Kamerplanten: the good, the bad and the ugly

David heeft een beetje een getroubleerde relatie met kamerplanten. Gelukkig laat hij zich voor deze aflevering bijstaan door kamerplantenthousiastelingen Michael Martens en Stefanie Thienpont. Ook bij hen blijkt het houden van potplanten niet altijd rozengeur en maneschijn. Sommige planten doorstaan verwaarlozing, terwijl anderen zich als veeleisende diva's gedragen.

Transcript

SPEAKER_02 0:08

Welkom beste luisteraar bij Planet Plant. De podcast waarin alles draait om planten. Aflievering 7. We zitten voor een keertje niet in mijn tuinhuis. De reden daarvoor is dat mijn achterburen een feestje houden in de tuin. Er klinkt daar vrolijke balkanmuziek. Maar goed, niet de ideale omstandigheden voor een podcastopname. Dus vandaar dat we zijn gevlucht naar een van de kinderkamers hier bij mij in huis. Het is hier wel gezellig. Ik heb hier ook een San Siveria op de tafel gezet. Er liggen hier ook een aantal boeken over kamerplanten. En dat is uiteraard omdat de aflievering vandaag over kamerplanten gaat. En ik bevind mij een uitstekend gezelschap. Absolute kennis op het gebied van kamerplanten. Of toch op zijn minst liefhebbers, en dat is ook al veel. Welkom, Stefanie Tienpond. Hallo, dag David. En Michael Martens. Hey, dag David. Jullie waren hier al eerder te gast in de podcast. Ik ben super blij dat jullie terug zijn. In het bijzonder, omdat het vandaag de schaal over een onderwerp waar ik eigenlijk zelf niet zo heel erg veel kaas van heb gegeten, om eerlijk te zijn. Vandaag ook dat ik hier een boek bij mij liggen heb, mochten jullie over kamerplanten beginnen waar ik niks van ken, dan kan ik vlug nog opzoeken hoe die plant eruitziet.

SPEAKER_01 1:32

Ik ben er zeker van dat het helemaal goed gaat gaan.

SPEAKER_02 1:35

Ik hoop het. Ja, ik weet niet wat het is met kamerplanten. Het is niet dat ik ze niet mooi vind, maar ik zie ze vaak ook niet staan, of ik heb er toch niet dezelfde affectie mee als met een plant die in de tuin staan. En ik heb in voorbereiding van deze podcast een beetje zitten nadenken over hoe dat zou komen.

SPEAKER_01 1:53

Jammer, je hebt gewoon niet het juiste in huis gehaald, denk ik.

SPEAKER_02 1:57

Ik dacht dat misschien is het om de kamerplant bepaalde dingen ontbreekt die planten buiten wel hebben, namelijk ecologische relaties met bijvoorbeeld bestuivers die op de bloemetjes gaan zitten.

SPEAKER_01 2:09

Rupjes van Vlinders die dat als waardplant gebruiken, kan je met zekerheid zeggen dat mijn kamerplant regelmatig ecologische relaties hebben, helaas eerder met pestsoorten. Ik liever niet, zie, maar boh.

SPEAKER_02 2:23

Ja, maar misschien is het gewoon maar een droogreden. Jullie gaan mij vandaag misschien wel helpen om mij van gedachten te doen veranderen.

SPEAKER_00 2:31

Jazeker, dat gaan we doen.

SPEAKER_02 2:34

Misschien even de insteek van vandaag. We gaan negen kamerpladten bespreken, elk drie. Michael, jij wil, of jij gaat van start met, en nu moet ik even kijken of ik het juist uitspreek, is de Dracena.

SPEAKER_01 2:50

Ja, juist uitgesproken van de eerste keer. Ik heb ook heel lang gedacht dat het Drakena was, maar het is dus wel degelijk, Dracena. Het is al direct een heel mooi geslacht van kamerplant. En ik denk eigenlijk als je iemand kan overtuigen die geen echte kamerplantliefhebber is, een Dracena, het hele geslacht, want er zijn echt veel verschillende soorten in, dat is wel een heel goede om mee te beginnen. Dat is een heel divers geslacht. Vind ik wel interessant, heb ik zelf ook opgezocht. Het is een lid van de aspergefamilie. Asparagacea, waar natuurlijk de allemekende asperges die er binnenkort weer gaan zijn, lid van zijn. Maar ook andere planten, zoals het meiklokje en ook hosta, ze de overtuinplanten hebben, natuurlijk. Maar de Racena, ik denk de meeste iconische soort, die kennen jullie waarschijnlijk ook al. Daar komt de namelijk vandaan, de Drakenbloedsboom. Dat is het icoon van Tenerife. Ik weet niet of jullie er ooit geweest zijn. Nog niet. Dat is echt zo'n precies het tijdperk van de dinosaurussen, zo'n heel imposerende plant. Daar staat een duizend jaar oude exemplaar op Tenerife, de Draco Millenaria. Als je die ooit de dag kunt zien. Een hele knoestige stam, 20 meter breed, met een grote parasolvormige kruin. En ook zo die typische Dracena, die rosette van langwerpige bladeren erop. Echt wel een heel mooi exemplaar. Degenen die in onze huizen staan, die zijn iets minder indrukwekkend. Maar er zijn toch een paar heel mooie exemplaaren. En heb je er zo'n staan aan bij. Absoluut. Ik denk de meeste iconische, de meest bekende, dat is de Dracena Marginata. Dat is de meest typische vorm van Dracena, die we in huis zullen hebben, dat is eigenlijk echt een palmboompje. Dat is echt heel herkenbaar aan de lange, dunne, gesegmenteerde stam. Maar dat dan aan het uiteinde een rosette van bladeren opstaat. Ik weet niet of je je er iets bij kan voorstellen. Het is een beetje een retroplant ook. Dat is echt, het geeft zo'n 90s vibes, al bij heel veel bomma's, ook in de woonkamer staan. Het is ook een beetje gelijkaardig aan de yucca. Ik weet niet of je die kent. De palmen. Ook een soort van palm. Ja, dat is eigenlijk een heel andere soort, lijkt er heel hard op. Het belangrijkste verschil als je ze wilt determineren, probeer ze een knuffel te geven. Als het pijn doet, is het een yukka. De Dracena's zijn veel vredelender. Maar mijn Dracena Marginata, is een heel mooi exemplaar. Heel onderhoudsvriendelijke plant. Het heeft heel weinig water nodig, dus heel gemakkelijk in de.

SPEAKER_00 5:39

Ik ga net zeggen, onderhoudsvriendelijk, maar ik heb hem wel verdronken in.

SPEAKER_01 5:42

Ja, dat is de grootste fout die gemaakt hoor, inderdaad. Kamerplanten, te weinig water is bijna nooit een probleem. Het is te veel water wat het probleem is. En Racena, zeker in de winter, eens om de maand, als die water heeft, is dat goed. Je mag goed uitdrogen tussen gietbeurten door. Wat daar ook heel interessant aan is, dat is een plant die heel goed tegen schaduw kan. Je zou het niet zeggen van zo'n meer palmboomachtig exemplaar, maar die kan. Dus bij ons in de donkerste hoek van het heel appartement, waarde geen enkele andere plant zelfs gerne meer. De schaduwplanten die trekken het daar niet, maar de Dracena staat er eigenlijk best wel gelukkig. Dus echt wel een heel tof ding. Het is wel helaas een beetje een giftige plant. Dat is het grootste nadeel, dat als je huisdieren hebt of katten die graag met planten zitten te knoeien, dan is het helaas geen goede soort. Maar misschien voor een nog niet geconverteerde kamerplantliefhebber en Racena.

SPEAKER_02 6:42

Ja, het staat zeker op mijn lijstje, nu met erover te lezen, waar waren wel veel planten die ik dan leren kennen ben, gewoon naar de foto's die ik gezien heb in die boeken. En ja, die Dracena was wel eentje. Wat ik vandaag vind, dit lijkt mij haalbaar voor een absoluut groentje wat betreft kamerplanten. Aangezien je niet zoveel zorg een behoeft.

SPEAKER_01 7:03

Nee, inderdaad. Wij heboel ook een Dracena fragrans. Dat is nog een jonky die ik heb. Dat is eigenlijk alleen nog maar op dit moment een bladeren rosette. Het verschil met de marginata, de fragrans heeft veel bredere bladeren, met ook zo'n strepenpatroon erop. Het is echt wel mooi geornamenteerd. En dat is nu nog een kleine rosette. Het ding is, ik veronderzelde dat dat nog ooit gaat gebeuren, als de stengel groeit, de onderste bladeren sterven af, en dan komt die palmboomachtige steel. Die tevoorschijn. Maar dat is dus bij mijn jonkie nog niet gebeurd op dit moment. Maar het ziet er heel mooi uit.

SPEAKER_02 7:41

En is dat ook een geurige plant? Want Fragrans is tengrijp.

SPEAKER_01 7:44

Ja, blijkbaar heel lekker geurende bloemen, maar ik denk niet dat dat in een woonkamer ooit tot bloei gaat komen. Dat zou dan. Ik denk van de win het wild is.

SPEAKER_02 7:55

Ja, je zegt de racina behoort tot de aspergefamilie. De aspergeplant zelf kan je ook als huisplant houden, heb ik ook geleerd.

SPEAKER_01 8:06

Het is een heel mooi, fijn blad, heel erg fijn loof. Komt er dan nooit asperges aan, ik zou toch denken, die hebben toch wel wat zonlicht nodig.

SPEAKER_02 8:15

Ja, of dat je er asperges van kan oogsten, betwijfel ik als je het als huisplant houdt. Het loof is eigenlijk wel mooi. Het is een zeer mooi loof, absoluut. Maar het is wel helemaal anders moet ik zeggen dan de Racena.

SPEAKER_01 8:28

Ja, die familie is enorm divers. De Racena, dat komt ook, dat is het geslacht zelf, komt op alle mogelijke continenten, komt daarvoor. Dat is ook wel iets wat buiten Antarctica uiteraard. Dat is toch duidelijk al een heel succesvol genus, wat al lang meegaat.

SPEAKER_02 8:47

Als ik even mag, mijn plant die ik gekozen heb, die staat hier eigenlijk bij ons aan tafel, de San Siveria. Die behoort eigenlijk tegenwoordig na de laatste, toxonomische filogenetische inzichten tot het geslag Dracena. Dus eigenlijk San Sivera is eigenlijk ook een Dracena. Deze soort komt denk ik uit Zuidelijke Afrika, als ik mij niet vergis. Ik weet niet of je de Engelse naam van San Sivera kent, toevallig. Ik ken de Nederlandse naam, de vrouwen tong, de Engelse naam Engelse naam, een beetje in hetzelfde genre, namelijk Mother in Law's Tong. En de andere Engelse naam, Devil's Tong. Dus het lijkt alsof er een verband wordt gemaakt tussen de duivel en de schoonmoeder. Dat is toch een beetje een thema in de Botanie, want ik weet niet of dat je echtnocactus kent. Nee, die ken ik niet. Een klein rond cactusje, Nederlandse naam daarvan is het Schoonmoederskussentje.

SPEAKER_01 9:54

Fantastisch. Duidelijk de naamgever van die plant zal een heel leuke schoonmoeder hebben gehad.

SPEAKER_02 10:04

Nochtan, schoonmoeders kunnen ook wel vrienden.

SPEAKER_03 10:08

Schoonmoeders die naar deze aflevering luisteren, behouden van jullie.

SPEAKER_02 10:12

Absoluut, mijn schoonmoeder houdt ook van planten en is een trouw fan van de podcast. De Sanseveria die hier staan, is, denk ik de Sanseveria Thaciata, die heeft geel omrande bladeren. Nu jouw Rasena bloeit niet. Deze hier wel. Elk jaar bloeit die wel eens, meestal het najaar.

SPEAKER_01 10:37

En hij ziet er ook wel heel goed uit.

SPEAKER_02 10:40

Die geurt ongelooflijk sterk. Lekker. Ja, lekker. Het is een beetje speciaal, een beetje wennen, maar meestal is de geur het eerste dat ik opmerk als je aan het bloeien is, voor ik het zie. Want de bloeijze is op zich redelijk onopvallend. Het is een bloeaar witte bloemetjes verscholen tussen de bladeren. Maar de geur is wel heel erg opvallend.

SPEAKER_01 11:04

Ik moet zeggen, voor iemand die geen groene vingers heeft, is echt een heel mooie plant. Ik beschouw mijzelf als iemand met behoorlijk groene vingers. Maar Sanseveria hier of Dracena Thaciata, om de een of andere reden dat het accordeert niet met mij. Ik denk dat ik te veel zorg wil geven aan mijn planten. En ik denk dan van ja, ik heb die nu toch al twee maanden water gegeven. Het wordt nu toch eens tijd. En dan die dingen willen geen water hebben.

SPEAKER_02 11:34

Nee, die willen geen water hebben. En dat is wat ik zo leuk vind aan die plant. Het is een heel erg gemakkelijke plant. De plant trekt trouwens ook op de omslag van een beroemde Vlaamse roman. Enig idee, welke.

SPEAKER_01 11:54

Het verdriet van België.

SPEAKER_02 11:57

Had gekund, de glaasheid ter dingen van dingen ook wel toepasselijk. Je zegt toepasselijk, want in dat boek is het ook een beetje het symbool van veerkracht. Het hoofdpersonage van het boek is een beetje autobiografisch, groeit op bij een alcoholverslaafde vader in heel moeilijke omstandigheden, maar overleeft die verwaarlozing. Dat is ook een beetje wat een San Siveria doet. Die overleeft verwaarlozing. Je kan die soms zelfs maanden water geven en toch.

SPEAKER_01 12:26

Ik vond het eerder toepasselijk. Ik dacht van ja, helaas zit er dingen zo'n marginaal, typisch een café.

SPEAKER_00 12:35

Een bruine kroe.

SPEAKER_02 12:37

Dat de Sanseverius daar op de typisch, iets nostalgisch oud Vlaams.

SPEAKER_01 12:44

Volgens mij zijn dat allemaal Sanseveria's die daar van de jaren 90 staan en nog altijd leven.

SPEAKER_00 12:51

Ik vind dat wel een mooie plant, als je ze per drie of zo op je vensterbank zet, vind ik dat dat wel nog hip kan zijn, dat dat niet zo inderdaad is.

SPEAKER_01 12:58

Ze waren in de jaren 90 waren ze al omtegenwoordigd en dan zijn ze oud geweest, maar nu zijn ze eigenlijk terug in alles.

SPEAKER_00 13:07

En ook heel makkelijk om te stekken, te vermeerden.

SPEAKER_02 13:10

Ja, en Stans Everia die hangt nooit slap, die staat altijd rechtop, al meteen fallies. Veriele plant, ja. Inderdaad. Stefanie, jij mogelijk is een plant uitzien.

SPEAKER_00 13:25

Ik heb gekozen voor het Chinees lantaaren plantje. Ik heb een klein stakje mee om een keer te tonen. Het is een heel klein plantje, van die hele lange ranken. Met hele kleine hardvormige blaadjes per twee, en ze zijn een klein beetje dikker, ik heb het je gebracht, dan kunnen we eraan aan voelen. En dat komt omdat ze afkomstig zijn uit zuidelijke delen van Afrika. In droge gebieden.

SPEAKER_03 13:52

Het zijn helemaal niet Chinees.

SPEAKER_00 13:53

Nee, ze zijn helemaal niet Chinees. De naam is niet zomaar uit de lucht gegrepen. In het Engels noem het String of Hearts. Dat is misschien iets logischer, want het is effectief een draadje met hartjes aan.

SPEAKER_02 14:05

Oh wauw, die voelen een beetje stug.

SPEAKER_00 14:08

Ja, ze een beetje dik en daar houdt een beetje het water vast. Maar ze noemen in het Vlaams Chinees lantaarplantje, omdat ze hele kleine bloemetjes krijgen, Paar lantaanvormige bloemetjes, paars. Ja, dat heb ik al gezegd. En ze lijken dus op die typische lantaarjes die je in China kunt terugvinden, van daar het Chinees lantaarplantje. Die bloemetjes zijn ook speciaal in die zin dat er heel kleine haartjes in zitten, een beetje een weerhaakjes. Als er een vliegje die op de geur afkomt inkrijpt, dan gaat hij daar niet meer direct uit. Het is pas als het bloemetje echt rijp is en een beetje zachter worden, dat hij terug kan ontsnappen, waardoor de bestuiving iets groter en gericht. Het is een beetje een gedomme bestuiving. Deze staan hier in bloei, dus ik kan het u helaas niet tonen. Ik heb wel een fotootje mee, maar de luisteraars gaan dat niet kunnen zien. Het is een beetje fanustig, eigenlijk vind ik. Het is heel klein. En dan plots zijn ze allemaal rijp en dan vallen ze allemaal in één keer op de grond.

SPEAKER_02 15:24

Het wordt dus gehouden als een hangplant.

SPEAKER_00 15:26

Het is een hangplant, ja, inderdaad, het is een potje heel hoog. En ik vind dat wel mooi in een zo'n oud herenhuis of zo. Om dat dan op een plankje of zo te zetten. Het is heel subtiel, heel klein. Ze hebben ook gelijk, als ze wat ouder worden, van die kleine bolvormige verdikkingen. Dat is een klein patatje. Mocht daar ook een keer aankomen, dat is wel ruw. En dat is een knolletje. Als je ze wilt stekken, kan je gewoon ofwel als ze dat niet hebben, een stukje van 10 cm afknippende blaadjes eraf trekken, zet je die gewoon in water of in aarde. En dan komt er een nieuw plantje. Maar je kan ook gewoon die knolletjes planten, zonder blaadjes, en dan komt er ook gewoon een nieuw plantje uit.

SPEAKER_02 16:13

Dus heel gemakkelijk te vermeerden.

SPEAKER_00 16:15

Ja, heel gemakkelijk te vermeerden. Het is ook wel nodig, want anders is het een beetje triestig. Als je nog zo'n paar hebt, en die blaadjes vallen wat af, dan krijg je zo wel een triestig plantje. Dus het is wel fijn dat je ze kunt vermeerderen.

SPEAKER_01 16:28

Ik heb het al vaak zien hangen dan in de plantenwinkel waar ik ga, meestal. Ik heb het eigenlijk nog nooit gekocht, maar misschien dat ik na vandaag als ik het nog eens eentje zie hangen, dat ik het toch eens meeneem.

SPEAKER_00 16:41

Ze hebben ook een mooie kleur, vind ik, zo'n beetje een tekening, een beetje donkerder en wat lichter. Je hebt er ook bij met witte vlekjes. Dat is een beetje in de mode, momenteel. Die gevariegeerd. Inderdaad, die kan je ook kopen.

SPEAKER_02 16:57

Ja, mooi, heel mooi. Die plant is familie van de Maagdenpalm, trouwens. Waarvan ik buiten een Vinca Maior sta.

SPEAKER_01 17:09

Het is mooi in het bloeien.

SPEAKER_00 17:11

Ik was trouwens ook aan het denken, David, volgens mij heb je niet zoveel met kamerplanten, omdat je superveel ramen hebt naar buiten, jij hebben echt een heel mooie connectie met de tuin. Ik denk dat de nood gewoon ook minder groot is om dan veel kamerplanten te hebben.

SPEAKER_01 17:24

Misschien ben je meer een bloemenens, dat kan ook. De meeste kamerplanten komen relatief weinig bloemen op.

SPEAKER_02 17:30

Ja, ik moet zeggen, als ik dan voor kamerplanten. De kamerplanten die ik verkies, zijn wel degene die geen bloemen hebben. Want meestal kamerplanten met bloemen, die zijn een beetje paar. Dan denk ik aan de falianopissen en de Dochideen, of aan de calanggooien, hoe heet dat? Ja, dat vind ik ook niet mooier. Maar langs de andere kant, een vaas met bloemen, met snijbloemen, dat vind ik dan wel weer mooi. Dat is dat niet helemaal anders natuurlijk.

SPEAKER_00 18:01

Dat is absoluut.

SPEAKER_01 18:01

Maar dat zijn eigenlijk ook meestal buitenbloemen.

SPEAKER_00 18:05

Ik denk dat bij mij mijn nood gekomen is als ik student was en aan een klein appartementje ben gewonnen, ik had geen buitenruimte, ook niet echt veel zicht op groen.

SPEAKER_02 18:12

Ja, dat snap ik helemaal. Dan wil je heel veel groen binnen hebben.

SPEAKER_00 18:15

Dan wil je dat binnenhalen. En met weinig budget beginnen na na te denken, hoe kunnen we dat hier vermeren op een manier en dan zijn daarmee bezig? En dat vond ik dat wel heel fascinerend.

SPEAKER_01 18:26

Het is gewoon ook mooi in interieur, vind ik. Ja, dat ook. Het zijn eigenlijk goedkope ornamenten. Hebben jullie eigenlijk een favoriete kamerplant? Gewoon favoriete kamerplant. Nee, niet direct. Hij er één, Stefanie?

SPEAKER_00 18:44

Een spatifilium vind ik eigenlijk wel heel fantastisch. Ja, ik heb het al gezien. Daar heb ik het vorige keer over gehad, die ga ik vandaag niet bespreken. Maar die vind ik wel heel leuk, omdat die gemakkel groeien. En heel groen en heel fris. Ja, dat vind ik wel leuk.

SPEAKER_01 18:58

Ik heb er wel. Ik kan het nu gelijk over mijn favoriete plant. Dat doen maar niet al. En dat is mijn alocazia. Dus ik had eigenlijk deze winter, ik had altijd straks over dat er wat ecologische interacties in mijn huis geweest zijn de afgelopen winter, in de vorm van een tripsplaag op veel van mijn planten. Enorm hardnekkige beestjes. De meeste van mijn planten kunnen er eigenlijk vrij goed tegen, maar het was toen mijn favoriete plant het doelwit ervan werd dat ik toch dacht: nu gaan we een keer de bestrijding in overdrive laten gaan. Daarvoor was ik meer zo wat halfslachtig aan het sproeien met knoflook geïnfuseerd water. Maar dat hielp niet. Nu heb ik een keer echt al mijn potten al mijn planten verpot, de potten helemaal uitgekuist, alles van kop tot wortel met gif ingespoten. Ik ben echt al de weeg gegaan aan mijn favoriete plant. Je moet het overleven. De leven hangt momenteel aan het zijdendraadje. Ik heb hem al tien jaar. Het zijn Allocasia Macoriza.

SPEAKER_02 20:01

Kennen jullie het de olifant?

SPEAKER_01 20:04

Olifantsoor, dat is eigenlijk een hele toepasselijke naam. Hoe moet je het beschrijven, inderdaad, het zijn eigenlijk, zoals de meeste alocasiërs zijn, je hebt dus vanuit de grond direct, heeft niet echt een stam, maar stengels die direct uit de bodem komen. Hoewel, als ze wat ouder worden, kan het wel degelijk een soort van stam krijgen. Met daarop op het uiteinde één gigantisch. Een beetje een vaag hardvormig blad, om het zo te zeggen. Langwerf met twee lobben die nog achter de steel uitsteken. En het mooie aan de macoriza, dat is echt een show plant. Het is een gigantische bladeren, ook zo heel mooi fris groen. Echt wel een avond. Ik heb hem al tien jaar. Dus ik hoop dat ik hem nog wat langer kan houden als je de Ripse plaag overleeft. Het is eigenlijk zoals gezegd, olifantsoor, je komt van nature voor in Zuidoost-Azië. Ik heb hem daar een paar jaar geleden ook in Thailand. Gezien, daar groeit dat gewoon in de berm. Er staan echt prachtige extra in.

SPEAKER_02 21:05

Maar je zegt in Zuid Oost-Azië, tropische omstandigheden. En dan moet je die toch een beetje kunnen nabootsen thuis.

SPEAKER_01 21:11

Je moet dat inderdaad een beetje kunnen nabootsen. Hoewel ik vind dat Alokacia, het is zeker niet zoals de Dracena, dat het de meeste onderhoudsvriendelijke planten zijn, ze hebben graag veel water. Maar je moet er altijd wel voor zorgen, natuurlijk ook voor planten die graag veel water hebben, goed drinerende bodem. Dus wat je altijd moet doen, en ik zie veel mensen die fout maken, dat ze planten gewoon een pot zetten, zonder nog een drainage mogelijk. Ik zet mijn planten altijd in een lelijke plastieken pot en dan de mooie kramse, de showpot, eigenlijk. Die komt daarbuiten dan. In een plastieken pot en dan in een mooie pot zetten, zodat je altijd een vorm van drainage hebt. Bijvoorbeeld dingen, hydrokorrels, mijn optiek, werkt dat niet altijd optimaal. Maar een Alocazia dus graag veel waar. Ook wel veel licht, dus ze zetten maar eens op een plek langs de draan. En het is ook een plant die graag besproeid wordt. Dus zeker één of twee keer in de week vochtig houden. Het is een goede groei. Maar ook de skamerplanten, ze volgen ook een beetje het seizoen. In de winter valt de groei altijd stil, maar dan nu april begint dat weer langzaamaan in gang te schieten. Dan komt er altijd uit de jongste stengel, daar komt zo'n soort gezel in, waar het nieuwe bladelijk uitgroeit dat de barst open op een gegeven moment komt daar een nieuwe steel uit. De oudere bladeren sterven af onderaan, die kan je dan afknippen. Wel oppassen voor het sap. Want ik heb dat een keer op mijn hand gehad en dan niet direct afgewassen, en je handen zo wat te tintelen. Het is inderdaad, zo mooi als de bladeren zijn van de Allocazia Macoriza, zo onindrukwekkend is de bloem. Ze bloeien normaal als ze heel gelukkig zijn. Ik was zeer vereerd. Toen mijn exemplaar een keer een bloem.

SPEAKER_02 23:08

Het is leuk als die liefde, zij zijn.

SPEAKER_01 23:10

Prachtig, maar helaas bracht de liefde niet zoveel op, want het is gewoon echt een typische aardonskel, maar echt gewoon een groene aarde van misschien 15 centimeter lang.

SPEAKER_02 23:21

Je hebt de Spatic en de spata, of heet dat? Want bij de lepelplant heb je wel zo dat witte blad en dan een bloeiaar.

SPEAKER_01 23:29

Ook een heel toff plant, inderdaad, hebben we het er nu vandaag niet over. En dat is ook een van de weinige kamerplanten die je echt kan versupen. Wel, we mogen het er wel over hebben, waarom niet.

SPEAKER_02 23:37

Ik vond het leuk, Stefanie, dat je dan had over het dramatische karakter van die planten. Want planten kunnen toch een beetje een karakter hebben. Die spatifium heeft zin voor drama. Die kan de bladeren laten hangen en dan plots weer helemaal opleven, terwijl een Sansevier, ik heb het al gezegd, die blijft wat. Standvastige zelf.

SPEAKER_00 23:57

Hij kan wel zo heel bleek worden, als je hem te veel in de zon zet en het direct licht, dan krijg je wel zo'n heel vlad, dat vind ik het ook wel een beetje.

SPEAKER_01 24:05

Ik vind het eigenlijk leuk als planten een beetje karaktertonen en dat ze ook laten zien als er iets mis is, dan moeten ze niet direct doodgaan, natuurlijk. Je hebt zeker planten die direct laten zien als er iets mis is. Ik zal het straks nog over een paar hebben.

SPEAKER_00 24:19

Je hebt ook van die bloempotten ondertussen. Ik weet niet of jullie het al gezien hebben, met zo'n gezichtje. En dan moet dan instellen welke plant dat erin zit. En die geeft dan aan of die blij is of niet, naar mate van hoeveel water en licht en bestaat al. Ik weet niet in hoeverre dat echt wacht. Ik heb er ook geen thuis, hoor. Dus als je vindt dat je plant te weinig karakter toont, kan je dat misschien een karaktervolle Caspo cadeau doen.

SPEAKER_01 24:47

Het is meer zo'n Tamagotchi, denk ik.

SPEAKER_02 24:51

Ja, ik heb ook nog een plant. Stefanie, ik weet niet dat je je nog herinnert, wat ik, of wat Ibe en ik van jouw cadeau hebben gekregen voor ons huwelijk.

SPEAKER_00 25:01

Ja, het is een cactus die geen cactus is, van de ik weet niet hoe dat die noemt, eigenlijk. Zeg het maar, David.

SPEAKER_02 25:08

Een Euphoria.

SPEAKER_00 25:09

Ja Euforbia, dat is inderdaad.

SPEAKER_02 25:12

Ik denk dat het een Euphorbia Trigona was. In ieder geval. Mensen spreken al snel van een cactus. Omdat het lijkt op een cactus. Het staat recht, het is stevig, het verdraag niet veel water en het heeft stekels. Maar het is geen cactus. Het maakt deel uit van het geslacht Euphorbia, een van de meest soorrijke geslachten op aarde, meer dan 2000 soorten, waaronder ook inheemse soorten, waaronder de wolfsmalkingen. Het zijn niet overal een bloeien, of ook de kerstster, ik weet niet wat je dat kent, iets dat wel in huis wordt gehaald, vaak in de eindejaarsperiode, behoort ook tot die. Dat wist niet, dat is ook Euphorbia. Eigenaan Euforbia's, is dat ze een soort van sap hebben, waar je een beetje mee moet oppassen, dat is dan van deze wolfsmelk. Uit de naam ook. Dus dat kan wel irriterend zijn. Nu die euforbia, die we van jou hebben gekregen, was echt wel een mooi exemplaar, maar je merkt het, ik ben in de verleden tijd aan het zien.

SPEAKER_00 26:21

Ik neem het jullie niet kwalijk.

SPEAKER_02 26:24

Hij stond lang op onze piano in Gentbrug. Ik weet niet of je het huis in Gentbrug nog herinnert, het was een rijhuis, niet zo heel groot, niet zo heel erg lichtrijk, en ik vermoed dat dat een beetje het probleem was, dat hij daar wat te donker stond, het is eigenlijk na een viertal jaar dat hij het toch nog langer leefdijst. De kamerplanten leven niet zo heel lang. We hebben er vier jaar genot van gehad. En het is niet dat ik er geen moeite voor heb gedaan, want in volle coronaperiode ben ik stiekem voor naar heusden gefietst. Vijf kilometer verderop, omdat ze daar. Ik ben daar op Goede Neuzen, vlakbij waar wonen, hadden de Kollbloem. Dat is een klein park slash natuurgebied, een zandduin, wat het er zand is. En ik dacht van ik moet zand hebben Euforbia. Dus ik heb er een heel klein beetje zand meegenomen, wat eigenlijk ook niet mag. Maar goed het gaat echt over kleine hoeveelheden. En met dat zand terug naar Gembrug gefietst om dat bij de grond te mengen van die Euforbia. Maar het heeft niet mogen paten.

SPEAKER_00 27:29

Ik heb er zelf ook al een aantal gehad ondertussen. Dus we hebben er ook eens staan op een vaste plaats. Ik ben ook soms wel wat enthousiast, dan geef ik die een beetje meer water dan dat nodig is. En dan de ene keer dat er rot erin zit.

SPEAKER_02 27:46

Ik heb dan ook geprobeerd van dacht, het is een plant, die kunnen toch gemakkelijk vegetatief vermeren. Dus echt een keer afgesneden en terugproberen laten wortelen en zo. En dat is allemaal niet eenvoudig.

SPEAKER_01 27:58

Ik heb ook één Euphorbia, een zogenaamd potloodplantje. Ik weet even de Latijnse naam niet. Maar dat is een heel gemakkelijk exemplaar ook. Maar zoals gezegd, geef het eigenlijk nauwelijks water. Het staat daar mooi in zijn hoekje en het ziet er na jaren nog altijd even gelukkig uit.

SPEAKER_00 28:15

Ik heb ook wel gehad dat ik een keer te weinig water heb gegeven. Dus dan begon die zo heel niet te imploderen. Je zag dat dat dan ook niet goed was.

SPEAKER_01 28:25

Te weinig water is gemakkelijk om recht te zetten, te veel water niet.

SPEAKER_00 28:28

Ja, maar ik denk dat die toen is doodgaan, die was echt aan het uitrogen en dacht: oei, ik heb die te lang geen water gegeven, dat heb ik die goede geheut. Dan heb ik te veel water gegeven. En die heeft het dan ook niet overleefd.

SPEAKER_02 28:40

Ja, maar dat is het ding. Huiskamerplanten, dat komt eigenlijk in verschillende levels, om het zo te zeggen. Ik heb hier een boek liggen ook van een planteninfluencer, Mama Botanica. En die zegt: Je hebt planten voor groentjes. Je hebt plantparents die al wat geworderder zijn. En dan heb je crazy plant lovers, en dan helemaal bovenaan heb je dan de plantenfluisteraars, op welk niveau je jezelf zou plaatsen.

SPEAKER_00 29:09

Maar ik ben een beginner, zeg maar, al heel lang, al tien jaar. Dat komt bij mij in periodes. Ik heb zo'n periodes dat ik dan plot mijn focus in.

SPEAKER_01 29:25

Overleven ze het allemaal?

SPEAKER_00 29:27

Maar nee, want als die periode dan voorbij is. Ja, als die periode voorbij is, dan verwaarloos ik ze soms wel een beetje. Maar dan komt het inderdaad ook wel leuke dingen tegen. Bloemen die plots bijna groeien, een plant waar je het niet verwacht, omdat hij dus waarschijnlijk denkt: ik ga mij rap nog een keer voortplanten op een andere manier. Of komt dat van alles tegen, dat is nog wel leuk. Maar wij zijn ook verhuisd, en dan was de focus ook even anders. We hebben een kind gekregen, dan was het ook even minder de planten. Ik moet dat nu wel eerlijk kunnen zijn, hoewel ik daar heel mooi van en heel graag zie. Ja, dat het toch met periodes is dat ik er veel zorg voor heb aan periodes.

SPEAKER_02 30:06

Maar desondanks niet dat jij een beginner bent. Als jij een beginner bent, wat ben ik dan?

SPEAKER_01 30:12

Ik denk dat ik ergens tussen niveau 2 en 3 zit. Tussen de plantenouder en de crazy plant lovers, sowieso geen plantenfluisteraar, want ik kan niet alles in leven houden. Maar ik heb een keer geteld voordat we naar hier kwamen. We hebben toch 44 kamer planten bij ons. Dat is wel echt in de kwekkende hoeveelheid. Dan ben je ook wel even bezig als je de ronde doet van de planten. Ja, inderdaad. Maar ik ben niet zo iemand die gaat beginnen met het geven van gedestilleerd water en zo verschillende soorten potgrond, specifiek voor een bepaalde plant en speciale soorten voeding en dat soort dingen, dat doe ik niet. Bij ons is het kraanwater, je kunt een keer af en toe besproeid worden. En als je een potgrond niet kunt overleven, dat is dan jammer. Ja, natuurlijke selectie.

SPEAKER_02 31:00

Stefanie, je wou het nog over epipremnum hebben.

SPEAKER_00 31:03

Ja, klopt. De rakenklim op wordt ook soms, ik weet niet of ik het allemaal juist uitspreek, maar Skyndaptus Oreus genoemd of.

SPEAKER_02 31:12

Er is wel wat onduidelijkheid over de precieze taxonomische positie van die plant. Maar is alles ook verwant aan Schinapti, het gewacht waar ook de zilverrang bij zit. Ja, dat klopt.

SPEAKER_00 31:23

Maar degene die ik bedoel, dat is een gewoon eenvoudig groen plantje, die meestal als hangplant wordt gebruikt in interieurs. Maar je kan ze ook laten klimmen, want in de natuur klimt ze eigenlijk. Er zijn mensen die van die klemetjes hebben, die dat op de muren monteren, en dan kan je ze daarin hangen. Dan kan je heel je muur eigenlijk laten decoreren met zo'n zo'n plantje. En ja, dat is wel nog indrukwekkend. En dan krijg je ook grotere bladeren, want die kan er eigenlijk niet zo heel goed tegen om te hangen.

SPEAKER_01 31:54

Oei, ik heb mijn exemplaren, die hangen allemaal.

SPEAKER_00 31:58

Ja, ik vind het ook wel heel mooi als ze hangt. Dus die van mij ook.

SPEAKER_02 32:02

Ja, we hebben er ook zo eentje die hangt. Maar moet eerlijk zijn, ik vind dan de verwante zilverrank mooier dan de draken. Da raak ik hem op, geloof ik de Nederlandse naam. Of wellicht het aanzien van ons. Ik vind dat die soms wel slordig eruit ziet of zo.

SPEAKER_01 32:16

Ja, ons exemplaar ook is al vrij oud. Het probleem is dat de bovenkant van de stengels, misschien omdat die niet graag hangt, dat die kail worden aan een tijd. Maar het is natuurlijk wel heel gemakkelijk om te vermeerderen. Dus inderdaad, gewoon een keer knippen en dat groeit terug opnieuw uit. Want ze zijn ook wel heel onderhoudsvriendelijke planten opnieuw.

SPEAKER_00 32:35

Ja, heel onderhoudsvriendelijk.

SPEAKER_01 32:36

Of misschien schep ik nu een beetje op, maar die van mij echt enkel probleem mee.

SPEAKER_00 32:40

En inderdaad, we hebben er ook die van boven kaal worden en dan knip ik die gewoon helemaal af.

SPEAKER_02 32:44

Ja, je knip ook regelmatig, want dat groeit dan op de grond en dan is dat niet.

SPEAKER_00 32:49

En dan wil je het ook zo'n beetje een vollere plant hebben. Maar ik vind het ook wel fijn. Ze heeft heel veel variëteiten. Je hebt de Neon, dat is al zo'n heel fris groen blaad, dat is toch wel helemaal anders. Een Marble Queen, die is zo wat gemarberd. Met wit, Manjoula, golden potels met gele accenten. En ik heb het eens opgezocht, want ik ken er niet zo heel veel van. Maar het is deels genetisch, een afwijking in de bladgroenkorrels, maar je kan het ook een beetje stimuleren door ze wat meer in het licht te zetten. Dus als je je plant wat meer indirect zonlicht geeft, dan gaan ze meer wit of blikken.

SPEAKER_01 33:27

Van mij heeft zo'n beetje hetzelfde als jou, die gele plekken op de bladeren. En dat is wel degelijk de bedoeling, denk ik, niet omdat er iets mis mee is. Nee, dat is echt de bedoeling. Dat zijn variegatie, dat eigenlijk.

SPEAKER_02 33:38

Maar meer gevariegeerde planten die hebben wel over het algemeen meer zonlicht nodig. Omdat natuurlijk bladgoen nodig is voor die planten. Klopt.

SPEAKER_00 33:49

Maar dit is echt een beginnersplant. Die groeit in de natuur ook zo in donkere plaatsen, zoals in het licht. Dus die groeit wel naar het licht toe, zoals alle planten. Maar die kan heel goed tegen schaduw ook. Dus dat is echt een topbeginnersplant. Je kan ze veel water geven, ze woont nogmaals in een tropische gebieden. Ze kunnen ze niet zo gemakkelijk verdrinken. Als je ze een keer geen water geeft, is het ook geen probleem. Ze toont het ook. Het is een beetje een dramatische plant, in die zin dat ze zo wat slapjes begint te hangen op het moment dat ze water nodig heeft. Ik vind het wel een heel gemakkelijk en heel leuke plant. En ook voor te vermeerderen, het lukt eigenlijk bijna altijd, het is niet zo moeilijk. Maar bij de neon, bij de iets andere varianten daarvan, vind ik wel dat het soms wat moeilijker is om ze te vermeren. Of ze groeien wat trager.

SPEAKER_02 34:37

Dat is wat bleker en minder fotositeerd dan, denk ik.

SPEAKER_00 34:43

Dat is een iets grotere uitdaging dan de gemakkelijke, standaard variant. En ook als je een stakje krijgt, ik heb ooit een vriendin gegeven, die heeft meer dan een jaar moeten wachten voordat hij echt goed is beginnen schieten. Het kan wel even duren voordat je klopt. Maar een keer dat dat begonnen is, gaat het heel snel.

SPEAKER_01 35:01

Ja, dan groeit het tot op de grond, heel snel.

SPEAKER_02 35:05

Ik heb onlangs een boek gelezen omdat over kamerplanten, omdat ik met kamerplanten bezig was in de voorbije periode over de geschiedenis van kamerplanten. Het boek heet Pottered History van Catherine Howard. Het gaat vooral over de geschiedenis van kamerplanten in Engeland of in het Verenigd Koninkrijk, maar ik vond het zelf dat dat eigenlijk ook wel een stukje representatief is voor de lage landen. Mensen houden eigenlijk wel al langer planten in huis, maar eigenlijk het grootste deel van de geschiedenis waren dan nutplanten. Denk aan keukenkruiden, maar ook geneeskrachtig kruiden voor de huisapotheek. Het is eigenlijk pas ongeveer vanaf de 17e eeuw dat mensen ook om ornamentele redenen planten in huis zijn gaan halen. In die tijd zie je ook voor het eerst ook die stille levens en zo in de schilderkunst. Meestal gaat het dan over boketten, dus nog niet echt over kamerplanten zoals dat we vandaag kennen. Uitzondering van één schilderij, de Somerset House Conference, waar dat duidelijk echt een plant ook op de achtergrond staat, echt een uitzondering. Want er zijn echt weinig schilderijen uit die periode die huiskamerplanten laten zien. Nu waarom in de 17e eeuw het Britse Rijk dan in volle expansie. Alle oceanen werden wel bevaren door Engelse schepen. Het zocht daarvan heel veel avonturiers die op zoek gingen naar planten in alle uithoeken van het Britse Rijk. Echt, ja, botanie was een beetje een hobby voor rijke mensen dan. En die avontiers zochten dan naar tropische planten, die mensen in Europa nog nooit hadden gezien, en die namen dat dan mee. Een van die mensen is John Tudeskend. Je hebt zowel de oude als de jongen. De zoon deed het ook. Die heeft trouwens zijn naam gegeven aan een Tradescentia is eigenlijk genoemd naar John Tudes. Het is eigenlijk Lineus die de naam heeft gegeven, als eerbetoon aan.

SPEAKER_01 37:01

Het Nederlandse vaderplant. Toch niet omdat dat de vader is van de kamerplanten zeker.

SPEAKER_02 37:06

Ah, ja, dat weet ik eigenlijk niet waarom dat zo is. Ja, dat zou kunnen eigenlijk.

SPEAKER_03 37:12

Geen idee.

SPEAKER_02 37:12

De reden om planten in huis te halen in die periode was ook wel een stukje pragmatisch van ja, tropische planten in een West-Europees klimaat, zeker in de winter, dat ga niet gaan. Dus dan moest je ze wel binnenhalen. Het is ook in die periode dat de eerste cerres en zo zijn ontstaan. De orangerie, was dan om citrusbomen te laten overwinteren. Dus dat was een belangrijk aspect, gewoon die planten laten overleven en dan moest je ze wel in huis halen. En geur, een tweede belangrijke. Want natuurlijk, de huizen, het stonken. Er waren heel veel geuren om vize huissgeuren om te maskeren en dan heel geurige planten waren daarom extra intrek. En dan in de jaren 1800 waren huisplanten op een bepaald moment zo populair dat je zelf planten kon inhuren om indruk te maken tijdens feestjes. Ik denk eigenlijk dat het nog altijd kan.

SPEAKER_00 38:06

Dat weet ik niet. Ja, maar waarschijnlijk wel. Veel op schilderijen toch ook, dat je zo fruit zag, exotisch fruit om zo'n beetje te stoeven.

SPEAKER_02 38:14

Ja, dus echt wel een beetje een statussymbool. Of van kijk eens welke mooie planten ik hier staan heb. Dus een beetje van het oogstje snobisme. Maar daarna ook wel een stukje democratisering, dat iedereen eigenlijk dergelijke planten in huis kon aan, ook arbeiders in de industriele revolutie. Vaak ook het enige groen dat ze in hun leefomgeving hadden. En er moest dat natuurlijk ook wel planten zijn die heel goed tegen luchtverontreiniging kunnen. En vandaar de Aspidistra, ik weet niet of je die plant kent, een plant die je ook wel in de betere plantenwinkel kan verkrijgen, is een plie die heel erg goed tegen onder andere sigaretter ook kan, precies omdat dat heel goed tegen luchtverontreiniging kan. Dus zo hebben huisplanten stap voor stap een beetje de huizen veroverd. En dan zie je ook wel een stukje modevenschijnselen. Dus we hebben het al gehad voor de San Sevieria, die dan uit de mode was en nu terug in de mode. Ik denk een Monstera, bijvoorbeeld, dat dat ook een typisch modenplant is, is nu heel erg populair, al een paar jaar eigenlijk.

SPEAKER_00 39:18

Terug uit de mode aan het geraken, denk ik. Ja, niet eens minder.

SPEAKER_01 39:22

Ik ben overtijd nog eens naar de plantenwinkel geweest. En daar stonden inderdaad niet meer zoveel monstera's.

SPEAKER_02 39:28

Maar we zijn gisteren nog eens gaan kijken in een plantenwinkel hier vlakbij, in Oostakker van Eekwoud. Toffe plantenwinkel. Het is niet ook een sponsorcontract kan hebben, maar net van ikhoud, als jullie zouden luisteren, en je hebt interesse in het gegeven. Mag altijd sponsoren. Geef de jongen wat kamerplanten beginnersplanten. Michaal, jij wou het nog hebben over de.

SPEAKER_00 39:53

Ik wil nog even de internazo. Heb jij dat eigenlijk ooit al gedaan als je op reis was een plant meegenomen? Ik heb het al vaak overwogen. Nee Paal, die mooie grote. Ja, ik denk, ik ga een zakje meenemen.

SPEAKER_02 40:04

Daar heb ik nu echt nog noodgekeerd.

SPEAKER_01 40:06

Ik moet zeggen, ik heb het wel gedacht in Thailand bij die prachtige locatie's die daar stonden, maar die paste niet in mijn koffer. Ja, dat is dat vooral.

SPEAKER_00 40:14

De mooiste, die zijn dan te groot. Je kunt die niet meenemen. Maar ik k wel iemand die het wel had gedaan heeft. Ik heb ooit een stukje geruilt met iemand en zei. En die heeft met succes op die plant? Ja, het was zo'n Mother of a Thousand, een speciale variant van zo'n heel rond blad. Ja, mooi lichtgroen en ik vond het heel mooi. En ik vroeg, hoe zijn ze daaraan geraakt? Ik heb dat meegebracht van op reis.

SPEAKER_01 40:35

Heb jij die nog altijd in Mother of het Thousand? Ja, ik heb die nog altijd.

SPEAKER_00 40:38

Wil je ook een stukje? Ik heb er één.

SPEAKER_01 40:41

Niet zo'n mooi rond exemplaar. Dat vind ik zo fijn aan planten, is dat je zo gemakkelijk het plezier kan delen met anderen.

SPEAKER_02 40:47

Ja, dat is.

SPEAKER_01 40:49

We hebben toch onderling ook al stekjes geruild. Er zijn ook veel websites. Je hebt ook echt sites waar mensen sterkjes aan elkaar verkopen en niet zozeer altijd om te ruilen. Dus ik weet een collega van mij die deed dat vroeger, toen een pannenkoekenplantjes, toen had nog. Nu is dat natuurlijk, heeft iedereen een pannenkoekenplantje. Maar een dikke tien jaar geleden was dat nog veel minder wijdverspreid. En toen had hij echt zo een zaakje dat hij zei dat hij pannenkoekenplantenstekjes, dat hij die bijvoorbeeld er eens op een website zet en dat er echt heel veel vraag naar was.

SPEAKER_00 41:27

Ja, en speciale planten is al nog altijd zo. En ze vragen veel geld voor een klein stakje.

SPEAKER_01 41:34

Ja, dat is echt lucratief. Honderden euro's voor ergens een of andere zeldzame variant.

SPEAKER_00 41:41

En vaak al staans laten ze dan een plant die een paar jaar later voor pakken. Ja, dat is eigenlijk wat er is gebeurd met het pannenkoekenplaatje.

SPEAKER_02 41:49

Vijftien jaar geleden zag je dat nooit. Zo is dat dus ook gegaan met al die planten die van overal in de wereld verzameld zijn, die sloegen dan aan en dan zijn daar kwekerijen op gesprongen. Die dan ook gespecialiseerd zijn in bepaalde planten. We zijn hier ook in een tuinbouwstrik trouwens in het Gentsen, de Begonias en zo. Die kwekerijen zijn echt gespecialiseerd in een paar rassen soms zelf, van een bepaalde planten. De pauweplant is de volgende, denk ik, die hier op het lijstje stond, of is dat de Nederlandse naam, tenminste die ik terugvond van de Kalathea.

SPEAKER_01 42:27

Dat is een verhaal apart, de calathea. Ik denk dat Mama Botanica daar. Als je calathea's wilt houden, dan moet je wel een plantenfluisteraar zijn. Dus je bent toch een plantefluisteraar? Nee, nee, nee. Ik heb echt een haat liefde verhoud, eigenlijk necht meer naar haat voor calatheas. Ik heb er heel veel gehad. Calatheas, is eigenlijk zo'n beetje, je kunt dat vergelijken met een toxische relatie. Je komt daar iets binnen en daar zit staan en denk je van een prachtig exemplaar. Dat ga ik in huis halen. Het ziet er zo mooi uit. Je haalt dat in huis. In het begin gaat allemaal fantastisch. Dan komen mensen bij je langs die zeggen: wat is het gewoon exemplaar, heb je geen huis gehaald. Het ziet er echt heel goed uit. Wauw, waar heb je dat? Zo wil ik er ook wel in. Maar dan, op den duur begint de miserie. Het wordt in het begin zo mooi, de witte broodzweken op den duur. Je doet dingen fout. Het begint er allemaal veel slechter uit te zien. Ik begin er heel slap en triestig bij te staan. En dan weet je wat ik verkeerd doe. Ik doe ergens iets verkeerd. Je doet je best om het terecht te zetten. Je denkt van misschien moet ik wat meer aandacht geven. Nee, dat is niet, het gaat juist nog slechter aan. Misschien moet ik ze wat meer gerust laten. Nee, dat is ook niet goed. Dan uiteindelijk is je eens zo prachtige plant een dorre mest geworden. Zoals het einde van elke toxische relatie eindigt ook dit exemplaar weer in de compostgroep. En dan begint de cyclus opnieuw, en dan kom je opnieuw een plantenwinkel en zie je een ander mooie exemplaar, een andere varianten en denk je: deze keer gaat het wel lukken, maar nee, deze keer lukt het ook niet. Ondertussen heb ik het opgegeven.

SPEAKER_02 44:15

Zer mensen waarvan je weet die er wel in slagen om een functionele relatie met een karatea te hebben, een karatea, weet je waar dat ideaal staat?

SPEAKER_01 44:24

Als je een badkamer hebt. Een badkamer met natuurlijk licht aan. Je hebt geen badkamer van badkamer met natuurlijk. Ja, ruik niet uit. Het is gelukkig dat je het lijkt in de podcast tot thuis. Nee, maar we hadden vroeger in Borrhe een badkamer met een raam, en nu hebben wij helaas een badkamer, gewoon inpandig, zonder natuurlijk licht. Maar op een badkamer staan ze fantastisch, want ze hebben het graag vochtig. De skalateas, kunnen beginnen opzoomen. Ze staan niet graag in de zon. Ze staan ook niet graag te donker. Ze hebben graag licht, maar het moet zo diffuus licht zijn. Dat is al een irritante. Ze hebben graag veel water. De wortels staan graag vochtig, maar ze mogen zeker niet nat staan, want dan gaan ze dood. Kraanwater krijgen, dat is dus ook al niet goed. Ze moeten eigenlijk gedestilleerd water hebben. Het is gewoon een hele zooi. Het zijn verschrikkelijk irritante planten. Ik heb er nog altijd twee, die ik op de een of andere reden wel in leven kan houden. Maar dan ben ik erachter gekomen dat dat, net zoals bij de Sanseveria, die eigenlijk Dracena's zijn, dat zijn twee calathea's blijkbaar gupertias zijn, dat is een andere genus, maar die worden wel nog altijd verkocht als calatea, want eens dat een naam natuurlijk gevestigd is, net zoals Sanseveria, dat wordt ook niet verkocht als een dracena. Dus mijn twee exemplaren die nog leven, zijn blijkbaar Gupertias. Maar alle calathea's die ik ooit heb gehad, hebben helaas de geest gegeven. En nogthans, nog altijd in plantenwinkels enorm veel exemplaren, heel veel verschillende calatea's, in alle maten en vormen. Ik begrijp het ook. Het zijn prachtige planten, die bladpatronen zijn heel geornementeerd eigenlijk. Heel ingewikkelde patronen, eigenlijk, soms ook heel felle kleuren. Ik had ook een calatea ornata. Dat vond ik de mooiste van allemaal. Een heel donkergroen blad, met zo echt groen naar het zwarte afbina met een soort nerven eigenlijk daarop. Heel uitgesproken wit. Prachtige plant, maar heeft het ook maar een paar maanden getrokken en dan is het weer gedaan. Nee, dus ik zou zeggen, bezend eer je begint. Haal geen calatheas in huis. Ik denk dat dat een verdienmodel is. Aangezien dat die nog altijd overal in alle plantenwinkels staan. Ik heb er ook. Je hebt er ooit een keer eentje katoel gekregen. Je hebt het ook niet lang geleefd. Nee, die staat er ook niet meer. Je weet niet meer wat wie gaat. Calatheas, Stefanie.

SPEAKER_00 46:54

Nee, mijn mama wel. Ik denk niet dat hij nog leeft. Maar ik weet wel nog wanneer ze die aangekocht had, dat ze een beetje. Die plant die beweegt.

SPEAKER_01 47:05

Ja, die vertonen een fenomeen genaamd nic-dynastie. Dus eigenlijk, de calathea's doen dat voornamelijk als het donker is. Want dan kunnen ze toch niet aan fotosynthese doen, dan vouwen ze hun bladeren dicht. Ik heb dat ook de calathea die bij ons op de slaapkamer zat, dat was soms wel een beetje vreemd. Ineens horen ze nacht zo geritsel van die bladeren. Wat gebeurt er hier? De calatea die waar een blad terug van gaat afhangen of juist terug omhoog komt. Daarom heen ze Prayer Plans in het Engels. Prayer Plans vanwege die Nick-dynastie. Ik noem het Prayer Plans, omdat je maakt niet uit welk gebed je doet, ze zullen het toch niet overleven, er is niks wat helpt. Ik hou van planten, maar ik heb trouwens ook gezien, je hebt zo'n hele subreddit gewijd aan Calathea's. En dat zeggen, ik staat vol met wat hopige berichten van mensen. Help, wat moet ik doen met Calathea, ziet er niet goed uit. Natuurlijk ook een kleine minderheid die dan wel alles het nodige ervoor doen. Onder andere gedistilleerd watergeven en zo van die dingen. En een speciale grondvoort. Wel, een plant met kapsoen, zoals het zo wordt. Ik heb één exemplaar gehad en dat was een maranta. Calathea is van de familie Marantacea, en dan heb je ook nog Maranta's, die zijn ook nog altijd heel bekend. Dat zijn, hoe moet je ze omschrijven? Je hebt een ovaalvormig blad, groen met rode nerven. Dat is eigenlijk wel een mooie plant. Die heb ik jarenlang in leven kunnen houden, want die stond op de badkamer. En die kreeg dan elke dag, want ik was mij wel degelijk, krijgt hij vanuit het douchen natuurlijk zijn dosiscondens. Dan worden ze wel gelukkig. Want het zijn ook ziektemagneten. De Calathea's moeten echt heel vaak gesproeid worden. Anders gaan ze nog sneller dood. Want het is ook een magneet voor peste soorten, zoals spins, bijvoorbeeld. Dus als er luisteraars zijn die Calathea's een leven kunnen houden, proficiën, zit een zeldzame minderheid.

SPEAKER_02 49:16

Ik wou het nog even hebben over Sarazenia. Een plant die in Amerika groeit op arme en zure veengronden. Ik zeg arme gronden, dus gronden waar weinig neststoffen in zijn te vinden. En die plant heeft daar iets op gevonden, namelijk vliegjesvangen, zwangen, het is een vleesetende plant. Dus heeft eigenlijk bekers, een beetje langwerpige bekers, waarin vliegen terechtkomen en dan worden die insecten verteerd en de nutriënten daarin worden gerecupereerd door de plant in kwestie. Ik heb eentje in huis gehaald, omdat we een keer naar de Eurotuin zijn geweest en het plantje zag er mooi uit voor onze achtjarige zoon, en die dacht van ik wil dit. En ja, wat doe je dan? Dan koop je dat. Blijkt wel dat die plant toch wel behoorlijk qua verzorging nodig heeft. En dat heeft dan te maken met zijn natuurlijke habitat die heel erg nat is. Hier in huis. Het is een bijna een eigen neutrale woning, mechanisch geventileerd, met andere woorden, vooral heel droog in de winter. Luchtvochtigheid die extreem laag is. En dat is eigenlijk niet de ideale omstandigheden. Het zijn niet de ideale omstandigheden voor die plant.

SPEAKER_00 50:40

Je hebt ze niet een klein cerje gezet of zo in deze.

SPEAKER_02 50:43

Dat zou ook niet kunnen worden. Het leeft toch nog?

SPEAKER_01 50:46

Je leeft, misschien toch een beetje een plant daddy.

SPEAKER_02 50:51

Het is eigenlijk ibeuwt planten. Vlantummy. Inderdaad, dat is dat ook niet. Ja, dat is natuurlijk een natuurlijke habitat van een plant, kan soms heel erg verschillen van de omstandigheden in huis en dan is altijd een beetje zoeken voor een plant waar zet je hem het best hebt, we hebben het er al uitgebreid over gehad. We calathea, bijvoorbeeld die dan hoge luchtvochtigheid en het juiste licht nodig heeft, en zo verder. Je moet soms het juiste plekje in huis hebben en soms lukt het ook gewoon niet. Maar voorlopig lukt het wel nog met die Sarazenia. Het voordeel natuurlijk is ook dat hij geen meststoffen nodig heeft, moet je trouwens geen eten geven, voor altijd. Sommige mensen maken de fout dat ze denken dat is de plant, ga je vliegen vangen en ga die gaan voeren en niet toe.

SPEAKER_01 51:38

Dat is misschien waarom mij nooit exemplaar is gestorven en ik dacht van ja, die gaat hier nooit vliegen kunnen vangen. En wat ik dan deed als ik er eens een vlieg met een mapper ving, dan deed ik die in dat dik.

SPEAKER_02 51:49

Die plant is perfect in staat om zelf vliegen te vangen. Ik bedoel, de vliegjes komen daarop af. En zo eens om zoveel tijd is genoeg als je die veel meer gaat gaan voeren. Het is eigenlijk een beetje zoals een plant die overbemest.

SPEAKER_01 52:01

Dat zal misschien zijn waarom mijn exemplaar ook al lang naar de eeuwige jachtvelden is vertrokken.

SPEAKER_00 52:08

Ik heb er nooit één gehad. Ik vind het niet zo heel erg mooi. Het is fascinerend.

SPEAKER_01 52:16

Dat wel hè, het is een beetje speciaal in kim. Het is vroeger ook populairder dan nu. Dat is weer zoiets. Ik denk, alles inderdaad gaat met app en vloed qua populariteit. En ik heb de indruk dat vleesetende planten. Omdat het ook zo wat meer niche is, natuurlijk. Maar er zullen inderdaad altijd wel achtjarigen zijn die onder de indruk zijn. En tegen mama en papa zeggen van ik wil er ook eentje.

SPEAKER_02 52:40

En dan koop je dat aan en dan kijken ze er niet meer.

SPEAKER_00 52:45

Ik weet wel, mijn schoonmoeder heeft er veel. Ja, schoonmoeder opdracht voor schoonmoert. Een hele grote pot buiten staan. Heel klant buiten. Het zal waarschijnlijk een andere soort zijn, maar het is ook een bekerplant.

SPEAKER_02 53:00

En die doet het goed? Die doet het goed. Op het terras dan.

SPEAKER_00 53:03

Ik vermoed dat die als het Fries wel binnengezet worden.

SPEAKER_02 53:06

Maar je hebt Saraziniës. Verschillende plekken in Amerika, verschillende breedte liggingen. Het zijn dat inderdaad.

SPEAKER_01 53:12

Nochtans, ik denk bij ons, hier in België de enige vleeshetende soort die van nature voorkomt, zijn een paar soorten zonneen.

SPEAKER_02 53:19

Kleine zonneen.

SPEAKER_01 53:22

En die groeien ook op een zuurarme heidegond. Maar een paar keer gezien in het wild, maar ze zijn ook wel heel onopvallend. Je moet er echt wel op letten, want die zijn maar een paar centimeter groot.

SPEAKER_00 53:33

De plantenteinen, hebben ze er nogmaals in buiten staan.

SPEAKER_02 53:38

Ja, en dan last but not least, Stefanie, wil jij het nog hebben over het niet meer in de moden is. Ik dacht dat hij nog in de mode was, maar dan is het een heel mooie plant.

SPEAKER_00 53:48

Het is een mooie plant, het is een grote plant. Dat is wel fijn. Dat is een keer iets anders van blad in de ruimte. Dus dat is ook wel leuk qua afwisseling dan met andere planten. Het is een tropische klimplant, die gooit nogmaals hier rond de bomen. Wij hebben hier geen bomen, dus dan gebruiken we zo'n Mostok in huis. Dat is niet zo mooi, vind ik wel. Mens die daar andere stokken en dingen voor proberen te gebruiken, maar het werkt wel. Het enige wat ik wel vervelend vind aan die plant, is dat die van die hele lange luchtwortels krijgt. Het is niet zo mooi. En ze zeggen dan ook, je mocht je niet afknippen, steek die in de pot. Nu, ik ben soms wel niet zo flink. Ik knip die wel af. En die plant leeft ook gewoon nog. Ik knip die wel niet helemaal kort.

SPEAKER_01 54:32

Ik moet niet zeggen, mijn nieuwe exemplaar, ik had er lang eentje. Het probleem is van monsterassen een aantal jaar beginnen die zo'n beetje lelijk te worden, als die onderste bladeren afsterven en dan heb je zo'n heel kaal onderstukje en dan bovenaan nog een paar spritten. Mijn vorige exemplaar had heel veel luchtwortels, maar mijn nieuw. Het is nu toch al anderhalf jaar dat hij daar staat, en die heeft geen luchtwortels. Het is dezelfde soort. Ik weet ook niet waarom. Het staat op dezelfde plaats, in dezelfde pot. Het komt nog, het zal nogal komen.

SPEAKER_00 55:08

Het komt nog. De onderste blaadjes hebben eigenlijk nooit gaten, die zijn nog helemaal dicht. En hoe groter het blad eigenlijk wordt, hoe meer gaten erin komen, wordt ook een gatenplant genoemd, of de Swiss cheese plant. Mijn vraag naar jullie is: weten jullie eigenlijk hoe dat wat nut is, van die gaten en die bladeren?

SPEAKER_02 55:26

Nee. Echt niet? Het evolutionair voordeel.

SPEAKER_00 55:31

Zeker wel. Dus die groeit in een redelijk beboost gebied, tropisch wel. Maar er is daar weinig licht. Dus om ervoor te zorgen dat de onderste bladeren nog licht krijgen, maak je die hele grote bladeren gaten. Om dus wat licht te gunnen aan de onderste bladeren van de plant. Het is ook goed tegen de wind. Als er heel veel wind is, dan zorgt dat voor. En ook voor waterafvoer. Dus dat het water niet te veel op het blad ligt en dat niet kan afbrengen, maar dat het echt gewoon los en doorgaat, ook voor zichzelf water nog te krijgen.

SPEAKER_02 56:06

De Monstera die in het wild voorkomt, die heeft ook gaten. Het is niet dat dat een of ander kenmerk is dat erin gekweekt is. Nee, nee, nee.

SPEAKER_00 56:13

Die heeft dat inderdaad.

SPEAKER_01 56:15

Een ander evolutionair voordeel is inderdaad dat iedereen je een huiskamer wilt hebben, omdat je ze mooi bent. Mooie bladeren.

SPEAKER_00 56:24

Die kan ook bloemen krijgen, die bloeit ook. En het is niet zo mooi. Dat is zo'n beetje zo'n pluim, maar dan zo heel dik.

SPEAKER_01 56:32

Wel, bloeiende monsterras gaat.

SPEAKER_00 56:34

Ik heb het nog niet gehad, maar ik heb wel gehoord van andere mensen hier in Gent.

SPEAKER_02 56:38

Het is denk ik ook een soort Aaronskel.

SPEAKER_00 56:41

Ja, zo'n heel dens, een banaanachtig iets, maar dan met een ananasachtig patroonvorm. Ik heb een foto bij, maar daar is de lijst daar weer niks mee, natuurlijk. Maar je ziet dat ze zo'n beetje groen.

SPEAKER_01 56:58

Dat is een mayeskolf.

SPEAKER_00 56:59

Ja, misschien wel.

SPEAKER_02 57:02

Ik zou het niet als bloem herkennen. Mocht je gewoon die foto tonen.

SPEAKER_00 57:07

Het is wel een bloem.

SPEAKER_02 57:09

Het lijkt eerder een vrucht of zoiets?

SPEAKER_00 57:10

Ja, maar het is ook eetbaar.

SPEAKER_02 57:14

Het is wellicht de vrucht die ontstaat uit de bloemen.

SPEAKER_00 57:16

Ja, dat is een vrucht die ontstaat uit. Dit is nog het restant daarvan.

SPEAKER_02 57:19

En het is eetbaar, echt.

SPEAKER_00 57:20

Het is eetbaar, maar het moet rijp zijn. Als het niet rijp is, het is niet eetbaar, is het giftig. Dus je moet ze echt laten roeren. En dan ruikt ze heel zoet. En ik heb het zelf nog niet mogen proeven. Maar het zou een beetje smaken naar ananas, banaan en mango in één. Dus het klinkt niet slecht eigenlijk.

SPEAKER_01 57:38

Het klinkt toch eigenlijk als een vrucht die heel populair zou zijn om gecultiveerd te worden, klinkt wel lekker. Waarschijnlijk ook niet zo makkelijk om belemmeringen zijn.

SPEAKER_02 57:48

Ja, hoogproductieve rassen, boel ik of tweeomstandigheden ofzo.

SPEAKER_00 57:53

Nee, ik weet het niet. Maar het kan dus wel in je huiskamer.

SPEAKER_02 57:56

Je hebt trouwens een bananenplant, kan je ook geen huizen.

SPEAKER_01 58:02

Die zal wel nooit bananen krijgen in de huiskamer. Mijn exemplaar toch niet. Ik denk dat het gewoon niet het juiste klimaat.

SPEAKER_00 58:11

De bloemen zelf zouden zo'n beetje witte, maar zo'n romige witte kleur hebben.

SPEAKER_01 58:17

Wie weet ooit, worden we gezegen. Ja, wie weet hè. Ja, laat het zeker weten. David, een monster, als je dan toch een kamerplant in huis haalt. Ik denk dat de monstra misschien wel de beste optie is. Dat het vrij moeilijk was. Nee, zeker niet. Het is een heel onderhoudsvriendelijke plant. Je kunt niet zo heel veel mis mee doen.

SPEAKER_00 58:36

In boeken staat er wel vaak dat je ze moet beven en zo. Maar als je dat niet doet, gaan ze ook blijven leven. Het is eigenlijk echt niet zo moeilijk.

SPEAKER_02 58:42

Extreem droge binnenhuisklimaat. Ik ben nevel ze af en toe dan. Oké, goed, wel. Jullie enthousiasme is echt wel aanstekend. Ik heb enorm veel opgestoken en ik hoop de luisteraars thuis ook. Ik twijfel er eigenlijk niet aan. Ik wil jullie zeker bedanken, Michael, Martens en Stefanie Tienpoten voor al jullie kennis, inzicht en passie hier te delen met ons. En de luisteraars, jullie luisteraars uiteraard ook om weer bij ons te zijn. Trouwens, je kan ons ook een reactie sturen. Dat kan via onze Facebookpagina Planetplant of via de website planetplant.bussprout.com. Laat ons bijvoorbeeld weten of jij er wel in slaagt om een kanathea in leven te houden en zelf gelukkig te maken. Zo dat was het voor deze aflevering van Planet Plan. Hopelijk ben je er volgende maand weer bij voor jouw vaste afspraak met de plantofeer.