S.2 Ep.7 - Ondernemen met passie, werken met karakter

In deze aflevering hebben we het over veranderende verwachtingen, de impact van social media en de constante zoektocht naar kwaliteit en authenticiteit. Ook de realiteit achter de schermen komt aan bod: lange dagen, passie voor het vak en de balans tussen werk en privé.

👉 Een eerlijke en inspirerende blik op wat er vandaag nodig is om relevant te blijven.

Transcript

SPEAKER_04 0:05

Welkom bij Burgemeesters Ontmaskert. Ook vandaag brengen we weer drie heel belangrijke profielen samen. Dan hebben we het over beleid, over uiterlijk en over gastronomie. Drie verschillende werelden met allemaal één rode draad: en dat is passie en werkgewoon. Welkom, dames en heren. We gaan vandaag een aantal thema's bewerken, een aantal vragen stellen per thema. Dus feel free om te antwoorden of elkaar te onderbreken of aan te vullen. Het allereerste is natuurlijk een korte voorstelling van wie jullie precies zijn. Ik begin bij de dames natuurlijk.

SPEAKER_00 0:36

Goedemorgen, ik ben Kelly. Ik ben mijn Zonheidsinstituut in Knokkengeest dit jaar, 30 jaar bezig. Ik werk al altijd met het Mark Baber. Dit jaar zeventig jaar, dus we zijn al toch eventjes. Festveren, ja, inderdaad, inderdaad. En uw Buurman?

SPEAKER_01 0:56

Ik ben Patrik. Wij zijn van Restaurant Zuid-Kandendam, klein, Pitoris dorpje. Wij bouw daar een Michelaarste restaurantje uit. Klein, maar fijn.

SPEAKER_04 1:07

Restaurantje, zegt u. Toch meer een kwalitatief. En onze overbuur.

SPEAKER_02 1:15

Ik ben Koen Koepelie, ik ben burgemeester van de mooiste stad van West-Vlaanderen en de rest van de wereld, natuurlijk. Van dix Muiden, grootste stad van West-Vlaanderen. Qua oppervlakte toch. En qua mensen eigenlijk ook wel.

SPEAKER_04 1:29

Dan gaan we meteen het eerste thema aansnijden, dat is ondernemerschap, waar jullie alle drie uiteraard wel mee te maken krijgen. Ik begin weer met de dames, dat is het voordeel van een vrouw te zijn natuurlijk. Wat motiveerde jou dan zo lang geleden, ondertussen al, om ooit een instituut te beginnen.

SPEAKER_00 1:46

Dat is van mij eigenlijk heel toevallig gekomen. Ik was nog vrij jong, kwam net van school en ik kreeg die aanbieding en ik heb eigenlijk op die liefde zonder veel na te denken, daar gewoon in gesprongen. Ik weet niet of ik dat nu nog zou doen op die leeftijd, omdat er toch al veel veranderd is. Maar ondertussen, heel blij waar ik nu sta, natuurlijk.

SPEAKER_04 2:08

Hard verandert je in al die tijd, of is zo de grootste verandering die je opmerkt?

SPEAKER_00 2:12

Er is toch een hele evolutie van een vrij klassiek gezonnetsinstituut, waar je de nageltjes doet en de voetjes en carnipulaat, dat je nu weg naar de beter huidverzorging en apparatuur gaat. Dus het concept is wel veranderd en de aandacht van de mensen ook. We willen wel meer. Merk je dat klanten veel eisender zijn op dat vlak? Veel ijzender. Ik denk gewoon al vernachten. Algemeen zijn de mensen wel veel ijzer geworden. Maar ze willen wel verder. Ze willen wel inderdaad, als ze zoiets doen, betere resultaten behalen dan de gewone klassieke.

SPEAKER_04 2:50

En wat is vandaag zo de dag de grootste uitdaging in jouw sector?

SPEAKER_00 2:55

Vooral blijven mee zijn op die social media, inderdaad, dat is de moeilijkste, want dat is ook verschil. Maar vroeger, nu vroeger deden we onze klantjes ID boekhouding, en dat was.

SPEAKER_04 3:05

En dan moest je eigenlijk even van de mond aan mond reclame.

SPEAKER_00 3:08

Ja, of een keer een advertentietje gedaan. En nu moet je echt wel mee zijn op social media voor de nieuwe genen en alles. We zijn ermee bezig. We leren er nog aan.

SPEAKER_04 3:24

Patrick, kom ik even naar jou, in jouw restaurant, een ganz andere wereld natuurlijk. Maar wat drijft jouw dagindag uit nog, in jouw keuken?

SPEAKER_01 3:31

Nu, allereerst hebben wij in West-Vlaanderen topproducten die te krijgen zijn. Dus topleveranciers, de zee, veel kleine boertjes in de omgeving. Dat is een uitdaging. En dat is geestig om daar iedere dag weer mee te werken.

SPEAKER_03 3:47

En hoe lang doe jij dat? 18 jaar. Toch ook wel? Het gaat snel. Het gaat snel.

SPEAKER_04 3:54

Is het horeca ondernemen veranderd voor jou, merk je dat in die 18 jaar?

SPEAKER_01 3:59

Het wordt meer en meer belangrijk om te ondernemen. Vroeger was je als kok, als je lekker kon koken, ging dat allemaal wel vanzelf. Nu moet je veel meer rekenen. Er is ook veel veranderd in de horeca. Met name alcohol verminder als maar. Wat niet per se slecht is, maar het verbruik wil je zeggen.

SPEAKER_04 4:16

We hadden ze minder alcohol verbruiken.

SPEAKER_01 4:17

Ja, er worden minder en minder mensen. Vroeger dronken mensen op restaurant niet, omdat de kans was dat er een controle was. Dat is nu veranderd. Nu drinken ze bewust niet, omdat ze vinden dat dat niet meer kan. Dat is natuurlijk ook zo. Maar als ondernemer moet je natuurlijk daar een beetje creatief over inspelen met alcoholvrije alternatieven.

SPEAKER_04 4:39

Er zijn er nu ook wel veel op de markt. Veel die merken springen daar natuurlijk ook weer op.

SPEAKER_01 4:44

Dat is absoluut waar. Het genoeg aanbod en een beetje eigen creativiteit kun je ook wel wat alcoholvrije suggesties maken. Dat is op zich niet zo'n probleem.

SPEAKER_04 4:57

Koen, dan kom ik ook even naar jou. Het ondernemerschap in Vlaanderen. Hoe merk je daar een verandering in tegenwoordig?

SPEAKER_02 5:05

Ik ben vooral blij dat er bij ons wel ondernomen wordt. We hebben het altijd gehad over de tendens van minder winkels enzovoort. Maar sinds dat ik mijn intrek heb genomen op het stadhuis op de Grote Markt.

SPEAKER_05 5:16

En hoe lang is dat?

SPEAKER_02 5:18

Één jaar en twee maanden.

SPEAKER_05 5:19

Dat is wel met maanden.

SPEAKER_02 5:21

Nog niet zo heel lang. Maar we hebben het geluk gehad dat er wel wat jonge mensen, net op onze grote markt, wat winkels begonnen zijn, wat restaurantjes die overgenomen zijn door soms heel erg jonge mensen, nog geen twintig zelf. Dus ik ben heel blij om te merken dat die zin om te ondernemen, dat dat er nog altijd is. En dat mensen die risico's willen nemen en die ook aan de slag willen gaan, dat ze willen werken, dat is toch wel heel wat tegenwoordig. Maar dat ze ook vanuit zichzelf willen bewijzen, aan onze gemeenschap deel willen uitmaken daarvan. En zo ook mijn stad mee promoten.

SPEAKER_04 5:59

Die jonge ondernemers, zoals je zegt, waar botsen die, denk jij het meest op?

SPEAKER_02 6:04

Ik denk dat de regelgeving, Nationaal, Europees, Vlaams, de stad dan nog een keer. Dat is wel iets waarvoor ik mensen in mijn bureau krijg. Ze komen soms met heel de ideeën. Ze hebben een winkel bijvoorbeeld. Ze zijn inventief, toch? Ja, ze hebben een beeld voor zich. Ik wil dat realiseren. En dan kom je bij dienstruimtelijke ordening. En die zegt dan van ja, de binnenstad die is beschermd qua stads uitzicht. Dus een luivel, dat mag niet. Ik dat lettertype, of zo, die belegging, dat kan allemaal. Dus ja, je botst wel op praktische regelgeving. En dat is niet altijd even. Ja, dat snap ik.

SPEAKER_04 6:41

En ook van jou natuurlijk, omdat dan. Jij moet alles in goede banen proberen te leiden. En mensen ook niet te negatief proberen.

SPEAKER_02 6:47

Nee, we proberen natuurlijk gaan met onze dienstlokale economie, proberen we de mensen zoveel mogelijk te helpen en te ondersteunen.

SPEAKER_04 6:53

En een oplossing zoeken.

SPEAKER_02 6:55

Maar het moet natuurlijk binnen dat kader gebeuren, watgene dat mogelijk is.

SPEAKER_04 6:59

Tweede thema dan weer: dat is beleving in de klantenervaring. Ja, ik begin altijd meteen, met jou natuurlijk, Kelly. Hoe bouw jij eigenlijk een soort van vertrouwensband en loyaliteit met je klanten op? Ja, natuurlijk ben je ook al heel lang bezig, dus je beteert waarschijnlijk wel op een vaste band.

SPEAKER_00 7:15

Ja, we wennen inderdaad al een tijdje in onze vaste klanten, sowieso. Maar ik denk dat vooral op het gemakkel voelen, op het rustig zijn, op het comfortabel voelen van de klanten. Vertrouwen, eigenlijk wel. Ik denk dat dat in onze sector inderdaad niet alleen je resultaten is, maar ook de band met de klanten.

SPEAKER_04 7:38

Wat verwacht de klanten nu anders nu dan bijvoorbeeld 30 jaar geleden, op dat vlak?

SPEAKER_00 7:46

Ik wil dat ze nog altijd wel een babbeltje doen hoor. Dat blijft toch wel. Dus ze vertalen vaker iets bij ons dan alles anders misschien.

SPEAKER_04 7:55

Je met hun vertrouwen.

SPEAKER_00 7:57

Ik weet niet of het toch zoveel veranderd is in al die jaren, dat denk ik niet.

SPEAKER_04 8:02

Je zijn blij dat ze even zijn verhaal kunnen doen, dat tohaal.

SPEAKER_00 8:06

Er ook tijd voor maken in agenda. Dat is ook wel leuk dat je iets meer ruimte heeft.

SPEAKER_04 8:13

Wat maakt van jou, Patrick een restaurant aan zich een beetje memorabel?

SPEAKER_01 8:18

Ik denk misschien tegenwoordig nog meer dan ooit. Het moet een totaal plaatje zijn. Mensen moeten zich thuis voelen op hun gemak hartelijk ontvangen worden. Mensen weten tegenwoordig veel meer dan vroeger, van ingrediënten, in principe. Ze zijn meer belezen, ook in de voeding, omdat alles ter beschikking is. Maar ik denk dat het totaalplaatje is zelfs niet eens die keuken alleen, zo lang niet meer de zaal, de ontvangst, het hele concept. Van gezellig zitten tot netheid proper. Het moet volledig kloppen, en inclusief de factuur. En dat is de uitdaging. Je willen met topproducten werken, maar je moet het ook nog betaalbaar houden. Want sommige mensen kunnen zo iedere dag gaan eten, maar we hebben ook veel klanten die er juist voor sparen. Dan moet het ook memorabel zijn, dan moet je ook zorgen dat het klopt. Dan moet je toch mee van start gaan met dat idee.

SPEAKER_04 9:22

En voor jou persoonlijk, hoe zorg jij ervoor dat je net niet die dertien in een dozin bent?

SPEAKER_01 9:29

Ik wil geen concessies doen in kwaliteit. Dus ik wil met de mooiste producten werken en de verste. En ik wil in principe. Ik ga nooit met leveranciers discussiëren over prijzen. Da zijn we ook te klein voor. Maar ik wil wel het beste wat er te krijgen is. En ik wil dingen maken, heel simpel, die mensen thuis niet zo snel maken. Dus niet de gewone kost, maar iets. Dat doen ze thuis niet. Het lijkt heel simpel. In principe dat is de basis, denk ik. Een mooi product, herkenbaar, niet te veel tralala.

SPEAKER_04 10:06

En in de zaal, in de service en zo. Hoe doen jullie dat?

SPEAKER_01 10:11

De zaal wordt gedaan door mijn vrouw. Zij heeft één iemand bij zich. Ik heb één iemand bij mij. En zij is een heel ander karakter als ik, gelukkig. Ik ben niet zo'n mensenmens. Zij is een volledig mensen. Ze smijt zich volledig. En ook de ongedomen sfeer. Mensen, een babbeltje, we hebben mensen die soms de indruk hebben dat ze liever voor haar komen en ondertussen een hapje eten. Maar dat is goed, zolang ze kopen, is het goed. Het warme ontvangst, het babbeltje voor iedereen. En ik denk dat dat ons het belangrijkste is: niet het geëikte, gemiddelde, maar proberen een persoonlijke aanpak.

SPEAKER_04 10:55

Het gaat over het belevingen thema. Hoe zorgen jullie eigenlijk in zo'n stad of een gemeente of een dorp ervoor dat er een soort van beleving is?

SPEAKER_02 11:03

We zetten hardin op evenementen. We proberen mensen muiden te doen wat, verteld. Binnen twee weken, 13 februari, starten we met een nieuw evenement, Lumineus Diksmuiden, waarbij er een verhaal verteld wordt die geprojecteerd wordt op verschillende gebouwen doorheen de stad, waarbij je een wandeling maakt door heel de stad. Dus de stad leert kennen. S'avonds in donker, en dan met projecties, met acteurs die video's ingesproken hebben enzovoort. En we proberen dat lokaal nog te koppelen aan onze Valentijn-Stractorparade om toch nog dat rijden van onze streek, want we zijn natuurlijk wel een landbouwgemeente natuurlijk, om dat eraan te koppelen en zo wat veer te brengen in onze stad. En dat proberen we op gereelde tijdstippen.

SPEAKER_04 11:50

En nog dingen gepland dit jaar?

SPEAKER_02 11:53

Er moet nog een nieuw jeugdevent uitgedacht worden. We willen de Votten tocht, die in de jaren 90 enorm groot was, dat nieuw leven in Blazen. We willen dat opnieuw proberen op te starten enzovoort. Dus er zijn heel wat evenementen die we proberen te doen.

SPEAKER_04 12:09

Thema 3, daar zijn we allemaal land. Dat is natuurlijk creativiteit en onderscheid. Je voelt mij aankomen. Hoe onderscheid jij je van andere instituten?

SPEAKER_00 12:19

Ik ga toch proberen focus te leggen op enkele hoofddingen, dat je niet van alles iets doet, want dan wordt je menukaart ook te groot. Dus vooral dat. Dan merk ik aan de kwaliteit.

SPEAKER_04 12:34

Je werkt al met goede producten.

SPEAKER_00 12:37

En dan eigenlijk zeggen van oké, kijk, we gaan dat specifiek voor jou doen en dan ook echt naar de klant gerecht kijken. Oké, dat kunnen we doen. En je volgt dan eventueel op advies uiteraard als mensen lijken, natuurlijk. Maar we gaan ook goed luisteren naar de klant, wat zij verwachten, wat ze willen.

SPEAKER_04 12:57

En welke rol speelt een personal branding daar voor jou in?

SPEAKER_00 13:04

Ik ga vooral ook kijken naar wat ik zelf me er goed mee voel, dat ze dat zo kan overbrengen naar de klant. Als dat een beetje net als maakt niet in de duidelijk.

SPEAKER_04 13:16

Je hebt niet bijvoorbeeld een crème of een flesje of iets de naam van jouw instituut gegeven of zo.

SPEAKER_00 13:23

Ah, nee, zo heb ik het niet gedaan. Ik denk dat ik daarvoor misschien. We hebben eigenlijk Babor en eigenlijk grootzende apparatuur. Dus keuze genoeg.

SPEAKER_04 13:38

Patrick, hoe blijf jij vernieuwend, om toch niet jouw vaste identiteit te verliezen?

SPEAKER_01 13:45

Nee, nu natuurlijk vernieuwend gaan wij. We willen met de tijd mee zijn.

SPEAKER_04 13:50

Maar zit dat dan vooral in gerechten?

SPEAKER_01 13:51

Ja, maar we zijn niet het meest, ook de zaak niet. Dat hoeft ook niet. Maar we willen wel mee zijn met de tijd. Maar ik denk meer dat je een klassieker kunt een beetje herinterpreteren, klassiek gerechten. En dan een beetje draai aan geven en misschien een beetje uit elkaar en in twee of drie dingen serveren. Dat denk ik dat wij wel doen. Maar ik ga nu niet bij collega's die heel heb en trendy zijn, om daar.

SPEAKER_04 14:22

Maar waar haal jij dan je inspiratie van me?

SPEAKER_01 14:24

Het belangrijkste is eigenlijk de seizoenen. Als je gewoon de seizoenen volgt. Ik heb het voorbeeld dat ik een geheugen heb als een vergiet. Ik kook niet vaak hetzelfde, omdat ik vergeten ben ik voor een en ik schrijf niet veel. Dus ik werk bij weinig recepturen.

SPEAKER_03 14:39

Is dat allemaal opgevoel?

SPEAKER_01 14:40

Meestal wel. Natuurlijk, pâtisserie van vanilleijs, moet vanilleijs zijn. Dus dat gaat wel op receptuur, massauzen en dergelijke dingen. Dat is eigenlijk altijd een buikgevoel. Ik vind dat belangrijk, ook met de jongens die bij mij werken, wat ook meteen de uitdaging is, is dat ze een eigenheid niet op de weegschaal en lekker koken, dat is het belangrijkste. En ik denk dat we daarin wel mee zijn met de tijd, omdat je natuurlijk mee evolueert, omdat je jonge gasten in de keuken hebt. Maar voor de rest, dat is een beetje ons ding.

SPEAKER_04 15:17

En storytelling in horeca, vind jij dat belangrijk?

SPEAKER_01 15:23

Ik vind dat totaal niet belangrijk, maar uw vrouw weer belangrijk. Ik merk nu dat dat wel belangrijk is. En tot op heden naar Instagram en al dat. Ik zag daar nooit het niks van in, ook omdat we natuurlijk heel klein zijn, we zijn begonnen zonder website. De telefoon nam ik op, we hadden geen reservatiemodule. En toen kwamen we eens die ster en kon ik dat niet meer in bad met de telefoon en opschrijven en terug. Dus moesten wij daarin mee met een website, omdat mensen telefonisch het menu willen weten, daar had je alle geen tijd voor. Dus dan moesten mensen zelf. En zo is dat een beetje gegaan. En nu met de zoon die we er een beetje bij intrekken, want die is ook gepakt door de koopmicrobe. En die bekijkt dat anders, natuurlijk. En dan zie ik wel van hoe snel je met in post bijvoorbeeld, hoeveel mensen kunt bereiken die anders. Wij gingen eigenlijk volledig voor de mond-mondreclame. En dat de mensen in Bruggen zeiden, de Zuidrant, dat kan ik niet. Ja, dan hadden wij ook nooit gemoeite mee. Nee, dat snap ik dat je ons niet kent. Nu merk ik wel dat je daar toch meer en meer energie moet steken om dat wel een beetje naar voren te brengen.

SPEAKER_00 16:32

Ja, maar is dat dan niet zo dat uiteindelijk zit je toch waarschijnlijk vol.

SPEAKER_01 16:40

De weekenden zijn ze goed. Nu, bijvoorbeeld januari is altijd een kwakkelmaand. Ze hebben genoeg gegeten, ze hebben goede voornemens. Vanaf februar zijn die voornemens weer weg. Het is niet dat wij altijd vol zitten. Nee, dat hoeven ook niet. Want we zijn maar met een hele kleine equipe.

SPEAKER_04 17:00

Hoeveel couverts hebben jullie?

SPEAKER_01 17:02

Maximum 24. En dan doen we eigenlijk een afwasser en twee fulltimers. En dat is het. Ik beginnen vroeg en we zijn laat klaar. Dus de nevenactiviteiten, dat valt er dan soms wel eens bij in het water. Zo, Instagram en dat soort dingen.

SPEAKER_04 17:21

En daardoor is de jonge garden er natuurlijk bij. Koen, een stad volgens jou ook een merkidentiteit?

SPEAKER_02 17:30

Oh, ja, tuurlijk. We gebruiken dat ook om onszelf op kaart te zetten. Onze communicatiedienst, die ontwerpt de logo's en die is ermee bezig. En elke zoveel jaar moet je dat dan eens vernieuwen. Als je jonge mensen wil bereiken tegenwoordig, dan kan je niet anders dan. We kunnen niet meer gewoon in ons boekje dat we elke maand uitgeven, gaan schrijven: van kijk, er is een jeugdevent, kom maar allemaal af, dat werkt niet. Die gaan we niet zien. Dus ja, we moeten op die kar springen van de Instagram, Facebook enzovoort. Magukken heb ik daar mensen voor om dat te doen. En hoef ik daar zelf niet zoveel te vertoeen.

SPEAKER_04 18:08

Ja, die social media komt toch telkens terug.

SPEAKER_02 18:11

Misschien de generatie. Het is de marktplaats van de wereld tegenwoordig.

SPEAKER_04 18:15

Ja, maar dat is zo. Volgende thema: Lifestyle en regio. Regio, ja, we zitten in West-Vlaanderen natuurlijk. Wat maakt, dat is eigenlijk een algemene vraag naar alle drie. Wat maakt ondernemen eigenlijk zo interessant, net in West-Vlaanderen? Ik begin bij jou. De dames en heren.

SPEAKER_00 18:38

Wat maakt het interessant? Ja, ik denk dat inderdaad, zoals we al gezegd hebben: West Vlamingen wel werker zijn en daar ben ik echt wel vooruit wil en gewoon over een nieuwe van onze job te kunnen doen. En ook graag vernieuwing. Ik denk dat dat ook iets is, zo iedereen wel een beetje voelt dat je zo graag een keer wel iets anders wilt. Voor weer die boost te krijgen, vooruit te gaan en het ondernemerschap op te nemen.

SPEAKER_02 19:04

Je zit hier wel echt in het bloed van de West-Vlaming. We hebben ook heel hoge te werkstellingscijfers en zo voor. Dus ik denk dat je hier nog de mensen vindt die willen werken in je zaak bijvoorbeeld. Die je toch ook nodig hebt, want zonder afwasser sta je er ook.

SPEAKER_01 19:22

Dat moet kloppen en mensen moeten inderdaad. Ik ben nu geen West-Vlaming, maar het is wel. Ik vind West-Vlaming heeft ook een beetje van opvoeding. Je moet je eigen boontjes lopen. Je moet niet wachten tot een ander voor je doet en erin vliegen.

SPEAKER_02 19:37

Ik denk dat dat een heel belangrijk component is. En wat wij nog hebben, is een beetje ruimte. Maar wel wat hoeven, waar je bijvoorbeeld iets van horeca in kan doen.

SPEAKER_04 19:46

Is dat een uitnolie? Absoluut.

SPEAKER_02 19:48

Vernieuwing is altijd nodig, altijd belangrijk. Dus misschien moet ik even leggen. Na de Westhoek. Daar met de open armen.

SPEAKER_01 19:55

Als ik de zo moet geloven, dat restaurantje van ons, dat klein kotje. Hij ziet het al groot uit. Hij ziet het groter. Wie weet. Sta je daar voor open, eventueel? Ik sta voor alles open. Maar ik weet natuurlijk ook. Ik werk nu al heel mijn leven toch minimaal 70, 80 uur per week, en zie ik me dat niet nog twintig naar doen. Natuurlijk, als hij mee instapt, dat is eigenlijk voorlopig nog niet aan de orde, want hij moet zich eerst ontplooien aan zichzelf bewijzen, dan moet je daar ook meegaan en zeggen van, kijk, oké, hoe kunnen we dat voor iedereen interessant maken. Dus wie weet, we hebben een beetje vergelijkbare karakters. Ik weet niet of mama daar zo content mee is als wij samen in de keuken zouden staan. Maar dat gaat funken geven. Ik kan me er iets aan voorstellen. Wie weet.

SPEAKER_04 20:52

Hoe combineren jullie eigenlijk die werkdruk? Want jullie werken allemaal heel hard, en toch nog de ontspanningszijde. Hoe is die weegschaal? Is die 50-50?

SPEAKER_00 21:02

Nee. Ik denk dat dat inderdaad een hele moeilijke is. Ik krijg vaak te horen van mijn man: werkt anders zeven op zeven. Soms inderdaad nog bezig met podcasts te beluisteren of je socials voor te bereiden of nieuwsbrieven. Dat is nooit hè. Het leven van een zelfstandige.

SPEAKER_01 21:25

Ik denk dat het een beetje ook een levenswijzen is. Het is niet, je gaat naar je werk, je komt thuis. Vandaag is mijn vrije dag. Vanochtend stond ik om acht uur in mijn keukentje, een beetje koken.

SPEAKER_04 21:39

Het is geen nine to five.

SPEAKER_01 21:40

Nee, en het is ook nog steeds mijn vrije dag en geniet je dat opvangen. Je moet niet aan die uren kijken. Dat is mijn mening. Ik denk dat we dat tegenwoordig misschien wel mensen in loondienst te veel gefocust zijn op die balans, die er toch nooit komt. Je kunt dat wel proberen na te streven. Maar als je jong bent, wil je nog een beetje sociaal leven, bij Iets al heb je kindjes, dus die balans, ideaal.

SPEAKER_04 22:03

Is dat niet een beetje de naard van beetje zo. Je hebt mensen die effectief blij zijn, een 9 to 5, boek toe, klaar. En geen stress.

SPEAKER_00 22:11

Maar ik denk, zolang je het graag doet, maakt het voelt heel terug.

SPEAKER_02 22:15

Dat is het belangrijkste. Als je met passie doen, dan voelt het niet als een job. Ik ben 17 jaar leerkracht geweest en deed dan zo politiek erbij. Dat was jouw ontspanning eigenlijk. Dat was wel een soort van hobby. Nu is mijn leven wel radicaal veranderd. Ik heb nog kleine kindjes ook, dus die balans met het thuisfront. Ik herken de uitspraak van je man ook wel. Maar als je dat graag doet, daar ga je daarvoor. En dan is er altijd nog wel een extra mijl of een andere telefoon of een bezoekje dat je moeten doen. Ik denk dat het wel belangrijk is om af en toe die streep te trekken en even vrij te nemen. Maar het is moeilijk om dat.

SPEAKER_04 22:58

Maar waar halen jullie dan energie uit?

SPEAKER_02 23:01

Gesprekken met mensen die niks met politiek te maken hebben?

SPEAKER_04 23:04

Of net wel?

SPEAKER_02 23:05

Nee, maar de deur van mijn stadhuis staat open. Mensen lopen me in het bureau binnen en komen soms gewoon een keer iets vertellen. En als je dan iets kan doen, effectief, als je er een probleem kunt oplossen, dan al je daarveel voldoening uit.

SPEAKER_04 23:19

En is jouw gezin daar altijd even tevreden?

SPEAKER_02 23:21

Mijn gezin is daar niet zo heel tevreden mee. Dat maakt het echt moeilijk. In mijn geval, die train, dat passeert één keer en je springt erop.

SPEAKER_04 23:33

Maar je denkt dat is maar eenmalig. Maar als je zo goed bent, dan kan het wel eens lang blijven duren.

SPEAKER_02 23:39

Ze zeggen altijd je gezin, dat is je grootste fan. Je vertizing, totdat je functie bereikt, en dan zijn ze de grootste tegenstanders. Maar ik denk ja, iedereen die met passie veel werkt, die zal ten dezelfde obstakels botsen.

SPEAKER_01 23:55

En misschien is het ook wel goed dat de familie een keer zeggen, het is nu goed geweest, en nu doe ik helemaal. Misschien is dat ook wel goed: een keer een stok achter de deur die een keer zegt van lijf die telefoon. Nu is het aan ons. Kom dat ze dat niet horen, maar ik denk het wel: een balans zoeken, dat is toch een ewige zoektocht.

SPEAKER_04 24:19

Waar haal jij je energie uit?

SPEAKER_01 24:21

Nu is het heel simpel. We hebben een super hond met de hond gaan wandelen, aan zee, of in het bos, of een keer inderdaad, met de motorrijden, of een keer iets niet met de vrouw doen. Ja, maar we zitten natuurlijk in jullie natuurlijk bij elkaar. Zeer verschillende karakters. Dus ja, een keer met iemand werken, en één keer met mijn vrienden motorbiken of zo. Zo'n ding moeten eigenlijk niet zo graag veel zijn. Ik kan al als ik naar de zaak rijd, naar uitkijken, naar het eerste kopje koffie, dat je denkt van ah, kijk, straks. En dan ben je weer vertrokken. Sommige mensen houden van een grote reizen. Een keer van skiën, een keer. Eigenlijk gewoon normale dingen, niet te zat.

SPEAKER_00 25:09

Voor jou? Ik zit het kort, ben ik wil weer ietsje meer gaan sporten. Dus gaan lopen en gaan zwemmen.

SPEAKER_04 25:15

Was dat het goede voornemen bij oud jaar? Nee, het was al een andere woorden.

SPEAKER_00 25:20

Dat was van november. Maar je voelt toch wel dat je daarin toch een beetje af. En het lopen moet daarmee oppassen, want dan zou ik nog lopen met potko's, oortjes. Maar dan had ik daar ook weer inspiratie op, en dan is dat toch wel een beetje ontspanning. Probeer toch wel en de rust en de natuur, ender, dat vind ik ook belangrijk.

SPEAKER_04 25:45

Jullie maken natuurlijk elke ook deel uit van het Lifestyle West-Vlaanderen boek, dat ondernemers creatieve en sterke verhaal samenbrengt. Wat zijn volus jullie eigenlijk de grootste voordelen van zo'n boek?

SPEAKER_00 26:01

Wat dat voor mij, mijn ervaring ervan was, is dat zo van heel veel complimenten van May is een mooi boek, en hij staat erin, van jouw klanten dan vooral. Het is ook heel mooi om mee te geven aan klanten die het waarderen, vooral. Dat vind ik wel super.

SPEAKER_04 26:17

En haal je daar ook nieuwe klanten uit, merk je dan?

SPEAKER_00 26:20

Dat heb ik nog zelf niet ervaren. Omdat je het ook voorlopen aan je eigen klanten kan meegeven. Ik wil dat ook niet meegeven aan iemand waarvan je weet van, die persoon gaat daar nu niet zo'n waarde aan hebben.

SPEAKER_01 26:38

Ik zie zelfs mensen die zich beginnen te verzamelen. Ik wil niet zeggen een tof boek voor op toilet, maar wel voor op de salontafel. O mensen die dat meegeven, die vinden dat je vindt van alles zeer divers wat erin staat. Het is gewoon een leuk boek om een keer een kwartiertje doorheen te bladeren. En mensen krijgen graag iets.

SPEAKER_04 27:03

Het is een kruisbestuiving: zoiets om dingen te ontdekken, nieuwe adreses te ontdekken.

SPEAKER_01 27:06

Ja, inderdaad. Mensen vinden het leuk om zoiets mee te pakken. Ze mogen af verzamelen.

SPEAKER_04 27:16

Of even van het netwerk dat er rondgebouwd is?

SPEAKER_02 27:18

Ja, dat vind ik wel goed. Maar misschien eerst voor een stad als ik muid is dat wel belangrijk om er ook tussen te staan. Om met van onze zaken er ook deel van uit te maken. Dat we niet zo dat landelijke, heel rustige, daar kun je gaan fietsen en dat zit. Daar willen we ook wel wel een beetje van af.

SPEAKER_04 27:34

Wat je ook hebt natuurlijk, maar het is breder dan dat.

SPEAKER_02 27:36

Het is veel meer dan. Ik kom ondernemen bij ons. Kom heel lekker eten, ook bij ons. Dat zeker. En dan kun je daar in dat boek wel heel veel inspiratie inspiratie op doen. En inderdaad, die staan er wel in.

SPEAKER_04 27:50

Tot slot wil ik nog heel even vooruitkijken: het laatste thema. De toekomstvisie. Waar zie jij je binnenkweg? Hou tien jaar? Vijf jaar, tien jaar.

SPEAKER_00 28:01

Voor mezelf ben ik inderdaad dit jaar bezig met een beetje veranderingen, omdat 30 jaar het concept gaat een beetje veranderen.

SPEAKER_04 28:08

En in welke zin veranderen?

SPEAKER_00 28:11

Dus we gaan toch nog iets meer van dat klassieke, naar nog meer de huid verbeteren en apparatie. Voor de klanten doen we ook nog de klassieke dingen, maar we gaan toch meer de focus leggen. Dus ik hoop dat ik binnen tien jaar een paar uurtjes minder in de week kan, maar toch met de mooie, leuke behandeling, waar we naartoe willen.

SPEAKER_01 28:34

De gastronomie staat nu redelijk onder druk in België. Het is heel moeilijk om mensen te vinden, zoals in zoveel sectoren, om mensen te houden. Sommige mensen, misschien moet ik dat niet zeggen, maar vinden dat zes in werken, dat dat voldoende is. En daardoor is het natuurlijk in veel sectoren te korten. Dat stond ook in het nieuws.

SPEAKER_04 28:57

De generatie Gen Z, wat is er allemaal door, veel minder werk.

SPEAKER_01 29:01

Ja, maar ik zie dat zo: dat is precies of dat een ziekte is, werken, of je daar van ja, dat creëert toch ook vrijheid en creativiteit. In tien jaar hoop ik dat de zon misschien wel mee instapt en dat hij ons in een richting stuurt, wat weer iets meer van de tijd is. Ik zeg nu niet dat we klassiek zijn nu, maar die jongens gaan. Dan hoop ik toch ook wel inderdaad wat je zegt, hopelijk een paar uurtjes minder te denken.

SPEAKER_04 29:34

En waar sta jij komen binnen tien jaar?

SPEAKER_02 29:36

Tien jaar vooruitkijking in de politiek. Dat is het durft. Dat is gedurf. Hopelijk nog steeds burgemeester. Vooral hoop ik dat er wat projectjes gerealiseerd zijn tegen dat. Ik zal echt naar het begin.

SPEAKER_04 29:50

En los van jouw persoonlijke visie: wat wordt de visie van dit smijden binnen tien jaar?

SPEAKER_02 29:56

Ja, toch wel verjonging, energie erin. Investeren, groeien. Dat is heel belangrijk voor onze. We hebben nu 17.300, 400 inwoners. Dat is zo, tussen de 15.000 en de 20.000. Het is wel wat klein, maar wij zijn toch een centrumstad. Dus we hebben wel wat functies die we moeten uitoefenen. Dat is niet gemakkelijk omdraagd met zo'n kleine bevolking. Dus moesten we daar een beetje kunnen groeien, hebben we terug wat meer mogelijkheden. En dan kunnen we nog beter voor onze mensen zorgen.

SPEAKER_04 30:28

Ik wil jullie alle drie bedanken voor de komst. En natuurlijk bedankt om te luisteren en te kijken naar burgemeesters op het pakket. Tot een volgende aflevering.

SPEAKER_02 30:37

Dank u wel.

SPEAKER_04 30:38

Dank u wel. Dat was leuk.