η άλλη πλευρά
Δύο πολιτικοποιημένοι νέοι, o Ρίντβαλντ και ο Άρης, με διαφορετικές αφετηρίες ανοίγουν έναν ειλικρινή διάλογο για όσα μας χωρίζουν, και όσα μας ενώνουν. Με σεβασμό αλλά χωρίς εκπτώσεις, συζητούν την επικαιρότητα, τις ιδεολογικές διαφορές και τα μεγάλα πολιτικά ερωτήματα της εποχής μας. Όχι για να συμφωνήσουν, αλλά για να ακουστεί και η άλλη πλευρά.
η άλλη πλευρά
Καριέρα, Κόμματα & Ηθική: Εξουσία στην Ελλάδα | Με τον Ορέστη Ομράν
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Στο νέο επεισόδιο φιλοξενούμε τον Ορέστη Ομράν σε μια συζήτηση που ακουμπά τον πυρήνα της σύγχρονης πολιτικής και επαγγελματικής ταυτότητας στην Ελλάδα. Μπορεί άραγε ένας άνθρωπος με «καθαρό» επαγγελματικό προφίλ να συνδεθεί με ένα κόμμα όπως η Νέα Δημοκρατία χωρίς να φθείρεται η αξιοπιστία του; Πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η αντίληψη περί διαφθοράς στο πολιτικό σύστημα και πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Συζητάμε αν η χώρα έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου η επιλογή των «ισχυρών» υπερισχύει των ηθικών διλημμάτων ή αν υπάρχει ακόμη χώρος για αξιακή πολιτική. Τέλος, επιχειρούμε να αποκωδικοποιήσουμε ποιοι πραγματικά διαμορφώνουν τα κυρίαρχα narratives στην Ελλάδα σήμερα. Είναι τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης ή η ίδια η κοινωνία.
Ακολούθησέ μας στο Instagram: @ialli.plevra
Καλώ ήρθατε λοιπόν στο πέμπτο επεισόδιο. Σε αυτό το επεισόδιο είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι γιατί έχουμε κοντά μα ένα άνθρωπο ο οποίο σίγουρα είναι η άλλη πλευρά, αλλά έχει ένα προφίλ το οποίο είναι για πολλού θα μπορούσε να είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να γίνουν. Για νέου επιχειρηματίε, για νέου επαγγελματίε. Έχουμε κοντά μα σήμερα τον ορέστη Μπραντ Κουκουβιτάκι. Χαρά μα που είσαι κοντά μα. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση, που μου είχα. Όρέσει, πριν ξεκινήσουμε για την κυρίω πολιτική κουβέντα, θα ήθελα να ξεκινήσω μια ερώτηση σχετικά με την εμπορία σου. Πια είναι η πορείστ επιγραμματικά και ποια είναι η προοχή σου με την πολιτική. Ωραία λοιπόν.
SPEAKER_01Επιγραμματικά, γεννήθηκα και μεγάλο στην Αθήνα. Πήγα σε δημόσιο σχολείο στο δεύτερο πειραματικό, στην ομική Αθηνών έπειτα. Μετά πήγα στην Αμερική στι Ηνωμένε Πολιτείε στο πανεπιστήμιο του Συγκάγωνα μεταπτυχιακό. Έστρεψα στην Ευρώπη που δουλεύει τα αρχικά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη Εκκληση και εκτότε είμαι σε Αμερικάνική δικαιορική εταιρεία, κάνοντα κυρίω corporate και finance law, διασνοριακέ διεθνεί συλλαγέ, κυρίω σε εταιρικού και χρηματοικονομικού χαρακτήρα. Και έχω και PHD στο συγκριτικό συγγραμματικό δίκαιο, το οποίο δεν το ασκόσμη θεωρώ εαυτόν ακαδυμαικό σε καμία των περιπτώσεων. Τουάζουμε τον δτόκτο για να ήλαια καλύτερα, ναι. Αλλά είναι και ένα κομμάτι που έκανα παράλληλα τη δουλειά, γι' αυτό και το αναφέρω, δεν το έκανα ξεχωριστά, δηλαδή ξεκίνησε να δουλεύω αμέσω μετά την αμερική στην πραγματικότητα.
SPEAKER_00Τελεία. Και ποιο ήταν το Trigger Point το οποίο έκανα να ξεκινήσει να ασχολήσει κάποου με την πολιτική θεωρίε των αυτόσων πολιτικών, έναν πολιτικό.
SPEAKER_01Θα σα πω τελείω λιγνά το εξή. Λένε πολύ ότι είναι μικρόβιο πολιτική. Είτε το έχει μέσα στο δεδοτό, έχει εγώ από μικρό το είχε, δηλαδή την ασφορά. Δεν μου άρεσε να χρησιμοποιεί. Δηλαδή από το σχολείο, από το δημοτικό, από το λύκειο, από το γυμνάσιο ήμουν ένα πρόδειο 15 μελέ. Πάντα μ'ρεσε να εκφράζω του περισσότερου με έναν τρόπο που να είναι παραγωγικό και να κάνει τη ζωή του καλύτερο, είτε αυτό είναι στο μικρό κοσμών σχολείου, είτε μετά στο πανεπιστήμιο ήμουν ένα εκπρόσωπο των φοιτητών στο Σιχάγο. Δηλαδή, είχα πάντοτε αυτή την τάση να πάρε σε πάρα πολύ να μιλάω με τον κόσμο, να καταλαβαίνω τα προβλήματα του και να προσπαθώ να είμαι κατά κάποιο τρόπο η φωνή του να το πω έτσι. Και αυτό ξέρει δεν φεύγει, οπότε παρά το γεγονό ότι εντάξει, τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν πολύ επαγγελματικά, πάντο υπήρχε κάτι το οποίο ήταν πολιτικό δηλαδή, είχαμε ξεκινήσει, είχαμε φτιάξει τον Brain Gain, που ήταν μια οργάνωση ανθρώπων Ελλήνων του Εξωτερικού, τότε ήμασταν όλοι στο εξωτερικό. Το 2015-2016, με την πολύ μεγάλη κρίση τότε, το βασικό μα έτοιμα, χωρί να είναι απαραίτητη, να ξέρει πολιτικημένη βαθιά η οργάνωση, την επιστροφή των Ελλήνου του Εξωτερικού στην Ελλάδα ή ανμητάρω τη δημιουργία των συνθηών εκείνων που θα δημιουργήσουν το όψιον, την επιλογή του Έλληνε του εξωτερικού να γυρίσουν, γιατί τότε όπω θα θυμάσαι, κατάσταση πάρα πολύ άσχημη για όλου μα που έρχεται στο εξωτερικό. Άρα ήδη ήταν αυτό ένα βήμα. Αλλά και στη συνέχεια δεσκώτη πάντοτε, το εξπερτίζουν που κάνω πάρα πάρα πολύ ενέργεια, πάρα πολύ μακροοικονομία κτλ. Είχα αναπτύξει μια δημόσιο λόγο, πάλι όχι κομματικό, αλλά νομίζω στην ουσία του βαθιά πολιτικό. Δηλαδή, ό,τι υποστήριζα, είχε πάντοτε ένα πολιτικό χαρακτήρα.
SPEAKER_00Τελεία. Και ψάχνοντα, μπορώ να καταλάβω πάρα πολύ εύκολα ότι έχει ένα προφίλ εξαιρετικά ενδιαφέρον από την άποψη τη επαγγελματική πορεία. Και θα έλεγε κανεί και διόθεμα κανλά ότι είσαι ένα λύπερ πολιτικό. Ήσαι κοντά στο λύπερα κομμάτι τη πολιτική, του πολιτικού φάσματο. Στη δική μου επτική, α πούμε, η νέα δημοκρατία, αποτλείται στη στιγμή ένα βαθιά κοπτρικό κόμμα. Γιατί, α πούμε, έχουν έρθει σκάλα όπω είναι ο επέκ, έχουν έρθει σκάνταλα όπω είναι υποκλοπέ, η διαχείριση των τεμών. Ένα άνθρωπο με το δικό σου προφίλ και άλλοι σαν εσένα, με τόσο καθαρό προφίλ. Πώ μπορούν να βάζουν το ονομά του κοντά σε ένα ακόμα που εγώ, α πούμε, ή και οι πολλοί άλλοι θέλουν ότι είναι ένα ακόμα ή ένα χώρο ο οποίο έχει παραπλήματα με τη διαφορά.
SPEAKER_01Και δε χρειάζεται να σου πω ότι σεύω με την άποψη σου έτσι, δεν συμφωνώ απαραίτητα. Χωρί να θέλω να αποχαρακτήσω τα σκάνδαλα τα οποία ανέφερε ω σκάλα, αλλά δεν συμφωνώ με το χαρακτηρισμό ενό ολόκλου πολιτικού χώρου, ενό πολύ μεγάλου κόμματο όπω είναι αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία στην Ελλάδα και λόγω των πολιτικών συνθήκων του πολιτικού χάρτη, δηλαδή ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πολιτικού χάρτη, ένα ακόμα λοιπόν τόσο παλιό και τόσο συστημικό με την καλή ενέργεια. Είναι νομίζω άδικο να το χαρακτηρίζουμε, όπω λένε, βαθιά κοράπτη επειδή όντω έχουν υπάρξει φαινόμενα διαφθορά. Αντιστρόφο για να είμαι και δίκαιο, δεν θα μπορούσα να αποφερεί ότι η προηγούμενη κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη προηγούμενε κυβερνήσει, το Πασόκ που επίση είχαν φαινόμενα διαφθορά. Οδηγούν αυτά τα φαινόμενα στο να τα χαρακτηρίζουν αυτά τα κόμματα βαθιά κοράπτη. Δεν θα το πω ούτε για του πολιτικού αντιπάου τη νέα δημοκρατία. Γιατί γιατί μπαίνοντα μέσα σε αυτόν τον χώρο προσφάτω στην πραγματικότητα, βλέπει ότι εντελεί υπάρχουν πάρα πολύ υγιή φωνέ, πάρα πολύ κανονικοί. Δεν μου αρέσει ολοκληρωό κανονικό, αλλά κανονικοί άνθρωποι οι οποίοι όντω έχουν και τη φιλοδοξία και τη θέληση να βοηθήσουν. Δεν σημαίνει ότι επειδή είναι ακόμα άσκησε την εξουσία σε ένα πολιτικό συστήματο ελληνικό και εμφανίστηκαν τέτοιου είδου φαινόμενα, ότι από αυτά τα φαινόμενα θα χαρακτήσουν ένα ολόκληρο πολίτο χώρο. Δεν θα το κάνουν ούτε για την ανδημοκρατία αλλά ούτε για του αντιπάλου.
SPEAKER_00Σω λέει ολικρινό. Συμφωνώ απόλυτα, αλλά είναι το θέμα τα κόμματα ω μηχανισμοί που δεν λειτουργούν σωστά. Τι φταίει τότε. Γιατί μπορεί να πράγματι ένα σκάλο, μετά την διαχείριση του σκανδά. Και όντω σκάλα θα υπάρχουν και έχουμε δει και στη δυτική Ευρώπη υπάρχουν μεγάλα σκάναλα. Αλλά α πούμε, μπορεί να παρατηρηθεί η κυβέρνηση, μπορεί να παρευθεί ο υπουργό. Μπορεί να παρατηρηθεί ένα ολόκληρο συμβούλιο υπουργικό. Αυτό που δεν βλέπουμε είναι παρέτηση υπεύθυνο ανθρώπων. Γι' αυτό και λέω. Είναι συστημικό το πρόβλημα σε αυτή τη στιγμή στο κομματικό σύστημα, α μη πούμε την Αδημοκρατία. Δηλαδή, πιστεύει ότι το άτομο μπορεί να αλλάξει το κόμμα ή το κόμματο άτομα.
SPEAKER_01Καλό ερώτημα, μου άρεσε το ερώτη αυτό. Μού και τα δύο μπορεί να συμβουλή. Μπορεί να σημαίνει και τα δύο παράλληλα, ένα δεν ανέβει το άλλο. Θα σου πω ελικρινώ ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στη σχέση κόμματο και εξουσία. Δηλαδή, όταν η εξουσία γίνεται από το σκοπό τη λειτουργία ενό κόμματο, το οποίο το θεωρώ θεωμικό, διότι τη να συζητάμε για πολιτική αν δεν έχουμε ω κοπόμπο να αναλάβουμε την εξουσία για να εφαρμόσουμε αυτά τα οποία θέλουμε. Άρα λοιπόν, όταν όμω γίνεται αυτά τα συγκοινωνούν ταχεία όπω μου αρέσει με ένα λέω, τη κομματική λογική και τη κυβερνητική λογική επικοινωνούν σε έναν τέτοιο βαθμό έτσι ώστε εκ των πραγμάτων τα βασικά κομματικά στελέχη τα οποία έχουν και την καλύτερη εκλογική επίδοση να πρέπει να διοριστούν στην κυβέρνηση και να είναι Υπουργεί, αυτό για μένα δημιουργεί λίγο αθέμιτα κανάλια, με αποτέλεσμα κάποιοι άνθρωποι, και αυτό το λέω όχι μόνο για την παρούσα κατάσταση, το λέω γενικότερα και για τα άλλα πολιτικά και στο παρελθόν, κάποιοι άνθρωποι να μην έχουν το sense την αίσθηση του assumption of liability αυτό που λέμε, και να τοποθετούν του σε αυτού του σε ένα ευρύτερο σύστημα διάχυτη ευθύνη που δεν προσωποποιείται. Παρόλα αυτά, για να είμαι στη δίκοι και στο παρελθόν. Δεν το λέω πάλι μόνο για την δημοκρατία, υπήρχαν και νέοι πολιτικοί οι οποίοι χωρί απαραίτητα να έχουν προσωπική ευθύνη, έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Παρατήθηκαν, κάποιοι από αυτού ιδιότησαν, κάποιοι από αυτού ξαναπροπάθησαν με αποτέλεσμα να μην εκλογούν γιατί ετέθησαν στην κρίση του λαού. Αλλά συμφωνώ ότι είναι ένα συστημικό πρόβλημα τη ελληνική πολιτική ζωή, δεν θα έλεγα όμω για να είμαστε και δίκαιοι ότι αυτή τη στιγμή η κατάσταση στη χώρα, τα τελευταία μεταπολίτευση, να πούμε με τα πάρα πολλά σκάνλα τα οποία έχουν συμβεί, δεν φτάνει στον βαθμό τη αμφισβήτηση τη λειτουργία τη δημοκρατία που πρέπει να μα προβληματίσει όπω συμβαίνει σε άλλε χώρε που μπορούμε να συζητήσουμε τώρα. Αλλά αν μου επιτρέπει να σημειώσω και το εξή και τι μάται οι παρατήρηση που έκανε. Δεν είναι φαινόμενο ελληνικό η διαφορά. Δεν είμαστε οι Έλληνε πιο διαφθαμιοι από του Γερμανού, από του Βέλου, από του Ολλανδού. Όποιο μελετήσει σύγχρονη πολιτική ιστορία των ενδεικτικά κάποιον κρατών τη Κεντρική και Δητική Ευρώπη, συνειδητοποιεί ότι αυτά που βιώνουμε τώρα στην Ελλάδα θα βγουν αυτή 30 και 40 χρόνια πριν. Απλά είναι θέμα οριμότητα του πολιτικού συστήματο. Αυτά τα συστήματα ωρίμασαν διότι κάποια στιγμή συνέβη ένα consensus, θα το πω εγώ διαφορετικά, του πολιτικού συστήματο, των ανθρώπων του πολιτικού συστήματο ότι ω εδώ, θα αλλάξει λειτουργία. Θα υπάρχει εμβολιτή, θα υπάρχει alignment μεταξύ των πολιτικών δυνάμειων, πράγμα που στην Ελλάδα δεν το έχουμε δύο ακόμα.
SPEAKER_00Συμφωνώ απόλυτα. Και ένα δείξι είναι η Ελλάδα είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1982, αν έκανε λάθο. Πώ είναι δυνατόν να έχουν περάσει την Ελλάδα χώρε οι οποίε μπήκαν το 2004-2009 στο δίκτυο τη κράτου Δικαίου και των θεσμών. Δηλαδή πώ είναι δυνατόν η Ελλάδα να ακόμα το πολιτικό τη σύστημα να μην μπορεί να δημιουργήσει θεσμού οι οποίοι είναι άνθρωποι ενώ κατάφεραν χώρε που έχουν βγει από το κουμπιστικό Καθεστώ και να προσφράσει την Ελλάδα σε όλα αυτά τα τελευταία 15 χρόνια. Δηλαδή, τι φταίει τελικά είναι τα κόμματα όντω τόσο κουράπτητε.
SPEAKER_01Καταρχήν να σου πω ότι προσωπικά θα είναι μια προσωπική άποψη. Βλέπω με μεγάλη αν θέληση, με μεγάλο σκεπτική σμό αυτέ τι έρευνε που αν θέλει χρησιμοποιώντα διάφορα ποσωτικά και ποιοτικά δεδομένα, αυτέ τι έρευνε οι οποίε φτιάχνουν τα ranking τη διαφορά, τα ranking του κράτου δικαίου. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα υπέρ και κατά και κάποιο μπορεί όσο εύκολα μπορεί να τι χρησιμοποιεί αυτέ τι έρευνε, νομίζω εξή εύκολα μπορεί να τι κατάρειψει. Αλλά αυτό είναι ένα side comment στη συγκεκριμένη συζήτηση. Αυτό που θα σου πω είναι ότι η αλήθεια είναι, και είπε στα κομιστικά, τα προϊόνιστικά καθεστώτα, οι χώρε αυτέ βίωσαν διαφορετικέ ιστορικέ και κοινωνικο οικονομικέ συνθήκε. Δηλαδή, πολλέ φορέ αυτή η βία η μετάβαση όπω χαρακτηρίζεται στην πολιτική ιστορία είναι αν θέλει και παράγον ακριβώ του προηγούμενου καθεστώ. Αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι θέλησαν να φιλεδοποιήσουν τι κοινωνίε του και τι οικονομίε του, ετέλθαν ενό δηλήματο. Είχαν δει την απόλυτη απολλαρχία. Και όταν του δώθηκε η ευκαιρία να απεξαρτηθούν από αυτήν, κατάλαβαν ότι η μετάβαση ακριβώ για να ενσωματωθούν και να μην αμφισβητηθούν πρέπει να είναι ταχεία. Ήταν λοιπόν, δεν είχαν την πολιτέλια του χρόνου, να το πω έτσι απλά, ούτε την πολιτήρια των συνθηών. Εμεί ίσω, επειδή είμαστε και παλαιότεροι, με πάρα πολλού άλλου παράγοντε μαζί, ίσω δεν συνειδητοποιήσαμε την ανάγκη ταχία ορύμαση. Αλλά θέλουμε ένα σοκ. Το αμφισβητό και αυτό να σου πω την αλληλεγγόδα. Δηλαδή θέλουμε ένα σοκ. Δεν ήταν οικονομική κρίση, ένα σοκ, ήταν ένα σοκ. Βοήθησε η οικονομική κρίση να αλλάξουν κάποια πράγματα. Σε ένα βαθμό είναι. Ειλικρινό πιστεύω ότι σε ένα βαθμό είναι. Βοήθησε στο να έχουμε μια τελείω αλλαγμένη κατάσταση. Όχι, δεν νομίζω ότι μπορεί να το ανφυσποιήσει κανεί αυτό. Αλλά η μετάβαση αυτή από την προηγούμενη κατάσταση, την κατάσταση τη αυτονία, την κατάσταση του πλήρη, τη πλήρη αποσία ελέγχου. Στην επόμενη κατάσταση, η οποία επόμενη κατάσταση για να είμαι και πάλι δίκαιο, δεν εκφράζεται μόνο από την Νέα Δημοκρατία από 19 και μετά. Εκφράστηκε ήδη από το 2013, από το 14, από το 2015, δηλαδή είναι μια κατάσταση μεταβατική, εγώ, δηλαδή το ποθετό το σοκ στη μεγάλη πτώχεση, στην διαφάκτο πτώχεση. Από εκεί και έπειτα, σιγά-σιγά άρχισαν κάποια πράγματα να αλλάζουν. Και νομίζω μόνο όλοι ότι έχουν αλλάξει κάποια πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχουν τα συστηματικά προβλήματα τα οποία και εσύ.
SPEAKER_00Και με πάει πάρα πολύ ωραία στην επόμενη ερώτηση που ήθελα να μιλήσουμε. Βλέπουμε συλλογικά τώρα, στα διεθνεί περιβάλλον, ότι είχαμε συνηθίσει μετά τον δεύτερο παγκόσμιο να έχουμε για 70 χρόνια κάποιοι σταθερού θεσμού, όπω είναι τα ενωμένα έθνη, το World Trade Association κλπ. Και σήωσε ένα άνθρωπο τη αγορά, θα πει κάποιο, που έχει πολύ καλή εικόνα, το ρούλο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Βλέπουμε τώρα ότι υπάρχει μια υποβάθμιση αυτών των θεσμών. Πού είναι η Ελλάδα όλο αυτό, Πώ θα πρέπει να διαχειριστεί αυτέ τι δομικέ κρίσει του δυτικού κόσμου ή θα πρέπει να ακολουθήσει, α πούμε, τι μεσέ δυνάμε όπω το Ηνωμένων Βασίλισμα Γερμανία, ο Καναδά, ή θα πρέπει να έχει δική τη γραμμή.
SPEAKER_01Καταρχά να σου πω ότι συμφωνώ με την ανάλυση που κάνει. Νομίζω ότι αυτό που εγώ χαρακτηρίζω τη διπλωματία τη ισχύωση τη διεθνή εξωτερικέ σχέση όλων των χωρών. Αυτή η δηλομαντή τη ισχύωση έχει αντικαταστήσει το ρούλο φλόχει αντικαταστήσει την ισχυρου του δημοσίου διεθνού δικαίου. Κάποιε βασικά παραδεγμένε αρχέ του πώ πρέπει να λειτουργεί η διεθνή κοινότητα μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι οποίε ενσωματώθηκαν ω ένα βαθμό στη λειτουργία του δημοσιου διεθνού δικαίω, αλλά και στη λειτουργία του οργανισμού Ην Εθνών, ω του οργανισμού που θα απέκτησε έναν ακόμη μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο. Άρα λοιπόν, όντω συμβαίνει αυτό. Και είναι στενάχο. Είναι στενάχρονο για όσου μεγαλώσαμε και καλοχηθήκαμε με τα κόνσεπτ αυτά, με τι ένιε του ρούλου φλόου, είναι όντω στενάχω. Από εκεί και έπειτα, εγώ θέλω να σου πω ότι είμαι ο πατό τη Real Polit, τη πραγματική πολιτική ή με ρεαλιστή, η οποία εν προκειμένου, λέει καλό συ κακώσω και να ακούει το ρίζοπαστικό και ίσω λίγο αν θέλει περίεργο, λέει ότι όντω δυνάμει περιφερειακέ, οι ιδανικά περιφερειακέ, γιατί δεν είμαστε ακόμα περιφερειακή δυναμιά, όπω είναι η Ελλάδα. Έχουν δει ότι το προσπαίτη του πάντοτε γίνεται όταν επιλέγει σε ένα στρατόπεδο, το οποίο στρατόπεδο εκ των πραγμάτων μπορεί πρόσκον να είναι το στρατόπεδο του ισχυρού. Δηλαδή πρέπει να εκμεταλλε τι παρούσε κοινωνικο οικονομικέ συγκυρίρε και τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά τη δική σου οικονομία και τι δική σου θέση στον κόσμο, να τα κάνει να το χρησιμοποιήσουμε και μια οικονομικό όρο. Προκειμένου να κεφαλοποιήμε αυτή τη θέση σου προκειμένου να ωφεληθεί ω χώρα.
SPEAKER_00Άρα λοιπόν, σε ιδιαίτερη ανάλυση, δηλαδή όχι με ειδικά στοιχεία. Αυτό μα συμφέρει σαν χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό θα κάνουμε γιατί μπορεί να μην είμαστε απαραίτητο στην πλευρά τη ιστορία. Εθικά, όπω έχουμε δομεί στην ειδικό framework. Αλλά επειδή αυτό μα βολεύει τώρα αυτό πρέπει να κάνουμε.
SPEAKER_01Σου λέω ελκρινώ ότι αυτή τη στιγμή, η ισχύση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αναφιεβήτη. Για μένα και νομίζω για όλο τον πλανήτη. Είναι καλό να είμαστε κοντά στι Ηνωμένε πολιτείε. Αν εξάρτω από το πώ μπορούμε να κρίνουμε μοραλυστικά την διοίκηση του προέδρου Τράμπου. Κάποιοι θετικά κάποια αρνητικά. Η πραγματικότητα όμω είναι εγώ προσωπικά αν με ρωτά, την κρίνω με έναν, θα σου πω το εξή, για να είμαι η κρύμη. Την κρίνω θετικά με έναν σκεπτική. Σκεπτησμό προπήρχε και προϊπάρχη, γιατί είναι ένα άλλο τρόπο άσκηση πολιτική, αλλά οφείλω να αναγνωρίσω ότι παρότι είναι ένα τελείω διαφορετικό τρόπο άσχητή πολιτική, είναι πάρα πολύ αποτελεστικό. Έχει κάνει την Αμερική χειρότερη, τι Ηνωμένε πολιτήσει χειρότερε, έχει αναβαθμίσει τον ρόλο του σε σχέση με το προηγούμενο Admin Strenσιο, με την προηγούμενη διοίκηση. Έχει αν μηντι άλλο κάνει πάρα πολλέ χώρε να βρίσκουν επιτακτική την ανάγκη να προσδεθούν στο άρμα του προέδρου Τράμπου σε οποιαδήποτε αν θέλει διεθνή πολιτική είτε αυτή είναι η εμπορική του πολιτική. Είτε είναι η εξωτερική του πολιτική. Αυτό δεν είναι τυχείο. Δεν μπορούμε δηλαδή να παραβλέψουμε ότι όλοι αυτοί οι γέτε υπάρχουν τόσο μεγάλο έλλειμμα λίτε που όλοι τρέξαν πούσα από τον Τράμπου. Όχι, κάτι κάνει καλά οι Αμερικοί με τον Τράμπ. Και βλέπουν όλοι ότι όντω, ακόμη και εσωτερικά για τι κοινωνίε του, αυτή η πρόσκληρη διεθνή πολιτική επιλογή να είσ κοντά στον πρόοδο Τράμπ ή τουλάχιστον να μην τον αναφιβητή ανοιχτά. Είναι κάτι το οποίο δουλεύει. Εμένα να ενδιαφέρουν αυτά που δουλεύουν για τον κόσμο, για την Ελλάδα, για την κοινωνία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
SPEAKER_00Εμένα ένα εικόνα είναι μια δηλώσει διαφορετική, γιατί ίσω είναι πίσω από τον πρώτο τράπεζα που αναφισβείται αυτό ισχύει και είναι πάρα πολύ ελπαιώρο να το βλέπει αυτό. Όταν πηγαίνουν η πρωτοποίηση και η πρόεδροί των Ευρωπαϊκών Χωρών οι καγκελάρι στο λευκό οίκο και να πρακτικά να ογωνι πετούν. Δεν είναι καθόλου όμορφη εικόνα τουλάχιστον για τη χώρα του για το αισθήμα εθνική ανάταση τη χώρα. Αλλά ένα πράγμα που έχει κάνει πολύ δραστικά ο Τράμπι είναι το μεταναστευτικό. Πρακτικά δεν υπάρχουν η ζωή παράτικών μεταναστών στι Ηνωμένε Πολιτείε. Η Ελλάδα σε αυτό το πλαίσιο, κατά τη δική μου άποψη πάλι, ακολουθεί μια πάρα πολύ ευθεή μεταναστευτική πολιτική. Όχι μόνο για του παράτικου μετανάστε, αλλά και για του νόμιου μετανάστε. Ω ένα ακόμα τη φιλελεύθερη δεξιά είναι δυνατόν να έχετε τι πολιτικέ.
SPEAKER_01Νομίζω αυτή τη στιγμή το μεταναστευτικό για να είμαστε λιγανί, δεν είναι εθνικό μόνο πρόβλημα. Ήταν εθνικό πρόγραμμα, παραμένει εθνικό κόλμα, είναι και ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο, όπω σωστά λε, όταν στην Αμερική ήταν στην κορυφή τη Ατζέντα και ουσιαστικά οδήγησε σε μεγάλο βαθμό στην εκλογεί του Πραδείου Τράμπου, μεταξύ πολλών άλλων για να είμαστε δίκοι. Νομίζω ότι πρέπει να παραβλέπουμε ότι έχει ξεκάθαρα διεθνεί προκτάσει και ότι όλοι ομονωύ στην αυστηροποίηση των κριών εκείνων ηδοχή ανθρώπων από άλλα σημεία του πλανήτη, τουλάχιστον στην κοινωνιά μα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλοι ομολόγουν σε αυτό το πράγμα. Το εμφ'σμεται όλοι ομονόνού. Θα σου πω, διότι οι κυβερνήσει ακούουν τι κοινωνίε του. Με το ένα με τον άλλο τρόπο, οι κυβερνήσει εξαρτώνται από την κοινωνία στι δημοκρατία και είναι τη φωνή τη κοινωνία στην οποία πρέπει να ακούουν. Με το νέο λοιπόν ή με τον άλλο τρόπο, βλέπουμε ότι σε πάρα πολλά κράτη και βλέπει τη γίνεται στην Ιταλία, στη Γαλλία του Φιλελεύθερου Μακών. Παραδοτικά ακόμη και στην Ισπανία, την πολύ λύπρα και progressive Ισπανία, ακόμη και εκεί υπάρχουν φωνέ οι οποίε σου λένε ότι πρέπει κατά κάποιο τρόπο να περιοριστή το μεταναστευτικό. Και εγώ αυτό το οποίο έρχομαι και λέω είναι ότι ωκαιί, πάνω απ' όλα, πάνω απ' όλα οι ανθρώπινη ζωή, παραπ' όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία έχουν κάνει πολλού αγώνε ω παγκόσμια κοινωνία για να τα κατακτήσουμε, αλλά όντω πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένα αν θέσει αυστηρά κριτήρια ιστοχή των ανθρώπων αυτών στη χώρα και πάνω απ' όλα και πάρα πολύ σημαντικό ενταξή του. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Πώ εντάσει του ανθρώπου αυτού σε αυτή την κοινωνία και όχι καθυστώντα του μέρου τη λύση και όχι μέρο του προβλήματο.
SPEAKER_00Συμφωνώ από όλα τα, αλλά δεν τυχαία ότι έχει ξεκινήσει από όλη αυτή τη συζήτηση για το μεταναστευτικό το 2008-2010, όταν ξέρει και μεγάλη πιστωτική κρίση, η καπεριστική κρίση δεν θεωρίσει ότι είναι ένα από το πιέγιο τράγχο μια κρίση οικονομική, δηλαδή η βάση, το θεμέλλη όλο όλη αυτή τη ζήτηση είναι ένα οικονομικό πρόβλημα, αλλά επειδή δεν έχουμε που να το ρίξουμε αριστερού τη μετανάστευση στο πρόβλημα που δημιουργείται τα προβλήματα στην κοινωνία.
SPEAKER_01Νομίζω, νομίζω όχι να παν την έλθεια και θα σα πω γιατί αν κοιτάξουμε λίγο πίσω στη χώρα μα. Δεν ήταν το μεταναστευτικό πρόβλημα όταν άνοιξαν υποτίθεται τα σύνορα στι αρχέ δεκαετία του 90 και ήρθανε πάρα πολλοί άνθρωποι από την Αλβανία, ουσιαστικά δημιουργώντα πάρα πολλέ αντιδράσει από τον ελληνικό πληθυσμό για την ενσωμάτων των ανθρώπων αυτών, δημιουργώντα πάρα πολλά ακόμη και αρατσιαστικά πρότυπα στην ελληνική κοινωνία. Ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα ο τρόπο που έγινε η ιστοχή αυτών των ανθρώπων στη χώρα μα, έτσι. Και πάρα πολύ προβληματικό επίση ο τρόπο που αντισταθήκαμε στην ενταξή του σε μεγάλο βαθμό. Δεν ήταν πρόβλημα. Είναι πραγματικότητα. Έτσι, εγώ είρα πολύ, προσπαθώ να είμαι αντικειμονικό. Αλλά ήταν το μεταναστευτικό πρόβλημα. Δεν έγινε με τόσο τρόπο. Έγιναν λάθο πολιτικέ αποφάσει τότε. Αντιστήσω επειδή ανέβαινε στα κομμιστικά καθεστώτητα. Δεν ήταν τεράστιμα για τι χώρε όπω ήταν τη ανατολική πλευρά τη Ευρώπη, η μαζική, αν θέλει ακόμη και παράνομη προσπάθεια μετανάστευση ανθρώπων από την Ανατολική στη Δυτική Γερμανία, από τι χώρε τη Βαλτική προ την Πολωνία, μετά προ τη Γερμανία. Ήταν πραγματικά πρόβληματα τα αντιμετώπιζαν οι κοινωνίε. Δεν ήταν πάντοτε, ιστορικά ήδη από τη δεκαετία του 60 και του 70 το πρόβλημα τη παράνομη μετανάστευση των Νεξικανών στι Ηνωμένε Πολιτείε. Υπήρχε αυτά τα προβλήματα. Πάντοτε τα υπήρχαν και θα υπάρχουν όσο υπάρχουν προβλήματα στον πλανήτη, όσο υπάρχουν πόλεμοι, όσο υπάρχει φτώχεια, οι άνθρωποι θεμητά θα αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον σε μια χώρα που μπορεί να του παράγει. Αλλά ίσω αυτό το οποίο λέει εσύ και δεν διαφωνώ με τι. Είναι το επίστρωμα. Το επίστρωμα είναι ότι αυτό είναι ένα διεθνέ πρόβλημα και το ότι για μένα το επίστρωμα είναι ότι πρέπει να βρει μια ισορροπή δεν είναι εύκολη. Και το βλέπει αυτό. Υπάρχουν και προδευτικέ κυβερνήσει, οι οποίε, ακόμη και το ότι είναι προδευτικέ, προσπαθούν να βρουν την ισορροπία. Η ισορροπία είναι δεν μπορεί να μπαίνει ο καθένα και να κάνει ό, θέλει, παράνομο, νόμο κτλ. Από την άλλη όμω ένα μήνυμου επίπεδο προστασία, έτσι ώστε ακόμη και όταν αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να γυρίσουν πίσω από εκεί που ήρθαν, το οποίο επίση το θεωρώ θεω, όταν μια κοινωνία δεν μπορεί να σηκώσει άλλου ανθρώπου. Έτσι, ειδικά μια μικρή κοινωνία όπω είναι η ελληνική, θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να επαναπρωθούν από εκεί που γύρθα. Αυτό πρέπει να γίνεται όμω με βασικά στάνταρ προστασία των βασικών του δικαιωμάτων και όχι να παρατηρούνται φαινόμενα εκμετάλευση και φαινόμενα που βλέπουμε δυστυχώ όχι μόνο να έχουν υπάξει τη χώρα μα, αλλά και σε πάρα πολλέ χώρε τη Ευρώπη.
SPEAKER_02Λοιπόν, συνεχίζουμε τη συζήτησή μα. Εγώ βεβαίω θα τη συνεχίσω ότι η συζήτηση ουσιαστικά από τη συζήτηση που κάναμε χθε, να πω μεγαλώδια ότι είχε έρθει στο LSE μαζί με τη συνεργάτη σου, για να παρουσιάσετε λίγο το έργο του συνέργεια του thίγκ το οποίο έχει ξεκινήσει ουσιαστικά ω προϊόντα και όσο εμένα προϊόντα ουσιαστικά τη καμπάνια, το οποίο προέκυψε μετά την καμπάνια σου. Όπου κάνει μια συζήτηση αρκετά βαθιά όσοι αφορά το ολλικό. Είχαμε αυτό που έγινε με τι φωτογραφίε που βγήκανε. Είχαμε μια αντίδραση από ελέγχια, την παρατάξει τη Νέα νικητή, ιδιαίτερα του κύριο Πολεύριε ότι δεν σεβόμαστε του αγώνε αριστερά με μεγάλο.
SPEAKER_01Τι σημαίνει αυτό, το ασπάζε ξαναδεί ⁇ νομίζω ότι να σου πω την αλήθεια. Με το κόντε στο οποίο το είπα. Όλα στη ζωή λέγοντα ένα συγκεκριμένο κόντε. Κανεί δεν είναι αμφισβητή ότι ο κύριο Πλέβ και άλλοι άνθρωποι οι οποίοι είναι στη Νέα Δημοκρατία προέρχονται από μία αν θέλει δεξιότερη πτυχή του πολιτικού χάρτη. Δεν το αρνήθηκαν. Πότε ανοίκουν σε αυτό το χώρο, εκφράζονται μέσα από αυτό το χώρο. Αλλά θα μου επέτρε να σου πω ότι η νέα δημοκρατία είναι πολύ περισσότερα από αυτό. Και αυτή είναι η αλήθεια γι' αυτό και εγώ είμαι στη Νέα Δημοκρατία.
SPEAKER_02Και γι' αυτό ήθελα να έχουμε την ευχή να το ζητήσουμε λίγο παραπάνω θεωρώ ότι μάλλον δεν εκφράζει την τέργεια αυτή μέσα σε ένα μεγάλο κόμμα που.
SPEAKER_01Αυτό είναι αυτό μου να είναι ένα πολύ πολυκτικό κόμμα. Δηλαδή πάλι να κλεισαι, αλλά μου αρέσει να το λέω, γιατί είναι αληθι. Αν διαβάσει κάποιο τη διακήρυξη τη νέα Δημοκρατία και δει ότι μέσα αναφέρεται η πρόοδο τη κοινωνία ω μια από τι βασικέ αρχέ του κόμματο. Θα καταλάβει κανεί ότι όταν ο Κωνσταν Καραμαίλ έφτιαξε αυτό το κόμμα με τι ιστορικέ εκεί συνθήκε, δεν είχε απαραίτητο στο μυαλό του θα αναδιώσει την εραία. Για την ακρίβεια ήξερε ότι δεν θα δουλέψει το μοντέλο τη ΕΡΑ, γι' αυτό προκειμένου να ενσωματώσει του αγώνε που είχε κάνει η κοινωνία για να απαλλαχθεί αποτυχούντα και ξέροντα ότι πρέπει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο πολιτικό κόμ πέραν τη δεξιά, έφτιαξε ένα ακόμα διαφορετικό το οποίο όντω ξεκινάει για μένα και φαίνεται αυτό γιατί υπάρχουν και στην Νέα Δημοκρατία φυσικοί πολιτικοί οι οποίοι ανήκαν στην κεντροαριστερά, εκφράστηκαν μέσα από την κεντροαριστερά, από τι παρεφαί λοιπόν τη κεντροαριστερά, μέχρι τα πιο δεξιά, τι πιο δεξιά πτυχία αυτέ του πολιτικού κόμματο, όπω φεριπι είναι ο κύριο πλεύριο, ο οποίο και όντω χαρακτηρίζει έτσι τον εαυτό του και αυτό για μένα είναι πάρα πολύ θεμητό και πάρα πολύ, αν θέλει κανονικό για τα δεδομένα ενό πολυσηλεκτικού κόμματο. Τώρα, για να παντούσουμε στο ερώτημά σου συγκεκριμένα, αν εγώ σέβουμε του αγώνε αριστερά, εγώ σέβαιο του αγώνε του ελληνικού λαού είτε προέρχονται από την αριστερά, είτε από τη δεξιά, και ειδικά όταν οι αγώνε αυτοί γίνονται για το καλό του τόπου. Η αριστερά λοιπόν έχει όντω ένα πολύ μεγάλο ιστορικό track record στη χώρα. Έτσι, πολύ πριν ενσωματωθεί σε αυτό που λέμε ελληνική αριστερά, με ό,τι αυτό σημαίνει, ιδίω κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίω πολέμου, έτσι, μία ιστορία ανθρώπων οι οποίοι πολέμησαν για την πατρίδα, πολέμησαν για το εθνικό συμφέρον, βοήθησαν στην απελευθέρωση τη χώρα από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και αυτό δεν μπορεί κανεί να το αρνηθεί. Λοιπόν, το τι έγινε μετά ιστορικά στο ενφίλιο, προφανώ όπω έναν φίλιο πόλεμο καταλαβαίνει κανεί ευλόγο ότι η ευθύνη δεν ανήκει στη μία παράταξη στην άλλη, για μένα καταρχάνα θέσει και την άποψη μου, είναι εξή ζωαγικό ότι είναι πλάκι με ήμαστη μοναδική χώρα που όντωση λόγω ιδεολογικών συγκιριών τη εποχή εκείνη, υπήρχαν όντω δύο παρατάξει. Και σε άλλε χώρε υπήρχε οι κομμιστέ και οι μηκομονιστέ. Δεν ήταν μόνο στην Ελλάδα που εμεί είμαστε επηρεασμένοι από κάποιο τη Σοβιετική Ένωση. Αυτό συνέβη παντού. Είμαστε όμω μοναδική χώρα στην οποία έγινε ενφίλιο. Δεν είναι τυχείο αυτό πώ έγινε εμφίλο και αν διάρκεια τη επανάσταση όπω λέγκαμε χθε στο Ελεσ. Αυτό εμένα με βρίσκει πραγματικά απέναντι, με βρίσκει να προβληματίζουμε όταν έρχονται τέτοιου είδου αν θέλει συγκρούσει να μπαίνουν στο DNA του Έλληνα. Άρα λοιπόν, εγώ προσωπικά, σέβολομαι και του αγώνε αριστερά και του αγώνε δεξιά, και αν θέλει και μία αν θέλει με ένα μεταπολιτικό σχόλιο, νομίζω ότι είναι εκτό αν θέλει τι παρούτη πολιτική πραγματικότητα να λέμε αν σευόμαστε περισσότερο του αγώνε αριστερά από του αγώνε δεξιά ή οτιδήποτε, νομίζω ότι υπάρχουν παρόντα προβλήματα στη χώρα, έντονα προβλήματα και το να μπαίνουμε σε τέτοιο είδου κλησέ τα οποία μπορούν να ωφελούν τη μία ή την άλλη πλευρά. Γιατί εγώ θεωρώ ότι αυτό που είπε που υπόθηκε το αρχή. Για το πλαίσιο τι κινητοποίηση κάποιοι των ανθρώπων που μάλλον λύργησε. Λειτουργισε ωφέλημα και για του δύο. Αφενό για του ανθρώπου οι οποίοι θεωρούν σε αυτού του πάρα πολύ δεξιού, το να σου πει κάποιο ευθεό ότι δεν έβγαμε από τι αγώνε αριστερά, γιατί δεν με αρέσουν οι αριστεί. Είναι κάτι συρωτικό. Αντιστρόφο όμω, ελικρινό θεωρώ ότι είναι επίση εισπυρωτικό, αν έχει ακόμα περισσότερο και του ανθρώπου εκεί οι οποίοι αυτοπιορίζονται ω αριστεί ή προδευτικοί ή ακόμα και φιλεύθε. Όταν έχετε κάποιο που σου λέει δεσπόμε του αγώνε αριστερά, που αν ξέρει ότι όντω η αριστερά έχει προσφέρει σε αυτόν τον τόπο, όπω έχουν προσφέρει πω και η δεξιά. Έτσι, σπληρώνει και σου λέει ότι είναι ακροδεξι άλλοι. Άρα δεν ξέρω κατα πόσο εξυπηρετεί την επίλυση των παρόνων προβλήματων τη χώρα το να κολλάμε σε τέτοιου είδου αν θέλει στερεότυπα.
SPEAKER_02Συνδέεται, πιστεύω, με μια κοσμοθερία. Και το λέω αυτό διότι σε ένα πρόσθετο σχόλιο πάλι του ίδιου του κύριου Πλέβ, μίλησε για το ότι τότε εμεί η δικά μα η πλευρά, η δικά μα παράταξη πολέμηση για την ελευθερία μα, την ελευθερία του τόπου. Ουσιαστικά θέλουμε να πείτε ότι η αριστερή τότε θέλανε η Ελλάδα να ενταχθεί ουσιαστικά σε ένα κουμιστικό μπλόγκο που θα υπήρχε ένα ελευθερία κλπ. Ωραία. Αυτό ήθελα να ακούσω σε μια πατήσει μεταξύ άλλων. Το συνδέω αυτό με στρατηγικέ επιλογέ που έχει να κάνει η Ελλάδα σήμερα. Και μίλησε πριν από λίγο το Ρίτσαλντ για το γεγονό ότι η Ελλάδα είναι ήδη τώρα σε ένα δήλωμα στο εάν θα συνεχίσει να είναι με τη πλευρά του Ισχυρου και τη Αμερική, με τοτιδήποτε αφήμα είναι τώρα πια αυτό. Το αφήμα δεν είναι απαραίτητα περιελευθέρω, αλλά περίπου δυτικού κόσμου. Όχι πάει δηλαδή περιδικαιοσύνη ή πολιτισμού και παρά κάτι το οποίο μάλλον έχει ω ένα βαθμό φιλετικό χαρακτήρα. Και το ότι είναι προστό στο συμφέρον τη Ελλάδα να το κάνει αυτό. Αυτή η ερμηνεία για το παρελθόν και για τι στρατηγικέ επιλογέ του παρελθόν, θεωρώ, και παίζουμε εσύ το δικό στο σχόλιο, και έχει να κάνει κιόλα με το τι θεωρούμε το τι θα πρέπει να κάνουμε στο μέλλον. Γιατί έχουμε να πάρουμε τέτοια στρατηγικέ αποφάσει σαν χώρα.
SPEAKER_01Ναι, κοίταξε να δει, θα σου πω. Καταρχά, η προσωπική μου άποψη είναι ότι κοιτώντα κάποιο την ιστορία που μακριά είναι ευλογία για τον τόπο, ότι τότε κέρδισαν οι δυνάμει ή απέναντι από την αριστερά, διότι όντω η πραγματικότητα ήδη μα απέδειξε, ότι τα κομμιστικά καθόλου, τα σοσιαλιστικά για να είμαστε εκκριβότα τα οποία καθηγρήθηκαν, όπου επικράτησε η πλευρά αυτή, οδηγήθηκαν σε ανελεύθε, πάρα πολύ καταπιστικέ λογικέ σε μια αναπτυχημένε και αυτό το απέδειξε ίδια πραγματικότητα, λοιπόν όντω ένα καλό.
SPEAKER_02Και δεν νομίζω ότι το έχει αποδείξει εκτό αποτελέσματο του 2026. Το λέω γιατί όπω πάλι προήθηκε στη συζήτηση, μιλήσατε για το γεγονό ότι αυτέ οι χώρε όταν μπήκανε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν καταφέρει ότι, για παράδειγμα, η Πολωνία, να είναι ακόμα το πιο πλούσια από την Ελλάδα, κατά κεφαλήρα σου λέω. Δηλαδή, κάτι έγινε. Το μπορεί να το περιγράψει ω ένα ελεύθερο κάθε ω να μπει για τα χίλια δυνά και για τι τρίσει που είχε τότε ο λάο. Αλλά κάτι έγινε στου τόπου σε εκείνο, το οποίο στο αποτέλεσμα του 2026 είναι εμφανέ.
SPEAKER_01Να μα πάνωσε συγκεκριμένα. Είναι ακριβώ αυτή η ελευθερία και αυτή η καταπίεση που οδήγησε τι παραγωγικέ δυνάμει των λαών αυτών να εκτιναχθούν και να κατευθυνθούν ταχύτητα προ τη δύση για να σώσουν σε αυτού. Αυτό συνέβη. Εμεί μα τυχαί, θεωρώ, και γι' αυτό και είπα ότι ήταν ένα πλαίσιο, μία ευλογία για την Ελλάδα, ότι δεν ενταχθήκαμε ποτέ σε αυτή τη λογική. Να συγκεντρώμε ίδια πράγματα. Δηλαδή, εγώ δεν θεωρώ ότι έγινε κάτι καλό σε αυτά τα κομμιστικά ελεύθερα καθεστώ, το οποίο από μόνο του οδήγησε στην ακμή των κρατών αυτών.
SPEAKER_02Είναι αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, δηλαδή για το αιώνα σου ότι υπήρχε ένα υψηλό βαθμό υψηλό. Εγώ δεν θέλω να γίνω απολογιστή των καθεστώτων.
SPEAKER_01Ήταν δίκαιο αυτό το καθεστώ στο εργασίακό. Εγώ συλλογίο ήταν όντω πολύ, ήταν πάρα πολύ υψηλό το δυναμικό αυτών των ανθρώπων. Η ισότητα την οποία επιβάλει ο σιασιαλισμό ω ιδεολογικό κόσμο, γιατί αυτό ήταν ύπαρξη στην πραγματικότητα. Πλήρη ισότητα όλων δημιουργεί και δίνει τι ευκαιρία στου ανθρώπου σε αυτέ τι κοινωνίε, όπω δώθηκαν στι δυτικέ κοινωνίε. Αν βιβάλλω, όταν ορόσο στην κομμιστική Ρωσία, γιατρό πυρηνικό επιστήμονα ήταν ουσιαστικά εγκαταστημένο σε ένα καθεστώ το οποίο του έδουν πάρα πολύ αν θέλει πολύ μικρό σπέκτρυμ επιλογών πέρα από την κεντρική κομματική κρατική ιδεολογία και λειτουργία. Και όταν μετά με την απελευθέρωση αυτοί οι άνθρωποι έτρεξαν για να αναπτύξουν τι δυνατότητε σε πιο φιλε ελεύθερε, πιο φιλε ελεύθερα καθεστώτα. Δεν αποδεικνύει εκ των πραγμάτων ότι ναι, δεν υπήρχε το δυναμικό, αλλά οι νόμο αυτέ απέτυχαν. Σε ποια χώρα του κόσμου, εγώ αναρωτιάμε, η εφαρμογή, η πρακτική εφαρμογή του ουσιασμού έχει δώσει αποτελέσματα ευτυχία στον κόσμο. Να τα δούμε, να τα δούμε στην κούβα. Νούμερο στην Κίνα, η οποία εκείνα, πάνω είναι πιο φιλεύρε πλέον από ό,τι κομμιστική. Αλλά α πούμε ότι η κούβα είναι το μοναδικό πραγματικά σιασιαλιστικό καθόλου που παραμένει έτσι και τέτοιο και σήμερα. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν βάζω τη Βενετζούλα θα φτιάχνει πολύ άλλε ιστορικό κοινωνικό πολιτικέ συνθήκε. Η κούβα είναι ένα διοργανείο καθοστώ. Δεν υπάρχει φτώχεια.
SPEAKER_02Η μοντέρνα βιβλία δεν προσπαθεί να δυχάσει τι χώρε ουσιαστικά με αυτόν τον πολύ απλό τρόπο μεταξύ καπιταλιστικέ και ομονιστικέ. Θα μιλήσω, για παράδειγμα, ναι, για το γεγονό ότι υπήρχαν πάρα πολλά προβλήματα στην ρωσία τότε, μεταξύ άλλων του ότι υπήρχε μια ανισότητα περιοχών όπω, για παράδειγμα, η συμπειρία σε σχέση με τι δημόσα. Και οι συνθήκε διαβίωση καθημερινόταν πολύ διαφορετική. Αντίστοιχα, υπήρχαν και υπάρχουν και σήμερα. Οιπόλεξτε μεταξύ περιοχών. Είναι η ελευθερία, όχι ανισότητα. Και το δέχομαι. Και αυτό είναι μάλλον και όλα και το αφύγμα, γιατί είχαμε πάλι πίσω στι στρατηγικέ επιλογέ τη χώρα μα και το τι λέει και η Αμερική τώρα στι πρόσφατη παρεμβάσει ⁇ , για παράδειγμα, στο Ηράγανη, ότι υπάρχει ένα αν ελεύθερο καθεστώ στο Ηράκνη. Είναι σε μεγάλο βαθμό. Πώ θέλω να καταλήξω. Η Ερμηνεία που έχουμε για το παρελθόν τη πληροφορεία το μέλλον. Πληροφορείται αποφάσει μα για το μέλλον. Ένα άλλο το κρίσιμο ζήτημα ή μάλλον μια κρίσιμο περίοδο για τη χώρα που έχει σίγουρα επαναληθεί και έχει χρησιμοποιεί σαν να φύγει μα ⁇ τη Δογράφεια είναι το ότι τι έγινε στη χώρα, σε συνδυασμένο κράτο του σιαλισμού και σε αρχή το 80. Τι πιστεύει ότι έγινε στη χώρα το 80 και το πώ αυτό έχει κάπω μια επίπεδο για το σήμερα.
SPEAKER_01Πρίσιο απάντη ω αυτό και θα σου πω ότι έγινε σε αρχή το 80, την χώρα κατά την γνώμη μου. Θέλω να σου πω ότι κατά τη γνώμη μου, τα διαλήματα τα οποία πήραν τότε είναι διαφορετικά ποτέ σήμερα. Δηλαδή τότε υπήρχε ένα πραγματικό δίποτο. Ήρχε μια επιλογή μεταξύ τρόπου ζωή, μεταξύ αν θέλει παραδεκτή, οργάνωση και λειτουργία του κράτου, η οποία επηρεάζει τον τρόπο ζωή. Αυτή ήταν η διαφορετική λειτουργία μεταξύ του καπιταλισμού και του κομμισμού. Όντω υπήρχαν δύο μπλοκ στον πλανήτη, όντω ήταν πάρα πολύ φρέσκε οι ιδέε του οσιαλισμού και του κομμισμού, γιατί η σοσιαλιστική επανάσταση είχε γίνει το είκοσι ήδη από τι τραυματικό ότι είναι πολύ κοντά αυτά τα πράγματα, είχαν επηρεάζει πάρα πολύ κόσμο, άρα όντω, επέθησαν ολόκληρο πληθυσμοί ενώ ενό πραγματικού δηλήματο. Θα πάμε δεξιά αριστερά, χωρί αυτό να σημαίνει να τα ταυτίζουμε με τι πολιτικέ επιτυχέ του χάρτη. Παρόλα αυτά, αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Είναι διαφορετικό ο κόσμο. Γιατί όντω, επειδή το ένα μοντέλο απέτυχε το ιδεολογικό, έχει επικρατήσει κατά πολύ το άλλο μοντέλο. Είναι άλλα δηλήματα. Íσω εξήζου σημαντικά, δεν διαφωνώ, αλλά δεν είναι τη ίδια αν θέλει φύσει ουσία και βαρύτητα. Τότε υπήρχε πραγματικά δηλήματα. Ο πλανήτη έφευγε, έβγαινε από έναν κόσμο ο οποίο ήταν σε σύγκρουση και θα αποφάσει για το πώ θα ζούσε την επόμενη μέρα. Θα ζούσε με τον τρόπο Α ή τον τρόπο Βίτα και ο τρόπο Α και ο τρόπο Βίτα είχαν κάποια πολύ ισχυρά καλά επιχειρήματα για να πείσουν του λαού. Κάποιοι λοιάοι πήγαν με τον ένα τρόπο, κάποιο με τον άλλο. Χωρί να θέλουν απαραίτητο γιατί είχε γίνεται η κατανοή των δυνάμειων για να δούμε τι είχε συμβείται. Ήταν δεκτατορίε για σένα. Τι εννοείται.
SPEAKER_02Δηλαδή, έγινε μια επιβολή των καθεστώτων στιγχυμε χρόνια.
SPEAKER_01Όταν το Βερολίνο κατελήφτη μισό μισό από του Αμερικάνου και από του Γερμανου. Φτάσαν οι μπισχώρη από του Αμερικού και του γρό. Φτάσαν ηρώμε μέχρι ένα σημείο. Η Πολωνία λοιπόν εκ των πραγμάτων, όταν κατελύφθηκε από του Δώσε που ήταν και πιο κοντά, ήταν πολύ πιο λογικό. Η Ιουκαρία, οι χώρε τη κεντρική Ευρώπη, αυτέ οι χώρε ουσιαστικά υποθέτησαν καθεστώτητα. Αλλογικό ήταν επειδή έτσι πήγε ο πόλεμο όπου κατελύφθησαν, απελευθερώθηκαν για να είμαι δίκαιο από του Γερμανού και από του Δώσ. Αντιστή, το πιο δυτικό κομμάτι τη Ευρώπη, όπου έφθασαν πρώτη οι Αμερικάνικο και οι Βρετανί, προφανώ απελευθερώθηκε από αυτού και άρα εκεί επικράτησαν πιο εύκολα οι λογικέ αυτέ. Και στι δύο άξονε υπήρχαν φωνέ αντικρούμενε. Ήπαν πολύ σκιρά κομμιστικά κόμματα στην Ευρώπη. Υπήρχανε φωνέ κράτου κομμισμού και στι χώρε αυτέ. Πάλι η εμπειρία μα έδειξε ότι στι μένδυτικέ χώρε, τα φιλελεύθερα καθεστώτα, τα κομμιστικά και ουσιαστικά κόμματα με αρχική καταπίεση με παρόλα αυτά νομιμοποιήθηκαν και έδρασαν νόημα και αφέθησαν ελεύθερα να εκφράσουν τι απόψει του. Στην άλλη πλευρά του νημισφαίου, στην ανατολική πλευρά, εκεί που είχαμε κομμιστικά καθεστώτα, οι αντιφρονούντε καταπιέστηκαν και ουσιαστικά ανακάλυτη να το κάνουν. Στην Ελλάδα είχαμε την παρανομία των κομριστικών κομμάτων μέσω και το 74. Μα τι σου είπα, νομιτήκαν εκ των ειστέων. Μπορεί να καταπιάστηκαν εξέρανούκαν εκ των εστέρων. Ελλάδα, είναι ένα παράδειγμα αυτό το πράγμα. Κανεί δεν αμφισβητή. Αυτό είναι το πράγμα και το οποίο έχει καθορίμε με τα γενέστε συμπεριέρε. Σωπαντό για τι αρχέ δεκαετία του 80 με το πασόκ και την.
SPEAKER_02Ναι, μάλλον αυτό εξυρτεί ακριβώ και με το τι προσπάθησε να γίνει από την πλευρά του Πασόκ τότε στι αρχέ δικαστή του 80 όσων αφορά το να επιπουλωθεί αυτό το τράβη.
SPEAKER_01Ακριβώ. Και βοήθησε πάρα πολύ το πασόπιτα. Ήταν κοινωνική ανάγκη να υπάρξει αυτή η αλλαγή, διότι όντω η Ελλάδα ήταν εκείνη τη στιγμή στο σημείο που απαιτούσε ένα κοινωνικό μετασχηματισμό. Αυτό λοιπόν που πέτυχε η τότε διακυβέρνηση ήταν ότι όντω έδωσε ευκαιρίε σε ανθρώπου ⁇ οι οποίοι δεν είχαν ευκαιρίε στην ελληνική. Το έκανε με του σωστού τρόπου, όχι πάντο. Το έκανε και με σημαντικά λανθασμένου τρόπου, επιβαλώντα το δημόσιο προ ⁇ πολογισμό. Ουσιαστικά μπαίνοντα σε μία λογική ότι για να μπορέσει να ανέλειξει κοινωνικά και να έχει ίδιε ευκαιρίε, θα πρέπει να σε κάνω sponsor με ένα με τον άλλο τρόπο. Αυτό συνέβη πράγματα και αυτό και διογκόθηκε ο δημόσιο τομέα, πράγμα το οποίο δεν άλλαξε όμω το επόμενη. Έτσι να είμαστε δίκη. Δεν είναι ότι δηλαδή ήρθαν η επόμενη κοινά τα κάνατε λάθο, τώρα θα πάμε στο στάτ κβό. Δεν πήγαμε στο στάτ κβό. Διομήστηκαν αυτά τα φαινόμενα τα οποία ξεκίνησαν τότε. Θα ήταν άδικο όποιο δεν σα έλεγε ότι το πασόκανε εκείνη την περίοδο 19ου 80. Βοήθησε πάρα πολύ στο κοινωνικό μετασχημάτι από τη χώρα. Ουσιαστικά μα βοήθησε να πάμε στο επόμενο στάδιο νομιώντα, de facto το είχε κάνει πρώτο καραμάλι έτσι, αλλά de facτο νομιώντα την αριστερά και την άλλη πλευρά του χάρτη. Πολύ σημαντικό είναι μεταθμήσει στο οικογένειακό δίκαιο, οι οποίε ήταν πολύ σημαντικέ για την αν θέλει να το πούμε διαφορετικά γιατί φιλεδοπίσει ελληνικέ κοινωνίε, γιατί είχαν πράγματα που τα βλέπει τώρα και δεν μπορούσε να έχει και ένα αυτά τα πράγματα ήδη το δεκαετία του 1980. Περκαίκα για πράγματα. Οι Πρήκα, η μηχεία, το διαζήγιο που δεν μπορούσε να πάρει μια γυναίκα διαδικασία.
SPEAKER_02Οτανυθυμένε μεταφερισμέσει πράγματα τα οποία θα έπρεπε να είχαν γίνει μόνο και 15 χρόνια.
SPEAKER_01Ότι ήταν η ώρα που η κοινωνία ήταν σε εκείνο το μετέχνο που έπρεπε να πάει μπροστά και έρχεται σωστά και αυτό και εξέλεξε το ποσοστό, ήταν όλη μια κοινωνία να δεχθεί αυτέ τι αλλαγέ. Παρόλα αυτά, κανεί δεν μπορεί να αρνηθεί ότι όλα αυτά έγιναν με πολύ μεγάλο κόστο. Εγώ δεν θα πω στην δοκτική τι έγινε τελικά η ωφέλεια ήταν μεγαλύτερη από το κόστο. Έτσι, τα βλέπω ξεχωριστά, βλέπω την ωφέλεια και την αναγνωρίζω, αλλά βλέπω και το σημαντικό κόστο. Και το βλέπω το κόστο στο πώ έφτασε να λειτουργεί ελληνική πολιτική ζωή από εκεί και έπειτα. Γιατί όσοι μετά ουσιαστικά τι έκανα, έκανε ένα ride the wave, αυτό γίνε στην πραγματικότητα, αυτή τη κατάσταση. Κανεί δεν είχε την πολιτική γενότητα να πει ότι ξέρει κάτι, το να φτιάξει έναν τεράστιο δημόσιο τομέα, όπου οι μεσί δεν έχουν τίποτα να κάνουν και απλά του ποσοράρει το κράτο για να ζουν. Το να δίνει φθηνά δάνεια, το να δίνει επιδόματα, το να οδηγεί ουσιαστικά την οικονομία σε μια οικονομία.
SPEAKER_02Δεν είναι λίγο απόλυτο και λίγο αριριστικοί κιόλα η συλλογική του ότι υπάρχουν τόσ πολλοί άνθρωποι οι οποίοι είναι απραγεί, οι οποίοι είναι αργόσχολοι. Τότε υπήρχαν. Τότε υπήρχαν.
SPEAKER_01Και είτε τότε τι σήμερα, όσον αφορά το έργο. Τώρα σήμερα έχει μαζευτεί το πράγμα. Λόγω των εμπειρωνίων, έγιναν όντω και αναγκαστικέ μεταρρυθμίσει. Θεωρώ ότι ακόμη υπάρχουν ζητήματα. Πρέπει να τα δούμε και με την ψηφιο πήγε του κράτου.
SPEAKER_02Όντωμα αυτό όσον αφορά του ανθρώπου στο δημόσιο τομέα, ενώ η Ελλάδα είναι στα πολύ χαμηλά σχέση με τι άλλε ευρωπαϊκέ χώρε στην παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα.
SPEAKER_01Αληθεσ, το οποίο πρέπει να προβληματίσει από μόνο το και πάλι να το δημόσιο φαινόμενο, γιατί η παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα είναι τόσο χαμηλή. Το είναι ένα άλλο φαινόμενο το οποίο χρίζει οικονομική ανάλυση και συμφωνώ από όλυτα μαζί σου. Παρ' όλα αυτά, για να είμαστε αντικείμενο και όπω δέξω και εγώ παθούμε να μετικανικό. Αναγνωρίζουμε τα καλά, αλλά κανεί δεν μπορεί να αρνηθεί ότι τότε αυτό το οποίο έκανε το Πασόκ είναι ακριβώ και για εκλογού λόγου, όπω έκαναν και επόμενη, το ξεκαθαρίζω. Τι έκανε, Υπελάτε εδώ, εσύ από το χωριό, από την ύπαιθρο, από την πόλη, όλοι με μια λογική εξωτική ελάτε να σα δώσει δουλειέ το κράτο, για να μπορέσετε να ζήσετε καλύτερα. Και όντω αυτοί οι άνθρωποι είσαι καλύτερα και όντω δημιουργήθηκε μεσαί στη χώρα. Αλλά δημιουργήθηκε μια μεσαίξη η οποία δυστυχώ ήταν spónσορ από το κράτο. Γι' αυτό λοιπόν αυτή η μεσαίξη που έμαθε να είναι σπόσρωτα από το κράτο, είτε άμεσα δουλεύοντα γι' αυτό, είτε έμεσα χρηματοδοτούμε από αυτό, υποστηριζόμενο από αυτό, ή παίρνοντα άδειε από αυτό, κατέληξε εν τέλει όταν μπει αναγκάστηκε να μπει στο διορθομένα, έχει χαμηλή παραγωγικότητα. Και αυτό νομίζω είναι μία από τι αιτίε που ίσω εξηγούν και τη χαμηλή παραγωγικότητα του ελληνικού εργατικού δυναμικού.
SPEAKER_02Ήμουν έτοιμο να σα ερωτήσω για το εάν θεωρεί εάν το μνημόνιο έφερε τη κρίση ή την κρίση των μνημόνια, νομίζω ουσιαστικά μέσα από τα λεγόμενα σου έχει εξαπαντήσει την ερωτήσή μου, οπότε θα το πάω σε κάτι το οποίο πάλι υπόθηκε από ένα χθε, το οποίο θα το υφίλει και η τελευταία μου ερώτηση λίγο να καταλήξουμε με αυτό. Θα μιλήσω λίγο για τη συνέργεια. Και θα μιλήσουμε για το πώ εσύ θεωρεί ότι πρέπει να βγαίνουν συγκεκριμένε πολιτικέ, μάλλον συγκεκριμένα αντίβα που θα το λέγαμε στο χώριο μου, από το φίνι ήταν καλό αυτό, λέγοντα ότι είναι εμπεριστατωμένα, αλλά όχι ακαδεμαϊκά. Θέλω με λίγα λόγια να μου εξηγήσει τι σημαίνει 9026, το να είναι κάτι εμπεριστατωμένο και όχι ακαδεμαϊκό. Α προσπαθούμε να το εξηγώ, είναι μια καλή ενό. Λέω αυτό μιλώντα με κάποιον οποίο έχει δεκτε, έχει πάει στο Συγκράφο. Έτσι, δεν είναι το ότι δεν έχει άποψη αρκετά ολοκληρωμένη για το δεσμένη ακαδεία του 2026.
SPEAKER_01Και το σεβομαι πάρα πολύ και σεύομαι τη λειτουργία την επιστημονική και τη ακαδυία αλλά και την επιστημονική λειτουργία Think Tanks που είναι τέτοια, που είναι επιστημονικά αμοιβώ Think Tanks. Αυτό που εμεί λέμε και το πιστεύω ακράβα είναι ότι πολλέ φορέ ο άκρα το ακαδυμασμό, δηλαδή η ανάλυση βασισμένη αποκλειστικά σε επιστημονικά, εμπειρικά δεδομένα, ερευνητικά δεδομένα, δεν αντικατοπτρίζει τι πραγματικέ όψει των προβλημάτων που ζουν οι άνθρωποι. Λοιπόν, να το σκεφτούμε, να σου πω ένα παράδειγμα.
SPEAKER_02Κάτι που έχει διαβάσει τηλεφόρα, το οποίο θεωρείται ότι δεν έχει κάποια επαφή με την πραγματικότητα.
SPEAKER_01Ναι. Να το πούμε προηγουμένω. Αυτό που λέκαμε για το θέμα του θεσμικού, α πούμε. Οι θεσμοί υπάρχουν διάφορε έρευνε οι οποίε σου λένε ότι η εμπιστοσύνη του θεσμού στην Ελλάδα είναι μειωμένη, υπάρχουν έρευνα που εκφράζουν αφιολογων των Ελλήνων και μάλιστα συγκριτικά με άλλα κράτη μέλη τη Ευρωπαϊκή Ένωση. Όντω βλέπει αυτού του δίκτε να είμαστε χαμηλά. Αυτό είναι μια διαπίστωση επιστημονική. Σήμερα μετρημένη, αναλυμένη ερευνητικά. Όταν όμω και μιλήσει με τον κόσμο, βγάλει αυτό στην άκρη το ερευνητικό και μιλήσει με τον κόσμο. Και αρχίζει και προσπαθεί να καταλάβει την αντίληψη του κόσμου και του θεσμού. Πάρε έναν θεσμό. Η δικαιοσύνη θεπίνει έτσι. Εμπιστεύεσαι ένα δικαστήριο να σου λύσει το πρόβλημα. Αν το εμπιστεύεσαι ποιο θεωρεί ότι είναι το πρόβλημα. Η ταχεία, η κρίση του δικαστήρου αφευτή ή το γεγονό ότι το δικαστήριο θα αργήσει να σου δώσει μια πάντηση. Πρακτικά πράγματα δηλαδή. Τα οποία πηγαίνουν σε ένα μεταπιπλοφο από την απλήσω ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στου θεσμού. Διότι αν τέλει καταλαβαίνει, αν μιλήσει με τον κόσμο, ότι ο κόσμο δεν θεωρεί το δικαστήκοράπ ή το δικαστή μιλιμένο. Ο κόσμο θεωρεί το δικαστή αργό, τον θεωρεί αναποτελεσματικό, τον θεωρεί μέρο του δημοσίου, το μέα, του ευρύτερου δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα το ρυξεων τη εμπιστοσύνη να μην είναι αλλά κάρται, δεν εμπιστεύόμαστε δικαιοσύνη, αλλά θέλουμε τη δικαιοσύνη να γίνει καλύτερη. Και εκεί έρχεται η πρακτική εφαρμογή. Πώ θα βοηθήσω εγώ που έχω την εμπειρία από το δικαστικό σύστημα να γίνει καλύτερο το δικαστικό σύστημα. Άρα είναι ένα βήμα παραπάνω από την έρευνα του διαπιστώση.
SPEAKER_02Είναι ποσού πολλού κόσμου δρόμου, για τα τέμπι, εάν δεν πιστεύει κιόλα ότι το δικαστικό σύστημα δεν είναι δίκαιο.
SPEAKER_01Καταρχά να πούμε το εξή. Η υπόθεση ότι δεν μπορεί να μεμονωμένη συγκεκριμένη περίπτωση, η οποία έχει ένα πολύ μεγάλο συνηθισματικό υπόβαθρο. Τον πραγματονείο, όταν κάνουν παιδιά τη ζωή του με τέτοιο άδικο τρόπο σε ένα τέτοιο είδου κόντεξε, προφανώ ενεργοποιούνται πάρα πολλά, αν θέλει, συναισθηματικά αντανακλαστικά των κόσμου, των ανθρώπων. Άρα λοιπόν, αυτό έχει μια όψη πάρα πολύ συναισθηματική. Γιατί λέει ότι είναι άδικο. Εκ των πραγματων πάει στην ουσία τη δικαιοσύνη, όχι του ίδια του δικαστικού συστήματο. Είναι άδικο να μην μπορώ εγώ να εξασφαλίσω ότι το παιδί μου θα μπει στο τρέμα και θα φτάσει στον προορισμό. Είναι αυτό και η αναματηρθηκε αυτό ο κόσμο. Πρώτα απ' όλα, διαμαρτυρήθηκε, γιατί όντω από αυτή την περιρέωση ατμόσφα που υπήρχε τότε υπήρχε η αντίληψη, η οποία ανετράπει μετά, ότι πολλά πράγματα από αυτά τα οποία θεωρούσαμε ω δεδομένα στην υπόθεση αυτή δεν ισχύουν. Τα οποία όμω και των πραγματών και υπάρχει η δίκη, η οποία προφανώ ακρίνει τώρα το ότι έχει συμβεί το τι όντω συνέβει, εκ των πραγμάτων ανετράπησαν. Πολλά πράγματα τα οποία μα λέγανε και τα οποία ακόμα τα πίσταε, γιατί επανέλχουμε στον συναισθηματισμό. Όταν είναι κάτι εκφύσιο και εξυλίψω άδικο. Αν πα και του πει ότι ξέρει κάτι είναι άδικο, αλλά και θα σου πω εγώ γιατί είναι άδικο, γιατί υπήρχε ένα δύο βαγόνια που δεν στα έχω πει φαντάματα, και δεν μα λέει ο από πάνω που έχει τη δύναμη που προκαλεί. Την αντικα, δεν μα λέει την πραγματική, τον πραγματικό λόγο απόκρηση του τι έχει συμβεί στην πραγματικότητα γιατί εξερράγησαν όλα αυτά, όλη αυτή την ιστορία που υπήρχε. Αυτή μου στη ιστορία και των πραγματών.
SPEAKER_02Οπότε θεωρείται νομοσίε είναι αυτέ που έβαλαν τον κόσμο να πάει στου δρόμου.
SPEAKER_01Ο κόσμο βγήκε στου δρόμου, γιατί συστηματικά ήθελε να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ο κόσμο που βγήκε στου δρόμου ήταν πάρα πολύ και δεν ανήκει αποκλειστικά στι μία στην άλλη πτυχή του πολιτικού φάσματο. Ήθελε όντω να αποδοθεί η δικαιοσύνη και ήθελε με την παρουσία του στου δρόμου να δείξει και το συνηθισματικό κομμάτι του ότι δεν μπορεί σε μια χώρα το 2026, δυτική τη Ευρωπαϊκή Ένωση, να πεθαίνουν άνθρωποι που μπαίνουν στο τρένο και ειδικά τα παιδιά μα. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Έτσι, κομμάτι αυτού του κόσμου βγήκε γιατί πίστευε ότι μα κρύβουν οι κυβερνάτε καμιά τρομερή ιστορία ένα αστικό μύθο ότι πέθανε βαγόνια. Ένα άλλο κομμάτι αυτού του κόσμου βγήκε πιο διαβασμένο και αυτό πιστεύει ότι θεσμή τη χώρα χρειάζονται μεταρύθμιση. Έ άλλο κομμάτι βγήκε γιατί όντω το ένιωθε στην ασθηματικά ότι.
SPEAKER_02Ένα κομμάτι προσωπική στον ίδιο τον υπουργό.
SPEAKER_01Λέγοντα ότι για ποιο λόγο αυτό ο άνθρωπο δεν το έχει πληρώσει. Ναι, ο οποίο όμω παρετήθηκε έτσι. Το εκπληλώσει. Να σε ρωτήσω όμω κάτι να οτιστήψω την ερώτηση. Εγώ ηλικρινό θεωρώ, κατά χρειάζεται μπορώ να κάνει μια μεγάλη κουβέντα για τι ποινικέ εθνίε και τα λοιπά. Έτσι, μπορεί να κάνει μια μεγάλη κουβολή. Δεν προφανώ. Μάλλον καλύτερα έχει τα βέβαια. Μπορεί να κάνει μια ολόκληση για την ιστορία. Αλλά πολιτικά, αυτό ο άνθρωπο το πλήρωσε. Και το πλήλωσε άμεσα φεύγοντα από το Υπουργείο, έτσι, αλλά το πληρώνει και άμεσα, διότι στην πραγματικότητα γνωρίζουμε όλοι ότι η επάνωδοσημένου ανθρώπου να ενεργεί πολιτική ζωή τη χώρα, σε εκτελεστικό επίπεδο είναι πάρα πολύ δύσκολη. Μιλάμε πολιτικά, μιλά πολιτικά. Μπορεί να κάνει μια κουβέντα για τι ποινικέ προεκτάσει, οι οποίε δεν ερευνήθησαν. Άρα λοιπόν, αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι όταν κατεβαίνει ένα εκατομμύριο κόσμο στο δρόμο, όπω κατέβηκε αν θυμάσαι με τι ταυτόχρονα, δεν κατέβει και γιατί όλοι ήταν με το χριστό. Ο καθένα κατεβαίνει γιατί έχει κάτι στο μυαλό του. Στο πώ με μέρο του μυαλού του. Θεμώ ή αθέμιο, εγώ το σέβομαι. Όταν είναι κάτι τόσο μαζικό, δεν θα πάω εγώ να το. Πρακτικά σου λέω, ανθρώπινα δεν μπορώ εγώ να πάω κόντρα σε ένα εκατομμύριο ανθρώπου που βγαίνουν του δρόμο. Για να βγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι στο δρόμο, έχουν καλό λόγο να βγουν στο δρόμο. Πρέπει να το σεβαστεί, να το ακούσει και να δει πώ μπορεί να κάνει καλύτερη τη ζωή των ανθρώπων αυτών του σημαντικά. Εγώ θα λύξω να το εξή.
SPEAKER_02Τι πολιτικά μηνύματα μπορούμε να λάβουμε από αυτή την κινητοποίηση. Αυτό είναι μια σκέψη για όλου μα και μπορούμε να το συνεχίσουμε αυτό σε μια επόμενη κουμπί, σε μια επόμενη συζήτηση. Ευχαριστώ και πάλι για σήμερα Εγώ και εγώ καγάλλοντα. Εγώ.