SPEAKER_00 0:12

Fijn dat je weer luistert naar een luchtje Scheppenwet. Een serie waarin ik in gesprek ga over COPD, terwijl we een wandeling maken door de natuur. Want Frise lucht belooft frisse inzichten. Vandaag wandel ik weer met professor Dr. Huip Kerskens, longarts in het UMCG. En gaan we het onder andere hebben over de holistische benadering om exacerbaties te voorkomen. Nu richt de podcastserie zich op COPD. Een aandoening die multifactorieel is. Idealiter, als je die aandoening zou willen behandelen, kies je dan ook voor zo'n holistisch mogelijk benadering om al die factoren mee te nemen. Gelijk een vraag ter zelfreflectie. In hoeverre ben jij een holist?

SPEAKER_01 0:57

Wat een grote tekst zijn dat. Mag ik hem anders beantwoorden? Ik wil in ieder geval graag een holist zijn. En dat is natuurlijk iets wat aan alle kanten veel meer nadruk krijgt. Gelukkig hebben we als Longert te ver achter ons gelaten. De fase van de patiënt is een FVV en een FV1 ken je de patiënt.

SPEAKER_00 1:15

Jij noemde het net al. Een belangrijk behandeldoel bij COPD is het voorkomen van exacerbaties. Op het moment dat je een ernstige exacerbatie hebt, die leidt tot hospitalisatie, dan is het belang natuurlijk gelijk heel duidelijk. Kan je uitleggen waarom het minstens zo relevant is om ook matige ernstige exerbaties te voorkomen?

SPEAKER_01 1:33

Rotbort eigenlijk al matig alsof het niet belangrijk is. Nee, je hebt gelijk. We weten voor de opdelsom van de matige en de ernstige samen dat het een enorme samenhang heeft met verlief van kwaliteit van leven. Ga je zeggen, ja, dat verbaas me niks. Als iemand wolt in het ziekenhuis opgenomen, hou je de koek ook dat hij zich slechter voelt. Maar in een jaar is de kwaliteit van leven hangt beter samen met exacerbaties dan met wat dan ook. Dus dat is al belangrijk. Achteruitgang in kwaliteit van leven over langere periode gekoppeld aan het aantal exacerbaties. Achteruitgang in longfunctie, ook gekoppeld aan het aantal exacerbaties. Vroeger hebben we altijd gedacht dat COPD'ers gaan altijd maar achteruit. Relentlessly progressive heet dat in de oude leerboeken. En nu denken we veel meer, het is gekoppeld aan onvolledig herstel van exacerbaties. Dus ja, er zijn veel redenen om daar aandacht voor te hebben. En op een manier zie je eigenlijk ook al kosten vanwege de impacten van. En dan heb je het met name over de ernstige exercebaties natuurlijk wat meer.

SPEAKER_00 2:40

Dus zowel matige exacerbaties als ernstige exacerbaties zijn belangrijk. Hoe ga je ermee om als je ze beide aandacht wil geven?

SPEAKER_01 2:51

Wat ik belangrijk vind: even in volgorde herkennen, erkennen. En dan gaan we het ook hebben over voorkomen.

SPEAKER_00 2:58

Daar zit een verschil, herkennen.

SPEAKER_01 3:00

En erkennen. Ja, lijkt veel op elkaar worden. Herkennen, betekent er aandacht voor hebben en daarop willen reageren. Ik denk dat de meeste longartsen dat eigenlijk wel doen. Ben je matig ernstig hebben het over een cure antibiotica of een cure pretnivolon of beide. De meeste longartsen hebben daar wel aandacht voor. Dat neemt ook snel toe in de huisartsenwereld, want daar is het veel grotere aantal van de matige exacerbaties. Het zijn hele programma's van de huisartsgeneeskunde om actiever erop te reageren. Geef verbetering van de kwaliteit van leven, dat je daarvoor geopereerd hebt, geeft kortere exacerbaties, duren minder lang, ze hebben minder grote impact. En het leidt uiteindelijk door minder hospitalisaties. Dus winst, winst, winst. Dat is wat mij betreft herkennen van excessematies. Erkennen is eigenlijk een heel ander onderwerp. Het niet normaal vinden dat ze er zijn. Dus weten dat ze er zijn, dat zou je kunnen zeggen, goed bij je houdt, durven we willen weten hoe we zijn er in een jaar bijvoorbeeld geweest zijn en er dan naar handelen als dat zo is.

SPEAKER_00 4:08

Denk je dat het nog vaak gebeurt dat oké, wie dan ook het oké vindt dat ze er zijn, nou, dat zou heel beschuldigend klinken als ik nou ja zeg.

SPEAKER_01 4:19

Als je me andersomformuleert, kunnen we daar nog op verbeteren, dan denk ik het antwoord ja, is ook een ja, wat vrouw, je heb gelijk. Nee, wel. Want niet allemaal hebben we daar dezelfde aandacht voor.

SPEAKER_00 4:32

Jij zei net al, als je het gaat turven, van wanneer heeft de patiënt antibioticaur gekregen of wanneer heeft de patiënt een OCS-cuur gekregen. Je zou bijna kunnen zeggen dat hoor, een soort alarmsignalen te zijn. Je zou ook kunnen zeggen, daar ligt dus een taak voor de eerste lijn om dat in de gaten te houden. Waar zie jij de rol voor de longarts?

SPEAKER_01 4:52

Nou, bij het erkennen, is zorgen dat je weet hoeveel excelaties er zijn. En het systeem is er nog steeds niet naar dat dat automatisch op je scherm verschijnt, moet eigenlijk heel makkelijk kunnen. Het wordt altijd uitgegeven in de apotheek, zowel als het in het ziekenhuis is voor een ernstige excelatie, als wanneer het thuis is van de eigen apotheek. Het zou een manier zijn om dat heel snel te scoren en aan het denken te zetten, heb ik alle stappen persoonlijk bij deze patiënt genomen, die bijdragend zouden kunnen zijn aan het voorkomen, de derde poot van de exacuaties.

SPEAKER_00 5:30

Het is belangrijk om te turfen. Ik denk dat dat al een goede eerste key takeaway is. En daarna wat is de volgende stap?

SPEAKER_01 5:41

Ja, ik zei herkennen, erkennen en voorkomen. Dat is echt de stap. Wat misschien nog nuttig is om eraan toe te voegen, is voor een deel van onze medicamenteuze dingen weten we dat het nuttig is om naar het aantal EO's te kijken. Zolang de mens bestaat, hebben we al EO's in het bloed gehad. In de jaren 60 is gezien dat ze ook in het sputum voor kunnen komen, de aandacht zakt wat weg. In mijn eigen proefschrift was de reactie op inhalatiesteroïde afhankelijk van het aantal EO's in het bloed zakt weer weg.

SPEAKER_00 6:17

En waarom noem je nou specifiek EOS? Er zijn veel cellen die bij COPD een rol spelen.

SPEAKER_01 6:22

Ja, waarom deze opwindingen of EO's?

SPEAKER_00 6:25

Ja, vooral als ze in de jaren 60.

SPEAKER_01 6:27

Omdat ze om twee redenen eigenlijk. Eén is, hangt in hoge mate samen met de waarschijnlijk om exacerbaties te krijgen. Mensen met veel EO's hebben een 30% grotere kans of 32% werken, wat verschillende cijfers kun je het meestal wel vinden, om exacerbaties te krijgen. Dus het is een voorspeller van exacerbaties. Dat de combinatie het aantal exacerbaties en EO's het nog beter doet. Maar het is ook een voorspeller van respons op therapie. En dat is therapie zowel van inlatiesteroïde als van nieuw biologicals die eraan komen. Er zijn veel redenen om naar EO's te kijken.

SPEAKER_00 7:03

Dit was hem dan, de derde aflevering van een luchtjescheppen met huipkers. Een belangrijke learning uit deze aflevering is dat COPD vraagt om een totaalaanpak. Exacerbaties voorkomen is een belangrijk behandeldoel, omdat zowel ernstige als matig ernstige exacerbaties de kwaliteit van leven verminderen, de achteruitgang van de longfunctie versnellen en het cardiovasculair risico verdubbelen. Het is dus belangrijk om ze te herkennen en erkennen. Check het aantal exacerbaties in de afgelopen periode. Dank voor het luisteren naar deze aflevering van Een Luchtjescheppen. Benieuwd naar de andere aflevering? Scroll naar boven op deze pagina.