Bram wordt oud!

Bram is jarig, en dat moet gevierd worden! Daarom schuift hij aan voor een interview met Koenraad. Niet alleen over de protesten in de VS, de explosieve situatie in Iran, het afbrokkelende vertrouwen in de politiek of de manosfeer, maar ook over rolmodellen, opgroeien, het moment waarop het licht aangaat én ouderdomskwaaltjes. Bram wordt oud maar zit nog steeds vol hoop.

Transcript

SPEAKER_02 0:06

Ziet we er netjes uit? We zien er netjes uit.

SPEAKER_00 0:09

Oké, goedemorgen. Welkom bij Klarwakker. De podcast waar we in de actualiteit duiken. A de hand van de weekendkranten, interviews en alles wat in de wereld gebeurt. Een strategische en ook een communicatieve bril, toch? Voilà. Bij monden van Koenrad en Bram. En met de fantastische interventies van Peter. Goedemorgen, hier zijn we terug. Een nieuwe podcast op maandag. Het zijn best wel intense weken hier geweest, bij jou ook, Koenrad.

SPEAKER_02 0:45

Ja, het waren heftige weken, eigenlijk. Ik heb heel veel gewerkt. Jij ook, denk ik.

SPEAKER_00 0:50

Ja, het was een zotte weken. Een paar specialen. Ondertussen de bureau in Osten officieel geopend met de nodige toeters en bellen, ik ben ook galeg in Milan, ik had dat aangekondigd. Toffe ervaring. We gaan dat ook blijven doen. Zeker voor herhaling vatbaar, heel veel geleerd vanuit die studenten, vanuit die andere context. En ik hier op het werk best wel pittig. Heb je ook een nieuw nieuw bedrijf gestart, nieuwe club gestart.

SPEAKER_02 1:19

Nieuwe club gestart. Met SNL, dat is eigenlijk bedrijf waar ik voornamelijk voor werk, stelden we vast van wij werken vooral voor goede doelen voor non-profit organisaties. Maar we kregen ook heel veel andere vragen. We zoeken een boekhouder. Want je kan wel een financiële strategie gaan ontwikkelen, maar als de organisatie geen boekhouder heeft, dat is een probleem. O we zoeken iemand die de vrijwilligers tijdelijk wil coördineren, of er is iemand zwanger, kan je niet helpen met een tijdelijke vervanging van een teamleider. En ja, dat is eigenlijk niet wat we deden of doen met SNL. En toen dachten we, laten we een ruimere club gaan oprichten, de Purpose Crew. Want er zijn heel veel mensen op zoek naar zinvolle jobs. En we komen ook echt wel heel zinvolle jobs tegen bij onze klanten. Ja, dat was wel een knaller. Ik ben echt overspoeld geweest van mensen, dat is misschien wel de rode draad. Mensen zijn enorm op zoek naar zingeving. Ook naar werk. Dus ik ben echt overspoeld door meer dan 400 mensen die zich hebben nagemaald van we willen fijne, interessante, zinvolle klussen doen bij non-profit organisaties. Dus dat was even verzopen. Super.

SPEAKER_00 2:30

Nu weten de mensen in de rode lijnen wat wij de voorbij weken allemaal zitten uitspoken hebben, dat en nog zoveel meer. Maar kijk maar even veel hoesting, duik ook terug de podcast in om de wereldbrand verder. Dat heb je wel gemist, Bram. Ja, we zijn ietsje langer uit de eten geweest, zoals dat dan gezegd wordt. Maar ik heb je ook wel gemist. Heel veel hoesting om hier ook draad verder op te nemen. En zeker in de wereld, ik zeg het die zoveel beweegt. Wat is er weer allemaal gebeurd over een beide weken. Echt crazy, crazy, crazy.

SPEAKER_02 3:02

Ja, voor de luisteraars, die podcast, we bereiden dat wat voor. En dus de dagen voor de podcast sturen Bram en ik berichtjes naar elkaar. Waarover gaan we het hebben. En ik kwam gisteren af met een lijstje Iran, het protest in de Verenigde Staten. Ja, ik dacht, wow, shit, weer heel veel zware thema's. En toen vertelde je van Raad, het is wel een verjaardag. Dat gaat helemaal anders doen. Interessante man, ik ga hem een aantal vragen stellen. We gaan het wel hebben over de actualiteit. Ik ga hem een aantal vragen stellen over hoe dat mij is, maar ook hoe je naar de actualiteit kijkt. Misschien ook even terugblikken. Want wat ben je geworden?

SPEAKER_00 3:44

Ik word vandaag 30 maart. Moeid dat je komt te verjaren ook. In het begin van de Lente verjaar ik wel graag op.

SPEAKER_02 3:53

Ik word vandaag 48 jaar. Dus misschien een momentum om op een verjaardag, dat doe ik toch, af en toe een keer terug te blikken, vooruit te blikken. We gaan het niet te zwaar psychologisch doen, maar trouwens, heb je het al gevierd dan?

SPEAKER_00 4:10

Ik heb al een beetje gevierd. Misschien eerst, ik verjaar ik wel niet zo graag. Ik haat echt op een gezien. Zeg maar de hele podcast over de Vraen. Ik haat het. Vanaf mijn twintigste is dat iets wat ik elk jaar denk. Ah, nee, weer oude weer. Een aantal dingen die ik moet afsluiten en misschien minder kansie nog komen op alle mogelijke vlakken. Maar toch vier ik het elk jaar. Ik denk dan in plaats van te zitten kniezen en mij ergens op te sluiten of in donkere krochten te gaan kruipen. Dan vier je toch beter. Dan doe je toch beter samen met mensen. De voorbije jaren had ik zo'n tradities in. De voorbije jaren was het traditie om hier op vrijdag samen met collega's en vrienden en van alles aan iedereen om hier een feestje te doen. Ik heb dat dit jaar wat doorbroken, van plan wel om dat volgend jaar waarschijnlijk weer de draad op te nemen. Nee, ik heb het wat meer opgesplitst dit jaar. Het is ook niet tappen van kleine dingen. Ik heb gistermiddag wat taardgeten met goede vrienden. Ik ga vanavond met mijn kinderen iets gaan eten. Vrijdagavond vieren we dan hier met de mensen van karakter, zodat ook de partnemee zijn uitgenodigd. En dan zondag doe ik een ontbijt voor vrienden die mee gaan naar de Ronde van Vlaanderen naar de Kers gaan kijken. Het zijn die tappen, dus het is een soort vier trapsraket, dus dat is een soort verjaardagsweek worden. Maar betekent dat nu dat ik graag verjaar nee, eigenlijk alles behaalt.

SPEAKER_02 5:42

Krijg je graag cadeautjes? Ik denk eigenlijk overval met echt, want mensen denken misschien nog belangrijk.

SPEAKER_00 5:54

We bereiden dat wel voor, maar ook weer niet veel. Dus die voorbereiding bepak je tot de zonde avond een appje naar elkaar. En dan hebben we zo'n lijstje van elkaar. En dat is onze voorbereiding dat het overgepakt, dus doe het maar open. We hebben dit ook helemaal niet in scenen gezet. En hebben we nog snel iets kunnen bemachten.

SPEAKER_02 6:17

Ik had nog iets liggen dat ik dacht, ja, dat gaat Brand misschien wel interessant. Ik weet het niet eigenlijk. Qua eerst het boek Geweldloze communicatie. Ik deel dat uit. Vroeger deelde dat uit, maar ik had geen enkele meer. Geweldloze communicatie van Marcel Rozenberg. Het is goed boek om mee te beginnen als je zo wilt. Hoe gaat de medewerkers om? Hoe gaat het om met kinderen? Maar het is iets helemaal anders geworden. Dus wat staat er?

SPEAKER_00 6:47

Beautiful Trouble. Klinkt veel belovend. Leg mij uit, Koeren die klaat niet direct plaatsen.

SPEAKER_02 6:55

Beautiful Trouble, het is eigenlijk een boek. Maar bij dat boek hoort een kaart dek. En de kaartdek. Het zijn eigenlijk allemaal strategieën en tactieken om maatschappelijke invloed te gaan uitoefenen. Het zitten heel veel communicatietactieken in. Maar er zitten ook tactieken in over. Je gaat het niet allemaal uitklappen. Maar het is ook een spel dat je kunt spelen. Je kunt dan zeggen. Oké, dit is een maatschappelijk probleem, noem ik even een groot maatschappelijk probleem. De oorlog in Iran. Wat zouden we kunnen doen om op dat thema invloed te gaan uitoefenen, allemaal strategieën en tactieken in een doosje.

SPEAKER_00 7:32

Super. Dank u wel. Ja, tof wel. Ik krijg graag cadeaus natuurlijk. En tof is verrast worden, dat je iets krijgt dat er toch een verhaal achter zit, dat iemand ook een verhaal vanuit zichzelf eraan kan verbinden enzovoort. Nog weinig cadeaus worden zo gegeven, eigenlijk. Veel cadeaus. Mens weten nog niet altijd wat en hoe. Bijvoorbeeld, of ik krijg een bon, of ook lievé, en atentrol. Maar zoiets krijgen dat een verhaal in zit van iemand met een verhaal, is dan nog altijd misschien een schuif, vol met bonnen, die verlopen zijn.

SPEAKER_01 8:12

Iedereen heeft zijn schuif, denk ik.

SPEAKER_02 8:14

Dat is waar. Maar dus je zet 48 jaar geworden, ouder worden, blijkbaar een beetje. Je verjaart niet zo graag, of viert het niet zo graag. Ik heb zelf sinds enkele weken een leesbril. Ik ben 47 jaar geworden in januari en ik heb me een leesbril gekregen. Tof. Maar dat is wel fantastisch. Nu kan ik weer terug mijn gsm lezen of de kaart op restaurant en zo of een boek. Maar dat heeft bij mij zo wat getriggerd naar een of andere weemed van ik ben nu een oude man. Een beetje zielig. Ik stael mij soms een beetje aan of zo. Maar ik ben wel benieuwd hoe jij jou voelt voor je leeftijd.

SPEAKER_00 8:58

Het is wel goed insteek mijn leesbril. Omdat fysiek speelt ook wel een rol bij mij. Ik ben altijd iemand geweest die veel sporten. Als jonge gast was ik de top van België lopen bijvoorbeeld. Top 3 geweest. Hebreel de marathon gedaan, dat is het probleem. Dus ik botst nu al een aantal jaar op een aantal fysieke kwaaltjes. En dat is best een lange lijst. Zo heb ik diagnose diabetes 2 gekregen, ik mag elke dag pillens, en cholesterol. Ik heb wat levertoestanden, hartritmestoornissen ook. Een aantal keer serieus ziekenhuis beland en als je bord geweest. Dan is er enorme artrose in mijn heup. Dus ik moet nog voedsel een nieuwe heup laten steken, ik mank al een aantal jaren. Dat was wel mijn uitlaatklep. Ik ging echt zes keer in de week gaan lopen, zeker na mijn politieke trajecten. Was er weer iets meer tijd. En dat was direct weer zeer intensief. En met de betere mee, je liep een halve marathon in minder dan een uur twintig. Dus best wel stevig, competitief. En dat lig allemaal achter mij. En inderdaad, ik ben ook gaan ontbijten trouwens gisteren voor mijn verjaardag. Ja, ik passeerde de marathonlopers en het knaag wel. Dat was ook wel zo'n aspect van verdomme, toch? Ik zou je moeten tussenlopen. Dat is wat ik graag doe, dat is wat mij tot rust brengt. Hetzelfde met de barnen in duiken, paarwandelingen, skien, ook wat ik heel graag doe. Dus ik ben wel gebodst op een aantal fysieke limieten, veel te vroeg. Het zijn ook vaak dingen die aan ouderdom worden verbonden. Hartritmestoornissen, diabetes, artrose. Het klinkt alsof al 80 jaar de titel van de podcast Bram wordt oud. A elk doktersbezoek dat ik doe, komt er wel eens bij aan het lijstje. Het was dan ook blijkbaar hoe kom ik in aanmerking voor een hoerapparaat, waar ik laag werken op den duur. En ook mijn ogen, oogdruk en het zijn allemaal bijna ouderdomskwoaltjes. Ik denk dat ik binnenkort op zoek moet naar een nieuwe nieuwe collega's. Ze zijn natuurlijk ook krakende waasen enzovoort. Maar nee, dat fysieke speelt wel een rol, inderdaad. En ik voel me veel te jong om daarop te botsen, maar ook het zijn allemaal dingen die mee kan leven, medische wetenschap kan veel. Het is handelbaar, maar je wordt wel geconfronteerd met jullie mythe. En dan mag je het ouder worden, niet zo aan.

SPEAKER_01 11:32

En jullie, denk ik. Gaan natuurlijk ook heel hard door het leven. Heeft dat er mee te maken?

SPEAKER_00 11:39

Onteensprekelijk. Veel van die dingen zijn ook wel, ik heb goed geleefd, ik ben brondisch geleefd, heel weinig geslapen altijd. Veel stress enzovoort. Ja, dat kan niet anders. Dat is ook wat iedereen mij zegt. Dat is logisch. Je vertelt het lijstje overloopt. Dat is ook niet alleen dat. Het wordt ook te makkelijk soms naar leven is geweest, ik denk dat dat ook wel wat culpabaliserend kan zijn op bepaalde momenten. Het is ook wel wat genetisch, denk ik. Een mix van factoren. Maar onteensprekelijk, ik heb wel heel hard geleefd. Maar dat is een beetje het punt op mijn ouder, ik wil ook nog niet stoppen met hard te leven. Het is niet dat je iets bij mij zegt van de Karkopen, we had hier helemaal anders aanpakken. En heel veel mensen geven mij wijze raad. En dat is wel mooi. Mensen denken mee aan qua sport, je kan dat en en misschien moet dat iets proberen. Er zat zo'n toestel in neus. Er bestaat ook dat, en zijn coaches en er is van alles. En dat is dan waarschijnlijk een arti van beestje, ik blijf maar verder gaan. Ik hoor dat wel dat mensen zijn. Ik denk twee seconden van ja, misschien. En toch incorporeer ik dat dan niet in mijn eigen leven en dan raas ik eigenlijk maar verder in. Misschien tot moment. Nee, ik mag dat niet zeggen. Het is zeker een stuk mijn levenswijze te maken.

SPEAKER_02 13:03

Het is een superherkenbaar Bram. Ik moet wel zeggen dat ik niet meer op dezelfde manier leef als tien jaar geleden, omdat ik het niet meer kan en eigenlijk ook wel niet meer wil. Wat inderdaad heel vervelend is, is iedereen die zo begint advies te geven, moet dat doen. We weten eigenlijk wel wat we moeten doen. Mijn probleem is, als ik een week, zo is de purpose crew, eigenlijk ook ontstaan, als ik een week verlof heb, dan kom ik buiten na een week met een nieuw idee dat ik dan ook onmiddellijk in de wereld wil gaan zetten, dat kan natuurlijk niet. De aard van het beestje, is wel de hele tijd dingen gaan creëren, creëren, creëren. Maar ik sta heel vroeg op. Of ik stond vroeger heel verop. Ik denk dat ik vijf jaar om elke dag om vijf uur ben opgestaan, dat is ook zo een van die adviezen dat van die groeroes geven op Instagram de 5AM Club. Dus ik ben dat beginnen doen. Ik vind dat wel heel toffen. Alleen s'avonds. Je hebt dan eigenlijk gewoon vroeger in het bed, je hebt geen sociaal leven meer. Dus je hebt meer tijd om te werken. Maar ja, op een of andere manier, ik begon net zo wat te knagen: ja, ik wil eigenlijk toch wel kunnen gaan vertragen. En moet zeggen, het is een enorme klus dingen gaan vinden om te gaan vertragen. Het lukt mij steeds beter.

SPEAKER_00 14:24

Misschien moet ik toch een keer naar jou luisteren. Ik weet dat het zou moeten. Maar ik ben nog niet in staat om echt echt te gaan vertragen. Wat ik dat wel kan, is op reizen met vakantie. Dat heb ik wel geleerd, om daar wel wat te vertragen. Maar hier lukt dat heel moeilijk uit.

SPEAKER_02 14:45

Een podcast met twee ouder worden mannen, die klagen over hun kwaaltjes. Ja, mannen. In het nieuws, heel erg in het nieuws voorbije weken was de nieuwe documentaire van Louis Terroe. Over de Menos, Into the Manosphere. Ik weet niet of je hem gezien hebt.

SPEAKER_00 15:07

Documentaire niet gezien.

SPEAKER_02 15:08

Wel een aantal artikels over gelezen. Het is zo'n thema die mij eigenlijk al lang heeft. Ik heb een zoon van 18. Het is een thema die mij eigenlijk al lang aangaat. Op een bepaald moment kwam mijn zoon in dat hij 15 was en hij zei: Ja, ik heb nu ook een coach. Ik heb zelf persoonlijk een coach. Hij wist dat. Ik heb nu ook een coach. Andrew Tate. Ik dacht, van waar komt het? Zoals heel veel jonge jongens had je dat opgepikt. Ik heb er goed mee met hem in gesprek kunnen over gaan. Maar je had inderdaad wel al een aantal. Het is redelijk progressief opgevoed. Dus je had al zo'n aantal beelden meegekregen. En ik volledig out of the blue. Dacht van ja, dus dat heeft een enorme invloed op jonge mannen. En de hele documentaire gaat over hoe de economie van de manosfeer in elkaar zit. Ik ben er echt al een tijdje mee bezig, wat dat zo'n beetje de rode draad is. Wat ik en anderen natuurlijk ontdekken, is dat heel veel van die jonge mannen die beïnvloed worden door de manosfeer. Weinig rolmodellen hebben van wat is gezonde mannelijkheid. Dus die krijgen toxische mannelijkheid via hun social binnen. Maar die hebben weinig andere mannen, vaak een afwezige vader. Die tonen hoe het anders kan. Ik vind het wel een intieme vraag, en misschien wil je niet op antwoorden. Ik hoop het wel, want anders wordt het een rare podcast. Maar een van de vragen die ik ooit kreeg, is welke man in jouw leven heb je aan gelaafd? Wie heb je een voorbeeld genomen? Wie volg je eigenlijk?

SPEAKER_00 16:44

Kun je daar iets over vertellen? Misschien eerst, want dat is een beetje het ding ook, misschien eerst even toch naar de manosfeer, maar wat ik nu wel lees, heb je terecht ook gezegd: de economie van. Want wat je leest en hoort, en misschien om dan een brugje maken naar de eigen mannen die ons misschien hebben beïnvloed. Het is wel echt een economie. Het is ook een verdienmodel. Want uiteindelijk zijn content creators, ze maken content, ze spelen ook met de algoritmes. En hoe zotter en hoe hever en hoe extremer wat je poneert op die social, hoe meer mensen eruis blijven hangen. En hoe meer je uiteindelijk binnenkrijgt aan middelen. Het is verdienmodel eigenlijk.

SPEAKER_02 17:34

Het is een verdienmodel. En het is eigenlijk zo, die mannen klemen heel erg, wij zijn vrij, maar in de praktijk zijn ze eigenlijk in een even grote slaaf van de algoritme om de hele tijd creëren om uiteindelijk, meestal verkopen die cursus over hoe je man kan zijn. Andrew Tet had zo, de Husler Academy. Daar zaten honderdduizenden jonge mannen op die 30 euro betaalden elke maand.

SPEAKER_00 17:58

Als je de hele industrie aan vast, dat is die hele industrie aan vast. Economie. En tussen die model. Dus de vraag is ook wat is dan wat is ideologisch uiteraard speelt de ideologie waar die gebruikt. Maar wat is ideologisch, wat is dan puur platte commerce.

SPEAKER_02 18:16

Zeker platte commerce, maar die heeft er nu al voor gezorgd dat de generatie van mijn kinderen zijn gemiddeld, of de mannen toch, zijn gemiddeld conservatiever als het gaat over kijk op vrouwen dan de generatie van twintig jaar geleden. Dus die commercialisering van heel het man zijn, heeft er vooral toe geleid dat vrouwen in een nog groter risico lopen op onveiligheid, op discriminatie.

SPEAKER_00 18:44

We merken algemeen dat er tocoer wel de slinger misschien wel terug draait naar iets conservatieverden, iets traditioneler kijken naar hoekstenen van wat wij voor de samenleving noemden, enzovoort. Ik denk dat dat algemeen wel iets is dat wel wat speelt bij jongere mensen, is daarop inpikken. Of is daar wel de beweging die daarvoor zorgt, heeft een beetje de vraag. Wat is eerst? Dat kan je dan sowieso in een conservatieve reflex zitten.

SPEAKER_02 19:11

Wel, ik vind dat echt van niet. Ik vind dat we in een meer extreme reflex zitten. Dus wat je ziet, is dat het hele midden, vroeger was het, er zijn extremen, maar het midden is heel belangrijk. In communicatie moest je dan ook heel erg gaan richten naar het midden. Maar je ziet dat zowel aan de progressieve als aan de conservatieve kant, dat er een enorme toename van radicaliteit is. Gisteren denk ik in de Verenigde Staten, No Kings protest, de grootste protest, 8 miljoen mensen op straat. Ja, dat is ongezien. Dus ik denk dat we vooral in een soort radicalisere.

SPEAKER_00 19:49

Radicaliteit, wel, polarisering ook. Helemaal akkoord. Maar ik denk echt het echt gaat over dan om terug naar die mannelijkheid te gaan over waarden. Over hoe sta ik in het leven, gezenswaarde, hoe kijk je naar rolpatronen. Had ik wel gevoel, want zelfs in de meer radicale linkse omgeving, als je dan naar daarna jongeren kijkt, spreekt. Het gaat over relaties als het gaat over hoe ze terug huwen, bijvoorbeeld, ook geloof die ook in de kranten van het Ween, zoveel meer mensen zijn nu laten dopen met Pasen. Je ziet op veel fronten toch wel een reflex naar misschien niets meer bij die houvast, conservatieve waarden.

SPEAKER_02 20:33

Ik denk dat dat wel klopt, dat mensen in onzekere tijden op zoek zijn naar meer houvast. En dat de mannen die algoritmes bespelen. En zeker de conservatieve krachten, dat die heel goed zijn geweest voorbije jaren om hele eenvoudige denkbeelden houvast te gaan voorschotelen. En dat het wel nog altijd heel erg zoeken is. Voor progressieven om dat ook te gaan doen. Als het over mannelijkheid gaat, stel ik vaak de vraag, geef een keer een aantal voorbeelden van bekende mannen, die een rolmodel zijn van gezonde mannelijkheid. Ik vind dat echt een moeilijke vraag. We kennen er eigenlijk niet superveel, zo'n acteur of zo.

SPEAKER_00 21:19

Zo nog wel zijn, maar je moet er wel echt over aan nadenken. Wat is gezond en wat is niet gezond? Ik wil wel antwoorden op je vraag. Ik denk, want dat vroeg: van wie zijn de mannen wat hij aangelagd hebt of die hebben beïnvloed. Ik denk in de eerste plaats in alle openheid, we zijn hier open in, dat proberen we te doen. Ik was ook al een macho gast vroeger, toen ik jong was. Dus ik kan me wel voorstellen, had we toen die algoritmes gehad en had sociale media geweest, en was er die manosfeer en daar een aantal rolmodellen. Misschien was ik ook wel vatbaar om beïnvloed te worden. Ik merkte dat ik ook graag met de mannelijke vrienden rondhing en de vorm van. Humor had die misschien niet meer zo gepast zou zijn. En hoe we op een bepaalde manier wij omhingen, ook met meisjes en uitgingen. En hoe we naar de voetbal keken. En echt die klassiekes eigenlijk. Dus ik denk dat er met de boys, hoe we Pinten dronken in het weekend en al die. Ja, hoe je dan nu op terugkijkt en denkt van Amai, moest je je zonen dat nu doen, of ze jonge mensen dat doen, zowel je denk, kan dat eigenlijk wel nog? Dus ik denk dat dat en is. Twee, ik heb wel nooit zo. Ik kan wel ongelooflijk gebiologeerd, geïnteresseerd zijn in verhalen van mensen, zo levensverhalen. Ik zo luisteren naar het touche of je leest een portret van iemand in een krantmagine. Dat kan mij wel heel erg triggeren, heel erg aanspreken, maar dat is minder verbonden aan die persoon zelf, dat is meer in het moment. Dat heb ik wel. En wat ik ook wel heb, is vooral in de sport en de muziek. Zowel mensen die iets ongelooflijk goed kunnen, maar dat zijn dan echt, de hele grote. Die kunnen mij wel, maar dat zijn minder de rolmodellen, maar die kunnen mij wel vastgrijpen. Nu de muziek pak de Tom Wijs bijvoorbeeld. Dat is iemand die ik al van jongs af aanm geïnteresseerd in ben, omdat hij iets zo apart doet, daarmee toch een breed publiek bereikt. En dat zijn ze wel figuur niet blijven hangen, maar dat is dan zo'n minder het rolmodel. En dan ja, ook wel de grote momenten en mannen die er staan. De klassieke, een Barack Obama bijvoorbeeld. De manier waarop hij speecht en heel de wereld kijkt mee. Je wordt president vanuit toch wel een underdogpositie en dan moet je zo'n speech geven. En dan doet hij dat op die manier. Dat zijn wel momenten dat ik denk. Oh maai, die man staat er daar toch wel. Evo, kan dat over zijn.

SPEAKER_02 23:55

Ik hoor vooral uitmunten mannen.

SPEAKER_00 23:57

Ja, mannen die exceleren op dat moment wat aan ze doen. En dat kan mij ook wel emotioneel raken. Dat moment ben ik echt wel bijna tot ontroering toe. Ook echt in de sport, doorheen alle mogelijke sportdisciplines.

SPEAKER_01 24:12

Ze heeft fantastische dingen gemaakt, maar hij is niet altijd zo uitmuntend geweest in zijn leven. Geen idee. Hij zegt het zelf, hij is gered door zijn eigen vrouw.

SPEAKER_00 24:24

Er is dan waarschijnlijk de muziek en zijn kunst die mij dan naar zo is er wel een lijstje.

SPEAKER_02 24:32

Heb jij zo iemand? Ik heb al veel moeten nadenken over die vraag. Bij mij was zeker mijn vader. Mijn vader is een sociaal werker, wij zijn allebei ook sociaal werker. En dat was wel een stevige man, maar die kon ook wel aanwezig. Die deden veel dingen samen. We gingen bijvoorbeeld, toen ik tot elf jaar was, dan deden we speliologie samen, gaan klimmen samen, wat toch best uitdagende dingen zijn. En op een bepaald moment ben ik dat ook gaan doen met mijn eigen zoon. Dat zijn echt heel verbindende momenten. Dus voor mij was zij zeker een rolmodel, hoe dat je tegelijkertijd krachtig kon zijn, maar tegelijkertijd ook wel kwetsbaar of over gevoelens kon gaan spreken. Maar ik was ook wel eerder een matje man. In mijn puberteit was echt een Free Fantje, als ik eerlijk ben. Ik heb wel wat werk gehad om zo rond mijn dertigste in balans te gaan brengen. En toen was er een andere man, Paul, heette hij. Paul, dat was mijn eerste coach. En die heeft mij echt wel op het rechte pad gekregen op dat moment. Die stelde vragen zoals: hoe voel je je? Vreselijke vragen. En ik verschoot heel erg van die vragen. Ik heb dat, denk ik, eigenlijk heel kwaad geworden op dat moment. Omdat ik die vraag niet wou. Ik was eigenlijk van binnen super kwaad. En als activist, ik ben eigenlijk nog altijd redelijk kwaad als het gaat, als ik kijk naar het nieuws. Als ik zie wat er gebeurt in de wereld, dan is het eerste die jij mee opkomt, kwaadheid. Maar dat was zo heel erg onderdrukt, waardoor ik eigenlijk op dat moment een kwaade dertiger was, die een beetje cynisch aan het worden was. En hij heeft dat wel kunnen heeft me geholpen om die kwaadend mag er zijn, maar ook tegelijkertijd ook wel hoopvols te zijn. En ook verbindingen te kunnen maken met anderen. Dus hij was zeker een belangrijke man in mijn leven. En ook Barack Obama.

SPEAKER_00 26:41

Maar uiteraard de man rond mij, mijn vader, ook grootvader, vrienden, hebben uiteraard ook een impact gehad. Ik kijk naar veel interesses voor die sport, die bergen enzovoort. Dus opsluit is wat mijn vader wel heeft, heeft op oude manieren op zijn manier ook wel overgebracht. Dus dat is er zeker. Maar om nu te zeggen, die pik ik eruit.

SPEAKER_02 27:02

En heb ik een idee, want ik ken jou wel als een geëngageerde man, met een mening ook, iemand die de wereld volgt, die het nieuws volgt. Anders hadden we deze podcast niet. En waar is dat ergens ontstaan?

SPEAKER_00 27:13

Ja, daar is straks wel een moment. Ik was. Ik kan het zelfs aanduiden wanneer. Ik was vanin de lagere school was ik zo wel wat Haantje de Voerste, een beetje trekker, een beetje aandachtzoeker. Niet altijd zo positief, denk ik. Ook leerkraad was ik geliefd of zeer gehaald. Heel aanwezig, heel grote mond. Maar altijd doorheen alles was er ook wel een beetje opkomen voor de zwakste. Ik was dan ook wel niet degene, al was het misschien niet altijd de braafste. Me ging wel niet snel meedoen en zo de zwakker uitsluiten. Dat was altijd wel een rechtvaardigheidsgevoel. Ik kom niet uit de Links Nest ver van, ook niet uit de progressieve Nest. En ik heb denk ik, als ik 15 jaar was, zoiets moet geweest zijn, een biografie gelezen over Chigiara. Een van die vele biografieën over El Che. En ja, geromantiseerd natuurlijk, zo had dat dan van die biografie. En dat heeft mij wel genomen er. Ik ben dat moment resoluut tot het linkse pad gekozen op een andere manier. En op een bepaalde manier naar de wereld beginnen kijken en mij dingen beginnen aantrekken. En dan uiteraard, dan zat je trekt zo verder in, dan kom je niet zo school, de politieke wetenschap, maar ook wat je studeert, je dat je tegenkomt. Maar ik denk dat die biografie van Gigivara, dat dat toch een moment geweest is dat ik dan resoluut wel voor de progressieve kant hoes heb. Dus er is een moment geweest.

SPEAKER_02 28:54

Ik ben ooit naar zijn graf geweest. Zijn ze daar geweest? Nee, dat is wel een inspirerend moment. Natuurlijk, het is allemaal geromatiseerd. Het was ook een guerilla strijder. En tegelijkertijd over Cuba, ik ben in Cuba geweest. Dat is niet eenduidig positief. Maar tegelijkertijd, zo'n mannen en vrouwen. Want dat was trouwens een beweging waar de vrouwen een heel belangrijke rol speelden, een hele feministische beweging. Ja, ik vind het ook wel echt inspirerend. Ook wel een beetje een macho man. Dat was zeker een macho man, denk ik.

SPEAKER_00 29:31

Voor alle duidelijkheid te zijn 32 jaar later. Ik was 33 toen 25. Dat is een Romantische. En laat ons zijn, dat ik ook wel enorm geïvolueerd ben in mijn denken en zo, maar dat heeft wel mij een stuk getriggerd dat moment. En ja, misschien wel een stukje bepaalde richting uitgedoed in het leven. Heb jij zo ben jij geëngageerd van toen of is dat uitgekomen?

SPEAKER_02 29:55

Ja, ik ben eigenlijk maar echt geangeerd. Ik ben opgegroeid in E-Clo. Da was een keer niets te doen. Er was wel veel te doen, maar niets maatschappelijk geëngageerd. Maar ik wist wel dat mijn vader heeft, ik heb dat misschien al eerder verteld in deze podcast, mijn vader heeft een Strafblad en is er super trots op, omdat hij ergens in de jaren 70. En dat verhaal, ik heb het al honderd keer verteld, dat verhaal vergeet ik nooit. Ergens in de jaren 70 is hij beginnen opkomen tegen de apartheid in Zuid-Afrika. Maar toen, nog op het moment dat Nelson Mandela was, dat was in het Vlaamse Vlaanderen Nelson Mandela nog een terrorist. Dus mijn pa is eigenlijk veroordeeld geweest toen voor steun aan terroristische activiteiten. Na een paar jaar, als je zo na twintig jaar of zo, kun je dat van je strafblad halen, en heeft dat er nooit wel in afhaal, omdat hij daarmee gaat trots. En dat is een verhaal dat hij veel vertelde. En Zuid-Afrika was wel regelmatig.

SPEAKER_00 30:55

Van Dela is eigenlijk ook zo'n figuur, dat is ook een figuur, dat is wel een verhaal. Het zijn die hele grote. Het is toch wel mooi om naar te kijken.

SPEAKER_02 31:03

Maar dat heeft nooit tot mijn achttiende gegeven. Ik zat vooral in het jeugdhuis en pinten drinken en een oozeldoen. Maar toen ik ook in Gent kwam, voelde ik van wauw, hier is van alles te doen. Mensen kijken naar de wereld, sociale school, hetzelfde pad een beetje. Ik denk dat ik toen, eigenlijk ben ik er een beetje Stoemelings in gerold, als ik eerlijk ben. Ik had me zo opgegeven van ik wil wel meewerken aan het organiseren van een antiracistisch festival. Ik deed eigenlijk niet superveel, maar zo ongeveer zes weken voordat dat festival doorging, waren al mijn kameraden verdwenen. Dus ik was nog de enigste voor dat te organiseren. En ik was niet de enigste, maar ik was wel plots de belangrijkste. Of degene, de leider die dat allemaal moest organiseren. En zo ben ik er zo wat in gerold en dat is blijvend.

SPEAKER_00 31:54

Ik deed dat ook wel in secundair. In het begin was dat een negatieve aandacht, maar ik heb dat wel konden omtuinen. Ik was dan degene die leerlingraad heeft opgestart en die met de directie in college staan, nee, klassieke school. Die met de directie ging onderhandelen over hoe lang je haar mocht dragen. Die dingen. En de vierkant voor Afrika organiseerde en auto Cameraploen aan de schoolpoort stonden, als direct zo rap mogelijk zelf voor die camera gaan kruipen. Maar nog geen podcast, een andere van die camera gaan kruipen. Om toch een woordje te doen. Dus ik denk dat dat toen had gestart is.

SPEAKER_02 32:26

En als ik het goed begrijp, hoe lang heb je in de gemeenteraadagent gezeten? Legislaturen zoiets. Maar dit weekend in de morgen een artikel, ik verschot van het cijfer. 7% van de Vlamingen heeft nog vertrouwen in politieke partijen. Dus ik denk, Bram, je hebt in een politieke partij gezeten. Ja, 7% is wel ongelooflijk laag. Welk advi zouden geven vandaag? Moest er nu een jonge Bram voor u zitten, welke advies zou je geven aan politici die aan politiek willen doen?

SPEAKER_00 33:00

Het vind dat een hele moeilijke. Ik heb er echt tien jaar, meer dan 10 jaar, niet alleen bij zelfpoliticus geweest, maar ik heb ook tien jaar vroeger Nationaal gewerkt, campagnes geleid. Alles van Jongroen Apartheid, v2 gemaakt, aan je hart wel met nein zit. Nog altijd heel veel goede kennis en vrienden in die politieke wereld, politicologie gestudeerd. Dus dat toen wel pijn aan mijn hart. Omdat dat wel bij karakters waren, ook een aantal mensen die ook wel in die politiek hebben gewerkt. Dus er is wel wat interactie tussen verschillende partijen. Trouwens, maar interactie tussen een communicatiebureau en dat politiek, zeker wij die man zijn poten in dat publiek staan. Dus we hebben eigenlijk continu met politiek te maken. Dus je harbloed. Je ziet dat er te weinig. 7% van de mensen vertrouwd, politieke partijen. En blijkbaar dat dat nog wel stijging. Dit heeft dat gezaakt. Het zijn goed nieuws. We komen tijdens corona van 4% van de mensen. Dus ja, met hart bloed. En we kunnen daar waarschijnlijk een keer een podcast apart over opzetten, want we hebben zoveel factoren. Wat je wel ziet, die particratie. Die politieke partijen hebben natuurlijk zoveel macht, en dan ook bij de mondden van die voorzitters. Dat er a priori daar zijn wantroon ontstaat, omdat zij in zo'n machtige positie zitten, ze kunnen zoveel poneren, zoveel doen. Zonder dat dan ook vaak effectief veel verandert in de ogen van de mensen, zodat dat Wantroon alleen maar groeit. En wat je ook ziet, is dat het ook meer dan ga ver en diep. Het is ook echt niet geloven. Het is meer dan een stukje in crisis zijn of wat kritisch aan kijken. We geloven ze niet meer. Wie zijn dat eigenlijk? Dus mijn hart bloedt echt wel, omdat ik natuurlijk wel heel erg wil geloven in die politiek. Daar ons levens voor groot stuk worden georganiseerd. Dus ik denk op den duur, het is ook wel uiteraard. We kunnen heel veel richting die partijen duwen. En ik denk dat we daar ook wel dingen daar echt wel beter kunnen doen. Maar het is wel een wisselwerking. Misschien moeten we wel een keer in oproep doen naar de goede gemeente, naar ons allemaal, van ja, dat is onze democratie. En ziet dat de democratie onder druk staat, probeer toch ook wel een stukje die dialoog te zoeken met die politici. En niet op priori te zijn van zijn banditen, we willen niet, we geloven je niet. Ik denk dat het van twee kanten wel zou moeten komen. En als we dan één les mag geven aan de politici zelf, of aan de partijen zelf. Dat is toch wel die lange termijn. En je ziet dat we zo hard op die waan van de dag zitten. Zo hard op alle springen die beweegt. Dat was uiteindelijk nu gebeurt, vanuit politieke partijen. Het gaat ook bijna alleen over communicatie marketing. Misschien spreken je nu heel hard even in eigen winkel, maar dat is wel zo. Alleen over communicatie marketing. En dat creëert a priori een stuk een wantroon- en ongeloofwaardigheid. Sociale media haalt het. Dat is een uiting daarvan. Dat helpt natuurlijk ook niet mee. Want dan kan je heel snel van alles gaan poneren. Kun je van alles poneert en dingen worden niet effectief opgenomen, veranderen niet. Dan creëren we wel nog meer kloven en een stuk wantrouwen. Dus ene zij de sociale media ervoor zorgt dat we dichterbij staan. Maar eigenlijk ook weer niet, want het wordt ongeloofwaardig. Dus ik denk dat we toch samen moeten proberen te zoeken. Ook kunnen we iets meer op die lange termijn, met iets duurzamere verhalen komen, iets meer, niet alleen aan vandaag, maar ook aan morgen denken. Ik denk dat dat wel wat de weg is. Die moet bewandeld worden, hoe moeilijk dat ook is voor politieke partijen.

SPEAKER_01 36:48

Is de politiek ook niet een beetje verslaafd geworden aan de kliks op social media.

SPEAKER_02 36:54

Ik denk zelf dat mensen eigenlijk slimmer zijn dan dat politici denken. En dus natuurlijk, als je zo clickbijt wordt als politicus, dan krijg je likes, dan krijg je volgers. Maar op een bepaald moment denk ik dat mensen het ook niet meer beginnen te geloven. En dus dat er vandaag een zoektocht is naar realness, naar echtheid, een beetje wat we ook in deze podcast steeds meer proberen te doen. Wie zijn deze mensen echt, en niet wat ze kleden te zijn op social media. En dat betekent dus ook dat een negatieve boodschap soms brengen. Ik weet niet of ik dat hier mag vertellen, maar ik ben eigenlijk een progressieve mensen, maar de Martens die ook gewoon negatieve boodschappen, zeggen, kerels, ja, mensen, het wordt even een zware periode of zo voor. Zo'echte staatsmannen, die durven echt ook kritiek te geven op een bevolking bijvoorbeeld, in dialoog te gaan en niet alleen maar naar de mond proberen te praten om zo snel mogelijk, zoveel mogelijk kliks of likes te gaan verzamelen. Dat is iets wat ik wel zelf op heb.

SPEAKER_00 38:02

Ja, en dat is die lange termijn. En ik voel dat we met misschien een beetje heel mannelijk woord doen, maar een beetje dat staatsmanschap is, nu man vrouw. Ja, staatsvrouwschap, ik denk het eigenlijk wel, en misschien vandaag ook wel een stuk het succes van de wever, die in campagne tijd niet met video's van 15 seconden komen of van 10 minuten. Je voelt dan alles dat dat wel vertrouwensversterkend kan zijn. Je zou nu de oplossing voor alles nemen en dat het allemaal hanaf factoren is, maar het is ook wel een tendens die ik zie en die wel dat want rondvoet, is echt wel die waan van de dag zonder dat er vaak veel aan vasthang denken.

SPEAKER_02 38:42

Het vertrouwen in de politiek heeft een dietepunt. Maar ook goed nieuws, ook het vertrouwen in Trump heeft een diepunt gekend. Dit weekend 8 miljoen mensen op straat. Er bestaat trouwens een theorie. Als je ooit gaat protesteren, neem een vriendje mee. Er staat eigenlijk een theorie dat mensen, vooral als ze in actie komen, als ze demonstreren, open komen te staan voor nieuwe ideeën. Dus niet voor het protest, maar eigenlijk tijdens het protest, als ze samen in verzet gaan, eigenlijk met anderen. En dus 8 miljoen mensen is natuurlijk super indrukwekkend. Dat betekent dus dat er grotere groep in de samenleving in de Verenigde Staten dan ook kritisch begint te worden ten opzichte van Trump. En dat dat dus de volgende keer nog alleen maar groter zal worden. Ik ben wel benieuwd. Neem jij soms nog tijd om deel te nemen aan een protestactie of een demonstratie? Of als je het nu niet meer doet in het verleden, zijn er zo demonstraties die grote invloed hebben gehad op jou?

SPEAKER_00 39:43

Ja, ik heb uiteraard ook deelgenomen aan protestmarsen. Het is altijd een beetje dubbel geweest. Ik geloof absoluut in de kracht van de straat. Kijna Amerika, is interessant, want uiteindelijk de mensen gaan echt straat op niet omwille van één thema zelfs, maar het zijn allemaal, ze zijn het gewoon bij Nel Kings. Alles die daaruitgevreten wordt vanuit dat beleid, het had over AJs. Iran, maar ook zijn personencultus. Het is echt van alles. Dus ze houden het niet meer. Dat is wel moeite in de krachten van. Ook al eens de politieke impact nog altijd zeer beperkt tot nu. Republikeinen blijven Trump steunen, de Democraten hebben niet echt de lijden. Maar je voelt dat die beweging is op hangt komen, en dat zal zijn impact wel hebben. Dus ja, ik geloof wel in die kracht van die straat, het belang daarvan. Mijn eerste betoging, en misschien komt dat dubbel daarvan. Ik had er zo'n aantal middelbaar wat gedaan. Maar dan de eerste dat ik echt daarbij gebleven is, toen Simira Adamo is gestekt. Ja dat? Dat was een reekswartriëring. Ze zijn de kussen geduwd.

SPEAKER_02 41:05

Dat was mijn eerste betoging. Dan zijn we echt zo, en ik wist niet dat dat bestond. Toen was een mars en dacht. Oké, ik snap mee, ik was gevraagd door iemand gaat niet mee, ik ging mee. En we gingen tot aan het gesloten asielcentrum. Maar ik was dus een achttienjarig, ik had dus naar Shindelers-List gekeken. Dus ik kwam tot aan dat gesloten centrum. En daar waren zo hele hoge hekken, en ik ben helemaal beginnen flippen, want ik dacht. Ik wist niet dat er bestond een gesloten centrum voor mensen die op de vlucht zijn. Dat was voor mij een moment. To heb ik beslist van ja, ik ga hier tijd in steken, want dat kan niet.

SPEAKER_00 41:47

Het was een betoging in Gent. Ook iemand die mij meegevraagd had, maar dat was een heel kleine betoing, maar misschien wel met 20. Dus dat was een beetje auker. En dan liep me letterlijk op voetpad. We eisen de ontbinding van de Rijkswacht. We eisen de ontbinding van de Rijkswacht en dan vier, vijf combi's daarnaast. Ik had ook wel wat een aukert gevoel. En niet in de grond van de zaak, want ik was echt overtuigd, dit kan niet. Omdat de repatriering verloopt, dat is echt niet oké. Die politiemat enzovoort. Aan de andere kant. De methode dan. Ik heb dat altijd wel een stukje gehad. Met betoningen. Een aantal keer was ik erbij. Je voelt die woede. Want moet er iets veranderen? Ik haal ze nu onlang zoals de laatste dat ik bij was. Ja, je kan het niet meer houden. Je ziet wel wat er gebeurt. Elke dag leest wat er gebeurt. Aan de andere kant ben ik zo nooit helemaal verbonden geweest op dat moment. Ik ben zo nooit degene geweest die mensen geloof ik genieten. En de vriendschap, alles komt eruit, dat heb ik nooit zo gevoeld. Het is altijd geweest van. Oké, het is nodig en ik zit daarmee, maar dat is misschien nu niet mijn meest natuurlijke biotoop om nu rond te lopen. Snap ik wel zeggen?

SPEAKER_02 43:07

Ja, zeer, heel erg eigenlijk. Ik word vaak bijvoorbeeld rond Gaza, ik word dan zodanig verdrietig dat ik niet kan. Dat ik het echt lastig heb tijdens die betoging. En uiteindelijk raak ik ook in de war van al die mensen. Maar zelf geloof ik heel erg in het feit dat mensen op straat komen gemobiliseerd worden. Maar ik erger mij wel heel erg aan het feit dat mensen daar niet worden gevraagd om meer te gaan doen. Dat is de feedback dat ik aan veel sociale bewegingen geef. Super dat er wordt gemobiliseerd, maar eigenlijk zijn er in bewegingsopbouw drie stappen, een drie trapsraket. Eerst mobilisatie. De mensen die gemobiliseerd zijn, moet je gaan absorberen. Dat is iets heel eenvoudig. Laten mensen een naam opschrijven en bel ze achteraf. Vraag een contract. De derde stap is, ga ze ook gaan organiseren. BNL komt er veel vragen binnen van ja, we vinden onze achterban wordt kleiner, we vinden geen vrijwilligers meer. Maar we gaan wel. We zijn in staat om grote mobilisaties te gaan doen. Als ik nu naar acties ga of betooi ga, ben ik altijd aan het observeren dat veel van de klanten van SNL, zijn mede-organisatoren van die acties. Wat doen de mensen daar? De medewerkers zijn ze bezig, maar iedereen die op dat moment gemobiliseerd is, ook contactgevers van te gaan verzamelen, zodra ze er ook iets mee kunnen. Is dat dat ook echt een werkdag wordt, als ik ga actievoeren en dat ik de dag nadien vaak advies moest geven aan de organisatie. Wat zou je anders kunnen doen?

SPEAKER_00 44:54

Ik had dat bij Groen ook al deden. Dat was ook wel vaak partijen had een officiële delegatie. Het was ook wel een stukje werken, ik ben nooit de beroepsprotester geweest, om zo te zeggen. De beroepsbetoger. Maar uiteraard, ik denk dat het belangrijk is wat je iets voelt dat je wel meer signaal heeft. En dat is dan wel een van de zaken die kan doen.

SPEAKER_01 45:15

Ik vind het zelf soms akelig om een betoging iets te zien worden, wat je eigenlijk zelf niet wou, dat het onthaart in iets, bijvoorbeeld aan mensen dat ik een paar keer heb meegemaakt dat je eigenlijk vreedzaam wilde gaan protesteren, en je ziet dan toch dat dat iets gewelddadig wordt. En dan dacht ik, van ja, wat loop ik hier eigenlijk te doen, daar was ik niet mee akkoord. Ik wil vreedzaam. Dat vind ik soms.

SPEAKER_02 45:44

Ja, dat is wel een heel groot debat, natuurlijk, omdat de vraag is, ik ben zelf ook op acties geweest die heel erg geprovoceerd werden door de politie. Dus dat is één ding. Omdat natuurlijk, het meest handige voor politici, is dat een betoging onttaart. Dus ik ben echt van overtuigd dat soms het echt ook wel uitgelokt wordt, zodat het beeld naar een betoging kan zijn aan de krant van een lelijk beeld eigenlijk. Dat is één ding. Natuurlijk, ik denk dat zelf geweld gebruiken, dat dat geen tactiek is die leidt tot een tactiek die leidt tot vervreemding van een groter deel van de bevolking. Dus ja, maar ik zou vooral, eigenlijk zou ik dat debat niet willen voeren, zelfs. Ook niet in de podcast over provocatie van geweld, over geweld. Het is volgens mij veel groter wordt gemaakt dan het werkelijk is. Een beetje vreemd.

SPEAKER_00 46:41

Het wordt soms wel geïnfiltreerd door bepaalde groepen. Je hebt E-2 denken, nee, de provocatie zeker, geloof ik ook. Soms wordt het wel geïnfiltreerd, maar het had over echt kleine groepen en die zorgen er natuurlijk wel voor dat er dankbare perceptie kunnen creëren. En dat is inderdaad een ambotant gevoel vind dat ook. Volg je dat wel in. Daar wilden we natuurlijk niet mee aansouden. Da willen niet mee associeerd worden.

SPEAKER_01 47:02

Nee, nee, dat ga mij niet tegenhouden om af en toe mijn stem te laten horen. Maar dat gaf mij in die gevallen altijd zo.

SPEAKER_02 47:10

Maar als het over geweld gaat, het grootste geweld op dit moment gebeurt in Iran. Tussen de vorige podcast en de huidige. Is er een nieuwe oorlog ontstaan? Vandaag ook een krant. We zijn boots on the ground aan het voorbereiden. Alleen niet we, maar Trump is boots on the ground aan het voorbereiden in Iran. De wereld blijft steeds gekker worden. Hoe gaat dat aflopen volgens jou?

SPEAKER_00 47:39

Moest ik een glazen bolen hebben graag. Wou no wat, met Iran stond in de standaard een heel goed artikel vanken, Iranese journalisten, die iker ook gewoon naar het land kijkt. En dat is ook altijd met zo'n situatie. Iran is zodanig gefraimd al heel lang in die bepaalde context. Maar het is best wel een complex en interessant land. Ik was eigenlijk wel honger om meer over Iran te kennen en te weten. Ik ken dat ook niet zoveel, want het is altijd wel een buitenbeentje geweest. Zowel naar geloof en taal, die Perzische taal als oppositie naar Midden Oosten enzovoort. Dus hoe had dat aflopen? In elk geval denk ik dat dit wel bijzonder veel gevolgen heeft. Mondiaal vlak werelorde die overop ligt. Eigenlijk is de VS een stuk van zijn macht aan het verliezen. Het is aan het verschuiven. Mijn deos gaat hier totaal anders uitkomen. Wat Israël had toen is, is onwaarschijnlijk. Die zijn een kans gewoon om iets te doen wat ze misschien al vijf jaar van droom of bepaalde hardliners toch binnen Israël, dat naar China in zijn vuistje lag. Dan ziet de impact op de energiemarkt ook voor jaren. Ik hoop dat we nu eindelijk het verstand gaan hebben om echt wel die shuffle te maken. Na duurzame energie, dus dat je dan naar energie misschien wel iets zal teweegbrengen. Ja, er zijn zoveel zaken aan te verbinden, ook in middellange termijn, lange termijn, korte termijn. Gad Trump zo ver gaan dat hij effectief zot kan zijn. Dan met roep een keer binnen van, dat is zijn doodsteking. Dan had dat over honderden Amerikanen ook sneuvelen. Het nu al zeer moeilijk in de VS, zal zeker niet gepikt worden.

SPEAKER_01 49:35

Je krijgt een soort Vietnam.

SPEAKER_00 49:37

Ja, dus daar kan zoveel over. Misschien in een buitenland podcast apart, denk dat we daar uren. Want het is zoveel die eraan vasthangt, alleen. En dit vind ik onwaarschijnlijk. Onwaarschijnlijk. En dat toont ook de zwakte van een Trump en zijn entourage. Hoe je daarin meegelokt bent, door Israël, daarin meestapt om een oorlog te starten zonder dat je weet waar je naartoe wilt, zonder dat je weet wat dit toe zal leiden, waarom je dat doet, wat de strategie is. Bommen beginnen werpen zonder duidelijke strategie. Onwaarschijnlijk voor zo'n land.

SPEAKER_02 50:16

Dat vind ik wel het meest bijzonder. En bij Putin heb je hetzelfde gezien. Putin laat zich omringen door allemaal mensen ja zeggen. Trump doet hetzelfde. De kwaliteit van een strategie is maar zo sterk, als er ook echt mensen zijn die die strategie gaan challengen. Dus dan zie je dat wereldleiders een strategie uit. Het loopt toch anders af dan we hadden gedacht. Onwaarschijnlijk. Je ziet, iedereen verschiet van de robuustheid van het Iraanse regime. Dat hadden we niet gedacht, ook van de invloedsfeer die we eigenlijk hebben, die hebben een enorme invloedsfeer blijkbaar op gas en op olie en op verschillende geografische belangrijke punten in de wereld. Dus dat dat niet op voorhand een hele scenario denken rondgekomen is, dat is echt heel crazy.

SPEAKER_00 51:09

Dat is crazy, dat crazy. En ook op communicatief vlak. Je ziet dat die communicatie van de hak op de tak niets consistent is. Zet geen lijn, zoals strategisch, maar als ook de vertaling. Want communicatie is ook zo belangrijk in je oorlogstart dat je narratief hebt, dat je verhalen hebt, dat je kan uitleggen waarom je dat doet. Op alle fronten na Dan Jentie niets onwaarschijnlijk.

SPEAKER_02 51:33

Het is vandaag jouw verjaardagspodcast. Ik heb nog twee vragen voor jou. En de eerste is: Er is veel aan de hand, maar waar vind jij nog hoop?

SPEAKER_00 51:45

Ik vind nog hoop in wat ik elke dag doe. Ik ben ongelooflijk raar bezig. Ik heb zoveel honger en hoesting in de dingen wat ik doe, dat ik elke dag vol energie opsta en hoesting om erin te vliegen. Dus zijn dat mijn hoop echt wel zit en bezig zijn en dingen doen. Twee, uiteraard doe ik wel de mensen rond. Dan merk je wel mijn oud worden. Dat dat misschien toch wel een cliché, maar dat zou wel zijn, toch wel belangrijk worden. Kinderen had goed gehad met je kinderen in de eerste plaats. Ook tijd doorbrengen met die kinderen, vind ik altijd belangrijker en belangrijker dat er toch. Mijn oudste dochters 221, dat is een ander soort leeftijd. En ik voel dat ik dat wel belangrijk vind om momentjes te organiseren. Ook al dat dat niet zoveel is, maar om altijd in de week, maar momentjes te organiseren, dat die ook wel bij mij zijn. En dat zijn mijn familie, mensen rond je, ook uiteraard mijn vrienden. Dus dat sociaal contact. De waarde daarvan is toch ook wel iets die dit nou wel hoop geeft en zingeving en wat hij doet. In combinatie met nog heel veel honger en hoesting om de volle bak in te vliegen.

SPEAKER_02 52:55

Ja, dat is bij mij is het van de altijd hele grote doelen gesteld, zowel als ondernemer, maar ook als activist als grote maatschappelijke doelen. En de voorbije maanden steeds mee naar boven gekomen van ik ga dat blijven doen. Maar ik wil wel ook echt een leuke tijd met leuke mensen. Ik kan echt doorploeteren. Het is niet altijd gemakkelijk, een nieuwe business opzetten of maatschappelijke bewegingen gaan begeleiden. Ik kan echt wel doorploeteren, maar ik wil dat doen met mensen die ik graag heb. En dat is ook een rode draad aan het worden binnen SNL. Het is een zware job, en het is geen gemakkelijk bedrijf, maar laat het ons ook wel leuk houden. Dat was een vraag. Ik vind het zelf vreselijk, maar je wou nog iets zeg over de koers.

SPEAKER_00 53:51

Nee, ik had het voor de volgende keer gehouden, omdat ik nu het niet rap afhaspelen, het is niet vreselijk. Het koers vind ik vreselijk. Ja, oké, maar het gaat ons te verleiden nu nog. Ik zie dat we meer dan de Europees zijn, we hebben heel veel te vertellen, blijkbaar. Maar de volgende podcast komen we op terug, want het is wel een interessante keis om een keer te kijken naar die city marketing, citybranding. Wat is dat, die namen in die koers. En er zijn nog heel veel koers de komende week, maar we bron van Vlaanderen Paris erop bij. Ik weet niet wat nog allemaal. Ja, sport doet mij echt veel. Ik kan genieten van koers voetbal en zoveel winterspelen, zoveel andere sport. Dat probeer ik elkaar eens te blijven volgen. Dus ik ga het houden voor de volgende keer. Want anders wordt deze verjaardagseditie echt wel extra extra extra extra laarje.

SPEAKER_02 54:44

Maar we willen wel nog iets vertellen over strategica. Want wij doen een podcast samen, maar we houden ook een feestje samen. Een feestje voor de culturele sector, een strategisch feestje. Wanneer was het weer? 8 mei?

SPEAKER_01 54:57

Vijf.

SPEAKER_02 54:59

Dinsdag 5 mei. Super slecht met data. Dinsdag 5 mei brengen we de culturele sector samen in Vlaanderen. We doen dat in de Grote Post. Daar gaan we samen ook een live podcast.

SPEAKER_00 55:11

Dan gaan we live podcasten met cultuurspelers rondom de tafel. En dan gaan we dit ook doen, dan specifiek gericht op die kunst en culturele sector. Hoewel wij ons alle twee, denk ik, maar ik zei, No aan het hardlijn in zijn altijd nogal gebiologeerd door, of bezig met die kunst en culturele secret. Het is echt iets om naar uit te kijken. En er zijn zeker nog tickets, zeker Peter, een oproep.

SPEAKER_02 55:39

Wet in de sector, schrijf je in. www.arstrategica.be, denk ik. Er zijn zeker nog tickets. Het zijn heel interessante sprekers, die ik niet allemaal van buiten ken. Ook wat Nederlanders dacht ik op de Arno Grunberger bijvoorbeeld, Fride Lessage. De Leeuw. Het wordt een super interessante dag. Kijk er zelf enorm naar uit. En ik hoop eigenlijk dat de luisteraars op die dag ook kijkers worden van de podcast.

SPEAKER_00 56:09

Dan rest ons nog alleen te bedanken. De hoesting is groot. Heel makkelijk, we kunnen uren voll bezig.

SPEAKER_02 56:18

We kunnen zeker uren vullen met praten.

SPEAKER_00 56:21

Oké, op het moment moet je ook kunnen afronden. We gaan afronden. In elk geval liked, share, deelt, reageert. Als er ook vragen zijn voor ons, stuurt ze zeker door. En dan gaan we daar heel graag en heel regig op in. Bedankt.

SPEAKER_02 56:36

Dankjewel om te luisteren. Doei.