S1afl7: Vakantiestress

Van vakantiestress, naar Nijnselse Colorado kevers, naar carrièreswitch… De dames hebben weer lekker gebuurt onder het genot van een Bekske! 

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Dankzij onze MooiroyPlus leden komt deze lokale podcast tot leven. Word ook lid via Moooi.nl Slash Plus en ervaar veel mooie voordelen. Slechts 30 euro per jaar.

SPEAKER_01 0:15

Baxke buurten met bubbels en ballen. Alice en Marielle die gezellig zitten te buurten over alles waar het leven als vrouw meebrengt. Van alledaagse serieuze dingen tot hilarische situaties. Ze vermijden de humor niet, maar ze gaan ook gerust wat dieper op de thema's in als het zo uitkomt. Informeel, open, eerlijk, met humor, een aanstekelijke lach en herkenbaarheid.

SPEAKER_02 0:41

Da zijn we weer. Zevende keer, dacht ik. Ik kijk even hier goed aan. Hoeveel keer is het? Zeven, zes? Ja, volgens mij zeven. We raken gerutineerd, zoals dat zo mooi heen. Goed van ons. Echt? Ja, we gaan het dadelijk hebben over de vakantiestress. Ja, dat klopt. Maar ik wil even eerst al onze luisteraars bedanken. Want we hebben zoveel mooie berichten gehad op onze vorige podcast. Dat mensen het heel waardevol vonden. En ook heel veel erkenning en herkenning, inderdaad, bij kinderen, waarbij de ouders ineens van alles kunnen gaan krijgen. En je merkte ook, want ik kreeg ook echt appjes zo van oh, van of van jeetje, ik wist helemaal niet van Martje, maar ook niet van Marielle, waar zeker. En dan denk ik, oh, mensen luisteren het inderdaad dan wel. En het geeft dan toch ook wel steun. En ook toch dat ze weer gelachen hebben, dat vond ik ook wel fijn. Want ik dacht, we hebben misschien te serieus. Nee, maar zelf best wel snel teruggeluisterd. En dan denk ik, oh nee, hij zat wel goed in balans voor ons. Maar nou vakantiestress. Ja, maar we doen de keverplaag. Heb je er last van? Nee, bij Connie Nijsel. De Colorado kever, die stom Amerikaan. Het is een Amerikaanse kever. Maar er zijn natuurlijk enorme juekels. Nou, dat valt mee. Maar ze lopen liepen op het bakkerspad, maar ze hebben Nijsel ontdekt. Ze ambasseren Nijsland met muren en op stoepen en ik stap maar wat dood. Echt waar? Ik vind het verschrikkelijk. Zit die ding ook binnen? Nee, gelukkig nog niet. Ik hoop ook niet dat die binnenkomt. Maar als mensen tips hebben hoe je die dingen meekrijgt, zou ik heel fijn vinden. We hebben vrijdag een borrel met de buurt, dat moet toch niet aan. Als ik in een kaartje zit, zo smer ik even op. Ik denk dat loopt een kaartje. Ik heb het zo meegenomen. Ik zag al helemaal die films terug, maar ik zeg daar, ik moet in de feest of zeggen. Wat is dit helemaal een invasie met kevers. Dat is zo moeite. Ik heb er helemaal niks van meegekregen. Nou, ik hoorde net van Jeroen net de mooi roikrant. Zo veel mensen. Hoeveel mensen hadden het gelezen? Het is een training geworden, toch? Bijna 70.000 mensen hebben bericht. Ja, over de Criminality Kels, dat weet ik ook niet. Waarschijnlijk de kevers, inderdaad. De kevers. De NASO de kevens. Wat is dat? Dan heb je iets warme weer doorstaan, die 40 graden. Ja, vooral gewoon binnenblijven en niet al te veel, in ieder geval, lichamelijke inspanning doen. Ik had er van de week nog even zo. Weet je wel, ja, moet ook een keer af en toe je huis of wat dingen te doen en de was strijken. Ik zei tegen, als hij lang genoeg blijft hangen, dan strijk ze zich vanzelf. Ik denk dat ik dat even ga proberen. Nou, daar heb ik daar heb ik wel een tip voor. Nou, ik heb sinds een half jaar, want onze wasmachine was van het, wij hebben zo'n verhoging, daar was je vanaf geskommeld, hebben we een nieuwe wasmachine. En daar zit dus een stoomfunctie op. Dus als ik dan mijn shirtjes en blouses heb gewassen, en ik doe een rand in de stoom, hangen ze meteen op. Ik heb mijn strijdplank niet meer voor de dag gehaald sindsdien. Nou, echt een tip. Ja, mijn wasmachine doet het nog goed en het is niet zo oud. Maar dat is wel een goede tip. Als je een nieuwe wasmachine, begin je de stoomfunctie bij, om niet te strijken. Ik had met die 40 graden op kaartje gepast en die zou eigenlijk naar ons komen. Maar ik zei tegen, nou ja, het is boven 29, 30 graden is niet te doen voor de kind. Dus ik ben lekker bij Noor. Ik ben bij Noor blijven slapen. En ik zei, Nico, die heeft goven. En toen zei, Noor dan, ik zei, nou, dan slaap ik al op het luchtbed. Maar dat vond Ruud zielig. Dus toen heeft Ruud op het luchtbed ging slapen. En toen kwam Noor straks thuis. En dat was ook wel weer schattig. Dat je met je dochter. En ik was heel blij. To de ideale schoonzoon. Want hij had niet veel geslapen. Ik heb niet wel beloofd. Was ik ook meteen weer vroeg opgestaan met Kaart. Dus hadden ook lekker uit. Ja, maar het gevolg van dat hele hete weer. Dat was die enorme storm. Zaterdag of vrijdag of zaterdag. Zondag macht 8. Nou, wij sliepen al een paar nachten beneden. Want bij ons is het beneden gewoon heel cool. En bovenste heet. Dus we hebben gelukkig, wij beschikken over twee hele ruime banken. En dus allebei een bank. En dan kunnen wij heerlijk slapen. Gewoon lekker kussentje en echt een centje pijn. En op een gegeven moment in zochten is ik wakker en ik kijk Henk aan. Ik zeg, hoe laat is het? Ja, half acht. Ik denk, dan heb ik lekker geslapen. Lekker met je lang doorgeslapen. En ik zeg: ben jij al op of zo? Ik denk, hij was eigenlijk al gewoon al aangekleed. Ja, zei hij, ik heb al een uur gepoest. Ik zeg een uur gepoetst. Ik zeg: heb je dat niet gehoord dan? Nou, ik had er dus helemaal niks van meegekregen van die nachtelijke stormen en echt hoe hard het een keer had gegaan. Maar wij hadden boven alle dakramen openstaan. We hebben nogal een grote. Want die staat nu op terre van de Leijer. En die staat vier keer per jaar blad en van alles te verliezen. Echt heel vervelend. Maar nu stond alles open. Al die blaadjes van die boom, alles lag binnen en staat nog echt overal. Dus ja, jij komt nu nog af en toe een keer het blaadje tegen. Ja, dus die was al een uur aan het vegen en de stofzij geweest. En we kwamen van het feest terug, dus we hielden wel in de gaten we moeten gaan. Want volgens mij had het heel hard regenen. Dus wij waren thuis. En John sliep ik meteen. En ik ben dus, ik was gelukkig nog wel wakker, want het ging echt een keer. En toen heb ik de vluchten ramen dicht gedaan. En toen is morgens, wij hadden lekker ook uit te slapen. En toen kregen we dus een appje van de buurman. Die had een beschermdoek opgehangen voor de warmte aan de buitenkant. Omdat dat dan scheelt. Ja die was er afgewaaid en die was bij ons op de inear terecht gekomen en op zijn auto, zeg maar, glasen. En allemaal is lag plat, hè. Het was echt. Ze zijn de kevels er toen uitgekopen eigenlijk.

unknown 6:24

Dat denk ik.

SPEAKER_02 6:26

Ja, gitkeels eigenlijk normaal. Ja, in een bos komen we van de Aardappela af. Ja, eigenlijk kwamen die uit Amerika. Colorado denk ik. En ik heb nog iets stoms gedaan. Daar had ik naar mij toen altijd iets stoms vertellen. En ik dacht gisteren, ik denk, hé, ik heb niks. Ik heb niks soms gedaan. Dacht ik. Tot gistermiddag. Ik ben zo in paniek geweest. Je zit gelukkig hier, dus allemaal gelukkig goed. Ik was met Kaat naar Martje gewandeld en kwam terug met de kinderwagen. De rode naar binnen. En ik dacht, nou, ik zet boven alles klaar. Dan gaan ze lekker slapen. En dus ze zat nog vast in de kinderwagen. En toen ging de brievenbus, en toen lag er een briefje, dacht ik dat hij net binnen was geworden. De postbode dat mijn pakketje, mijn rode jurkje wat ik besteld had, niet door de brievenbus kwam. Ik denk. Ik denk, ja, maar die postbodem zal nog wel buiten lopen. Dus ik loop naar buiten met mijn briefje. Of ik die postboden zie, waait de deur dicht. Kaat zit binnen. Ik heb geen sleutel. Ik heb geen telefoon. Ik werd de ene buurvrouw die sleutel had, daar zag ik al. Die is niet thuis. Gelukkig heb ik vorig jaar de andere buurvrouw een sleutel gegeven, ik daar naar toe. Maar die was ook niet thuis. Maar ik dacht, die is denk ik de kindjes van school halen. Ik denk ja, dan zit dan de overbuurvrouw aangebeld. En eigenlijk, want ik dacht, dan bel ik aan, maar kan ik niks. Maar ik ken de Zon zijn telefoonnummer uit zijn hoofd. Ik denk, dan kan zij Zon bellen en dan kan John Noor bellen en dan kan Noorme de sleutel komt. Maar meteen kwam de buurvrouw terug en zei. Haal heb ik buitengesloten en Kad ook binnen. Nou, vluchtle toch gepakkt, zat echt zo in de kindermark te kijken. Ja, die helemaal niks in de gaten. Ik dacht, toen was het even paniek. Normaal doet het ook wel ooit. En denk ik, toen is er een keertje binnen. Weet je wat grappig is? Ik heb eigenlijk precies hetzelfde meegemaakt, alleen dan ging een keentje binnen, maar dat heet het weer. Op een gegeven moment, toen ging iemand bij mij weg en ik loop eigenlijk zo nog een beetje. Ja, we hebben nog zo'n klein zuituintje aan de voorkant. Dus die deur staat gewoon open. En ik kijk even een keer naar een zuituintje van hoe het met onkruid zit, en of daar misschien al aandacht aan moet gaan besteden. En meteen ook knal, gaat ook de deur, valt de deur dicht. En de poorbeel is ook achterdicht. Dus ik denk, klote? Maar goed, toen ben ik via de buurman. Ze heb jij een ladder via de buurman over de schutting geklommen. En want ik had gewoon achter wel de deuren open. Dus dan was op zich was ik zo weer binnen. Maar het is toch wel heel raar dat dan de buurman komt de ladder. Over die schutting. Gelukkig ben ik nog heel flexibel. Het is de vakanties beginnen. Wij vonden het onderwerp vakantiestress wel heel leuk. Ik denk daar ook wel, vooral een dingetje van vrouwen is: de vakantiestress. Tenminste, ik herken het bij mezelf. Eigenlijk geen enkele man hoor, die daar heeft. En die vragen zich ook waarom wij onszelf zo druk maken. Ik kan mij zo druk maken. Als ik dan weg ben, dan kan ik het loslaten. Maar van tevoren. Nee, vind ik echt. Nou, dan heb ik zelf niet zo'n mega vakantiestress hoor. Heel even zo zeker als we gaan vliegen, dan wel. En dan heeft hij meer te maken met, omdat ik natuurlijk altijd een hele bak medicijnen en weet het. Zo ik altijd mijn robotics mee moet nemen. En het ene mag dan weer wel door de scannen en het andere weer niet. Inderdaad, aanhaling daarvan. Ik heb ook twee verschillende soorten spuiten in verband met Reuma. Die moeten dan weer gekoeld. Ja, dan willen ze natuurlijk weer weten wat zit daarin in onder die icepacks. Want dat wordt natuurlijk ook eigenlijk weer als een liquid gezien. Daar kan ik dan met mijn verstand niet bij. Dus dat bijvoorbeeld, dat is in mijn geval niet liquid, maar goed. Als ik door die scans moet, en dat is eigenlijk ook altijd alleen maar in Eindhoven, want op elke andere groter vliegveld of wat dan ook, is het eigenlijk nooit een probleem en snappen ze het zien ze daar niet zo. Bekend zijn het zo wel. En dan heb ik dan wel. Ze kan om doorheen en dan denk ik, daar vind ik dan wel fijn. Is dat nou cool, zeg maar? Ja, als je daar goed. Ze komen uit koeling en dan in een koeltas. En ja, dan blijft het cool. Moet ik even traging hebben, denk ik van jullie. Spijt van 600 euro per stuk, daar ben je wel heel zuinig op. Want wij hebben natuurlijk een kerf, en wij gaan altijd met zijn kern aan de vakantie. Dat is eigenlijk wel heel relaxed. Er is het ook wel. En we hebben de caravan en alles ligt erin. Ik heb toen jaren geleden, toen op met de kinderen meeging, hadden we voor ieder kind of voor iedereen een eigen kleur handdoeken. En al die handdoeken liggen, alles lichterin. Maar de kleren, ik neem ook altijd meer kleren mee als ik nodig heb. Maar ik heb ja ik ben altijd bang dat ik toch te weinig bij heb. Maar gewoon daar denken, ben ik niks vergeten, daar heb ik echt zoveel last van. En daar blijf ik houden, zeg maar. Totdat wij aangereden zijn en dan nog onderweg. En dan denk ik tot we toch een kilometer of tien gereden hebben, denk ik, ja, nou zal ik toch niet meer terug. Ja, hoewel we wel ooit terug hebben moeten rijden. Toen we denk ik 20 kilometer had ik de hoofdkussus vergeten. Want we pakken dan de kussens van bed natuurlijk, want die moeten we toch in de kerven hebben. Maar dan kan ik het inderdaad loslaten. Ja, ik heb zelf wel inderdaad iets vergeten of zo. Maar ik heb op een gegeven moment. Als ik al die medicijnen maar in het vizier heb en verder iets vergeten ben, een reservespul bij, nou weet ik veel allemaal. Dus bijna al, ik ging wel zeven weken naar Portugal, laat gewoon één handbagage. Was gewoon heel die. Maar goed, als ik daar Insmise heb en dan mijn paspoort, mijn telefoon, mijn huissleutel, mijn creditkaart en mijn bankpasje. En dan denk ik, oké, ja, en de rest kan komen. Niet dat dat fijn zou zijn als ik ergens zou komen en ik zou, weet je wel, dus daar ben ik dan wel voortvredelijk. En relaxed in ja. Ik vind ook altijd een huis aan kant moet. En zei je roen dat jij maakt uit schoon vier weken terugkomt dan, en het staat niet in bomvol. Want daar is dan ook weer wat gezet. Hele we zut en alle was dan had die vier weken. Maar dat snappen mannen niet. Als je als vrouw een schuchter wil laten. Die snapt daar ook echt helemaal niks van. Ik zeg ja, maar je laat gewoon geen vuil huis. Ja, niet als huis vuil is. Maar je laat echt geen vuis achter. Dat is toch gewoon smerig? Je wilt dat het gewoon aan kant hebben. Ja, als je thuis komt, dan is het zo'n bed weer in. Ja, nee, daar snap ik ook echt helemaal geen reed van. Die denkt van ja, dan zien we over vier drie weken. Van kapperen zijn jullie nooit geweest? Nee, maar dat doen we tegenwoordig wel. Oh, ja, maar volgend jaar hebben we met de goede leven, lekker dicht bij huis. Ja, dat was zo gezellig een lang weekend. En dan gaan we twee weken in augustus. In diezelfde tent. En als het geen mooi weer is, dan zijn we binnen tien minuten thuis. En dacht, weet je, het is ook gewoon een beetje dat gevoel. En ik moet gewoon door de hele zomer. Dus dan is het eigenlijk ook wel relaxed. Ik vind dat wel relaxed. Dat je toch een beetje een vakantiegevoel een ander plekje hebt. We gaan het weer uitproberen. Maar we hebben nog niks geboekt eigenlijk. Wij kijken een paar van tevoren. En dan denk ik dat we de Romantische Strassen, daar hebben we ooit als tip gehad en dat zo mooi is. Om daar een deel van te, of misschien wel helemaal. En dan weet je van om de zoveel dagen weer naar een nieuwe plek. En wij hebben nou gelukkig, want wij hadden vroeger altijd of een Luifel aan de kerven of een voortent. En dan hadden we bijna ook wel slaan de ruzie. Want dat hoor. Zon is dan best ongeduldig. En ik snap het dan weer niet, zeg maar. En dan hij in zijn hoofd snapt, denkt hij dat ik snap hoe dat opgezet moet worden, dat wordt dan al fout. Maar nu hebben we heel een makkelijk zakluifen de stofje, maar op. Dus dat staat dan weer. 10 minuten staan en op zich is dan ook altijd wel leuk om dan te gaan zitten en dan te kijken hoe andere mensen het doen en waar jullie bij hebben. Dat kunnen we zo van genieten. Overigens, je wilt niet weten wat er allemaal neergezet wordt. Ja, dat vind ik echt heel leuk. En heb je ook nog zo leuke dingen of speciale dingen meegemaakt of vakantie of dan van, oh, dat is toch wel noemenswaardig. Ja, maar ik kan bijvoorbeeld enorm genieten als wij aan het water staan. Daar vind ik echt, dat je dan gewoon s'morgens met je stoeltje. We hebben vorig jaar aan de automatie staan en dan zet je je stoeltje en dan pak je dan je bakje koffie. Ik heb meer niet nodig. Lekkere kabbelende water. Ja dat is ook heerlijk, gewoon lekker boosjes voorbij komen. Heerlijk, en het fijne vind ik gewoon lekker samen zijn. En daar niks mag. Als je niks moet, en alles mag. Dat ontspannen. Ja, ik ga het liefst. Dan moeten we eigenlijk zeggen, niks moet. Niks mag. Ja, dat is mooi. Dat vind ik zo fijn van vakantie. En ik lees nooit boeken behalve in vakantie. En dan vind ik het heerlijk. En het is fijn samen zijn en lekker dingen bekijken. Ja, lekker. Ik had nog wel, wij waren met schoonzitje van mij en een man. Dat is denk ik nou twee jaar geleden of zo. Het maakt toch helemaal niet uit. Hadden wij in het Bierbos het Bierboshuisje gehuur. Dat is een prachtig gebied. Dat was in het voorjaar en het was nog vrij vroeg, ergens begin maart of zo. Maar in ieder geval, het was best wel redelijk weer en veel gefietst. Het huisje waar wij zaten, dat had eigenlijk best wel een speciaal modelletje. Maar het stond ook echt zo aan het water. En een beetje dan raar. Alsof het zo, zeg maar een plakkeek van een boerderij afgesneden was. Maar wel hoog. Voor de rest hartstikke fijn mooi huisje en ik denk, zou er nog iets meer bekend zijn van dit huisje. Waar is dit dan geweest? Of wie heeft die hier gewoon? Nou, dan blijft dan een Aconomia, dat wordt natuurlijk altijd gekapt, in die Bisbos voor de Rieten Daken en zo. Dus in de kapperkappershuis woning te zijn geweest. Dus voor mannen die gaan natuurlijk altijd met zo'n bootje dan al meteen die plas op. Dus helemaal gelukkig natuurlijk dat we wisten waar het vandaan kwam. Maar terwijl we dus aan het zoeken waren, kregen we ook meteen nog een andere berichtgeving. En dat was dat het pand was aangekocht door mensen die daar in de buurt wonden en die wilden daar dan ook een vakantiehuisje van maken. Zo gezegd, zo gedaan. Maar de eerste keer dat ze het huisje hebben verhuurd. En het is natuurlijk ook echt in een donkere Bisbos s'avonds, heeft daar dus, ach noem, hier, is dat zo'n zo'n deal in de onderwereld, zo'n ripdeal geweest. Ja, en dan zijn twee mensen vermoord. Het werd heel rustig geslapen. Zij hebben echt vanaf dat moment, iedere keer het moordhuisje. Dat is het moordhuisje. En ja, ik kan altijd meteen denken, oh, het moordhuisje. En volgende dag je, we hebben gewoon gelacht. Ja, ook voor die mensen die net alles op je klaar zijn aan de gebeurten zoiets akelijks. En dus zijn dat rond nog lezen, inderdaad, hoe en wat er dan allemaal had plaatsgevonden, en ja, heel erg verschrikkelijk. En mensen zijn ook veroordeeld die daarmee te maken hebben gehad. En dat is in ieder geval heel fijn. En vervolgens zijn bij Schoonsievo, ik denk waar die kogelgaten zitten. En er zaten gewoon in de muur twee, een beetje kleine gaatjes en wij. Nee, daar zijn geen kogelgaten, daar zijn gewoon beschadigingen van iets waar je stoten of zo. Maar dat is natuurlijk ook, als jij iets verhuurt, je moet altijd maar zien om mijn start te laten. Ja, met twee lijken in de geval. Twee lijken in de kast.

unknown 17:51

Lijken uit de kast.

SPEAKER_02 17:56

Daarna zei ik tegen die vrouw, ze zei: Ja, dat was echt verschrikkelijk. Ze vertelde dat ze er ook niet heel veel over heel eerlijk. Maar we hebben ook nog wel straks over die wind. Vorige week zaterdag. Maar ooit bij zonne, toen ging Koen en Noor nog mee, om en naar de kleine Wolf. Dat was echt zo'n hele leuke camping. En toen hadden wij nog een oude keravan en een oude voortentraan staan. Toen was het ook storm. En Noor sliep een tentje daarnaast, en op een gegeven moment een klap. Was die voortent van ons? Die was helemaal over die kaven heen gekloopt. Ja, maar goed, we hadden nog een week marktplaats gekeken. Of ja, een tweede handse voortuent gekocht. En daar vind ik dan echt het leuke van een camping. Al die mensen helpen, al die mensen leven met jou mee. En al die mannen kwamen helpen en in een uur van half stond hij nieuwe voortrain weer op. Dat was echt. Ze hebben ook ooit gelachen. Zus had de vakantieboerderij in Frankrijk. En toen werd zij, ik denk, toen 50 een aantal jaren geleden. We waren daar met familie en hun vrienden. En iedereen had zijn eigen kerven en zijn tentjes mee. Aangezien wij niet van het kamperen zijn, mochten wij gewoon beginnen in het huis te slapen. Konden wij naar een slaapkamer reserveren. En wij zijn met z'n allen heel gezellig. Op een gegeven moment gaan natuurlijk die mensen, daar stond ook echt zo'n wijtje achter de boerderij, er zit ook nog een beetje zo'n bossage tussen. En dan loop je naar dat wijje. Nou, dat stond echt zo heel leuk zo'n minicamping. En wij zijn s'avonds natuurlijk nog met de jongeren, zo het zo maar te zeggen, nog wat aan drinken en gezellig aan het kletsen en aan het chulen. Dus wij hebben best nog wel tot laatst geshuld. En op een gegeven moment hadden we wel zoiets van: oh ja, daar horen mensen natuurlijk, maar ja, zolang het niet geklaagd wordt, kunnen wij gewoon shoelen. Dat maakt niet uit. En inderdaad, hebben we nog heerlijk met z'n of z'n achter zo'n was aan Julen. Bierje, wijntje gedronken. Op een gegeven moment heb ik lekker tijd om naar bed gegaan. En we zitten de volgende dag aan het ontbijt. En toen zegt een andere zus van een, God, het is niet te geloven. Maar vannacht hè, Henry heeft echt een hele kerven onderboven gehaald. Die heeft echt gekeken, hij snapte er niks van. Maar we hebben, ik denk wel twee of tweeënhalf uur lang alleen maar toch. Tok gehoord. En wij schieten in de lach en zijn niks gevonden. Nee, wij vonden gekomen. Als je dat ze zijn deur had opengedaan, had je gezien, dan heb ik ook netjes niet praten de hand oplakken. In ieder geval niet de link gelegd. Natuurlijk ook op hard. Omdat we natuurlijk, al ben je laten klaar, maar het was echt. En trouwens, nog een keer op vakantie in oktober. Ik heb met een vriendin gaan we naar Zaakintos. En dat is dan wel. Dan heb ik denk ik, dan zou ik wel stress hebben. Voort inpakken, welke jurkjes en welke mee moet doen. En dan zeker alles mag en niks hoef te zeggen. Leuk. Vakantie is ook keihard fijn. Ja, ik ook. Ik vind het heerlijk. Andere omgeving. Maar ik vind een andere omgeving vind ik heerlijk, maar ik ben één keer een andere omgeving geweest. Nou, dat vond ik echt verschrikkelijk. Ja, ik was 30 jaar geleden of zo. En ik had echt, ik denk, dat lijkt me zo'n prachtig land naar Sri Lanka. Mij naar Sri Lanka. En dus die vlucht daar naartoe, wij komen eraan. En het was natuurlijk lekker warm, september of zo waren we toen volgens mij. We komen eraan en we maken daar zo'n ritje. Allemaal van tevoren al geoekt. Zo'n ritje naar het eerste hotel. Vanaf de hoofdstad, met een naam zelf, Columbia. Columbia, Columbia. Zoiets. Sorry mensen. En wij rijden daar en ik ben rond aan het kijken, en volgens mij zag ik Henk mij toen al vertrek in mijn gezicht. Gewoon echt vlees buiten aan. Haken hing, weet je wel, in die hitte. Overal mensen, mensen, mensen, mensen. Kippen, honden, echt gewoon. Nou, gewoon echt cultuurshock. Hoe lang ben je daar gegaan? Echt cultuurchok. Nou, we zouden toen twee weken gaan, maar we zijn uiteindelijk iets eerder teruggekomen. En we hadden een KLM-vlucht en uiteindelijk gekeken. We hebben prachtige vakantie gehad, want het land is schitterend. Maar ik weet ook dat we op een gegeven moment in Candy. Dat is al een beetje in het binnenland, ook wel hoger berg. En ook daar prachtig daar rondgelopen. Maar overal ook daar bedelen. En ik weet ook goed dat wij in de trein zaten om dan weer terug naar de kust te gaan. En dat ik op een gegeven moment tegen Henk zeg. Ik zeg ook, ja, zo'n heel mooi lief kindje met van die grote ogen, doe je dollar, doe het dollar. Ik zeg tegen Henk echt, ik zeg als hij nou niet op, stuur hem alsjeblieft weg, en als hij niet ophoudt, dan denk ik, dan ben ik bang dat ik hem daar misschien wel sla. Ik heb het niet gedaan natuurlijk. Maar gewoon zo klaar zijn met dan in de botanische tuin lopen. En op een gegeven moment wel hoor, dan gingen die mannen. Ik rookte toen nog in die tijd, en dan gingen die mannen en diep zijn aan een sigaretje. En die mannen de vleermuizen opjagen. Want ze dachten dat wij dat mooi vonden. Als ik iets vies in de vleermuis. En dan komen ze vervolgens aan, ja, ze nog wel een sigaretje konden krijgen. Ik denk, vlikkerop man, ben die vleermuizen met die sigaret. Je krijgt helemaal niks van mij. Nou, toen heb ik echt stress gehad, twee weken lang. Toen ik hier in Amsterdam daarbij landen, en ik dacht. Oh ja, nu gewoon weer, Hollandse koeien in de wij. Helemaal hebben we iedere. Of dan hadden we nou de laatste maanden ook dat we het over een bedrijf vertelden. Ja, deze keer hebben we hebben we eigenlijk niks. Maar we willen eigenlijk wel ook reclame maken van nou, heb jij een mooi bedrijf of een mooie winkel? En wil jij daar weinig over vertellen? Of dat je met jouw vriendin je vriendin uitnoemt om te gaan lunchen voor dag, kan je ook heel ver in heel Nederland voor alle luisteraars, ons over je bedrijf laten vertellen. Ja, want zij zijn ondertussen 3000 keer beluisterd. Al onze podcast bij elkaar, maar wel met elkaar, nou ja, groot bereik en ook buiten. Want dan is het natuurlijk van Jeroen. In ieder geval ook buiten zittoe de rode. Dus ja, nou denk jij van, daar zie ik helemaal zitten. We hebben al superleuke bedrijven gehad. Die ook graag weer in herhaling willen gaan over enige tijd. Dan zeg jij van, nou, daar lijkt me nou ook eens heel fijn om. En wij doen dat graag voor jullie, om even iets in de podcast te vertellen. Vind je het belangrijkste? Mediahuis Meijerijst had. Ja, dan moeten we even kijken. Of via de voor. Ja, of via ons. Als je een messenger naar ons doet, inderdaad op Instagram of op Facebook, dan zorgen wij dat dat in orde komt. Dus dat leuk. Nou, en dan hebben we de vraag van.

SPEAKER_01 25:02

Hey, dames. Nou, dat was inderdaad een zware aflevering de vorige keer. Maar ik heb aandachtig geluisterd en ik ben blij dat jullie allebei weer lekker op de been zijn. Ik heb ook die tip van die penchet, die neem ik mee. Want je hoeft niet houder te zijn om in één keer spontaan ergens een haar te hebben laten groeien. Want ik kom er ook wel eens ooit eentje op mijn kind tegen van vakante anderhalve meter. En dan denk ik, hoe kan ik dat nou weer niet gezien hebben? Maar goed, genoeg over mij. Het gaat over jullie. Ik heb een vraag. En dit keer gaat het over werk. Op een gegeven moment kom je in een fase van je leven dat je denkt. Is het werk wat ik doe nog wel leuk? Past het nog bij mijn nieuwe leven? Past het bij mijn gezinsleven? Ik heb natuurlijk heel lang gestudeerd. Moet ik dan per se doorgaan in het vak waar ik voor geleerd heb? Of kan ik het ook gewoon even loslaten en gewoon even helemaal totaal iets anders gaan doen. De tijden, de werktijden komen me niet meer uit. Vul het zomaar verder in. Jullie snappen wel wat ik bedoel. Hebben jullie daar tips voor?

SPEAKER_02 26:11

Ik denk dat het heel erkenbaar is voor heel veel mensen. Ja, dat denk ik ook, onder mezelf. Ik doe ook niet meer wat ik voor geleerd heb. Nee, ik ook niet. Ik denk je bent ook jong als je moet beslissen. En ik denk dat het niks mis is om je vleugels uit te spreiden. En ik denk ook, weet je, als je onderweg in je carrière of gewoon je werkzamer bestaan, dan komen er wel ooit dingen op je pad waarvan je denkt. Oh, dat lijkt me hartstikke leuk. Dus dan maak je een zijstap. En dan ga je een andere kant op. Maar ja, je hebt ook altijd mooi die basis, dat denk ik dan. Je komt altijd nog terug naar waar je vandaan komt. Kijk, daar heb ik er ook altijd van naar gekeken. En het mooie is, in mijn eigen geval, ik ben nog op latere leeftijd, oftewel tien jaar geleden, ben ik nu opleidingskunde gaan studeren. Dat is eigenlijk prachtig. War is juist natuurlijk ook overal mensen in organisaties bij de pink te houden. En ook vooral ook eigen trainingen te maken van hoe blijf ik aangehaakt. Of zitten mijn talenten juist op een ander plekje als je een beetje vastroest of tegen dingen aanloopt en mensen begeleiden. Dus ik vond die vraag een hele mooie. En ik heb natuurlijk zelf ook de carrière switch, de carrière switch, maar in ieder geval van het een naar het ander doorgegroeid. En als tip, ik denk vooral, luister heel goed naar jezelf. Want op het moment dat dat begint te kriebelen, dan wil dat zeggen dat er iets in je zit waar je iets mee wil, en dan is het ook het moment om daar eens naar gaan te kijken. Kijk, blijven zitten kan altijd. Maar als je verandert, dan kun je eigenlijk alleen maar gelukkiger van worden. En groeien, precies. En als je er ongelukkiger van wordt, dan heb je een keer een andere verkeerde keuze gemaakt. Maar ik zeg altijd, terug kun je altijd. En zeker als jij bij werkgevers gewoon goed en op een nette manier afscheid neemt, dan kun je vaak, ik hoor heel vaak tegenwoordig ook dat mensen dan toch even een uitstapje maken en toch weer teruggaan. Ik ben dus toen nog de MDGOVZ. En toen had je nog de bejaardenverzorger, zeg maar. Ik heb toen in Eindhoven als bejaardenverzorgster gewerkt. En ik liep dus wat zij ook zo zegt van ja, de weekenden, de avonddiensten. Op een gegeven moment ben je getrouwd. En dan loop je dan loop je tegenaan. Ik heb toen nog medische Cadres gedaan. En ik heb toen de kans gekregen om op de poli in het ziekenhuis, toen in Berhoven toe gaan werken. En ik was op een gegeven moment, ik was er ook helemaal klaar mee. En uiteindelijk ben ik dan de fotografie gedaan, en nu dus de uitvaart. Maar ik geloof ook heel erg, waar een deur dicht gaat, gaat er een mooiere deur open. En inderdaad, als jij niet meer fijn op jouw werk zit, dan straalt er uit naar alles van heel je privéleven, naar jezelf. Je bent niet gelukkig. En als jij niet met plezier werkt, dan moet je echt. Aan de andere kant, ik snap ook dat het een hele moeilijke stap is. Want het is veilig, je krijgt je salaris, je weet wat je hebt. Maar juist om wel die durven te doen, in het diepe te springen en te zeggen van nou, dit kan ik niet meer. Levert je vaak heel veel mooie nieuwe dingen op. Durven is groeien. Dus dat. Ik ben niet bang, probeer inderdaad. Dat is veilig, dat is goed, dan blijven we bij, maar juist. En dan ga ik een keer op het bek, zeg maar, dan tegenwoordigste tijd zijn. Kijk, vroeger, toen wij, ik was er nog best veel. Ik weet nog wel, ik heb even nog wel toen in de WW gezeten. Maar nu heb je het toch wel. En als je op je gemak kan kijken, als je wegmoeit en je moet vlug iets. Dan neem je misschien een verkeerde beslessing. Als je op je gemak kan kijken, wat bij je past. En je kan ook nog naar zo'n soort coach die met jou meekijkt. Ze is ook altijd aanraden. Dus dat is ook dat hier je aan. En ik wens jou ook fij vakantie. Ja no hoor. Als je alleen nog maar denkt dat je alleen maar op vakantie wil, dan is het echt tijd om te betrekken. Het is vandaag de top van Alice, die is aan de beurt. Wat koop is dat we alle twee? Ik heb een waaitje bij, maar dan heb ik straks even een foto. Jij hebt een noemde dat zo'n topping en capitalist. Misschien horen de mensen het zelf. Want af en toe wapper ik zo. Ik heb een intuitje ooit gekregen toen ik die mooi gekleurde tas gek. Ik had zo'n intuitje bij waar eigenlijk voor het geld is, waar je geld aan kunt doen. En toen dacht ik, oh, ik heb in mijn tas ook altijd mijn pillen en pleisters. En wanneer legt kruisjes. En zonder altijd zeg maar kreuzen. Dat kan er niet. Nou, je wel, want je kunt hem toch doen. Tot en met heel groot. Die heb ik dus altijd in mijn Twitch. Maar ook mijn kopijn heb, zeg maar dan. Dan kan je een tweetje op je voorhoofd. Dan heb ik een tweetje. En de maag, dan zit er ook in dat. Ik heb een rampje los erin gechetter. Ja, dat klopt. Dus dat. En dan zitten we alweer bijna 30 over. Het waar? Daar ben je niet. En zijn wij zo snel gegaan vandaag. Nou, dan moeten wij af gaan ronden. Ja, we zijn toen aan vakantie. Ja, we zijn toen aan vakantie. Oh, net terug uit het podcast. Ik heb wel gevoel nog steeds. Ik heb een hele mooie quote. Die had ik dus gekregen van een tante van John. Die waren in Frankrijk op vakantie en die waren heel erg aan het genieten van een klein mannetje dat wel heel lang bezig was om zand van het strand in de zee te scheppen, hoe mooi dat was. En toen stuurde ze erbij en toen dacht ik, die wil ik jullie echt meegeven. De normale dingen kunnen ooit zo bijzonder zijn. De schoonheid van gewoonheid. Maar je moet het wel kunnen zien. Nou, dat is toch prachtig poëtisch. Dat is een mooie afsluiting. Wij wensen iedereen een hele fijne vakantie. Fijne vakantie. Ik denk dat we vanaf september. Het is heel belangrijk. Geen dingen doen die je niet zou doen als wij erbij zouden zijn. Het is ook nog een belangrijke, zeker. En september dan gaan wij ook weer aan de bak. Ik kan zeggen. Nou, dus niet allemaal, en maak er iets van. Maak er iets van. Enjoy life. Tot de volgende keer. En als jullie heel mooi weer hebben hier in Nederland, hebben wij het ook. Ik zou zeggen.