S.2 Ep.4 - Smaak, visie en het hart van de stad

In deze nieuwe aflevering gaan chef‑kok van Cuines 33 Edwin Menue, ondernemer Steve Corthaut van Lifestyle Vlaanderen en Ruth Vandenberghe, burgemeester van Kortrijk, in gesprek over ondernemerschap, beleving en de kracht van vernieuwen.

Ze delen hun persoonlijke traject, uitdagingen en visie op hoe je als ondernemer of stad relevant blijft in een snel veranderende wereld.

Transcript

SPEAKER_02 0:05

Welkom iedereen bij Burgemeesters Ontmaskert. Alweer een nieuwe aflevering. Dat betekent weer drie nieuwe sterke profielen die samenwerken. Ik ontvang vandaag weer iemand uit de gastronomie. En wat voor een. Iemand van het beleid en iemand uit de lifestyle en ondernemingswereld. Welkom, dames en heren. Een hele goede middag. We gaan een aantal thema's bespreken vandaag. We beginnen meteen met de eerste ondernemerschap, natuurlijk. Het meest passievolle begrip, denk ik dat jullie, zeker, en als je ook natuurlijk, dat jullie allemaal wel mee te maken krijgen. Maar vooral we starten, stel jezelf even kort voor: wie ben je en wat doe je?

SPEAKER_01 0:46

Ik ben Edwin Menu. Ik heb een restaurant in Knokken, Queen is 33. Ik ben ondernemer, chefkok, restaurant eigenaar.

SPEAKER_02 0:54

En restauranteigenaar. Ondernem het zit natuurlijk in het bloed. Vertel eens, hoe lang doe je het al en hoe is het ooit allemaal begonnen bij jou?

SPEAKER_01 1:02

Ik ben beginnen koken toen ik 21 was, eigenlijk na een sportcarrière, mislukte sportcarrière. Ik ben dan eigenlijk beginnen koken.

SPEAKER_02 1:13

Maar je had voordien geen kokopleiding?

SPEAKER_01 1:16

Ik ben één dag in de week naar school geweest om een soort diploma te gaan. Sportdiploma. Dus ik ben eigenlijk laat begonnen, toen iedereen eigenlijk in middelbare school start. Aan een koksopleiding ben ik 1920. En toen ik 21 was, stond ik echt in mooie keukens te werken. En toen ik 23 was, ben ik gestart in oudsluis. Wat eigenlijk toen mijn droom was om op het hoogste niveau van dat moment te werken en veel te leren. Dan ben ik in een team van heel gedreven mensen terechtgekomen. Daaruit ben ik eigenlijk verder blijven doorontwikkelen.

SPEAKER_02 2:00

En hoe lang zitten jullie al in knokken?

SPEAKER_01 2:02

Vijftien jaar.

SPEAKER_02 2:05

Hoe ervaar je dat nu het ondernemen nu vergeleken met 15 jaar geleden?

SPEAKER_01 2:10

Uitdagend. En ook altijd, ik probeer me altijd aan te passen aan de situaties, aan de huidige tijd. Als je een coronaperiode meemaakt, dan denk ik er goed na. Vandaag de dag met al de issues in de wereld dat er bezig is, de huidige problematiek zijn de mensen zijn anders is. Zijn mensen veel eisender?

SPEAKER_02 2:36

Hoe ervaar jij anders? Wat is anders?

SPEAKER_01 2:39

De mensen zijn veel eisend, sowieso. Ik denk in knokken, zijn mensen sowieso best veel gewend en wij kunnen daar goed mee omgaan. Maar ik vind dat hospitality een zeer grote factor is factor. Je kan op heel veel plaatsen goed eten, maar ik denk dat je met hospitality echt het verschil kan maken met feeling en passie. Een beetje de beleving.

SPEAKER_02 3:06

Als je zo meteen nog een thema komt uitgebreid aan bod, maar dat is heel belangrijk, tegenwoordig. Superbelangrijk. Het is die combinatie, zeg maar. Stief, ik kom even tot bij jou. Wie ben jij precies?

SPEAKER_00 3:18

Stief kort houd, uitgever van Lifestyle Vlaanderen, het Coffee Tablebook. En organisator van de podcast, de Events en noem maar op.

SPEAKER_02 3:26

Ja, ondernemen, het is ook een soort van ondernemat jij doet.

SPEAKER_00 3:29

Absoluut, absoluut. Ik ben ook vrij jong eigenlijk gestart, ik ging niet zo graag naar school. Ik ben eigenlijk gestart op mijn 19, en toen deden we nog cartografie voor steden en gemeenten. En toen bestond de GPS toch niet. Het was geen mail, alles met de vaak. Het is al zo lang geleden, Stef. Maar als je er terugkijkt, vond ik ook wel een hele leuke periode, natuurlijk. Ja, met de komst van de GPS. Verdwijnen natuurlijk al die kaarten en toestanden. En ik heb nog geweten, we hadden echt op kantoor een tekentafel, zoals een architect. En wij tekenden echt de straten erbij, en de straatnamen en de stratenlijsten. En dan verandert natuurlijk de wereld en dan moet je schakelen. En zo zijn we gaandeweg, eigenlijk met allerlei projecten begonnen. En tot nu hier zitten, natuurlijk, met het Lifestyle verhaal in de laatste zes jaar.

SPEAKER_02 4:22

En hoe ben je daar eigenlijk bij beland? Wat was er nood aan Lifestyle?

SPEAKER_00 4:27

Ja, het is natuurlijk, als je zo in die marketing belandt als jong mannik, ik was 19, ik moest de baan op. Ik zag 10, 12 klanten per dag. Helemaal zenuwachtig voor ik durfde binnen gaan. Of wonderlijk al vier keer verbijde deur om te kijken of een geval in de winkel stond. Dus en dan moet je daar natuurlijk zo'n advertentie. Verkopen. En dat is wel spannend. Maar natuurlijk, er waren toen nog heel veel magazines. Van die glossie, luxueuze magazines. En dat is eigenlijk altijd.

SPEAKER_02 4:57

En dat moet je oboksen.

SPEAKER_00 4:58

Ja, dat is ook altijd mijn droom geweest. En ik moet zeggen, we hebben veel dingen gedaan. En wij ook nog andere dingen dan Lifestyle op dit moment. Andere magazines, andere titels. Maar ik vind het wel belangrijk om onze klanten in de juiste doelgroep te duwen en ervoor te zorgen dat ze echt wel reactie krijgen. En dan merkte ik in het verleden natuurlijk wel heel vaak gezetjes en flyertjes en van die toestanden en allemaal, wat eigenlijk allemaal binnenkomt en verdween in de prullen. Ik vind het wel belangrijk om kwaliteit te bieden, iets wat blijft leven. En ik denk dat we, nu in dit geval, met Lifestyle, dat wel bereikt hebben. En daar ben ik heel blij mee.

SPEAKER_02 5:41

Maar met dit boek heb je het echt wel tot een hoger niveau gedeeld. Absoluut.

SPEAKER_00 5:44

Met heel veel bloed, zweten en tranen. Maar daar ziet natuurlijk niemand, en dat hoeft ook helemaal niet. Ik heb vroeger ook dingetjes gedaan die heel gemakkelijk te kopiëren waren. En creëer natuurlijk. Als je dan wilt groeien, ook in die periode, hadden we dan ook wel personeel en mensen op de banen en toestanden. Maar ze kopieerden heel vaak en ze maakten dan mijn rekening. Maar uiteindelijk heeft je product op bepaald moment geen waarde meer. Want ze beginnen dan met prijzen, zaken en toestanden. Ja, is er dan tijd voor iets anders. En ja, zijn we op dit idee gekomen.

SPEAKER_02 6:21

Je bent begonnen in Limburg, zes jaar geleden, ondertussen in Gans Vlaanderen, bedekt. Wat is de volgende stap?

SPEAKER_00 6:28

Nederland, we hebben nog een stukje Maastricht gedaan, omdat het eigenlijk zo toch wel tegen Hasselt grenzen zijn. Maar een kwartiertje van elkaar. De vraag kwam ook op een bepaald moment wel van die Maastricht handelaars, restaurants en de verder, die dan ook die boeken natuurlijk in Belgisch Limburg zagen. En dan hebben we eigenlijk een soort van bijlage gecreëerd in Belgisch Limburg van Maastricht, ook met de burgemeester van Maastricht, trouwens. En ik moet zeggen, de eerste editie was dan, de eerste keer dat we dat gedaan hebben was vorig jaar. En dat was heel dun. En nu de volgende keer deze editie die dit jaar verschenen is. Ja, die mensen die zeggen van ja, nou ja, natuurlijk stief, dat vind ik wel leuk, want we zien je boeken overal wel liggen. Daar wil ik ook wel eens staan, uiteraard. Heel leuk, heel goed, maar nogmaals, hard werken. Elke dag opnieuw ses morgens, tien uur z'n avonds thuis.

SPEAKER_02 7:25

Een van de thema's straks is ook de toekomstperspectieve. Ik denk dat ik al een vermoeden heb waar wat dat antwoord gaat zijn. Maar dat zijn we nog niet, dat zijn we nog niet. Ik ben natuurlijk ook de burgemeester van Korrijk, in ons midden. Goedemiddag.

SPEAKER_03 7:37

Hallo, goedemiddag. Ik ben inderdaad, Rud van den Bergen, burgemeester van Kortrijk. En ik hoor hier twee topondernemers voor mij, eigenlijk. En ik was aan het denken, eigenlijk is een burgemeester ook wel een ondernemer. Want je hebt enerzijd je stadsorganisatie, dat is echt wel een bedrijf, 1600 medewerkers, maar eigenlijk hele stad is wel iets dat je moet runnen als een bedrijf. Je moet korte termijnoplossingen hebben en probleemoplossingen. Maar je moet natuurlijk wel een beleid hebben op lange termijn. Je moet zorgen dat uw stad draait, dat de boekhooding klopt. Dus eigenlijk is dat ook wel een vorm van ondernemen.

SPEAKER_02 8:14

En als burgemeester, bent u Willen, ook 24 op 7 beschikbaar?

SPEAKER_03 8:19

Ja, dat is zo. De GSM altijd in de aanslag, altijd bereikbaar.

SPEAKER_02 8:25

En als je in de stad rondloopt, uw bewoners spreken je constant aan voor het minste. Zo is dat ook. Dat moet wel zo doen.

SPEAKER_04 8:33

Dat ook niet.

SPEAKER_02 8:34

Ja, ik kan me voorstellen als burgemeester, dat is eerder wel die boom moet uit. Of ik heb een aanvraag voor dit. Dat is zo. Ik denk dat je met het minste wel aangeklapt hebt. Als ze durven.

SPEAKER_00 8:44

Sommige mensen vinden het.

SPEAKER_03 8:46

Vincent mondig hoor. Heel mondig. En mensen zeggen: je bent zo het eerste aanspreekpunt als burgemeester en het laatste. Het eerste als het echt effectief, de vuilbakken en trottoir en heel kort bij, en soms ook wel eens schrijende situaties, als mensen echt niet meer weten, dan komen ze ook wel. Dus echt zo dat eerste en dat laatste aanspreekpunt. Maar ik vind het als burgemeester wel heel belangrijk dat je toegankelijk bent. En dat je tussen de mensen staat en dat je toont van kijk, ik ben er voor u. We gaan samen naar een oplossing zoeken. Het lukt of het lukt niet, maar ze moeten wel een verhaal weten.

SPEAKER_00 9:21

Ik denk het ook wel belangrijk is om je zo op te stellen. Toegankelijk, niet onbereikbaar.

SPEAKER_03 9:27

Nee, dat gaat ook niet aan de burgemeester. Nee, absoluut niet. Dus als je naar de bakker gaat, of waar dan ook? Garandeerd kom je met een paar doctuers terug.

SPEAKER_02 9:37

Welke rol speelt eigenlijk het ondernemerschap in een soort van toekomstvisie voor kort?

SPEAKER_03 9:43

Wel, in feite kort is echt wel verbonden aan die doelmentaliteit en die ondernemerstiel zit daarin. Is dat niet Vlaams? Ja, typisch West-Vlaams, maar het zuiden van West-Vlaanderen is dan nog een keer ja, maar dat extra, en dat komt door de geschiedenis die Vlasindustrie. En dat waren zo die neste werkers, aan de leien, die Vlosser. En die hebben zichzelf altijd moeten heruitvinden. Want natuurlijk, de geschiedenis. Vlaams, natuurlijk product, er kwamen andere producten, dat is zo. En die vlossers hebben zich altijd opnieuw uitgevonden. En daarvan komt echt wel die innovatief, creatief, out of the box. We gaan wel weer iets vinden. En dat zit echt in ons DNA zo. Dat is ook heel belangrijk in onze geschiedenis, maar zeker ook voor onze toekomst.

SPEAKER_02 10:34

Tweede thema dat we aansnijden, is beleving. Alles is beleving tegenwoordig. Alles moet beleving zijn, iedereen is beleving, nu gastronomie, het culinaire. Jij moet jezelf ook dagelijks heruit vinden in die keuken, toch?

SPEAKER_01 10:48

Ja, en eigenlijk met ons, we hebben een nieuw concept dat we nu doen, maakinus. Ik denk dat dat originel is in België. Dat is echt heel erg gericht op de beleving. Dus bij ons moeten de gasten om zeven uur binnenkomen. We veranderen vijf keer van de ruimte. Vijf of zes keer. Je start in een aperitiefruimte met aperitief muziek en lounge muziek. Je krijgen enkele amuzes. En wij van de keuken zijn met een team van drie in totaal, en mijn vrouw in de bediening. Dus we hebben met een heel klein team dat we daar runnen. Wij zijn eigenlijk allemaal in diezelfde ruimte. En we schuiven mee op met de mensen naar de volgende. Ze krijgen een hapje in tussenruimte. En dan kom je eigenlijk in het restaurant dat je rond een koude keuken zet. Dus mensen zijn constant met ons in contact. Dan pakken ze eigenlijk mee naar de warme keuken, dan krijg je rechtstaan terecht. Doen de rondleiding in de kuilden. Die mensen vinden dat fantastisch. Oh, dat is wel tof. En eigenlijk eindig je terug voor de koffie, eindig helemaal vooraan in de ruimte. Dus met een rookmachine.

SPEAKER_02 11:56

Ik ben je al aan het doen.

SPEAKER_01 11:59

Het is eigenlijk een soort afterdinner ruimte dat de gordijn naar beneden zijn gekomen. Dat is wel tof. Ik denk dat de mensen een heel groot pand zijn. Het is 26 meter diep.

SPEAKER_02 12:11

Hoeveel couverts heb je dan zo? 16 persoon. Ja, is wel het toppunt van beleving, denk ik dan. Ik denk toch. Zeker toch wat hoger ik dat betreft, dat heb ik nog nooit gehoord.

SPEAKER_01 12:22

En we zijn ook, we gaan heel erg op een beleving. Ik ben heel veel bezig. Ik maak mijn eigen keramiek. Ik verzamel antiek zilver, dus ik gebruik heel veel zilver in mijn restaurant. Ik ben de moderne inrichting. Ik denk dat het veel in het zo, dat is wel tof. Je beginnen veel ziel in te steken. Ja, knap zeg je.

SPEAKER_02 12:42

En hoe zie je dat beleving toekomstgericht? Want dit is nu een nieuw concept. Hoe lang ga je dat zo doen?

SPEAKER_01 12:49

Ja, ik probeer dat aan te voelen. Ik denk dat wij 15 jaar geleden zijn we gestart met een soort tappa-concept. We kregen eigenlijk binnen zes maanden Michelinst daar voor tappas. Dus toen in België waren wij ook best wel vooruitstreven. Je bent altijd vooruitstreven, ik zeg niet altijd, maar dat proberen we al te zijn. We probeen altijd een stapje voor te zijn in ondernemen.

SPEAKER_02 13:10

En waar haal je je idee vandaan? Heb je dat ergens gezien, of hoe beden je zoiets?

SPEAKER_01 13:15

De idee is eigenlijk gekomen over het feit dat we voelen dat persoonlijkheid belangrijk is. En die beleving en. We hebben daar gewoon heel lang over nagedacht in geen groot team. Met een klein team, waar wil je een heel bijzondere beleving aanbieden voor mensen die daarvoor over staan, natuurlijk wel een risico, denk ik, of zo.

SPEAKER_00 13:45

Ik kan me best voorstellen, het is natuurlijk wel een beleving, maar dat mensen anders gewoon zijn, natuurlijk.

SPEAKER_01 13:53

Een klassieke keuken, als ze klassiek gaan tafelen, dat ze dat verwachten en dat dit een ander concept is. In het restaurant zit je best wel lang. In het restaurant zit je best wel lang. Ik zou zeggen, kom eens langs: dat is een heel constief, ik zet het precies aan.

SPEAKER_00 14:10

Ja, absoluut. Nee, maar ik bedoel ook wel positief, voor alle duidelijkheid. Maar ik vind het een heel top idee.

SPEAKER_01 14:17

Het wordt heel positief ervaren. Ja, maar voor mij een vast cliënteel is als iemand één keer in de twee à drie maanden komt, is dat voor mij al echt een klant die. Ik ben heel blij als iemand twee keer per jaar komt, dat snap ik. Het is ook echt voor een speciale gelegenheid. Serveer 19 dingetjes in totaal.

SPEAKER_02 14:44

Ik ben getriggerd. Zeg, over die beleving gesproken, hoe zet jij klantenbeleving eigenlijk in?

SPEAKER_00 14:53

Die beleving creëren we uiteraard.

SPEAKER_02 14:54

En dat klanten moeten moeten terugkomen elk jaar, dat is de bedoeling.

SPEAKER_00 14:57

Ja, absoluut. De kwaliteit is er sowieso en dat vind ik sowieso wel belangrijk kwaliteit boven kwantiteit uiteindelijk. En natuurlijk, die evenementen. Als het boek eigenlijk klaar is, geef ook altijd een evenement.

SPEAKER_02 15:12

In elke provincie doe je dat?

SPEAKER_00 15:14

In elke provincie, ja. En daar creëren we wel wat beleving met Danseacts. En onlangs voorgaden de aquarium met de zenuwminnen en live band en van die toestanden. Maar het is vooral de bedoeling om die mensen samen te brengen. Een beetje netwerken. En acten te verbinden vooral. En daar slagen we wel het best in. En dan ja, nu de podcast sluit er eigenlijk op aan. Social media ook. Ik bedoel, het is niet alleen print, maar ik vind wel printen heel belangrijk, omdat print ondersteunt online en andersom. En het is ook tastbaar. En ja, online is allemaal heel vluchtig en mensen zijn snel vergeten. En dit is toch wel een collectorsitem ondertussen geworden. Ja, ik ook. Ik verzamel het ook allemaal.

SPEAKER_02 15:57

Hoe werkt Kortrijk eigenlijk een soort van beleving in een stad in de hand?

SPEAKER_03 16:02

Ik denk dat een kwalitatieve, publieke ruimte heel belangrijk is. Kortrijk was vroeger een pâtisseriestad, waarin ik niets te beleven viel, maar echt die heel dood was. En eigenlijk zijn we nu al uitgegroeid tot een bruisende stad. Heel compact, met alle faciliteiten van een grote stad. En dat is eigenlijk begonnen door in te zetten op stadsvernieuwing. We hebben onze leienboorden aangepakt aan de broodhoor. Die kwalitatiever heel veel onthart en vergroend. Aangename plekken maken, waar de mensen kunnen samenkomen. En dat is eigenlijk zo de basis van heel veel. En dat heeft wel geloond. Dat is een heel lang proces geweest, daar zijn we nog mee bezig. Maar we hebben hele tofflekken. En dat gecombineerd met het organiseren van grote evenementen, van echt wel te zorgen dat we een smoel hebben inzet op bepaalde stromingen. Ik denk maar aan iedereen weet dat Alcatras in Kortrijk was, maar ook Camping Kitchen bijvoorbeeld, voor elk wat wil. We hebben de Warmste Week gehad. We hebben nu mijn restaurant gewonnen. Dat zijn allemaal zaken die zo tonen dat Kortrijk wel bruist. Mens willen dus terugkomen. En dat is echt wel zo. Inmiddels hebben wij ook een kleine 19.000 studenten, nationaal en internationaal. Dat brengt een enorm goede vibe in uw stad. Die kwalitatieve ruimte, ik denk dat dat heel belangrijk is. Die beleving ons winkelcentrum hebben wij echt ook ingezet op beleving iedereen weet, winkelcentra hebben het moeilijk, veel leegstand en zo. Maar daar hebben wij echt samen met de handelaars en de inwoners ingezet op veel vergroening, bankjes, speeltuigen voor de kinderen. Echt die beleving. Je kan zo naar een shoppingcentrum gaan, gewoon gaan shoppen. Bij ons in Kortrijk kom je dan om te genieten, om te beleven. En ik denk dat dat heel belangrijk is. Zit hem in de details. Ja, en de details, maar toch zorgen dat Bruus dat leeft en dat de mensen daar willen zijn. En onze bezoekerscijfers zijn enorm gestegen doorheen de jaren. Een kritische vraag vanuit de ondernemer.

SPEAKER_02 18:11

Stief, waar zie jij vandaag nog werkpunten in jouw bedrijf?

SPEAKER_00 18:17

Werkpunten. Werkpunten is vooral de branding. De branding van Livestra in Vlaanderen is wel belangrijk voor ons. Dat mensen het kennen, herkennen, blijven zien. En de opvolging en correctheid is wel heel belangrijk, heel moeilijk ook. We zitten met vier graaf ontwerpers, die eigenlijk constant met onze bezig zijn. En natuurlijk om alles na te lezen, na te kijken en geen fouten te maken, ook nog in de drukbestanden naar de drukkerij toe. De distributie, mensen staan er allemaal niet bij stil, maar dat is ook wel een heel werk, ook met die gepersonaliseerde covers, je moet ze allemaal sorteren, mensen allemaal opbellen, die afspraken boeken. Met vier bestelwagens. En acht mensen zitten we dan te leveren, natuurlijk, ene rijdt, de andere levert, om niet te moeten naar parking zoeken. En zijn allemaal van die dingen die natuurlijk praktisch heel omslag zijn.

SPEAKER_02 19:10

Niet een hele machine achter, toch?

SPEAKER_00 19:11

Ja, maar eigenlijk, als je daarmee staart, ook helemaal niet bestilstaat. Ik weet nog, het eerste boek heb ik gewoon zelf met de camionetten gemaakt. Zo gaat dat, hè? Groeien natuurlijk. En dat was ook, van zes uur morgens tot twaalf uur. Daarna was ook nog wel een puntenpakje. Dat is ook wel uit.

SPEAKER_02 19:32

Ik stel jou ook eigenlijk die vraag: wat zijn voor jou nog zo? Daarom ben ik hier ook vanmiddag. Hoe doen jullie dat?

SPEAKER_01 19:41

Hoe hebben jullie dat tot nog toegedaan? Te weinig Instagram. En zo werkt, maar ik ben niet zo top in Instagram en zo. Ik sta altijd in mijn keuken. Maar dan moet je misschien uitbesteden? Ja, dat werkt wel. Social media is echt wel. I know. Ik ben echt zo iemand die altijd in de keuken is al bezig is met zijn gasten. En soms is een beetje mijn zwakpunt. Ja, oké. Een werkpuntje. Dus uitbesteden.

SPEAKER_02 20:16

Rud, hoeven ze dat in kort?

SPEAKER_03 20:18

Wat zijn zo de minpuntjes en hoe werken jullie daaraan? Als het gaat over ondernemerschap, denk ik als overheid in het algemeen dat wij veel te veel regels hebben. Overheid. Ik probeer er te zijn om jullie te faciliteren en om het gemakkelijker en haalbaar en eenvoudig te maken. Maar al te vaak botsen we op al die overbodige regelen.

SPEAKER_02 20:43

Dat is geen stadsprobleem, dat is een nationaal probleem. Dat is een nationaal.

SPEAKER_03 20:46

Ja, absoluut. Maar dus lokaal proberen wij dan toch zoveel als mogelijk de ondernemers te ondersteunen. Eén aanspreekpunt. wij gaan ze dat wel begeleiden. Dus ik denk dat dat wel belangrijk is als we willen dat de ondernemers goed aarden en floreren in je stad, dat je ze op die manier wel kan ondersteunen.

SPEAKER_02 21:06

Volgende werkpuntje is creativiteit. Ik kijk meteen aan jou uit, want jij bent de meest creatieve, denk ik hier aan tafel, als ik jou bezig heb met je verhalen, met je concepten, hoe blijf jij creatief om nieuwe dingen te ontdekken?

SPEAKER_01 21:22

Ik ga veel wandelen in de natuur. Ik probeer zo weinig. Ik vind het moeilijk om je doe overal inspiratie op.

SPEAKER_02 21:33

Maar het is niet zo dat jij ergens gaat eten in een ander land, in een andere stad of te ver.

SPEAKER_01 21:39

Als je echt een eigen keuken wil, met echt zo en diepgang, dan vind ik het mooiste dat uit jezelf komt. En natuurlijk alles is al een keer uitgevonden geweest. Er zijn in mijn ogen te veel chefs die naar andere restaurants kijken. Het is ook veel moeilijker om iets uit jezelf. Wikkel om te creëren. Je eigen touchdown te geven. Een boswandeling of een strandwandeling doet daar vaak goed aan. Het maalt al in je hoofd en dan valt de puzzelstukjes dan soms samen. Ik doe inspiratie op andere plaatsen en restaurants. Do die keramiek, door kunst. Ik vind hier in deze ruimte vind ik mega boeiend. Hier heb je een circle. Ja, dat is inspirerend. Antiek vind ik ook heel boeiend. Ik ga elke week naar een antiekmarkt om voor items te zoeken. En dan gebruik ik die intergeer ik in mijn restaurant.

SPEAKER_00 22:39

Die academiek heeft wel rust, hè, heb ik alles gehoord.

SPEAKER_01 22:42

Zo heb ik ook al gedaan. Als je één iets moet maken, als je er zo 20 dingetjes moet maken, dan brengt het alweer wat sperren. Mercess, heel.

SPEAKER_02 22:51

Secief, en bij jouw creativiteit, waar haal jij die?

SPEAKER_00 22:54

Dat is natuurlijk wel. Ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen, maar die radars in mijn hoofd blijven ook wel draaien, dag en acht. En zit op alles maar na te denken. Ik weet niet hoe dat komt eigenlijk.

SPEAKER_02 23:09

Maar is dat niet het nadeel van een zelfstandige dat die knop uit nooit gevonden?

SPEAKER_00 23:14

Ja, is toch een voordeel.

SPEAKER_02 23:16

Thuis spreken ze daar anders hoor.

SPEAKER_00 23:20

Ik sta nooit uit. Ik doe ook wel wat inspiratie op. In de zin van ik kijk ook wel naar andere landen, andere culturen.

SPEAKER_02 23:30

Bestaat dit in andere landen?

SPEAKER_00 23:31

Nee, maar waar ik van droom, is eigenlijk dat er een hologram. Als je het boek opent dat er hologram uitkomt. Dat ik wel heel graag wil ben ik al heel lang naar op zoek, dat is moeilijk.

SPEAKER_02 23:42

Wacht, is er niet zo'n nachtwachtserie? Kit net. Is dat niet meer aan een hologram?

SPEAKER_00 23:49

Nee.

SPEAKER_02 23:49

Oei, ja, het zal niet zijn.

SPEAKER_03 23:50

Vroeger en de Efteling, zo gaat het ook.

SPEAKER_00 23:55

Maar ze zijn er van die gekke ideeën, maar je moet ook altijd wel een beetje vooruitstrevend zijn. En we hebben nu binnenkort iets in productie laten gaan, waar ik nog niets ga over zeggen vandaag. Nee, gaan we een half april voorstellen op het volgend evenement in het Gent. Maar dat is weer iets vooruitstrevend, maar ik ga het niet verklappen.

SPEAKER_02 24:15

Ik weet het allemaal, maar ik ga nog niet vertellen. Goed, het thema Lifestyle is eigenlijk een open vraag die ik jullie nu gaan stellen. Wat maakt, en dan kijk ik vooral naar jullie twee. Wat maakt zowel leven als ondernemen in West Vlaanderen zo aantrekkelijk?

SPEAKER_03 24:36

Wel, ik denk West Vlamingen, ik heb het al gezegd, zijn echt de doeners. Dat is zo. Work hard, play hard, ze zijn ook echt de genieters. Ik denk ook dat die kerktorenmentaliteit wel een beetje in ons voordeel spreekt. Mensen gaan niet te ver buiten de grenzen zijn zeer loyaal aan de provincie. En willen daar dan ook echt maken, eigenlijk. Zorgen voor elkaar en netwerken. Ongelooflijk in West Vlaanderen. Dus ik denk dat dat wat meespeelt. De provincie, maar dan kortrijk, een middelgrote stad, dat is ook zoiets, dat is net groot genoeg om iedereen mee te hebben. In hele grote steden heb je natuurlijk roepen die er dan gemakkelijk uitvallen. In een middelgrote stad heb je dat niet. En dan West-Vlaanderen, Zuidwest-Vlaanderen, denk ik die familiebedrijven, die echte KMO's. Je hebt niet die grote multinationals, zij is ook minder onderhevig aan die grote geopolitieke stroming. En ik denk dat dat echt wel zo is die wortels, dat dat toch wel het grote verschil maakt in West-Vlaanderen.

SPEAKER_02 25:39

Jij bent van origine, geen Zeus-Vlaanderen. Geen West Vlaam.

SPEAKER_01 25:46

Dat neigt heel erg aan bij de West-Vlaamse mensen. Ja, toch wel? Wein gewoon en hard doen. Wij het voordeel natuurlijk dat we in een streek zijn met fantastische producten. Ik bedoel, de Zwinregio als kok is super dankbaar. Ik ben daarmee opgegroeid. Noordzee. Het beste van land en zee, eigenlijk. En lokaal. Wij werken heel veel met lokale mensen. Dat is heel mooi om dat te gebruiken, in onze keuken te intereren.

SPEAKER_02 26:21

Stief, jij bent weliswaar ligger. Niet negatief natuurlijk. Maar wat typeert volgens jou, want jij werkt natuurlijk met West-Vlamingen. Wat typeert volgens jou zo die typische West-Vlaamse mentaliteit?

SPEAKER_00 26:34

Vooral die hardwerkende mentaliteiten. Ja, dat herken je wel. De Willinazens mentaliteit, zoals ze hem allemaal kennen. En ik denk wel dat die West-Vlamingen, om het zo te zeggen, ook heel toegankelijk zijn. Ondernemend zijn, ik hoor het net vertellen, dat heel veel netwerken en zo. Maar als ik het dan heb over mezelf, was ik heel verlegen. Of toch wel met een bang hartje om naar West-Vlaanderen te gaan als Limburger.

SPEAKER_02 26:59

Wat verwacht je of wat dacht je misschien?

SPEAKER_00 27:01

Ja, ik weet het niet. Ik bedoel, in een klein Limburgje kom ik daar in het grote West-Vlaanderen. En ja, ik kende daar helemaal niemand, of zo. Dus ja, ik begin daar als de eerste nieuws te open. Dat was wel eigenlijk al snel aan de gang. Heel gastvrij, vriendelijk. Het tasje koffie stond klaar, of thee. En dat zeg ik ongelooflijk.

SPEAKER_02 27:28

Het is gastvrij en bang voor niks eigenlijk.

SPEAKER_00 27:31

En ik heb toch ook wel gemerkt dat Limburg en West-Vlaanderen wel matchen. Een andere provincies ook, maar anders. Dat is.

SPEAKER_02 27:47

Ik begrijp het wel, de onderliggende. Het langstaalboek, onze tafelbijbel. Hij ligt hier op tafel natuurlijk. Het verbindt jullie hier allemaal aan tafel, want je staat er ook één uiteraard. Hoe is de reactie van jouw klanten? Ligt het bij jou in de zaal?

SPEAKER_01 28:04

Ik geef ze regelmatig mee bij mensen en die zijn heel blij als ze mee zeggen. Heel blij.

SPEAKER_02 28:09

En dan leuke reacties gehad?

SPEAKER_01 28:10

Ja, ze leggen dat op tafel. Dat is een deel van hun interieur, denk ik.

SPEAKER_02 28:19

Ook een leuk item om, denk ik, in stadhuis, gemeentehuis te leggen.

SPEAKER_03 28:23

Tuurlijk, dat is een beetje een statussymboolsen.

SPEAKER_01 28:28

Het is zeer leuk dat je dat iedereen zijn eigen privé over heeft, en dat is zeer leuk.

SPEAKER_02 28:35

Het verbindt natuurlijk alle leuke adresjes binnen jullie regio.

SPEAKER_03 28:40

Het is een luxe gets, laten we zeggen.

SPEAKER_02 28:43

Ik zei het bij het begin al als afsluitvraag, vraag ik altijd een beetje naar de toekomst. Waar zie jij jez in tien jaar? En is heel Nederland ook onder de lijf bountystrand of zo.

SPEAKER_00 29:00

Dat we eigenlijk alles kunnen aanbieden. Vind ik wel belangrijk. Ik heb er straks al gevermeld dat we onze klanten goed willen ondersteunen en goed willen zoaneren. En dan moet je eigenlijk ook alles kunnen aanbieden, zowel print als online. We hebben nu ook iemand aangehouden waar me zeggen, die websites ontwikkelt, maar niet zomaar websites. Ja, de Holgraan droom ik natuurlijk van, maar dat zal nog wel even duren. We hebben tien jaar, hè, Steve? Ja, daarom. Ik vind het wel belangrijk dat we dat je eigenlijk niet meer langs Lijfest Vlaanderen zou kunnen kijken. En dat iedereen het kent.

SPEAKER_02 29:32

Dat zou mooi zijn. Wat mag ik jou toewensen? Of waar zie jij?

SPEAKER_01 29:38

Een goede gezondheid mag ik me toewensen. Dat spreekt voor zich. Zakelijk gebied. Ik hoop dat ik altijd mee met de tijd ben. Openstaan voor nieuwe uitdagingen. En dat ik mensen kan inspireren en jonge mensen die bij mij komen werken, of mensen helpen. Een nieuwe generatie opleiden. Gasten blij maken. Gelukkig verkopen.

SPEAKER_02 30:05

Ja, dat is mooi.

SPEAKER_00 30:09

En dat vind ik zo mooi aan zo'n restaurant. Dat het allemaal fysiek is. Je ziet elkaar, je voelt die vibe, je beleeft de geuren, de smaken. Ja, dat is toch fantastisch. En waar ik vaak wat ik minder leuk vind, is dat vaak tegenwoordig alles gaat via call centers, via mail, en je weet niet meer te maken hebt. Ja, die persoonlijke touches zeggen. Dan proberen wij ook wel te creëren door die mensen samen te brengen, door hier vandaag samen te zitten. Na dat fysiek contact.

SPEAKER_02 30:42

Rut, wat wordt de toekomstvisie van Kortrijk?

SPEAKER_03 30:45

Vijf of tien jaar, ik zou zo graag hebben dat kort rek, zo'n beetje bleef gaan op de land. Ja, voilà, echt een supergoede vibe. Plazant. Maar dat zo ook een beetje een verborgen parel bleef. Dat de verrassing erbij zit. Want nu is dat heel vaak als mensen in kort reken komen, die zegt. Ik wist dat niet. En eigenlijk vind ik dat wel plezant en dat mag wel blijven. Dus het is een beetje dubbel. We willen sowieso veel meer mensen aantrekken, we willen op hetzelfde al verder gaan. Ik zou ook wel heel veel willen met mobiliteit. Ik denk dat is zo'n factor die heel belangrijk is in steden. En ik zou daar in kortrek wel zo'n beetje een voortrekkersrol willen inspelen. Het is heel moeilijk. Openbaar vervoer en deelmobiliteit en vergroenen. En hoe doe je dat allemaal. Dus voor steden is dat heel belangrijk. Dus ik zou zo wel op veel vlak hoor een beetje de voortrekkersrol blijven spelen. Maar ik zou het wel toch vinden dat dat verrassingseffect er ook altijd zo'n beetje dat Rabelse karakter.

SPEAKER_02 31:46

En zie je je zelf nog binnen tien jaar als burgemeester?

SPEAKER_03 31:50

Als de kiezer dat toelaat. En als mijn gezondheid toelaat, met veel plezier, absoluut. Nou, fijn hè.

SPEAKER_02 31:58

We'll talk again zou ik zeggen, maar ja, binnen tien jaar. Alles hartelijk bedankt om dat hier te komen. Bedankt ook voor het leuke gesprekje. En wat jullie betreft, bedankt om weer te luisteren en te kijken naar dit leuke programma. Tot de volgende keer.