S.2 Ep.8 – Smaak, stenen en stadsliefde: Het succesverhaal van Veurne

 In deze aflevering duiken we in het hart van Veurne met drie lokale kopstukken die de stad kleur geven. Krist Sinnaeve van 'Grill De Vette Os' deelt zijn ongefilterde visie op gastvrijheid en de kunst van het 'komiek zijn' in je eigen zaak, terwijl vastgoedexpert Jan Vandenbussche de nuchtere realiteit van de woningmarkt in het hinterland schetst. Burgemeester Peter Roose vult aan met de ambitieuze koers van de stad, die met 9.000 arbeidsplaatsen een ware economische motor voor de regio is. Een gesprek vol West-Vlaamse passie over de kracht van beleving, het belang van lokale expertise en de toekomst van een historische stad. 

Transcript

SPEAKER_03 0:05

Welkom bij Burgemeesters Ontmaskerd. Een nieuwe aflevering. Dat betekent drie nieuwe gasten. Dit keer allemaal uit Veuren. En niet zomaar de minste. Ik heb het over beleid, ik heb het over vastgoed en ook over horeca. Welkom, heren. We beginnen meteen met jullie zelf even voor te stellen wie jullie zijn en wat jullie doen. Goed.

SPEAKER_02 0:26

Dag Veron, mijn naam is Christin Haven. Ik ben uitbater van Grilde Os, restaurant in Veurum. Sinds bijna 45 jaar, ik niet. Mijn schoonouders zijn daarmee begonnen. Grildeos, ja, authentiek, vlees. Restaurant wel. Kneus, gezellig, warm, lief.

SPEAKER_03 0:45

En typisch Belgische Braziliaan. Fantastisch. Dat zijn we in jouw buurman.

SPEAKER_01 0:51

Ik ben Jan van der Bus, vastvoetmakelaar. Van Era van de Busen tot eind vorig jaar. Sinds 1 januari 25 zijn we gefusioneerd met domus, poperingen, iper en Roeselaar. Dus nu ben ik zaakvoerder van Vijf vastgoedkantoor in West-Vlaanderen.

SPEAKER_03 1:09

Je zal je handen vol hebben.

SPEAKER_01 1:10

Een beetje.

SPEAKER_03 1:12

En aan de overkant, onze burgervader.

SPEAKER_00 1:15

Goedemiddag, ik ben burgemeester van de Stad Veulen. Het is mijn derde termijn, dus ik ben al twaalf jaar burgemeester. Veun is een dynamische stad en dat doen we met heel veel plezier.

SPEAKER_03 1:28

Drie verschillende sectoren heren, die toch wel het economische hart vormen van Veune in dit geval. Ik ga jullie een aantal thema's voorleggen zo meteen. Dan gaan we individueel even antwoorden. Zie maar wat u ervan vindt, wat jullie ervaring is. We beginnen meteen met het eerste thema, dat is ondernemerschap. Dan kijk ik even naar jullie. Horeca is ondernemen. Klopt uiteraard. U doet al 45 jaar, zeg je, van de schoonfamilie.

SPEAKER_02 1:51

Ja, ik ben er 20 jaar nu.

SPEAKER_03 1:54

Wat heeft jou eigenlijk gemotiveerd om de vette os dan verder te zetten?

SPEAKER_02 1:59

Die motivatie ligt ook een beetje in de familiegeschiedenis. Je wilt dat ook wel trots op. Het stond toen al 20 jaar. En je kunt dat verder.

SPEAKER_03 2:09

Maar er is nog een verschil tussen trots zijn op iets en het ook zelf dan nog verder zit.

SPEAKER_02 2:13

Zelf is dat misschien iets meer. De acht meer. Het is niet zomaar niet meer restaurant open doen. Je wilt ook je verkoop vrees, maar je wil er ook iets over kennen. Je wil zelf weten van wat dat stukje is komt uit de koel.

SPEAKER_03 2:29

En wat is jouw rol precies in het restaurant?

SPEAKER_02 2:32

Ik heb jaren de keuken gedaan. Daar heb je een heel goed team voor gevonden. Ik loop eigenlijk een beetje verloren. Ik ben een beetje overal. Maar ze hebben nergens eigenlijk echt nodig. En toch ben ik er wel nodig, zegt men mij dan nadien.

SPEAKER_03 2:48

Dus jij doet zowel de ontvangst, de zaal, ze ontvangst voor mijn vrouw meer.

SPEAKER_02 2:52

En ik ben zo wat, dan kom ik die ertussen loopt en hier en daar een keer wat grappig probeert te vertellen.

SPEAKER_03 2:56

Je het accent eigenlijk in het restaurant het.

SPEAKER_02 2:59

Ja, het humor vind ik ook belangrijk. Je kunt met een restaurant in de Comio komen. Ik ben vier of vijf jaar opeen. Maar ik zie soms dat het resultaat daarvan is dat men wat stijver gaat werken en dat men zo wat meer in Amusboer. Je kan dat niet schrijven, dus ik verkoop dat niet. Zo van die dingen. Blijf dat maar doen. En ik blijf ook in die Comio staan. En mak dat de kwaliteit in orde is. En doe dat maar met een beetje humor. En met kaners mogen dat doen. Ze weten dat soms fouten is tegen. Mevrouw kan dat niet echt appreciëren. Dan is mevrouw niet voorbij, ergens anders.

SPEAKER_03 3:41

Ja, zeg maar, jullie doen het nu al heel lang, ook schoonfamilie. Merk jij dat er nu in de horen dat daar een evolutie is gebeurd? O qua klanten? Qua beleving, qua beleving.

SPEAKER_02 3:53

De beleving is belangrijker dan vroeger.

SPEAKER_03 3:56

Vroeger was het enkel het eten dat belangrijk was.

SPEAKER_02 3:59

Stijnbaart, je ook herkent, is een enquête, die had meer dan 2000 enquêteer, dat is heel veel. De restaurantbeleving van de klanten na corona. En hij vroeg aan mij wat staat op één. Ik zei: wat ik geen toe waarschijnlijk, wat in mijn bord ligt niet, helemaal verkeerd. Op twee dan, ook niet. Op één stond onthaal en ontvangst. Vriendelijkheid. Op twee, dan deen zeker. Nee, niet. We zaten dat heel mooi op terraas aan de leien en alle vak. We zat dat heel mooi dat was, we gaan dat terug. Was het lekker? Het was wel goed, maar het was mooi zijn.

SPEAKER_04 4:31

Dat is belangrijker dan eten.

SPEAKER_02 4:32

En dan weg gaan. Slechte rivio's gaan bijna nooit over denen. Madam was niet vrienden aan het onthaal. Dat gebeurt bij ons nooit, hè? Dat is mijn vrouw. Dat gebeurt nooit, hè? Altijd zeer vriendelijk, die mevrouw. We zaten aan het wat. We vroegen een andere tafel, het kon niet zijn. Mensen vragen de zaterdagavond om 7 uur 30 uur in een andere tafel. We zijn met zes hoor. We hebben gereserveerd met vier, maar we zijn met zes. Ja, dat gaat niet, madam. Dan moeten die extra dan niet hebben. Ze zijn veel eisender. En ongelijker. En sinds jij zo helemaal cuisson genoemd heeft op mijn tv, ze kunt het ook weer niet schrijven, maar ze kunnen het wel zijn. Voilà, de cuisson. Ja, voilà, fantastisch. Dat zou je weg zijn. Maar dat zijn zo. Ik heb het toch niet zo heel erg hard voor. En blijkbaar zijn er andere mensen genoegen, dat ik mijn brood kan meer verdienen.

SPEAKER_03 5:21

Wat vraagt eigenlijk ondernemen in de horeca vandaag, vergelijk je me voor, op vlak van kwaliteit en rendabiliteit. En die benovdje.

SPEAKER_02 5:38

Rendabiliteit. Het begint allemaal met aankopen. Da begint het mee. Koop jij lokaal aan? Het merendeel wel. Bepaalde zaken niet. Dat is allemaal heel mooi. En dat verhaal vind ik ook allemaal mooi aan lokale boeren en dit en dat en dat. Maar die lokale boeren, dat is goed, moest ik nu. Met twee shiften. Ik zeg dat nog niet om groot te doen. Ik zou soms liever eentje hebben met 20 stoelen. Ik ben daar heel eerlijk in. En dan kan ik bij de plaatselijke boer mijn twee filetjes gaan verkopen. Nu heb ik 42 filetjes noemen. Ik ben hier van zij.

SPEAKER_03 6:14

Dat kan niet meer.

SPEAKER_02 6:15

Die mens kan dat ook niet aan die prijs verkopen. Dus dan zit het een beetje moeilijk. Maar je kunt dat wel met groenten, je kunt dat met zuiveren, je met kaas, lokale kaasjes. Je kunt dat wel. We proberen dat zoveel mogelijk te doen. Daar waar het kan. Het begint eigenlijk allemaal, vind ik, met die aankooppolitie, eigenlijk. Zoveel mensen die aan leverancier, of die vorige uitbaat dat die leverancier kan doen. En dan volgt er mee. Stom. Stom, bekijkt de maar een keer. Die al een half jaar niet meer naar zijn factuur gekeken hebt, dan kan ik hem 500 euro in de maand besparen, 100% zeker. 100%. En die mensen kunnen er ook niet altijd aan doen. Alles wordt duurder. Je kunt erover babbelen. Als het dat te duur worden, ik koop er zoveel in de maand. Voor mij moet dat zoveel niet opslaan. Iemand die man een zak in de maand koopt, dat is weer wat anders. Dan gaat het weer over hoeveelheden. Maar te veel, hoor ik aan mensen te weinig. Dat is niet belangrijk. Het begint daarmee, natuurlijk, is het belangrijk. Vind ik.

SPEAKER_03 7:13

Janne, ik kom even aan jou ondernemerscheld. Waarom heb jij destijds gekozen, specifiek, om in die wereld te stappen?

SPEAKER_01 7:20

Hoe ben je daarin gerold? Een beetje hetzelfde verhaal als mijn buurman. Mijn vader was eigenlijk bankiervastgoedmakelaar. Het verkopen, met mensen praten en zo verder zat eigenlijk altijd wel een beetje in mij. Dan was de logische stap natuurlijk om vastgoedmakelaar te worden, en dan ook in het kantoor van eerst natuurlijk ervaringen gaan opdoen, elders. Dan in het kantoor komen van mijn vader en op die manier de overname gedaan. Het kantoor verder uitgebouwd, een tweede kantoor bijgestoken. Nu zijn we verhuisd ook in Veurum. We zitten eigenlijk het stadhuis en hun zaak en mijn zaak zit eigenlijk in dezelfde straat. Dus jullie kennen elkaar wel. En op die manier erin gerad en altijd verder willen blijven doen.

SPEAKER_03 8:12

En hoe lang doe je het nu al?

SPEAKER_01 8:14

Ik ben denk ik net geen 15 jaar makelaar.

SPEAKER_03 8:18

Wat is het verschil van jij nu in uitdaging, zowel voorkopers als verkopers? Zie je daar een evolutie in die 15 jaar?

SPEAKER_01 8:26

Dat is zeer. Er zijn eigenlijk al heel veel evoluties geweest die terugkomen in de zin van.

SPEAKER_03 8:32

Zoals welke.

SPEAKER_01 8:34

Na corona bijvoorbeeld, was het een verkopersmarkt, waarin de koper eigenlijk het moeilijker had. De verkoper had meer macht, omdat er meer vraag was goed. We hebben een tijd gehad waarin dat volledig anders was, waarin de verkoper in feite meer toegeven moest doen of dat de prijzen wat meer afzagen, omdat de vraag wat minder was, dat is logisch een beetje vraag en aanbod. Nu zitten we weer in een periode: die COVID is nu wel volledig gepasseerd. De prijzen hebben daar wel een enorme duw door gekregen, die is wel blijven staan. Maar de aanvragen zijn niet meer zo. Dus we zitten nu eigenlijk een evenwichtige markt, eigenlijk een saaie markt, om het zo te zeggen. Er zijn geen extreme. Er zijn geen extreme lagen, er zijn geen extreme hoge. Maar de markt loopt wel. En eigenlijk is dat goed voor de koper en de verkoper, want de prijzen die betaald worden, zijn nu ook gewoon correct en marktconform.

SPEAKER_03 9:30

Die prijzen die nu zo in omgang zijn in jouw regio, is er zo een andere regio die jij ook heel graag zou willen doen.

SPEAKER_01 9:37

Sinds 1 januari, zoals dat ik aangegeven had, heb ik nu natuurlijk op je regio bij. Maar daarnaast heb je nog zo.

SPEAKER_03 9:46

Hoe is het goed zo? Het is genoeg.

SPEAKER_01 9:48

Het is nu natuurlijk zeer vroeg in dat verhaal om nu al over andere regio's te spreken, maar we zien wel wat er op ons pad komt. Feiten nu niet. Bijvoorbeeld de kust is iets dat mij niet aanspreekt. Ook al is voor alle collega's binnen Era een kustgemeente, maar ik zeg ook altijd meer is geen kustgemeente. Ook al is dat dicht. Dat spreekt me dan niet aan. Maar uit Ginterland, uiteindelijk vind ik het altijd belangrijk, of heb ik het altijd belangrijk gevonden om goed te zijn waar zij zit. En niet overal rond te zitten en al ver te leven. Omdat we wel een beetje die expertise nodig vind ik, bijvoorbeeld een stad als Veurne. Ik heb mijn echtgenoten die dat daar vooral doen in het commerciële aspect aan. Maar we weten ook iets van Veunu. We weten waar de scholen zijn, we weten wat er in de zomer te beleven valt. We weten de goede adresjes bij wijze van spreken om een bestick te gaan eten. En dat is wel fijn. Dat verkoopt als gemakkelijk, zeker voor mensen die dan niet altijd van de streek zijn. Is dat wel leuk, en die vinden dat dan ook wel leuk.

SPEAKER_03 10:48

Ja, dat snap ik. Ja, Peter, jij als burgemeester, hoe ondersteunen jullie eigenlijk de horeca vandaag? Ondernemen vandaag in dat soort dingen.

SPEAKER_00 10:58

Ja, maar we zijn eigenlijk echt een ondernemersstad. Als we dat bekijken, dan hebben we heel groot uitgebreid bedrijventerrein. Bijna 200 hectare. We hebben 9000 werkstellingplaatsen. We hebben een arbeidsbevolking van 6.600 mensen, maar we hebben 9000 mensen die in de stad komen werken. Dus die komen vanuit de omgeving in de stad werken. We hebben een heel actieve bedrijfsparkvereniging die de bedrijfsondernemers verzamelt, waar we dan maandelijks mee overleg om te luisteren. Hoe gaat het? Wat is er tekort? Wat zijn de items aan het samengezien?

SPEAKER_03 11:30

Wat zijn de minpunten?

SPEAKER_00 11:32

Met de middenstand en de horeca, hebben we dezelfde overleg. Ze hebben een middenstandsvereniging, tocoer, die ook een eigen promotesysteem heeft opgebouwd, met promotiekaarten, met een digitale cadeaubonnen systeem, dat ondersteunen we. We hand dat digitaal netwerk daarachter, dat wordt door de stad betaald, aan de ondernemers, die abonnementen worden door de stad betaald. En met de horeca hebben we ook maandelijks overleg. We hebben nalein van corona de terrassen uitgebreid. We hebben de leefbaarheid en de beleving op de Grote Markt sterk verruimd. En we hebben dat ook aangehouden. We hebben niet teruggeschroefd na corona, we hebben al die maatregelen aangehouden. En daar zorgt er voor dat in onze stad, bijvoorbeeld op de Grote Markt, hebben wij 13 horecazaken. Er zijn heel weinig steden, kleine steden in Vlaanderen, denk ik, die nog 13 horezaken hebben op een grote markt. En dit in een heel historische omgeving, Spaanse Hevels, 16e, 17e eeuw. Dat is een ongelofelijke beleving. Horeca en die historische achtergrond om naar Verde te komen.

SPEAKER_03 12:38

Zijn er zo van die economische uitdagingen waar jullie voor staan als stad?

SPEAKER_00 12:42

Ja, er zijn vanzelfsprekend een aantal economische uitdagingen. Dus ja, je hebt de krimpende arbeidsbevolking. De bevolking wordt ouderd, maar de bedrijven moeten wel blijve mensen vinden om in de bedrijven te werken. En dus daarom moeten we samen met de bedrijven kijken hoe we wegnemers kunnen lokken naar onze stad kunnen om hier in vuur actief te zijn. Dus dat is denk ik een grote uitdaging voor de komende tien jaar, om te zorgen dat we onze bedrijven kunnen houden en dat we de terstellingen op peil kunnen houden.

SPEAKER_03 13:10

Het volgende thema zijn wel aan belands: dat is beleving en klantenervaring. Ja, logisch lijkt mij. Hoe ervaren jullie dat?

SPEAKER_02 13:21

Beleving is nummer één, dat zegt die enquête van Steinboard, dat is ongelooflijk. Mensen was het.

SPEAKER_03 13:28

En hoe speel je daar dan op in?

SPEAKER_02 13:30

Je speelt daar op één. Als het een verjaardag is, dan zingen je liedje gaat die muziek vol een bak. En je hebt op spijt van wit benijt, maar goed. Ik zing gelukkig heel mooi. Je zit het mee ook. Dat kan ook niet anders. Met een vuurwerkje, maar ik bedoel maar, dat lijkt allemaal zo. Opa wordt 80. En de kleinkinderen zijn nog een Irishring, moet je het niet meer drinken van de dokter, maar goed, die gaat toch nog in Ring. Dan gaat die, mijn kerners, het wereld hetzelfde. Ik kan dat ook niet hadden. Je hebt een team nodig. Als je zes kerners hebt, en zijn zes zuurprijmen, dat gaat er niet gaan. Nee, nee. Dat kan niet. Maar dezelfde valaf flink te zitten. Maar dat is zeer belangrijk geworden. Was het dan zeer, zeer lekker in de vaten. Soms zeggen ze misschien wel een keer: maar bij vinden leuk dat.

SPEAKER_03 14:13

Dus die sfeer is belangrijker.

SPEAKER_02 14:18

Moest het nu eten op niks strekken, dan gaan ze ook niet raken. Maar het mag eens, ik noem dat zo wat fancy mediocre zijn. Dat mag het zijn. Dat is ook wel mediocre, dat is ook middelmatig. Maar toch, maar met een over plezier gehad als we een comic, naar zon, denk je dat dat de reden is dat mensen blijven terugkomen? Ja. Grotendeels wel. Dat was voor. Mijn schoonvader was ook zo'n valse comic. We denken dat altijd, maar soms wil ik mijnzelfbouw en ik kan niet altijd zeggen, komt dat nu maar dan dat je er nog meer mee lachen, zo'n stommel.

SPEAKER_03 14:51

Ik zit hier ook met een glimlach in.

SPEAKER_02 14:56

Het wordt belangrijker en belangrijker, omdat je overal eigenlijk goed kunt eten. Wanneer je de laatste keer echt slecht gegeten, dat bestaat bijna niet meer. In Antwerpen, misschien.

SPEAKER_03 15:12

Jan beleving, klantenervaring. Ik veronderstel in jouw sector dat het vooral op vertrouwen aankomt, dat is de basis.

SPEAKER_01 15:21

In de zin, als er geen vertrouwen is, dan zal er normaal gezien die samenwerking zijn. Maar we zetten daar wel zeer sterk op in door het traject eigenlijk op voorhand vast te zetten, de momenten van evaluatie eigenlijk op voorhand te kiezen. En niet als het niet goed loopt, een momentje pikken. Maar mensen weten bij ons eigenlijk al sowieso van die dag is er een open deurdag. Die dag zitten we samen om die open deur te evalueren, et cetera. Dus nee, er zit er echt muziek in in de vastvoedsector. Allee merken wij toch? Om de mensen die dan bijvoorbeeld van bij een conclega overkomen, die zeggen van we hebben dat daar wel gemist. Dus daar trachten we op in te zetten, maar dat is niet altijd even evident, natuurlijk.

SPEAKER_03 16:01

Wat verwacht de klanten dan tegenwoordig meer dan vroeger?

SPEAKER_01 16:05

De koper of de verkoper, omdat dat zijn twee. Als je bij de verkoper, heb ik ongeveer gezegd dat die mensen willen gewoon weten waar dat ze gaan zijn. En mijn filosofie is daar een plan B aanbieden. Een huis die verkocht wordt na twee weken, is niet zo moeilijk dat je geen plan B nodig, maar je hebt eigenlijk vooral een plan B nodig als dat niet lukt. Wat als we niet na een maand of twee maanden verkocht hebben, dat bieden we enerzijds aan de verkoper. De koper is veel kritischer geworden, maar ik veronder dat dat niet enkel in mijn sector is, maar dat dat overal is. Veel eisender, kritischer, mondiger.

SPEAKER_03 16:44

Zelfs op dat met altijd af.

SPEAKER_01 16:46

Maar nee, ik bedoel dat niet slecht. Maar de zondag zijn zeer bereikbaar. Meesten verwachten dat je 24-7 bereikbaar bent. De zondag hebben dan zoiets van, het was nu communiviering, zondag van mijn zoon. En je krijgt dan een berichtje in die kaark en zo dan twee keer gebeld hebben. Tegen dat die mensen dat je zoiets had van ja, oké, morgen is maandag, het zal ook wel lukken. Maar de mensen zijn wel veel eisend geworden, vaak ook terecht, maar daarom niet altijd gepast.

SPEAKER_03 17:16

Peter, hoe werkt een stad eigenlijk zo'n beleving in de hand?

SPEAKER_00 17:20

We doen dat op verschillende manieren. De eerste plaats is zo dat onze locatie ervoor zorgt dat we sterk moeten inzetten op beleving. We zijn een kleine stad.

SPEAKER_03 17:31

Wat jullie al stad bijvoorbeeld?

SPEAKER_00 17:33

We hebben eerst vooral een groot publiek, tweede verblijvers, van de Pannen tot Niepo tot Middelkarken. Die niet één keer komen aan de kust, maar die dat bijna permanent zijn, die allemaal een elektrische fiets hebben. En het is niet elke dag weer om aan het strand te zetten. En die komen dan heel vaak naar Vuren. En dat betekent dat we daar moeten op inspelen om te zorgen dat we een belevingsprogramma maken, waar we dat vroeger 10, 15 jaar geleden voor jullie aan hustjes deden. Moeten we dat eigenlijk nu van februari door tot met nieuwjaar eigenlijk een volledig programma uitwerken. En dat wordt door onze cultuurdienst en toeristische dienst eigenlijk volledig onder handen genomen. En zij werken vanaf Valentijn, denk ik, Historisch Feurde, Paasverlof, juli verschillende optredensactiviteiten. Concertbands die komen, tot en met het Stadsfestival geweest. Venturagrote opters. Nieuwjaar met een Almhut, met een ijspiste, kortom, en ook de winkelstraten worden in dat thema aangepast. De verlichting worden aangepast, ornamenten, versiering worden ingebracht en allemaal. Op dat vlak proberen we wel echt heel sterk in te zetten om zowel onze eigen inwoners, maar ook de toeristen te verdenken.

SPEAKER_03 18:51

En betrekken jullie ook jullie ondernemers daarmee?

SPEAKER_00 18:53

Absoluut. We proberen dat op die maandelijks overleggen: enerzijds aan te kondigen wat we doen. Te kijken hoe er meegewerkt worden, hoe kunnen specifiek zaken in de winkels gedaan worden. Als we rond Valentijn werken, kunnen etalages mee versierd worden. Of alle wijn kunnen iets.

SPEAKER_03 19:11

Hebben jullie zo'n soort van denktank, waar de ondernemers ook hun ideeën kunnen insteken.

SPEAKER_00 19:16

En dan maandelijks overlegd worden gebrainstormd. De minstant gaat dan vaak eerst vooraf onder elkaar. Brainstormen. Ze komen aan de stad en zeggen: van kijk, we hebben die ideeën kunnen we dat samen doen. En op die manier kunnen we vooruitgang brengen en kunnen we een globaal verhaal brengen voor onze bezoekers.

SPEAKER_03 19:32

Derde thema dat we gaan aansteiden, is creativiteit. Ik denk dat je moet in elke sector tegenwoordig zijn. Jan, ik begin bij jou. Hoe onderscheid jij je eigenlijk van de andere makelaars? Wat maakt net het verschil?

SPEAKER_01 19:44

Ten één bij Jan, en de rest is dat niet. En dat is nog veel. Maar wij drachten wel sowieso. We hebben een andere stil of horecazaak. Met alle respect. In de horecazaak vind ik dat ook leuk. Dat ze Happy Birthday komen zijn. Ik zou daar ook mee gaan. Dat is moeilijker bij ons, omdat wij natuurlijk een dienstverlening aan de mensen die langskomen op kantoor. We verwachten dat wat minder, omdat ze daar zijn voor iets voor anders. Maar wij trachten ons sowieso wel te onderscheiden. Enerzijds in de belevenis naar buiten toe, als zijn de kantoor, als zijn wie we zijn, we trachten toch te tonen op onze eigen manier. Voor wat we staan. Natuurlijk, het is vast goed, het is iemand over huizen en appartementen. Maar ik denk toch, dit is een voorbeeld daarvan. De mensen te bereiken op een manier om de echte Jan te leren kennen, niet alleen de makelaar. Want dat is wel iemand die gekend is in de zin van ja, er komt veel op straat en moet overal wel wat bij zijn. Maar op die manier trachten we toch die connectie te maken met de mensen. Ik denk ook wel dat dat echt lukt.

SPEAKER_03 21:03

Welke rol speelt die persoonlijke aandacht, denk je?

SPEAKER_01 21:07

Steeds groter en groter, omdat.

SPEAKER_03 21:12

Voel je dat van je klanten dat ze echt zo meer gepamperd en geswailleerd worden?

SPEAKER_01 21:17

En terecht, ze moeten ook ben zelf ook als ik naar een hotel ga. Jij verwacht dat zelf ook. Ja, als je een hotel had en er staat niemand aan de onthaalbali. Je moet al vijf minuten of tien minuten wachten, dat zien we een vrije dag, dat is niet meer verloop. Gezien worden. Dus niet we trachten dat te doen, natuurlijk is allemaal vallen en opstand. Niks is perfect. Maar door die persoonlijke aanpak, we zijn commercieel op een menselijke manier. Dat is eigenlijk heel vaak te zeggen aan de mensen, op het einde van de rit gaat over centjes. Het is al zo leuk dat er een fijne samenwerking geweest is. En dat trachten we te doen. En hopelijk lukt dat natuurlijk. Ze kunnen misschien reageren op. Eze podcast te zeggen van leugenaar, maar niet. Ik vermoed van niet. Dus dat zagen we te doen, het is ook een familiebedrijf. En Veunen, ik weet niet of jij zelf goed Veulen kent, maar Veun is een superst.

SPEAKER_03 22:15

Ken je Veunen? Ik kan Veuren, maar niet goed.

SPEAKER_01 22:19

Ik kan niet van hoe je niemand maaklaar, maar het is aan het staat. Dat is een beetje fijn. De bergmeester gaat niet overnomen, natuurlijk. Maar Veun is wel een stad, heel gezellig, dat Peter elkaar heeft en de ondernemers tracht om wel iets te doen en dat hangt wel allemaal samen, dus het is wel fijn om daar te zijn. En ja, het is niet groter. Het klinkt groter dan dat het eigenlijk soms de realiteit is.

SPEAKER_03 22:45

Christin, ik kom ook even bij jou met die vraag. Hoe probeer jij je aanbodjes opnieuw te vernieuwen en vernieuwend te zijn?

SPEAKER_02 22:53

Vlees en vlees. Hendrik Dierendonker.

SPEAKER_03 22:56

Ja, geen vlees in vlees, maar je kunt dat wel op honderden.

SPEAKER_02 22:58

De midhouden van België, in de mood. Je moet niet te veel vlees hebben, iedereen staat op zijn achterste hoor. En dan had gelijk. Je moet niet te veel vlees hebben, maar je moet het juiste vlees in kwaliteitsvol vlees in, en je moet niet elke dag bistekken. Dat is waar. Maar als je dan een biefstukken en elke dag een bistekken verkoopt, dat is zo. We hebben soms een stukjes vlees dat je de oosprong altijd de oosprong van kent, maar iets speciaaler dan, hou ik je naar die boer. Je pak je personeel mee. Je gelooft niet hoe er dat ze dat verkopen. Wat zijn daar geweest? We zijn zo, met mijn heel de team. En dat is zo emotioneel verbonden. En een emotioneel verbonden klant is altijd nog veel beter dan een net tevreden klant. Zullen we dat gaan zeggen? Ja, maar die toetslaggeving van Heroes Remote, de vader van Hendrik, kan daarover badelen drie uur lang. En dan zeggen, dat was niet ramaal.

SPEAKER_03 23:53

De storytelling is toch wel heel belangrijk, zeer, zeer, zeer.

SPEAKER_02 23:56

En ja, de social media, dan gaan we ook naar Baskenland. Ik heb foto's. Ik krijg meer laten fotograferen met een koe, dat is al erg aan mee. In Baskenland, of ik zit een uur en over de auto, en ken je een foto met een koe. En dan red ik terug. Maar dat is dat friees, en het is die kweker, en dat is vrij in uitgelopen, en dat heeft geen kort gezien. Ik kan dat meer leven.

SPEAKER_03 24:21

Maar dat werkt, hè?

SPEAKER_02 24:22

Dat werkt. Als ze dan ook de prijs voor willen betalen, daar gaat het soms over veel om. Dat ze zegt, oei, die koe heet in een Joetzu. Hij zei, dat is zo'n roepia, noem hem in het Spaans, hè. We hebben dat aan de zee heten, kan je niemand af de zee hebben, maar we hebben daar 28 euro voor betaald. Het is 368. Hoe komt dat? Ze zei: We moeten daar heel veel in. Je moet er dan veel, maar dat klopt niet. Dat kan niet. Maar dat is alweer het jammer aan het emotioneel verbonden verhaal. Je moet het dus vertalen. Mijn vroeg moet 45 jaar café houden. En zei: weet je wat, dat moet je commerce doen, je moet kunnen rekenen, maar je moet ook durven rekenen. Verzellig zijn. Ja, zo. We zien er niet, als je aan mijn collega's vragen, ze zijn een goedkoop restaurant, maar je wil dat ook niet zijn. Je moet dat ook niet goed en gezellig zijn. Je wil dan dat ze iedere euro als ze buiten gaan ze tevreden zijn en als ze content zijn, dat was geen euro te veel. Daar streef je wel. Dat moet je overdreven, maar dat streven we wel naar. En op die manier proberen wij dat. Elke dag opnieuw. Maar deze veel hoesting. Dat is waar, dat is echt waar.

SPEAKER_03 25:30

Peter, heeft Verne volgens jou een heel specifieke merkidentiteit?

SPEAKER_00 25:35

Ja, ik denk het wel. Onze baseline bij de stad is uitstekend. En dat is uiteindelijk wat we proberen te doen. Dat is waar jullie voor staan. Ja, we proberen in uit te blinken. En waarbij we eigenlijk ook het kruispunt zijn tussen verschillende elementen. We zijn het kruispunt tussen enerzijds het Hinterland en de kust. En we proberen daar de mensen van de twee zijden op te vangen. We zijn een kruispunt in de verzorgende sector. We hebben een ziekenhuis lokaal. We proberen daarmee ook de verzorging te doen van onze omgeving. We zijn een belangrijk economisch knop punt. Ik heb dat juist gezegd, meer dan 200 bedrijven. Actief. We zijn in een economische pool, het wegstellingspool. We proberen daar actief op in te zetten. En we leggen ook dicht in de Franse Rens, waardoor we eigenlijk ook een beetje exotisch zijn. Het is heel gemakkelijk om met de fiets naar Noord-Frankrijk te rijden en daar in een andere omgeving terecht te komen. Dat zijn zaken en troeven die we willen uitspelen.

SPEAKER_03 26:32

En creativiteit helpt dat een beetje in de stadsontwikkeling.

SPEAKER_00 26:35

Dat klopt. We proberen altijd zeer creatief te zijn en dat moet. En als stad elk jaar hetzelfde doet en stilstaat, dan ga je achteruit. Je moet vernieuwen. Maar je moet het voorzichtig doen. Iedereen aanvaart altijd al die vernieuwingen. Dan moet je wel heel inspanningen doen om dat ook uit te leggen. En twee, ook wel als burgemeester moeten we af en toe wel een keer doorgaan en zeggen oké, we doen dat. We geloven erin en we gaan dat doen en we gaan wel zien dat we onze inwoners of onze bezoekers wel gaan meevolgen. Soms vraagt het wat tijd en aanpassing. Maar dat moet je durven. Dus net zoals een ondernemer eigenlijk, die ook moet durven in de vrije markt. Ook als stad moeten we af en toe wel een keer durven. En zeggen van kijk, we gaan level op, maar onze inwoners een stap verder zetten op verschillende domeinen eigenlijk.

SPEAKER_03 27:19

Het volgende thema is lifestyle. Dat gaat ons allemaal wel aandenken. Het is een beetje een open vraag voor jullie alle drie. Wat maakt eigenlijk het leven in ondernemen in Veuren zo interessant? Jan, ik begin bij jou.

SPEAKER_01 27:32

Ik dacht dat een omvraag ging zijn. Nee, geen probleem, met plezier. Wat maakt het leven in Veunen interessant?

SPEAKER_03 27:39

Leven in ondernemen.

SPEAKER_01 27:40

Het leven in eerste instantie goed leven. We hebben alles. Ik heb nu bijvoorbeeld kinderen, maar er zijn scholen voldoende.

SPEAKER_03 27:50

En hebben alles.

SPEAKER_01 27:51

Maar er zijn waarenhuizen voldoende. Dat voelen wij ook genoeg in onze stel. Dat mensen op latere leeftijd, van in de randgemeentes en de dorpen, heel vaak graag naar het vuurcentrum afzakken, omdat alles er is. Je hebt die gezellige markt met die 12, 13 of 14 restaurantjes en cafetjes, et cetera. Hoeveel was? Dat is toch nog goed opgelet. Maar nee, dat is wel een grote meerwaarde. Er is wel belevenis in de zomer. Er is belevenis in de zomer. Om te leven, is het eigenlijk leuk. Er is altijd wel iets te doen. Voor de jeugd is er iets. De sportaccommodaties worden gecentraliseerd, wat het makkelijk maakt voor de kinderen. Dus dat is eigenlijk allemaal goed. Het ondernemen in Veurum kijk ik eigenlijk heel weinig negatiefs over te zeggen, zeker in mijn tak, omdat ik natuurlijk in de dienstverlening zit in het centrum van Veurum. Ik kan niet spreken over alle ondernemingen van Veurum. Nee, maar voor jezelf. Maar voor mijzelf, wij worden toch relatief vrijgelaten, om het zo te zeggen. Wilde ik iets speciaals doen, bijvoorbeeld met een opening van een kantoor gevraagd om de straat dicht te zetten, een uur of vijf. Dat wordt eigenlijk zeer simpel. De mensen staan er voor over, ze staan ook. Dus het is niet dat we tegengewerkt.

SPEAKER_03 29:10

Het is geen lomslom van 20 brieven die je nog moet schrijven.

SPEAKER_02 29:13

Dat is het vooral, even het vooral. Het is nu omdat de burgemeester nu zit. We hebben trouwens de beste burgemeester in jaren, dan zegt wel. Maar het is zo. Vet en bestond 40 jaar de straat afzetten. Dat is niet met 17 documenten, ze brengen ze het nadar. Voit aan de praktische kant. Die vergunningen van muziek die we spelen tot 9, maar misschien tot avond, met de uitbreiding tot één uur, dat zal allemaal zo'n probleem. Waardoor het een feest was van drie jaar man, dat je er nog van knapt. Maar ik trouwens zeer mooi gezongen heb. Er zijn nog namens van hè.

SPEAKER_00 29:54

Maar die dingen, dat is zo'n ding.

SPEAKER_03 29:56

En heeft er nog iemand gezongen?

SPEAKER_02 29:57

Ja, de Kleinman. Jonas van G. Kom, weet je wel?

SPEAKER_03 30:02

Ja, maar nog met een keer uit, zeg je, bij deze.

SPEAKER_02 30:09

Wat Jan zegt, is waar het is er een zeer leuk leven. Ik zeg altijd, we zitten zo'n 7 kilometer van de zie, of 5 kilometer, ik weet het eigenlijk niet. Dat is net ver genoeg om nu nog nu notten nog te parkeren, denk jullie, wet wel. En ja, en dan gaan we dat dan is dat ook met de fiets. 10 minuten. Dat is toch tof? We hebben alles.

SPEAKER_01 30:27

Maar het is ook mooi, hey. Het is mooi. Dat wordt zeer hard onderschat, maar ik de maart. Het is een postkaartje op zich, dan zitten nu natuurlijk met fans van vuun aan tafel.

SPEAKER_02 30:38

13 cafés, een restaurants. Ja, dat hebben we best in de rzom 20.

SPEAKER_01 30:45

Dat meestal van die pikon in de ranten.

SPEAKER_03 30:51

Jullie zijn echt ondernemers in hart en nieren. Is er nog zo'n manier om toch nog te ontspannen? Waar halen jullie energie uit? Waar kunnen jullie het zo even kopje leeg en yes we gaan er terug tegen. Wat doe je dan?

SPEAKER_02 31:03

Ik kan vooral gewoon niet. Ja, dat is eigenlijk. Ik kan gewoon niet.

SPEAKER_03 31:07

Bij collega's dan.

SPEAKER_02 31:08

Ja, maar ik zal een uur nog even. Ik heb een uur of een dag over één voor de fotografie. Ik kan even twee uur. Is dat dan voor inspiratie op te doen? Ik kan niet zo rap in een vegetant te gaan zitten. Respect voor hun muze, maar ik weet nog altijd niet hoe dan dat bestuurt. Ja, maar goed, iemand met een. Is dat zo hoor? Ik kan ook respect voor hun muzeer. Iemand met een houdskool, een nieuwe ogen, zoals ze de vlees erin bakken. Kan dat nooit een durf van in die keuken kijken omdat zo'n moeite had vind ik, maar ik zou dat liefst doen. Zo lief is mijn vrouw naar en kan alleen zitten. En ik heb een oven met die kok houden gaan badmen. En dan waarmee je vlees en hoe doe je dat, en hoe kosten je dat? Oh, dat is zo'n machine. Ja, zo'n ding. En dat is echt dan op de keuken.

SPEAKER_03 31:59

Maar toe blijf je dan met dat curinaire bezig.

SPEAKER_02 32:01

Ja, dat gaat toch niet. Dat gaat toch niet. We zijn ook van het nuchtreveren. Een ander is in een Antwerp met een stekerrestaurum opnoet, in mijn hoofd is het ook al beter of wek. Het is dan een knap. Oh, je hebt al gezien, die foto's. Gewoon echt een keer, jij zie je niet beter of wek. Zijn al naar de meven geweest? Ja, fantastisch. Maar ja, ik moet dan niet met een bieter. Maar ik ga dat nogal heen rustig bijna af, dat is goed. Ik kan al bieten genoeg hadden niet. Dat moet nog niet anders zijn. Het concepten al, wow. Wow, dat was toch. Dan ga je naar rust. Een beetje zelf voedan, in die zin van, vul kan je dat eigenlijk ook niet. Maar misschien in een taloren die niet zo met hoe een randje zit. Dat hoeft ook niet. Salam door in als zin heb ik altijd aan de Charlotte erop. Moeten we geen resting op doen? Tuurlijk niet.

SPEAKER_03 32:59

Zeg Jan, en jij, waar haal jij je energie uit?

SPEAKER_01 33:02

Hoe ontspan jij? Vele dingen. Enerzijds de donderdagavond is vanavond de Waterpolo in Vuren. Dat is wel sport. Maar vooral is niets doen. Maar wat is niets doen? Wel iets doen. Is met vroken in de half u. De kindjes wegdoen en dat niks meer moet denken. Dat je vrij zit, dat je ook iets kan gaan eten. Meestal is dat dan wel niet inveren. Dat is wel echt iets waar we deugd van hebben. Ode de vakanties, gewoon met de kinderen. Maar eigenlijk ga ik nog altijd vrijedan na mijn werk. Zelfs na bepaalde vakanties, dat ik zeg van het is nu kalm genoeg geweest, we gaan een beetje weer in de drive moeten komen. Er zijn genoeg manieren. Dat kun je goed uitgaan. Ik kan naar de voetbal gaan kijken bijvoorbeeld gisteravond.

SPEAKER_03 33:53

Peter, hoe lang ben jij het burgemeester?

SPEAKER_00 33:55

Ik ben in de derde legislatuur, dus ik ben nu 12 jaar burgemeester. Twelve jaar.

SPEAKER_03 33:59

Want burgemeester, dat leefje, dat ademje, dat ben je eigenlijk 24-7. Hoe ontspan jij nog?

SPEAKER_00 34:05

Heel beperkt eigenlijk. Er is niet zoveel tijd meer mee over. Maar ik kan wel genieten, bijvoorbeeld in de zomer. En dat is soms wel een keer rustig. Ik kan wel s'avonds een keer genieten om op terras te gaan zetten op de rote markt. Ja, naar de mensen kijken ze gewoon dingen. En dan komen soms wel iets vragen, maar soms laten ze ze ook met rest zijn. En dat begrijpen, ja, maar dat leeft je mee. Als je gaan winkelen en ga zelf shoppen, bijvoorbeeld, doe dat wel graag. Oké, je weet dat aan elkaar dat ze toch, als ze passeren naar een ambemeester, je staat hier, moet je toch nog een keer storen om iets te vragen. Ik zet dat mee opgeroeid. Je weet dat dat komt. Maar ja, maar heel kleine zaken. Soms ook iets nieuws proberen uit te schrijven. Een dossier, dat is echt oké. Mijn administratie lukt daar moeilijk in om dat rond te krijgen, ik ga dat zelf doen. Ik neem al mijn documenten mee thuis. Ik zet mijn 4 of 5 aan de bureau rust gelaten en ik probeer daar een tekst van te maken. Dat is een on. En dat is dan mijn ontspanning. Want dan is mijn voldoening om te zeggen: van kijk, jongens, ik heb dat hier gemaakt, dat klopt. Financier klopt dat. We kunnen dat uitvoeren met de stad. Wat denken jullie ervan? En dan ben ik blij dat je dat je hebt kunnen doen. Dat is dan mijn bijdrage geweest aan de winst dingen.

SPEAKER_03 35:23

Zo zicht ontspond. Oké, dan gaan we het even hebben over het Lifestyle boek, die mooie Bijbel die daar op tafel ligt. Jullie maken natuurlijk allemaal deel uit van Lifestyle West-Vlaanderen. Jullie staan er ook allemaal in, natuurlijk, jullie zijn allemaal verbonden via het boek. Wat is jullie ervaring tot nog toe?

SPEAKER_02 35:43

Eén. Het boek is zodanig mooi dat de mensen het bijna niet door hebben dat ze het mogen meepakken. En vragen ze toch van. Hoe meepakken? Ja, doe maar mee. Het is lokaal. Het is kwaliteit. Want wie erin staat, bedrouw ik die Blindring. Da kan er iemand die auto voor maken, ga ik in die boek kijken. Het is de kwaliteit. Het is een wegwijzer. Het is ja een fantastisch idee, vind ik het. Het is misschien te mooi gemaakt. Te chiek. Ja, te schik. Het kan iets te ziek zijn. Ik weet het niet. Mevrouw vindt dat ook niet mooi. Ik vind soms soms een fascootje.

SPEAKER_03 36:29

Die botjes naar het, wat is jouw ervaring van dan net twee keer van het lifestelboek?

SPEAKER_01 36:36

Sowieso het is een fantastisch. Ik denk dat we het daarover eens zijn, het boek op zich. Het nodig duidelijk.

SPEAKER_03 36:44

Geef jij het mee aan je klanten of hoe verdeel je het?

SPEAKER_01 36:46

In zover als het mogelijk is, wel. Natuurlijk, het is de zeer restaurant gebonden. Dus kunnen wij niet. We gaan het ook niet altijd aan iedereen meegeven. Omdat ook niet iedereen even liefhebber is van de betere keuken. Maar het is wel fijn. En mensen die liefhebben zijn dan van de betere keuken, hebben echt wel een ding. Tegenwoordig, het is allemaal rap op je telefoon of op je tablet opgezocht van waar gaan we heen of wat gaan we doen. Maar daarin spreken of geven de mensen ook nog eens een kijk achter de schermen. Dat ziet het niet extreem. Maar als ik even wel een keer een klein woordje uitleg, nu krijgen we hier uitgebreid tijd om eens te zeggen wie of wat. Maar het internet is vaak gebaseerd op de laatste mening. Ja, maar dat is zeer jammer, maar dat is wel de realiteit waarin we zitten, terwijl dat boek eigenlijk het woord is van de ondernemer achter het bedrijf. En dat is wel lekker leuk. Dus daarom vind ik het wel een meerwaarde. Om toch die zaken ook te zien. En er staan natuurlijk heel veel kwalitatieve en leuke adresjes in die niet zomaar zou winnen door te surfen. Dus dat is wel fijn, dat is zoiets aangeboden worden.

SPEAKER_03 37:57

En voor een stad, wat doet zo'n bijbel?

SPEAKER_00 38:01

Voor mij persoonlijk is het een ontdekking. Ik was er niet van op de hoogte. Dus dat is de eerste keer dat ik het even heb kunnen doorbladeren. Maar ik ben ervan overtuigd dat we dat wel een mooi plaatsje gaan geven. In de inkom waar onze bezoekers van onze stad langskomen, zodat ze het er absoluut kunnen kennis van maken. En het is leuk om daar inderdaad een aantal enthousiaste ondernemers van onze stad ook in te hebben, eigenlijk. We zijn daar vier op.

SPEAKER_03 38:26

Ik sluit altijd heel graag af met een beetje zo een blikje op de toekomst. Een beetje een visie. Hoe zien jullie jezelf, of de zaak, of de stad, binnen, laten we zeggen, vijf tot tien jaar.

SPEAKER_02 38:39

Ik wil gewoon verder doen zoals ik bezig ben. En ik hoop dat ze bij vijf en tien jaar tien jaar gewoon lang zijn. Maar nog een jaar of vijf blijven graag komen, alleen voor wat we doen en dat ze het appreciëren. En datzelfde team, ik kan het niet genoeg zijn, ik heb eigenlijk te weinig gezegd. Datzelfde team kan blijven houden, maar die mensen zijn zo belangrijk. Ik zei dat ook niet elke dag. En een comiek, maar ik ben niet altijd in de komiek, van met te werken. En zo ben je nog een mag zijn. De motor is, aan de motor staan. Jongehasten verstaan dat niet altijd. Ik probeer diezelfde kwaliteit te geven. En vooral die beleving. En ik wil opa van 80. Nog altijd even zaten naar buiten houden. En dan had het even content. Die gewone dingen, dat is allemaal zo moeilijk.

SPEAKER_03 39:27

Binnen vijf jaar zeg je. En binnen tien jaar dan.

SPEAKER_02 39:30

Ik ben al 68. Ja, dat wil ik nog meer. Dan zie je zelf aan.

SPEAKER_03 39:35

Zou je stoppen, denk je bij het eerder?

SPEAKER_02 39:37

Ik denk het wel. Kan jij ooit stoppen? Ja, maar stoppen. Ik zou heel graag jonge mensen. Ik zie mensen beginnen met veel meer talenten dan ik, veel meer. Zeker wat koken betreft, en ook nog printer misschien.

SPEAKER_03 39:51

Maar die hebben dezelfde mindset.

SPEAKER_02 39:53

Maar ik zou die willen begeleiden. Ik moet er niet voor nemen. Ik zou dat willen zodat je zegt. Het aankoopbeleid, ik zei dat juist. Het zit soms maar in de kleine ding in je hoofd meer. En iets wat je koopt in een pot van dingetjes, en ze moeten er tien uit doen om één bokkalker te hebben en koopt dat toch een keer in de grote. Zo van die kleine. Maar dan nog eens, als je het niet nu hebt, als je niet bij ons konden binnen, hebben er zes welkom gezegd. Of echt waar te veel. Mensen verschillen. Soms komt er nog even vanaf de hoek welgekomen. Ja, het is zo. En dat we dat allemaal kunnen blijven doen. Dat hoop ik.

SPEAKER_03 40:35

Jan, hoe zie jij die vastgoedmarkt evolueren binnen 15 jaar?

SPEAKER_01 40:39

De vastgoedmarkt, dat is moeilijk om te zeggen voor nu. Dat weten we nooit. Ricovolle dingen voor op camera en ding te zijn. Maar stabilité aan het mogen gehaald. Jan heeft gezegd. Stel dat het juist is, zou het me misschien zeer goed uitkomen, maar ik ga dat dan toch niet doen. Nee, sowieso is het huidige bedrijf. Ik had geen venoten. Ik heb nu twee venoten in mijn nieuwe organisatie. Is dat eigenlijk gaan uitbouwen in eerste instantie en daar gewoon doorduwen en nog doorgroeien? Ja, sowieso. In eerste instantie rond de kerktoren, want daar start het altijd mee. Als je geen sterke homebase hebt, moet je niet gaan kijken wat aan de andere kant ligt. Dus dat is in eerste instantie professioneel de bedoeling. Als je dan zegt vijf jaar. Tien jaar is misschien lang, omdat de wereld is wat sneller geworden. En ik ben nog niet zo oud in het ondernemen. Dus op dat vlak hebben we nog wat tijd. Maar persoonlijk is dat natuurlijk hopen dat iedereen gezond blijft van het gezinverhaal. En dat we leuke reisjes kunnen doen en gewoon een goed leven hebben. Dat moet niet het spectaculairste zijn, dat moet niet het rijkste zijn, maar een goed leven. En voor Veun, misschien vragen of hopend dat de zaken dat de stad voorlopig voorziet, in Veunen, dat die kunnen gerealiseerd worden. Maar Peter had er waarschijnlijk beter kunnen op antwoorden, maar als je dan toch die doelstelling zou vragen. Want het zou alleen maar een verbetering betekenen voor Veuren en een Veun die groeit, is zowel voor de vette os als alle andere horecazaken. En voor alle makelaars, en alle bedrijven goed voor de toekomst.

SPEAKER_03 42:22

Ja, Peter, je hebt de vraag gehoord. Wat is de toekomstvisie voor Veuren? Hoe zou jij het graag zien?

SPEAKER_00 42:27

Ik hoop dat we dezelfde weg kunnen verder zetten. Dat we de afgelopen twaalf jaar gedaan hebben. Ik ben in 2013 burgemeester geworden en dan hadden we 11.300 inwoners, nu hebben we 12.700, dus plus 12%. Voor mij is die bevolkingsrevolutie niet zoiets abstracts. Voor mij is dat een beetje de barometer van hoe gaat het in uw stad. Want als mensen de intentie hebben om te verhuizen aan Vurne, dan is het omdat ze daar al geweest zijn, de omgeving bekeken hebben, en omdat ze al een of ander klik hebben met de stad. En dat is belangrijk en als we ook zien waar ze komen. Ze komen eigenlijk van Vans-Vlaanderen. Een bijzonder ook verhaal van de kust, maar ook van Haans-Vlaanderen. Limburg, Antwerpen. En mij voelen je wel, als we met die mensen praten, jaarlijks zien we die nieuwe mensen, die nieuwe inwoners. Dan zeggen ze maar, oké, wij komen en we hebben meteen een goede klik. De bevolking is vriendelijk, we worden goed ontvangen. De dienstverlening is goed. Dus op dat vlak, als we dus die economische evolutie verder kunnen zetten en ook naar de bevolking toe blijven groeien, denk ik, is dat een belangrijke parameter. Vorig jaar ook gestart met een nieuwe ploeg allemaal nieuwe schepen. Ik ben zo'n beetje de coach van die nieuwe ploeg. En ik hoop ook dat we binnen 5, 6 jaar we daar allemaal ervaren rotten van gemaakt hebben, en dat we daar ook mensen kunnen uithalen die later mij kunnen opvolgen, zodat we die evolutie kunnen weten zetten, eigenlijk.

SPEAKER_03 43:47

En welke prioriteiten ligt u nog voor uzelf binnen 5 of tien jaar?

SPEAKER_00 43:52

Voor mezelf, ik hoop binnen 10 jaar het dan te kunnen afronden. En dan te zijn van oké, jongens, ik heb iets. Neergezet. Ik ben af vier op, en dan is het dan aan mijn opvolgers om dat verder te zetten. Dus ik ben niet guuwd met mijn mandaat. Dus op dat moment zal ik wel zeggen: kijk, jongens, het is goed geweest en het is aan mijn opvolgers.

SPEAKER_03 44:14

Dank jullie wel, heren, dat ik even met jullie mochten praten hier aan tafel. En jullie, natuurlijk dank je wel om te luisteren en te kijken naar Burgemeesters Ontmaskers op naar een volgende keer. Tot ziens.