S.2 Ep.6 - Van Lokale Trots tot Wereldambitie

Ondernemerschap, passie en vakmanschap staan centraal in deze aflevering. Een West-Vlaamse ondernemersfamilie vertelt hoe ze al meer dan 25 jaar maatwerkkeukens realiseren voor topchefs en internationale projecten, terwijl ook de burgemeester van Torhout zijn kijk geeft op lokaal ondernemerschap. Een boeiend gesprek over samenwerken over generaties heen, blijven vernieuwen en het creëren van echte beleving.

Transcript

SPEAKER_01 0:05

Welkom bij een nieuwe aflevering van Burgemeesters ontmaskert. Ook nu weer drie hele interessante mensen aan mijn tafel. Natuurlijk, West-Vlamingen. Wat had je gedacht? We hebben het over het lokale beleid en ras echte ondernemers. Om ons zelf even voor te stellen, stel ik voor dat je dat één voor één doet. Vertel je Stefanie, wie zijn jullie?

SPEAKER_00 0:26

Wij zijn Stefanie en Herman, dus vader en dochter van Maas Kitchens en Harobek. Wij vertegenwoordigen vooral het produceren en leveren van grootkeukens. Maar stel het aan ook privé.

SPEAKER_01 0:43

Je dochter heeft je al voorgesteld.

SPEAKER_04 0:44

Ja, een rachette een aarbekaar. Dus geboren het hoog. We zijn begonnen met inox te ontwerpen.

SPEAKER_01 0:57

En over wanneer spreken we? Hoe lang is dat geleden?

SPEAKER_04 1:00

2025 jaar geleden. De uitdaging was om het niet kunnen goed doen, we gaan het niet doen. We gaan er niet aan beginnen. En we hebben de lat heel hoog gelegd.

SPEAKER_01 1:14

Dat is een typische West-Vlaamse mentaliteit, dat is toch?

SPEAKER_04 1:18

De eerste keuken was de keuken van Peter Rozen. Dus als ze die kunnen voldoen, dan kan al de rest ook, dan komen de rest ook. Je had nog twee sterren, en twee misluinsterren. En daar hebben we de nieuke gebouwd. Hij was in het begin een klein beetje argwaan, dat je zegt, je hebt nog nooit geen keuken gebouwd.

SPEAKER_01 1:40

Logisch, logisch, toch?

SPEAKER_04 1:43

Ik verstonde wel. Maar we zijn er hard voor gegaan, en dat is gelukt. En daardoor hebben we dan meerdere andere chefs ook aangetrokken in België.

SPEAKER_01 1:54

Ja, dat snap ik.

SPEAKER_04 1:56

Ik aantal jaren zeiden: ja, oké, we hebben nu in België gedaan. We gaan nu een keer de stap verder gaan, we gaan een keer naar Nederland gaan. En zat dan een chef, de Herman. 2020 Romeo. Drie missen: oei, hoe zullen we dat aandoen?

SPEAKER_01 2:11

Nou, dat beter gaat dat wel.

SPEAKER_04 2:13

Dus in West Vlaming. We gaan er naartoe, we bespreken dat. We maken ontwerp het bivium, we hebben de keuken ook gedaan. En daardoor is er ook in Nederland meerdere projecten kunnen ontwikkeld worden. En op een bepaald moment zeiden we in België en in Nederland.

SPEAKER_00 2:33

Het was nog niet genoeg.

SPEAKER_04 2:35

Oké, we blijven uitbreiden, dat had nog niet genoeg. En dan kunnen er eentje pakken in Duitsland, Frankrijk, Italië. Maar we zijn nog hoger gegaan. We gaan ook kopen aangaan we gaan naar Noma.

SPEAKER_01 2:51

En dat waren altijd bij de betere restaurateurs, wat je nu benoemd.

SPEAKER_04 2:57

We schoten iets voor bij de betere, maar het is wel een risico, natuurlijk. Wat dan mis, is dat hand elkaar een huisje van elkaar. We zijn nog hoger bouwen en we gaan naar Noma, de beste restaurant van ter wereld toch. Twee keer of drie keer de beste van de wereld geweest. Een paar keer op en afgevlogen, waarom die ook keuken mogen doen. Dan was het natuurlijk.

SPEAKER_01 3:26

Wat kan dit nog toppen?

SPEAKER_00 3:28

Ja, het plafond, maar dan heeft hij toch nog iets uit zijn mogen te hoven, er moest nog iets gebeuren en moeten altijd uitdagingen hebben.

SPEAKER_04 3:37

Dan was de wereldstelling in Milaan. En minister Benchwa, die was verantwoordelijk, en zegt hij: kijk, in paviljoenen in Belgisch paviljoenen in Milaan, daar moeten we een keuken neerbouwen. Ik zei: Ja, het is goed, maar ik wil niet achter de koelissen zitten.

SPEAKER_01 3:58

Het moet een zichtbare keuken zijn.

SPEAKER_04 4:00

Dan wil ik een eyekatje maken. Dan moet het heel graaf zijn. Maar dan moet je zeggen, als je een eyetje maakt, voor aan zegt hij dat je Antwerpen meetraakt. Ik zei oké. En hebben een fornuis gemaakt, 6 meter lang in de vorm van een diamant. Paal. Helemaal geprooid, zo in de vorm van een diam. En die stond pal.

SPEAKER_01 4:22

Dat is wel een eyetje, sowieso.

SPEAKER_04 4:24

En op die manier hebben we door de jaren heen. We zitten nu 16, 1700 keukens. In alle verschillende landen en ook gebouwd in Dubai. Door die wereldentoonstelling, IJsland ook, rijk af. Was dat een beetje wereldwijd.

SPEAKER_01 4:42

Ik ga zelfs een aantal thema's met jullie bespreken. En een van de laatste vragen is: hoe zien jullie de toekomst? Ik kan al niet wachten op jouw antwoord. Want daar gaat komen. Maar ik kan eerst even naar de overkant van de tafel even kennismaken. Vertel eens even wie je bent, een burgemeester.

SPEAKER_03 4:56

Ja, ik ben Christoph naar het burgemeester van Torot. En jullie zal ik ondertussen tien jaar burgemeester zijn van de Charmante stad van Vlaanderen.

SPEAKER_01 5:05

Dat is toch kijk. Elke burgemeester zijn de stad toch altijd de Charmante of de beste of de mooiste vindt.

SPEAKER_03 5:10

Moeten een beetje sofoistisch zijn.

SPEAKER_01 5:12

Uiteraard, uiteraard. Nu, ik zei het al, ik ga een aantal thema's bespreken met jullie. Feel free om elkaar aan te vullen of een goed gesprek te hebben. Dus we gaan er meteen mee starten. Het eerste is natuurlijk ondernemerschap. Ik kijk meteen naar jullie richting, want het is een en al ondernemerschap. Vader en dochter, hoe valt dat mee om samen te werken met de papa, Stefanie?

SPEAKER_00 5:31

Goed. Niet omdat we hier samenzetten, maar eigenlijk weinig geheim voor elkaar. In die zin van geen blad voor Rosmond. Beiden, zowel mijn vader als ikz, gaan zeggen waarop dat staat, hij trekt mij mee. Maar ik trek hem ook mee.

SPEAKER_01 5:56

Heb je een andere visie?

SPEAKER_00 5:58

Jij bent een andere generatie natuurlijk. Ja, dat klopt.

SPEAKER_01 6:01

Botstadt dan?

SPEAKER_04 6:01

Oak botst niet, maar niet botsen is veel gezegd.

SPEAKER_00 6:07

Het zou wel een keer botsen, maar heel kort, een per totaal. Nee, dat staat hier niet samen.

SPEAKER_04 6:16

Daar ben ik ook tegen.

SPEAKER_00 6:20

Het kan botsen, dat klopt. 10 minuten een kwartier, we zijn beide niet koppen.

SPEAKER_01 6:26

Maar vullen jullie elkaar aan, ook qua functies. Heeft ieder ook zijn taak in het bedrijf?

SPEAKER_00 6:31

Het vloeit in elkaar. Het vloeit in elkaar, toch wel? Het vloeit in elkaar, dat wel. Maar ik zit eigenlijk nog niet zo lang in het bedrijf.

SPEAKER_01 6:38

Is dat voor jou altijd een droom geweest van ik ga dat sowieso ook doen? Of had jij andere ideeën mogelijk? Ik heb daar altijd.

SPEAKER_00 6:45

Ik ga daar heel eerlijk in zijn. Ik heb er altijd heel hard naar opgekeken naar wat hij deed en hoe dat hij deed. En echt het ondernemerschap op zijn niveau, maar ik heb eigenlijk altijd aan de andere kant van het verhaal staan, echt in de horeca. Ik had vroeger een kledingzaak in combinatie met lunch en events. Dat was in één industrie industriegebouw. Kort uitleg. Mijn vader zat toen in dezelfde straat, dus ik kwam van het benchen en zo. Ik ben er eigenlijk in opgegroeid als kind ook al veel gehoord, automatische tractaminen en thuis. Mijn man is eigenlijk ook altijd chef geweest en heeft zijn eigen restaurant gehad.

SPEAKER_01 7:32

Benieuwd naar die zijn keuken.

SPEAKER_00 7:34

Dat bij mij. Die zat bij mij en datzade pand. Hij deed de lunchen aan de venkant en ik deed de pij, een beetje. Uiteindelijk de events kwam te groot en te veel. En buiten zo, binnen zu. Dus de kleding had me beslist van kijk, we gaan minder en minder. En we gaan een keuze maken, maar je kunt geen tweede dingen goed doen. En dan hebben we gestopt met de kleding. Ze hebben verder gegaan met het evenement. Maar toen kwam corona. Dus dat had beter andersom geweest. Maar goed, alles gebeurt met een reden. En in corona ben ik eigenlijk een beetje op dat deken gaan broeien en meer en meer naar mijn vader geluisterd, want zij bleef wel wat doen. Maar nog veel meer tijd om samen te zijn. Dus ze is parde en mijn creativiteit kwam erin, zijn creativiteit. Dat begon in elkaar te vloeien. Vooral omdat wij aan de andere kant van het verhaal staan, of stonden, in de horeca zelf, konden wij ook dingen bijbrengen. En begon er zoiets te broeien. En op die manier ben ik dan stel ik aan samen met mijn man.

SPEAKER_01 8:44

En zijn op dit moment keuzes gemaakt om net die visie te behouden, of keuzes niet gemaakt om jullie visie te bewaren?

SPEAKER_04 8:52

Ja, dat wel. In feite is het een jaar of vijf, zes geleden. Ik heb een zoon en een dochter, en de zoon heeft zijn restaurant uiteraard. En was niet zwaar geïnteresseerd om mee een bedrijf te stappen in de Nokia.

SPEAKER_00 9:10

Nee, plus zijn restaurant doet het heel goed. en je amuseert er meer.

SPEAKER_04 9:16

Maar de plaat nemen, inoxje plaat nemen, snijden, en plooien en daar iets speciaals van maken en zo'n ding, dat staat niet echt fijn. Bij jou ook niet echt. Ik zei, ja, ik zit hier met 35 mensen, daar moeten toch iets mee doen. En als ik nog een boom rij. Het was een bedrijf die op één puntje ondersteunde. Ja, één pilaar.

SPEAKER_01 9:42

Het is gevaarlijk. Zeer gevaarlijk.

SPEAKER_04 9:44

Je kan het links en rechts steunen. En dan zit de boekel door jou en zeggen, die zoet op beter. Het is gevaarlijk. Het staan nu aan het hoogtepunt. Ik zei oké. En die nam dan iemand erbij en zei: ik weet niet zo zijn, maar het is ook een investeringsmaatschap. Oké, goed ja. Stefanie had dat niet doen. Steen had dat ook niet doen. Dus ik zou maar het bedrijf deels overlaten. Maar ze deden dat niet echt zo goed. Ze volden niet die speciale zaken, ze kan het niet maken. Het was eigenlijk echt productie en op het einde van de maand de cijfers. Het is wel van belang. Dat is niet onze visie. Die passie was weg, en die dingen was weg. Wij gaan iets creëren, een vleesrestaurant wil ik een fornuis maken, dat heb ik gedaan in de vorm van een cote los. Inlogs zijn los vorm. En dat bin, in feite, is de bar waar.

SPEAKER_01 10:45

Die creativiteit is toch samen. Vou toch wel leuk.

SPEAKER_04 10:47

Een visestaurant, wij hebben een vis van 4, 5 meter lang met zijn bakken ook in de staat en in de rond. De keukens zijn opengetrokken. Vroeger, over 20 jaar had ik gezegd: jongens, ze moeten niet meer achter die kousie blijven zitten.

SPEAKER_01 11:04

Ja, maar dat is nu wel heel fijn.

SPEAKER_04 11:10

Met je vriendin om naar die vrouw gaan eten. Babbelen of 20 minuten, oftewel op de ruzie, dan gaan twee uur. Maar anders, als je een open keuken hebt, je kijkt naar die keuken en je ziet die mensen bezig en komen elkaar de connectie.

SPEAKER_00 11:26

Maar ondertussen een lang verhaal en voor een lang verhaal kort, kleiner geworden.

SPEAKER_04 11:31

Op een bepaald moment zeg ik, oké, ik zie dat niet meer zitten. Jongens, ik ga dat meest. Ik ga weer veranderen. Die gedrevenheid verdwijnde bij mij ook. Ik heb ze venito pasta. Dan moeten vier jaar meer concurrentiebeding, blaad blijven. En plotseling komt Stefanie en dus gewoon.

SPEAKER_00 11:52

In die coronaperiode.

SPEAKER_04 11:55

Zo niet je niet. Ik zei elkaar. Ik zeg over dat moment.

SPEAKER_00 12:00

Je moet eerlijk zijn. Je waren wel er dagelijks mee bezig. En dat was nog leuk geweest. Dat was nog leuk geweest, en dat was zo nog toch. En je zit dan met drie aan een tafel. En dan nu op die manier. En dat zo. En ik zag, moet ik wel zeggen, zijn ogen blom niet meer. Maar dat was een natuur. En dat was de mist waarom? Het is een kindje en dat was niet meer. Veel hobby's door de jaren heen. Dat was zeven op zeven werken, zelfstandig op weekend. Ik ken dat allemaal niet. Dus dat was dat, die taalde en niks niet anders. Maar dat was weg. En ik denk dat je daar de impact niet had van voorzien. En op die manier, de man en ik zo van, wat gaan we doen? We proberen om hem er toch weer in te krijgen. Dat moet die ogen weer zo plinken, die levenslust.

SPEAKER_04 12:59

En ook van vroeger bij. Moet je naar wat doen.

SPEAKER_00 13:03

En dan was iedere keer kez dat die schouders van dat mag niet, mag je niet.

SPEAKER_04 13:07

We gaan een nieuwe fabriek zetten, en een nieuwe fabriekje zetten, weer machines gekocht, en nu, wat ook nu, al wat tussen mijn oren zit, geef ik mee. En soms moet ik, oh, papa, kan het je deleten. Nee, nee, nee, niet delete. Kom jong, het er maar allemaal in. En op die manier is het opnieuw begonnen. We zijn nu opnieuw weer twee jaar bezig. En ontwikkeling hebben we de Cobra gedaan. Ken je de Cobra? Uiteraard. Daar ga ik morgen naartoe.

SPEAKER_01 13:38

We hebben het over ondernemerschap. Daar kunnen we uren over blijven praten, natuurlijk. Hoe zien jullie dat in Toruud? Hoe steunen jullie eigenlijk beginnende ondernemers?

SPEAKER_03 13:47

Als ik dat hier ook hoor, ik ben zoon van een zelfstandig, een motorzaak, stoffen, capries. En het liefst wat dat allemaal deed, was eigenlijk troojerken maken. En we hadden ook op Thorout zo'n motoshow. Ik denk dat je er nog niet naar gelopen hebt. Ik denk dat je zelfs nog in trouw klied. Dat mijn moeder gemaakt, heeft het ook gedaan. En de manier waarop dat deed, als ik dat door, hoe van jullie, maar goed, dat kon samen doen met de mama en met de dochter die zou troonen, of de schoondochter. Dat is altijd een zeer creatief proces, altijd individueel. Het toont wel aan. Wat dat is, maar goed, je beseft ook wel, ze wilden daar echt voor gaan. Ze heeft dat ook met heel haar leven echt gedaan. Maar het is niet allemaal suiker en zeam. Je voelt ook wel aan van rondzelfstandigen, dat zij risico's nemen, het is allemaal niet zo vanzelfsprekend. En ik denk dat het ook belangrijk is als gemeente, als stad, om daarvoor open te staan en te zoeken, samen met je ondernemers, te kijken welke weg er vooruit is. En dat is wel iets wat ik open voor sta, wat dan samen met de mensen en dan ook wel dingen kunnen doen. En als wij onlangs een nieuw bedrijf train kunnen openen. Fantastisch mooie bedrijven die daar zijn. Het is ook wel enorm belangrijk en krijg daar zelf ook heel veel deugd van.

SPEAKER_01 15:02

Volgende thema is beleving. Tegenwoordig alles is beleving of moet beleving zijn. Ik kan me voorstellen, een Keuken is een zeer emotionele keuze. Hoe zorg jullie ervoor dat jullie klanten dat echt meemaken als een beleving? Zeker als jij van die speciale constructies maakt. Hoe verkoop je dat?

SPEAKER_00 15:21

Eerst en vooral luister naar de klant. Wat willen ze? Dat is het eerste. Mocht nooit uw eigen idee opdringen of het daar net nog over, het is ook het hart van de zaak, de keuken. Zoals dat mijn vader daar netto benoemde. Beleving is inderdaad wat hij ook een beetje heeft naar voren gebracht. Door de jaren heen trek die keuken open. Steekt u niet weg, kom naar voren, trek die keuken mee in de zaal.

SPEAKER_01 15:52

Als klant aan jullie komen, dat is wel een soort van vertrouwensverhaal, toch?

SPEAKER_00 15:55

Ja, klopt. Dat is vooral de grote beleving, denk ik. Kijk naar het concept. Wat willen ze en ga daarin mee, zwem daarin mee en probeer ze een beetje bij te sturen waar nodig. En breng uw tools en uw inzichten erin. Ik denk vooral te begin: luister naar de klant wat ze wel.

SPEAKER_01 16:19

Dat maakt eigenlijk het grote verschil tussen een standaardkeuken, die je eigenlijk overal zou kan vinden en jullie maatwerk.

SPEAKER_00 16:26

Een standaardkeuken noemen wij. Dat is een katalogische keuken.

SPEAKER_01 16:32

Dat is een IKEA-seg.

SPEAKER_00 16:36

Je kunt ook zo noemen, maar we gaan niet lang meegaan. Van NIKEA komt toch niet voor groot. Nee, dat is een katalogische keuken. Nee, een standaardkeuken. Je kunt plug en play. Bij ons maatwerk is echt. Het kleinste detail wordt naar voren gebracht. Het vult volledig de ruimte in. Een standaardkeuken is een object in de ruimte. En een maatwerkkeuken, dat is architectuur. Dus ik denk dat er daar wel in.

SPEAKER_01 17:13

En persoonlijke aanpak, dat maakt toch ook wel het verschil.

SPEAKER_04 17:16

En het feit aan de standaardkeuken tegenover de maatwerkkeuken, voor ons is na prijszetting ook niet zo'n groot verschil. Als we de lengte weten en de breedte van het meubel die moet gemaakt worden, is staat de machines in, en dan je 2,48 meter. Als je standaard neemt, het zal geen 48 zijn, het zal 2,40 meter of 2 meter. Ze springt per 40 centimeter. Maar voor ons is een instelling van de machine 248 of 232, maakt dat niet veel uit. En daardoor zitten we heel weinig standaardkeukens. Het is een overtaling bijna allemaal maatwerk. We weten, het kost een beetje geld, een keuken. Het is een object dat je nodig hebt, een taxi auto nodig, hacht van het restaurant, van de woning. Maar aan ons is dan te zorgen. Dat je investering doet of een renovatie van zijn keuken, moet een win-win situatie zijn. Dus voor de ondernemer in de zaak, wat doen we dan? We kijken naar zijn huidige situatie. En neemt nu aan, die heeft een keuken van onder vierkante meter. Wij gaan zorgen dat de keuken maar het zesde vierkante meter moest zijn. Dat de flow anders is, dat hij geen verloren stappen moet doen. En ten tweede ook, dat die na de verbouwing, als hij maar vier man in de keuken werd, moet hij dezelfde capaciteit kunnen dragen, maar drie mensen. Dus 25% minder personeel kost, en wat ook nog een grote is. In plaats van onderste in de steden naar Helenboel is het nog veel moeilijker. Het is nogal geen grote gebouw. Iedere vierkante meter kost veel geld. Dus maar veer, vierkante meter inwinnen, de keuken kleiner maken. En in die 40, vierkante meter kan je nog extra tafeltjes hebben. Dus die in een groter nummer zetten en minder personeel kosten. En als je dat kunt realiseren, dan moeten we zeggen. Ik heb hier een geslaagde keuken aan boot.

SPEAKER_00 19:08

Ja, mijn maatwerk kunnen eigenlijk ook niet alleen inspelen op de nodem van de klant, maar kunnen de inzij ook gaan opentrekken. En als we de kans krijgen van het maatwerk natuurlijk voor te staan, in plaats van standen, standaard bestaat, en mij ook wel bieden, maar we gaan meestal aan het maatwerk gaan, want wat veelal gebeurt, mensen hebben iets in hun hoofd, verkikken wij ons zo. Dan komen wij met ons ideeën af en zeggen we van ja, als je het opentrekt, kunt u nog een baar zien. En dan kan dat iets doorgetrokken worden naar de keuken. Zij zijn maar met twee, is man en vrouw, en het is kleine capaciteit, dan is dat allemaal veel meer mogelijk. Want met standaard zitten met vaste baan, je kunt niet veel begeren.

SPEAKER_04 19:50

En in maatwerk kun je ook veel creatiever zijn. Zoals het zegt, als je achter de muur zet, moet je dat niet doen. Maar uiteindelijk kun je daar iets helemaal moois van maken. Het gebouw is halven. En wat hebben we gedaan? Het fornuis hebben we ook aan de zijkanten helemaal hovend gemaakt. Bij Pituistrijd en een van staan hier al een boom. Wat kun je speciaal gaan doen aan mijn fornuis? Ze hebben een fornuis maken in de vorm van een boom. Een boom van een boom. Ze zeggen die een dikke stam, en met die takken, dat gaat allemaal in inox in. En op die takken kun je een inductie zetten en die payakje op de stam zelf en op de kleine inductie. Ik kom dan binnen dat er in een inox een boom in de tafel hebt. En in die Jenen ontwerpen, dat was nog iets anders, dat altijd al was die Altar maken en inopse. En we hebben een gemaakt in inopse, en toen had je naar boven gaat, je komt binnen in de vroege. En daarboven hadden we de nupperom. En dat kon er ook eten. Maar ze zat naar feite. U was voor huis en ze zat er ook. Je moet wel speciaal zijn. Je zei, je moet een keer speciaal doen. Hij kijken als een enorm stof met tattoes. Wat verdoor je al die tattoes? Ze zo maar 110, ongeveer 110 tattoos op ze. En laser, met de laser en die Ninox. En we hebben dat gedaan. Ja, dat vind je wel fijn in de hele katalog.

SPEAKER_01 21:28

Dat is niet standaard, nee.

SPEAKER_04 21:31

De verschil tussen stand is niet standaard meer. En als ze gekijk bij dingen ook, bij Tim Borie, daar buiten zegt Tim zegt. En mooi buiten zegt hij en keer je gedachten goed aan, zegt hij, noem maar. Dan zet ik het wat speciaal. Wat hebben we dan gedaan? Een diameter van 7 meter en 3 meter en half hoog. Heel keuken feiten rond, in de vorm van een oosje. En die staat er al acht jaar. Ik pak zijn ingrediëntjes en ga naar buiten en maze klaar. En dan maakt dat toch en om deze klaar. Dat is ook geen standaard. Maar ook geen twee keer zelden maken.

SPEAKER_01 22:09

Standaard is boring, hè?

SPEAKER_04 22:11

Ik kan een twee keer naar buiten maken. En iedereen die dat gaat eten, en je kijkt naar buiten en ziet hem staan. Dan kun je nu naast kijken, zo'n stukjes, weer 6000 kilo.

SPEAKER_01 22:21

Hoe doe jij dat eigenlijk in jouw stad, om bijvoorbeeld de beleving te bezorgen, zowel aan de inwoners als ook toeristen, dagtoeristen?

SPEAKER_03 22:30

Als ik zo denk, is vooral bij ons de Nacht van Vlaanderen. Dat is zoiets in midden juni, dat is een grote loopwedstrijd, 12.000 lopers die deelnemen. En daarna is er eigenlijk wel altijd een groot feest. En dan gaat ik wel van verschillende horecaondernemers. En ja, dat is eigenlijk wel bepaal. Tot vijf uur snort. Iedereen in Torot moet dan niet slapen, het is dan beter dat je toch maar komt. Dat zijn wel leuke dingen. En als je dat kan doen, samen met sterke verenigingen, dan kun je er wel vooruit mee.

SPEAKER_01 22:58

Maar zorgen jullie ervoor dat jullie het hele jaar door dingen te doen hebben, of is dat echt zo mee piekmomenten?

SPEAKER_03 23:03

Je moet ook een beetje plaats kennen. We zitten tussen bijvoorbeeld Brug, Roeselaar en Nostende. Je denkt ook 20.000 inwoners. Je moet kunnen pieken, je moet kunnen zeggen van kijk, dat is wat we willen doen, naar focus enzovoort. En daarop, en to moet je daar alles op inzetten. Dat is een beetje hoe ik er nadenk. En voor ons is het ook als stad enorm belangrijk voor onze inwoners dat het goed wonen is. Dus ik denk dat dat de basis is. Af en toe, een keer kunnen feesten. En dan moeten we er volie voor gaan.

SPEAKER_01 23:28

Hoe belangrijk zijn eigenlijk die lokale ondernemers, vooral voor de beleving in de stad?

SPEAKER_03 23:34

Daar begint alles mee. Want uiteindelijk kunnen een investeringsplan voorleggen van 50 miljoen euro. Maar je kunt maar iets uitgeven als er iets binnenkomt. En denk dat. De ondernemers zijn bij uitstek bron nummer één daarvan. Hoe moet dat mee overeenkomen? En moet ook kunnen tonen van kijk, op welke manier kunnen we jullie helpen om te kunnen uitbreiden enzovoort. En dat is wel iets wat ik enorm mee geloof en dat we ook wel kijken samen met onze ondernemers. En natuurlijk, je kunt iets organiseren, maar uiteindelijk is het vooral belangrijk dat iedereen samenwerkt en toe echt veel verder geraken. Dat is wel iets dat ik 100% overtuigd van ben en dat we dat ook moeten doen. Want je kunt wel goede ideeën hebben, maar als je er alleen op bent, dat is niet oké. Je moet dat echt wel met vreemde krachten doen en dat raak ik echt wel voor.

SPEAKER_01 24:19

Volgende thema is creativiteit. Hoe zorgen jullie eigenlijk ervoor dat de stad een eigen merkidentiteit heeft?

SPEAKER_03 24:28

Wij hebben daar een lang proces gedaan. We hebben een tijdje geleden met de Vlaamse boommeester op stap geweest in Torut. En dan hebben wij ook onze stadskern vernieuwd. Dat is ook wel zeer mooi gegaan. Maar goed, dat was met een ontwerpsbureau die vanuit Parijs en Rotterdam kwam. En daarop hebben wij dan met hun gesproken, verschillende zaken gedacht van in overleg met ondernemers, enzovoort. En dat was wel iets dat eigenlijk wel, voor mij ook wel de ogen heeft geopend, want ik vind van mezelf dat ik praktisch moet vooruit gaan enzovoort. Maar goed, als je dan met die mensen in gesprek gaat, en je voelt ook wel een heel andere visie misschien.

SPEAKER_01 25:04

Dat je denkt.

SPEAKER_03 25:06

Je hebt er wel vertrouwen in. Dat je zo denkt, het zijn niet van die grootsteden, van, we zijn hier nog altijd terug. Maar goed, er is toch wel een bepaald vertrouwen gecreëerd dat je denkt van kom, we moeten er hiervoor gaan. Want dat is ook maar iets om de 30 jaar dat je doet en uiteindelijk. En de markt en omgeving is ook wel nog altijd iets een heilige plek. Dus je doet daar ook zomaar niet wat je wilt. En dat is Hans proces. En ik kan eigenlijk alleen maar blij zijn met die twee ontwerpers. We hebben daar eigenlijk hele mooie dagen en avonden mee beleefd. En ook het proces er naartoe. In corona. Maar het heeft ons wel doorgesterkt. En uiteindelijk is het ook wel zeer gepreceerd geweest door de inwoners.

SPEAKER_01 25:49

En creativiteit als je denkt aan marketing. Hoe creatief zijn jullie daarin? De stad dan bijvoorbeeld aanlokelijk te maken.

SPEAKER_03 25:57

Ja, ik denk dat we daar nog een grote stap kunnen zetten. Maar uiteindelijk zoeken we het dan ook een beetje onze eigenheid. En we zijn natuurlijk wel trots, een van onze bekendste inwoners is Maaike Kafmeer. Dus op die manier zorgen wij wel met Maaike Kafmeer, dat ze nog een keer een beetje extra rame maakt voor de rood. En is dan op haar manier, we laten daar dan ook wel vrij. Maar we zoeken een beetje voor ons de bekende zaken. En dat is dan ook met Maake, die dat op haar manier fantastisch doet. En dat is wel iets dat we ook wel leuk vinden.

SPEAKER_01 26:26

Ja, creativiteit, van dit thema. Ja, nu moet ik je niet vragen. Je bent creatief genoeg. Maar hoe botst dat soms niet als je creatief bent en je hebt iets in gedachten om het effectief realiseerbaar te maken? Is alles realiseerbaar?

SPEAKER_04 26:41

Nee, maar we luisteren wel eerst naar de chef.

SPEAKER_00 26:43

Nee, voor u aan. Alles kan alles kan. Pas op. 99%, kan ook effectief.

SPEAKER_04 26:55

Ik laat de chef creatie zien en ze gedachten goed zijn. Zeg nu een keer wat jij denkt, dat niet mogelijk is. Maar dan nu mogelijk maken. Dat kan niet, dat kan niet mogen. Dat is een uitdaging. Ik hou ervan.

SPEAKER_01 27:15

Maar zijn er zo projecten geweest, dat bijvoorbeeld een klant komt en die zegt dat wil daar en daar en dat. Je zegt je, maar dat kan echt niet.

SPEAKER_00 27:22

Dan ga ik dat zeggen.

SPEAKER_03 27:25

Dat is gemakkelijk.

SPEAKER_00 27:26

Nee, niet één de klanten. Niet in de klant. Dan kan ik meestal zijn van ik ga het even laten bezinken, we gaan dat laten reden en bekeken, dan ga ik nou. Ik denk niet dat je dat al hebt meegemaakt dat iets niet rokte. Je zou het ervoor naar over de grenzen heel ver reden.

SPEAKER_04 27:57

Ik heb een keer iets gehad die in feite. Oh ja, goed dan binnen graak zijn in een bepaalde keuken. En die man zei: als keukenbouwer heb je vier maanden tijd om iets te maken, die op vandaag niet bestaat, ook technisch gezien, en die gaat koken voor hem maken. Mijn collega's waren traders. Dus ze kopen en verkoop, maar wij, en fabrikant, hebben ze gezegd, dat kan niet, dat kan niet, dat moet goed. Ik ben Assyrisch geweest. Dat is een bedrijf waar je een ID hebt al vertellen. En ze gaan nu een deel kunnen halen, ook in de Universiteit van Rem. En ook naar daar geweest. En die hadsen die twee bedrijven in feite 40, 45 van het problemen opgelost. En de rest moet je dan zelf doen, en moeten zorgen dat het effectief wordt. En het werkte. En we hebben naar de chef geweest, en hebben we het gefilmd nog wel gek, dat werkt. Wauw, wat we dan ook hebben. En de collega's worden. Dat is wel plezant aan het patroongeving. Dat was wel een hele straf. Dat was wel heel straf. Dat was heel straf. Dat was een moeilijk. Maar de rest die al aan mij gevraagd, dat is apart, dat niet mogelijk. We moeten pas op, ze zijn niet alleen. Je moet wel een goed team in, je moet een goede dynamite.

SPEAKER_02 29:20

Ja, dat is dat vooral.

SPEAKER_04 29:22

Het zijn allemaal echte West Vlamingen en Atlee en. Soms vloeken ze wel een keer.

SPEAKER_01 29:29

Dat mag. We spreken over creativiteit. Stel dat er zoiets nieuw materialen zijn, waar niet alles milkt, bijvoorbeeld. Hoe ga je daar dan mee om? Stelt dat de klant nu specifiek voor dat materiaal vraagt.

SPEAKER_04 29:43

In de keuken zijn 80, 85 procent inox. Altijd inoxig, moet je onderhoudsvriendelijks. Maar wij doen dan wel iets aan de inox.

SPEAKER_01 29:53

Of een indeling, of een keukenconcept, of van een klant dat je zegt van pas op, nu de dag van vandaag.

SPEAKER_00 29:58

En zeker met dat we met die huiskamerrestaurants en dan weer en meer naar de privies. Zit me wel heel vaak met de combinatie inox, hout, mortex, messing. Maar pas op, het is leuk. Het is ook iets warmer. Voor mij als vrouwzende is dat wel. Dat was voor mij. Vroeger was dat saai. En koel en altijd. Maar nu zet er dan meer leven en warmte. Dus iets dat niet lukt, jawel. De dag van vandaag inderdaad, dat is een hele grote keuze, en kunnen zodanig veel gaan doen. Maar dat bijna niet mogelijk is dat je moet zeggen tegen je klant, dat gaat niet gaan. Dan gaan we het misschien in plaats van op oppervlak in de kasten kunnen integreren of aan de muren. Het zal altijd wel ergens lukken.

SPEAKER_04 30:53

Nou gaan beslanen.

SPEAKER_01 30:56

Het thema is lifestyle, dat is ook weer zo'n term tegenwoordig, waar we niet naast kunnen. En ik ga de vraag eigenlijk opentrekken aan jullie alle drie. Wat maakt eigenlijk leven en werken in West-Vlaanderen zo aangenaam?

SPEAKER_04 31:12

Dat is misschien wel een antwoord dat de jongere generatie kan geven, want ik weet van niet anders.

SPEAKER_03 31:20

Veel werk en klein leven. Wat ik vooral vind, is dat het allemaal zeer dichtbij is. Maar je hebt heel onmiddellijk toegang. Dat vind ik wel iets. Heb je alles wat je wil? Heb je de bossen, heb je de zee. Goed, je kunt hier ook werken in één streek als ik dat soms zie. Mij collega's uit Europa, dat er echt bezig is over ontvolking, dat er echt mensen weglopen, hier heb je dat gevoel totaal niet. Ik denk dat er hier echt wel veel ambitie op zit en gezond verstand. En ik denk dat dat ook wel een mooie combinatie is van de zaken. En dat we hier nog mooie tijden gaan beleven.

SPEAKER_00 31:52

Ja, dat is wel inderdaad leuk aan West-Vlaanderen. Je hebt hier alles. Dat je inderdaad staan. Dat is het leuk aan West-Vlaanderen. Zowel voor te leven als te werken. De West-Vlaming is ook wel zeggen. In het DNA. Het zit in jullie bloed, zit in het bloed van de.

SPEAKER_03 32:11

En ook een beetje niet te veel denken en gewoon doen. En dat is ook wel belangrijk. Je kunt zo heel tijd blijven bezig zijn, maar uiteindelijk moet je wel de zaken vooruit doen en door dingen aan te pakken. Soms mislukt ik er iets, maar oké, morgen is het een andere dag en kun je weer vooruit tegenkomen.

SPEAKER_01 32:30

Lifestyle was het thema nu. Dat brengt mij meteen naar het Lifestyle boek, die tafelbijbel, waar jullie natuurlijk eens staan. Wat vind jullie van het soort netwerken dat dat eigenlijk teweeg brengt?

SPEAKER_00 32:41

Wij zijn nog niet zo heel lang aangesloten bij Lifestyle. Maar toen dat voorstel op tafel kwam, was ik wel direct mee in het verhaal. En was onmiddellijk wel van ja, dat moeten we wel doen. Maar wij zijn voor de waren tot voor Lifestyle, beperkt tot natuurlijk de horecadeurs, dat kunnen we niet om. Social media, zoals iedereen. Dat kunnen ook niet om niet om. Nieuwsbrieven. Het moet wel eerlijk zeggen, doordat we met een beperkt al personeelsleden zijn. Er is niet van we hebben niemand van de marketing, maar we hebben niemand iemand daarvoor. Dat is het niet. We zijn een kleine fanble, maar Lifestyle kwam onmiddellijk met een totaalpakket. En het netwerken erond, dat was ook iets van ah, oké, het is niet alleen een boek, het is nog maar netwerken ook. Voor ons is het niet meer zoeken. Anders was dat zoeken: wat ga ik hier doen? En wat is er interessant? En plots komt dan bijvoorbeeld dit van ah, wat zouden denken van een podcast? Samen met Veroniek de Kok. Ah, tof. Ja, leuk. Wij gingen dat bijvoorbeeld niet aan gedachten. Dat komt dan op je pad. En het is een prachtig boek. En ik moet wel zeggen aan de meesten, als vrienden, dat ik het al mee heb gegeven van tof boek, of aan klanten. En je komt dan in hun zaak of in de lieving, waar staat er wel. Ze steekt niet weg. Het ligt niet in de kast. Het is mooi zichtbaar.

SPEAKER_01 34:10

Ook in de stad thuis, denk ik, over het onthaal. Zeker.

SPEAKER_03 34:13

Dat is ook een van de zaken. Als burgemeester kom je over, al kom je op veel plaats terecht. Maar ik denk dat het enorm belangrijk is, een netwerk. Als je iemand kent, kun je je raadvragen enzovoort. Dat gaat wel vooruit op die manier. En ja, ik heb dat toch wel iets. Een netwerk is alles.

SPEAKER_01 34:29

Ja, want netwerken, ik denk als burgemeester, ook voor jouw ondernemers in jouw stad, is netwerken toch ook mega belangrijk.

SPEAKER_03 34:35

Ja, bijvoorbeeld gisteravond was er ook weer een bijeenkomst met allerlei ondernemers. Honderd ondernemers in Thurod. En je voelt dat direct tussen vier, ook, mensen die dan een keer praktische vragen hebben enzovoort. En je voelt dat wel. En dat is enorm belangrijk dat je ook een beetje voelt van ja, oké, is te vertrouwen, worden er investeringen gedaan enzovoort. En dat is wel iets van die graadmeters dat je dan meeneemt naar het stad kantoor.

SPEAKER_01 34:56

Ik sluit altijd heel graag af met een soort van toekomstvisie. Waar zien jullie de firma of jullie zelf, of de keukens binnen 10 jaar. Laat ons eens een sprong maken. Waar staan jullie binnen 10 jaar, of hoe gaan de keukens er dan uitzien binnen 10 jaar, ook wel interessant.

SPEAKER_00 35:14

Hoom je draaien naar rechts.

SPEAKER_04 35:17

Hoe kan er gaan uitzien? Ik ga ook deels afhangen van hoe wil een chef koken. Hoe gek kan het nog worden? Hoe wil een chef koken, we kunnen ze wel een beetje bijsturen. Vroeger was koken op gas. Iedereen kocht op gas. Over 20 jaar kwamen we nog met een inductieforne en de inductieplaat, dan was het. Oh, maar dan komen we niet aan. Wij willen die vlammen zien. Als we die vlam zien, voelen we ook gezien in die pand.

SPEAKER_00 35:46

Je zal sowieso wel leven evolueren.

SPEAKER_04 35:50

Het heeft al een bepaalde afstand afgelegd. En nu optejnische zin, waar staan we bij tien jaar, ik denk niet dat dat een hele zware evolutie gaat hebben. Wat kun je nu nog doen, buiten inductie. Ik zou het niet weten. Wat dat er wel kan, kan, en dat ik heb gezien in Japan, dat is ook met robotje.

SPEAKER_00 36:14

Nee, dank u. Maar met persoonlijkheid, voor mij toch niet in de keuken.

SPEAKER_04 36:22

Dat is een keuken die volledig werd op programmatie en dat was proefde. Ja, dat shit valt wel weg. Wat ik wel kon voorzien. En dat was wel heel goed, en dat werkt heel goed, dat was in de afwaskeuken. Al die potten en die pannen. Maar die robba pak dat in, stiekem in de machine, de chef zelf kunnen wel niet vervangen. Nee, dat geeft niet nooit. Maar die hulpen kunnen welpjes kunnen wel doen.

SPEAKER_00 36:52

Voor mij is het belangrijk in de komende tien jaar, dus we staan ergens doordat mijn man en ikzelf er zijn bijgekomen, wij wel het opentrekken, voor ons is niet alleen. Ik snap dat mijn pa heeft daar een baan gemaakt en een baan welvrij maken en de lat heel hoog gelegd. Maar wij hebben ook gewone mensen en het altijd ook altijd chefs die niet in de kijker zijn en die geen ster zijn, terwijl ze. Er zijn er heel veel die sterwaardig zijn, of die nemen kom je ook, die zeggen nee, dank u. Daar wil ik ook graag dat die mensen, het gewone.

SPEAKER_01 37:28

Of voor hen de deur open houden.

SPEAKER_00 37:31

Het gewone kan ook, particulieren zijn welkom, dat dat breed is. En zoals wij in een familieverband werken, dat we met de klanten ook het aangename contact hebben. Als dat allemaal zo kan zijn, gedurende tien jaar of binnen tien jaar ben ik al heel tevreden.

SPEAKER_01 37:46

Moeten we geen tien jaar verwachten.

SPEAKER_00 37:48

Dank je Robot.

SPEAKER_01 37:50

Da passen we voor. Dan kijk ik even naar de stad. Een blik op de stad binnen tien jaar, hoe gaat die evolueren?

SPEAKER_03 37:58

Hoe zou je die willen zien evolueren? We hebben natuurlijk concreet de plannen. Maar wat voor mij zeer belangrijk is, ik heb het gevoel dat een beetje de wereld in brand staat. En voor mij is eigenlijk wel belangrijk dat ze nog altijd een beetje rots in de branding is, dat mensen graag wonen in Torod. En dat we ook een beetje een veilige haven zijn. En ik denk dat het wel het belangrijkst is voor allemaal, dat we eigenlijk echt wel graag blijven wonen in Torod. En natuurlijk hebben we investering in projecten, een zwembad en straten heranleggen enzovoort. Maar uiteindelijk is dat het belangrijkste dat mensen blijven graag wonen in Torod. En dat is voor mij iets de belangrijkste prioriteit van allemaal.

SPEAKER_01 38:33

Dank jullie wel om tot hier te komen voor dit leuke gesprek. Jullie natuurlijk bedankt om te kijken en te luisteren naar Burgemeesters Ontmaskers. Ik kijk uit naar de volgende aflevering. Hopelijk u ook. Tot dan.