Beweging aan tafel

Handen op elkaar voor de eerste gast in Klaarwakker: Julie Hendrickx Devos, voorzitter beweging.net. Samen met Bram en Koenraad snijdt ze stevige thema’s aan: mensenhandel, de wooncrisis, vrijwilligerswerk en de zoektocht naar schoonheid in Kuregem. Ook Moederdag, vaderschap en de groeiende eenzaamheid bij mannen passeren de revue. Gelukkig vinden Bram en Koenraad elkaar onderweg. Julie brengt ons met scherpe inzichten en opvallend veel menselijkheid door deze stevige thema’s heen.

Transcript

SPEAKER_05 0:07

Oké, goedemiddag. Welkom bij Klare Wakker. Onze twee wekelijkse podcast waarbij we kijken naar de actualiteit. V de weekendkranten interviews en alles wat er gebeurt met onze strategische en communicatieve bril. Fantastisch. En mezelf Bram uiteraard. Terug op maandag. Vorige week hebben we een speciale gedaan in Oestende op onze dag rond cultuur arts Strategica. Het was een toff. Heel toffe dag. Maar Live Publiek, dat was een speciale ervaring. Applaus krijgen. Leuk.

SPEAKER_04 0:45

We verwachten eigenlijk vandaag ook wel applaus. Er zijn ook een aantal stagiaires. Misschien kunnen die applaudisseren.

SPEAKER_05 0:50

Misschien moeten we dat inhuren vanaf nu dat we altijd applaus krijgen. Nee, was wel tof. Maar terug naar de orde van de dag. We zitten hier niet alleen vandaag. Naast de stagiaires en de crew hebben we een gasten, zoals we ook aangekonden, hebben we gaan werken met gasten. We wilden die heel graag vrouwelijke hasen ook. Maar die twee mannen die hier zitten, vinden we dat best wel belangrijk. Diversiteit mag. Zeker. En ik ga ze kort introduceren, met heel veel plezier. Voilà, hier gaan we. Onze hasten werd geboren in India. Ze stond jarenlang voor de klas. Daarna smeed ze zich op waarde werk, internationale solidariteit en engagement. Ze is iemand die gelooft dat verbinding heel wellig begrip is, maar iets dat elke dag werk vraagt. Ze schreef een biografie over Jean de Bos, haar tante. Ze kent het middenveld van binnenuit. Ze behoor dat die mensen die tegelijk rustig, maar toch heel scherp kunnen zijn, wat dat bijna rebels is, tegenwoordig. En in deze onvoorspelbare tijden pleit ze als voorzitter van Beweging.net om mensen niet los te laten, ook als het moeilijk wordt. Heel mooi. We zijn dan ook heel trots en heel blij vandaag om Julie Hendricks de Vos te gast te hebben in Klarwakker. En dat dan nog in de week van de Rerum Novaro. Welkom, Julie. Welkom, Julie. Mogen Julie zeggen eigenlijk. Het is Julie.

SPEAKER_00 2:24

Julie.

SPEAKER_05 2:27

Dat is al een eerste grote fout. Vanaf nu is de Julie.

SPEAKER_00 2:32

India was een Britse kolonie. En daardoor zijn er heel veel Engelse namen. Sophie, Mary, Julie. Maar dat wordt net hetzelfde geschreven als Julie. En als je dan naar België komt, dan denken mensen automatisch dat Julie is. Maar ik vind dat ook een mooie naam hoor.

SPEAKER_05 2:50

Wat moet je dat niet elke dag corrigeren dan?

SPEAKER_00 2:53

Ik heb mij aangeleerd dat ik de eerste keer dat ik mensen ontmoet, corrigeer ik het. En als ze er dan mee weg zijn, prima, als ze dan de volgende keer terug, Julie zeggen, dan zal ik beslissen of ik luister of niet. Wel een ander op letten.

SPEAKER_05 3:10

Wel anderop letten. Misschien, Julie, in eerste, en je refereert er zelf aan naar je roots leggen. Heel vaak en bijna altijd denk ik, al wordt geïntroduceerd of voorgesteld, wordt ook wel ergens verwezen aan je levensverhaal. Misschien wel wel een apart verhaal is. Vij dan betant? Is dat iets waar je oké mee bent?

SPEAKER_00 3:32

Ja, ik ben daar heel oké mee. Ik weet dat voor sommige mensen die geadopteerd zijn, dat dat soms moeilijk ligt om over die adoptie te praten, maar ik heb daar eigenlijk zelf nooit een of ander schroom over gehad of een probleem mee gehad. Waarschijnlijk omdat die adoptie voor mij ook nooit een probleem geweest is.

SPEAKER_05 3:55

Ja, snap ik. Maar inderdaad, het is wel opvallend. Dit komt er wel altijd bij. Dit is ook natuurlijk te maken met je relatie met Jean de Vos, dat je tante is, eigenlijk en wel een bijzonder figuur. Die wou wel kennen op een andere manier dan.

SPEAKER_04 4:12

Ik dacht toen ik, Julie. Ik heb je voor het eerst een paar keer zien optreden via beweging.net. Ik was echt wel benieuwd van waar kom je plots? Want je bent wel op verschillende plaatsen heel snel, denk ik, zichtbaar aan het worden. En kan je er iets kort van vertellen, wat je beweegreden zijn, waarom je denk dat je een tijdje voor de klas hebt gestaan. En dan een andere weg in sloeg of zo. Kan je daar iets over vertellen, wat je hiertoe bracht?

SPEAKER_00 4:44

Ja, dat klopte. Dus je hebt het eigenlijk al een beetje zelf aangegeven in de inleiding. Ik heb twintig jaar voor de klas gestaan en ik deed dat bijzonder graag. Ik vond dat echt, zoals wij in Leuven zeggen, kein neig. En ik ging er ook van uit dat ik dat de rest van mijn leven zou blijven doen. Ik haalde daar enorm veel energie uit uit die jonge gasten. Ik stond ook een tijd samen met de lerarenopleiding. Dus ik had de leerlingen in het middelbaar en dan ook de studenten die leerkrachtgeschiedenis wilden worden. Dat was een heel toffe kruisbestuiving. Dus ik zat er eigenlijk goed gebakken. Maar op een bepaald moment heb ik dan inderdaad het plan opgevat om die biografie te schrijven over mijn tante. Ik heb daar een jaar loobbaanonderbreking voor kunnen nemen. Maar ik vond het wel belangrijk om niet alleen maar de lofzang te prediken over wat ze allemaal gedaan had. Dan zou dat boek zichzelf schrijven. Dat zou een hele makkelijke geweest zijn. Maar ik vond wel dat ik dat wat breder moest trekken. Ze heeft daar een beweging op gericht van die vandaag meer dan 2 miljoen leden telt. In de schoot daarvan is ook een vakbond opgericht voor huispersoneel. En om dat goed te begrijpen, ja heb ik natuurlijk wel redelijk wat onderzoek gedaan. Ik ben ook naar andere bewegingen gaan kijken, naar vrouwenbewegingen, vakbonden in het zuiden, hoe loopt dat? Wat zijn de struggles en die gelijk. En toen dat boek klaar was, dacht ik, ja, leuk. Maar al die kennis die ik nu opgedaan heb, gaat die nu alleen maar in dat boek blijven zitten. En daar rijpte zo wel het idee van ik wil daar nog iets mee, maar ik weet niet wat. Dat was niet afgeleid. Maar ik voelde van als ik ooit nog eens iets wil doen, dat is zo misschien ook wel de breuklijn van, bijna twintig jaar in het onderwijs. En ik was gewoon mentaal klaar om te springen naar iets. En dan heb ik eigenlijk stomweg op de eerste de beste vacature die bij het ACV staan. Echt gesolliciteerd. Ja, absoluut. Zonder enige syndicale voorkenis, geen sociale wetgeving, geen arbeidsrecht. Dus ik ben het daar gaan uitleggen van kijk, mijn energie kunnen krijgen. En daar zijn ze, denk ik, voor gevallen. Ik heb me dan inderdaad nog wel moeten bijscholen, arbeidsrecht, sociale wetgeving. Maar dat ik daar die kans gekregen heb, heeft de zaken wel in gang gezet.

SPEAKER_05 7:08

En dan snel, redelijk snel, vanuit de vakbond naar de Koepel, naar het.

SPEAKER_00 7:13

Ja, dus ik was vier jaar vakbond verantwoordelijke bij ACV Puls. Ik ben in heel moeilijke omstandigheden begonnen, want het was corona. Het was net verplicht thuiswerk. Ik was één dag officieel aan het werk. En dan was terug verplicht thuiswerk. Dus ik zat daar thuis achter mijn laptop en ik wist van niets. Ik wist gewoon van niets. Ik kende geen bedrijf, geen collega's, kende geen militanten, geen wetgeving. En die mails die kwamen maar binnen en ik zat daar ook. Dit is mijn job. Maar goed, ik heb me daardoor geworsteld. En ja, na vier jaar denk ik dan van, oké, yes. We beginnen er te staan. Werkgevers kennen je, militanten kennen u. En toen kwam daar plots de beweging. En daar was een post vrij, de provinciaal directeur, ik ben niet onmiddellijk voorzitter geworden. Ik heb eerst een klein beetje voor Vlaams Brabant in Brussel. Maar ik voelde wel, ik heb een Teams gesprek gedaan met iemand die dan later een collega werd, maar om wat uitleg te krijgen over wat houdt die functie dan in. Gaandeweg dat gesprek, wist ik van ja, dit past nog beter bij wie ik ben. Dat was zo precies een jas aan doen en ja, dat past. Die past. Dat is hem. En dus dan ben ik naar de beweging gegaan. We spreken dan over januari 25.

SPEAKER_05 8:38

Oké, maar zo lang.

SPEAKER_00 8:40

Nog maar zo lang. En dan drie maanden later kreeg ik een heel speciaal telefoontje. Dat was een speciaal telefoontje.

SPEAKER_04 8:49

Wat belt er dan eigenlijk?

SPEAKER_00 8:50

Wie belt er dan? De voorganger had aangekondigd dat het mandaat zou aflopen. Maar het was niet de voorganger die mij belde. Maar dan komt er natuurlijk een hele machine in gang, een procedure voor een nieuwe voorzitter te vinden. Er was een selectiecomité. En er moeten dan namen verzameld worden. En een longlist, en daarna wordt dan een shortlist. En ja, blijkbaar stond ik dan ergens op die shortlist. Maar ja, zot, echt zot. Dus ik ben 14 juni verkozen met 100%.

SPEAKER_05 9:23

Maar je was de right woman on the right place op moment. Dat is echt iemand met hoog profiel wel zocht. Dat was zot. Kan je nog een keer voor de mensen die luisteren naar onze podcast en kijken en hoe beweging.net situeren. Ik heb het gevoel dat toch niet iedereen dit kan plaatsen, wat bewing.net juist is.

SPEAKER_00 9:43

Met veel plezier. Beweging.net is wat men ook wel durfde te noemen de christelijke zuil. Toen die verkiezing werd aangekondigd dat ik voorgedragen zou worden als voorzitter, dan kopte de tijd Julie Hendricks de Vos voorgedragen als nieuwe topvrouw Christelijke zuil. En ik zag dat staan en ik dacht wat helm. Dus kennelijk leeft dat nog, de zuil. Veel mensen zullen dat verstaan, maar evenveel mensen zullen dat niet verstaan. Wat is Beweging.net? Beweging.net is een fantastische, zeer grote organisatie van eigenlijk 16 partners, christelijke sociale organisaties. Het Middenveld. We zijn de grootste sociale organisatie, de grootste sociale middenveldsorganisatie van dit land. Dus Fema zit daarin, ACV, de vakbond, ja, dat is ACV natuurlijk. CM bedoel ik, OKRA, Samana, noem maar op.

SPEAKER_05 10:47

Dus Hans die Christukul die samenkomt in de buurt.

SPEAKER_00 10:51

Samen verenigd wordt in de beweging.

SPEAKER_05 10:52

Wat mij bijzonder boeit en interesseert natuurlijk, vanuit mijn communicatieve bril, vanuit dit huis die heel veel brandings doet en rebranding zijn ook in die breed publiek sector. Die hebben we niet gedaan, maar dat is natuurlijk wel een interessante case. Jullie zijn enkele jaren terug, rebrand van ACW naar beweging.net. Ja, ik kan er wel iets bij voorstellen waarom dat gebeurde. Dat zal wel iets te maken had hebben met een stukje herpositioneren. Beweging zet in de naam, dynamiek zoeken en wat meer netwerk zijn en dan puur zuil enzovoort. Je kan van alles bedenken waarom de motivatie daarvoor zou kunnen zijn. Maar nu enkele jaren later wordt het als een positief iets geëvalueerd. Is die rebranding gelukt helemaal?

SPEAKER_00 11:41

Ja, die is zeker goed gelanceerd. Als ik vandaag wel in alle eerlijkheid rondkijk, dan zijn er nog wel ook mensen die zich afvragen of beweging.net misschien geen sportschool is, ofzo. Bewegen. Dat is niet zo heel onlogisch, dat ze die link leggen. Dus er is daar nog wel wat werk aan. Dat was ook eigenlijk een item in dat profiel van die nieuwe voorzitter. Dat was natuurlijk wel een uitgelezen kans om te zeggen: kijk, als hier een nieuwe voorzitter komt, dan willen we toch ook wel een figuur die in staat is om dat gezicht en die naam nog meer in de verf te zetten en die naamsbekendheid nog wat verder uit te dragen.

SPEAKER_05 12:32

Ik snap de oefening wel. Maar toen dat niet zo makkelijk is, dat je er voldoende trajectron ontbouwt, grote organisatie, alles erop en eraan. Ik denk dat er toch nog veel mensen niet helemaal direct weten wat beweging.net is, en daar zou CW wel haar belletje doet winkelen.

SPEAKER_00 12:50

Ja, dus heel vaak. Als ze mij aankondigen, dan zie je dat soms op een flyer of een poster staan. Algemeen voorzitter van beweging.net, tussen haakjes voorheen het ACD. Nog steeds? Het begint eruit te gaan, maar het duikt nog op.

SPEAKER_05 13:10

Het gaat altijd zo zijn, ik kan niet één op één direct, sorry, branding. Maar ik snap de ding wel, dingen dat ik soms wel wat heb, van meer dynamiek. Dat geheven van kijk, we zijn een netwerk. Dynamisch wij. We brengen mensen samen. Maar ik voel dat niet altijd 100% in de communicatie. Het emotionele, de mensen, dan denk ik, dat is ook nog een stap die je nog zouden kunnen bijzetten. Zo'n stukje die storytelling, die verhalen van die mensen. Ja, dat vind ik wel. Ik denk dat het allemaal zo nog een stapje bij zou kunnen zijn. Ik ben niet aan het lobbyen in een andere opdracht. Al die Roe mee helemaal. Nanu die optiek, maar dat is ook wel een, vanuit mijn gevoel, een volgende stap. Maar ik vind het wel zeker geen nozele rebranding. In jullie situatie dat dat wel een juist moment was. Ik vind het niet altijd evident om zo naamsveranderingen en zo. Maar soms voel je je dat je wel op zijn plaats. En ik vond dat wel. Help je echt een momentum. En dan moet je dat ook pakken. Ik vond bij jullie wel het momentum om dat te doen. Dus in die zin snap ik het wel.

SPEAKER_04 14:21

Een ander momentum was gisteren. Het was niet alleen Moederdag. Maar het was ook de dag waar we naar de bakker gaan, Crasaans. En daar lag Julie ook in een artikel in de zondag, ik heb het helemaal gelezen. Dat was superfijn. En ik was ook wel een beetje af en toe, geschrokken is niet het juist het woord, het was eigenlijk eerblij geschrokken. Het is ook een woord voor blij geschrokken, verrast. Omdat ik ben iemand die, en Bram eigenlijk ook wel nogal de nadruk legt op van kijk, als we spreken, als we een punt willen maken, als we bewegingen willen maken, moeten we ook heel duidelijk zijn. En dan is het goed om de softwoorden wat achterwege te laten. En gewoon heel duidelijk zijn, ook als het een beetje polariserend is. En ik zeg niet dat je polariserend bent, maar het was in echt valid. Het was altijd duidelijk. In het artikel las ik, Valerie van Peel wil het middenveld kapot, of ook de pensioenhervorming is crimineel. Ik vond dat eigenlijk super sterk, dat je heel duidelijk standpunten inneemt ten opzichte van de pensioenhervorming, je kan niet twijfelen over wat jij van die pensioenhervorming vindt. Maar mijn vraag erbij is van ja, hoe bewust gebruik jij zo'n woorden, omdat er binnen heel veel andere actoren binnen het middenveld waar wij vaak mee werken, een soort schroom zet op dit soort woorden, en ik moest ze vaak nogal pushen van ja, nee, wees toch meer duidelijk. Die woorden blijkbaar niet schuwt, is dat bewust gekozen of is dat gewoon de aard van het beestje.

SPEAKER_00 16:10

Ja, dat is zeker de aard van het beestje ook. Maar die aard is ook dat je wel boos maakt. En vanuit die boosheid komen dan de woorden. Zijn dat de best gekozen woorden achteraf? Denk je van, ik had dat misschien zo niet moeten zeggen. Of ja, ben ik nu zo gelukkig met dat woord. Maar op dat moment, en natuurlijk ook een interview, is altijd een veel ruimer gesprek. Zeker in dat medium, blijft er een residu over. De journalist heeft maar zoveel woorden en twee bladzijden. En dan gaat hij zelfs reduceren. Dan heb je bepaalde woorden wel eens ergens uitgesproken, maar dan worden die soms wat bijeen geknutseld. Waardoor de zaken soms wel nog wat scherper eruit komen dan dat ik ze werkelijk gezegd heb, maar ik heb er ook geen spijt van.

SPEAKER_05 17:05

En hoe waren er veel reacties gehad vandaag?

SPEAKER_00 17:08

Maar echt waar, mijn telefoon staat rood gloeiend. De sm's die komen binnen met een mailbox. Ja, reacties, daar kan ik deze keer niet over klaar.

SPEAKER_05 17:17

Met alle mogelijke hoeken waarschijnlijk. Je hebt alles iets in beweging gebracht. Hoe zit dat voor deze week, waarschijnlijk wel een aantal toespraak nog dat je moet doen voor Rerum Novarum.

SPEAKER_00 17:29

Het grappige is dat blijkbaar inderdaad. Heel veel mensen dit interview duidelijk vonden. En daardoor ineens mij gezien hebben of ontdekt hebben. En ja, deze middag heb ik al een telefonisch interview achter de rug. Morgen komt er nog een interview. En dan komt er de speech voor Heer of Navarum nog. Dan was zelfs ook even de vraag voor de afspraak. Dus ik weet nog niet of dat doorgaat of niet. Ieens is er inderdaad heel veel in gang, want dat meisje durft precies aan de mond te lopen te krijgen.

SPEAKER_04 18:04

Ja, ik kan het best wel vergelijken, met coalities. Dus ik doe veel coalitiewerk, dat betekent dat je verschillende organisaties aan tafel zet, wat ook wel een beetje bij beweging.net is, het zijn 16 organisaties die zich verenigen in een koepelstructuur. En wat er heel vaak gebeurt is dat doordat je met heel veel verschillende stemmen zit, je toch een beetje meer naar links of naar rechts of gelijk, hoe je oriënteert. Proberen samen woorden te vinden, dat dan eindigt soms in een tekst of een petitie of whatever, en we eindigen altijd bij zo'n duff tekst die dan niemand leest, en dan weer door dezelfde 5000 mensen worden ondertekend. Dus wat ik echt supersterk vind, is dat er blijkbaar een beweging is, een coalitie, een groep die het durft toestaan, dat daarvoor zitter duidelijk woorden die ook wel iets teweeg brengen, gaat gebruiken.

SPEAKER_05 19:02

En heb je het gevoel dat jullie onder druk staan als medeveld?

SPEAKER_00 19:06

Oh ja, absoluut. Ja, dat is real. Dat is echt wat wij dagelijks meemaken.

SPEAKER_05 19:14

Dus zoals we het een oprechte verontwaardiging. Dat je heel duidelijk hebt gepositioneerd.

SPEAKER_00 19:21

Ja, omdat het, sorry voor mijn taal weer dan, maar het is van de pot gerukt. Dat men dat middenveld weg wilt. En dat is natuurlijk, ja, dat middenveld is groot en breed. En dat is in de breedte en in de diepte, daar zit een historie achter. Daar zitten waarden achter. Dat is een grote achterban. En ik kan mij voorstellen dat bepaalde politieke partijen, ik zeg het meervoud, in het artikel heeft men alleen NVA benoemd, maar het is ook ruimer dan alleen maar NVA natuurlijk. Het is MR, het is Vlaams Belang, het is NVA. Die maken daar geen geheim van, dat ze het middenveld weg willen, omdat ze natuurlijk zo geen achterban hebben.

SPEAKER_04 20:09

Wij vroegen jou, we zouden eigenlijk nog een uurtje kunnen praten over wat er allemaal in de zondag stond. Maar zoals wij de vorige keer ook deden, Bram. Hebben jullie gevraagd: kijk, zoeken we een aantal artikels, een aantal krantenartikels die bij ons zou willen bespreken. En het eerste dat je er uitnam, ging over mensenhandel. Er is een veroordeling geweest. Vijf jaar zelf voor Chinese mensen,handelaars, die tientallen vrouwen in de prostitutie dwongen. Mijn eerste vraag daarbij is natuurlijk: waarom heb je dit artikel? Ik kan wel een beetje plaatsen, natuurlijk. Maar waarom heb je dit artikel gekozen?

SPEAKER_00 20:50

Wel, omdat het mij onmiddellijk deed denken aan één bepaald zinnetje, dat al sinds mijn veertien jaar meegaat in mijn hoofd. En ik zat toen ik veertien was, je kent dat misschien, maar met mijn ouders in de paasnacht viering, je moet mee naar de kerk. En het is al laat en je wilt eigenlijk gewoon naar je bed en je licht daar te suffen en te duffen in die kerk. En je denkt aan de basijeren van de dag erna. Maar goed, je moet die rit uitzietten op dat moment als 14-jarige. En daar klonk een lied van Hube Oosterhuis. En daar kwam een zinnetje in voor hen die weerloos zijn in de handen van de mensen. En dat heeft iets in mij gedaan. Maar op dat moment was het omdat ik het niet verstond. Weerloos zijn in de handen van mensen. Je zei 14 jaar en je hebt daar geen referentiekader voor. Je ziet dat niet voor je wat dat is. Ik heb dat dus ook gewoon laten passeren. Ik heb daar al niemand uitleg over gevraagd en dan mag je dat even vertellen. En die anekdote, ja zeker. En dus toen ik dan twee jaar later voor de eerste keer terugging naar India, mijn geboortenland. En mijn tante Jan, die daar lang woonde en werkte, mijn broer en zus en mijn ouders waren ook mee. En die gietsten ons natuurlijk. Hoe fantastisch is dat, dat je dan daar zo kunt gegitst worden. En wij kwamen naar een kruispunt en ze zei: hier moeten een keer goed rondkijken. En we zagen er allemaal bedelaars, kinderen. We hadden natuurlijk al overal bedelaars gezien, je moet je voorstellen, een miljoenenstad, Mumbai. Maar op dat kruispunt waren het allemaal kinderen. Er liepen geen volwassen bedelaars, ze waren allemaal kindjes. En al die kindjes waren gehandicapt. De ene had geen handjes, een andere had geen arm, een andere geen voetje, of geen beentjes, of krom, of alle kindjes was iets. Dus wij natuurlijk, wat is dat hier? Al die kindjes gehandicapt. En toen veranderde haar blik. En toen zei ze niet gehandicapt, verminkt. Die kinderen worden met opzet verminkt. Dat zijn straatkinderen, die hebben ooit eens ergens op platteland een trein genomen, de trein opgesprongen, richting de grote stad, in de hoop op een beter leven. Maar die vallen daar gewoon in die station, zal recht in de handen van mafia, bandes, mensen, handel, noem maar op. En die zien dat. Dat zijn niet begeleide minderjarigen. Dus die kunnen daarmee doen wat ze willen. En dus die draaien er hun hand niet voor om om zo ergens een voet af te hakken en een been af te hakken. En toen op dat moment kwam dat terug weerloos zijn in de handen van de mensen. En toen begreep ik dat. En dat heeft mij nooit meer losgelaten, en echt waar, toen heb ik beslist dat dit bestaat in de wereld. En ik ga nu mijn leven zo inrichten dat ik er altijd ga tegen vechten. Een mens moet weerbaar mogen en kunnen zijn en niet weerloos. En met dat artikel te lezen, die prostituees zijn totaal weerloos in.

SPEAKER_05 24:22

Totaal weerloos, onder onze neus hier.

SPEAKER_00 24:25

We spreken niet over India en Verland is hier bij ons.

SPEAKER_05 24:28

Het is ook een fenomeen dat we niet onder controle krijgen. Het is niet dat het mindert. Het is bijna het wel met de kranen.

SPEAKER_04 24:35

Het was op een bepaald moment wel geminderd. Dus ik heb eigenlijk een gelijkaardig verhaal. Toen ik 18 was, ik ben opgeroeid in Ekelo, doet het er eigenlijk niet toe. Op een bepaald moment ga je studeren in Gent. Ik studeerde sociaal werk. En toen gingen we voor het ga je ook bezoeken gaan doen aan organisaties waar je later zou kunnen gaan werken. En het eerste ding dat ik bezocht, was payoken met patie Seurens. En ik was echt niet alleen onder de indruk van Pati Seurens, ook van fantastische vrouw. Het is echt een voorvechtster, die de wetgeving eigenlijk gecreëerd heeft, op mensenhandel. Er was eigenlijk niet echt een kader eind jaren 90, die heeft echt die wetgeving gecreëerd. Maar ik was ook eigenlijk wel onder de indruk wat ze vertelde. In elk Chinees restaurant is er iemand die werkt in slavernij. Dus dat is het woord dat ze gebruikt, je hebt ongeveer 15.000 mensen in de prostitutie die in de slavernij werken, maar je hebt ook ongeveer 15.000 mensen die in slavernij werken, gewoon in kamo's of zelfs in grote bedrijven. We hebben twee jaar geleden Borealis gehad. Daar werken 300 mensen die op de werf sliepen. Dat zijn allemaal uitbuiting door en met verzwaarne omstandigheden, en dan hebben we nog niet gesproken over, bijvoorbeeld huispersoneel. Heel vaak zien ze dat niet als verzwaarne omstandigheden, omdat mensen hun papier niet zijn afgenomen, ze worden wel vaak te weinig betaald of moeten te veel uren. Er zijn nog acht tienduizenden mensen, ook huispersoneel, zeker in de EU-bubbel. Die ook, het is geen slavernij, maar wel echt uit en zwaar uitgebouwd worden.

SPEAKER_00 26:28

Maar het is een vorm van moderne slavernij. Het is echt wel slavernij. Je hebt geen beschikking meer over je eigen leven. Je wordt totaal afhankelijk gemaakt van degene die u te werk stelt, maar dan op zo'n manier dat je eigenlijk ook ontmoedigd wordt om te ontsnappen daaruit. Want die vrouwen of die mensen denken dat als ik hier nu wegloop, ik heb geen paspoort meer, dan heb ik nog veel minder. Dus ze worden gedwongen om die situatie te aanvaarden.

SPEAKER_04 27:04

Wat ik wel heb gezien, er is eigenlijk echt een daling op een bepaald moment geweest van mensen in slavernij in België, toen de pay ook een sterk was en groeide. De voornaamste factor was de samenwerking tussen de organisaties die slachtoffers opvangen of vaak gingen detecteren, eigenlijk waar er mensen waren en de politie. Er was echt een hele grote taskforce hiermee bezig, maar op een bepaald moment. Ik denk na 9-11 is de focus helemaal op antiterrorisme gekomen, waardoor dat Rijk weer terug een enorme stijg is. Dus we kunnen er wel echt iets ronddoen.

SPEAKER_05 27:38

Ja, absoluut en een wereldwijd probleem. Oké, we gaan naar een tweede artikel, die hebt gekozen. Het was ook in de standaard. Het is duidelijk dat je vol van engagement zit. De keuze dat je maakt. Is het? Ja, het toch altijd is mooi. Dat vinden wij absoluut een compliment, we vinden dat mooi. En dat is een rapportage over de problemen in de wij Curham. Deel van Anderlecht, Brussel, Brussel. De titel is Natuurlijk zijn er problemen, maar ik hou van Curum. Het is eigenlijk een rapportage wat de journalist op pad gaat samen met de schrijfsterme Lise Spit. Lise spit op wandel gaat. En eigenlijk vind ik wel vanuit een mooie toon ergens de problematiek zin voelen benoemen, maar ook wel het mooie willen benaderen. Ook wel mooie dingen. Zo heb ik TikTok gelezen. Waarom heb je dit gekozen als artikel?

SPEAKER_00 28:43

Ja, omdat ik heel erg herkende, wat ik trouwens ook in India zie. Mumbai, een miljoenenstad, waar ik het daar net al over had. Die rauwheid en die lelijkheid en afval en stinkende kraampjes en dit en dat. En daar toch schoonheid in zien. De manier waarop het artikel geschreven was, deed mij daar een beetje aan denken. Maar anderzijds ook toevallig Kurigem. We hebben daar ook onze stadscoördinator van Beweging.net, is daar vorig jaar mee in het nieuws gekomen. Want hij heeft daar met een fantastisch initiatief van hem. De wijk helemaal opgekuist, bewoners, buurbewoners, verzameld om dan aan de slag te gaan. Avalopruimen, heeft handschoenen uitgedeeld en vuilzakken. Van groot tot klein, iedereen deed daar mee. En dat was zo'n verbindend initiatief. Ja, je kunt zeggen, is dat dwijen met de kraan open. Die wijk kwam natuurlijk, dat was zo net een periode, kwam heel vaak in het nieuws door die beschietingen aan het metrostation, afrekeningen waarschijnlijk in het drugsmieu. Maar eigenlijk op eenzelfde manier dat onze Thijs, de stadscoördinator, toch in die rauwheid, de schoonheid kon blijven zien. En dat aan de mensen teruggeven.

SPEAKER_05 30:10

Ja, maar je hebt dat wel nodig. Ik denk niet dat dit nu met de kraan open is en net de initiatief van onderuit. Niet alleen de dynamiek, maar het feit dat mensen dat doen, maar ook wel een klein beetje dat beeld wel bijstellen. Niet dat we de probleem moeten werken. Nee, het tegendeel worden benoemd, ze worden zichtbaar gemaakt. Maar het is vaak ook wel door een onwaarschijnlijk negatieve framing of problematische framing op bepaalde manier, dat eigenlijk sterk, dat dat alleen maar raarder wordt, dat bepaalematieken nog groter worden, dan nog meer mensen werktrekken, enzovoort. Dus ik denk dat ook een stukje werk op het beeld, toch er eens doorheen de moeilijkheden die er zijn.

SPEAKER_00 30:45

De hele grote uitdagingen van deze tijd.

SPEAKER_05 30:50

Maar ik denk dat dat wel. Dit nu ook, wat je ook ziet, als dat dan effectief een bekender kop is, in deze nu, een van onze grotere schrijfsters. Als zo iemand dan haar schouder daaronder zet, een stukje die aandacht vraagt, dat dat natuurlijk ook wel marcheert, dat een mechanisme die we natuurlijk vaak hebben.

SPEAKER_00 31:10

Absoluut, maar het is fantastisch dat zo'n vrouw toch blijft geloven in de buurt waar ze woont en zegt nee, ik verhuis niet, ik blijf hier wonen. Met een soort koppigheid, een positieve koppigheid, die zegt. Ja, maar er is zoveel moois. En al het lelijke en ja, die crack en die drugs en daar pakketjes doorgeven en daar nog een beetje spuiten onder een dekentje. Ja, het is er. Maar het andere is er ook.

SPEAKER_04 31:44

En kan je nog iets vertellen over wat jullie daar dan hebben gedaan, met de bewegingscoördinator. Want jullie hebben een bewegingscoördinator dan in Curium.

SPEAKER_00 31:52

Ja, die is stadscoördinator voor Brussel. En dus omdat ik was provinciaal directeur voor Vlaams Brabant in Brussel. Maar we hebben in Antwerpen ook nog een stadscoördinator erbij, omdat die grootstedelijke context toch wel andere uitdagingen met zich meebrengt. En daar willen we echt figuren zetten die aan de basis heel verbindend kunnen werken. Die organiseert dan ook een IFTA bijvoorbeeld. Samen met de buurt. En je ziet dat iedereen daar blij mee is. Mensen komen samen, mensen zitten samen aan tafel, die anders nooit met elkaar zouden spreken. Maar wel in een buurt, waar dan minder vanzelfsprekend is. Ga in eclo of waar je wilt, naar een verkaveling. Dat je daar met de buren zegt: kom een buurtbarbee, doen we even lekker. Dat is iets gemakkelijker om dat te organiseren. Maar toch ook zeggen, en ook in een wijk zoals Cure.

SPEAKER_04 32:54

Een supermooi voorbeeld, omdat bij SNL, wij begeleiden veel organisaties. En we hebben intern heel vaak het debat. Bijna iedereen die bij ons werkt, of iedereen bij ons werkt, zijn allemaal wereldverbeteraars. Dus we hebben een enorm debat over hoe kun je nu echt iets gaan veranderen. Hoe breng je dan maatschappelijke verandering? Vaak wordt er nogal een tegenstelling gebracht tussen het klassieke middenveld, die vaak al 100 of 150 jaar bestaat, die vaak gesubsidieerd is, versus de grassroots movements, de common strategie, de deeleconomie. En als ik nu naar jou luister, dan is het eigenlijk een van de oudste maatschappelijke bewegingen middenveldorganisaties die ervoor zorgt dat mensen zich gaan organiseren op heel lokaal niveau. En dus die twee theorieën komen op die manier samen, wat ik denk echt wel ik niet wist. Dus ik ben wel onder indruk.

SPEAKER_00 33:54

Ja, die puzzel valt gewoon altijd mooi in elkaar. Omdat je ziet dat er mensen zijn die daar eigenlijk naar op zoek zijn. En wij kunnen die verbindende en faciliterende rol opnemen. Wij kunnen die processen begeleiden. We kunnen hier en daar beperkt wat middelen insteken.

SPEAKER_04 34:14

Dat is ook zo'n heel wat je heel vaak hoort, of toch, of in kranten of iets dat beweerd wordt, is dat mensen niet meer bereid zijn om dat woord vrijwilliger, probeer ik wel te vermijden.

SPEAKER_03 34:27

Je moet dan niet mij.

SPEAKER_04 34:28

Ja, het werkt woord onbetaalde medewerkers. Omdat mensen niet meer bereid zouden zijn, jongeren of volwassenen niet meer bereid zouden zijn om onbetaald van allerlei dingen te doen. Maar als je kijkt naar de cijfers, dan zijn er nog nooit zoveel vrijwilligers, onbetaalde medewerkers geweest. Je moet ze alleen weten te begeesteren over.

SPEAKER_00 34:48

Ja, en het wordt hen ook niet zo gemakkelijk gemaakt. Dus beweging.net in het hele netwerk, met onze 16 partnerorganisaties samen, hebben wij meer dan 157.000 vrijwilligers in ons netwerk. Dat is gigantisch. En toch zeg ik altijd niet één te veel. Want dat is zo belangrijk. Mensen die nog wat van hun tijd, hun energie, hun talenten, hun kennis, hun expertise willen delen met een bepaald initiatief. Maar gaan naar de flexibilisering van de arbeidsmarkt kijken, de flexiejobs. Ja, natuurlijk is het verleidelijk om te zeggen, met diezelfde vrije tijd, zaterdag naar middag kan ik daar wel betaald worden en daar niet. Maar ja, natuurlijk, de verbinding en de vreugde die je haalt en het verschil dat je kunt maken, dat is onbetaalbaar door vrijwilligerswerken.

SPEAKER_05 35:48

Absoluut. Je kan je zo'n verhaal keurig hem lezen, los van dit geheven, je hart bloed wel richting Brussel. Dan ziet hoe slecht dat deze stad, beheert, gezien de politieke critici de voorbijen, kan je ook wel vragen stellen. Je moet ook niet echt eindelijk werk maken van één grote stad misschien. Ook de politiezones enzovoort, want veel problematieken zijn toch ook wel ergens te herleiden tot baronieën, structuren, dingen die gewoon niet goed functioneer. Het functioneert gewoon niet goed. Er zit wel veel goede willen. Veel mensen wonen ook graag in Brus, komen nog graag. Maar het functioneert op een bepaalde manier niet in. Dat stammt ook wel tot nadelijk op dat niveau, maar oké, dat is altijd hetzelfde.

SPEAKER_04 36:36

Je zouden kunnen kijken naar de politieke structuur en waar ik zelf vind, dat we als samenleving veel te weinig mee bezig zijn. En tegenstrijd op de voorbeeld in Amsterdam, waar ik veel ben, is dat ik kan me inbeelden dat voor een wijk zoals Curium dat ook zo is, is dat we een van de grootste crisissen meemaken als het gaat over onze welvaart, dan is de wooncrisis. De armoedemaker of de miseriemaker. Het is ook een beetje ki of ei, maar heel vaak begint het wel bij de onbetaalbaarheid van wonen, wat een enorme druk zet op mensen, en dat heeft een snebaleffect niet alleen op hun welzijn, maar ook op middelen gebruik of op onveiligheid in een wijk. Ik vind het echt crazy als ik kijk naar en dat doe ik soms. Want soms denk ik, had ik maar 30 jaar geleden in huis gekocht, dat heb ik niet gedaan. Maar als je ziet de evolutie is van woningprijzen, om te kopen of te huren? Als je dan kijkt naar de evolutie van het inkomen, dat is echt geëplodeert. En is er geen aanbod in. En in wijken als Curium zit dat natuurlijk vol met kwetsbare mensen, die ook slachtoffer zijn van huisjes, melkerijen enzovoort. Ik vroeg mij af, zijn er bij jou weten, initiatieven die echt op nationaal niveau rond de hele problematiek van wonen de maatschappelijke druk willen gaan opvoeren. Of misschien weet je niet.

SPEAKER_00 38:02

Ja, eigenlijk bij beweging.net hebben wij zelf een fantastisch initiatief. Vastgoed. We zijn geen IMO-kantoor, dus laat dat heel duidelijk zijn. Maar waarin we toch inderdaad plekken gaan herbekijken. En dan gaat het niet per se alleen over wonen. Maar dat we toch wel kijken naar de infrastructuur, naar het landschap in zo'n stad of buurt. Om te zien hoe kunnen we combinaties maken. Hoe kunnen we toch dingen mogelijk maken, de taken die er zijn, delen met meer initiatieven, meer mensen om toch plekken te creëren.

SPEAKER_04 38:44

Ondanks met stadsmakers gepraat, die denk dat jullie ermee samenwerken. Daar werken we ook mee samen.

SPEAKER_05 38:50

Heel innovatieve keek op de problematiek. Natuurlijk, interessant. Het op een innovatieve manier benaderd. Niet alleen in de klassieke recept, wonen is sowieso niet het recept om problematiek op te lossen. Nee. Oké, we gaan dat Plopsalans. We gaan Moederdag vooral. Ja, waarschijnlijk leuker Plopsalans. Er was Moederdag bij jezelf, mama Julie.

SPEAKER_00 39:16

Ik ben mama van een fantastische dochter die volgende week 22 jaar wordt.

SPEAKER_04 39:22

Heb je cadeautjes gekregen?

SPEAKER_00 39:24

Ja, ik heb een cadeautje gekregen dat ik eigenlijk nog mag verzilveren. Ik heb een waardebon gekregen voor een geweldige lunch met mijn dochters. Daar was ik zeer blij mee. Fantastisch.

SPEAKER_05 39:36

In dit geval ga je er ook een ontspannender artikel. Wel leuk om te lezen. Beste advies van moeders. Tis die moeders geven van moeder tot moeder. Heb je er iets uit geleerd?

SPEAKER_00 39:54

Het was heel herkenbaar, wat ik allemaal las. Dus het was eigenlijk heel amusant voor mij om te lezen. Maar ik vroeg me dan zo direct af. Vaders dat ook zo aan de schoolpoort? Zo'n tips uitwisselen. Ik heb dat precies nooit gezien. Ik heb me daar ook niet mee bezighouden toen op dat moment als mijn dochter kleiner was. Maar ik herkende mij daar zelf wel enorm in. Ze hebben de windpokken. Jij mag het bij een apothekerscentelium gaan halen. Want anders krabben ze die elkaar helpen. Van dat product werkt goed, of probeer dat een keer of zo. Waarschijnlijk te wijn.

SPEAKER_04 40:36

Bram en ik zijn zacht. Ondertussen zijn we al een half jaar deze podcast aan het maken. En eigenlijk nu pas zachtjes beginnen we ook wel wat tips te geven rond.

SPEAKER_05 40:51

We zaten al even samen voordat je er was. En we waren eigenlijk bezig over het vaderschap. En een aantal uitdagingen enzovoort.

SPEAKER_04 41:00

Het is eigenlijk ook zo dat ik in mijn vrije tijd wel wat betrokken ben bij de beweging rond wat betekent om gezonde mannelijkheid. Wat is dat, gezonde mannelijkheid? Ik ben eigenlijk al een jij een tiental jtief in wat ze noemen het mannenwerk, maar dus niet de toxische mannenwerk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik tot mijn 33, 34ste best een hele eenzame man was. En ook een hele eenzame vader. Met twee jonge kinderen, en dat ik er ondertussen zo al honderden heb gezien. Ik zie echt wel, met soms jaloers, hoe moeders kunnen verbinden met elkaar, elkaar kunnen steunen. En ik zie ook de struggle van veel mannen, veel vaders om hetzelfde te gaan doen. Dus ik denk dat ook in deze krant was, of dit weekend was dat een feministe schreef: Het is eigenlijk tijd voor de volgende emancipatie, de emancipatie van de man. En dat betekent mannen die het begint bij durven voelen, het begint mij durven een behoefte uit te spreken. En dat heb je wel nodig om elkaar tips te kunnen geven. Maar als Bram nooit niets zegt, dan weet ik eigenlijk niet wat hem nodig heeft. Maar ondertussen gaan we elkaar wel.

SPEAKER_05 42:13

Ik denk dat wij in dat nog uitzonderingen zijn, dat er wel klopt. Veel mannen die echt locked in zijn en gesloten zijn.

SPEAKER_04 42:20

Wat trouwens super cool is, Nederland is een beetje mijn getsland. Een van mijn vrienden heeft daar een reportage gemaakt en heeft eigenlijk een twintigtal profvoetballers, dat zegt op nationale televisie, een aantal profvoetballers. Die helemaal gesloten waren, die moeten ambitieus zijn en hard zijn, rond een tafel gezet en eigenlijk tot een heel openhartig gesprek gebracht. En die gav ook wel allemaal aan van in die periode dat ze profvoetballer waren, want ze zijn ex-prof voetballers, dat ze heel eenzaam waren. We praten nu al over Moederdag.

SPEAKER_00 42:57

Dat is gewoon doodjammer dat je toch in zo'n samenleving je beweegt, en dat toch dat we daar pot voor in 2026 voor moeten zijn. Eer dat dat toch wat meer aandacht gaat.

SPEAKER_05 43:11

In tegendel, wat onlangs hier of de manosfeer hadden en zo. Dan heb je zelfs tendens niet terug naar afbrengen.

SPEAKER_04 43:20

Mijn dochter die getuigt vooral van al die jonge jongens zitten niet allemaal zo in de manosfeer, maar zijn er wel zo wat licht voor beïnvloed.

SPEAKER_03 43:29

En ik hoef dat niet.

SPEAKER_04 43:31

Ik hoef die boys die toch wel wat zo mini-toxisch gedrag vertonen. Je ziet ook, het was een studie dat ongeveer 70% van de meisjes eigenlijk eerder heel progressief. Maar 75% van de jonge jongens, onder de 25, zijn eerder rechts en conservatiever. De eerste generatie die conservatiever is dan een ouder.

SPEAKER_00 43:55

Die gaan zo bijna terug naar het idee van een vrouw moet luisteren, en een vrouw. Moet zich niet uitdagend kleden naar de buitenwereld toe. Dan denk ik van wat de hel?

SPEAKER_04 44:07

Dus er is ook zeker wat werk voor een beweging van mannen op zoek naar gezonde mannelijkheid.

SPEAKER_05 44:14

Misschien kan beweging.net iets opstellen, maar ik kan u wel al meegeven.

SPEAKER_00 44:21

Om ook weer als een voorbeeld van hoe we constant naar die dwarsverbindingen op zoek zijn. En soms komen ze naar ons, dat vind ik ook al heel plezant. Je hebt een reeks van nu is ze dood gehad op VRT, over die femicide. En nadien heeft een van de makers van de reeks mij gecontacteerd om te zeggen van kijk, we willen eigenlijk nu nog een stukje verder zetten, op een andere manier. Kunnen wij ergens misschien iets samen doen. En dan heb ik daar meteen natuurlijk ja op gezegd. En ik heb gezegd, oké, laten we een debatavond organiseren. En misschien kan een van de vrouwen die een van de programma's aan bod kwamen komen. Waarschijnlijk komt minister Verlinden ook en nog een paar experten en zo. Maar hebben gezegd, als we onszelf ernstig nemen, moet er ook een man bij zitten. Die wel kan getuigen dat, want je hebt zo die uitspraak van not all men, but always a man. Ik vind dat een beetje jammer. Want het zijn met een verbledderende meerderheid inderdaad mannen, maar toch niet allemaal. En dus er zijn ook initiatieven waarbij mannen inderdaad nu zich wat gaan groeperen en positief die mannelijkheid proberen te benadrukken. En zo iemand hebben we nu ook in ons debat zitten. Dus ja, dat doen we. We gaan daar zeker verder mee aan de slag.

SPEAKER_05 45:54

Oké, dan zijn we op het einde. Vond je het wel leuk om zo te kletsen hier? Ja, zeker. Gezellig, zo, twee mannen links. We zijn blij dat we een vrolijk gezelschap hebben.

SPEAKER_04 46:06

Het was voor ons ook de eerste keer met een gast nog een beetje zoeken.

SPEAKER_05 46:14

Het was de makkelijkste gast die we konden hebben.

SPEAKER_04 46:20

We gaan hiermee door. Dat is echt wel veel toffer. Er hebben nog iets mee. We willen jou bedanken. Ik heb een boek mee. Het is een boek van Lisbeth de Pauw. Lisbeth de Pauw is niet zo toevallig. Ook de Pauw, is mijn zus. Haar boek is. Normaal gezien schrijft ze boeken van anderen. Dus de boeken van de politici, die ze zo gezegd allemaal zelf hebben geschreven, die zijn meestal geschreven door mijn zus. Of toch een aantal van de boeken van politici zijn geschreven door mijn zus. Maar dit boek is haar eigen verhaal. Het is een triestg verhaal, want het is een heel persoonlijk verhaal. Want op een bepaald moment, ze heeft eigenlijk beslist, ik ga mijn eigen verhaal vertellen. Want haar man is gestorven op zijn. To hij 40 was, mijn schoonbroer. Natuurlijk is super heftig. Ik kan het boek nog niet lezen, het is nog veel te dichtbij. Maar het is ook een beetje een persoonlijke missie, want dat is natuurlijk Jelle, mijn schoonbroer Jalle is gestorven, en dat betekent natuurlijk dat hij er niet meer is of toch niet meer fysiek hier is. Maar doordat mijn zus zijn verhaal en haar verhaal in een boek heeft geschreven, is die er precies weer opnieuw een beetje terug of zo. Dus heb ik massaal veel van die boeken en deel ik ze uit. Dus net vorige week lang. Vorige week was de boekvoorstelling. En er is volgende week, denk ik, opnieuw een boekvoorstelling, altijd uitverkocht. Je kan het ook gewoon kopen in de standaard, maar een van de eerste exemplaren is voor jou.

SPEAKER_00 47:56

Alsjeblieft, heel ontroerend. Dankjewel.

SPEAKER_04 48:01

Dat is mijn zus. Ze heeft de betere kant van degene gekregen. Dat ga ik niet ontkennen. Oké, dank u.

SPEAKER_00 48:13

Maar nee, ik ben er zeer blij mee en ik zal het met veel plezier.

SPEAKER_04 48:18

Ik denk dat deze week wordt waarschijnlijk nog een hele drukke week voor jou. Niet veel tijd om te lezen.

SPEAKER_00 48:24

Ik spar die op voor de zomervakantie.

SPEAKER_05 48:26

Oké, Julie super bedankt. Veel succes deze week. Dankjewel. Tof dat je ook in deze week wat tijd had voor ons. En ja, wie weet zie we elkaar nog. Sowieso waarschijnlijk wel ergens in de wandel hangen. Tot ergens onderweg. Ergens onderweg. Mooi. En dan luister als bedankt. Dit was Klarwakker deze week. Reacties menen naar contact at klarwakker.be. En over twee weken zijn we weer terug op maandag met een andere gasten zal dat zijn. Zeker vast.

SPEAKER_04 48:57

Doei.