron. Dus iets met dat daarin.

SPEAKER_04 5:51

En dat vinden de mensen ook lukken?

SPEAKER_00 5:53

Nou, ik denk dat dat wel, we zijn denk ik een beetje vergeten. Dus vroeger aten we heel veel bonen. Dat is nog zelfs voor mijn jeugd. En dat zijn we een beetje vergeten. Maar er zijn zoveel soorten bonen. Dus als je niet houdt van de witte of de bruine bonen, weet je, wel die grote, een beetje melige bonen, dan heb je ook nog hele leuke lupine, capuzijners, citroenboontjes. Je hebt van alles. Dus ik denk dat we een klein beetje vergeten zijn hoe we het moeten bereiden. En dat daar heel veel variatie mogelijk is.

SPEAKER_04 6:21

Nou, sterker nog, ik vind zelf dat ze een beetje in een verdommoetje zitten, onterecht. Terwijl de smaken voortreffelijk zijn. En die moeten we ophalen. En dat maakt het ook een stuk makkelijker, natuurlijk om minder dierlijk eiwit voor te schotelen. Omdat dit natuurlijk ook echt serieuze vervangers zijn van die dierlijke eiwit.

SPEAKER_00 6:39

Ja, absoluut.

SPEAKER_04 6:41

Ik noem zelf altijd thuis het voorbeeld van de bloemkool. Als je een bloemkool kost bijna niks. Het is schandalig dat een boer die daarvoor moet verbouwen en verkopen. En dan rie telen er vaak nog het meest aan over. Maar als je kijkt wat de smaken daaruit loskomen op het moment dat je hem in een oven doet. En dat je hem gewoon met kerry of met andere kruiden lekker maakt, dan hou je een gerechte over, dat staat al op zichzelf. Daar heb je eigenlijk niks meer nodig.

SPEAKER_00 7:04

Nee, ja, ik ben het er helemaal mee eens. Bloemkol, maar bijvoorbeeld ook knolzelderij, dat zijn zulke magische producten eigenlijk, waarmee zij vergeten welke bereiding je gelijk allemaal daarmee kan doen. Maar voor eten kan ik uren praten.

SPEAKER_04 7:16

Ja, en om te voorkomen dat we het al te veel met elkaar eens worden en dat de luisteraar ons kwijtraakt, want dat zou ook zo maar kunnen. Want je moet natuurlijk een hele grote doelgroep je ook overtuigen hiervan. Hoe werkt dat? Hoe ben je begonnen en waar sta je nu?

SPEAKER_00 7:29

Ja, dus voor de pilot duurzame CAO heb ik in eerste instantie veel gepraat met onze categoriemanager, dat is de hoofdinkkoper eigenlijk. Die dus ook voor de overheid alle aanbestedingen doet op het gebied van catering. En daar heb ik eigenlijk gevraagd: waar help ik jou nou ook het meest mee? En wat hij heel erg merkt is dat in de bedrijfsrestaurants we met de ceraars natuurlijk kunnen afstemmen, nou ja, dit is het aanbod wat we graag willen leveren. Maar dat aan de andere kant van die counter heel veel medewerkers staan die dan zeggen. Ja, dit is niet wat ik wil, of dit is.

SPEAKER_04 8:02

Dus medewerkers zijn dan onze gasten, zeg maar, van het cereaging.

SPEAKER_00 8:05

Ja, de gasten van de bedrijfsrestaurants. Dus dat zijn onze medewerkers. Dus de categorie manager zei eigenlijk heel duidelijk: als je me ergens mee kan helpen, is het die gasten meenemen in de verandering die we het willen doormaken. En ook laten zien dat bijvoorbeeld die bonen zo lekker kunnen zijn. Dus meer het inspireren, het verleiden om eens andere keuzes te maken dan het standaard broodje kaas of broodje kroket.

SPEAKER_04 8:29

Maar het gaat natuurlijk best wel ver, want je hebt het over een duurzame CHO. Dat is nogal wat. CO is natuurlijk arbeidsvoorwaardelijk, heel bepalend voor heel veel mensen. Hoe zie je dat voor je?

SPEAKER_00 8:41

Ja, dus wat we eigenlijk zeggen binnen het hele programma, dus ook op andere thema's waar we mee bezig zijn, is dat het gaat om de tertiaire arbeidsvoorwaarden. Dus heel hard, als het gaat over salaris of over vrije dagen vakantie, dat sta in je eerste deel van je CAO. Maar als we het hebben over wat ligt er straks op je bord. Dan zit dat wat meer in de bedrijfsvoering en meer in de tertiaire voorwaarden. Wat mij wel heel erg mooi lijkt, dus ik ga niet zeggen van ja, elke medewerker moet eten volgens een bepaald voedingspatroon. Wel kunnen we natuurlijk zeggen, elke medewerker heeft recht op gezonde en duurzame maaltijden. En daarbij zou ik het heel mooi vinden als we wat meer inzetten op bijvoorbeeld educatie en bewustwording.

SPEAKER_04 9:27

Het klinkt dan eigenlijk heel vriendelijk, want we beginnen met de CO. CO is een verplichting natuurlijk voor de werkgever. Je zwakt het nu eigenlijk een beetje af, want hij is tertiair op die CO. Dus hij zit niet in de CO. En zeg je daarom, misschien dat de overheid zou moeten sturen op beleid, of juist het inspireren door het goede voorbeeld te geven?

SPEAKER_00 9:48

Ja, dus als je het over overheid hebt, dan is het misschien goed om ook uit te leggen dat waar ik mee bezig ben voor de medewerkers, dat is natuurlijk echt onze bedrijfsvoering. Dus dat is binnen de overheid.

SPEAKER_04 9:59

Over hoeveel mensen is dit?

SPEAKER_00 10:01

165.000 ambtenaren hebben.

SPEAKER_04 10:03

Dus jij gaat straks over 165.000 mensen die eten binnen het Rijk.

SPEAKER_00 10:08

Nou ja, ik ga daarover, maar ik probeer in ieder geval zoveel mogelijk van deze 165.000 mee te nemen in wat wij belangrijk vinden. En wat ik nog wilde zeggen is dat wij natuurlijk als overheid ook beleid maken voor Nederland. En ik denk dat wij heel goed met zoveel mensen, met zoveel medewerkers, kunnen laten zien hoe we dat aanpakken. Want dat is nogal wat. We zijn een van volgens mij de grootste werkgever van Nederland. Daarmee ook. En wij hebben ook afgesproken, bijvoorbeeld ook in het klimaatplan, wat er ligt 2025, 2035. Dat wij een voorbeeldrol hebben. Dus dat wij ook practice what you preach, laten zien wat wij ook voor beleid maken in Nederland. En het beleid, als het gaat over eten en drinken en over bijvoorbeeld landbouw, dat zit natuurlijk heel erg onder druk. Dus daar ga ik nu ook niet zo heel veel over zeggen. Maar het laten zien hoe we dat binnen onze muren van het kantoor doen. Dat is natuurlijk wel mooi om mee te gaan.

SPEAKER_02 11:09

En hoe verhoudt zich dat dan ten opzichte van wat eigenlijk de medewerkers wensen, want je gaf al aan dat die de categoriemanager aangaf van joh, help me met het meenemen van die gasten. Want die zijn toch geneigd om weer voor dat ene broodje kaas of het broodje kroket te gaan in plaats van die smaakvolle bonen bijvoorbeeld.

SPEAKER_00 11:30

Hoe ga je daarmee om dan? Ja, we hebben eigenlijk gekeken op verschillende manieren hoe we die mensen mee kunnen nemen, of de medewerkers mee kunnen nemen. We hebben daarvoor twee ontwerptrajecten gestart. Een van de ontwerptrajecten hebben we net besproken, en het andere ontwerptraject, daar hebben we ook mee op de Dutch Design Week gestaan. En daar hebben we ook gekeken van hoe verleiden we nou mensen om die andere keuze te maken. En daar hebben we dus gezien dat we ook een beetje een tegengeluid moeten gaan geven tegen die fastfoodketens. En dat we moeten gaan inzetten op zij noemen dat dan het 3G-model, dus op geluk. Dus je wordt blij van als je een taart ziet of als je jarig bent die denkt, oh ik krijg een tompoes bijvoorbeeld. Op geld, dus ook dat de prijs daarin meewerkt. De stickers met 30% korting werken ook altijd heel goed. En gemak, dus krijg ik het op een makkelijke manier, maar hoef daar niet lang voor in een rij te staan. En ik denk wel, door in ieder geval op die drie elementen in het aanbod ook in te zetten, dat we medewerkers wat makkelijker meekrijgen. En ik hoop dat we ook reactie daarvan krijgen, van de medewerker daarin.

SPEAKER_02 12:43

Idealiter zouden er nog een vierde geven gezond aan toe willen voegen. Dat geeft ook weer geluk, ja, een cirkeltje rond, zou je zeggen.

SPEAKER_00 12:51

Ja, dat is denk ik voor sommige mensen die daarmee bezig zijn, die worden gelukkig omdat ze een bewuste keuze hebben gemaakt. Of dat nou is omdat ze voor een gezonde planeet willen zorgen of voor hun eigen gezondheid. Maar de meeste voedselkeuzes en ook überhaupt keuzes die we maken, die doen we onbewust. En dan zit het dus meer op die andere.

SPEAKER_04 13:11

Dat klinkt best braaf, hè, dat je een goede voorbeeld wil geven en gezondheid best belangrijk is. Maar inmiddels is een rapport uitgekomen, eigenlijk onder aanvoering van koppet Crescent van Robbaan. Uitgevoerd door Gibs en de Erasmus Universiteit. Waarbij investeren in gezonde lunches op de werkvloer loont als uitgangspunt is genomen, of eigenlijk als conclusies getrokken en positieve business case. Het hele rapport ligt hier voor me. Maar heel kort samengevat, komt hier uit. Is dat als je investeert in een gratis gezonde lunch voor werknemers. Dat zou ook voor ambtenaren van de Rijk kunnen zijn, dan betaalt dat zich uit. Aan de ene kant in een lager ziekteverzuim. Dus mensen zijn gezonder, zijn productiever zijn, zijn minder afwezig en meer aanwezig. Voelen zich gezonder, voelen zich gelukkiger. En daarbij, en dat wordt vaak in de rekensom vergeten, is dat mensen vaak in een zorgscircuit komen, medicijnen nodig hebben, maar moeten in ieder geval moeten zorgen voor hun gezondheid. Want hier staan echt wel hele harde. Die zijn hele harde noten gekraakt. En is er echt bewijslast voor dat het ook oplevert. Hoe kijk je daarna?

SPEAKER_00 14:20

Nou, ik heb het rapport niet gelezen. Nou ja, overvallen. Ik ken koppert Crest gelukkig wel en ik weet ook dat zij bezig zijn met de nieuwe lunchcultuur. Dus ik weet wel een beetje waar dit vandaan komt. En wat het lastig maakt in deze. Volgens mij zullen dit soort rapporten aantonen dat het veel beter is, ook voor de maatschappij, als we ook wat meer op die gezondheid sturen. Maar dan blijft het natuurlijk een worsteling dat we niet de kosten baten, zeg maar niet uit hetzelfde potje komen. Dus we kunnen niet heel duidelijk zeggen van oh ja, ziekteverzuim aan deze kant, gaat naar beneden. En dat is sowieso heeft dat een kausaal verpand met dat wij gezonde lunches zijn gaan aanbieden. Dus dat maakt het gewoon heel complex. Dat ten eerste denk ik.

SPEAKER_04 15:10

Nou, we hebben in ieder geval een begin gemaakt, want 25 jaar geleden zat iedereen nog te rook achter zijn werkplek. Kun je dat nog voorstellen?

SPEAKER_00 15:16

Nou, toevallig hadden we het van de week ook over de rookruimtes die dan ook op elk kantoorpand waren. En dat je daar dan ook gewoon met je collega naartoe ging. Gewoon omdat je dacht, dan kunnen we het gesprek verder voortbeeren.

SPEAKER_04 15:28

Ik denk dat het ongeveer 25 jaar geduurd heeft voordat we af waren van het eerste moment van jongens, hier moeten we mee stoppen. Tot het compleet verbannen is eigenlijk van de werkvloer. Dit is ook zo'n voorbeeld. Hoe lang gaat het duren? Ik weet niet of we daar 25 jaar opnieuw voor nodig hebben om te leren van de fouten die we in het verleden gemaakt hebben. Want hier hebben we er eentje nu met een hele goede kost-batenanalyse. En ik denk dat je daar precies even de spijker kop slaat wat betreft het kritische punt. Uit welk potje komt dat nu? Welk potje betaalt nu die rekening? Uiteindelijk betalen we het met z'n allen en is het een maatschappelijk probleem. Maar dat is meteen het moeilijke.

SPEAKER_02 16:02

Ja, maar zou daarmee een deel van het probleem zijn opgelost als we dus zeggen, we maken een lunch gratis beschikbaar voor alle medewerkers? Maar wel dat het alleen maar een gezonde lunch betreft?

SPEAKER_00 16:18

Ja, het gratis maken is natuurlijk sowieso een beetje een heikel punt, denk ik. Binnen bedrijven, ik denk ook binnen de overheid. Dus wat geef je je medewerkers? Zou mooie arbeidsvoorwaarden zijn. Maar ik weet niet of dat iets is wat wij snel zullen gaan doorvoeren.

SPEAKER_02 16:38

Kijk, uiteindelijk zeggen we het zorgstel staat onder druk, we zien ook de toename natuurlijk van obesitas wereldwijd. En in Nederland stijgt die zeker zo hard mee. Dat juist eigenlijk wil je invloed uitoefenen. En wil je dus mensen stimuleren de gezonde keuze te maken. Dus als we nou eten gratis beschikbaar voor medewerkers zouden stellen. Of we dan sneller in staat zijn echt impact te maken ook op het stukje ziekte.

SPEAKER_00 17:10

Hypothetisch, als je natuurlijk maaltijden gratis maakt, heb je wel meer invloed op wat je aanbiedt. Want dan ben jij gewoon degene die het betaalt. Dus bepaal jij wat het aanbod is. Ik denk dat dat in ieder geval nu nog wat te vroeg is om dat te doen. Maar ik denk zeker dat dat invloed heeft. Ondanks het feit dat natuurlijk ook veel van de kantoren in ieder geval van de Rijksoverheid ook op een locatie zitten waar medewerkers ook kunnen zeggen, nou, als dit in het bedrijfsrestaurant niet is wat ik fijn vind, lekker vind of wat ik thuis eet, dan kunnen ze natuurlijk ook op straat natuurlijk dingen vinden die ze dan wel willen eten. Dus ja, tot waar gaat de stimulans en tot waar heb je ook nog wat effect? Dat is wel, ja, worsteling zijn.

SPEAKER_02 17:49

Want het project wat je draait is veelomvattend. Spreek je ook met een HR-afdeling van het Rijk?

SPEAKER_00 17:57

Nou, we zijn als vervolg eigenlijk op de cokeworkshops of de ontwerpende cokenworkshops die we hebben gedaan, zijn we bezig met het samenstellen van een lunchraad. Dat is nog even de werktitel, dus we weten niet of dat het gaat zijn. En daar willen we eigenlijk vanuit eigenlijk allerlei verschillende hoeken uit de organisatie, mensen betrekken om ook echt na te denken samen met de kateraar, een facilitair dienstverlener om dat aanbod ook aan te passen. En daar willen we ook zeker HR, maar bijvoorbeeld ook mensen uit de ondernemingsraad in meenemen. Ja, wat goed.

SPEAKER_02 18:30

Ja, wij krijgen vooral in aanbesteding tenders. krijgen wij vaak natuurlijk ook een beetje de opdracht van hoe ga je met gezonde catering, hoe gaan we bijdragen aan mogelijke terugdringen van het verzuim. Maar we mogen ook nooit betuttelen. Dus ik heb hier ook wel een dilemma voor je. Zeg jij gezonde keuzes stimuleren of juist de ongezonde keuzes beperken?

SPEAKER_00 18:54

Ja, dat is een mooi dilemma. Ik ben wel van, en volgens mij jullie ook, maar ik weet niet of het dan saai wordt in deze podcast, dat we het hele tijd met elkaar eens zijn, maar van gezonde dingen aantrekkelijk maken. Inzetten op dat iets er lekker uitziet, dat je het verhaal erbij vertelt. Dus ik zou eigenlijk zeggen, laten we kijken of we die gezonde keus wat meer kunnen stimuleren. En dan dat mensen op een gegeven moment gewoon zelf gaan kiezen van ja, maar dat ziet er veel lekkerder uit. Doe mij maar die bonus salade in plaats van dat broodje kaas. Nu is broodje kaas niet per se heel ongezond, even als voorbeeld.

SPEAKER_04 19:31

Wat er vaak direct aan gekoppeld wordt, dit is dan de eerste, dan komt de tweede. En dat is ook een stelling die ik ga, geen dilemma, stelling. Slechte voeding is duurder dan gezonde voeding.

SPEAKER_00 19:42

Ja, dat sluit heel erg mooi aan op denk ik het rapport wat ik niet heb gelezen. Maar de maatschappelijke kosten van slechte voeding of ongezonde voeding zijn natuurlijk veel hoger dan die van gezonde voeding.

SPEAKER_04 19:52

Ja, je bent slim, want je rekent het meteen door. Maar als ik nou gewoon voor een counter sta en ik moet een keuze maken.

SPEAKER_00 19:58

Dan is vaak de slechte voeding goedkoper. Dus er zijn niet voor niets vastfoodketens die promoten dat zij een maaltijd hebben goedkoper dan in boodschappen.

SPEAKER_04 20:09

Dit is het voorbeeld wat wij ook vaak horen, maar vastfoodketen hebben wij gelukkig helemaal niets mee te maken. Maar kijk je puur naar het assortiment wat in een bedrijfsrestaur ligt, en wij gaan samen doorheen lopen en wij maken een keuze die gezond is en jij maakt een keuze die ongezond is of andersom, dan denk ik dat we aan de kassa ongeveer hetzelfde moeten afrekenen. Maar het is gewoon de keuzes die je maakt. En wij hebben inmiddels ook de ervaring dat je, wat jij net aangeeft, als je het stimuleert door het aantrekkelijk te maken, smaak van maken, dat je mensen kan verleiden. Maar dat wij met ook gezonde voeding zeer betaalbaar is en zeker niet duurder dan ongezonde voeding. Kijk, als je het assortiment bij een supermarkt pakt, dus ongeveer 80% van ongezond en bewerkt. Die ken jij. In het bedrijfsrestaurant, dat hebben het uitgezocht, is het net andersom. Daarbij is 83% van onze assortiment komt ook uit de regio Nederland. Dus het is eigenlijk heel lokaal. Alleen koffie, sinaasappels en chocola, dat wordt altijd lastig om vanuit en bananen, dat is lastig nog. Alhoewel, je hebt ook de nederbanan. Maar het is heel moeilijk om. Dit doen we eigenlijk al heel erg goed. Dus de perceptie dat prijs veel hoger is van gezonde voeding, die kan ik bij je wegnemen als je kijkt naar de bedrijfsrestaurant. Als je verschillende markten met elkaar gaat vergelijken, wat je ook terecht doet, en dan horen we vaak de vastfoodketen. En dan benoemen we het ten opzichte van misschien een wat luxe restaurant of een restaurant waar je gezond kan eten, laat het even makkelijk houden, dan gaat die vliegen waarschijnlijk wel op. Maar als je kijkt naar het assortiment van een bedrijfsrestaurant, hoeft het helemaal niet zo te zijn. Gaan we eens een blikje redboek kopen in een bedrijfsrestaurant. Wij verkopen die niet veel, eerlijk eens eerlijk, maar die hebben vaak een veel hogere prijs dan dat je een salade samenstelt.

SPEAKER_00 21:50

Nou, dat is in ieder geval mooi om te horen.

SPEAKER_04 21:55

Een andere stelling. Is dé werkplek voor gedragsverandering. Lou even door op het punt wat je net aanhaalde. Gaat het ons lukken?

SPEAKER_00 22:09

Ja, ik denk wel, we brengen misschien iets minder dan voor COVID. Heel veel tijd door op kantoor. Dus op de werkplek. Er wordt ook wel eens gezegd van je kan maar beter leuke collega's hebben, want daar breng je meer tijd mee door dan met je partner thuis vaak? Dus ik denk wel dat we heel veel invloed kunnen hebben op die gedragsverandering. Door dingen te stimuleren, dingen te laten zien, ook in te zetten op educatie.

SPEAKER_04 22:42

We hebben een rol, ik hoor het al.

SPEAKER_02 22:48

Dat loopt nu een tijdje. Het Rijk heeft natuurlijk een enorme grote dienstverlener op allerlei vlakken. Hoe denk je dat zij gaan reageren, zeg maar, op dit project, zijn zij in staat om alle ideeën die jullie nu aandragen, om dat ook door te voeren? Want zij zijn natuurlijk ook gewoon een organisatie waar ook gewoon ook geld verdienen en zuinig zijn, ook waar ze hun geld aan besteden.

SPEAKER_00 23:20

Geld verdienen hoeven we gelukkig niet. Maar inderdaad wel nadenken over waar we de publieke geld aan uitgeven. Wat ik eigenlijk al vanaf het begin van het project doe, is echt wel ook meenemen. In ieder geval de beleidsmakers vanuit de bedrijfsvoering meenemen in het project. Om echt te kijken van ja, als ik hier als hier iets uitkomt, kan jij dat dan ook meenemen in een visie op eten en drinken. Kan je dat dan ook meenemen in een duurzame routekaart. En tot nu toe is dat het antwoord elke keer ja. Daarbij, zoals ik ook zei, ben ik dit project begonnen in gesprek met ook de categorie manager. Dus hebben we ook inkoop aan tafel. En denk ik ook dat hier nou dingen uit kunnen komen. Zeker ook de manier van samenwerken. Dus wat dichter tegen de kateraars aan zitten, wat dichter tegen die facilitaire dienstverlener aan zitten, en dat met elkaar doen, dat dat echt wel een voorbeeld kan zijn van hoe we ook veranderingen door kunnen voeren.

SPEAKER_02 24:14

En wat verwacht je van een kateraar? Zeker niet zozeer vandaag de dag, maar als we het hebben over 2040 ben je naartoe?

SPEAKER_00 24:23

Ja, ik ben heel erg als het gaat in ieder geval om duurzaamheid en dat gezondheid zit er eigenlijk ook in. Fan van meer de partnership gedachten. Dus dat je ook samen kijkt naar wat we nu aan het doen en met welk doel is dit. En daar zit natuurlijk een heel groot stuk ook in, die aanbestedingen, en hoe je zo'n tender opschrijft en hoe dat wordt gecontracteerd ook. Maar ik denk dat als je daar ook iets in verandert, dus als je ook kijkt naar hoe kunnen we daarin samen optrekken, hoe kunnen we samen ontwerpen, eigenlijk wat we ook in die kookworkshops hebben gedaan, dat je dan echt wel stappen maakt. Dus dat is wat ik verwacht, eigenlijk meer zo'n partnership gedachte. Dat we het met elkaar moeten doen.

SPEAKER_02 25:06

En het heeft denk ik ook wel deels te maken, misschien ook met een stuk lef. Waar wij vaak de discussie ook over hebben, is ja, maar we willen toch wel ze willen het niet betuttelen. En dan heb je toch altijd weer de discussie over dit ene broodje kroket. Ik vind het altijd echt. Ja, het is zo'n klein aandeel van je aanbod. En toch hij komt altijd voorbij. Is het ook niet gewoon dat we angstig zijn als werkgever om gewoon een keuze te maken? En dat we gewoon durven te zeggen. weet je, zeven avonden in de weken mag jij prima thuis een kroketje eten, maar niet op de werkvloer.

SPEAKER_00 25:45

Ja, ik denk dat daar wel een angst, dat klinkt altijd heel zwaar. Maar dat daar wel een terughoudendheid in ieder geval in is. We hebben ook wel gezien dat er een toch wel luide minderheid is die roept om dat broodje kroket om de bitterbal tijdens de borrel. Maar dat zijn wel de mensen die de boventoon voeren, zeg maar. Maar beleid maken of keuzes maken eigenlijk op basis van die groep, ja, dat is zonde. Dus en ik hoop ook dat we dat met die lunchraad komend jaar eigenlijk gaan ondervangen. Dus dat we dingen gaan testen. Vaak als je ook iets in een pilot vorm, daarom werkt dit programma denk ik ook heel goed, maar uitvoert, dan zie je ook dat er wat meer draagvlak voor is. Want dan weten mensen ook, er is er een einde. Gaan we het evalueren? En dan kan er alsnog een keuze houden.

SPEAKER_04 26:34

Suzanne, ons doel is om van je te leren, dat hebben we de afgelopen minuten zeker gedaan. We hebben weer een beetje college gehad vandaag, Lotte en ik. Nu ben je natuurlijk de projectmanager voor de duurzame CO voor het Rijk. Zijn er nog dingen die wij nu niet besproken hebben die je graag zou willen benoemen? Wat hebben wij onbesproken gelaten wat je graag nog even wil benadrukken?

SPEAKER_00 27:00

Misschien een kleine aankondiging. Hier een prima, dat kan ik meer. We zijn bezig met de ontwikkeling van een Haags broodje. Naar aanleiding van ook alle andere lokale broodjes, zoals het Rotterbank, het broodje Nima, broodje Utrecht. En daar hebben we jullie ook als partner in gevonden om in ieder geval in het bedrijfsrestaurants in Den Haag ook dat Haagse broodje te gaan aanbieden. Dat is denk ik heel erg leuk nieuws. Of het het Haagse broodje blijft heten, dat weet ik dus nog niet. Wer zijn allerlei namen die daar voorbij komen. Maar ik ben heel blij ook met die samenwerking.

SPEAKER_04 27:41

Wat moet er in ieder geval op dat broodje zitten?

SPEAKER_00 27:43

Nou, wat ik heel erg zie bij die andere broodjes is dat dat natuurlijk lokale ingrediënten. Het gaat heel erg over die korte keten. En dat dat altijd wel iets van een spread is. Mokiet zuurs, gefermenteerd, kimchi, dat soort dingen. Maar we hadden het net over bloemen. Voor het herfst winterbroodjes.

SPEAKER_03 28:02

We zijn al vertrokken hoor ik. Mooi. Nou, dat vinden wij een mooie uitdaging. Die gaan we klaar gaan. Leuk. Leuke bekenmaking.

SPEAKER_02 28:10

Toch? Dat zijn wel de producten. Eikelijk zou je willen dat dat icoonproducten zouden worden is. Dat je met dat soort initiatieven wel mensen kunt verleiden om een keer een andere keuze te maken dan de standaard.

SPEAKER_00 28:25

Ja, daar gaat het ook, wat mij betreft, vooral bovenal om smaak en aantrekkelijkheid. En als we dat kunnen laten zien, en dan wil iedereen dat Haagse broodje gevoefd hebben.

SPEAKER_04 28:34

Vind je dat we dit voor kunnen gebruiken als afsluiting?

SPEAKER_00 28:37

Zeker.

SPEAKER_04 28:38

Susanne, dankjewel voor deze leerzame podcast voor ons. Want dit is voor ons bedoeld om te leren. En dat hebben we gedaan de afgelopen minuten. Dank voor je bijdrage hierin.

SPEAKER_00 28:47

Ja, jullie heel erg bedankt voor de uitnodiging. Ik vond het onwijs leuk om ook weer dit samen te doen.

SPEAKER_04 28:52

Dankjewel. Bedankt voor het luisteren naar de Smaak van Impact. We hopen dat dit gesprek je heeft geïnspireerd om anders te kijken naar eten, gasvrijheid en duurzame keuzes op het werk.

SPEAKER_01 29:01

Wil je meer verhalen horen die smaak geven aan de toekomst van werk en welzijn? Abonneer je dan op onze podcast en volg het op LinkedIn, Instagram of via onze website.

SPEAKER_04 29:10

Zo mis je geen enkele aflevering en blijf je proeven hoe Impact echt kan smaken.