Eugene Soffers werd op zijn 29e directeur van 200 man: "Ik dacht dat ze gek waren!"

In deze aflevering van de Conex Spotlight spreken Maurice en Igor met Eugene Soffers over zijn bijzondere carrière in de installatietechniek.

Van werken op Aruba tot het leiden van vestigingen met honderden medewerkers. Nog voordat hij 30 was, werd hij verantwoordelijk voor een van de grootste vestigingen van Kroon Elektrotechniek in Nederland.

We praten over leiderschap, ondernemerschap, verantwoordelijkheid nemen en waarom vertrouwen in mensen vaak belangrijker is dan ervaring.

Een eerlijk gesprek over kansen pakken, fouten maken en groeien in een branche die continu in beweging is.


Volg ons op andere kanalen voor meer content:

Maurice (LinkedIn): https://www.linkedin.com/in/maurice-toehpah-55318229/ 
Igor (LinkedIn): https://www.linkedin.com/in/igor-novitski/

Maurice & Igor (Instagram): https://www.instagram.com/conexholland.nl/ 

Transcript

0:00

Die zeiden me, dat gaan we niet doen. Als jij in Apeldoorn projectleider word, ja, loopt binnen binnen een maand jij gillen de tent uit. Daar ben je veel te ondernemend voor. Waar maken jou de baas van Kroon Amsterdam? Zo, ik moest daar naartoe om kennis te maken met die vesting. Op het kantoor zaterdag 4045. Toen was je nog geen 30. Toen was ik nog geen 30. Dit is Spotlight van Koning Schon. De podcast over vakmanschap, slimme oplossingen en de mens achter de installatietechniek. Dit is voor de installateurs die vooruit willen denken. Slimme werken, betrouwbare verbindingen en keuzes die het werkvoer echt het verschil maken. En alles komt van eerlijke gesprekken uit de praktijk. M als host Maurice Toep en link naar Rietje. Hartstikke bedankt dat je er bent. Superleuk dat je tijd voor ons wilt vrijmaken om hier in de prachtige omgeving in Maar te praten over jouw werk, over datgene wat je gedaan hebt. Maar voor de mensen die jou nog niet kennen, wie is Jochin? Ja, Euchne Softes 61 jaar alweer. Getrouwd. Sinds 89 ken ik Sandra, dus ik ben al heel wat jaren met haar. We hebben twee zonen van 26 en één zoon van 27 jaar. En eigenlijk altijd actief geweest in de installatietechniek. Dat is. En als je nou kijkt, jouw jouw verhaal in de installatietechniek, hoe is dat begonnen? Ik heb HTS elektrotechniek gedaan omdat ik graag in het buitenland wilde werken, ik denk, dan moet ik een praktische opleiding doen. Is ook gelukt. Maar allereerst de baan was op Aruba voor een lokaal bedrijf van Nederlanders. En na drieënhalf jaar ben ik overgegaan naar Kroone elektrotechniek. Dus het verhaal is eigenlijk, ik beland op Aruba bij een installatiebedrijf en ik ben nooit meer uit die branche gegaan. Nee, en dan vanuit Aruba, zeg maar ben jij gestapt, tenminste ben je werkzaam geweest bij Kroen. Hoe is dat dan zeg maar zo tot stand gekomen? Want was Aruba voor jou ook een onderdeel van Croone of kwam dat toevallig op je pad? Nee, ik wilde dus naar het buitenland. Ik heb een jaar Zuid-Amerika gezeten samen met mijn broer. En uiteindelijk belanden wij op Aruba. En wat ik zei, we zijn gaan werken. Ik voor een lokaal installatiebedrijf, mijn broer voor een lokaal bouwbedrijf. Maar na drieënhalf jaar bij dat lokale bedrijf wilde ik weg. En toen heb ik op Aruba de overstap gemaakt van het lokale bedrijf, na kronen elektrotechniek. Uiteindelijk heb ik in totaal acht jaar op de antenne gezeten. Maar van de laatste vier jaar voor kroone elektrotechniek. Dus zo beland ik in de wereld van kroan. Ja, en hoe was het dan om op Aruba te werken, zeg, in een hele andere natuur cultuur. Ook temperatuur, zeer waarschijnlijk. Heb je toch acht jaar volgehouden? Ja, het is een geweldige tijd geweest. Juist ook als je jong bent, als je geen verantwoordelijkheden hebt met een hypotheek of met kinderen. Vanaf daar kun je makkelijk reizen naar Zuid-Amerika, Midden-Amerika. Het beeld altijd is op dan tillen, lekker rustig, relaxed. Maniana, echt niet. Het was hard werken op een leuke manier. Dus wij zaten eigenlijk in het regime van de jaren 50. Dus op zaterdagochtend standaard werken. Dinsdagavond overwerken. We maakten lange dagen, maar altijd leuk. Het is een mooie tijd en ook al een lange tijd geleden. Ik is wel hoeveel jaar geleden inmiddels. Wauw, ik ben in 89 daar aangekomen, 1 januari 1989. Ik ben weggegaan samen met Sandra mei 96. Dus het was in totaal 7,5 jaar. Dus in 1936 kwam ik terug in Nederland. Wat een geweldige bagage, heb je dan in een branche opgebouwd. Met welke werzamheden ben je begonnen in techniek? Ik kwam bij dat lokale bedrijf op Barba en ik wist niks. Dus ik ben uiteindelijk begonnen met revisietekenwerk. Het opnemen van revisietekenwerk. En toen na anderhalf jaar, toen kwam de baas van het bedrijf, de eigenaar van het bedrijf, bij mij. En hij zei: Ja, jouw chef gaat weg, die gaat terug naar Nederland. En wij willen dat jij hoofd elektrotechniek wordt. Ik had anderhalf jaar werk ervaar. Dus ik zeg tegen die baas: waarom pak jij niet mijn collega? Dit geval Alex. Nou, dat lag al mijn gevoelig, ze wilde mij. Toen heb ik gezegd, akkoord, ik ga het doen. Maar wel samen met Alex. En Alex was gewoon een veel betere collega, had veel meer werk ervaring, maar ze wilden mij. En dat ben ik aan het doen. Dus na anderhalf jaar kreeg ik ineens hele andere verantwoordelijkheden, moest ik ineens echt projecten draaien samen met Alex. En dat hebben we dat gedaan. En wij deden grote dingen. We deden grote hotels. Ja, veel installaties. Maar ik kan me zo maar voorstellen dat ook voor Alex dat wel, je was jonger dan Alex dan? Ja, ik was 25 toen denk ik 24,5, 25. Dat is jong. Ja, maar hoe heb je dat met Alexandre opgepakt? Jij wordt naar voren geschoven als degene die het moet gaan leiden. Je bent tamelijk jong, en natuurlijk een mooie kans. Aan de ene kant zie je ook dat hij misschien wel wat meer skills heeft op een aantal dingen, maar toch ben je het aangegaan. Hij had heel veel meer skills op het gebied van de techniek, heel veel meer skills. Dus wat ik heb gedaan en eigenlijk altijd heb gedaan, ik heb Alex altijd de credits gegeven. Dus ik heb altijd gezegd, oké, oké. Maar ik doe het met Alex. En dankzij Alex, en ik haal Alex aan tafel. Niet dat ik daarin onzeker was of zo. Maar ik dit potverdomme, Alex weet er ook veel meer van dan ik. En we moeten hier wel een tent runnen en we moeten wel goede besluiten nemen. Ik was daar nog veel te jong voor, een x aantal andere reden hebben ze voor mij gekozen. En dit is eigenlijk wat ik ook altijd heb gedaan. Altijd heb ik de credits gegeven, doe ik nog steeds. Eer weer eerder toekomt. Dus ik heb altijd de credits gegeven aan de mensen om me heen. Als zij iets hadden gedaan, of als zij met een idee kwamen, of uiteindelijk als zij veel beter waren dan ik. Ik heb me altijd omringd met mensen die veel beter waren dan ik. En nog steeds. En dan toch ben ik wel geïnteresseerd in het feit van waarom jij dan op dat moment naar voren wordt geschoven en Alex niet, waar had dat mee te maken? Dat gebeurt niet zomaar. Nee, maar dat heeft ook te maken met een cultuurtje wat in dat bedrijf heerste. Cultuurtje meer, wat ik al zei, jaren 50. Waarbij men heel graag toch een Nederlander ook in het management wilde hebben. En dat vond ik heel slecht. Dus ik heb dat toen gedaan. Ik heb die plek geaccepteerd. Ik kon eigenlijk ook niet anders samen met Alex. Maar na anderhalf jaar was ik er wel klaar mee. En toen heb ik gezegd, ik ga je weg. W deze cultuur staat mij niet aan. Toen heb ik mijn ontslag ingediend en ben ik gezwitst naar chronolektechniek. Op Aruba nog steeds. Dat was een heel gedoe. Want er waren andere aandeelhouders in het bedrijf. En dit was een druppel. Toen ik wegging, was dat een druppel om die directeur te ontslaan. Dus die aandeelhouders kwamen terug. Die kwamen bij mij en die zeiden: ja, weet je, we hebben jouw probleem opgelost. Die directeur is weg. En nu ben jij overgestapt naar Koon. Kom gewoon terug, alsjeblieft, kom terug. En toen heb ik gezegd, nou ik zeg, ik heb gekozen en ik blijf bij dit nieuwe bedrijf. En zo is gelopen. Prachtig. Interessant verhaal. Waarin is het idee geboren om voor jezelf te beginnen? Toen ik op de amtille, ja, toch toen 25, toen wist je al wat je toen wilde doen. Nee, dus toen ik 25 was, uiteindelijk ben ik overgestapt naar Kroon op Aroba, toen ik 27 jaar, hoe oud was ik toen even nadenken hoor. Ik ben 23 ben ik begonnen met werken. Drie jaar later was ik 26, 27. Kijk, als je uitverantwoordelijk wordt voor een vestiging van een installatiebedrijf in het buitenland. Dan moet je ondernemen. Want het hoofdkantoor zit 10.000 kilometer verderop. Tijdverschil van 5 uur à 6 uur. Dus jij moet zelf achter je geld aan bij debiteuren. Je moet zelf personeel werven. Je moet zelf nieuwe klussen ophalen. Er is niet een organisatie om je heen die zegt. Ik heb nog een klus hier en we helpen je daarmee. Nee. Dus ik kwam op die plek bij Croone. Lang verhaal kort, ik werd daar heel snel het baasje, we hadden 40 man. En het is super goed gegaan. Ik kreeg een vestiging die stond min 1 miljoen gulden. De rekenkrant was min 1 miljoen gulden. En na een jaar stond hij op plus 19.000 gulden. Dus op de een of andere manier kwam ik erachter dat ik dat dus goed kon. Het team om je heen enthousiasmeren, het team om je heen motiveren, klanten werven. Dat lukte. En toen had ik wel een gevoel van dit kan ik. Toen hebben ze me niet te lang praten misschien. Nee hoor, nee, we zijn heel erg gierig. Nee, we hangen aan je aan je lippen. Op een gegeven moment ging de Area manager van Croon Electrotechniek Caribbean ging weg terug naar Nederland. En toen kwam de plek vrij voor Croon Curaçao. Daar werkte 70 man. Toen zeiden ze tegen mij: Ja, kun jij Curaçao er niet bij doen? Toen was ik 28. Goed, vloog ik elke week op een woensdag, ik van de Roe naar Curaçao. En zo was ik met 28 jaar verantwoordelijk voor twee vestigingen. En nogmaals, het hoofdkantoor zesuur tijdverschil in de winter. 10.000 kilometer verderop, en ze allebei goed gegaan. Interessant, maar dat betekent eigenlijk dat je niet zomaar iets cadeau krijgt en zoveel verantwoordelijkheid op je twintigste. Dan ben je al 27 waarschijnlijk. Maar dat betekent dat je bepaalde ondernemersigenschappen bezit die in jou gezien waren door de leiding. Maar dat weet je dus van tevoren niet. Je weet dat niet. Ze hebben mij die kans gegeven. Ik weet nog goed, op een gegeven moment zei ik, Sander en ik wilen heel graag terug naar Nederland. Dus er moeten vervangers komen. Nou, daar hadden ze eigenlijk niet zoveel zin in. En dat liet ze allemaal een beetje sloffen en ik ging die druk opvoeren. Uiteindelijk kwam er een vervanger voor mij op Auba. Ja, dat had ik al in een uurtje gezien dat dat niet zou worden. To heb ik gezegd, weet je wat, ik ga twee vervangers zelf zoeken. Ik ga vervangen zoeken voor Aruba en gaan vervanger zoeken voor Curaçao. Die vervanger van Aruba is pas vorig jaar met pensioen. Dus die heeft al die tijd daar gezeten, heeft het mega goed gedaan. De vervanger op Curaçao, dat was een iets ander verhaal. Daar heb ik nog heel veel tijd en moeite in moeten steken later. Maar ik kwam dus in Nederland. Dus ik wilde naar Nederland. Ja, welke plek zou ik krijgen in Nederland? Ik zei, nou weet je, wat maak me maar projectleider in Apeldoorn. Sandre kwam uit Apeldoorn. Ik word daar wel projectleider, hoorde de directiead die zeiden: dat gaan we niet doen. Als jij in Apeldoorn projectleider word, jij loopt binnen binnen een maand loop jij gillen de tent uit. Daar ben je veel te ondernemend voor. Waar maken jou de baas van Kroon Amsterdam? Ik moest daar naartoe om kennis te maken met die vestiging. Op het kantoor zaterdag 4045. Toen was je nog geen 30. Toen was ik nog geen 30. Dus ik heb een kennismakingsdag daar. En ik kwam dus vanuit de Antillen naar Amsterdam om kennis te maken met mijn nieuwe toekomstige vestiging. Ik kom da binnen, ik wist niet wat ik zag. Da werkte 40, 45 op het kantoor. 100 man eigens buiten. En dan nog eens een keertje 100 inleners. We deden hoofdkantoor van Aalod. We deden het stadhuis in Den Haag. En dan moest ik de baas worden. Ik had nog nooit in Nederland gewerkt, ik had geen netwerk, had geen ervaring in Nederland. Dus ik ga naar die directie. En ik zeg tegen hun, ik zeg, wat zijn nu van plan met mij? Dat kan ik helemaal niet. En toen hebben ze tegen mij gezegd: wie ben jij? Wie ben jij? Om te oordelen dat wij dus een verkeerd besluit nemen. Wij schatten in dat jij dat kunt. En wie ben jij om dan om dat besluit van ons om te zeggen dat dat geen goed besluit is. Ik daag nou, weet je wat, goed met jullie. Ik ging terug naar Apeldoorn, want daar sliep ik. Bij Sandra en ik zijn, ze zijn helemaal gek. Ze gaan mij daar de baas maken van grote vestering. Oh ja, by the way, ik moest ook nog de ambtille erbij blijven doen. Dus ik moest nog een paar keer per jaar op en neervliegen. Ik zeg: ze zijn helemaal gek. Dat kan ik helemaal niet. Ik heb nooit in Nederland gewerkt, heb geen netwerking. Ik zeg, maar weet je wat, we gaan het gewoon proberen. En ik zie het wel. En na een half jaar, het niet bevalt, dan zoek ik wel wat anders. Uiteindelijk is het echt wel super, super leuk. Leuke tijd geweest. Ik heb het hartstikke dames hier gehad. Ik heb zo gelachen met die collega's in Amsterdam. Ik heb er ook heel veel geleerd. Maar je komt natuurlijk als tamelijk jong jongeman, kom je binnen bij een vestiging wat draait in Nederland. Je hebt nooit je netwerk opgebouwd in Nederland, wat je zelf ook zegt. Maar hoe reageerde men dan op jou op dat moment? Ja, dat weet ik niet. Wat heb jij gedaan om voor te zorgen dat je weet dus nooit achter je rug wat er over je werd gezegd, of nog steeds wordt gezegd. Wat ik wel heb gedaan, ik ben gewoon gaan zitten en gaan observeren. En dan kwamen allerlei collega's naar me toe en die gingen bij me zitten en die zeiden: weet je wel, die? Kreek een heel verhaal over die toren. En dan kwam weer een ander en die zei: Weet je wel, hij? Ik kreeg een heel verhaal over hij toen. Uiteindelijk na een half jaar, ik heb mijn koes gehouden, na een half jaar begon ik wel een beeld te krijgen: hoe zitten die collega's in elkaar? Wie is echt goed betrokken, gemotiveerd? En wie loopt er een beetje de kantjes bij af? En dat beeld krijg je. Dus je moet nooit naar binnen komen en zeggen. Ik ben het mannetje, en nu ben ik het hier. Nee, dus je doet het samen. Zo was het ook echt daar, we deden het echt allemaal samen. Overigens, waar ik op een gegeven moment ook heel snel achter kwam, dat als jij dus baasje bent, vestigingsmanager of vestigingsdirecteur van een vestiging van een groter bedrijf, dan ben je gewoon een passante. Ik was gewoon een passant, eigenlijk was het hartstikke makkelijk. Want op woensdag kwam HRM uit het hoofdkantoor Rotterdam, kwam iemand van HRM. Dus alle monteurs, alle collega's wisten: als ik een vraag heb voor HRM, op woensdag komt hier langs. Ik maak wel zelf een afspraakje. Op dinsdag kwam geloof ik de kamp over de kwaliteit. Finance kwam langs, et cetera. Alles is georganiseerd. Als jij vestigingsdirecteur bent bij een groter bedrijf, of dat nou de BAM is of een Croon, et cetera. Je bent een passant. Je gaat daar zitten. Op dat moment ben je uit gezicht naar buiten voor klanten. Extern, voor je collega's intern. En je moet mensen motiveren, klanten motiveren, je collega's motiveren. Maar uiteindelijk ben je passant. Ja, dat klopt helemaal. Ik wil nog even terug. Dus je bent 30, je gaat daar zitten. Zeg eventjes honderd dagen ga je even het bedrijf analyseren. Er komen mensen naar je toe. Maar dan op een gegeven moment moet je natuurlijk wel ervoor zorgen dat je ook draagvlak krijgt en dat je ook gewoon succesvol gaat worden met die grote vestiging. Hoe heb je dat gedaan? Ja, kijk, wat ik eigenlijk al aangaf, heel veel is al georganiseerd. Dus wat jij als vestigingsdirecteur kunt doen in de vestiging, is best wel beperkt. Dus ja, klanten onderhouden in je collega's. Maar de organisatie is al helemaal ingericht. Dat staat, en dat is al een draaiende motor. Jij bent alleen even, je kunt een rukje aan het stuurgeven naar links, een rukje aan het stuurgeven naar rechts, houd het een beetje mee op. Ik bagataliseer het niet, want je ziet genoeg vestigingen die dan ineens een duikvlucht maken in de cijfers, of de anderen die gaan omhoog. Maar kan je het dan bijvoorbeeld vergelijken, ik vergelijk veel met voetbal. Kan je dan bijvoorbeeld vergelijken aan een nieuwe trainer die aangesteld wordt, en die dan van het team wat daar staat het beste van moet maken? Ja, maar beperkte middelen, beperkte middelen. Ik zat op die plek, en dan zei ik, dat is een topper. Die moeten we extra belonen. En dat gaat dan niet. Want dan heb je een functiehuis en je hebt een salarisopbouw. En als hij of zij meer moet verdienen, dan moet er echt wel wat gebeuren. Dan moet hij een andere functie krijgen, heel gedoe is complex. Zeker kun je een rol spelen, maar die rol vond ik beperkt. En dat was eigenlijk ook mede het punt dat ik zei: ja, ik zit op zo'n plek, ik zit best wel gebonden. Ik kan beter maar iets voor mezelf. Ja, mooi bruggetje, toen is het ontstaan. Nou, uiteindelijk, ik heb voor Kroon vier jaar lang op de Antillen gezeten. Vier jaar lang de vestering Amsterdam en de Antillen en later moest ik in de landelijke directie. En daar ging het eigenlijk fout, want dan zit je nog meer, ben je nog meer beperkt. Maar dan zit je nog meer in de strum. En dan was je een soort van regio directeur. Wij hadden markten, dus marktclusters. Ik was verantwoordelijk voor gezondheidszorg. Landelijk. Maar dat was tricky. Het was een matrixorganisatie waarbij vesteringen de capaciteit hadden en de markt units, dus de basis van de markten, het werk verdeelde en binnenhaal. Het is een stukje onderstroom per vestiging. En als baas moest je zelf ook wat je de grote klussen binnenhalen. Maar dat was altijd onderhandelen met je collega marktdirecteur. Want als ik een heel groot ziekenhuis aanam in een regio. En de collega heeft net ook een groot kantoorpand aangenomen, hoe ga je die capaciteit verdeden. Dus het is een complex verhaal. Nu zit ik heel veel over kroon te praten. Eigenlijk over jou. Het gaat over jou. Want uiteindelijk heb je natuurlijk de overstap gemaakt, en zullen jullie je beter kennen. Ik werd er dus helemaal moe van. Dus er was helemaal niks voor mij. Toen ben ik naar mijn toenmalige baas gegaan als ik klein werd en ik zei: Hans, dit is mijn wereld niet. Ik kijk terug naar de tijd op de Antillen. Daar voelde ik mijn eigen baas, dat ik het echt voor te zeggen had. 10.000 kilometer van het hoofdkantoor, 6 uur tijdverschil, ik moest alles zelf doen. Dat is me ontzettend goed bevallen, dat wil ik nu voor mezelf. Dus ik zei tegen hem: ik zeg: ja, ik ga zoeken naar een eigen bedrijf. Ik zeg, maar ik wil dat jij het weten. Dus ik wil het niet achter jou rug om doen. Dus niemand wist dat ik aan het zoeken was naar mogelijkheden om voor mezelf te beginnen, behalve de algemene directeur Hans. En hij steunde jou daar ook in. Hartstikke. Twee jaar lang heb ik in het landelijke managementteam van Kroon geacteerd. Terwijl Hans en ik wisten, terwijl Hans wist dat ik aan het zoeken was naar mogelijkheden om voor mezelf te beginnen. Ik ben altijd gemotiveerd geweest om voor wie dan ook. En loyaal aan mijn werkgever te zijn. Dus dat had totaal geen invloed op mijn functioneren, dat zag Hans natuurlijk ook. Maar twee jaar lang ben ik op zoek gegaan naar mogelijkheden om voor mezelf te beginnen. Terwijl ik een rol had in het centrale management team. En hoe is dan zeg maar niks on ontstaan? Uiteindelijk kijk, als je die rol hebt binnen zo'n groot bedrijf, dan voel je een mannetje. Want je denkt, ik heb grote projecten gedaan en zoveel miljoenen en zoveel mensen. Dus toen ik voor mezelf wilde beginnen, dacht ik ook, ja, ik moet wel een beetje flink bedrijf overnemen. Dus ik kwam via bedrijvenmarkelaars in gesprek met bedrijven. Maar ja, weet je, de overnamesommen in die tijd waren dan bijvoorbeeld 4 miljoen. Ik denk, ja, weet je, dat ga ik niet doen. Veel verantwoordelijk, ook veel risico. Uiteindelijk ben ik beland bij een heel klein bedrijfje. Wat voorheen een stuk groter was, mooie projecten had gedaan, maar in elkaar was geklapt. En toen dacht ik totverdomme, als ik nou dat bedrijfje overneem, wat heel klein was geworden, wat helemaal in elkaar was gedonderd naar vier man. Ik denk als ik dat overneem, dat kost weinig. En ik maak een folder van alle projecten die ze ooit hebben gemaakt. Ik maak een mooie brochuren. Dan ga ik zeggen: kijk, dit bedrijf heb ik overgenomen, heeft het Zekerstheater gedaan en Enmerse studio's en mooie theaters. Dus dat ging ik doen. Dus ik nam dat kleine bedrijfje over, voor weinig geld, en ik kon een heel mooie brochuren maken, en zeg ik, ja, dit bedrijf is nou voor mij. Dus ik ben in business. En dat is heel anders dan dat je start vanuit een zolderkamer vanuit de zolderkamer, je hebt niks. Dan gaat jouw netwerk, wat mijn netwerk, waar vooral grote bedrijven, grote opdrachtgeven, die gaan dan zeggen: Ja, maar we kunnen met jou geen business doen. Want ja, wat kun je doen? Maar nu had ik een mooie folder met een mooie project. Mooie springplan. Maar ik kan me zo ook maar goed voorstellen dat op het moment dat heb je dat kleine bedrijfje overgenomen, er zijn nog vier mensen die hebben een prachtige mooie folder gemaakt en je gaat de boer op. En hoe gaat dat dan? Want dan wil je natuurlijk projecten scoren. Uiteindelijk heb je ook geld nodig, want als je een project scoort, heb je ook mensen nodig om het weer die opdracht te laten, zeg maar. De handjes heb je nodig. Hoe dan? Eerste opdracht die ik kreeg, was de opdracht van 19.000 euro voor een woningbouwvereniging in de Ganita straat om de VD-draad te vervangen. Dat had ik dat nooit gedaan, zo klein. Maar ik was tol blij met mijn eerste opdracht 19.000 euro. Ik ging ook elke dag kijken. W ja, ik moest de bestellingen doen, ik moest de Konings last op, inkopen. Ik moest die VD-draad regelen, ik moest die lappen. Want ik deed het allemaal zelf, maar dan kon ik in mijn tijd, met name op de Antillen, heb ik altijd de prijzen gemaakt. Dus ik kan calculeren niet, ik kon het. Wat heb ik gedaan? Ik heb tegen de oude eigenaar gezegd van dat bedrijf: wie waren nou de sterspelers? Die zijn weg, maar die hebben hier gezeten. Hij noemde twee namen: meneer X en hij noemde de naam van meneer René Zeeman. Dus ik denk, ik ga ze bellen. Ik bel meneer X. En ik zeg: Ja, meneer X, ik heb je naam via Mulder, de vorige eigenaar. Ik heb een bedrijf overgenomen waar jij vroeger hebt gewerkt. Wil je met mij praten om eens te kijken of je misschien terug wilt komen? Daar heb ik helemaal geen interesse in. Dat was de reactie. Duidelijk antwoord en horen op de haak. Toen bel ik René Zeeman. Ik zeg Rene Zeman, ik heb een bedrijf overgenomen waar je altijd hebt gewerkt. Ik heb daar een plan bij. Ik heb een idee erover. Vind je het leuk? Sta je open voor een gesprek om hier samen naar te kijken. Als zegt René, als jij de rekening betaalt voor de koffie, zeg maar waar ik moet komen. En toen hebben afgesproken, René heeft mij verhaal aangehoord. En ik heb tegen gezegd: ja, ik heb dit hele kleine bedrijfje nu overgenomen, maar ik heb wel ambities, ik wil wel groeien, ik wil grote dingen gaan doen, mooie dingen. Maar wat ik leuk vind en waar ik goed in ben, is de voorkant is de prijsvorming, is klantenwerven om daar een goede band mee op te bouwen. En weet je, de realisatie kan ik ook wel, maar vind ik niet leuk, dat is ook niet mijn sterke kant, en volgens mij ben jij daar veel beter in, en dat bleek ook zo te zijn. Dus toen heeft Renee gezegd goed idee. Renee had inmiddels zijn eigen bedrijfje gestart, die was weggegaan bij de bedrijf. Nou, hij had wel een paar jongens meegenomen. In totaal was hij met drie man. En hij zei: joh, later heeft hij dan natuurlijk gezegd. Hij zei: joh, je kwam op zo'n mooi moment. Want ik begon te groeien. Maar die voorkant vind ik helemaal niet leuk. Ik ben juist goed in die achterkant. En dat vind ik ook leuk om te doen. Met die projecten bezig zijn, maar niet met alles Sooris eromheen. Wat aan de voorkant nodig hebt. Commercie. En met nieuwe klanten. Dus het bleek een perfe match. Ik zei, nou dan ga ik jouw bedrijfje, dan gaan we samenvoegen. Jouw bedrijfje met Mega Electra. En dan hebben we één club. Wat ik had gedaan, het was, het bedrijf het Mega Electra Groep Amsterdam met een C. En ik deed een passie van Activatransactie. Dus ik had vijf dingen. Ik had voor vijf dingen betaald: voor de naam, voor de inventaris, voor het recht op klanten, personeel en nog iets. Maar ik had niet de BV overgenomen. Dus ik starte een nieuwe BV, mega lekker groep BV met een K. Dus alle klanten dachten dat het hetzelfde bedrijf was. Nee, er kwam een nieuw KVK-nummer, nieuwe bankrekening, dan hadden ze wel door. Uiteindelijk was er een leesmaatschappij die na drie maanden erachter kwam. Hey, we hebben aardelijk te maken met een nieuw bedrijf. Want dit is Mega Electra met de K, al de KVK-nummer, die waren wakker geworden. Ik zei, oh ja, dat klopt. Nou, maken we nieuwe contracten. En ik heb die vier auto's die we hadden, die heb ik overgenomen in de leesovereenkomst. Maar zo zijn we gestart. Dus uiteindelijk Rene Zeeman en ik. Klinkt interessant. Hoe ben je van traditioneel werk? Zoals je zegt VD-draad trekken en alles doormaken en natuurlijk wel geweldige installaties leveren. Maar hoe ben jij er gekomen om te zeggen, nou ik kan toch gebouwen slimmer maken, ik ga toch wel vanuit het traditioneel installatiewerk iets moois maken. Dat is een heel traject geweest, Igor, dat de ambitie altijd gehad om te groeien. Uiteindelijk hebben we veel bedrijven kunnen overnemen. Dat waren bedrijven die in de crisis, in de bouwcrisis, dus dan heb ik het over 2010, 11, 12 in de problemen kwamen. We hebben uiteindelijk best veel bedrijven kunnen overnemen. Op een gegeven moment hadden wij een heel palet aan bedrijven, maar er was geen goed verhaal. Er was geen consistent samenhangend verhaal over wat waren wij nu. Het leek een beetje losant, energietechniek, vetumen mega, elektra, les energie. Maar er moest een verhaal komen. En toen hebben wij bedacht, dan moet een nieuwe naam komen met een marketingsausje. Maar dat is ook wel marketing. De naam Nexton is toen bedacht, toen heb ik het over 2018 hebben we die naam gelanceerd. En je moet een credo, je moet ook met iets komen wat die verzamelijk bedrijven, inmiddels ware 15, wat die verzamelingbedrijven doet samenwerken. En wij zeiden, ja, wij gaan gebouwen slimmer maken. Want gebouwen, zeker toen, waren echt dom. Je had heel veel one-trick pony's. Je had altijd een oplossing. Ja, iets voor een slagboom. En je had een oplossing voor alarm, of je had een oplossing voor verlichting, maar niet geïntegreerd. Of die waren er wel, maar veel te weinig. Dus wij dachten, daar gaan we voor. Smart building. En uiteindelijk is dus Nexton ontstaan, bestaand uit meerdere bedrijven. Welke bedrijven zijn dat vandaag de dag? Of zeg maar voor de overname? Ja, voor de overname. Het idee wat wij hadden, is probeer zoveel mogelijk blokjes, zoveel mogelijk installatieonderdelen in house te hebben. Dus verlichting is voor elektrotechniek een belangrijk stuk. Maar ook met een regeltechniek, vooral ook voor de weekhand. En als je het hebt over laadpalen of zonpanelen, dus wij begonnen te investeren in clubs, in bedrijven die dat deden. Dan wel hebben ze van een scratch opgebouwd. Dus uiteindelijk waren 15 bedrijven, daar waren installatiebedrijven bij. Vier stuks. Energietechniek, spiering, mega, elektra, vetum. En wat wij noemden. Hoe noemden we dat? Nou, dat is een goede vraag. We hadden daar een mooie term voor, hoe wij die deelnemingen dan noemden. Maar er zat een deelneming in het gebied van verlichting, les energy. Meteortechniek, Delta P, beveiliging voor Tessa, etcetera. En wat doet Nexton nu precies? Nexton hebben we uiteindelijk we maken nu hele grote stappen. Misten we nog een stap ertussen die heel erg relevant is om mee te nemen in dit verhaal. De stap dat wij vanuit dat ene bedrijfje uiteindelijk een groeipad hebben ingezet naar meerdere bedrijven. Het idee van probeer meer te probeer zoveel mogelijk eigen technieken in house te hebben, dat is wel een hele belangrijke stap geweest dat toen wij dat zijn gaan doen. Ik ben ergens in 2018, toen Nacon gelanceerd was, ben ik ook benaderd door een private equity partij, toen al. En die zei potverie, wat jullie aan het bouwen zijn, wat jullie hebben gebouwd, dat is eigenlijk fantastisch. Want dat is een soort platform wat wij als private equity partij heel snel groter kunnen maken. Want je hebt al een bedrijf op het gebied van verlichting. Nou, is een kwestie van meer bedrijven op verlichtinggebied bij te komen. Idem voor beveiliging, Idem voor de zonnepanelen, Idem voor laadpalen. We hadden allemaal aparte bedrijven daarvoor, met ondernemers erop. Toen had ik op een gegeven moment door: oké, wij zijn best iets leuks aan het bouwen. Dus dat was al in 2018. Maar toen heb ik gezegd: weet je wat, dit gaan we gewoon zelf doen en we zijn gewoon lekker gaan doorbouwen. En wanneer merkte jij nou voor jezelf, zeg maar, dat de installatietechniek veel groter ging worden dan alleen maar de installaties aanleggen. Toen ik begon, heb ik het over een kleine 40 jaar geleden, was de component installatietechniek bij nieuwbouw beperkt tot verlichting en simpele dingen. Koelen van gebouwen, ben je het amper gedaan, je doet maar een raam open. Zonnepanelen waren er niet, laadpalen waren er niet. Gebouwbeheersystemen was het allemaal nog niet. Dus in die tijd was de component het aandeel installatietechniek bij de Stichtingskosten voor een nieuw gebouw max 15%. Bij renovatie was het dan iets meer. Maar langzaamaan is die componenttechniek in de gebouwde omgeving veel en veel groter geworden. Op dit moment praat je al snel bij nieuwbouw over dat de componenttechniek 30% is, 40%. En als je het hebt over transformatie en renovatie, dan is de componenttechniek vaak meer dan de bouw. Het gebouw staat alleen met veel respect, je moet binnenwanden en de vloje aan. Maar de techniek, daar komt ineens heel veel bij kijken. Er moeten nieuwe koelsystemen in en daar gaan we, laadpalen, zonnepanelen. Heel veel meer. Dus op een gegeven moment werden wij als installatiebedrijven, als techniek in de bouw steeds relevanter en steeds belangrijker. En toen dacht ik ook, hey, maar je kunt wel alles uitbesteden. Maar kijk of je het niet kunt inbesteden. Zoveel mogelijk zelf gaan doen. Alleen dan moet je wel mensen hebben die kennis van zaken hebben kunnen hebben op dat gebied. Dus op het gebied van verlichting, ja, kwamen wij Kees Hermens tegen. Hartstikke goede gast, veel bestand van verlichting. Dus dan zeiden we, laten we het samen doen. En op het gebied van metagtechniek, Mark van der Heijden, Delta P, laten we het samen doen. Dus we hebben altijd mensen om ons heen verzameld die veel beter waren op dat gebied. En daar gingen we het samen doen. Maar wat is er van samenwerken? Want ik kan je wel voorstellen dat elk bedrijf is heel erg zuinig is op datgene wat in zijn eigen token gebeurt. Je hebt nu je kind, je wil hem groot maken, je wil mogelijk zelf groeien. Maar wat is de trigger van een bedrijf om te zeggen, nou ik kan wel samenwerken met iemand die misschien niet zo lang goed kent. Heel belangrijk is het netwerk. Het netwerk, het netwerk, het netwerk. Het is en blijft gunnen op alle fronten. En daar geldt in elke business. De frietzaak op de hoek, die moet ook zijn business gegund worden. Want ja, als jij die frietjes niet lekker vindt, dan ga je de frietjes ergens anders halen. En dat geldt ook in de installatietechniek, dat geldt in elke branche je netwerk. Dus zo'n ondernemer die dan goed is op het gebied van één onderdeel, verlichtering of beveiliging. Die zegt ja, het is mooi om aan te sluiten in dit val bij Nekston. Want ik ga meeliften op het netwerk van Nickstone. Dus dat is denk ik wel een van de belangrijkste triggers. Want wil je groeien als bedrijf, dan moet je het van je klanten hebben. Maar ook jouw kracht natuurlijk ligt, toch, in juist het netwerken en de goede relaties op lange termijn aangaan. Ja, als ik uiteindelijk nu terugkijk op mijn 61ste leeftijd, denk ik dat, want ik kan niet veel, maar ik heb inmiddels wel een gevoel dat ik dat kunstje wel kan. Het enthousiasmeren van het team, het team waarmee je samenwerkt. En de binding met je opdrachtgevers, je klanten. En dat is geen gespeeld, dat is geen kunstje, dat is niet gespeeld, dat is geen kunst. Oprecht en eerlijk geïnteresseerd zijn. Ik ben echt op het moment dat ik wie dan ook vorm heb, of nou een leveranciers, of een collega bedrijf, of een klant, of wat dan ook, ik ben geïnteresseerd in zijn verhaal. Oprecht geïnteresseerd in mensen. En als je dat natureel doet, omdat je het ook leuk vindt, het blijkt dat dat goed is voor je netwerk. Heb je dat altijd gehad? Altijd altijd. Maar op een gegeven moment kom je erachter toch? Op een gegeven moment denk ik van oh, hier ben ik wel heel goed in. Ja, maar het is niet zo dat ik daar goed in ben, want het is gewoon zoals ik ben. Ik vind het leuk, natureel. En ja, ik had ook in de automotief kunnen belanden. En dan had ik het leuk gehad met klanten met auto's. Maar ben beland in de installatietechniek. Ik heb wel altijd gezegd als je ergens in belandt, als je op een gegeven moment in een branche gaat werken, je kunt nog wel één keer switchen voor je dertigste naar een andere branche. Maar daarna moet je gewoon in die branche blijven, want je bouwt kennis en kennissen op je netwerk. Kijk ook en luisteren mensen vanuit vastgoedwereld. Voor die mensen willen we natuurlijk ook wel laten zien wat gaat er missen in de gebouwen tegenwoordig. In Nederland eigenlijk overal, zijn de vaalkosten op het gebied van bouw en installatietechniek enorm. Het gaat over miljarden. Praat je dan over valkosten tijdens de grondige renovaties of alleen maar nieuwbouw? Allebei. En dat gaat fout bij in de bouw zelf, dus tijdens het realiseren. Maar het gaat ook fout in de ontwerpfase, dus aan de voorkant. Vaalkosten zijn nog steeds enorm. Hoe los je dat op? Nou, je ziet nu steeds meer modulaire bouw opkomen. Fabrieksmatige bouw. In een fabriek kun je vaalkosten op de werkplaats echt minimaliseren. Ja, zo'n prefaapoplossing. Dat minimaliseert. Maar ja, heel veel projecten kun je die doen in een prefaboplossing, moet je toch op de bouwplaats te maken met vaalkosten. Daar moet naar worden gekeken. Maar denk je niet dat we bouwen voor de certificering om op papier allemaal iets kloppers te maken, dan echt een gebouw opleveren voor de eigenaar of degene die dat gaat gebruiken. Even kijken of ik jou vraag heb. Er best wel veel disciplines natuurlijk bij kijken. En tegenwoordig moeten gebouwen voldoen aan allerlei labels, worden de gebouwen niet voor de labels gebouwd en daardoor dingen misgaan. Waarom gaan die dingen mis? Is dat omdat er heel veel menselijke factor aangekopeld zit, omdat er altijd mensen zit achter het ontwerp, achter de technische omschrijving, dat soort dingen. Waar gaat het fout? In meeste gevallen. Ja, het is en blijft mensenwerk. En daar worden dan fouten gemaakt. Het is elke keer wel iets anders. Maar je moet proberen om echt een goede structuur te hebben, om een systeem te hebben dat je door de hele cycli van een gebouw heen van aan de voorkant tot en met zeg maar sloop. Dat de systemen goed zijn, de checks en de balances. Dus als een calculator een prijs maakt, want daar begint het mee, dan wordt een offferte gemaakt, er wordt een stuk engineering gedaan, daar kunnen ook fouten worden gemaakt. Hoe doen we de checks en balances omdat de fouten datum minimaliseren. Je kunt ze niet elimineren, er zullen altijd fouten gemaakt worden. Maar uiteindelijk, als daar een foutje wordt gemaakt, kan een enorme consequentie hebben in de bouwfase. Zeker als je het hebt, ik noem maar wat, over een project met 300 appartementen. En je maakt één foutje bij het ontwerp van één appartement, dan repeteert zich dat 300 keer. Klopt in wel. En wat voor advies zou je geven aan de gebouweigenaar? De gebouweigenaar. Kijk, wij lever op aan de eigenaar en daarna gaan we hem onderhouden en beheren. Dus de eigenaar neemt af, maar het gaat bij ons, als we het hebben over nieuwbouw, heel vaak om het projectontwikkelaar. Dus de ontwikkelaar, wat zijn de keuzes die zij maken, wat je zwartwit ziet, een ontwikkelaar die heeft een ander belang. Dan de uiteindelijke eigenaar. Want die ontwikkelaar die zegt: ja, als ik dat gebouw nou zo goedkoop mogelijk neerzet, ik maak hem nu even heel, ik sla hem helemaal plat. Heel zwart. De projectontwikkelaar denkt: Ja, als ik dat gebouw nou zo goedkoop mogelijk maak, als ik de bouwkosten, Zo veel mogelijk reduceert, dan maak ik het meeste winst. Terwijl dat niet in belang is van de gebouw eigenaar, want die zegt ja, ik ga dat gebouw kopen en ik hou het 20 jaar in mijn portefeuille. Dus ik wil een gebouw waarbij de exploitatiefase, waarbij tijdens de operatie ik zo weinig mogelijk ellende heb en zo weinig mogelijk kosten. Maar als jij aan de voorkant in de KEX fase, in de investeringsfase knijpt op kwaliteit, dat heeft een weerslag in de exploitatiefase. De koper uiteindelijke eigenaar waar jij naar refereert, de eigenaar moet daar ook naar kijken dat die zegt. Ja, oké, dus ik ga dit gebouw kopen, maar hoe is dat gebouw dan ontwikkeld, en met welke, in ons geval, installaties, welke keuzes zijn gemaakt. Want in mijn exploitatiefase, terwijl ik het gebouw in eigendom heb, wil ik niet geconfronteerd worden met hoge opdrachtskosten? Dus dat is iets waar ik als gebouw eigenaar wel naar zou kijken. Maar als je nou bijvoorbeeld kijkt, iedereen heeft zijn mond best wel vol over duurzaamheid, zie jij dat? Hoe bekijk jij dat? Is duurzaamheid in een gebouw, zeg maar daadwerkelijk ook echt. Laat ik het anders stellen, is duurzaamheid niet meer een marketing tool geworden in onze branche? Bij de lancering van Nexton 2018 op Beelding Holland zei ik al duurzaamheid is commodity, dat is standaard. Dat is hetzelfde dat een restaurant lekker eten moet, dat het niet fysisch is. Dus duurzaamheid, dat is een gegeven. Dus is het meer realiteit? Ja, het is zo. Elk gebouw moet goede comfort hebben, het moet duurzaam zijn, daarin onderscheid je niet. Toen zei ik al, wij gaan als niks toom een hoge level aanspreken, de smart building, duurzaamheid, daar waren wij al voor bij. Want wij zeiden, ja, het was toen al commodity. Want het mooie van jouw verhaal is, voor de kijkers die hier naar luisteren is, het begon zeg maar jouw carrière als jonge jongen buiten Nederland. Je hebt uiteindelijk heb je een prachtige mooie functie gehad binnen Croon. Uiteindelijk heb jij de keuze gemaakt om ik ga voor mezelf starten en heb jij een bedrijf overgenomen, Mega Electric met een C, wat eigenlijk gewoon geen waarde meer heeft, maar heb je waarde toegevoegd. Uiteindelijk is daar heb jij dat zelf gedaan bij een aantal andere bedrijven. Uiteindelijk bestond dat uit 15 bedrijven. Het next verhaal. En dan komen we op een gegeven moment op een punt, zeg maar, dat jij we hebben het over duurzaamheid, we hebben het over smart. Wanneer is een gebouw volgens jou dan smart? Ja, opletten. Smart is ook wel weer een containerbegriff, of echt slim, misschien is dat meer. Smart building is ook een container, daar moet je ook weer mee opletten. Maar het gaat allemaal over data. Dus wij als installateurs, wij deden altijd keurig netjes waar legden die energie infrastructuur aan, dus die bekabeling en die verdeelkasten, wij waren helemaal niet bezig met de data uit een gebouw? Dus als je het hebt over een smart building, is een gebouw waar je iets doet met de data. Dus het gebruik. Hoe vaak is men in dat gebouw? En zo ja, op welke verdieping? En zo ja, in welke kantoren? Wat is het energiegebruik gedurende de dag, de week, de maand, et cetera. Dus je wil de data eruit halen. Nou, die omslag, daar hebben wij ons toen opgericht in 2018. In 2018 waren de installateurs nog helemaal niet mee bezig, datacollectie. Nu zie je dat dat ook wel weer commodity begint te worden. Want iedereen heeft nou door, ja, data is het nieuwe goud. We moeten data hebben. Dat klopt. Dus smart building is een gebouw wat terugpraat, een gebouw wat iets zegt over het gebruik van het gebouw. Dat is slim en daar kun je wat mee doen. Maar denk je dat data net zo belangrijk wordt in de toekomst als installatiewerk zelf? Je hebt installatietechniek, zul je altijd nodig moeten hebben, zoals je ook wegen moet hebben. Om van A naar B te gaan, heb je ook energie in. Je hebt die kabels en die kabelgoten en de koning, lastdoppen, et cetera, heb je allemaal nodig in een gebouw. Dat heb je nodig. Alleen zoals je bij die wegen die overal liggen, die asfaltwegen, dat je daar ook data kunt onttrekken. Data over van er ontstaat een file. Of waard wordt er gereden? Die data. Dus die wegen werden vroeger aangelegd. Nou, dat zit, je gaat van A naar B. En die wegen hebben nog steeds nodig. Alleen er is nu een extra component data. Dat zelde bij de installaties. Gewoon cruciaal. Als je het goed gebruikt, die installaties zullen altijd zullen je altijd nodig hebben. Die kun je ook niet uitbesteden aan China. Dus je kunt tekenwerk uitbesteden aan China en India. Maar je kunt het aanleggen van kabelgrotte en kabels en lastdopen, dat kun je niet uitbesteden aan China. Dat moet lokaal gebeuren. En dat zal altijd blijven. Begrijpelijk, Russen. Maar heeft de elektromonteur straks laptop harder nodig dan een schroevendraaier? Nou, je hebt een duidelijke demarcatie, is de aanleg van de installaties. Dat zal altijd zo blijven, dat is montagewerk, is echt gewoon met een schroevendraaier en met gereedschap die installatie monteren? Natuurlijk worden daar wat handigheden dat je hem iets meer gaat prefappen, dat half fabricaatinstallaties in het gebouw worden geschoven, maar dat die component fysiek fysiek montage, zal altijd blijven. Maar er is een scheiding, een demarcatie. Dat zijn. Hoe onttrek je die data eruit? Dat is een ander type specialist. Dan komt de specialist en die zegt ja, we hebben het gebouw nu in het gebouw hebben heel veel sensoren gemonteerd. Dus die zijn door een monteur gemonteerd. En die specialist gaat die data uit die sensoren halen en uit die camera's halen. En die gaat die sensoren, of die gaat de data onttrekken uit de slagbomen en uit alle installaties eromheen. Dus het fysiek monteren van installaties zal altijd blijven. Alleen er is een extra laag bijgekomen onttrekken van data middel specialisten. Ja gaaf. En uiteindelijk gaan even door de tijd heen. Je hebt Nexton heb je overgenomen en tenminste heb je groot gemaakt. En op een gegeven moment staat daar Duraf meer voor de deur. Zullen we ons mee willen nemen in dat verhaal hoe dat is gegaan. Installatietechniek consolideert op dit moment. Je leest het in de krant. Aan het lopende band worden bedrijven overgenomen, installatiebedrijven, dat is een trend van de afgelopen paar jaar, zich vijf, zes jaar. Daar werden wij ook mee geconfronteerd. Dus op een gegeven moment kwam een grote Duitse partij, die kwam bij ons en zei: Ja, we willen jullie overnemen. Daar zijn we een tijd mee in gesprek geweest. En kwam een Franse partijen, daar kwamen Nederlandse partijen. En op een gegeven moment krijg je toch zoiets van ja, die consolidatieslag, je kunt wel oude hand blijven doen. Maar als er zich inderdaad een strategische partner. Als die een strategische strategeg op de deur klopt, dan moeten we daar wel voor openstaan. En wat is een strategie. Dat is iemand die het niet alleen doet om er meer geld aan te verdienen, met heel veel respect. Private equity, we weten allemaal hoe het werkt, we krijgen kleine kraaltjes die je opkoopt tegen een lage multiple. En het totaal, het grote geheel van al die kraaltjes gaat weg voor een hogere multiple. Dus ja, op het moment dat jij een klein kraaltje koopt, is eigenlijk de overnamesom al terugverdient. Maar dat is Financial Engineering, daar stond ik niet zo open voor. En toen kwam een strategie. En dat is Dura Vermeer. Dus Dura Vermeer realiseerde zich. Ja, component techniek wordt steeds belangrijker in de gebouwde omgeving. We hebben het erover gehad. Nieuwbouw gaat het al naar de 30, 40 procent. Dus Dura zegt ja potverdoor. Wij besteden pakweg 500 miljoen aan installaties uit elk jaar. En dat wordt alleen maar meer. Wij willen die kenniskunde ook in huis hebben. En die zijn een divisietechniek begonnen. En die moet je vullen. En toen zijn ze gaan kijken naar overname kandidaten en toen zijn ze bij ons gekomen. Kijk, en dat is een strategie. Het voordeel van de strategie is in dit geval Dura Vermeer. Het voordeel was, ze hadden niet al andere installatiebedrijven. Dus er waren geen dubbelingen. Er was niet al een hoofdengineering, waarbij ze een keuze zouden moeten maken tussen onze hoofdengineering en de hoofden. Dat zegt een nieuwe tak voor sport. Ja, een nieuwe tak van sport. Dus dat was fijn voor de collega's. Dus toen Dura en Vermeer kwam, zei ik: dit is heel goed voor de collega's. Want er zijn bijna geen dubbelingen. Het is heel goed voor de klanten, want in plaats van niks op kwam, komt er nu een nog meer kapitaalkrachtige aandeelhouder. Dit is goed voor Dura en Vermeer zelf. Ze krijgen nu meer kenniskunde in huis. En oh ja, het was ook wel oké voor mij. Natuurlijk wel had je best gedaan om daar te komen. Maar het heeft ook wel te maken met het feit dat Dura Vermeer zag de ontwikkeling in installatietechniek dat het steeds meer percentage van het totale aanneemsom. Ja, dat. Dus ze zeggen ja, we moeten eigenlijk ook wel in-house niet zoveel de kennis en de kunde hebben. Techniek wordt steeds belangrijker. Kijk, het grote verschil tussen een bouwer en een installateur is dat een bouwer een project op, geeft de sleutel en loopt weg. Onderhoud is beperkt. Bouwkundig heb je het dan over een lekker dak, een klemmen de deur, ik sla het allemaal heel plat. Maar bouwkundige, als dat goed is gebouwd, dan staat dat gebouw daar. En de komende 10, 20 jaar hoef je het niet om te kijken. Ja, dan moet je schilderen, oké. Maar de techniek is dat een hele andere component. Bij techniek heb je het over ja, de dames, heren, vinden het toch te koud in het gebouw, of er is te veel ventilatie. Het is te veel flow of het alarm gaat onverwacht af, of moet alles worden ingesteld, of je moet het opnieuw inregelen. Dus de component techniek, daar heeft de gebruiker continu mee te maken. Hij heeft niet te maken met het dak. Hij heeft niet te maken met de vloei, en dan loopt hij op. Maar hij wil continu te maken met zijn IT-systeem en met de laadpalen en met de verlichting en met het klimaat. Dus wij als installateur, wij houden altijd contact met die gebruiker. En de bouwen niet. Dus met andere woorden, techniek, techneuten hebben veel meer invloed op het gebouw. Absoluut. En eigenlijk zullen we altijd die contact met het gebouw blijven houden. Absoluut. Dus meer realiseert zich dat ook. Ja, we hebben nou eenmaal dat gebouw neergezet. En dat is het. Het contact met de klant is weg. Maar over de as van de techniek blijf je altijd het klantcontact houden. En dat is mooi. Dan komt er ook weer een vervolgklus. Gaaf hoor. Het hang aan je lippen. Ja, inderdaad, absoluut 100%. Een hele interessante boeiende interview. En omdat we al een beetje aan het einde komen, moeten we proberen langzaam af te sluiten. En we zien jou als een expert op het gebied van installatietechniek in de gebouwen als een netwerker en iemand die zoveel succes heeft bereikt in zijn carrière. Wat zou je advi zijn voor een installateur? Die het punt staat om te zeggen: ja, ik heb een bedrijf, ik kan niet groeien, ik heb mensen die doen elke dag hetzelfde, maar ik kom er niet vooruit. Wat zou je aan zo'n eigenaar van installatiebedrijven adviseren? De druk door de wet- en regelgeving in Nederland is hoog op bedrijven. Dus als je een relatief klein bedrijf bent, ik heb het over een man of 30, dan is het zwaar. Want je moet voldoen aan weer een nieuwe wet en regelgeving en weer een nieuwe norm die je moet volgen. En ze hebben het, nu is het ook weer de drukke groot op die veiligheidsladders. Je moet er allemaal maar aan voldoen. Dus als je klein bent en je ziet geen mogelijkheid om omdat je zelf als mens de ambitie niet hebt om te groeien, dan wordt het lastig. En dan dreig je als partij weg te vallen als capaciteitsbedrijf. Dus dat je echt alleen maar de handjes hebt en dan word je onderaannemer. Dus wil je dat niet, dan zul je een stap voorwaarts moeten gaan. En dan moet je upgraden en dan moet je ook accepteren dat door die wet en regelgeving je moet voldoen aan allerlei nieuwe regels, dan moet je in investeren. Dan moeten ook mensen of specialisten die huur je in of heb je in-house, die moeten erbij om die stap naar voren te maken. In mijn tijd was dat makkelijk, nu is dat moeilijker. Dus dat is een keuze die je moet maken, wil je afzakken, want je zakt automatisch af naar capaciteitsbedrijf, of wil je omhoog naar kennisbedrijf. Heel gaaf. En stel nou, jij was 25 jaar nu, we gaan even terug naar de tijd. Nee, niet terug naar tijd, je bent nu 25 jaar. Wa zou je je volledig op focussen? Ja, ik kan zeggen waar wij nu mee bezig zijn. Kijk, we hebben verkocht het deel de component installatietechniek, dat hebben we verkocht. Duraf meer heeft niet alles overgenomen. Dus op dit moment zitten wij in drie bedrijven die zwaar inzetten op AI. Ik ben elke dag stupe. Dus verbaasd over wat AI allemaal kan. Dus wij hebben met Lance Free hebben wij een platform gebouwd, Lance Free Lance Free. Dat is de nieuwe manier van uitzenden. Oldschool was, ja, met intercedenten en mensen op de loonlijst. En maar bellen bellen op zoek naar dat je mensen kon plaatsen. Wij hebben een nieuwe manier gebouwd hoe je ZZP'ers, met name ZZP'ers. En het voor die ZZP'ers aantrekkelijk maken. Dankzij AI. We hebben nu een vectoringbedrijf opgezet. Dat is prachtig. Dankzij AI. We hebben Speccan, dat is een AI tool. Waarbij je het voor een aannemer, ook een installateur, heel makkelijk maakt om werkpakketten uit te besteden. Dus je upload tekeningen, je upload bestek. En binnen Notime maakt Speckscan uit dat bestek en die tekeningen werkpakketten voor de W-installateur of de E-installateur. En die kun je wegzetten naar die installateurs, naar die onderaannemers. En dan komen die offertes binnen, AI specscan. Vergelijk de offertes en zegt hé, hier mist ik wat. Deze offerte voldoet niet helemaal op dat en dat gebied. Je kunt sterker nog, bij Spexcan kun je dus ook zeggen, ik wil sowieso dat de offertes vergeleken worden op dit punt, dat punt, zus zo. En dan doet Spexcan dat. Hier heb je alweer te maken met het reduceren van de foilkosten. Want als de calculator een bad day heeft, en hij heeft een iets te fijn weekend gehad, en op maandagochtend zit hij die werkpakketten te maken, dure fout zijn. Dan maak je fout. Jij vergeet net een besteksparagraaf mee te sturen, die zo belangrijk bleek, of hij vergeet net een belangrijk stukje tekening mee te sturen. Dus bij Spexcan reduceer je dat soort vaalkosten. Dus als je nu aan mij vraagt, waar zou jij nu vol voor in gaan als je 25 was? Ja, ik vind dat AI machtig mooi. Ik vind tokenisatie van vastgoed machtig mooi, daar ben ik heel erg naar aan te kijken. Zo zijn er nieuwe ontwikkelingen. Ja, die waren in de tijd dat ik 25 was, was dat er nog niet. Maar welke ontwikkelingen, het zijn heel veel nieuwe ontwikkelingen waar je over hebt, welke ontwikkelingen gaan de aankomende jaren ons installatie compleet veranderen? Die basisinfrastructuur moet je blijven houden in een gebouw. Die kabel, het kan niet draadloos worden. We kunnen niet draadloos 300 amper overbouw. Dus de installatietechniek aan zich. Zo je wegen zult moeten blijven houden, we kunnen ook nooit, we kunnen heel lang niet zonder wegen. Een beetje lullig. We hebben ze nodig. Installatietechniek heb je nodig. Wat zijn dan de ontwikkelingen die de installatietechniek zullen veranderen, is de manipulatie van die data. En dat kan weer met AI. Of dankzij AI dat je aan de voorkant, zoals wij in het Speekscan doen, dat je aan de voorkant een slimmer ontwerp maakt, efficiënter ontwerp maakt, foutkosten probeert te reduceren. Door slimmer te calculeren of door die systemen te laten calculeren, dat zul je zien wijzigen. Dus dan heb ik het meer over dat kantoorfuncties wijzigen dan dat er echt in de bouw aan het capaciteitsdeel iets wijzigt. Maar gaat dat veel handjes veel handjes kosten? Gaat dat veel werkgelegenheid kosten in de installatiewereld? Want als je straks geen calculator meer nodig hebt of geen tekenaar meer nodig hebt, omdat spekscan te doen dan. Je zult zien dat er dan weer andere gelukkig weer tijd is. Dat die capaciteit op de kantoren beschikbaar komt voor gelukkig weer hele andere rollen, waardoor de techniek, waardoor de gebouwen alleen maar nog beter en nog smarter worden. Daar ben ik totaal niet bang voor. Dus dan gaan de transitiegaande ook, zeg maar op de functies die er nu zijn, die heel erg belangrijk zijn, naar straks nieuwe functie gecreëerd gaan worden. Nou ja, wat je zult zien, heel zwart-wit. Er zijn grote ingenieusbureaus. Ja, ook in Nederland, met duizend collega's, met 1500, kan zomaar zijn dat daar de helft in ieder geval een andere rol gaat krijgen. Omdat de functie die ze nu doen, aan die ontwerpkant, aan die calculatiekant, dat dat veel slimmer is en veel slimmer kan. En dus ook met minder mensen. Wil niet zeggen dat die mensen allemaal ontslagen worden? Nee, die krijgen wel een andere rol. Dat zul je zeker zien. Dus het zit hem vooral aan de ontwerpkant. Dus eigenlijk in de initiatiefase, maar niet in de realisatiefase. We zitten nu echt aan het einde van onze podcast. En ik kan denk ik nog wel een uur langer met je zitten, omdat het verhaal is echt enorm boeiend. Maar als we nu naar het verhaal kijken en wat zijn nu de meest relevante dingen die we. Of tenminste, wat laatste van. Wat hebben we? Zijn we nog iets speciaals vergeten te benoemen waar je waar een goed verhaal achter zit? Je kunt alleen maar business hebben als je een klant. Dus heel belangrijk is waar ik altijd op wat ik altijd benadruk, is goed zijn met je klanten. Dus wat je belooft, dat je dat ook maakt, wat ik altijd heb gezegd, altijd heb ik gedaan. Als ik dan goed ben met een opdrachtgever, een klant. Oprecht goed, dus oprecht geïnteresseerd bent, dan zei ik altijd twee dingen. Ik zei altijd, er komt een project bij jou op de markt, mag ik daar een offerte van maken, als dat een project was wat ik graag wilde doen, wat ik denk, nou, dat kunnen wij. En dat wil ik ook, dan vroeg ik altijd, nou mogen een offerte maken. Nou, als jij goed bent met een klant, en je hebt goed werk afgeleverd, dan zal die zeggen, ja, hoor, je mag wel een offerte maken. Dat is stap 1, dus de deur is open. Wat ik vervolgens vaak vroeg, en niet altijd lukt, maar dan zei ik, ja, nu heb ik die offerten gemaakt. Maar ik wil ook wel heel graag Lars Ride of Refusel, kan ik niet op het laatste nog even meekijken naar de andere vetten, en ik hoef die prijzen niet te zien, maar ik wil kijken hebben het echt over appels en appels. Als jij goed bent met die klant, dan zegt hij daar ook wel ja op. En nogmaals, hoef ik die prijzen niet te zien. En heel vaak zag ik dan ook, dan denk ik, ja, het is inderdaad een appel in de peer. Want wat wij hebben gedaan, wij hebben echt een complete full package, of wij hebben gekozen voor betere kwaliteit aan de voorkant, omdat dat in de onderhoudsfase veel voordelen biedt. En dan kon ik dat aantonen. En dan zei ik, wat voor telefoon heb jij? En dan zei je, ja, ik heb een iPhone. Ik zei, je hebt een iPhone, maar je had toch ook een of andere goedkope labdecak uit China kunnen kopen. Waarom heb je niet? Ik wil iPhone. Hier heb je het verhaal. Wat jij hier nu aan offerte op tafel hebt liggen, dat is zo'n lapardecak-ding. Dus kun je doen, maar let op, dat kan je uiteindelijk meer kosten. Maar ik heb ook gehad dat ik die offerte zag, dat ik dacht. Dat is wel heel erg scherp, en dan zei ik tegen die opdrachtgever, nu tekenen. Ja, zeker. Ik zei nu teken, want hier kan hij het echt niet voor maken. Ik zeg en dat is een goede club. Wat ik ken de club, en dat komt allemaal wel goed. Maar hij gaat hier bloeden. Ik zeg nou, dan is een offerte schrook die jongen, dus dat kan niet wel aan. En dat gebeurt ook. Dus ja, een beetje een lang verhaal, maar commercie is natuurlijk ontzettend belangrijk. Dat weten jullie beide ook als een ander. Dus het gaat om gunnen en hoe krijg je dat in het proces voor elkaar. Belangrijp. Voor de kijkers en luisteraars, als je daar even plaats laten, voor de ondernemer in je techniek, wat is voor de ondernemer en techniek belangrijk om nog relevant te blijven in de toekomst? Ja, vooruitlopen. Je kunt twee manieren de business doen: je kunt volgen zijn, dus zeggen, ja, nou, ik wacht het af wat er zich ontwikkelt, en hoe en wat. Of je kunt de stap naar voren zetten. En dan heb je het over innovatie. Innovatie is ook duur en het kost ook leer geld en vaak ook echt investeringen. Zel wat ik altijd zelf heb gedaan, altijd innovatief geweest, altijd onderscheiden van anders zijn. Dat heb ik altijd gedaan. Maar je kunt ook volgend zijn. Dus eigenlijk twee belangrijke dingen. Ik haal ze goed zijn voor je klanten en belofte maak schoon, kom je afspraken na, dat is eigenlijk wat je wil zeggen. Is dat ook bijvoorbeeld, zou dat ook een tip zijn die je wil geven aan een jongen van 25 die nu in de branche stapt en vol ambitie is, nu werkt bij een installatiebedrijf, maar eigenlijk misschien wel een toekomst graag voor zelf voor gaan. Ja, ik hou zo van jonge mensen. En jonge mensen die betrokken zijn, gemotiveerd zijn en je ziet het, je ziet het hoe ze lopen, je ziet het wat ze zeggen. I love it. En die geef ik inderdaad heel graag gevraagd, ongevraagd advies. Ja, dit is wel heel belangrijk. Het is beetje open dus, zoals jij je vertelde goed zijn voor de klant, het gaat om oprecht geïnteresseerd zijn en kijken in het belang van de klant. Uiteindelijk weet je waar wij wel eens last van hebben gehad, een opdrachtgever die schakelt allerlei partijen in om tot zijn product te komen. En die heeft hij ook nodig. Dus hij heeft een architect nodig. Tuurlijk, het gebouw moet een vorm krijgen. Hij heeft een technisch adviseur nodig. Tuurlijk, er moet een ontwerp worden gemaakt op basis waarvan installateurs prijzen kunnen maken, snap ik ook. Waar gaat nou wel eens fout? Waar gaat het wel eens fout? In de realisatiefase. Dus uiteindelijk hebben wij de klus gescoord. We hebben de beste offerte gemaakt. Hopelijk niet te goedkoop. Je gaat aan de slag: waar gaat het fout? Als die partijen zich ermee gaan bemoeien? En laat ik het zo zeggen, wij hebben altijd, en is het credo geweest van René Zeeman, mijn compagnon. Ik denk alleen maar aan mijn eindopdrachtgever. Dus alhoewel wij opdracht krijgen van een projectmanagementbureau of misschien wel zelfs een bouwkundige aannemer, et cetera, wij dachten altijd. Wij denken altijd aan de eindopdrachtgever, wijken in zijn belang. Dus soms hebben we een conflict gehad met de technische adviseur die ze. Ja, dat moet je niet doen, je moet dit en dat doen. En dan zeiden we, nou, dat is volgens ons helemaal niet in het belang van de uiteindelijke klant. En daar hadden wij wel eens klasjes mee. Dus credo is, ook denken aan degene die uiteindelijk de knip opentrikt, uiteindelijk de investering doet. En met heel veel respect voor de andere partijen die erbij zitten, hartstikke bedankt voor je tijd. Waar kunnen mensen die deze podcast hebben geluisterd jou vinden? LinkedIn, denk ik. Ja, LinkedIn, absoluut. Ja, dat vind ik een geweldig medium. En waar mijn laptop is, is mijn kantoor. Dus als ze mijn laptop zien, dan ben ik in de buurt. Klassen. Dankjewel voor je tijd. Oké, hartstikke bedankt dat ik dit mag doen. Erg leuk. Tof.