Conex Spotlight
Conex Spotlight Podcast is dé podcast over innovatie en ondernemerschap in de techniek. Met vernieuwende denkers, doeners en leiders uit de elektrotechniek en technische sector. Mensen die vandaag bouwen aan de oplossingen van morgen.
Conex Spotlight
JUMPS van Unica: succesvol jonge mensen binnen de techniek brengen
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Fijn dat je luistert en welkom bij Conex Spotlight, dé podcast van Conex waarin we vernieuwende denkers, doeners en leiders uit de techniek en industrie in de schijnwerpers zetten. Met vandaag de mens in een centrale positie. Want hoe zorg je ervoor dat jonge vakmensen niet alleen kiezen voor de installatietechniek, maar er ook blijven en groeien? Luister hoe Joey Post en Joey Schoonveld van Unica Building Projects midden in de praktijk werken met een structurele oplossing op dit vlak: het JUMPS-programma. Een initiatief waarin jong talent niet alleen wordt opgeleid, maar vooral ook wordt begeleid als vakmens én als persoon. Wat vraagt de nieuwe generatie eigenlijk van werkgevers? Waar gaat het vandaag nog mis? En wat kunnen bedrijven morgen anders doen? Igor Novitski en Maurice Toehpah van Conex verkennen de antwoorden.
Welkom bij de Conex Spotlight Podcast. De podcast over innovatie en ondernemerschap in de techniek. Hier zetten we vernieuwende denkers, doeners en leiders uit de elektrotechniek en technische sector in de schijnwerpers. Mensen die vandaag bouwen aan de oplossingen van morgen. Van visie tot praktijk, van idee tot uitvoering. Fijn dat je luistert en welkom bij Coning Spotlight, de podcast van Conings, waarin we vernieuwende denkers, doeners en leiders uit de techniek en industrie in de schijnwerpers zetten. Met vandaag de mens in een centrale positie. Want hoe zorg je ervoor dat jonge vakmensen niet alleen kiezen voor de installatietechniek, maar ook blijven en groeien? Luister hoe Joey Post en Joey Schoonveld van Unica Building Project midden in de praktijk werken, met een structurele oplossing op dit vlak, het Jumpsprogramma. Een initiatief waar jong talent niet alleen wordt opgeleid, maar vooral ook wordt begeleid als vakmens en als persoon. Wat vraagt de nieuwe generatie eigenlijk van werkgevers? Waar gaat het vandaag nog mis? En wat kunnen bedrijven morgen anders doen? Igor Nowitz en Maurice Topa van Conings verkennen de antwoorden. Joey, Joey, Igor, Maurice, van harte welkom. In Koning Spotlight. Wat fijn dat jullie er zijn. Ja, dankjewel. Ja, wij vinden het toch geweldig. En een mooi verhaal. Super. Eindelijk bij elkaar.
SPEAKER_04Joey en Joey. Het is een tandem. Ja, Buurman en Buurman natuurlijk.
SPEAKER_02Ja, dat zijn artiesten naam. Buurman en Buurman. Mijn nou wel, alleen wij slopen niet zoveel.
SPEAKER_04Maar meteen even met de deur in huis van Joey. Laten we nou beginnen bij de context. Iedereen heeft het over personeelstekort. Maar hoe zie jij dat nou?
SPEAKER_03Ja, er is wel overal personeeltekort in de technische wereld, denk ik. Alleen voor de leerlingen waar wij heel veel mee bezig zijn een beetje een luxe positie, want wij hebben eigenlijk een beetje een overvloed aan leerlingen. En dan kom je gelijk bij de grootste uitdaging de mensen die ze begeleiden. En daar is wel een tekort aan. Dus vooral de expertise overdragen aan de nieuwe generatie, dat is wel een flinke uitdaging.
SPEAKER_04En hoe komt het dan dat jullie geen personeelstekort hebben als het gaat om de nieuwe aanwas?
SPEAKER_03Door ons mooie programma natuurlijk, het Jumpsprogramma. Wij zijn in vijf jaar tijd van denk ik vijf aanmeldingen nu naar 500 per jaar gegaan. Dat is echt immens veel. Hadden we nooit verwacht, natuurlijk. Maar we hebben geen 500 begeleiders. Dus ja, geen 500 vak mannen in dienst die dat kunnen overdragen aan de volgende generatie. Dus daar moeten we selectief in zijn. Dus ja, eigenlijk zitten wij een klein beetje een luxepositie in onze regio.
SPEAKER_04Want hoe gaan jullie daar zelf mee om dan? Want jullie hebben nu natuurlijk wel genoeg leerlingen, maar die moeten nog ook nog opgeleid worden. Maar hoe vul je dat gat dan?
SPEAKER_03Nou ja, we kijken natuurlijk hoeveel begeleiders er zijn. Dat zijn ook de plekken die beschikbaar zijn. Of dat nou een BBO-leerling is of een stagiair. Dat is wel verschil. Een BBO-leerling is natuurlijk twee jaar lang in opleiding als het goed is, en veel al drie jaar tegenwoordig. Stagiaires kunnen wat meer plaatsen, want die zijn wat kortstondiger natuurlijk.
SPEAKER_04Ja, want neem ons even mee, zo'n leerling komt binnen en dan bij unica je in de jumpsverhaal.
SPEAKER_03Negen van de tien keer wordt die bij ons aan tafel voorgesteld bij een school. Toen wij eigenlijk een beetje de eerste scan. Is deze persoon geschikt binnen onze firma, vooral vanwege zijn vooropleiding? En dan weten wij eigenlijk al gelijk of het een introvert, extravert persoon is van nou, die kunnen we misschien wel bij die collega plaatsen. Want als je een introvert en een extravert persoon bij elkaar zet, dan gaat het niet lukken. Dat hebben we wel ervaren. Maar dat is eigenlijk al de eerste unofficiële sollicitatie. En als wij denken, nou, deze persoon kunnen wij heel makkelijk plaatsen op een plek die beschikbaar is. Dan nodigen we vaak uit voor een tweede gesprek.
SPEAKER_04En wat is jouw rol daarin? Heb je daar een rol in? Vooral een goed verhaal vertellen als je er staat. Ja, dat lukt jou wel.
SPEAKER_03Daarnaast hebben we natuurlijk een hele club mensen die bij ons zitten, die dat verhaal naar de praktijk kunnen verklaren. En ook het vak gaan leren.
SPEAKER_04Wil ik nog veel meer over weten. Maar even naar Joey en Joey. Want dat is natuurlijk ook best wel bijzonder dat we met twee Joey's aan tafel zitten. En dat verhaal is toch ook best wel bijzonder gegaan, dat jullie bij elkaar zijn gekomen en waar jullie nu staan, een samenwerking die jullie hebben samen opgebouwd.
SPEAKER_03Ja, ik denk het wel. Het is bijna eng, want we hebben dezelfde hobby's. De kinderen zijn bijna even oud. Ik heb er iets meer als hij, maar dezelfde carrière meegemaakt. Dus ja, wat ik net al zeg, dat is bijna eng af en toe. Het soms wel zo erg dat als ik iets bestel bij een restaurant hij hetzelfde bestelt en andersom.
SPEAKER_04Zonder dat het van elkaar weten. Eet hij ook je bord op niet? Nee, dat doen we net niet.
SPEAKER_05Da zit expres niet van tevoren wat we gaan bestellen. Ja, natuurlijk. Het zal eens niet zijn.
SPEAKER_04Ja, want de eerste keer dat ik bij jullie kwam, dat was echt via een omweg. En uiteindelijk zitten we hier nu aan tafel met een podcast opname. Want ik moest jullie vinden via LinkedIn. En uiteindelijk hebben we hele mooie trajecten samen aangegaan. In het ook het stukje trainen en ook het toppen van mij krijgen van natuurlijk het Koningsassortiment binnen Unica. En nu zitten we hier samen aan tafel en hebben we een interview. Dankjewel ervoor.
SPEAKER_01Joy, een vraag voor jou: de instrom van Jong Talent is best wel een uitdagend iets. Hoe gaan jullie daarmee om? Iedereen in de branche smeekt om meer jonge mensen, meer instrom. En het schijnt dat bij jullie echt totaal geen probleem is qua aanmeldingen. Maar wat gaat er eigenlijk meestal om mis?
SPEAKER_05Wat Joey al aangaf, dat is denk ik wel de persoonlijke begeleiding. Een jongen die komt binnen en die wordt maar ergens neergezet. En ik denk dat wij wel op de juiste manier kijken waar we hem dan neerzetten bij welk persoon en wat Joe al zei over.
SPEAKER_01Jullie kijken naar de persona. Wat persoon dat is, maar wat doen jullie er nog meer om ervoor te zorgen dat ze naar het zin hebben naar hun zin hebben.
SPEAKER_05Nou, vooral goed luisteren wat die leerling zelf wil. Dat was vroeger niet. Als je als leerling moet gewoon je mond houden, je moest gewoon werken en keihard werken en doen wat er gezegd werd. Dat is nog steeds wel natuurlijk. Ik bedoel, zo'n leerling vertellen we ook wel van, luister naar de leidinggevenden met wie je meegaat, op de klus. Hou je ogen en oren open, want dan leer je het meest en het best. Maar ook wel vandaag de dag moet je ook eens naar die leerling luisteren. Welke kant wil je op? We hebben leerlingen die komen binnen en die zijn heel terughoudend. En dan denk ik, ja, ik kan jou wel op een grote open bouw zetten met een hele grote boommachine. Dat werkt niet altijd. Dus dan voel je al gauw van nou, misschien kan jij bij ons wel in de panelen bouw. Dus ja, dan ga je hem op de juiste plek zetten. Dus ja, daar staan wij eigenlijk ook wel voor, als Joe en Joey, de juiste mannen, op de juiste plaats.
SPEAKER_01Is het echt een soort aangeboren talent?
SPEAKER_05Ik denk het wel. Je moet gewoon een beetje feeling daarvoor hebben. Als je daar geen feeling voor hebt, dan is het wel een beetje verdoemd te mislukken, laten we zo zeggen. Of je maakt het jezelf zo lastig. Wij zien dat niet echt als een uitdaging. Het is meer iets moois dat je toch de juiste man op de juiste plaats kan krijgen. En ja, waar je wel, als je zegt van waar gaat het dan vaak mis, is vooral niet dat luisterend oren hebben. Wat we merken bij de jeugd vandaag de dag, is ook wel een stukje mentale inspanning, laten we het zo maar noemen. Daar werd vroeger helemaal niet naar geluisterd. Je hebmentaal een uitdaging, laten we het zo maar zeggen. Da werd er vroeger, niet zo zeur en gewoon doorgaan en dat ga vanzelf wel weg. Ik denk niet dat dat de juiste aanpak is. Dus ja, ook daarin kunnen wij proberen we goed in mee te denken.
SPEAKER_01Ja, heel interessant. Joy Poster, je bent een van de bedenkers van Jumps. Kan jij als je vertellen hoe Jumps ontstaan? Waar staat het eigenlijk voor? En wat maak het zo bijzonder ten opzichte van andere initiatieven om jong alleen aan te trekken?
SPEAKER_03Het begon eigenlijk vijf jaar geleden, toen wij samen dit avontuur aangingen, stonden wij op een school. Namens Unica, en dan gingen je vragen: ken je Unica? Nou, niemand kon dat. En toen waren we nog nummer 2 van Nederland, dus dat vonden wij bijzonder. Er reden 1200 auto's rond in Nederland. Maar niemand zag dat. Dus wij moesten echt gaan overtuigen wie Unica nou was. En er staan nog veel meer bedrijven op zo'n markt. Dus iedereen doet dat. En toen dachten wij, ja, hoe gaan we dat nou eens netjes op een andere manier aan de mens brengen? Toen we een reclamebureau in de hand genomen die ons geholpen heeft. En die eigenlijk in anderhalf uur met een biertje op een grasveldje dacht van joh, waar staat dat concept nou zometeen voor? Dus sprongen maken in je carrière. Nou, dat was niet heel sexy, dus dat moest dan Engels. En toen kwamen we op Jumps. De beste man. En die dacht, ja, dit is het. Recament, dat gaat werken. Maar waar staat Jumps voor dan? Jumps staat dus voor sprongen maken in je carrière. En de Engelse variant maakt het wat makkelijker om over te praten. We hebben ook in de presentaties Jumps een beetje uitgekleed en per letter opgeschreven waar het voor staat. Dus wel juist de begeleiding, we zijn uniek, inclusief. En we proberen zover mogelijk persoonlijk contact met de mensen te hebben. Vervolgens zijn we met het programma voor het eerst op school gaan staan. En dat was een open dag. Voor alle opleidingen, dus ook sport en beweging. En nou, het is best wel kleurrijk. En we zijn met veel felle kleuren aan nog gegaan. En met hoodies. En die met driedelige pakken. Want je ziet vaak dat toen de tijd stonden heel veel directeuren van bedrijven die netjes gekleed waren allemaal. En de jonge jongens van 14, 15 jaar, die vonden het allemaal dood eng. Dat zagen we gewoon gebeuren. Dus wij als eerst met een hoodie daar gaan staan. En toen hadden we een enorme rij aan de stand voor mensen die dachten dat wij een sport en bewegingopleiding gaven. Je ziet springende mensen op onze banner staan. En toen hebben we echt heel de middag en avond moeten vertellen, ja, wij doen geen sport en beweging, wij zijn een techniekbedrijf. Sinds die dag is het eigenlijk vanzelf gegaan, toen zijn we ook specifiek naar de techniekscholen gegaan. En dat sloeg gewoon enorm aan met die kleuren. Je hebt best wel foto's die we eens bekijken dat iedereen daar heel suf en saai in het donker en blauw staat. En wij staan er in paars, roze, geel, groen. En we tellen ook echt het N-ons verhaal, wat wij verwachten van een monteur, en 9 van de 10 keer sta je met de auto's te praten. Dat verhaal sloeg gewoon enorm aan. Dus met ook bekendheid op social media, ging dat van drie, vier aanmeldingen in het begin via mensen die op verjaardagen zeiden, kom bij jullie kijken. Tot die 400 per jaar nu bijna.
SPEAKER_01En als je vertaalt datgene waar wie jullie op zoek zijn, wat voor boodschap brengen jullie over op jongeren?
SPEAKER_03Nou, het gesprek is veelal hetzelfde. Eigenlijk volledig vind ik altijd. Sommige scholen, als je op stagemarkten staat, dan willen ze heel graag een stageplek. En dat begint dan vaak drie dagen later. Dan hebben wij al gezegd, je kan beter drie maanden van tevoren bellen, want dan kunnen we een plek voor je vinden die ook past bij je. Dus dan zeggen we al tegen 9 van de 10, dan had je even twee maanden eerder moeten bellen, toen waren we hier ook op de stagemarkt, toen was jij niet. Dus het is vooral initiatief. En sommige jongens zijn wat introvert, en dames overigens ook, want we zijn jongens en dames bij die rij die bij de stand staat. En we vragen vooral de motivatie. Waarom nou techniek? Wat vind je nou zo leuk aan die techniek en wat verwacht je er nou van? In plaats van we meteen gaan vertellen, bij ons begin je op maandag ga je dat leren, ga je daar naartoe, ga je zus doen, je gaat dan die projecten toe en noem het allemaal op. Nee, waarom wil jij in de techniek? En dan krijg je al vaak leukere gesprekken. Want dan gaan ze echt iets vertellen waarom ze dat zouden willen. Da hebben ze een oom of een tante of een neef of een vader die erin zit. Voor ons lijkt wel grappig. Want dan motiveren we ook die vader om bij ons te komen en werken af en toe. Dus twee vliegen in één klap. Die zijn instromen. Het is veel leuker als waar je nu zit. Zeg dan alles voor het gein. En dan kan je je zoon opleiden of je dochter. Maar vooral dat verhaal naar de motivatie. En dan zie je toch wel een beetje degene die het echt willen losweken van degene die dan daar moeten staan. Want er zijn heel veel mensen die moeten daar naartoe. Om wat voor reden dan ook. Die proberen we eigenlijk te scheiden van elkaar. En dan zie je toch wel heel gauw mensen die echt gemotiveerd zijn om het vak te leren. En dan doen wij eigenlijk de rest.
SPEAKER_04En wat is dan precies de motivatie voor die leerlingen?
SPEAKER_03Of meedoen aan de verduurzaming van Nederland. Of ze hebben heel veel verschillende verhalen. Sommige mensen denken dat ze een Ferrari kunnen rijden als ze bij ons komen werken, want dan zien ze op social media of zo. Of weet ik wat. Dat is vaak binnen twee gesprekken is dat wel eruit dat idee. Maar toch het geld verdienen vinden ze wel fijn. De meeste mensen die daar staan, hebben een bijbaantje bij een krantenwijk of iets dergelijks. Wij gaan natuurlijk ook al gaan vertellen dat wij hun opleidingen betalen, hun reiskosten vergoeden, alles aan ze geven wat ze maar nodig hebben om succesvol te worden. En dat ze niet alleen maar veertig uur kaart hoeven te werken, maar dat we ook langskomen om het gesprek te doen. Ze ondersteunen van alles nog wat. Ik ben toch gezegd, de P in Jum staat voor persoonlijke aandacht. Wij zeggen wel eens dat we op maandag relatietherapeut zijn en op dinsdag hypotheekadviseur. En op woensdag. We doen eigenlijk van alles en nog wat. Ze zijn los voor de gekste dingen op. En dat is wel helemaal goed.
SPEAKER_01Het klinkt alsof ze een gespreed bedje komen bij jullie.
SPEAKER_03Dat is wel een beetje het idee, inderdaad. Ja, we helpen mensen met alles.
SPEAKER_05We proberen daar ook wel het echte verhaal te vertellen aan die jongens en meiden. Dat je wel om zes uur ochtends ergens langs de straat met je fietsje moet staan om de carpoelen, dat je opgehaald wordt. En dat is niet om 9 uur ochtend. Niet lekker uitslapen. Nee, ook niet gamen tot 2 uur s'nachts. Nee, op tijd naar je bed. Ook op maandagochtend gewoon klaarstaan om zes uur, kwart over zes, om naar de projecten te gaan. En ik denk als je dat eerlijke verhaal vertelt, dan komt zo iemand al heel anders bij je. Dan zegt ja, dan word je opgehaald thuis. En ja, je wordt door ons ook wel in de watten gelegd, maar er moet ook wel wat tegenovers staan.
SPEAKER_04Maar als je dan bijvoorbeeld kijkt de meiden versus jongens. Wat is een beetje procentueel? Hoeveel jongens zijn het en hoeveel meiden?
SPEAKER_0599% man en 1% vrouw, wat eigenlijk wel heel jammer is. Momenteel hebben we ook in de panelenbouw bij ons een dame, een stage lopen. Ja daar zie je toch hele andere dingen ontstaan.
SPEAKER_04Maar is het een concreet doel voor jullie ook om meer vrouwen, dames, in onze branche te krijgen.
SPEAKER_05En dan specifiek bij unica. Het is geen concreet doel, maar waarom niet? Vandaag de dag kunnen mannen ook in de zorgen. Wat vroeger natuurlijk ook een beetje uit de bozen was, kunnen dames nu ook gewoon in de techniek.
SPEAKER_01Dat maakt helemaal niet uit.
SPEAKER_03Ik denk dat ook unica is groot is, we hebben negen verschillende clusters. Wij zijn verantwoordelijk voor building projects. Dat is dus vaak ruwbouw grote projecten. In de serviceorganen en modificatiewereld. Daar lopen genoeg dames ons vak te beoefenen en ook uit te dragen aan nieuw talent. Dat doen we ook. Maar wij zijn ook verantwoordelijk voor het welzijn van de mensen. Helaas is zo'n grote bouwerij waar soms wel 800 mensen lopen. Voor een dame niet altijd een plek waar ze zich het beste thuis voelt. Dat is altijd een beetje een gevoelige kwestie, maar we zeggen het altijd maar wel. En als wij niet de dame kwestie een veilige werkomgeving kunnen geven, dan doen we het ook niet. En dat hebben we wel eens een keertje meegemaakt. Niet dat er iets gebeurd is, maar dat we een dame hebben gehad op een van onze ziekenhuisprojecten. Die wilde heel graag werken. Dat ging allemaal hartstikke goed. Maar iedereen ging aan haar vragen op maandagochtend. Hé, wat was jouw weekend? Want dan loopt iemand met blonde haren rond. En zij kwam eigenlijk niet meer aan werken toe. Dat was echt een magneet van mensen die daarop geïnteresseerd waren. Ja, dat vonden wij toch wel spannend. Als ze zijn verantwoordelijk voor hun welzijn. En het zou niet heel handig zijn als we allerlei berichten krijgen uit zijn buwerije van mensen waar we geen regie op hebben, die dingen gaan zeggen tegen elkaar. Dus voor ons is het soms wel lastig. Dan moet ik zeggen dat we steeds meer met modificatieachtige collega's samenwerken. Dus dan kunnen we ze wel plaatsen op een andere afdeling. En ons werk wordt ook veel diverser. We doen niet alleen maar grote projecten. Maar daar hebben we wel een paar keer achter ons ogen gekrald van, joh, hoe gaan we daar nou mee om? Ja, en hoe gaan we daar mee om?
SPEAKER_05Er zijn nog meer uitdagingen. Vrouwen worden zwanger. Ja, ook dat ja. En dat is helemaal mooi, dat is geweldig natuurlijk. Alleen hoe ga je daar mee om? Op een bouwerij. We zijn zelfs al met een leverancier bezig geweest van, joh, we moeten misschien toch een kolfkamer op de bouw krijgen. Dat maakt het ook wel weer leuk en uitdagend. Daar moet je allemaal wel rekening mee houden.
SPEAKER_03We zien ze wel steeds vaker aan onze tafel staan.
SPEAKER_04Da proberen we wel wat mee te doen. En Joey, we hadden het straks al over een stukje persoonlijke begeleiding, zeg maar, waar jullie best wel scherp op zijn. Maar wat betekent dat concreet op de werkvloer?
SPEAKER_05Veel één op één. Dus de leerling met de werkplek begeleider. En het liefst zo lang mogelijk bij elkaar. Dat die jongens een vertrouwde omgeving hebben. En niet te veel switchen van begeleider. Want ja, de ene begeleider is niet de ander. Qua aanleg van installaties of communicatief goed laten zo maken. En ik denk dat dat wel een van de belangrijkste zaken is.
SPEAKER_04Want je had het ook over mentale issues. Wat komt nu veel voor dan in wat kom je nu veel tegen, zeg maar, qua mentale issues?
SPEAKER_05Bepaalde sociale druk. Dat heeft natuurlijk veel met social media te maken. Wat Joel zei, de meesten die denken binnen twee jaar Ferrari te rijden en ergens op een bounty island te kunnen werken. Nou, dan kun je de droom helpen, dat is een handje vol wereldwijd. Maar sommige jongens die denken dat toch. Van joh, ja, ik ga toch werken. En dan ben ik binnen drie jaar directeur. Nee, zo werkt dat niet. We hebben dan bijvoorbeeld een psycholoog in dienst die mensen begeleidt of ja, absoluut. We hebben via een organisatie hebben wij professionele mensen. Wat we wel veel merken, is dat het via de reguliere kant gaat, dan moeten sommige mensen wel eens een half jaar wachten. En wij kunnen dat binnen twee weken kunnen we een intake laten doen door een professional. Dat is wel gaaf, toch? Zeker, absoluut. En onwijs blij dat we dat ook kunnen aanbieden. En ja, we hebben gewoon ervaring ermee met sommige jongens, dat dat heel erg helpt en dat dat ook weer snel op het rechterpad komt.
SPEAKER_04Ja, en ik kan me zo voorstellen dat je ook als begeleider daar toch wel getraind in moet zijn.
SPEAKER_05Ja, onze begeleiders die kennen de klappen van de zwepen. Dat zijn geen jonge gasten van 18, 19, die de 16-jarige begeleiden. Dat zijn ook vaak wel vakverassen kerels. Die hebben ook wel zelf wat doorstaan. Dus daar kunnen ze ook goed ondersteuning in bieden. Wat Joe al zei: je bent hypotheekadviseur, relatietherapeut. Maar die mannen die dus als begeleider buiten rondlopen, die hebben 9 van 10 keer zulke dingen ook meegemaakt. Dus die helpen die jongens daar ook bij, absoluut. En dat is mooi. Want de oude garden helpt dan de jeugd met zulke problematiek. En andersom zie je ook wel leuke dingen ontstaan. Want ja, we gaan steeds meer digitaliseren vandaag de dag. En met alle respect, mijn vader is 67. En als ik die iets moet uitleggen hoe die iets met zijn telefoon of zijn computer moet doen. Ja, dan moet ik het drie keer voordoen. En dat is bij onze oud medewerker natuurlijk ook. En de jeugd die vliegt er doorheen. Dus die helpt dan weer de oude medewerker in de digitalisering. Dus het is een soort win-win.
SPEAKER_04Ja, mooi. En heb je dan bijvoorbeeld ook uitdagingen op het gebied, zeg maar, van uren wat ze willen werken, de aantal dagen in de week. Ja, daar zie je ook een verandering in komen.
SPEAKER_05Hoe gaan jullie dan daar als unica mee om? Ja, gewoon niet. Ruimte bieden. Ze is gewoon twee dagen werken of drie dagen prima. Dat is ook een stukje verandering, want ik maak het zelf ook mee. Vroeger werkte de vrouw niet. Die zat thuis voor de kinderen. Vandaag de dag heb de vrouw gewoon een carrière. Dus ja, soms moet de man ook gewoon eens je kind van school of brengen of stofzuigen, absoluut. Zegt dat nou niet te hard, dan moet ik zeggen. Nee, maar die verandering, daar moet je gewoon in mee bewegen. Zeker, absoluut.
SPEAKER_01Interessant, Joey Post. Je zit al 25 jaar aan techniek. Als je kijkt naar de nieuwe generatie van jong talenten op dit moment, en toen, wat is er veranderd? Waar lopen ze warm voor? Hoe kijken ze naar eigen ontwikkeling, naar werk?
SPEAKER_03Nou, praktisch gezien is denk ik dat we een beetje een deje voet hebben met die 25 jaar geleden. Meer omdat ik zelf ook op een praktijkschool begonnen ben en echt dat de praktijk het vak hebben leren. Dat is na een paar jaar is dat verdwenen. Praktijscholen die verdwenen gewoon in de wereld van het opleiden. Nu zie je eigenlijk de laatste vijf jaar bij ons alweer dat we juist een behoefte hebben aan die praktijkschool. Omdat op het werk leren toch wat moeilijker wordt. Je moet net op een proje zitten waar je de basis kan leren. Als wij een nieuw ziekenhuis bouwen, kan het zomaar zijn dat we een kilometer kabelgroot moeten maken. Dan is zo'n jongen een half jaar lang bezig met een kilometer kabelgroot maken. Dan kan hij wel heel goed kabelgroot maken, maar dan mist hij alle andere componenten. Dus ja, ik denk dat we verandering hebben meegemaakt dat het eigenlijk weer terug gaat naar wat het was. Dat je echt bij ons ook alle leerlingen een jaar lang naar die praktijkschool gaan om gewoon de fijne knipjes te leren. Maar ook de soft skills en noem het allemaal op: het communiceren vragen naar opties als je op je werk loopt. Dus ja, ik denk dat er uiteindelijk weer een beetje hetzelfde gaat worden zoals het was nogmaals.
SPEAKER_04Ik kan me je zo maar voorstellen, omdat je zelf natuurlijk ook in praktijkschool hebt gehad dat dat voor jou extra waarde vertegenwoordigt in het begeleiden van deze jonge mensen.
SPEAKER_03Ja, doe ik het ook persoonlijk. Wij roepen al jarenlang dat het weer terug moet komen zoals het was.
SPEAKER_04En hoe was het dan?
SPEAKER_03Nou ja, dus je komt op een praktijkschool en dan ga je gewoon de eerste oefening zijn buisje buigen. Hoe buig ik nou het buisje? Maar ook hoe ga ik nou een tekening lezen? Dat is gewoon heel belangrijk om dat in het begin op zo'n school te leren. Al zien we ook wel dat sommige jongens heel snel gaan. En als die toevallig wel een stukje buisinstallatie moeten maken, dan buigen ze natuurlijk 300 bochten per dag. Dus dan kunnen we dat ook overslaan. En dat is wel een beetje verschil. Want vroeger, je moest gewoon een takenboek doorlopen. Dan had je alle taken gedaan, dan was je klaar. En nu kunnen we veel meer, omdat we de school inhuren, zeg maar, kunnen we veel meer sturen. Sommige jongens zijn al wat verder of gaan heel snel. Dan kunnen we al tegen zeggen. Nou, sla de eerste helft van de boek maar over. En begin met de oefening 20. Want dan hoeven ze het eerste stuk niet te doen, want dat hebben ze van een week alkeer gedaan. Dus ik denk dat dat een voordeel is voor ons. Natuurlijk zouden we graag een eigen praktijkschool willen, maar we hebben daar gewoon een partnerschap met IW voor. En die kunnen dat heel goed. En dan kunnen we ook gewoon op sturen en maatwerk leveren. Want iedereen is bij ons eigenlijk zo'n maatwerkpersoon.
SPEAKER_01En de praktijk is althans het leren van de praktijk. Is dat niet ongeveer 70% van je kenes en kunde die daarmee op doet? Ja.
SPEAKER_03Maar ondanks dat de praktijkschool super belangrijk is, is ook de match met degene die hun begeleidt heel belangrijk. Want dan zie je gewoon dat die jongens veel eerder alle informatie op tot zich nemen en ze zich ook willen laten leren. Want het is toch een praktijkschool daar loop wel een leraar rond. En dat niet dat ze daar allergisch voor zijn, want dan vinden ze toch wel een beetje spannend. En we hebben in het begin ook gemerkt dat de praktijkschool een soort speeltuin is geworden. Voor die jongens in eerste instantie. Want denken ze na, dat is mooi, dan ga ik konkom om negen uur, kom ik aan. En dan kan ik om drie uur in huis toe. Dat is niet zo. Want als ze daar te laat zijn, dan zijn ze niet om zeven uur moeten lukken weer ons bellen dat ze te laat waren. Maar ik denk gewoon dat de match tussen de praktijkschoolwereld en wat ze bij ons in de praktijk zelf op de project leren, dat dat cruciaal is. Nogmaals, als je een groot ziekenhuis maakt, dat doe je niet in een halve week. Dat ben je al twee jaar mee bezig als het überhaupt lukt in twee jaar. Ja, dan worden natuurlijk andere installaties gemaakt als op een praktijkschool. Maar ik denk vooral dat die twee werelden in elkaar verweven, dat dat een succesfactor is. En we hebben ook jongens gehad die in principe twee keer een half jaar naar de praktijkschool moesten, maar die na tien graag al klaar waren. Nou, dan kunnen we ook gewoon zeggen, joh, ga maar het veld in. Daar komt op meer.
SPEAKER_04Praktijkschool klinkt altijd zo denigerend. Maar dat zijn zulke belangrijke scholen om in ons vakgebied alles naar een hoog niveau te krijgen. Want mensen kunnen heel goed met hun handen werken. En ja, dat hebben we juist nu nodig. Ik heb daar toch ook een mooi mooi voorbeeld van wat voor stappen jij hebt gemaakt als persoon binnen jouw carrière 25 jaar?
SPEAKER_03Ja, ik denk het wel. Ik ben begonnen met een aantal beugeltjes op elkaar knopen. En dan waren er niet twee, dan moet je 2000 aan elkaar doen. En die moest jij de collega geven. En ja, precies. Daar was ik echt, ik heb er nog steeds last van. Maar je begint gewoon bij het begin. Voordat je mag aflassen, moet je eerst leren de installatie bouwen. En dat was soms heel suf. Maar ja, je deed gewoon wat je gezegd werd. En dat gaat denk ik in heel veel stappen in je carrière. Als je uiteindelijk goed hoort wat je aan het doen bent, dan word je vanzelf succesvol. En ik denk dat dat Jums ook wel voor staat. Want dat kunnen wij gewoon heel goed. Vinden we met z'n allen het team. Je gaat de rest eigenlijk vanzelf, denk ik maar.
SPEAKER_04Joey, als je nou kijkt, wat vraagt nou het aantrekken en begeleiden van jong talent voor begeleiders? Heel veel energie. Kan je ons eens even meenemen? Hoeveel energie? Geduld.
SPEAKER_05Heel veel geduld. Je krijgt er wel energie van, laten we het zo zijn. Want je bent met jeugdigen bezig. Ja, dat vinden wij leuk. Niet alleen Joey en Joey, maar ook Marcel en Dines, dat zijn de andere twee montageleiders. We doen het met z'n vieren, en eigenlijk met z'n vijven, want Brenda Smit, onze opleidingscoördinatrice, die zit daar ook bij. En wij zijn een clubje van vijf. Zo kunnen we de taart een beetje verdelen. Als je dit in je eentje moet doen, dan kom je er niet eens met fulltime baan. We doen het er maar een beetje bij, zeiden we in het begin. Het loopt een beetje uit de hand. Waardoor we het er niet meer bij kunnen doen is overdreven. Maar het is er niet meer bij. Het is gewoon een part of the job geworden. En ja, daar gaan wel eens wat avontuurtjes in zitten en weekenduurtjes. Maar het vraag wel een echt een andere manier van werken. Ja, zeker wel. Het is echt naar de mens zelf kijken. Je zijn de juiste man op de juiste plek.
SPEAKER_04Ja, soms moet je een klein beetje in investeren. En hoe pakken jullie dat aan dan binnen Unica Building Service Project?
SPEAKER_05Ja, aanwezig zijn op de dagen waar je aanwezig moet zijn. Dus op de open dagen bij scholen, bij techniek dagen, tastbaar techniek is daar een voorbeeld van. Er komen er zo'n 360 leerlingen die komen op een dag langs. En dan verwachten ze iets van ons. Dat ze gaan maken of iets doen. We hebben een heel mooi lampje wat we dan samen met die leerlingen kunnen maken. En dan ben je ongeveer 40 minuutjes mee bezig. En dan komt de volgende hoorde: je voelt je soms zo'n granalepeller waar die boot op je afkomt. Maar dat is echt onwijs gaaf. En zeker om te zien hoeveel plezier de jeugd daarin heeft. En dan natuurlijk hopen dat ze voor de techniek kiezen. Niet eens voor unica, maar gewoon voor de techniek. Want omdat je al in het begin zei: we komen toch wel mensen tekort. Ik denk dat we ook met z'n allen daaraan bij moeten dragen. En dan soms een klein beetje van je eigen bedrijf wegstappen en dan gewoon het algemene goed moet zien. Ja, wat doet dat voor jou, wat doet dat met jou persoonlijk? Ja, nogmaals, ik krijg er gewoon heel veel energie van om de jeugdigen aan te trekken. En ja, mijn carrièrepad is hetzelfde als Joey. Je komt eigenlijk als stagiaire bij een installatiebedrijf. En op dat moment werd ik ook goed begeleid. En goed gehoord, goed naar me gekeken. Welke richting moeten die jongen opduwen en bij wie moet hem neerzetten. Ja, dat heb ik uiteindelijk goed uitgepakt. En ja, daarom zitten nu hier, zeg maar. Dus dat heb je zelf ook ervaren hoe belangrijk dat is. En dat geef je nu door aan de nieuwe generatie. En ook dat je die kans krijgt. En dat is het ook soms hè, soms moet je ook de kans krijgen. Maar je moet vooral ook de kans wel, en dat zeg ik dan tegen de leerling, ook de kans pakken. Laat het nou niet verslonzen. Doe er echt alles aan om je carrière voor te zetten. Het komt niet aanwaaien. Je moet er ook zelf wat aan doen. Ik zeg altijd, wij maken geen huiswerk, maar we denken wel met je mee.
SPEAKER_01Mooi gezegd. Eer kunnen we concluderen dat de instrom van de jongeren in de techniek niet gaat om de massa, het aantal, maar om eigenlijk om hoe ga je ze houden binnen je bedrijf en wat je allemaal te bieden hebt.
SPEAKER_03Ik denk dat dat de sleutel is tot alles. Goede begeleiding. Ja, goede begeleiding. Ik vind de verhalen wel mooi. We hebben twee jongens rondlopen die uit de autotechniek komen, dat is natuurlijk ook een wereld die je totaal verandert met elektrificatie en noem het allemaal op. Die willen dan toch wel in die elektrotechniek werken. Die kunnen dan of bij ons de werkplaats zetten bij de paneelbouw of gewoon op een project. Daar hebben we er veel van tegenwoordig. Qua zijnstrom is in ieder geval die zich daarvoor aanmelden. Maar ja, nogmaals, in die grote zak van 500 personen, wil je de juiste eruit halen. En dat is wat we nu aan het doen zijn. En ik zou niet zeggen dat diegene die afvallen niet de juiste zijn, maar die pas op dit moment niet in ons programma, omdat we of de begeleider niet hebben. Dat is eigenlijk 9 van de 10 kunnen reden. En zonder die begeleider kan je niks. We kunnen de allerbeste spits aannemen. Maar als de trainer niet mee wil doen, dat heb ik het nut. Of het of andersom, inderdaad. Dus dat is wel waar we voor staan. In vijf jaar tijd hebben we dat goed gedaan. En nu proberen we natuurlijk maatschappelijk een beetje te vertellen. Vandaar dat we ook ons verhaal hier wilden vertellen. Maar ook op andere banenmarkten waar mensen met een afstand op de arbeidsmarkt komen. Staan we ook gewoon om ons verhaal te vertellen. Niet zozeer om daar al die mensen van af te halen waar bij ons laten werken. Als je bij ons komt, dan krijg je dit.
SPEAKER_05Inderdaad, Jum staat niet alleen voor de leerlingen, maar ook voor de zij-instromers. Eigenlijk voor iedereen, maar ook voor de zij-instromers. Goed voorbeeld is daar ook bij. We hebben een designontwerper. Ja, die vond dat op het niet leuk meer. En die kwam bij ons. Ja, ik wil iets met mijn handen gaan doen. Prima. We geven je die kans. Die heeft hem dubbel en dwars aangepakt. Uiteindelijk drie jaar in de buitendienst gezeten. Toch wel weer zijn ontwerp, slash designing. Gecombineerd nu met de techniek. En die gaat aankomende week beginnen als werk voorbereider. Dus je ziet ook wel weer mooie koppelingen. Zeker.
SPEAKER_01Heel interessant. En wat denken jullie dat er in de installatiebranche gaat veranderen in de komende vijf tot tien jaar? En met name voor jong talent.
SPEAKER_05Wat ik al zijn hoop digitalisering. Wij leven vandaag de dag met AI en wat vandaag is, is morgen alweer oud. Wij zien daar ook wel dat wij daar mooie stappen in kunnen maken. En het is natuurlijk niet dat AI een beugeltje op de muur schroeft. Maar misschien kan hij hem wel aanwijzen waar die moet. En aftekenen. Alles aftekent en de volgende dag dat wij dat toch op kunnen schroeven. O misschien wel boren. Er bestaan natuurlijk al bolrobots. Wordt allemaal veel beter ontwikkeld. Dus dat maakt het fysiek voor de mannen en vrouwen ook wel nog aantrekkelijker. En jongens, ik weet niet of jij nog wat aanvulling hebt, Jullie daarop.
SPEAKER_03Nou ja, de wereld van die AI-robotisering is wel interessant. We worden heel veel benaderd door zulke soort concepten van, denk jullie eens mee? En ook voor leerlingen. Maar je ziet ook dat sommige BBL-studenten daarop afstuderen, letterlijk, met opleidingen. Dus ik denk dat dat ook wel een beetje een andere frisse blik brengt over hoe wij monteren. Tegenwoordig zie je heel veel prefap. De projecten van unica zijn best wel groot. Dus je hebt vaak onderaannemers waar je mee te maken hebt. Dus ik denk wel dat het techniek aanleren aan de persoon is heel belangrijk is. Maar vooral de soft skills, dat die wel naar boven gaan drijven zometeen. Het aansturen van onderaannemers, het communiceren met elkaar. Ik denk dat het nu een beetje 80-20, zeg maar, in het begin. Maar dat gaat wel 50-50 worden. Heel interessant.
SPEAKER_04Kijk, we zitten natuurlijk super lekker te kletsen. Maar als je nou bijvoorbeeld één, de allerlaatste vraag die ik aan jullie wel willen stellen als het mag van Kozen, het mag altijd. Als jullie nou één belangrijke tip mogen geven aan de jonge mensen die in onze markt willen komen, ook voor de zij instromers, wat zou dat dan zijn?
SPEAKER_03Ja, toon initiatief. Al die mensen die dat voor ons mogelijk maken dat we dat wij hier zitten, maar ook het programma succesvol maken, die houden van initiatief. En als je dat toont, dan maakt het niet uit of je schoenmaker bent geweest of masseur of weet ik veelke job je hiervoor hebt gehad. Maar als je leergierig opstelt en ook op zo'n manier naar voren toe zet dat je snapt wat je aan het doen bent, dan vind je die gast het prachtig om je het vak te leren. Wees op tijd zorgen dat je lekker in de groep zit. Dat is cruciaal. Als het in het begin niet initiatief genomen wordt, dat zeg ik ook al tegen al die jongens en tegen zijn stromers, en dat is ook een tip voor iedereen. Laat die interesse gewoon zien. Wacht niet af, vraag die vragen. Stomme vragen zij niet. Tenzij je tien keer hetzelfde vraagt, maar dan hoor je wel zelf wel van die mannen. Wat vraag je nou eigenlijk? Nee, het is nog geen tijd. Maar dat initiatief tonen, dat is gewoon cruciaal. Gewoon bezig zijn met de techniek. Al die mensen zullen nooit zeggen: ja, ik heb helemaal gezien in jouw vraag. Want als het techniek gerelateerd is, dan krijg je altijd antwoord. Dat vinden die mannen ook prachtig. Alles begint met een actie.
SPEAKER_05En blijven met elkaar communiceren.
SPEAKER_04Blijven met elkaar communiceren. Heel belangrijk. Gaaf. Ik kan nog uren door met jullie kletsen.
SPEAKER_01Afsluiting van onze podcast. Dank jullie heer.
SPEAKER_04Communicatie is het sleutelwoord.
SPEAKER_01Ja, de verbinding. Juist verbinding.
SPEAKER_00Dat lijkt mij een prachtige dagsluiting bijna, heren. Dank jullie zeer. Dit was het weer voor vandaag. Namens Joey Post, Joey Schoonveld, Igor Novitki en Maurice Tupas. Bedankt voor het luisteren. En heb je een aanleiding van deze podcast vragen, aarde dan niet om contact op te nemen met Connex. Ze helpen je graag verder. En wie weet, en weet, dit is een maandelijks podcast, dus voor je het weet is er weer een nieuwe Conex Spotlight. Je luisterde naar de Conx Spotlight Podcast, de podcast over innovatie en ondernemerschap in de techniek, waar vernieuwende denkers, doeners en leiders uit de elektrotechniek en technische sector in de scheidwerpers wordt gezet. Wil je geen enkele Conex Spotlight podcast missen? Abonneer je dan via een van de populaire podcastplatforms. Kijk op het YouTube kanaal van Connex of op de Conex website