S1afl5: Tussen bubbels en boodschappenlijstjes

De kleine en grote momenten van mantelzorg. 

In deze aflevering van Bekske Buurten met Bubbels & Ballen trekken we de kurk van een onderwerp dat vaak stil blijft: mantelzorg. Tussen het lachen door en met een vleugje bubbels duiken we in de verhalen achter de voordeur. Over liefde die zwaar kan wegen, kleine overwinningen die groots voelen, en de kunst van blijven staan terwijl je voor een ander zorgt. Schenk iets in, luister mee… en ontdek de kracht van zorgen voor elkaar. 💛

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Dankzij onze MooyPlus leden komt deze lokale podcast tot leven. Word ook lid via Moooi.nl Slash Plus en ervaar veel mooie voordelen. Slechts 30 euro per jaar.

SPEAKER_01 0:15

Baxke buurten met bubbels en ballen. Alice en Marielle die gezellig zitten te buurten over alles wat het leven als vrouw meebrengt. Van alledaagse serieuze dingen tot hilarische situaties. Ze vermijden de humor niet, maar ze hangt ook gerust wat dieper op de thema's in als het zo uitkomt. Informeel, open, eerlijk, met humor, een aanstekelijke lach en herkenbaarheid.

SPEAKER_03 0:41

Alice, ben je erbij?

SPEAKER_04 0:42

Ik ben erbij.

SPEAKER_03 0:44

Ik heb het ook goed druk, hè?

SPEAKER_04 0:45

Ja, druk. Ballen omhoog gaan we. Daar zijn we heel goed in.

SPEAKER_03 0:49

Hoe is het? Ja, goed.

SPEAKER_04 0:50

Had nog iets meegemaakt.

SPEAKER_03 0:52

Ik ben heel blij net geworden.

SPEAKER_04 0:53

Ja, daar hoor ik. Magazin is klaar. Ja, klaar.

SPEAKER_03 0:59

Ja, niet ruikt met mij mee. We hebben wel een beetje frustratie gehad. En uiteindelijk ja, even technisch verhaal over drukwerk. Uiteindelijk één denkt. Nu weet ik welk vinkje deze niet meer aan moet kruisen. Maar toen zei de drukker ineens, ja, maar ik weet niet of ik de deadline nog ga halen. Iedereen uitgenodigd morgen. Deze wordt natuurlijk in april uitgezonden. Maar morgen hebben we de lancering. En ik denk, ja, we moeten dan lanceren als ik niks te lanceren heb. Maar goed, maar dan kwam ik net hier binnen en keek me om meteen lijn te lachen. Dus ik had een denk je: Yes, Jesus is binnen.

SPEAKER_04 1:37

En van dan het samen maken.

SPEAKER_03 1:38

Ja, dat hebben we even klaarmaken. De Spaakgoeder Rooi. Smaakgoed Roi mijn gezegd, de Chef Special. Er staan alle restaurants in en ook nog de barretjes in Rooi. Maar allemaal met een recept uit eigen keuken. Voor de mensen. Ja, en we zijn echt de horeca zelf heeft daar hard aan meegewerkt, natuurlijk om die recepten en zo in dit geval met mij te delen. Jouw social studio's hebben de beeldmateriaal en zo gemaakt. Ik heb dan zelf de eindredactie gedaan. En we hebben heel veel sponsoren die inderdaad een bijdrage hebben gedaan, zodat wij het konden drukken. En dat we ze zo gratis kunnen aanbieden aan mensen. Zonder dat hij helemaal vol staat met advertenties.

SPEAKER_04 2:19

En krijgt iedereen die, of kan je die ergens halen?

SPEAKER_03 2:21

Super trots op. Iedereen, we hebben er geloof 1500. Dus dat is een mooi aantal. En die is dadelijk in de restaurants en in de bar de BMB's wil ik ze neerleggen. En dan kan ik er hier natuurlijk een aantal neer. En die mogen mensen dan gewoon meenemen. Ja, op is op. Ja, dat is al zo lijn. Ja, als die op is, dan mag je nog, als kun je nog altijd naar de site gaan, over onze socials, want daar gaan we een bladebare pdf op zetten.

SPEAKER_04 2:46

Oh, ja, dus mensen terug door kunnen kijken.

SPEAKER_03 2:49

Ik ben zo trots op. Ja, daar geloof ik. Ik heb natuurlijk wel werk aan gehad. En dan mogen jullie. Ik zag toevallig bij laatst heen: van hoeveel uur zit er nou eigenlijk in? Nou, toen ben ik even een beetje gaan tellen. Ik denk, nou toch wel ergens tussen de 80 en de 100, alles bij elkaar. Het maakt ook niet hè, dat moet groeien, zo'n zo'n proces. Maar super leuk om te doen.

SPEAKER_04 3:08

Dus mocht je trots op zin. Ja, we doen ook altijd vertellen iets wat we mee hebben gemaakt. Ik heb wel iets meegemaakt. Ik heb het wel nog niet tegen John verteld.

SPEAKER_01 3:17

Oh god, ik voel het wel aankomen, dan hoort hij dan wel in april.

SPEAKER_04 3:22

Ik moest van een week werken. En dan was het bij de natuurbegafenis. Gelukkig is dan ook alles natuur. En ik zet altijd de achteruit in. Want ik heb het aan gedreed, dat kan je goed weg. En ik heb wel. We hebben een Kia Picanto, 13 jaar oud. Er zit nog geen kamer op, maar wel zo'n piepsysteem, wat al heel fijn is. En hij begon wel te piepen. Ook altijd voelde me al heel lang hoor. Dus piep. Ik denk, oh, kak, ik zit daar tegenaan. Nou, ik denk, ik had gestapt, dan was ik dus in een paalt en houd het paard en dan zat iets plastics op. Nee, maar de auto had niks.

SPEAKER_03 4:00

Dus daar hoef ik tijd ook niets te zeggen. Ja, dat gaat inderdaad. Maar hetzelfde geld je zo kroek.

SPEAKER_04 4:08

Toen ik klaar was en Thijs nog wel drie keer omheen gele, er zit er echt niks?

SPEAKER_03 4:13

Ik heb niet precies goed gekeken. Als het nou woord is, ook al de luisteraars heel herkenbaar zijn, mevrouwen. Ja mannen trouwens misschien hetzelfde.

SPEAKER_04 4:23

Eigenlijk, als ik een volgende auto wil, dan moet het bij mij wel. Dat vind ik wel van tegen met die camera's daar boven, onder, zijkant, alles ziet.

SPEAKER_03 4:31

Ja, dat klopt wel. Maar ik heb ook alleen maar een piepje, zeg maar. Geen achteruitrijdcamera. Maar ook gewoon inderdaad. Ik hoor dat ding wel piepen. Maar ja, ik regeer het eigenlijk gewoon.

SPEAKER_04 4:42

Ja, ik denk dat ik daar nou ook heb. Dan doe ik dat toch wel? Ja, gelukkig had ik dan allemaal. Maar ik denk dat ik dat nou. Ja, of te hard dan toch nog even uitgedrukt.

SPEAKER_03 4:53

Ik heb ooit dat ik nou eens aan denken, lang geleden, echt lang geleden. Toen werkte ik in Eindhoven en daar parkeerde ik dan altijd in een parkeergarage. Dan hadden ze van die grote ronde zuilen erin staan. En je zag op die zuilen natuurlijk ook altijd lak van auto's. Dus niet dat ik nou zo'n mega grote auto had, maar jij snapt het al, ik daar natuurlijk ook een keer zakken langzaf en denk ik, oh shit. En in die tijd reed Henk en ik regelmatig samen. Dus ik moest toevallig ook die dag Henk ophalen. Die stapt in de auto, maar die stond tijdens klaar. Dus die zag ook niet aan mijn kant aan die auto natuurlijk beschadigd was, zeg, oh ja, net, zeg ik nog, ik zeg toen altijd dat er zo'n akelijk rijen is aan met die zuilen. Ik zei nou, ik heb er net eentje geraakt. Oh, zei Hij, die mag zich niet zo drukken. Oh zei die geraakt en schade? Ik zeg, ik heb nog niet gekeken. Ik ben gewoon doorgereden. Ik denk dat zal wel. Maar deed die piep of deed die piep? En ik zeg, ja, dat weet ik eigenlijk niet. Toen kwamen wij thuis en stapte uit en denkt hij: kijk, nou zei ik, hij hebt echt wel piep. Himmel over de zijkant van de auto. Het is fijn dat hij rustig blijft. Ja, zijn pa, die kon dan heel fel zijn. En toen heeft zij ooit zelf bedacht, dat ga ik het nooit doen. Dat ga ik nooit doen. Dus daar heb ik al ooit voorbeeld. Ja, dat is inderdaad fijn.

SPEAKER_04 6:10

Soms zou je dat denk ik niet zo rustig onder kunnen blijven. Ik heb ook inderdaad wel ooit wij een vorige en die had nog een trekhaak. Je had geen trekhaak. En ik was met mijn vriendin ook eens toe, en ook in dat parkeergarage. En daar was nog een oude, dus er zat geen piep op die dan waarschuwt. En toen reed ik ook tegen Paal. Maar dat was gelukkig met de trekhaak. Zeker.

SPEAKER_03 6:33

Dit wordt natuurlijk pas in april uitgezonden, maar het is prachtig weer buiten. We hebben net even lekker buiten geweest. Maar wat fijn weer om die lekkere frisse kleurtjes aan te maken. Mooi keer aan. Het is nu van het voorjaar. Ja, bij Switch. Daar kom je ook wel eens, kom ik wel eens. Ik heb ook toevallig ook een Switch aan. Ja, en dan Call of Fabrel heb ik keileuke merken. En ik had daar vroeger ook niet zo de loop naartoe. Maar goed, toen was ik natuurlijk ook nog tijd veel volle geweest. En ja, dan moest ik naar andere winkels, zeg maar. Maar nu, inmiddels, daar heb ik echt mijn weg aangevonden hoor. Ze hebben super leuke merken, vaak leuke kleuren.

SPEAKER_04 7:15

Ik herken het, maar eigenlijk vind ik het niet terecht dat je zegt van. Ik dacht ook altijd, daar kan ik met mijn, toen ik zwaar was, niet naartoe. Maar dat is niet waar.

SPEAKER_03 7:26

Ik had op een gegeven moment maat 48. Dat heb ik het nooit gehad.

SPEAKER_04 7:29

Dat heb ik dan niet gehad. Je kan wel tot wat grotere mate, zeker bij Spiritschoven. Dat klopt ook zeker. Ja, leuk merk. Want ik heb nou de broek aan hoe heet dat, COJ Denim. Die zitten echt fantastisch. Ze hebben echt hele leuke loft. Die mannen. Ja, ze hebben kleurrijke kleren. Ja, ik vind het heel. mannen en vrouwen. Ze hebben ook een website waar je ook nog. Ja, je kan je ze ook al bestellen. Ja, dat is hartstikke leuk joh.

SPEAKER_03 7:57

Kun je mooi precies kijken of ze nog hele automaat op voorraad hebben.

SPEAKER_04 8:00

Als je op www.switfashion.nl kijkt, nou dan kan je echt van alles vinden. En ze halpen fantastisch.

SPEAKER_03 8:07

Allebei, iedereen die daar. Ik vind het ook gewoon een leuke winkel. Je kunt ook wel lekker een mooie grote winkel.

SPEAKER_04 8:14

Nee, ik heb het al.

SPEAKER_03 8:16

Enige tijd vroeg Dorinda, de eigenarres, zei op een gegeven moment van goh, vind je niet leuk om mee te lopen in de modishow. Dat vond ik echt super leuk. Heb ik al een aantal keren gedaan. Ja, het is gewoon vooral heel gezellig om te doen. En dan blijft het natuurlijk ook altijd van alles plakken.

SPEAKER_04 8:31

Want ik heb met die motishow, dan zie je dus ook, het is voor jongen en ouder. Want ik zal niet zeggen oud wie je oud bent, maar ook jonge mij.

SPEAKER_03 8:41

Nou, ik zal jou nog mooier vertellen. Want dat was een keer tijdens de modishow, en toen zei iemand zo van: dat is het allemaal voor de jeuk, voor jonge mensen. Dat is dus echt niet. Echt voor iedereen. En ja, het is natuurlijk ook hoe leuk wil je gekleed gaan door het leven. Maar toen vroeg ik inderdaad van Goh, maar toen zei het, Femke daar vaneen wat het allerleukste is? Onze oudste klant is 95.

SPEAKER_04 9:09

Oh, kijk zo leuk.

SPEAKER_03 9:10

Maar ze hebben daar gewoon echt gewoon leuke bloesjes. Ja, gewoon inderdaad. En koop lokaal in het dorp. Zeker, absoluut. Ja, de steenwinkel. Daar zijn Dolinda zich ook heel erg heel hard van in. En dat doen ze allemaal hier in rooien. En ik kom arm ook zeker het in rode kopen. En ik bestel ook echt wel ooit eens iets zo via internet. Maar inderdaad, om gewoon even lekker weer binnen te lopen. Maar dit. Ik kwam van jouw social studio af, die zitten naast het switch op het koffer. En dit zag ik in de etalage. Ik denk, oh, dat vind ik leuk. En vooral een beetje, dit zo. Superleuk. En dan met haar kant en ook de kant een dingetje eronder. Dus ik ben ook echt gewoon op de winkel binnengelopen. En die zat een donkerblauw shirtje onder op de pop. En toen dacht ik van nou, dat vind ik aan, zijn Belinda, maar wit ze ook wel denken, nou dat vind ik ook leuk. Dus nou heb je erin inpakken en weet het. Dat ziet er mooi uit. Nou, dankjewel, dankjewel. Ja, maar we hebben een onderwerp, nou ook weer, hè. Zorgen voor ouders, ja, jij maakt ook weer iets mee. Ja, dus voor de ouders.

SPEAKER_04 10:13

We hadden het vorige keer natuurlijk over in de 50. Dit is natuurlijk, ja, een mooie leeftijd, fijn. Maar dat je dat er ook weer iets bij komt. En dat is de zorgen voor de ouders. Je kinderen. Maar de kinderen zijn, ja, die doen voor het zichzelf redelijk. Maar dan kom je er de zorgen voor de ouders bij. En dat ook echt heftig kan. Dat kan heel pittig zijn. Daar ben ik ook uit over. Want wij hebben natuurlijk alle twee onze vaders verloren hetzelfde jaar. Ik heb mijn schoonvader verloren. Je wil er zijn voor ze, je wil voor ze zorgen. En ja, ik merk dat het, vind ik niet hoe jij daar hebt, maar je bent altijd kind van geweest. En dat je nou ooit voelt of dat jij mama moet zijn van je ouders of ouder.

SPEAKER_03 11:08

Het heeft altijd wel een beetje afantwoordelijkheidsgevoel gehad of van vroeger uit al. Maar goed, dat is een ander onderwerp. Maar ik snap helemaal wat jij bedoelt, inderdaad. En ik maak wel eens ooit gewoon als grapje, zei ik wel, het zomaar groot. Van inderdaad. Die oudjes, ja, pa natuurlijk ook uit het sentimenteren was. Mijn vader was ook gewoon heel ziek. Allebei zijn hier dan uiteindelijk gestorven, mijn paar ook. En dan je dan, ja, weet je wel, de ziekenhuisbezoek is en dat soort dingen. Maar je doet dat met heel veel liefde. Je doet het gewoon. Het kan wel heftig zijn. Ik kan me heel goed herinneren met ons pa ook wel. Maar ik moet nu wel lachen, want mijn moeder die doet het hartstikke goed. Heeft flink osteoporose, die loopt met een relatje, maar voor de rest gaat het hartstikke goed met haar. Maar het is wel zo. En dan is dan niet per se direct meteen mantelzorg. Maar als ik daar kom, ik kan daar nooit gewoon koffie gaan drinken. Ik moet altijd iets doen, geld overmaken. Een brief lezen. Die bekijken. Er is altijd werk aan de winkel daar. Dat is echt zo grappig. Toen ik op een gegeven moment zei, soms paart het op. Hier heb ik dit, hier heb ik dat. Iets van de woningbouw. En als man die maakt alles open. Dus alles moet ook weer terug in de envelop. Ik zeg, dat hoeft niet. Je moet gewoon uit de envelop. En een tijdje terug te zeggen. Ik moet hier altijd werken.

SPEAKER_04 12:29

Ja, daar is inderdaad onzeker. Want daar hadden we het straks over. Ik had dan vorige week. Onze mam die wilde zich dan. En ik denk, misschien worden wij ook wel zo, maar ze willen dan niet tot last zijn. Dus toen hebte ze me, Alice, ben jij thuis? En dan weet ik al als het komt. Oké, dan is er iets. Dus ik heb het terug. Ja, en toen duurde het even en toen dacht ik, ik ga het toch maar bellen. Maar ze zei, ik was nog bezig op zoeken naar je nummer. Zij moet ook echt zoeken. Zij hoeft niet met het loepje dan de E en D. Dan moet zij van de nee school bij de Alice te komen. En toen zei ze, ja, ik moet eigenlijk naar de dokter vanmiddag. En ik ja, ik kan het wel zelf, maar ik ben eigenlijk toch wel heel moe. Want ik heb al een week mijn arm voelt wat zwaar. En tinteling in de hand. Toen zal jij wij denken, ik denk, oh jee, dat ging het niet goed. En wij naar de huisarts, die dan ook meteen zei, Mevrouw, kent u iedere seconde teld, dus hij wilde wel dat ze dus verder onderzocht. En toen zijn we dus de dag aan heel de middag onderzoeken, had ze dan bij de neuroloog. En uiteindelijk kwam er dus uit dat ze een lichte hersenvaring heeft gehad. En ik had al wel een beetje het vermoeden. Ik dacht, of een Tia. Maar wat die middag zo heftig vond, was dat, je merkte ook gewoon, weet je, we moesten van, je moet dan in de katrine ziekenhuis kijken, ooit ziekenhuis. En allemaal onderzoeken moeten verlopen. En op een gegeven moment zei, ik merkte dat lopen wat moeilijker gaat, zal ik een rolstoel pakken? Nee, nee, nee. En dat ze aan de arm bij mij, toen aan de armen hebben de onderzoeken gedaan. En op het laatst moesten dan nog bloed prikken. En dat je echt voelde van dat was zoveel. En daar vond ik, ja, dat vond ik moeilijk. Dat is heftig om te zien. Ze zijn dan ook zo kwetsbaar. En ergens dacht ik, je, het is eigenlijk ook wel verdrietig. Omdat ze denken van ja, maar jij hebt ze druk met van alles. En natuurlijk ook dat ik oma ben, maar ook voor mijn schoonmoeder en het werk. En ja, dan wil ik jou niet lastig vallen.

SPEAKER_03 14:46

Ik zeg altijd ook bij ons tijd, ik zei, dat is het allerergste excuus. Ja, maar ik vraag daar niet want. En dan, waarom dan niet? Ja, nee, maar jullie hebben het druk genoeg. Zeg nee, ik zeg nee, wij zeggen, we krijgen het alleen maar drukker. Als je geen hulp vraagt, want dan gebeurt het eigenlijk iets of is er iets, dan krijg je het alleen maar drukker door.

SPEAKER_04 15:02

Ja, dat is. En ik heb maar je mama. Ja, dat is ook wel weer zo. Ik zeg ja, en achteraf was ze dus wel, nou ja, nu weten ze daar ook voor. En het is natuurlijk ook lastig. Ja, je voelt iets. En ja, dat is natuurlijk ook als ze ouder zijn, hoe rug doet pijn en hoe schouder doet pijn. En ja, je denkt natuurlijk ook niet meteen daar en dat snap ik dus ook wel. Maar nu heeft ze dan wel de waarschuwing gehad, die ze weer voelt meteen aan de bel trekken. En dan is de fusio wat fijn komt aan huis. En bij het Katrien Ziekenhuis hebben ze een app ontwikkeld. Zit op de telefoon waar ze helemaal kan zien als ze vragen heeft. Als ze denkt, voel me zo. En dan staat heel duidelijk en uitgelegd. Dat is fantastisch. En dan zit ook een bericht op, dus oh, dat kan wel eens testen. Dus ze had ze een bericht gestuurd. Ik heb hoofdpijn. En toen dachten we, oh, die zullen wel een appje terugsturen. Nee, binnen half uur werd ze gebeld. Dus dat doen ze wel goed. Maar ja, ik merk dat je dan wel. Ja, de zorgen. Ja, en dan ook dan mijn kleindochter een kaartje gepast, die dan ook wel griepig is. En dat ik dan ooit wel ook dat je dan zoveel ballen omhoog moet houden. Oké, hoe ga ik het allemaal doen en ik wil het allemaal goed doen.

SPEAKER_03 16:16

Mantelzorg mantelzorgen zijn inderdaad. Of groen inderdaad, kind van een ouder die hulp nodig heeft. Ik weet nog dat op een gegeven moment toen ons pay kreeg en die bleek achteraf een medicijnvergiftiging te hebben. En ik weet wij waren bij ons thuis en ze zei, zo we gaan en ik weet niet waarom ik het zei, maar ik zei, nou wacht nog maar heel even. Heel stom, alsof ik het voelde aankomen. Dus wij waren nog even bleven nog heel even. En Osman lag op bed, want die had een ézakte rugwervel. Die kon echt helemaal niks. Ze stikte van de pijn. En op dat moment zie ik ons paar wegdraaien en die valt. Ja, echt. Dus ik denk, jeetje, was hier, had hij blijkbaar een hartslag nog van tien. Ja, dat is niks. Dan kun je je bloed niet rondpompen. Dus nou één, twee. Ik heb weggeren, de AD gehaald, weet je wel, één en twee bellen. En toen zat ik s'avonds in het ziekenhuis met als paar. Als man lag op bed. En ik dacht, ik zei echt tegen hen. Nu weet ik het echt even niet meer hoe ik het allemaal moet doen. Ik heb ook nog een broer. Dus het is niet dat ik alleen ben, die gaat gewoon werken, zeg maar. En dan ben ik heel druk met van het een en het ander rijden, en spaarphalen.

SPEAKER_04 17:33

Er is iets anders in staan als vrouwen, dat weet ik dan ook niet.

SPEAKER_03 17:37

Ja, dan vraag ik maar. En dan denk ik van ja, maar dat is natuurlijk ook nog zo'n ding: van iets vragen. En dan denk ik, ja, goed, mij werkt ook, dus ik en ik heb nou wel tijd of zo. Dat is inderdaad ook toch weer zo'n onderwerpje. En toen ze uiteindelijk telespjeer thuis was, en toen ze gewoon weer samen had, zeg maar, vond ik het wel heel prettig. Want ik denk, ja, dit is toch wel houdt het overzicht iets makkelijker.

SPEAKER_04 18:02

Ja, het is ook heftig. Ik vond het ook heel heftig, mijn vader had al ons papa de Alzheimer. En op een gegeven moment wit tenieren werkte niet goed meer. En toen kregen wij ook, ja, maar het bloedprik kwamen ze achter. En toen was de vraag: wat wil je dan mee gaan doen? Ga je nog een traject in of niet? Terwijl je weet, ja, het is ook niet goed voor de Alzheimer. En het heb ik overlegd. En dan beslis je om dat niet te doen, maar dat jij gaat beslissen over het lot van jouw vader, zeg maar. Toen vond ik ook moeilijk. Want dat wil jij niet. Ik kan mijn kind niet beslissen.

SPEAKER_03 18:36

Ik heb dat toen niet gedaan, want ik, toen mijn paar in het ziekenhuis was, was het natuurlijk van ja, als er iets gebeurt over een reanimatie. En toen vroeg, of toen zei de arts ook van ja, en mijn paar die mankeerde ook veel. En ze zei ook van, ja, eventjes, daar stel dat er eigenlijk iets gebeurt. Over reanimeren. En die arts was aan het praten, dus die vroeg eigenlijk zo een beetje aan haar, maar ook aan mij zo van ja, dan wel of niet. En toen ja, ik keek mijn pa aan en zei, daar ga ik. Nee, dat ga ik niet beslissen. Ik zei, daar ga ik niet beslissen. Ja, mijn paal had natuurlijk zoiets van ja, natuurlijk wel. Maar die man had ook wel heel duidelijk uitgelegd van nou, stel dat er iets gebeurt en u wordt gereanimeerd, ja dan gaat u echt nooit meer naar huis. En dan, dus ja, maar dat is natuurlijk ook heel bijzonder. En toen zei hij, en dat voel ik heel fijn, toen zei hij, op basis van de fysieke toestanden. Hoe noem je daar. Ze beslis ik dan bij deze dat wij niet over zullen gaan tot reanimeren. Maar dat is wel fijn dat hij dan. En ik dacht, dat is heel fijn. Want dat was echt, dat zou nooit goed gekomen zijn. Het is gelukkig niet nodig geweest achteraf. Maar het was ook heel fijn dat hij het besloot. Ik kon dat gewoon niet uit mijn mond krijgen. Ik snapte dat natuurlijk verstandelijk heel goed. En ik wilde ook echt wel zeggen van nou nee, dat doe maar niet. Maar ik kon het gewoon niet uit mijn mond krijgen. En toen hij dat inderdaad zo zei, toen dacht ik, oh ja, die arts, zei hij, dan beslissen wij als artsteam dat we het niet gaan doen. En toen moest een spa daarna, die ging, die leefde natuurlijk weer op. En kreeg een zakje ijs op je. Moest hij aan een fusje. En toen kwam ik hem daarna ophalen en toen zei hij: Ja, we zullen je vandaan niet reanimeren. Ik heb gezegd wel reanimeren. Ik zeg ja, dat was een andere keer pap. Toen jij in het ziekenhuis op de AHBO lag. En oh ja, nee, maar ik wil dat wel veranderd hebben, maar ik weet niet of ik nog ooit iets mee gedaan hebben. Nee, maar de wil om te leven was er in ieder geval.

SPEAKER_04 20:45

Ja, want ik heb natuurlijk ook, mijn schoen af, mijn schoenvaar is al een paar jaar geleden ook gestorven. En ze waren ook altijd met kwakkelende gezondheid. En ik weet nog al, toen mijn vader, toen was pap dan stierf, toen werd mijn schoenmoeder heel ziek. Dus onze pap had ik creatie gehad. En ik had eigenlijk niet de tijd om daar goed te verwerken, want ik moest alweer door, daar heb ik naar de hand ook echt van geweten. En ja, dat is moeilijk.

SPEAKER_03 21:17

Ja, gek, hoe dingen dan ook altijd bij elkaar komen. Want toen was ik net zei inderdaad, dat de spa het ziekenhuis ging, als mam op bed lag en die dacht, hoe ga ik dit nou doen, was ik zelf echt heel depressief. En die Marielle altijd met die lach. Nou, van binnen echt, ik valt mezelf op van binnen. En dan, daar waren eigenlijk maar twee redenen waarom ik mijn bed uitkwam. En dat was voor Span voor Sma. Ja, en voor mannenliefde wel. Maar eigenlijk heel dat je dan zelf in zo'n rare status eigenlijk bent en zo raar zijn. Misschien is het dan ook wel goed als het op dat moment is, want daar was in ieder geval genoeg drijveer om daar wel. Echter dan moeten zijn.

SPEAKER_04 22:05

Ja, ik heb toen ook een burn-out gehad, maar ik herken wel en dat merk ik nu ook. Want we hebben het dan ook van ja, de anderen, zeg maar, die kunnen ook. Maar ik merk aan mijn, en dat zal jij ook wel herkennen, laat mij dan maar doen. Want ik moet ja heel sterk in mijn gevoel dat ik dat dan ook wil en dat hij goed moet zijn en dat ja, want volgens mij kan we nou kijken voor relaten en ik moet even kijken wanneer ze kan. Laat mij daar maar meedoen. En dat is natuurlijk heel aan de ene kant heel goed dat je het doet. En aan de andere kant natuurlijk ook een valkuil. Want je neemt alles op je schouders in, daar voel je.

SPEAKER_03 22:39

Ja, dat komt ook vanuit een stukje verantwoordelijkheidsgevoel. En denken van nou en dan en ook natuurlijk voor jezelf, dan weet je gewoon dat het goed gebeurt. Ja, terwijl aan de andere kanten natuurlijk ook prima, maar ja.

SPEAKER_04 22:51

Maar of dat dan ook is, of dat daar vrouwen dan meer hebben als mannen. Dat denk ik wel. Ik heb dat heel sterk. Ja, dat denk ik ook wel. En ik hoor dat vaker wel.

SPEAKER_03 23:00

Ik zal mijn broer ook echt wel hoor. En dan ook al veel is die vraag zo, prima, en dat is allemaal geregeld. En in die tijd zijn die ook al van Jolanda dan zijn vriend in van ja, maar zij is op woensdag ook altijd thuis. Of dinsdag weet ik zo niet meer. Maar in ieder geval, dan kun je Jolanda ook vragen en denk ik, oh ja, en dan was ook altijd prima. Ja, maar goed, die zit nou zelf met haar vader die ook heel erg ziek is. Dus ja, we komen allemaal zo in. Dat valt in het leven.

SPEAKER_04 23:25

En dan heb je ook, want dan merk nu, naarmate ik oude word, dat je denkt, oh, ik lijk toch wel meer op als pap en als bab als ik eigenlijk vroeger dacht. Ik merk wel dat ik zeker de laatst toen spap, dat ik dacht, ik heb toch wel. Ja, ik lijkt wel heel, ik heb heel veel dingen van Spap. Als pap was heel netjes en secuur. Moederspa ook. Dat ben ik niet. Daar heb ik ook niet van eens mam. Da John ooit zegt, ik weet niet van wie jij naar het. Want jullie papa en zijn altijd weer. Ja, van allebei niet. Dus daarom heb je het niet. Je hebt niet zelf vloggen, zeggen ze altijd als je meegeven. Maar dan wel. En ik kan mijn bril afvat, en ik keek in de spiegel en dacht ik, oeh, lekker spat. Het staat zo ongeveer in mijn. Grappig is dat. En ook wel dingen van ons man. Dat je denkt, oh, ja, je gaat het gewoon ook nadoen.

SPEAKER_03 24:15

Dat is echt een heel praktisch iets vroeger, als we al de schoolfiets, boterham smeren vanmorgen, denk ik altijd. Maar dan kwam ik gewoon thuis op een stukje keukenpapier. Alvo natuurlijk ook nog geen vaatwasser of zo, dus gewoon op stukje keukenpapier. Nu doe ik dat nog heel vaak. Botramsperen, pak je keukenpapier, botram. Dus niet op een bordje, maar het slaat. Meteen mijn mond mee afwegen en dan zit echt van thuis uit. Ik weet niet wie er mee begonnen is, als mama of als paar. Een van die twee, denk ik. Maar ja, gek.

SPEAKER_04 24:45

Ja, dat kan dingen inderdaad meeneem van Thijs.

SPEAKER_03 24:50

Hou Noor ook nog iets deze weer.

SPEAKER_04 24:52

Die had nog een hele goede. Ik ga hem even weer opzoeken. De vraag van Noor.

SPEAKER_02 24:58

Dag, dames, daar ben ik weer. Zoals jullie horen weer genezen. Of ja, een heel eind van die keelontsteking. Maar goed, de vraag is als volgt: het gaat over geld. Hebben jullie tips voor of je geld gebruiken om mooie herinneringen te maken? Wie nu leeft, wie nu zorgt, of gebruiken we het geld om het apart te zetten en te sparen. Nou ja, hoelang, dat weet ik niet. Want die huizen zijn echt niet te betalen at de moment. Hebben jullie daar tips voor? Geld om herinneringen te maken, geld om op de bank te laten staan.

SPEAKER_04 25:35

Nou, mevrouw Ellis. Hele mooie. Ja, ik denk zelf wel allebei. Ik vind wel dat je ook echt moet genieten. Want je hoort zeker bij onze listen, mensen die dan met pensioen gaan en dan dat er iets gebeurt. En ik denk, je moet wel nauw leuke dingen ook doen en dan over tien jaar. Maar het idee dat je bijna niks op de bank gaat staan als je aan je wil dadelijk. Dat vind ik ook wel. Dat ook eng, zeg maar.

SPEAKER_03 26:04

Maar wel genieten. Ik moet wel eerlijk zeggen, vroeger hadden we een huis gekocht en dan ging een beetje overbouwen en dan van alles en nog wat, blablabla. Dan was ik in mij toch wel heel blij om zijn vakantiegeld binnen. Ik kwam in ieder geval wel weer meer een potje weer uit te vullen. Maar goed, dat is natuurlijk lang geleden en we zijn allemaal ooit eens begonnen. Het is gewoon fijn om een zakcentje te hebben, dat je gewoon lekker iets kunt doen. Maar ik hou ook wel van brassen hoor. Ja, dat klinkt heel negatief, maar ik bedoel gewoon lekker. Inderdaad, in enkant woordje naar buiten lopen, is leuk zien bij Switch in de winkel. Even naar binnen lopen en gewoon kopen.

SPEAKER_04 26:42

Als je denkt, ik wil een keer een leuke reis maken, dat je dan denkt, dat doe ik wel als ik doe ik over 10, 15 jaar wel. Nee. Ik weet John die had altijd één mensen wilde heel graag in Mercedes Cabrio. En op een gegeven moment zei ik, ja, je moet het nou doen. Ik zeg van zo'n auto zo keilach. Ik zeg, nou kan ik van hen. We kunnen nog invallen. En dan heb ik boven 10 jaar was en kunnen we hem nog niet meer in dat toch in ieder geval zoveel zieken gehad. Ja, je moet niet altijd meer wachten in die dingen als je echt een wend hebt. Maar ik zou wel dat je, zo was misschien kapot gekken toch wel weer van achter de hand, maar op bras, moet je meer moed.

SPEAKER_03 27:28

In ieder geval wel. In Miebet heeft daar toch ook hele goede tips voor. Dat ze zeggen van je moet volgens mij drie keer Bruto Maanaris net zo op je spaarrekening hebben voor dingen. Ja, daar zijn ook wel tips voor hoor. Dan moet je daar gewoon even aan het chatje van hadden. Chat GPT, die kan zo antwoord geven. Ja, dat is wel heel goed. Maar ik kan nog iets zeggen. Oh ja, dan gaan we weer. Ik moet even kwijt. Het komt dadelijk wel.

SPEAKER_04 27:53

Ik heb nog wel iets. Ik denk dat het antwoord wel is. Zou ik iets uit mijn tas pakken? Want ik ben naar de buur.

SPEAKER_03 27:58

De tas van Alice.

SPEAKER_04 28:01

Nou, ik pak een tas. Ja, ik heb zo'n, weet je wel, zo'n klein opvouwbaar. Dat tasje. Ideaal. Want als ik dan. bij heel veel kledingzaken ook krijg je geen tas, maar mee, ja, kan ik kwartje betalen. Dat vind ik dan ook Sunt natuurlijk. Of dan heb ik. Maar dat is ook wel heel veel geld. En al die tasjes thuis. Of je komt dan weer ergens en denk ik. Oh, ik moet nog even, weet ik, naar de drogis of zo. En dan neem ik dat tasje, en daar heb ik altijd een tasje bij. Nou, dat. Dus ik heb altijd wel. Nou is mijn tas. Ik heb niet een heel klein tasje, zeg maar. Maar hij is ook niet heel groot. Maar hij is een beetje midden, vind ik trouwens wel een ideaal formaatje. Daar kan ik het aan meenemen. Dus ik dacht, deze keren laat ik mijn. De tas in de tas in de tas in de tas.

SPEAKER_03 28:47

Altijd makkelijk. Enige tijd heb ik inderdaad altijd zo'n tas in tas. Ja, dat is echt makkelijk. Zeker, ik was laatst als ik in de Woedschool even gekocht en dan weet je wel zo zelfscancassa, wilt u er een tasje bij? Die denk ik ja, dat wil ik eigenlijk. Ja, dat is toch wel handig, want ik had inderdaad verder niks. En dan 15 cent. Ja, maar dan is het ook allemaal niet zo heel spannend. Maar ik vraag me dan wel af. En ik betaal gewoon netjes die 15 cent. Maar ik vraag me dan echt af: hoeveel mensen zouden hier niet gewoon een tasje pakken? Zonder dat tasje af te rekenen. Want ze liggen er gewoon onderin in die balie. Dat zou ik ook nee.

SPEAKER_04 29:21

Zo? Ja. Ik doe het niet. Maar volgens mij, er zit toch ook zo'n ding op: dat als je dat ding uitloopt, dat hij begint te piepen. Net zo'n tasje. Oh, nee. Nee, dat klopt. Nee, dat weet ik niet. Vroeger was het ook wel Haneg. Je kreeg overal een tasje, maar dat is niet meer. Ik reed van de week.

SPEAKER_03 29:38

Nou, dat is ook heel grappig om te vertellen. En ik denk, dat tasje de tasje, daar herken ik en ik kijk. En ik weet niet of jij dat nog weet, maar Only for you. Die zat nou een tatoeageshop hier had kofferen. Een tasje van Only for You. Nou, zo'n plastic tasje. Dan zat als wachte kop op. Ja, ik herken het meteen. En ik denk, nou, die mevrouw heeft het tasje lang bewaard. En dat is toch iets gewaarheid.

SPEAKER_04 30:03

Waarschijnlijk.

SPEAKER_03 30:04

Ik weet het niet. Die zag ook nog heel netjes uit. Ja, die winkel is denk ik al twintig jaar. Wij was niet langer. Dan is het wel in het staan. Ik denk al wel langer zelf. Ja, echt grappig, he. Zo'n tasje. Zo'n tasje.

SPEAKER_04 30:15

Tasje, tasje, een tasje. Ja, dan zit het er bijna op. Ik heb nog een quote. Ik heb de weer de quote van Maartje. Die ga ik me eindigen, maar even, moest wel eerlijk zeggen, wij nemen hem nu al wel vroeger op. Even weken naar Portugal. En ik ben nee, ik ben wel Jeloers eigenlijk. Maar dat is gewoon straf hoor. Zeven weken. Ja, dan komt ze even drie dagen nais, en gaan ze weer terug met Henk. Lekker lekker hè? Dus als deze uitgezonden wordt, dan lig jij gewoon lekker aan het strand in Portugal.

SPEAKER_03 30:48

Dan zit ik ja, vind ik veel. Ik ben in ieder geval niet heel druk bezig. Da moest ik vanochtend nog aan denken. Een vriendin van ons had voor Henk en mij allebei zo'n My Heritage. Zo'n DNA-dingetje besteld zijn, dat is wel leuk, dan krijg je al een verjaardag hebben dat ding opgestuurd. Ik en Henk ook komen eigen regelmatig allebei in Portugal. We vinden het allebei heel fijn. We vinden daar gewoon lekker de energie daar fijn. We vinden het gewoon een fijn land, een mooi land. Portugees is niet ontstaan en bijna niet te leren, maar we doen een beetje ons best, weet je wel. En ik denk dan, misschien zit er wel iets Portugees in mij. Zo valt een sigeunen, weet je wel, kan ik hem maar lekker onderzoeken. Dat is trouwens niet waar. Dat kan nooit een sigeunen, dat denk ik kasteel hier. Ik heb heel veel daarover.

SPEAKER_04 31:33

Dan kan ik hem maar lekker onderzoeken. Lekker niet. Dan kan ik het eindigen. Marje heeft altijd heel mooi. En ik vind die wel op ons onderwerp: als je alle kruisjes van iedereen op in een hoop gooit, dan vat een Jair of Ijste kruisje er weer tussen. Dat is een hele mooie, mooi. Ik zou mooie wijsheid. Tot de volgende keer. Tot de volgende keer.