GenΖ και Πολιτική: από την αποχή στην αυτοοργάνωση | Συζήτηση με τον Julian Chatziou

Μια ειλικρινής συζήτηση για το πού βρίσκεται σήμερα η πολιτική συμμετοχή των νέων. Από την αποχή και τη «μεταπολιτική» εποχή των memes, μέχρι τη δύναμη των social media, την κρίση εκπροσώπησης και το όνειρο μιας γενιάς που απλά θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια στη χώρα της. Ο Julian Chatziou, ιδρυτής του View Media, μιλάει ωμά για πολιτική, ανισότητες, συνδικαλισμό, ταυτότητα και το γιατί η έλλειψη ελπίδας σήμερα μοιάζει με… κανονικότητα.

Ακολούθησέ μας στο Instagram: @ialli.plevra

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Γεια σα. Αν κάτι συμφωνούν όλε οι πλευρέ, είναι η εποχή των πολιτών από τι πολιτικέ διαδικασίε. Και ειδικότερα, η εποχή των νέων από τι πολιτικέ διαδικασίε, οπότε εμεί σκεφτήκαμε με τον άλλη να φέρουμε ένα νέο να μα μιλήσει για τη συμμετοχή στην πολιτική. Και όχι μόνο στην πολιτική με την έννοια τη κομματική αλλά τη συμμετοχή στην πολιτική ω πολίτη. Σήμερα μαζί μα έχουμε τον Τζούλιαν Χατζιού, ο οποίο είναι φοιτητή και ιδρυτή του View Media. Καλησπέρα, Τζουλαν.

SPEAKER_02 0:30

Καλησπέρα, παιδιά, από την Αθήνα προ το Λονδίνο. Θέλω να σα ευχαριστήσω πάρα πολύ για την ευγενική πρόσκληση που μου κάνατε να συζητήσουμε μαζί στο podκ σα. Και νομίζω ότι θα κάνουμε μια πάρα πολύ ωραία συζήτηση ή και η τρει μα.

SPEAKER_00 0:44

Έξα. Να συμμετοποιήσουμε Τζουλανό να είσαι όσο πιο ειλικρινή γίνεται να είσαι και όσο πιο αυθεντικό γίνεται να είσαι. Λοιπόν, όπω κάνουμε και μόλι του καλεσμένου, μα αρέσει να γνωρίζουμε λίγο τον καλεσμένο μα. Οπότε θα θέλαμε να μα πει κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία από την ζωή σου, την νότα τη μέχρι στιγμή 22 χρονών. Τι ήταν αυτά τα σημεία που σε έκανα να ασχοληθεί με τα κοινά. Ποιο είναι συμμετοχή σε τα κοινά και ποια είναι συμμετοχή με την πολιτική ευρύτερα.

SPEAKER_02 1:17

Κοίταξε. Τα βασικότερα συστατικά του χαρακτήρα μου πρώτα απ' όλα είναι ότι είναι τεράστιο φαντονοή και νομίζω ότι είχα λόγω για τον οποίο φόρεσα την πλούσα σήμερα. Ελπίζω να κάποιο φάνημα πλέον εκεί πέρα, αλλά οκ. Θα συνεχίσει τη ζωή μα. Και ο είμαι και επαναφνακό. Είναι δύο βασικά χαρακτηριστικά του εαυτού μου, τα οποία τα τονίζω σε ένα πολύ συχνό επίπεδο. Κοίταξε. Γενικότερα είμαι ένα άνθρωπο που έχει λίγο το μικρότερο τη πολιτική στο αίμα του και αυτό είναι και βασίζεται και λίγο και σε βιωματικού λόγου, θα μπορούσαμε να πούμε. Είμαι ένα παιδί μεταναστών από την Αλβανία που γεννήθηκε και μεγάλο σε Ελλάδα. Προφανώ λοιπόν ανήκω, ταξικά, α το πούμε έτσι, στην εργατική τάξη. Ο πατέρα μου είναι ο οικοδόμο και η μητέρα μου ήταν για πολλά χρόνια καθαρίστηρια. Συνεπώ όταν οι ανισότητε κυρίω και συνολικά το γεγονό ότι οι άνθρωποι των χαμηλότερων και των μεσών ισοδημάτων δεν έχουν πολύ μεγάλη πρόσβαση στην πολιτική, αυτό επηρεάζει να αντιδράσει σε αυτή την κατάσταση και να συμμετάσχει εσύ ο ίδιο. Συνεπώ πάντα είχαμε μια σχόληση με την πολιτική, είτε αυτό αφορούσε τα 15 μελί στο σχολείο, είτε αυτό αφορούσε του φιλικού συλλόγου τώρα στο πανεπιστήμιο και γενικότερα στον τρόπο με τον οποίο η γενιά μου, η γενιά μα γενικότερα, κοιτάζει και ασχολείται με όλη αυτή την κατάσταση. Είχα και έχω για πολλά χρόνια μια ενεργειασχόληση και σε ένα κομματικό πλαίσιο, αλλά το κύριο όργανο με το οποίο επιλέγω να παρευίνω και να αγωνίζω και για τα δικαιώματα μου και για τι ζωέ όλων μα είναι το Βιού. Το Βιού είναι μια προσπάθεια που έγινε πριν από 1,5 χρόνο και αφορούσε κυρίω μια υφιστάμε κατάσταση να μπορούσα να πω. Στο ότι η γενιά μα δυστυχώ δεν έχει πρόσβαση στην ενημέρωση, δεν γνωρίζει πολύ συνά τι συμβαίνει τριγύρω τη και αυτό την έχει οδηγήσει σε μια διαφορία. Συνεπώ εγώ αυτό που ήθελα με το βιβλίο και θέλω, είναι να καταστήσω την ενημέρωση και την πληροφορία προσβάσι προ τον κόσμο. Να μπορεί ο άλλο, σκορώντα είτε στο Instagram, είτε στο TikTok είτε γενικότερα στα social media, να μπορεί να ενημερώνεται το τι συμβαίνει τριγύρω του. Δήω ο πομπό αυτή τη ενημέρωση να φέρει κάποιο τρίτο συμφέρον ή κάποια τρίτη σκοπότητα πίσω από τη συγκεκριμένη ανάτηση ή τοδήποτε άλλο.

SPEAKER_00 3:42

Και πώ σιγουρεύεσαι, αν μου επιτρέπε, πώ σιγουρεύει ότι δεν είναι πάει σε αυτή την ενημέρωση την οποία προσφέρει προ το κοινό σου. Δηλαδή, αν μου λε ότι ασχολήσει με τα κομματικά. Κατά πάσα πιθανότητα, έχει μια συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση στα πράγματα.

SPEAKER_02 3:57

Πώ μπορεί να διαχωρήσει αυτά τα δύο, Κοιτάξε, αρχικά ω προ το γεγονό ότι το βιβλίο δεν έχει καμία κομματική πρόσταση. Το οποιοδήποτε άλλο κάνω στη ζωή μου, έχω φροντίσει να μην το κολύσω καθόλου με το βιβλίο. Αφετέρο προ το γεγονό ότι το βιβλίο είναι ένα ειλικρινέ, προφανώ και έχουμε μια πολύ ξεκάθαρι ταυτότητα και αυτό είναι μια προδευτική ταυτότητα στο βιού μα, στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Και τρει από του κύριου στόχου που είχαμε άλλωστε, και αυτό το γράφουμε και στο Bio που έχουμε στο Instagram, είναι έρευνα, δημοκρατία και ορατότητα. Οπότε με αυτό που θέλουμε να δώσουμε κυρίω είναι ορατότητα σε αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο και προτίσω σε αυτά που αφορούν την τζεντζα, του Μηλένια και ευρύτερα την κοινωνία, την κοινωνική πλειοψηφία. Οπότε γι' αυτό ακριβώ το λόγο, και επειδή είναι μια προσπάθεια που γίνεται κυρίω από μένα, αλλά και από άλλου ανθρώπου που μεστηρίζουν σε αυτή την προσπάθεια, είναι μια προσπάθεια αυτοργάνωση και όχι μια κατάσταση όπου στην ουσία κάποιο θέλει να διαμορφώσει μια αριστερία, α το πούμε έτσι, η ομάδα αλήθεια ώστε να λειτουργήσει ω αντίβαρο προ την εφιστάμε δεξιά ομάδα αλήθεια. Οπότε γι' αυτό ακριβώ το λόγο δεν κρύβεται κάποια σκομβημότητα κάποιο συμφέρον πίσω από αυτό, αλλά σαφώ υπάρχει μια πολύ ξεκάθαρε ταυτότητα στο πώ εμεί βλέπουμε τα πράγματα.

SPEAKER_01 5:20

Αν έφερε στην τζεντζε, πώ πολιτικοποιείται η γενιά αυτή κατά τη γνώση, και με αυτά τα στοιχεία που έχει δυση λέξει με την πρωτοβουλία ω τώρα πολιτικοποιείται καταρχήν.

SPEAKER_02 5:32

Πολύ ωραία ερώτηση. Νομίζω ότι το κύριο μέσο πολιτικοποίηση πλέον τη γενιά μα είναι τα social media. Και αυτό έχει προφανώ κάποια θετικά σκέρτρυμ και κάποια αρνητικά σπέκτρου. Όμω η πραγματικότητα είναι αυτή. Θεωρώ αρχικά ότι πολιτικοποιείται, αλλά όχι με του ίδιου όρου που μπορεί να υπήρχε μια πολιτικοποίηση πριν από 20 ή 10 χρόνια σε αντίθεση με το σήμερα. Θεωρώ ότι τα social media είναι ο χώρο όπου πλέον οι νέοι ενημερώνονται και αυτό το λόγο κιόλα έγινε και η όλη η προσπάθεια του βιουού ώστε να κατασκητεί η ενημέρωση πιο προσβάσιμη προ αυτό το κοινό, αλλά και στο πώ σχηματίζει ο ένα νέο άνθρωπο την άψή του για τα πράγματα. Οπότε θεωρώ ότι έχουμε ξεφύγει λίγο από του κοινωνικού χώρου, πράγμα που δεν είναι τόσο θετικό για εμένα. Και έχουμε πάει προ τα social media. Βέβαια, τα social media είναι ένα καλοπάκιτο που πάλι σου οδηγεί σε κοινωνικού χώρου. Ξέρετε, το γεγονό ότι η πληροφορία πλέον τα δείτε τόσο γρήγορα, είναι και αντίστοιχα πολύ πιο εύκολο να φτάσουμε και σε μαζικέ διαδηλώσει. Και τι εννοούμε αυτό, το τι συμβαίνει στην Παλαιστήνη, δεν το μάθανε τόσο πολύ από τα μέσα ενημέρωση στην τηλεόραση στα websites και στι ευμερίδε. Αλλά το μάθανε από το γεγονό ότι βλέπουν το τι βιώνει ο παλαιστινιακό λαό από βίντεο στο TikTok, από ρίλ στο Instagram και από φωτογραφίε στο Instagram. Έτσι δημιουργήθηκε και δημιουργήθη πολλά κινήματα υπεράσκηση του Παλαιστινιακού Λαού και προτίθεται τη Σιρήνη και αυτό το λέω κιόλα, πολύ πρόσφατα, πραγματοποιήθηκε και μια συμβαίο του Σαβοκύριακο από το κίνημα του Μάρτιν του Γκάζα, η οποία φορούσε αυτό, την ερείνει στην λωρίδα τη γάλα και προτίσω την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια του Παλαιστινικού Λαού. Και ήταν μια συμβαία από διαδήλωση που μάζεψε χιλιάδε ανθρώπου.

SPEAKER_00 7:30

Στα δικά μα, στα δικά μου φοιτητικά χρόνια υπήρχε μια πολιτική ζήμοση. Δηλαδή, στο πανεπιστήμιο θα συζητούσαμε όρεση πει ορών πολιτικά, κομματικά, για να δούμε και να καταλάβουμε τον κόσμο. Γιατί είμαστε στα πρώτα χρόνια τη διαμόρφωση του πολιτικού μα χαρακτήρα. Οπότε το πολιτικό μου βάθο το απέκτησα στα χρόνια του πανεπιστημίου. Θεωρίσω ότι με τα social media τελικά αυτή η ανάλυση που γινόταν ή που εμεί είχαμε μάθει να κάνουμε είτε στο πανεπιστήμιο είτε στου χώρου στου οποίου βρισκόμασταν, πλέον λύπη και είναι πιο εύκολα να μπορεί να δεισει και ένα μήνυμα το οποίο όχι απαραίτητα θα σε πάει προ την προδευτική πλευρά αλλά σε πάει προ την εξαρμιστική πλευρά.

SPEAKER_02 8:12

Ναι, προφανώ είναι ένα νόμο το οποίο όπω κάθε νόμοισμα έχει δύο πλευρέ. Όπω αρκετοί οι άνθρωποι κοιντοποιήθηκαν για το γεγονό που ανεφά το αυτοκύριακό, έτσι δυστυχώ παρατηρείται και μια έξαρξη τη ακροδεξία. Το πρόβλημα και όλα βρίσκεται εκεί πέρα. Το πώ α πούμε η ακροδεξιά έχει δειζήσει με ένα πολύ καλύτερο τρόπο, δυστυχώ πάντα, συγκριτικά με τον προοδευτικό χώρο, στο να απευθύνει και να έχει επίχηση στι νεώτερε γενέ. Το πρόβλημα όμω σε αυτό δεν είναι τα social media ω αυτά κάθε αυτά. Είναι συνολικά πω ένα προδευτικό ή ήταν ένα φιλελεύθερο, είτε ακόμη και ένα πιο μετριοπαθή, α το πούμε έτσι, συντηρητικό απευθύνεται σε αυτά τα κοινά. Τα κοινά αυτά, εγώ αυτό που παρατηρώ είναι ότι χρειάζονται λύσει τα προβλήματα του, χρειάζονται λύσει επί του παιδί. Οπότε όποιο συνοσία σε αυτόν τον αγώνα δρόμου απευθυνθεί σε αυτά τα προβλήματα, να εξαριώσει τη πρόταση που θα προτείνει θα καταφέρει να βρει και μια προσέγγιση σε αυτό το κοινό.

SPEAKER_00 9:11

Εδώ διαφοούμε. Ναι, γιατί δεν νομίζω ότι είναι απλά θέμα λύση των προβλημάτων. Καταρχήν όλοι οι χώροι νομίζω από την ειλεύθερη δεξιά μέχρι ή την αριστερά, έχουν εντοπίσει πια τα προβλήματα. Η λύση που δίνεται δεν μα αφορά να είναι απλά διαχειριστική. Δηλαδή δεν μα αφορά να είναι ποιο κάνει μια καλύτερη διαχειρήση του κράτου, ποιο έχει καλύτερο πιο έντομο ανθρώπου. Μα αφορά οι λύσει, αλλά οι τομέα είναι η αριστερά ή είναι η σοσιαλδημοκρατία ο χώρο που απλέον δίνει και κάνει το μέλλον.

SPEAKER_02 9:48

Κοίταξε. Είναι μια πολύ ωραία ερώτηση. Νομίζω ότι δυστυχώ σήμερα, και θα επιμείνω και σε αυτό που λέω, ο χώρο τη αριστερά είτε απαρτίζεται από την κομμιστική αριστερά, είτε την σοσιαλδημοκρατική, α το πούμε έτσι, αριστερά, ενώ προσπαθεί δεν έχει καταφέρει απολύτω να δώσει λύσει επί του πεδίου και δεν έχει καταφέρει. Αυτό νομίζω ένα ερώτημα πρέπει να το θέσουν και λίγο ηγεσία των αριστερων κομμάτων. Είναι μια ερώτηση που συμβέται την προηγούμενη οπότε θα συνεχίσουν και στην απάντηση που έδεινα. Το κλειδί τη ακροδεξιά ποιο είναι ότι η Σουσία απλοποιείται πάρα πολύ τι τομέα που θέλει να σου πει τι εννοώ. Είτε ένα θέμα αφορά τον πληθορισμό, είτε ένα θέμα αφορά την ασφάλεια, είτε ένα θέμα αφορά γενικότερα ένα κοινωνικό πρόβλημα. Υπάρχει για την ακροδεξιά πάντα ένα εχθρό. Ο εχθρό αυτό είναι ο μετανάστηση, οχθρό αυτό είναι το λουάτι άτομο. Είναι αυτή η λεγόμενη walk κulduρα. Συνεπώ η ακροδεξιά έχει ένα χάρισμα, α το πούμε έτσι, στο να σου δίνει εύκολε λύσει, βρίσκοντα αντιπάλλου, όπου με πάλι εύκολε λύσει θα αντιμετωπιστούν αυτοί οι αντίπαλοι και συνάμα θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα σου. Το να δείξει έναν εύκολο αντίπαλο βοηθάει πάρα πολύ στην κοινωνική εκτόνωση. Συνε πόσο άλλο εκτονώνει τον θυμό που έχει τα προβλήματα του σε ένα άλλο στοιχείο, σε ένα άλλο υποκείμενο. Γι' αυτό και όλε θεωρώ ότι το πρόβλημα τη αριστερά σήμερα και ενδεχομένω συνολικά τη ενημέρωση, αλλά σταθούμε λίγο πιο πολύ στην αριστερά, είναι ότι ενώ αυτά που λέει, πολλέ φορέ είναι σωστά τα επικοινωνία με ένα λάθο τρόπο. Ο κόσμο σήμερα, επειδή ακριβώ αλλάζει, δεν θέλει να ακούει πολλά πράγματα και πολλέ αντιλέξει φανφάρε στο πώ θα λουθούν τα προβλήματα του. Θέλει λίγο να συγκεκριμένοποιήσουμε, α το πούμε έτσι, το τι λέμε σε αυτή την γενιά και σε αυτού του ανθρώπου. Χωρί να λέω ότι αυτά που λέει, πρέπει να είναι και πολύ εύκολα και να ακούγονται πολύ είκο. Θεωρώ ότι πρέπει να απλοποιήσει λίγο το πόσο επικοινωνεί τη στομέ σου και το όραμά σου στην κοινωνία. Και νομίζω ένα εξαιρετικό παράδειγμα σε αυτό που λέω είναι ο Μαμπάνι. Ο Μαμπάνι, το Νοέμβριο. Δεν βγήκε δύναμη νέα όργηση επειδή έβγαινε στο δρόμο και έλεγε πόσο αριστερό είναι και ότι ο γράμψη, α το πούμε καλή ώρα πριν 100 χρόνια έλεγε το Α και το Βίτ, αλλά έλεγε ότι ξέρει, έχει προβλήματα πληθορισμού, έχει στη γαστική κρίση και άλλα πολλά θέματα που αφορούν την καθημερινότητά σου. Κι εγώ δεν σμεύω να συγκρούσω με μια άλλη κοινωνική κατηγορία ανθρώπων για να τα λύσουμε αυτά, αλλά δεσμεύωμαι θα συγκριστώ με το πρόβλημα στη ρίζα του. Ποιο είναι ρίζα του προβλήματο, είναι η ανισότητα. Συνεπώ, πάω στο πεδίο, μιλάω με αυτού του ανθρώπου, συνδιαμορφών την πολιτική μου με αυτού του ανθρώπου και προσπαθώ και βγάζω μια λύση σε ένα πλαίσιο governance ω προ αυτό το θέμα. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι το ότι αυτά που λέει αριστερά σήμερα είναι λάθο. Το πρόβλημα είναι ότι η αριστερά με τον τρόπο που προσεγγίζει τον κόσμο. Ο τρόπο αυτό δεν έχει ανταποκριθεί στι σύγχρονε συνθήκε και στα σύγχρα δεδομένα του σήμερα.

SPEAKER_01 13:26

Ενώ του προσεγγίζει λίγο αφηψηλού.

SPEAKER_00 13:31

Απόλλτα. Εγώ νομίζω ότι ο Μαμπάνει πέρα από τι πολιτικέ του προτάσει που ήταν πάρα πολύ ξεκάθαρε και ήταν λίγε. Ηταν τρει. Ότι θα σα προσφέρουμε χαμηλέ τιμέ στα μέσα μαζική επικοινωνία, θα παγώσουμε μεταφορά, ναι, θα παγώσουμε στου περισσότερου στα νίκια. Είναι προβλήματα τα οποία καθένα αντιμετωπίζει τώρα πλέον σε όλο τον δικό κόσμο. Αυτό μα που δεν τράπει και να πει ο Νοντάι είναι ότι είναι ένα democratic socialist. Πλέον στην αριστερά, δεν συζητήεται καν αυτό.

SPEAKER_01 14:04

Το να δεχτεί κανεί ότι είναι σοσιαλιστή.

SPEAKER_00 14:07

Ότι εγώ απευθύνουμε στην πιο μετροποιτική και στην πιο καπιταλιστική πόλη του κόσμου, που είναι τη Νέα Γιόρικ, και λέω ότι είμαι ένα σοσιαλιστή με την κανονική έννοια του όρου. Ότι παλεύω για να φέρω τον σοσιαλισμό. Εμεί αν τα πούμε αυτά, α πούμε, στην Ελλάδα.

SPEAKER_01 14:24

Και μπορούν να όραμα, δηλαδή αυτό είναι για σένα. Το να δώσει κάνει ένα τίτλο στον εαυτό του ότι είναι σοσιαλιστή μετά κάποιο αυτό μεταφράζεται σε κάποια οράματα γύρω από το πώ μπορώ να κάνουμε ένα κόσμο πιο δικαίωμα.

SPEAKER_00 14:37

Ακριβώ, ακριβώ αυτό κάνει ο Μαμπάνη. Λέει, εγώ ποιο σύμφεινε ταυτόχρονα μου είμαι ένα σοσιαλιστή. Τι θέλω να κάνω να βοηθήσω αυτέ τι κοινωνικέ ομάδε πολύ συγκεκριμένα. Πώ να σα βοηθήσω ένα, δύο, τρία. Και είναι πάρα πολύ ξεκάθαρο όλο αυτό.

SPEAKER_02 14:51

Ναι, νομίζω πάρα πολύ σωστό αυτό που λέ. Εγώ την μοναδική διόρθωση που θα έκανα είναι στο ότι ο Μαντάνι δεν είπε μόνο τρία πράγματα, αλλά η βάση του πολιτικού του οράματο ήταν όντω αυτά τα τρία πράγματα στα οποία αναφέρσε. Συνεπώ πρέπει να θέλει ένα όραμα, αλλά αυτό το όραμα πρέπει να έχει κάποιο συγκεκριμένου στόχου. Οπότε σε αυτό θα συμφωνήσω απόλυτα. Όπω και θα συμφωνήσω πολύ στο γεγονό ότι τονίζει το ότι ο ίδιο ανέφερε ότι είναι ένα δημοκρατικό νοσιαλιστή. Παίρνουν ότι οι νέοι όρμη προφανώ είναι η μητρόβολη του καπιταλισμού. Ήταν ακόμα πιο δύσκολο με το γεγονό ότι αυτό ο άνθρωπο αυτοπροσιορίστηκε έτσι και κατάφερε να τα βάλει με του, α το πούμε έτσι, Δημοκρατ και να πάρει το χρήσιμο των δημοκρατικών. Οπότε κάτι που λύπει ακόμη κιόλα από αυτό τον χώρο, είναι και λίγο το γεγονό ότι να μιλάμε και με μια σχετική ελικρίνα προ τον κόσμο. Η πολιτική καλώ κακό είναι μια σύγκρουση συμφερόντο. Δεν μπορεί να τα έχει καλά πάντα με όλου και όλα. Πρέπει λίγο να αυτοπροίζει στο τι πιστεύει. Προφανώ δεν λέω να οδηγηθούμε σε καταστάσει τη βιαιότητα και των άκρων. Δεν πιστεύω σε αυτό. Πιστεύω όμω ότι εάν επιτέλου δεν αυτοπροζιοριστεί λίγο αυτό ο χώρο, στο τι είναι σήμερα και τι λέει σήμερα. Δεν μπορεί να πάει να μιλήσει στον κόσμο, μην γνωρίζοντα το τι είσαι ο ίδιο εσύ η ίδια.

SPEAKER_01 16:17

Βεβαίω, υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά τα οποία κέρδισαν τον κόσμο, με την περιπτώσει του Μαμπάντη. Έτσι, μιλάμε για ένα άνθρωπο ο οποίο είναι χαρισματικό τη από τη φύση του, χαμογελάει συνεχώ. Είναι ένα χαμόγελο το οποίο το θυμάσαι. Είναι ένα άνθρωπο ο οποίο βλέπει ότι είναι προσεγγίσιμο και χρησιμοποιεί μια γλώσσα απλή, ακόμα και το πώ ο ίδιο έχει μια ταυτότητα γύρω από το ότι είναι μουσλάνό, το έχει μεταφράσει με ένα τέτοιο τρόπο που κανεί μπορεί να δει τον εαυτό του, ακόμα και αν μην είναι το ίδιο θρίσκευά. Με όρου του 21ου αιώνα. Και αυτό συνολικά σαν εικόνα που κέρδισε έτσι.

SPEAKER_00 16:58

Και τον τόπο αν βάλει και αυτό σε φωτομελλά. Και τον τόπο αν βάλει και αυτό ότι έκανε αυτό που λέμε, ενώ για τον όρο πάλι τον αγγλικό, grassroft politics. Δηλαδή κατέβηκε κάτω και τον έφερε πριν και ο Ζουλανά, κατέβηκε κάτω στου νέου Ιοργέου, στο πεδίο, του κατάλαβε. Καταρχήν πρόέχεται από αυτού, θα ξεκινήσουμε από αυτό. Δεν είναι κάποιο που έπεσε από τον ουρανό. Δεν εφευτευτώ. Γιατί η δική μα πολιτική κακάτα ψέματα είναι από ποιο στούδιο θα πάνε, σε ποιο δημοσιογράφου θα μιλήσουν, σε ποιο ραδιοφόνω θα εμφανιστούν. Δεν έχω δει τελευταία ανθρώπου να κατεβαίνουν και να καταλάβουν πραγματικά το τι θέλει, α πούμε, στην Ελλάδα ο Αθηνέο, ο βολιότη, ο Θεσαλονίη.

SPEAKER_01 17:41

Κοίτα, συγκεκριμένο, βεβαίω, α μιλήσουμε με πολύ ηλικαινή όρου. Είναι το προϊόν τη ελύτητα. Κατά μία έννοια επειδή ο πατέρα του ήταν καθηγήτο πανεπιστημίου έτσι, ο άνθρωπο δεν είναι το ότι έχω καδιγορη. Τε κάνουμε εκεί, δεν λέω, η οποία μάλλον είναι και η πιο εμπιστηστικά ελυτή αυτή τη στιγμή όσον αφορά τα ενία που έχει, για παράδειγμα στο δημοκρατικό κόμμα και γενικότερα στο δημόσιο διάλογο. Οπότε δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι σε την περίπτωση του Ζουλιά αν προέρχεται α πούμε από κάποια εργατική αφαιρία του αντίων δεν είναι. Αλλά απ' την άλλη προσπάθησε ο ίδιο με κάθε τρόπο να γίνει ο προσεγγίσιμο, να γίνει αυτό που θα ήθελε ο άλλο να έχει ω πολιτικό, ω εκπροπούν.

SPEAKER_00 18:32

Μα πάλι θα διαφημίσει και μαζί σου ο Μανη δεν ήταν. Είχε πρωτοεμφανιστεί, όπου δίνανε κάτω από 1% πιθανότητα να κερδίσει μέσα στο δημοκρατικό κόμμα. Οι όλοι οι Ελιτέν δεν ήταν με το Μαμτάνι. Η Χίλαρη Κλντον, α πούμε, και η πόλη αυτή η φουρνιά ήταν με τον πρώιμορχό τη Νιασου μου διαφέρει το ονομά του τώρα.

SPEAKER_02 18:55

Ο ΕΡη Κάντα.

SPEAKER_00 18:57

Ο Έρι Κάντα. Δεν ήταν με τον Μαμάνι. Με το Μαμπάνι, ο Μαμπάνι του έφερε κοντά του βλέποντα το ρεύμα που δημιουργήσει από κάτω. Οπότε Τζουλίαν, βλέπει κάποιο ρεύμα να δημιουργείται από κάτω στην Ελλάδα.

SPEAKER_02 19:11

Κοιτάξτε, προτού απαντήσω θέλω να αναφέρω ένα fan fact ότι ο έρικτανο που πέρα από λίγε μέρε πολιτογραφήθηκε με την αλβανική πικότητα και ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον φαντο αυτό που μου προκαλούν στην καλή εντύποση.

SPEAKER_00 19:27

Το θέλω τραγικό αυτό.

SPEAKER_02 19:29

Ναι, σίγουρα, εντάξει, δεν ξέρω ένα τραγικό ή θετικό, ακόμα προβληματίζει, αλλά και μου έκανε εντύπωση, μου έκανε εντύπωση. Δεν μπορώ να το κρύψω.

SPEAKER_01 19:36

Είχε κάνει ταξίδι στην Αλβανία κατά διάρκεια τη προεκλογική εκστρατεία κιόλα, μάλλον τη προεκλογική περιόδου γιατί ο ίδιο δεν έδωσε και πολύ προσπάθεια στην εκστρατεία.

SPEAKER_02 19:45

Κοιτάξτε, αρχικά, ω προ το ταξικό πρόσωμα ενό σημεία πολιτικού. Αρχικά, νομίζω ένα πολύ τρανό παράδειγμα σε αυτό είναι ο Engels, ο οποίο συνέγραψε μαζί με τον Μάρξη στο κομμιστικό Μανέστο όντα πεδίω μήχαν. Συνεπώ, για εμένα τουλάχιστον Ζουλάν, η ταξική σου προέλευση δεν με αφορά τόσο εφόσον συμφωνώ με αυτά που λε, και δείχνει έχει την ελληνική πρόθεση να συγκρούσει με αυτού που πρέπει να συγκρούσει για να πετύχει αυτό το οποίο πιστεύει. Τώρα, στην ερώτησή, νομίζω ότι δυστυχώ, βασικά, η γενιά μα είναι μια γενιά η οποία κοιτάζει την πολιτική λίγο με όρου κόντ, α το πούμε έτσι. Τι είναι αυτό το κόντο. Το κόντι αυτό είναι για να σου πάρει ένα παράδειγμα, ο τσακομό τη ζωή Κόστοπούλου με τον φραπέ στην εκταστική επιτροπή.

SPEAKER_01 20:39

Και με τον άδωνι, πολύ πιο συχνά. Έχω.

SPEAKER_02 20:43

Που στην ουσία αυτό το πράγμα έπαιξει. Ναι, αγαπειρό πιο συχνά με τον άδενδυ, ακόμη πιο συχνά με τον άδενη. Όπου τι συγματίζεται σε ένα νέο άνθρωπο το μήνυμα το μήν πίσω από αυτή την σύγκρουση. Αλλά ακόμη πιο πίσω σε αυτόν τον άνθρωπο, τι μένει, μένει ότι στο τέλο όλοι οι πολιτικοί καταλήγουν είναι λαμόγια και γιατί έγινε το σκάβλο του Πέ, το οποίο βέβαια αφορά μόνο ένα σκάνδαλο. Για να μην ξεφύγω όμω από αυτό που λέω, νομίζω στην γενιά μα, αλλά και γενικά θα έλεγα στον κόσμο σήμερα. Μένει πολύ το κόντε. Ποιο τσακώθηκε με ποιον, ποιο είπε τι σε ποιον και ποιο είπε την πιο ωραία τάκα. Ωστόσο, τα προβλήματα συνεχίζουν και παραμένουν. Άρα είναι αυτή η εκτόση μέσω, α το πούμε έτσι του. Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα φαινόμενο μεταπολιτική, ωστόσο, τα προβλήματα ακριβώ όπω είπα πριν παραμένουν.

SPEAKER_01 21:45

Η ερώτηση που ήθελα να κάνω είναι το ποιο πώ ή μάλλον ποια κατηγορία των πώ πηγαίνει καλύτερα για το βιβλία. Είναι μήπω αυτά τα πιο ψυχαγικά, τα πιο κομικά.

SPEAKER_02 21:57

Κοίταξε. Τώρα με προγραμματίζει, γιατί σκέφτομαι λίγο πια πώ έχουν πάει καλά και πια όχι. Αν και ένα άνθρωπο που γενικότερα αποφεύγει την πολύ ίντερνε ή και την πολύ σάτιρα, οφείλω να σου πω να σα πω βασικά ότι οι αναρτήσει που έχουν μαζέψει τον μεγαλύτερο αριθμό προβολών και Λάξει είναι πάντα οι πιο σκληρέ, α το πούμε έτσι, εισαγωγικά. Δηλαδή, προφανώ αναρτήσει που αφορούν πολύ μεγάλε καταστάσει, όπω προανέφερα το σκάναλο του που και παίκει, γενικότερα κάποιο άλλο πολιτικό σκάνλο ή κάτι που είπε ο πρωθυπουργό ή πιο αρχό εξωματι αναπολίδευή. Και σήκωσε εντό. Οπότε θα έλεγα ότι δεν είναι τόσο πολύ το αν ήταν κάτι αστείο ή κάτι τραγικό, αλλά η βαρύτητα του γεγονότου σε αυτή. Οπότε οι αναρτήσει του βιου που έχουν μαζέψει το μεγαλύτερο cloud, α το πούμε έτσι, είναι πάντα αυτέ που αφορούν μεγάλα γεγονότα. Μπορώ να θυμίζω ωστόσο χαρακτηριστικά, ένα από τα πρώτα post του βιού που πήγανε πολύ καλά και στο Instagram και στο TikTok, που αφορούσε μια έρευνα που είχαμε κάνει εγώ και οι συνεργάτε μου, για το πόσα λεφτά έχει ρήσει την ελληνική κοινωνία, η κυβέρνηση μισοτάκι. Και μετά από ενδελύ έρευνα, είχαμε φτιάξει ουσία ένα post με Slides, το οποίο αφορούσε πόσα λεφτά θα στηριθεί το ελληνικό κράτο από το σκάνδαλο του ΠΕΠΑ, είτε από τα λεφτά που φαγώθηκαν, είτε από τα πρόσθημα που θα δεχτούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πόσα λεφτά έχουν στηρίσει ή απευθεία αναθέσει, πόσα λεφτά από το ταμείο ανάκαμψη κατέληξαν σε τρει με τέσσερι ολυγάρχε, ενώ θα μπορούσαν να διευτευθούν με έναν πολύ, α το πούμε έτσι, καλύτερο και παύλαισότιμο τρόπο για μια πιο δίκη ανάπτυξη. Και μπορώ να πω ενδεχομένω και το πρώτο πόσ του βιβλίου που πάει πολύ καλά. Γιατί ανέδειξε με γεγονότα και αριθμού ένα από τι μεγαλύτερε αιτίε που σήμερα υπάρχουν πολύ μεγάλε ανισότητε ω προ την ανάπτυξη που η φύστα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Αντίθετα, μπορώ να θυμηθώ ένα πολύ συνηστηματικά βαρύ πόσ και για μένα προσωπικά στα Τζουλιά, που το έφτιαξα, που αφορούσε την 28 Φεβράριο 2025 για το έγινο των τεμών και τη μεγάλη τεράστια θα μπορούσα να πω, συγκέντρωση που έλεγε στο σύνταγμα. Και μία μέρα πριν μέρα πριν την εκδήλωση ανέβηκε ένα πρόστατο μα που είχε τη Μαία Καριστιανού να κρατάει ένα πανό, μια ταμπέλα βασικά, που έγραφε δεν έχοξιγό. Που όπω αποκαλύφθηκε ήταν και δυστυχώ κάποιε από τι τελευταίε λέξει τη κόρη τη που πέθανε στο έγιμα των τεμών. Και σε αυτό το πόστο έχουμε βάλει τη Μαρία Κρισρινού να κρατάει αυτή την ταμπέλα και από δείτε να γράφουμε, η Ελλάδα θα αναπνεύσει με αφορμή τη διαδήλωση που θα ενό την επόμενη μέρα. Και ήταν και μια ανάπτυξη η οποία πήγε πολύ καλά, αλλά ήταν και μια ανάπτυξη που φτιάχνοντά τη συνειδητοποιούσε και λίγο την βαρύτητα, αλλά πραγματικά ζούσα ακόμα την βαρύτητα που έχει από πίσω τη όλε αυτέ τι συνθήκε, όλη αυτή η κατάσταση. Οπότε θα έλεγα για να το συνοπσω ότι παίζει με πολύ μεγάλο ρόλο η βαρύτητα πίσω από το γεγονό που δημοσιεύει α πούμε το βιβλίο ένα πώ.

SPEAKER_01 25:37

Κοίτα, αυτό έχει δηπλα για μένα. Ένα είναι το ότι μάλλον αυτό που λέγαν προηγουμένω περιμετα πολιτική δεν ισχύει τόσο πολύ. Γιατί αυτά τα δύο που με προανέφερε, θα μπορούσα κάλιστα να τα 100 χρόνια πριν, 50 χρόνια πριν, σαν αντικείμενο πολιτική καμπάνια από κάποιον ο οποίο πολιτεύεται ή ω κάτι το οποίο τέλο πάντων δραστηριοποιεί κόσμο, κιντοπεί κόσμο. Και το δεύτερο, το οποίο μάλλον είναι και κάτι το οποίο σε ενδιαφέρεσέ ένα περισσότερο είναι ότι συγκεκριμένα το πρώτο από τα δύο που μα είπε σαν παραδείγματα είχε αποτέλεσμα να διευρύντο το κοινό σου. Δηλαδή, τώρα πια το κοινό σου, μάλλον τουλάχιστον για το συγκεκριμένο πώ δεν ήταν μόνο ενέργεια, αλλά ήταν όλοι όσοι νιώθανε ότι έχουν μια μορφή πληγή από την κυβέρνηση μισοτάκι. Και συγκεκριμένα από το Πέ και και το τι έγινε ω αποτέλεσμα του σκανδά. Τι λέει γι' αυτό.

SPEAKER_02 26:49

Κοίταξε. Γενικότερα η πολιτική που αυτο κοινωνική περίοδο που ζούμε είναι όντω μια περίοδο αντιφάσσεων. Και αυτό που έλαβα και προηγούμενο, και ενδοχομένω να μην κατάφερα να του κάνω ένα wrap-up για να μπορούμε να εξάγουμε ένα συμπέρασμα είναι το ότι ενώ όντω το κόντ κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου, από την άλλη τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν. Το γεγονό ότι ο κόσμο εκτονώνει την οργείου του γελώντα λίγο, α πούμε, το κόντ, δεν σημαίνει ότι δεν εξοργίζεται με το σκάνδαλο όσο αυτό. Συνεπώ, αυτό που θεωρώ ότι ενδεχομένω λύπη λίγο περισσότερα από την αντιπολίτευση, είναι να επικοινωνήσει και κάπω με πιο σύγχρονου σώρου το τι βιώνει ο κόσμο και το τι έχει ίδια να πει ακριβώ για να μην βιώνει ο κόσμο σε αυτέ τι καταστάσει. Συνεπώ δεν είναι κάτι που μπορούμε να το δούμε είτε ω άσπρο είτε ω μαύρο. Είναι μια πολύ περίπτωση συνθήκη και μια συνθήκη αντιφάσεων που δεν θα έλεγα ότι μα οδηγεί στην μεταπολιτική στο σύνολό τη, αλλά θα έλεγα ότι πρέπει να κάνουμε κάτι είτε αυτό αφορά την ενημέρωση, είτε αυτό αφορά τα κοινωνικά κινήματα, είτε αυτό αφορά την πολιτική ώστε να μην καταλήξουμε να ζήσουμε να ζήσουμε μέσα στην μεταπολιτική.

SPEAKER_00 28:11

Μέρο των κοιμάτων ή μέρο γενικότερα τη πολιτική θετοποίηση και τα συνδικά. Εγώ με την άλλα ζούμε στη δεύτερη πιο καπιταλιστική πόλη, το Λονδίνο. Και προσωπικά παλιότερα δούλευα για μια συνετριστική τράπεζα και εκεί υπήρχε ένα συνδυάτο. Ήμου ένα μέρο του δικτυού συμβουλίου του Συνδικά του και κάναμε πάρα πολλού αγώνε με την διοίκηση για να καταφέρομε καλύτερα αποτελέσματα για του εργαζομένου. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι στην Ελλάδα που επικρατή η απόλυτη εργασία επισφάλεια. Πώ είναι δυνατόν οι νέοι να μην οργανώνονται σε συλλογικού φορεί όπω είναι τα συνδικά έτσι ώστε να πετύχουν καλύτερου όρου εργασία.

SPEAKER_02 28:57

Νομίζω ότι περιγράφισω και κάποια πραγματικότητα, αυτό είναι το σίγουρο. Νομίζω ότι ο συνδυαλισμό περνάει ενδεχομένω και από μια φάση δίωξη σε μια κατάσταση απαξίωση. Και αυτό που λέω, αυτή η ατάκα που μόλι είπα, δεν βγαίνει από τον μυαλό μου. Βγαίνει βγήκε από τα χείλια του Πέδρου του Συνδικά του Εργαζόμένου τη Κλαβανίλη, του Γιάννη του Πουλέρου, που είχα την τιμή να τον φιλοξενήσω στο δικό μου podκ τον Ιούλιο του 2025 και μου είπα ακριβώ αυτό. Ότι ο κόσμο σήμερα δεν είναι ότι αδιαφορεί τα προβλήματα του, είναι το ότι οι εκφραστέ του, να το πω έτσι, οι αντιπρόσωποι του η κοινωνική πολλέ φορέ φαίνεται να καταλήγουν στο να συμβιβάζονται με πολύ, α το πω έτσι, χυδα ⁇ όρου με το σύστημα. Ένα τρανό παράδειγμα όλου αυτού, ο Παναγόπουλο με τη ΔΕΣ. Όταν λοιπόν, ένα εκπρόσωπο των εργαζομένων ενό του μεγαλύτερου βασικού σωματίου τη Ελλάδα κατηγορείται, δεν λέω ότι καταδικάστηκε, αλλά κατηγορείται για μια τέτοια έκθεση σκάλο, έχοντα προηγουμένω πολλά ακόμη βαρίδια στην πλάτη του με κατηγορίε και κριτική πω το εργατικό κίνημα έχει καταλήξει να υπονομευθεί από μεριά του, χωρί να λέω ότι όλα ισχύουν ή και τίποτα δεν ισχύει. Νομίζω ότι ο συνδυαλισμό με τη σημερινή του μορφή έχει καταλήξει να γίνει και λίγο. Δεν θα πω αντιεμπορικό, θα πω κάτι χειρότερο, θα πω λίγο αντικοινωνικό προ του ανθρώπου που θα έπουν του εκπροπεί. Ή το βλέπουμε και αντίστοιχε φοιτητικέ εκλογέ. Τι φοιτητικέ εκλογέ έχουμε 90% εποχή και παραπάνω. Δεν νομίζω ότι οι φοιτητέ είναι συμβασμένοι με το να παίρουν τα βάνια πάνω από το κεφάλι του ή να στερούνται βασικά δικαιώματα του ή να ζουν σε ένα σημείο υποβάθυση. Να ολοκληρώσουν μόνο λίγο αυτό. Νομίζω όμω ότι όταν βλέπει του ενδυνάμε του προσώπου σου, αντί να μιλάνε για αυτά, να καταλήγουν, να παίρνουν εξύλλο μεταξύ του, προφανώ όλε τι περιπτώσει, αλλά να παίζουν εξύλλο μεταξύ του και να μπαφαλοποιούν λίγο εισαγωγικά συνεδριάζει όπω είναι μια γενική συνέλευση και να φέρουν του σε αυτού του λίγο out of context από τα προβλήματα των φοιτητών και διαμορφώνουν τον ίδιο το συνδυασμό ω αντικοινωνικό προ την αντικοινωνία.

SPEAKER_01 31:24

Κοίτα, από εκεί πέρα αρχίζει το όλο πρόβλημα για μένα. Γιατί εδώ έχει και όλα την τελική κατάλληληση ενό κινήματο, ενό ρεύματο που είδαμε στα τέλη τη δεκαετία του 70 υπείρωτική κάθε μορφή οργάνωση. Και μια ρομαντικοποίηση τέλο ⁇ πάντων, το πόσο κάποιο μπορεί να εκπομπηθεί στην κοινωνία των πολιτών μέσα σε ένα πανεπιστήμιο και βεβαίω και μέσα από κάποια κόμματα και τι τοπικέ οργανώσει. Και βέβαια ηγεσία του κάποια στοιχεία τα οποία έχουν δικά του ωφέλη με δικέ του ατζέντε, όμω το έχουν καταχαραστεί αυτό και έχουν καταλήξει είτε τα συνδικά, είτε οι θετική σύλλογοι, είδε θετικέ ⁇ παρατάξει, είτε άλλοι χώροι ακόμα και τα κόμματα να είναι ένα μήν του παλιού του εαυτού.

SPEAKER_00 32:26

Αν τα κόμματα είναι διαφερμένα. Αν τα συνδικά είναι διαφερμένα, αν η φοιτητική σύλλογοι είναι μπάχαλο.

SPEAKER_01 32:36

Εγώ δεν πω πρώτα απ' όλα, εγώ δεν μίλησα για διαφορά προηγούμενο όμω ⁇ . Δηλαδή, δεν θεωρώ ότι εκεί πέρα είναι, που μάλλον εγώ και εσύ και ο Ζούλιαν αντίστοιχα, έχουμε μια διαφορά σε σχέση με τη δεξιά. Δεν θεωρούμε ότι από τη φύση του τα συνδικά είναι διαθάρνα, ούτε θεωρώ το ότι αυτή που μην είναι διαθαρμένα. Μπορεί να είναι ηγεσία ω ένα βαθμό εμπλεγμένη. Έτσι, ή μάλλον να μην υπηρετεί τα συμφέροντα, τα οποία είναι τα υποσχόμενα συμφέροντα του συνδυάτου. Αλλά δεν είναι τότε θεωρώ ότι έχουμε ένα ζήτημα διαφορά αντίστοιχο πυχεί με συγκεκριμένα κόμματα ή συγκεκριμένε πολιτικέ ηγεσίε.

SPEAKER_00 33:25

Να το θέσω διαφορετικά. Αν οι πολίτε νιώθουν ότι όλοι αυτοί είναι ένα σύστημα το οποίο αυτό το σύστημα κάπω είναι διαφερμένο, αυτό προσωπικό. Αλλο συντηρείται τέλο πάντων. Αλλο συντηρείτε. Πα είναι η θέση μα όλο αυτό. Ποια είναι η θέση α πούμε, τον νέον και σένα, Ζουλιά.

SPEAKER_02 33:47

Αρχικά, αυτό που θεωρώ είναι ότι όλα εξελίσουν. Και όποιο μένει πίσω στην εξέλιξη κατάλληλ και στην ουσία να μην αποτελεί μέρο τη κανονικότητα καθημερινότητα. Τι θέλω να πω με αυτό. Θέλω να πω ότι σε όλη αυτή την κατάσταση έχουμε παρακολουθήσει πάρα πολλά αυτοργανομένα κινήματα και πάρα πολλέ αυτοργανομέ προσπάθει. Στο πανεπιστήμιο καλή ώρα, υπάρχουν πλέον πολλέ παρατάξει, οι οποίε φέρουν φαινοικά τουλάχιστον έναν ανεξάρτητο χαρακτήρα, ένα χαρακτήρα ο οποίο δίνει έμφαση στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο που εδρράζονται και όχι σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και ακριβώ με διαφοώνονται τα προβλήματα του φοιτητή α πούμε, του Πανεπιστημίου Θεσσαλία, που είναι ένα πολύ τυχαίο παράδειγμα τώρα. Καταφέρουν στην ουσία και εκφράζουν καλύτερα πολιτικά αυτά τα κοινά και γι' αυτό και όλα πολλά ανεξάρτητα φοιτητικά σχήματα άνω τα χρόνια. Έχουν καταφέρει και έχουν κερδίσει φοιτητικού συλλόγου, ακριβώ επειδή επέλεξα να μην ασχίζουν συνδυαλισμού και πολιτική με παλαιοληθούσε όρου, αλλά να μιλήσουν τα προβλήματα του σημερινού φοιτητή και του συγκεκριμένου πανεπιστημίου. Δεν πιστεύω ότι είναι η αποκλειστική λύση στο πρόβλημα, αλλά είναι ενδεχομένω και ένα οδικό χάρτη στο πώ μπορούν να ξεπεράσουμε μια εφιστάμενη κατάσταση. Νομίζω ότι το κλειδί ή ένα από τα κλειδιά, βρίσκεται και λίγο στο να φτωγάνε στον κόσμο. Βρίσκεται και λίγο στο να οι άνθρωποι οι οποίοι δεν σε βιβλίζουν αυτή την κατάσταση, να πείσουν τον κόσμο ότι δεν χρειάζεται σε έναν πολιτικό πάτρο να ή το πούμε έτσι, κάτι αντίστοιχο για να μπορέσει να διεκδική στα δικαιώματα σου. Αλλά έχει και συ ο ίδιο και εσύ ίδια τη δύναμη να κάνει κάτι γι' αυτό. Και οπότε θεωρώ ότι σε τέτοιου του φαινόμενα ή φαινόμενα διαφθορά, φαινόμενα μπαχαλοποίηση, φαινόμενα δυρότητα, α το πούμε έτσι, η αυτοργάνωση είναι και αυτή ένα πολύ σημαντικό βήμα που πρέπει να κάνουμε ω κοινωνία των πολιτών, όπω προαφέρθηκε, για να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση. Προφανώ είναι λίγο γενικό αυτό που λέω και προφανώ δεν είναι η μοναδική λύση στο πρόβλημα. Νομίζω όμω ότι από το να μείνουμε στα βρωμένα τα χέρια και με το έτσι είναι τα πράγματα τι να κάνουμε, σίγουρα δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.

SPEAKER_01 36:01

Παραμένουμε λίγο στα πανεπιστήμια. Και θα ρωτήσω, α πω, βασικά ένα μικρό σχόλιο περιττών ανεξάρτητών παρατάξεων, έχω μια σκεπτικότητα γύρω από αυτό. Δηλαδή, θεωρώ ότι το ανεξάρτητο δεν ισχύει τουλάχιστον όσο υπόσχεται. Και υπάρχουν περιπτώσει ανεξάρτη του, οι οποίε έχουν κομματικέ προελέξει. Είμαι και μάλλον πολύ ποψιασμένο με την ελληνική πολιτική ευρύτερα ότι δεν υπάρχει παρθενεσαι, ότι δεν υπάρχει κάποιο που δεν έχει προέρθει από κάποιο οποίο μπορεί να έχουν κομμάτια στο κοινωνικό.

SPEAKER_00 36:41

Έχει υπάρξει πάρα πολλέ φορέ. Μπορώ να σου πω ότι όταν εγώ είμαι ένα φοιτητή στην Ελλάδα, στο Πανεπιστήμιο Μαική Μακεδονία, υπήρχε αυτόργάνοση, τότε θυμάμαι στα δικά μου χρόνια, με φοβερέ πορείε, καθόλου κομματική οργάνωση από τα βασικά κόμματα καθόλου, έχουν αυτοργάνω στο φοιτητών.

SPEAKER_01 37:01

Δεν ξέρω τι ότι κατευθύνεται, αλλά ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να έχουν και μια κοινή κομμάτια ταυτότητα.

SPEAKER_00 37:06

Ότι μπορεί να υπάρχουν και κομματικοί σε διάφορε οργανώσει, ναι, αλλά μπορεί να υπάρχει αυτόργανώσει. Δηλαδή μοίρα μέρο μια τέτοια πορεία.

SPEAKER_01 37:20

Πέραν τη αυτοργάνωση υπάρχει, υπάρχει ένα wake-up moment το οποίο έχει παρατηρήσει είτε μέσα στην γενική συνέλευση, και στου χώρου του πανεπιστημίου ή και ψηφιακά μέσα τα social media το οποίο έχει κινητοποιήσει κόσμο, τον οποίο τον έχει κάνει τον κόσμο πιο πολύ εξοργισμένο, είτε ω πάνω πια πιο πολύ woke, όπω τα έλεγνε και οι Αμερικάνοι.

SPEAKER_02 37:44

Κοίταξε, νομίζω αρχικά γι' αυτό ανέφερα και όλο προηγουμένω στη λέξη φενομενικά, πίσω από την οποιαδήποτε ανεξαρτησία μια θετική παράταξη ή ενό συνδυασμού σε κάποιο σωματίο. Προφανώ δεν είναι όλε οι ανεξάρτε, α πούμε, έτσι παρατάξει πάντα ανεξάρτητε. Και γι' αυτό το λόγο είπα και τη λέξη φενομενικά. Ωστόσο, όπω ανέφερε πολύ στόχου Ριτβ, έχουμε παρατηρήσει και πολύ θετικά φαινόμενα και φαινόμενα αυτοργάνωση και υγειού αυτοργάνωση μέσα από αυτό το ακριβώ στο σκεπτικό. Αυτό που είπα προηγουμένω, πάει κυρίω να το πω έτσι μια συμβουλή, να το πω έτσι μια ιδέα, ακόμη και προ τα εφυστάμενα φοιτητικά εργατικά και οποιαδήποτε άλλα σχήματα που εκπροσωπούν την ελληνική κοινωνία σε αυτόν τον βαθμό, στο ότι η κομματικοποίηση όσα αυτή δεν είναι τόσο κακήτό λάθο. Το θέμα είναι η όρημη με του οποίου την κάνει. Εάν οι όροι αυτοί αφορούν στο πώ κάνει καλύτερη τη ζωή σου και στο πώ δρά με ουσιαστικού πολιτικού όρου, το κομματικοποίηση όσα αυτή καθίστε και λίγο περιθροποιημένο μπουλε, α το πούμε έτσι, δεν είναι το main point σου. και έτσι καταλήγει να κινητοποιεί και κόσμο. Οπότε δεν θεωρώ ότι η κομματικούση όσα είναι το μεγάλο πρόβλημα, αλλά είναι λίγο και η ενοτροπία με την οποία σημαίνει λειτουργεί ο συνδυκαλισμό σε ένα μεγάλο βαθμό. Τώρα κοιτάξτε τα θέματα τη ερώτησή σου. Νομίζω ότι τον κόσμο το προβληματίζει άλλοτε προσωπικά, άλλοτε σε ένα συλλογικό βαθμό κάτι. Αυτό το κάτι για ένα φοιτητή είναι το ότι καλή ώρα για εμένα. Εγώ πρέπει να πληρώνω 75 ευρώ τον μήνα για να πηγαίνει έρχομαι στη σχολή μου τον μπραστικά, γιατί εγώ σπουδάζω στην κόσμο και μένω στην Αθήνα. Γιατί τα σπίτια εκεί πέρα, όπω και σε όλη την Ελλάδα, είναι επανάκριμα και δεν μπορώ να τα αποκρυθώ στο κόστο στέγηση. Αυτό εμένα και την φοιτητική κοινότητα του πανεπιστήμιο που σπουδάζω είναι ένα από τα μέλλον, α το πούμε, προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε και συγκινού, μπορώ να πω, τον κόσμο αυτό. Και αυτό το λόγο μου κάνει και όλε πορεία διαμαρτυρία, γι' αυτό το λόγο και όλα έχουν υπάρξει πολλέ θέλει συζητήσει σε γενικέ συνελευση και είναι στην ουσία ένα πολιτικό πάλο κοινωνικό γεγονό. Αντίθεαν των προβλημάτων τη καθημερινότητα. Το έβλημα των τεμών, το έγινο του τεμπών, το άρθρο 16 είναι η καταστρήξη του άρθρου 16. Είναι γεγονότα τα οποία σήκωσαν του φοιτητέ του δρόμου. Οι φοιτητέ δεν πήγαν όλοι πίσω από τα πανό κάποια παράταξει ή κάποιον παρατάξεων, αυτό οργανώθηκαν και κατέληξαν να κάνουν την πορεία μόνο του ακριβώ για να στηρίξουν αυτέ τι διαδηλώσει. Οπότε αυτό που πιστεύω είναι ότι τα πάντα μπορούν να μα συγκινήσουν, ειδικότερα αυτά που μα αφορούν, αλλά και ό,τι μα αφορά και συλλογικά. Το θέμα είναι στο πώ οι φυστάμενοι οργανισμοί πρέπει να κοιτάξουν λίγο του αυτού του στον καθρέφτη και να πούνε ότι δεν μπορώ να λειτουργήσω με όρου ναι, δεν μπορώ να λειτουργήσω με όρου ζήρου. Πρέπει επιτέλου να τα αποκριθώ σε αυτό που ζητάει ο κόσμο, πρέπει επιτέλου να τα αποκριθώ σε αυτά που πρέπει να αλλάξουν και να γίνω κι εγώ ένα μέρο του κινητρία τη αλλαγή. Και αυτό ενδεχομένω και το βιβλίο μπορώ να πω, που το βιβλίο προφανώ είναι στη δικαλική οργάνωση. Αλλά είναι μια πλατφόρμα στα social media που μιλάει με σύγχρονου όρου και μιλάει στο πεδίο. Και αυτό το λόγο και όλα σε έχουμε καταφέρει και έχουμε πετύχει μια πολύ μεγάλη ανταπόκριση στον κόσμο.

SPEAKER_00 41:33

Τώρα φτάνει και προ το τέλο σιγά σιγά. Μίλησε στην αρχή, Τζουλιά ότι είσαι παιδί από την Αλβανία. Και επειδή το βιβλίο μιλάει για ορατότητα, πόσο θεωρεί ότι η μετασυρική κοινότητα ενγαίνει είναι ορατή στου ελληνικού θεσμού στι ελληνικέ εταιρείε κτλ.

SPEAKER_02 41:56

Πόσο θεωρείται ότι υπάρχει ορατότητα, εξαρτάται και λίγο από το πλαίσιο στο οποίο το θέσει. Προφανώ στην κοινωνία. Το νόμο αυτό έχει δύο όψει ή την ορατότητα τη ενσωμάτωση ή και την ορατότητα του να δείγνω πόσο κακή είναι οι μετανάστευση. Ότι άρα αυτό ξέρω εγώ άνθρωπο είναι από το Πακιστάν, άρα είναι εγκληματίε και είναι ο διάλογο ανθρώπινη μορφή. Καλήώρα. Ωστόσο, θεωρώ ότι η αφομίωση γίνεται με τον έναν με τον άλλον τρόπο. Και όπω ακριβώ η μετανάστευση είναι ένα διαρκώ, είναι ένα διαρκέ φαινόμενο, είναι ένα διαρκή ιστορικό φαινόμενο, δεν πρόκειται να σταματήσει. Έτσι αντίστοιχα η αφομήωση ούτε αυτή πρέπει να σταματήσει και αράει ερήγορα θα γίνει. Οπότε θεωρώ ότι οι μεταναστευτικέ κοινότητε, εξαρτάται και λίγο και από την ιστορική περίοδο στην οποία ήρθαμε.

SPEAKER_00 42:52

Αυτή τη στιγμή, α πούμε, μιλήσουμε, εμεί οι δύο έχουμε μια πιστατική καταγωγή. Θεωρείται εκπροπείται στου διάφορου θεσμού η κοινότητα, θεωρώ πώ όχι.

SPEAKER_02 43:05

Και εδώ θα και συνογειά το σημείο που ήθελα να καταλήξω. Δηλαδή ότι ενώ η κοινωνική αφομήωση αργά γρήγορα πραγματώνεται. Βλέπουμε, α πούμε ότι η αλβανική κοινότητα που είναι μια κοινότητα ανθρώπων που είναι εδώ από τι αρχέ του 90 στην Ελλάδα, έχει απομειωθεί κοινωνικά σε ένα τεράστιο βαθμό. Ειδικότερα τώρα που έχουμε και τη δεύτερη γενιά Αλβανών και την τρίτη γενιά Λαμβανών στην Ελλάδα. Στο πολιτικό πλαίσιο αυτό δεν το βλέπουμε. Σχεδόν καθόλου. Γιατί το πιστεύω τι συμβαίνει αυτό. Νομίζω είναι και λίγο και ω προ την αντίληψη του κράτου προ του μετανάστε. Για να πάρω ένα παράδειγμα, εγώ παρότι είμαι ένα άνθρωπο που έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα. Δεν έχω την ελληνική κοιτικότητα. Προφανώ καταθέσει τα όποια δικαιολογικά και περιμένω την όλη διαδικασία να ολοκληρωθεί. Όμω, χωρί να αυτοπροβάλλουμε, είναι λίγο πραγματικό να είσαι αυτή τη χώρα και να έχει μεγάλε σε αυτή τη χώρα και να θεωρεί. Σενοπικό, το ίδιο ακόμη και για χιλιάδε άλλα παιδιά στην ηλικία μου λίγο μικρότερη ή λίγο μεγαλύτερη, που βιώνουν αυτό το πρόβλημα. Συνεπώ, όταν δεν πραγματώνονται basic needs για έναν άνθρωπο που προέρχεται από μια μεταφραστική κοινότητα, πόσο ακριβώ θα καταφέρουν να κάνουμε το βήμα στην πολιτική και κοινωνική εκπώση.

SPEAKER_00 44:22

Απλά να πω ότι δεν είναι απλά προβληματικό, είναι απαράδεικτο. Προφανώ. Να μην έχει την ελληνική ιδικότητα. Εμεί εδώ ζούμε στην Βρετανία δεν ξέρω αν έχει πάρει την βρετανική ποιότητα. Πραγματικά πήρε δύο μήνε για να πάρει κάποιο την βρετανική πικότητα μετά από έξι χρόνια. Οπότε δεν ξέρω αν κάποιο ακούσει και πέραν λίγο να.

SPEAKER_01 44:45

Έχει ένα σχόλιο όταν σχετικά με τη μεταναστευτική κοινότητα αυτή τη στιγμή στη χώρα. Ιδιαίτερα ότι οι άνθρωποι ερχόμενοι από την προενατολική Ευρώπη δεν έχουν απαραίτητε βρεί ταυτόχρονα σε ένα συγκεκρι σημείο του σπέκτρου, του πολιτικού χώρου ευρύτερα.

SPEAKER_00 45:06

Και δεν χρειάζεται γιατί ο καθένα μπορεί να βρείτε παντού ταυτότητα την πολιτική πολιτική.

SPEAKER_01 45:12

Αυτό το φαίνω σε αντιπαραβή, μάλλον με δύο πράγματα. Ένα, το τι γίνεται στην Αμερική, όπου σε μεγάλο βαθμό οι άνθρωποι προερχόμενοι από τη Λατίνική Αμερική έχουν γίνει υποστηρικτέ και εκπροσωπούν μέσα από το δημοκρατικό κόμμα και του βλέπει μετά αντίστοιχα να πολιτεύονται μέσα σε αυτό το δημοκρατικό κόμμα, ή το τι έγινε με του πρόσφιε, ερχόμενο από την οθμονική προνοοθανική αυτοδαρία, ιδιαίτερα μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στι αρχέ του 20ου αιώνα στην Ελλάδα, όπου γίνανε κατά βάση Βενιζελικοί και έπειτα γίνανε κουμονιστέ, τουλάχιστον όχι πλειονότητα, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι του τι ήταν το αριστερό κίνημα στα μέσα του 20ου αιώνα, προερχόταν από ανθρώπου οι οποίοι είχαν καταγωγή από τι περιοχέ εκεί. Δεν το έχουμε διε αυτό με την αλβανική κοινότητα. Κατά ένα τρόπο κιόλα, η Αλβανική κοινότητα, όσοι έχουν την ευκαιρία κιόλα να ψεφίσουν και να υποσωποιηθούν, έχουν διαιρεθεί σε διάφορε. Που εγώ θα πω και το Υγεία.

SPEAKER_00 46:26

Δηλαδή το πολιτική ταυτότητα δεν σημαίνει πριν το ότι θα πρέπει να πω ότι δειτική σου καταγωγή.

SPEAKER_01 46:32

Εγώ το έχω παράπονο ω κάποιο οποίο προέρχεται από τον προδευτικό χώρο ότι δεν μπορώ να ακουμπίσω μαζικά ανθρώπου οι οποίοι προέρχονται από μια μεταναστευτική κοινότητα, οι οποίοι είναι μη προνομοιούχοι με την πραγματική σημασία τη λέξη και δεν μπορούν να εμπνευστούν από τα κόμματα τα οποία θέλουν να εκφράσουν του μικρό νομίου.

SPEAKER_00 46:57

Οπότε κλείνοντα εντελώ τώρα ολόγω σε ένα τζούλι και θα ήθελα να ρωτήσω και να κλείσει εσύ. Τι ονειρεύεται ένα νέο το 2026 για το μέλλον του. Σε μια Ελλάδα το 2026.

SPEAKER_02 47:10

Ονειρεύεται να ζήσει στην Ελλάδα. Νομίζω το λέω λίγο ολακονικά, αλλά είναι η πραγματικότητα. Δυστυχώ, όλοι οι συμφοιτητέ μου, όλε τι συμφητρίε μου και πολλά άλλα παιδιά στην ηλικία μου φαντάζονται τον εαυτό του σε 4, 5, 10 χρόνια έξω από την Ελλάδα. Οπότε έχουμε κάνει τελείω νορμαλάει την μετανάστευση. Το να αφήσουμε τη χώρα και δεν μπορούμε να ζήσουμε άλλο σε αυτή τη χώρα. Και πώ άλλοστε να ζήσει σε μια Ελλάδα η οποία αμφισβητεί το ίδιο στο πτυχίο, σε μια Ελλάδα όπου δουλεύει με 1000 ευρώ σε μια δουλειά του τομέα σου ενώ στο εξωτερικό καλή ώρα δουλεύει με 5-6.000 ευρώ και σε μια Ελλάδα όπου τα πράγματα τα οποία θεωρούνται δεδομένα κάποτε δεν είναι, όπω είναι η ασφάλεια στα τρένα, η ασφάλεια ευρύτερα και συνολικά να ζει σε ένα κράτο που εσέβεται. Αυτό πλέον δεν είναι καθόλου δεδομένο. Οπότε νομίζω το όνειρο ενό ανθρώπου είναι να ζήσει στην Ελλάδα και να ζήσει προτίσω με αξιοπρέπεια στην Ελλάδα, κάνοντα πράξη τα όνειρά του, κάνοντα πράξη να πετύχει αυτά που θέλει και να έχει την ευκαιρία βασικά να κάνει αυτό που θέλει στην ίδια τη χώρα που γεννήθηκε και μεγάλο. Νομίζω έχουμε ξεφύγει τελείω από το όνειρο τη Ουτοπία, έχουμε ξεφύγει τελείω από το πώ φανταζόμαστε έναν ιδιαίτερο κόσμο και όλο αυτό. Και έχουμε φτάσει στο να ονειρευόμαστε μία κανονικότητα. Στο πώ μπορούμε να ζήσουμε στη χώρα μα.

SPEAKER_01 48:36

Αυτό είναι το χειρότερο πράγματα έλεγα που δυστυχώ διακατέχει τη γενιά μα. Οπότε από το να γίνουμε δανεία του νότου, στο να μην χρειαστεί να πάμε στη Δανία. Μέσα σε 2 ευρώ.

SPEAKER_02 48:49

Πολύ σωστό, πολύ σωστό από το πουλέ.

SPEAKER_00 48:51

Και έτσι και με ευχαριστώ πολύ και του δύο. Ευχαριστούμε ζουλέ.

SPEAKER_02 48:54

Και εγώ ευχαριστώ πολύ, παιδιά, χάρη πολύ για τη ζήτησή μα.