تریبون راوی

برنامه این هفته را به شکلی از خشونت جنسیتی اختصاص داده‌ایم که در جامعه حتی به عنوان خشونت پذیرفته هم نمی‌شود، در حالیکه ممکن است قربانی‌اش را به دست خودکشی بسپارد! خشونت عاطفی شکلی از خشونتی جنسیتی است که به منظور بهره‌کشی جنسی، سکس دیجتالی و آنلاین، یا هم بهره‌کشی مالی و... از صمیمیت و نزدیکی عاطفی با زن وارد رابطه می‌شود، و زمانی‌که از به دست آوردن زن به عنوان قربانی مطمئن می‌شود، می‌خواهد به نام عشق، قربانی، بدون اعتراض آماده هرنوع سوءاستفاده باشد.

 قربانی در صورت که بخواهد مقاومت کند، با دستکاری روانی شبیه سرزنش دائمی، القای شرم، ایجاد احساس گناه، مظلوم‌نمایی، نادیده‌گرفتن صدا و خواست زن، سلب اعتماد به نفس، و تحقیر از سوی خشونت‌گرش مواجه می‌شود. بناءً، خشونت عاطفی به عنوان شکلی از خشونت مدرن مردسالاری، حذف زن از طریق شکستن تدریجی روان و اختیار اوست؛ خشونتی بی‌صدا و نامرئی، که زنان را وادار می‌کند سلطه را طبیعی پنداشته، کنترل و سوءاستفاده جنسی و عاطفی را عشق تصور کرده، همچنان تبعیض و خشونت را تقدیرشان بپندارند. این خشونت نه فقط در مجازی توسط مردان روشنفکر و شبه روشنفکر که در خانه، زبان، فرهنگ، قانون و روایت‌های «نجات‌بخش» همچنان بازتولید می‌شود. 

جزئیات بیشتر بحث را با ذکیه شفائی، جامعه شناس و مددکار اجتماعی دنبال کنید.