Η Αθήνα έγινε προϊόν; | Συζήτηση με τον Μάκη Μαλαφέκα (Deepfake)

Η Αθήνα έγινε προϊόν; Πώς ο τουρισμός, το real estate και η ιδέα της «ανάπτυξης» αλλάζουν όχι μόνο την πόλη, αλλά και τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας;

Στο νέο επεισόδιο της «άλλης πλευράς» φιλοξενούμε τον Μάκη Μαλαφέκα, συγγραφέα και αρθρογράφο, σε μια συζήτηση που ξεκινά από την Αθήνα, τα Εξάρχεια, τη Μεταπολίτευση και την προσωπική του διαδρομή, και φτάνει μέχρι τη λογοτεχνία, την τεχνολογία, το deepfake, την τεχνητή νοημοσύνη και την πολιτική μυθοπλασία.

Μιλάμε για το πώς γράφεται μια πόλη στη λογοτεχνία, για την ελληνική γλώσσα όπως πραγματικά μιλιέται, για τη σχέση πολιτικής και αφήγησης, αλλά και για το πώς η Αθήνα μετατράπηκε σε εμπόρευμα. Συζητάμε επίσης για την τουριστική ιδεολογία, την αλλοίωση των γειτονιών, την πολιτισμική αυτάρκεια της Ελλάδας, τη γενιά του '30, τον καραγατσισμό και το ερώτημα του τι σημαίνει τελικά «ελληνικότητα».

Μια συζήτηση με συγγραφική ματιά, πολιτική σκέψη και μια διαφορετική ανάγνωση της Αθήνας, της τεχνολογίας και της σημερινής Ελλάδας.

Ακολούθησέ μας στο Instagram: @ialli.plevra

Transcript

SPEAKER_07 0:00

Ήταν αρκετά ενεργή στο κουμουνιστικό ρεύμα πριν την κοντά. Ήταν στρατευμένα. Ήταν στρατευμένη. Δηλαδή, σκέφτομαι ότι μπαίνουμε ενδεχομένω σε ένα χάρτκορ μεσέω. Μα λείπουν συγγραφή στην πολιτική για να μπορούν να ορματιστούν. Ο Βάνσ είναι συγγραφέα τι σαχλοτευνεί με το Κοσταντάρα και πετύτη κομματί και οι φασιστικέ φέσει τη χούντα των καλλιμάρων με τα άλογα και τα αυρολεξ. Δεν είναι κάτι καλό επιδιναριστερό, αλλά μπορεί να στέκεσαι και ο φασί σα απέναντι σε κάτι. Α πούμε στον τελευταίο αιώνα, οι φασίστε είχαν πολύ κόσμο που είχε ταλέντο και έργο στο παρότατο. Ήρθε το μισό εργατικό δυναμικό τη Αλβανία και έχτισε ο κάθε ηλίθο ένα εξοχικό εδώ πέρα τζάμπα α πούμε και με πέτρα, με ξύλο με κάτι τέτοιο.

SPEAKER_05 0:51

Στο podcast αυτό έχουμε συνηθίσει να φέρουμε πολιτικού, να κάνουμε πολιτικέ συζητήσει μεταξύ μαρι. Σήμερα έχουμε τη χαρά και την τιμή να έχουμε ένα διαφορετικό καλεσμένο, ο οποίο είναι συγγραφέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ασχολείται καθόλου με την πολιτική. Εγώ προσωπικά καθόλου εναντίον. Έχει γράψει ο ίδιο μια τριλογία, εκεί που είναι ο κεντρικό ήρωα, ο μηχανή Κρόκο, και θα ήθελα να ξέρω πόσο είναι ο μηχανή Κρόκο ή πόσο είναι ο καλεσμένο μα. Η τριολογία αποτελεί από τα δέλεια κουβέντα, μεσακτή και το deepfake, το οποίο είχα τη χαρά να διαβάσω πρόσφατα στα άγρια, γιατί τα βιβλία του έχουμε μεταφραστή σε πολλέ γλώσσε. Είναι αυτογράφο στην λιγών, στην ελεύθερο πία και στην λάφο. Μαζί και εργάζεται στη Βρυξέλε. Φαντάζομαι με το που έδειξε το βιβλίο καταλάβω ότι πρόκειται για τον Μάκι Μαλεφάκα. Καλώ ήρθατε. Καλώ να βρει.

SPEAKER_02 1:44

Αλλά συγγνώμη.

SPEAKER_05 1:45

Αλαφέκα.

SPEAKER_04 1:50

Δεν είμαστε και γάλι να το κάνουμε λάθο. Έτσι. άλλοι βέλοι, οι άλλοι οποίοι κάπω δικαιολογείται.

SPEAKER_07 1:58

Κοίταξε, έτσι εντάξει συμβαίνουν αυτά, οι γάλι το διαλύουν, το σκίζουν το όνομά αυτό.

SPEAKER_05 2:06

Απαράδεικτο, γιατί και μένα το δικό μου το κάνω πολλέ φορέ λάθο, οπότε θα έπρεπε να έχω παραπάνω προσοχή.

SPEAKER_07 2:14

Έγραφα στην ελευθεροτυπία, η ελευθεροτοπία δεν υπάρχει πια φυσικά από το 2013, αλλά έγραφα ή μου για 10 χρόνια στο ένθετο κόμμα και επιστημονική φαντασία τη ελευθεροτοπία. Μέχρι που έκλησε και που έκλησε φυσικά, εντάξει λόγω τη κρίση έτσι ελευθεροτοπία.

SPEAKER_03 2:32

Με σκοπό να ξαναίσει από τι, έχουμε καταλάβει. Απλά το καθελώνει.

SPEAKER_07 2:37

Ναι. Εκείνη η ελευθεροτυπία τη μεταπολίτευση και λοιπά τελείω, είναι αυτό ο κύκλο. Θα ανοίξει κάτι που θα έχει το σήμα τη ελευθερία και λίγο το στείλτη, αλλά εντάξει.

SPEAKER_05 2:49

Εγώ διάβαζα ελευθεροτοπία τότε, θυμάμαι, δηλαδή να διαβάζω. Μάκι μα επιτρέπετε να μιλάμε στον ελληνικό. Ήδη νομίζω ξεκινήσαμε. Τελεία. Όπω κάθε επεισόδιο μα ξεκινάμε λίγο με την ιστορία του ή τη καλεσμένη. Θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα στοιχεία για σένα. Ποια είναι η πορεία σου, ποια είναι τα βασικότερα στοιχεία τα οποία σε διαμόρφωσαν στη ζωή σου, είτε κοινωνικά, είτε προσωπικά, δηλαδή σε τι οικογένεια μεγάλοσε. Και πώ ήταν αυτή η πορεία σου μέχρι τι μπροσέλλη.

SPEAKER_07 3:25

Κανονικά, γεννήθηκα στην Αθήνα, το 77 στο κέντρο, είναι βασικό αυτό. Δηλαδή, είμαι ένα παιδί του κέντρου α πούμε. Και βάλει με κέντρο που στο κέντρο. Ποια είναι η αρχή του. Ενά πολύ εξάρτια. Το 77, ναι. Και ήταν μια οικογένεια η οποία είχε προηγούμενο, η δική μου ήταν στο παρήσι. Στη διάρκεια τη χούνα. Και είχαμε μόλι επιστρέψει τότε. Οπότε ήμουνα ήδη συμβολικά με το ένα απόδη πίσω. Δηλαδή το παρήσι, η γαλή και συγκεκριμένα το παρέσει, πήρανε στο σπίτι. Με ένα έντονο τρόπο. Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια γαλλικών στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Ο αδελφό μου είχε ήδη γεννηθεί στο παρήσι, που ήταν γαλάκι, δηλαδή ήταν ένα γαλλική ποιοτητα το οποίο δεν έχω. Και έτσι πήγαμε και στο γαλλικό σχολείο στην Αθήνα, στην λογαλική σχολή που λέμε. Οπότε ναι, υπήρχε αυτή η διπλή κατάσταση υπήρχε.

SPEAKER_05 4:37

Η γονεί ήταν αυτό το εξώριε στη Χούντα έπρεπε να φύγουν.

SPEAKER_07 4:42

Σε εξωρία δεν το λέει. Εξωρία λέμε για αυτού που ήταν νησιά. Αυτή ήταν το πίσω ότι ήταν πολιτική πρόσφυγε.

SPEAKER_05 4:50

Άρα ήταν αυτό ο λόγο που ήταν στη Γαλλία.

SPEAKER_03 4:55

Ήταν και αυτό. Ήταν και αυτό. Ήταν αρκετά ενεργή στο κουμουνιστικό ρεύμα πριν την. Ήταν στατευμένο. Ήταν στατευμένο.

SPEAKER_05 5:11

Ωραία. Και μετά από αυτό ένα παιδί του τη Αθήνα. Πώ μπαίνει η συγγραφέ τη ζωή σου. Είναι η μόνη ιδιότητά σου ή άλλε ιδιότητε.

SPEAKER_01 5:28

Η συγγραφή μπαίνει από πολύ νωρίτε ω αναγνώστη με μένα.

SPEAKER_07 5:32

Δηλαδή θυμάμαι να διαβάζω πράγματα και πολύ συνδυητά, επειδή κάτι με συγκεντρική κάτι μου αρέσει. Να λέω πώ έγινε αυτό.

SPEAKER_01 5:45

Ω παιδί τώρα, γιατί μου συνέβη αυτό.

SPEAKER_07 5:51

Με την πρόταση που διάβαζα, πώ λειτουργεί, α πούμε. Και με εντυπωσία η φιούρα αυτή που δεν υπήρχε, που είναι αυτό που τα γραψε. Δηλαδή το θυμάμαι αυτό σαν μια σκέψη ότι κοίταξε τώρα κάποιο εξυγράσει και έχει γράψει όλο αυτό το πράγμα που διαβάζω εγώ και το σκέφτηκε με ένα τρόπο συγκεκριμένο. Έβαλε τι λέξει με συγκεκριμένη σειρά, οι οποίε λειτουργούν έτσι, και αν ήταν με διαφορετική σειρά, θα είχαν λειτουργήσει διαφορετικά ή δεν θα είχαν λειτουργήσει καθόλου. Και αυτό τον έβλεπε, δηλαδή. Τον ένιωθα τον αφηγητή και συγγραφέα κάθε φορά. Και νομίζω πω έτσι κάποιο ξεκινάει, δηλαδή από πολύ νωρί. Και σε αναγνώσματα, αυτό που λέγαμε με παιδί μου, περιπέτεια. Πυρατικέ ιστορίε των ισχροησαυών. Γι' αυτό ίσω και αυτά που γράφω τη τριλογία του κρόκου έχουν στο στοιχείο τη περιπέτεια μέσα και θα με ενοχλούσε και καθόλου να το θεωρούσαμε και περιπέτεια, παρόλο που όπω ξέρει, αυτή η κατηγορία είναι αρκετά προκλητική για τη μεγάλη υψηλή. Εγώ δεν έχω κανένα.

SPEAKER_03 6:58

Τι θα ήταν thriller, πολιτικό, τι θα ήταν.

SPEAKER_07 7:02

Θα μπορούσε να είναι crime, noar, νιο. Συνήθω λέμε ότι αυτό είναι νιο και ότι έχει στοιχεία. Αυτέ οι κατηγορίε του άλλου για μένα δεν έχουν μεγάλο νόημα. Είναι μυστορήματα. Και ο καθένα μπορεί να τα κατατάξει εκεί που του μίλησε.

SPEAKER_05 7:22

Ναι, σε εμένα α πούμε, έχει δίκαιο αυτό, γιατί σε μένα μιλήσε στο δικό μυαλό είναι πολιτική μυστοπλασία. Γιατί όταν διάβαζα το τελευταίο βιβλίο του Deep Fake, κάνει σοβαρά στοιχεία α πούμε συνταγή με την ακροδεξιά, τι συνέβαινε στην Αθήνα και πόσο ο Μιγάρι Κρόκοτο τελικά μπήκε σε αυτό το χώρο γιατί μπήκε, τι θέλει να κερδίσει και να προσπαθήσει να καταλάβει. Οπότε στο δικό μυαλό είναι πολιτική μειοπλασία. Οπότε καταλαβαίνει ότι ο καθένα θα μπορούσε να το αποθετήσει κάποια διαφορετικά.

SPEAKER_03 7:56

Εγώ από τον τίτλο, θα νομίζω ότι ήταν cyberpunk. Δηλαδή κάτι το οποίο κιόλα έχει γίνει αυξηωμένο πούλα στην Αμερική, ιδιαίτερα στου και ο κουλίου Σουλικοντάλη μια κατηγορία βιβλίων οι οποίε από το καταλαβαίνω το βιβλίο είναι στην Ελλάδα του σήμερα. Αλλά μόνο και μόνο ο τίτλο θυμίζει κάτι για την Ελλάδα του μέλλοντο ή μάλλον για τον κόσμο του μέλλον.

SPEAKER_07 8:25

Το Cyberpunk με απασχολεί πάρα πολύ. Έχω πολύ σοβαρά αναγνώματα. Α πούμε, τώρα μπορεί να διανύσουμε το δεύτερο ήμύχρονο του Cyberbank. Δηλαδή να έχει επανέλθει. Αλλά το αρχικό Cyberpunk στι αρχέ τη δεκαετία του 1980. Θεωρείται ότι το εισαγάγει ο Γκίψον, ο Βίλιαμ Γιμπσών με τον ευρωμάτι του 82. Και έχει να κάνει με τη τεχνολογία με αυτό που βλέπει, α πούμε, περιγράφει ένα χώρο. Περιγράφει το κυβερνοχώρο. Το οποίο δεν υπήρχε ω έννοαιγια. Έτσι το βρήκε λογοτέχνη αυτό το πράγμα. Είναι σημαντικό. Αυτό ήταν στο Vανκούρ τότε, παρότι είναι αμερικάν. Είχε μεταναστευσει στο Vανκούρ διότι ήθελε να αποφύγει την υποχρετική στρευση για το Βιενά μου κάτι τέτοιο. Και περπατούσε τελο πάνω στου δρόμου. Και είδα ένα πλημπάδικο αυτό που λέμε. Παίζουν arcade games. Τα παλιά, τα πρώτα. Το χοντρό πίξελ και το κοντραπλακέ. Και είδε του 15ρηδε μέσα που παίζανε τα πολύ απλοικά πρώτα arcade. Και του κοίταζε από τη βιτρίνα και έβλεπε πόσο γρήγορα η κινητική του ενέργεια και η ψυχοσωματική του παρουσία ήταν τέτοια. Που ήταν σαν να μην είναι εκεί, σαν να είναι κάπου αλλού. Ήταν δωσμένοι τόσο οι αυτοματισμοί του και γύρισε σπίτι του και λέει Ωραία, αυτή δεν ήταν εκεί. Αλλά ήταν εκεί. Αλλά πού ήταν, ποιο είναι αυτό ο χώρο, ο φυσικό χώρο στον οποίο ήταν αυτά τα παιδιά που παίζανε. Και έγραψε τρει λέξει πιθανέ και μία από αυτέ είναι το. Το cyberspace. Και αυτό συνέβει λίγο πριν γράψει το ευρωμάτι. Έτσι.

SPEAKER_03 10:19

Τότε θα είναι η έμπνευσή του.

SPEAKER_05 10:21

Ναι. Τα βίντεο. Είναι πολύ ξεκάθοδο και όταν κάποιο διαβάζει το βιβλίο γιατί λέγεται deep fake. Υπάρχει μια πλοία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Γιατί τελικά είναι λέγεται deep fake, αλλά δεν θα κάνω spoil. Ο αφήσω του ακρότε να το διαβάσω μόνο του.

SPEAKER_07 10:42

Να βλέπετε. Ναι, έχει επανέλθει λοιπόν. Το θέμα τη τεχνολογία φυσικά. Δεν το αφήσαμε ποτέ, αλλά τώρα είναι επιτακτικό με την τεχνητική νομοσύνη και όλα αυτά. Το βιβλίο αυτό ξεκίνησε να το γράφω πριν το άνοιγμα των γλωσσικών μοντέλων για το κοινό. Έτσι το ξεκίνησα το 22, οπότε νομίζω δεν μπορεί να είναι τόσο προσβάσιμο αυτό για τον οποιοδήποτε. Και αφορούσε την προσωπείωση. Το deep fake, δηλαδή τη βαθιά προσωμίωση με την εικόνα θα ψέφτηκα βίντεο που βλέπει, α πούμε, τον ομπάμα τότε να λέει κάτι που δεν είπε ή ξέρω εγώ τι άλλο. Εσύ βέβαια το έχει πάει και ένα επίπεδο πιο μέσα. Όχι μόνο στο ότι φαίνεται. Ναι. Γιατί σκέφτηκα, α πάμε λίγο ότι μπορεί να παίζει κάτι άλλο, επειδή μου και σε αυτή είναι η κεντρική ιδέα του Black Mirror. Σου λέει ότι είμαστε σε μια ιστορική φάση που μπορεί αυτό να συμβαίνει. Αν και αν δεν σημαίνει τώρα, μπορεί να συμβεί του χρόνου τέτοια μέρα. Δηλαδή ότι είμαστε κοντά σε όλα αυτά. Άρα είμαστε κοντά σε κινητό κάπου που μπορεί και να ισχύουν, ξέρω εγώ, στο Άντελε ή στο κακίνο. Και ναι. Σου παρουσιάζει την υπόθεση του βιβλίου ότι κάποιο μπορεί να γυρίσει ένα βίντεο στο οποίο να παίζει εσύ μέσα και στο οποίο όχι δεν έχει συμβεί ποτέ αυτό που βλέπει, αλλά συμβαίνει μόνο στο κεφάλι σου. Δηλαδή είναι μια φαντασήωση την οποία δεν έχει πει σε κανένα. Αυτό μπορεί να γίνει τία επί του προκειμένου πονογραφικού περιχομένου έτσι.

SPEAKER_05 12:25

Άρα ήξερα να λένε όμω ότι οι σκέψει μα είναι αλγοριθμικέ, ότι είναι pattern. Άρα μπορεί όντω ένα εξελιγμένο μοντέλο τεχνητή νομοσύνη να μπορεί να βρει το πατέρν τη βαθύτερη σου σκέψη και να δημιουργήσει η εικόνα.

SPEAKER_07 12:38

Ή να το προβλέψει. Το προβλέψει. Ξέρει το Τέσλα σου λέει ότι αποκοιμιά το βλέπω από το από το πόσο συχνά λίγο κλείνει τα μάτια σου, αν έχει γλαρώσει. Οπότε πήγαινα παρκάρει τώρα γιατί θετούρημα νερό και λίγο να ξαναμπάσει. Γιατί πλέον οδηγεί λίγο επικίνδυνα. Πηγαίνει προτάσει. Και στο λέει αυτό.

SPEAKER_05 13:02

Αυτό έχει ένα φυσικό παρνώ όμω. Δηλαδή. Βλέπει τα μάτια, βλέπει τι κινήσει του δέρμανού. Όταν οδηγά.

SPEAKER_07 13:09

Αλλά εδώ που είμαστε που κάθε σε 6 ώρε ⁇ τη μέρα δεν οδηγάζει μόνο. Έχει διάφορα πράγματα. Και έχει διάφορε αντιδράσει. Και αν υποθέσουμε ότι αυτό σε βλέπει και σε μελετάει, με στατιστικά μοντέλα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι μετά από λίγο μπορεί να προβλέψει και τι φαντασώσει σου.

SPEAKER_05 13:29

Γιατί όχι. Εγώ το πιστεύω ότι προ εκεί μάλλον τύνη.

SPEAKER_07 13:36

Οπότε οι ελάτεσμα. Είμαστε γενικότερο μηχανήμα. Δεν ξέρω να του λέτε ευχαριστώ το τέλο, πριν αυτά αξιμεινονται. 100%. Αυτά σημειώνονται. Ναι, στο να είστε καλά.

SPEAKER_04 13:52

Τι θέλει και αυτό.

SPEAKER_03 13:53

Οπότε αν αναφέρει στο Τέσλα, φαντάζουμε είτε το χρησιμοποιείται είτε το έχει ήσαι λάτρη τη τεχνολογία.

SPEAKER_01 14:00

Όχι.

SPEAKER_03 14:01

Όχι.

SPEAKER_07 14:02

Είμαι λάτει τη πραγματικότητα. Αυτό ναι. Δεν είσαι καταντάκια, δηλαδή. Είναι μια ανθρώπινη κατάσταση αυτό. Δηλαδή δεν είναι λάκτη τεχνολογία που χρησιμοποιούσε μια γραφτομηχανή τη δεκαετία του 1960, μια σύγχρονη λέτερα 22 που είχα ευγεί τότε από πολύ περφόματη και τέτοια. Απλά το κάνει γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα τη. Αυτό πρέπει να κάνει. Μπήκε στο ίντερνετ το 91 ή λίγο πιο πριν το λατρευτικό και φτιάχνω καφέ με μια αθμού που αυτό τεχνολογία είναι. Αλλά είναι τεχνολογία τη βιομηχανική επανάσταση. Στιμπάκι. Δηλαδή ξέρει στην πάνω. Είναι η θεμονική φαντασία τη 19ου αιώνα για το λέμε Στιμάκον.

SPEAKER_03 14:58

Ναι, ναι. Αυτό που έχει προκύψει τώρα δεν ξέρω αν το έχει παρακολουθήσει και είναι κάτι το οποίο γραφτείκαν και άρθρα από αυτό. Είναι το ότι το Cyberpunk το ρεύμα τη δεκαετία του 80-90 προκάλεσε, μάλλον ενέπνευσε όλου του φάουν τη εποχή εκείνη σε σημείο που έγιναν πραγματικά θα το έλεγαμε μοντέρνε όρου προωμένοι με το setup, με όλο τον κόσμο των οποίων είχαν φαντασιακά δημιουργήσει και θέλουν να το κάνουν πραγματικότητα.

SPEAKER_07 15:37

Και οπότε πολλά τα οποία έχει το γίκιο, το GIK και μάλιστα έχει μια μονή με την πρόημηική του ηλικία ο GIK. Δηλαδή θέλει να επιστρέφει εκεί, συλέγει πράγματα που είχαν σχέσει ξέρει στατιοτάκια ή οτιδήποτε θέλει να το ανακατασκευάσει. Και με αυτή την έννοια όταν έχει και δισεκατομμύρια δεν περιορίζεται στα σατιτάκια. Λε, και αν αυτό που είχα διαβάσει τότε το 85 αν προσπαθήσω να το κάνω. Αν δει μάλιστα ο τύπο που έκανε το παλατίρ. Συχνά αναφερόμαστε σε αυτόν, το ονόμασε μέσα από τον ντόκι. Το οποίο είναι πέθτατογ. Δηλαδή, εντάξει, το ίσω να διάβαζ τώρα για sword και sorcer και. Οκ. Ναι, αυτό. Είναι γικ, λοιπόν. Είμαστε εγκλημανιότητα μιαλώ πλου των γικ.

SPEAKER_03 16:33

Είμαστε ένα κόσμο που η λογοτεχνία ορίζει την πραγματικότητα και πραγματικότητα ορίζει τεχνολογία. Υπάρχει μια άλλη επίδραση, δηλαδή. Όχι μόνο τι ονομασία, αλλά και στο πώ φανταξινονται τον κόσμο. Αυτοκληρώμενη προφητή, δηλαδή όπου πολύ λέμε.

SPEAKER_07 16:50

Δεν ατόμε, αν θα εκπληρωθεί ξέρει οι προφητίε. Είναι πολύ περιορισμένε οι ιστορίε και άρα και οι προφητει που μπορούμε να πούμε. Μη νομίζουμε ότι το κεφάλι μα έχει άπειρε δυνατότητε. Λέμε συνέχεια εξή τη ιστορία, από την Ελληνάξη και ακόμη πιο πριν το έπο στην κυβερνημένο μέχρι τώρα. Οι ιστορίε που έχουμε πει είναι πενταξι μοντέλα με παραλλαγέ. Αυτή είναι και η βασική θεωρία του Κάμπελ. Και στην ουσία του Ινγκ με τα αρχέτυπα κλπ. Εκεί βασίζεται και ο Κάμπελ. Ποια ιστορία λέει μετά. Το πούμε. Ποια ιστορία μα. Σου λέει έχουμε στάδια σε κάθε αφήμα. Και άμα δεν υπάρχουν άλλα στάδιο, τότε δεν μπορεί να γίνει κατανοητό. Σου λέει άλλο, δεν τα καλύπτει η ιστορία. Γιατί δεν τα κάνει, γιατί δεν έκανε αυτά που πάντα κάνουμε, επειδή όταν λέμε κάτι. Αλλά αυτό που ενδιαφέρε τώρα, και βέβαια ξεφεύγουμε από το deepfake. Αλλά έχει ενδιαφέρον. Δηλαδή και αυτό είναι ότι μπαίνουμε ενδεχομένω σε ένα hardcore μεσαίωνα με όλα αυτά. Hardcore με την έννοια του ιστορικού μεσέου να του χίλια. Γιατί η δυνατότητά μα να γράφουμε και να λέμε πράγματα πλέον επηρεάζεται πάρα πολύ από αυτά που έχουμε ήδη γράψει προηγούμενα. Τα μοντέλα αυτά κάνουν μια αναπαραγωγή. Σαρώνουν α πούμε δεδομένα και σου λένε έτσι πρέπει να το πει αυτό και σου λένε κάτι που έχει ήδη υποθεί. Και ω περιεχόμενο και ω φόρμα. Λοιπόν, αν είμαστε στην επανάληψη τη επανάληψη τη επανάληψη. Αυτό ονομάζεται λιτανία με θρησκευτικού ζώου. Και ο μεσαίωμα είναι ακριβώ αυτή η εποχή που δεν έχουμε καινούρια ντοκουμένα, καινούρια γραπτά. Απλά επαναλαμβάνουμε για χίλια χρόνια τα ήδη υπάρχοντα, δηλαδή τα θρησκευτικά κείμενα. Και τώρα μπορεί να μπαίνουμε αυτή τη στιγμή που μιλάμε σε μια νέα μεσονική θρησκευτικότητα, σε μια λητανία, α πούμε, η οποία για όσο κρατήσει αυτό μέχρι να πέσουν η δωρυφόρη και να στήσει το κύκλωμα. Το οποίο μπορεί να κρατήσει πολύ έτσι. Θα κάνουμε αυτή τη λιτανία. Θα λέμε, το πιστεύω και άλλα πέντε κείμενα, νομίζοντα τη λέμε άλλα. Αλλά θα λέμε αυτά.

SPEAKER_03 19:15

Θα μπορεί να υπάρχει μια τέτοια δραστική αλλαγή ήδη στην δημιουργικότητα του κόσμου. Το έχει παρατηρήσει αυτό από τα βιβλία, τα οποία βγαίνουν από τι ταινίε, από ακόμα και τα άρθρα τα οποία μπορούν να βγαίνουν το τελευταίο καιρό ότι. Εντάξει, μην νομίζει ότι έχω κάνει κάποια μελέτη τώρα για να βγάλω συμπεράσματα.

SPEAKER_04 19:33

Αλλά εντάξει.

SPEAKER_07 19:37

Αλλά το βλέπω στην καθημερινή χρήση. Του περιεχομένου, άσει τη φόρμα στη φόρμα είναι σαφέ. Δηλαδή, μάλιστα το κάθε εκλογικό μοντέλο έχει και τα δικά του γίμει. Τι δικέ του τα δικά του μοτίβα και τα βλέπει, δηλαδή. Αυτό το κλασικό που κάνει το τσάτ, α πούμε, που σου λέει αυτό δεν είναι αυτό. Αυτό δεν είναι συζήτηση, αυτό είναι αποκάλυψε. Αυτό δεν είναι τέτοιο, είναι τέτοιο. Και με το καθένα έχει τα δικά του τρόπου. Α πούμε, το Τσένκι ένα άλλο κλπ. Αυτά τα βλέπουμε διαγυμικό αθαλού. Το οποίο σημαίνει αναγκαστικά ότι υπάρχουν διάφορα άλλα που δεν τα βλέπουμε. Έτσι πάει.

SPEAKER_05 20:17

Πολύ ενδιαφέρον.

SPEAKER_07 20:19

Πάντωπλα, αλλά δεν είναι.

SPEAKER_05 20:23

Από εκεί πρέπει να ξεκινήσει μια συζήτηση. Συνήθω ξυπνάει από depressive is μετά γίνονται να βρίσκουν για το πράγμα. Καταφέρει την τέχνη και ίσω η γραφή τέχνη να αποτυπώσει την πραγματικότητα ή να δει στο μέλλον και να ορματιστεί. Αυτό δυνατόν να το κάνουν, α πούμε, οι εκφραστέ των πολιτών που είναι κυρίω οι πολιτικοί μα λείπουν συγγραφή στην πολιτική για να μπορούν να ορωματιστούν.

SPEAKER_07 20:55

Ο VAM είναι συγγραφέα. Η απάντηση του ρεοσμά σου είναι ο JD α πούμε.

SPEAKER_03 21:01

Επειδή το βιβλίο του έγινε γνωστό μια μορφή storytelling, δηλαδή αυτό είναι που τον κάνει συγγραφέα. Ότι μα πούλησε ένα όνειρο κάτι το οποίο έχει ράψει βιβλίο το πιο λογοτεχνικό.

SPEAKER_02 21:16

Ναι.

SPEAKER_01 21:17

Το. Πώ το λένε, το χιλιο. Αυτό είναι αυτόβιογραφικό. Ναι, αλλά είναι λογοτεχνία. Είναι λογοτεχνικό βιβλίο.

SPEAKER_07 21:31

Μπορεί να το πει και το φίξον στι κατηγορίε.

SPEAKER_05 21:35

Άρα λε όχι, δηλαδή. Δεν είναι και ένα κοινό.

SPEAKER_07 21:39

Γιατί ο πράγματα η πολιτική γίνεται με μια γλώσσα η οποία είναι η δυνακτέ γλώσσα. Είναι μια γλώσσα που δεν υπάρχει. Και τη οποία πρέπει να ετοιμάσει. Είναι απαγάλλεία αυτό που λέμε, α πούμε. Είναι αυτό που είναι η εθνική γλώσσα που διδάσκουν. Δεν έχει καμία σχέση λογοτεχνία με αυτό. Το καταλαβαίνει αμέσω, η λογοτεχνία έχει να κάνει με τη γλώσσα του καθενό. Την γλώσσα που έφτιαξα εσύ που είναι η δική σου γλώσσα με τα δικά σου λάθο, με τι δικέ σου εμπονέ, επαναλύψει και την οποία την έφτιαξε εσύ και οι τρει φίλη σου όταν ήσου να στην υλική που φτιάχνουμε γλώσσα. Είναι συγκεκριμένη ηλικία που αρχίζει και φτιάχνετε στη δική σου γλώσσα. Και αυτό όταν ανακαλύψει, όταν επιστρέψει εκεί και την εξερευνήσει, μπορεί να πει ότι τώρα θα ασχοληθούμε τη λογοτεχνία, δηλαδή με τον δικό μου τρόπο να λέω τα πράγματα. Η πολιτική είναι το ακριβώ αντίστροφο, ότι θα ασχοληθώ με τη μέση γλώσσα των ανθρώπων για να με καταλάβουν. Βέβαια μέσα στην πολιτική. Συμβαίνει αυτό όμω. Είναι αυτό το οποίο είναι ξύλινη γλώσσα εργαζότητα. Σύλληνη γλώσσα.

SPEAKER_05 22:50

Δεν συγκαταλαβαίνει και κανεί.

SPEAKER_07 22:51

Και οδυτικό εκπρόσωπο, πρόσωπο αυτό το πράγμα. Οι πολιτικοί που καταφέρουν να του πάνε λίγο και ο Τράμπι ένα από αυτού και να υποστηρίζουν. Δεν μιλάει τη γλώσσα του κόσμου. Τον μέσο α πούμε, Φολκ. Έχλη επιτυχία, αλλά δεν μπορεί να κρατήσει πολύ. Τώρα έχει ελληνικοποιηθεί αυτό που κάνει, διότι κανεί τον προσέχει. Δεν μπορεί ο πολιτικό να είναι ο φιλαράκο σου. Δεν δουλεύει το σύστημα. Μπορεί να είναι μία στο τόσο και να το θεωρεί αυτό, ο δεν είναι σαν του άλλου. Αλλά άμα γίνει στάνταρ ή να μια γελιοποίηση. Δεν δουλεύει τώρα πια. Δηλαδή, ο Τράμπ τώρα μιλάει και δεν ακούμε τι λέει. Έχουμε καταλάβει ότι αυτό που λέει μάλλον δεν ισχύει. Πόσο πλέον αυτό.

SPEAKER_05 23:41

Αυτό θα σε κάνω challenge εδώ, γιατί α πούμε, κατά τη στοιχεία εδώ έχουμε τον φαρά στο Ηνωμένο Βασίλιστο, ο οποίο είναι 30 χρόνια και παραπάνω στην πρώτη γραμμή πολιτική κοινή τη Βρετανία. Προκάλεσε τον Πρέξει, υποβοήθησε τέλο πάντων των Μπρεξη. Αυτή τη στιγμή είναι πρώτο στα πόλη για ανακαιρινή στι εκλογέ. Που σημαίνει παρότι είναι μια καρικατούρα. Παρόλα αυτά, έχει μια διάρκεια αυτή τη καρικατούρα. Ναι. Δηλαδή, άρα πώ εξηγείται αυτή η διάρκεια ενό ανθρώπου.

SPEAKER_07 24:13

Μα ο λόγο χαρά. Δεν είναι διαφορετικό ο λόγο του, είναι ο λόγο των Τόρη. Ο τρόπο ομιλία. Ο κάτι ο ίδιο είναι από τόρη έρχεται, θα τσερικό άτομο. Δηλαδή η μήτρα, η πολιτική είναι το κονσέρτισ και ο ευρωσκεκριμό. Αυτό είναι μέρο του βρετανικού συστήματο. Δεν έχει τα τοπουθενά. Βιενήθηκε μέσα από το δικομματισμό, από την επίσημη από του Times, του Λονδίνου και από το Telegraph και όλα αυτά. Αλλά δεν είναι πολύ παλιά η γενελογία αυτή και πολύ κλασική. Απλά αυτό συνέχισε να το λέει και μετά την ενσωμάτωση. Δεν το άλλαξε. Έχει και ένα το βρετανικό βίτινε, α πούμε, και από και βρίζει του ξένου και εξητάει τα πλήθεια, αλλά δεν είναι το κόμπο αυτό. Είναι παμπάλλον κόμπο. Θα σου έλεγα ότι είναι και πριν την Θάτσερ. Οι τόρει πριν τη Θάτσερ, είχαν ενσωματωμένο τον ακροδεξιόλογο και επιθάρ.

SPEAKER_05 25:15

Μετά έγιναν πιο κεντρό. Μετά τη Θάτσερενε πιο κεντροή και μέχρι το κάμερων.

SPEAKER_07 25:23

Αυτοπονίζουν αυτοί οι άλλοι ότι εσεί λόγω του Μπλέ προποιηθεί, υπήρχε ένα πλε-consensus. Και επιλογή μέσα. Το προστιότον διάφοροι δεξή του στόρου. Και ότι ο κάμερων μάλιστα είναι η υπεμπλοσία αυτού του πράγματα. Είναι σαν να είχαμε έναν δεξιόπλα και ο μπλέκ ήταν ένα δεξιό λέμε. Οπότε φτιάξαμε ένα πράγμα, α πούμε, ομογενέ και εμεί θα σα βγάλουμε από αυτό. Θα το ξεχαρπαλώσουμε γιατί φτάνει, α πούμε, φτάνει τον πλεηconsus. Και με ένα τρόπο το καταφέρα. Αλλά νομίζω το καταφέραμε με την ομιλία του των παλιών τόρη και όχι κάποια εξωσιστημική.

SPEAKER_01 26:06

Δεν άλλαξε κάτι.

SPEAKER_03 26:10

Κοίτα, πολλέ φορέ όμω εισάγουν οι πολιτικοί όρου στο δημόσιο διάλογο και μετά του ταυτίζει με αυτό τον όρο. Έτσι, στην Ελλάδα είχαμε τον όρο εξχρονισμό από τα τέλη τη δεκαετία του 1990. Αντίστοιχα που αναφέραμε των κάμερων, έγινε γνωστό για το λεγόμενο modernization project το οποίο είχε κατανόν, το οποίο βέβαια ήταν αναφορά του κόμματο όχι τη χώρα.

SPEAKER_07 26:38

Ναι, να σκέψω ότι αυτό είναι προϊόν spinning, έτσι, δηλαδή για να πιάσει ότι θα ταυτιστώ εγώ με μια λέξη με μια έννοια. Εξυγνισμό για το σημεί προγενέστερα αλλαγή για το Πασό 80, αυτά που είπε τώρα, η λέξη Reform που την πήρε άλλο τώρα και την έχει κάνει λιβανιστήρη ή Unite the Kingdom τώρα, ο Ρόμπισν έτσι. Αυτό θέλει. Για να πιάσει, θέλει να έχει και ένα στρατό 50 δημοσιογράφων που να επιπλάει το μυαλό του κόσμου και δεν είναι ότι το έκανε από κάποιο φοβερό ταλέντο και το μάγκα. Θέλει στρατό από πολύ καλού ανθρώπου που ασχολούνται με τον κολυντό πολύ καλου ανθρώπου και καλού ανθρώπου, αλλά κάνουν για να πιάσει για να ταυστεί εσύ. Ο επυγχρονισμό, σαν όρο στην Ελλάδα. Δεν θα έχει μπει στα μυαλά των ανθρώπων. Δεν μπήκε στα μυαλά των ανθρώπων λόγω κάποιου φοβερούπου επικοινωνιακού τα λέντου του σημείου. Το αντίθετο τελόγιο. Μπήκε επειδή υπήρχε από πίσω το σκυρώτη μαλλπάκει και άλλοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί και οι οποίοι παίρνει αστροπιεί. Το απλό. Δεν θέματα λέντου και εθεβρατικότητα κλπ. Αυτά είναι η λογοτεχνία. Με χωρί έχω κάτι μήνυμα και απού και να κλείσουμε αυτό. Δεν πειράζει.

SPEAKER_05 28:09

Σε ένα ποιο είναι ο λόγο που γράφει. Δηλαδή. Και για να δώσω λίγο κόντε. Εγώ όταν έγραψω το πρώτο μου βιβλίο, ήθελα να πω κάποια πράγματα και να επέμβαση στο δημόσιο διάλογο και να ξεκινήσει μια συζήτηση. Παρ' όλα αυτά είναι το πώ ότι γίνεται ένα μικρό eco chambering. Δηλαδή τι θέλω να πω, ότι κατά πάσα πιθανότητα, αυτό το είδο βιβλίο θα το πάρουν συγκεκριμένοι άνθρωποι οι οποίοι ήδη είναι ενημερωμένοι για όλα αυτά τα θέματα, ήδη έχουν μια οπτική σε αυτά τα θέματα. Και δημιουργείται α πούμε ένα μικρό κύκλο των ίδιων ιδιών. Δεν είναι ότι επενβαίνει πρακτικά στην συζήτηση. Εσάν πει ένα λόγο που ράφι.

SPEAKER_07 28:51

Είναι ακόμη πιο ερμηντικό και κλειστό. Είναι για να με διαβάζουν πέντε συγκεκριμένοι άνθρωποι. Που είναι αυτοί με του οποίου είχαμε εφεύρει τη γλώσσα μα αυτό που σου έλεγα πριν. Αυτή είναι η φίλη μου, ένα μικροσκοπικό έθνο τη εθνική γλώσσα, αλλά εξαιρετικά ιδιωματική, που είναι η δική μα γλώσσα και εφόσον αυτό που γράφω αν αρέσει σε αυτού, για μένα είναι ένα πολύ καλό πράγματα.

SPEAKER_05 29:23

Και εσύ κατά τη στοιχεία που έλεγε πριν γεννά πίσω σε εκείνη την ηλικία που είχαμε πλάσει αυτή τη γλώσσα, απευθύνουμε σε εκείνου του ανθρώπου να του ξαναβρώ μέσω αυτού του βιβλίου και τη επικοινωνία αυτή και να μοιραστούμε α πούμε κοινέ εικόνε. Εγώ δεν είναι. Αφού το καταλαβαίνω καλά.

SPEAKER_02 29:41

Να του πω τι έγινε. Ακουνα δει τι έγινε.

SPEAKER_07 29:47

Είναι μια οδηγήση μια περιπέτεια. Αυτό που θα κάνει με το φίλο αυτό μου συνέβη σήμερα το πρωί. Φήγα εκεί και έγινε αυτό. Αυτό αν μπορέσει να το πει στον δικό σου άνθρωπο και με τη δική σα γλώσσα.

SPEAKER_03 30:03

Έχει φτιάξει λογοτεχνία. Αφού του ανθρώπου που θα του τοποθετούσαμε θα ήταν στα εξάρια, θα ήταν κάποιο στην αφήνα, έτσι.

SPEAKER_07 30:10

Για να μπορώ να του δώσω έτσι, αλλά διαβάζοντα τα γραπτά μου μπορεί να το υποθέσει κανεί. Δεν είναι κάποιο μεγάλο μυστικό απλά εντάξει. Είναι α πούμε ότι οι άνθρωποι που μου μοιάζουν αρκετά όχι στι κατάλαβε.

SPEAKER_05 30:30

Πολυτεστικά κλπ. Εγώ βλέπω από αυτά που γράφει, ότι α πούμε για την Αθήνα περιγράφει μια Αθήνα με κάτι όμορφε εικόνε, του δρόμου, του ανθρώπου που περπατούν σε αυτού του δρόμου, οι οποίοι μπορεί να μετανάσει, μπορεί να είναι sex workers κτλ. Παρόλα αυτά, βλέπω όμω και μία εικόνα η οποία είναι φθίνωσα, ένα degradation τη πόλη. Παρουσιάζει μια Ελλάδα η οποία φθίνει και από πίσω πολιτικά φθίνει. Είναι αυτό όντω μια εικόνα που θέλει να περάσει ή το αφήνει ο κατώτα να δει τη θέση. Ξέρω ότι για ένα συγγραφέα δεν θα απαντήσει ποτέ, αλλά αν όντω την πέρα στο μυαλό.

SPEAKER_06 31:14

Όταν το έγραφε.

SPEAKER_07 31:20

Κατά πόσο συνειδητά. Είναι φοβερά ένα συνείδητο πράγμα, αλλά πρέπει να φαίνεται ότι δεν είναι αλλιώ. Όσον με αφορά.

SPEAKER_05 31:34

Εσύ όχι εγγραφέα.

SPEAKER_07 31:36

Πάγω αυτά που βλέπω γύρω μου. Είναι όντω ένα τέλο εποχή. Αν πει πάντα όμω όλα είναι ένα τέλο εποχή. Εντάξει, δεν μα θέλει κάτι καινούριο. Ο καθένα περιγράφει το δικό του τέλο εποχή και τα στοιχεία τη νέα εποχή με την ευέλία που μπορεί να το κάνει. Έχει εισέλθει η χώρα σε μια τελείω καινούρια φάση. Και πρέπει να δούμε τι. Μπορεί να περιγράψει ποια. Ο τουρισμό είναι το βασικό ζήτημα, αλλά ο τουρισμό ξέρει δεν είναι μόνο αυτό που έρχεται ο τουρίσταση και είναι η εικόνα του τουρίστα στο δρόμο με την τσάντα ή ότι θα πάει στου κλάδε ή στο μοναστηράκι. Δηλαδή αυτό είναι μια εικόνα. Η μετατροπή τη χώρα έχει να κάνει σχεδόν με την πολιτική ιδεολογία τη γύρω από το φαινόμενο του επισκέπτη, είμαστε μια πολιτικά τουριστική χώρα. Υπάρχει ιδεολογική κατεύθυνση προ τον τουρισμό όλη τη παραγωγική αλυσίδα, όλου του συστήματο των περιουσών των ανθρώπων, το οποίο σημαίνει ότι επηρεάζει τι οικογενειακέ δομέ τη γλώσσα, την κουλτούρα, τον ψυχισμό και την αισθητική. Αλλά μα δει τώρα στην Αθήνα είπα στο κέντρο για καφέ α πούμε σε άβατο. Θα δει στα τραπεζάκια έξω ανθρώπου οι οποίοι μένουν εδώ, αλλά οι οποίοι μεταμφιέζονται σε τουρίστε. Γιατί η αισθητική του πλέον είναι αυτοί για να πιουν καφέ κατά το σπίτι του θαφορά ένα χαβανέζικό, α πούμε. Ή μια ήξερο εγώ τι. Για να είναι.

SPEAKER_05 33:20

Κάτι πού είναι όμω η γραμμή αυτή, γιατί α πούμε θα σου πει κάποιο, ότι καταλαβαίνω, είναι πάρα πολύ για κάποιο αντιστητικό να μην μπορούν να δουν το λογαλη τη πραγματική κουλτούρα του τόπου ή τη γειτονιά ή τη περιοχή. Αλλά όλοι σε ένα μεγάλο μικρό βαθμό δεν είμαστε κι εμεί του σε άλλε χώρε και εμεί επιθυμούμε να βρούμε αντίστοιχα τέτοιε γειτονέ πιο αυθεντικέ.

SPEAKER_07 33:47

Άρα, που είναι η κοινή γραμμή, πώ το γνωρίζει αυτό. Το Αθέντικο είναι μια πανούκλα απιστεύτη, την οποία δεν μπορεί να την αποφυγίζει. Τι θέλει, όλοι θέλουν να πάνε σε ένα ωραίο μέρο, να κάνουμε ωραία πράγματα. Δεν το κάνουμε όλοι. Δηλαδή. Και μάλιστα το κάνει μετά πολύ καταναλώνει στην κάθε εμπειρία, ακόμη και πράγμα που γνωρίζει, που δεν τα ανακαλύψει. Δηλαδή, εγώ που θα πάω τώρα για καφέ, θα ανακαλύψω ξανά τη νιά μου. Δεν ξέρω απ' έξω. Αλλά θα το κάνω και σαν τουρίστε. Όχι σε ένα εξωτικό μέρο, στο μέρο που ξέρω, στον δικό μου μέρο. Και τελικά γίνεται η ζωή ήδη μια τουριστική εμπειρία. Δηλαδή απολύτω ανόδειμη και ελεγχόμενη έτσι.

SPEAKER_05 34:30

Πολύ ενδιαφέρον αυτό. Βλέπει διαφορέ α πούμε Αθήνα Βρυέ. Βλέπει ή υπάρχουν ανοιχτή.

SPEAKER_07 34:38

Ναι, καλά. Η ξέλε δεν είναι η Βρυέ είναι μια μικρή πόλη. Σχετικά αυτό που θα λέγαμε, επαρχιακή πόλη αντι συγκρίνει με τι μεγάλε πόλη τι Ευρώπη. Κατό Λονδίνο, εγώ το πάρει. Αλλά ακόμα και αν τη συγκρίνουμε την Αθήνα είναι μια μικρή πόλη. Είναι μόνο πληθυσμιακά μικρή που είναι ένα εκατομμύριο α πούμε. Είναι μια πόλη που πιστεύει ίδια ότι είναι μικρή και δεν είναι αποτελεί πρόβλημα γι' αυτό. Ότι δεν είμαστε επενδύμα στο κέντρο των πραγματών, παρόλο που βέβαια που είναι όλη η Ευρωπαϊκή εκεί πέρα και το Νάτο. Παρόλο αυτό, εντάξει, δεν συμβαίνει κάτι εδώ.

SPEAKER_03 35:17

Πώ έχουν διαχειριστεί το φαινόμενο τουρισμού εκεί πέρα, γιατί σίγουρα έχουν πάρα πολλού επισκέπτε. Έχουν κάποιο τουρισμό σε κάποια.

SPEAKER_07 35:24

Στο κέντρο, εκεί που είναι τα ωραία τα αξιοθέατα. Δεν έχει αλλάξει ο τουρισμό τον άνθρωπο, τον βρυξελιότη. Δεν υπάρχει αυτό. Πόλη, έχει και αυτό όμω τα κέντρα όλων των ευρωπαϊκών πόλεων, η ποστή, το gentrification, δηλαδή έχουν φύγει όλοι οι πληθυσμοί α πούμε που δεν μπορούσαν να αντέξουν την άνολο των ενικείων. Ταυτόχρονα όλα τα μαγαζιά, που ήταν κάτι φωτοτυπάκα, κάτι μικρέ επιχειρήσει. Αυτά όλα φεύγουν και γίνονται μπραντ. Και στην ουσία γίνεται ένα κέντρο οποιαδήποτε πόλη. Είναι και πολύ θλιβερό αυτό το φάγιο. Θα μπορούσε να είσαι στη Λύλη, δηλαδή υπάρχει το Starbucks στο ένα το άλλο.

SPEAKER_01 36:21

Και έχει μια εμπειρία α πούμε, καθυστική και.

SPEAKER_05 36:27

Αυτό είναι αρκετά αυτοί. Γιατί πραγματικά το βλέπω εγώ όταν ταξιδεύουμε τη δουλειά είναι τι μπαίνω σε ένα κτίριο στο Λονδίνο, τι μπαίνω σε ένα κτίριο. Και εκτό Ευρώπη, όχι μόνο στην Ευρώπη, είναι ακριβώ ονομιότυπο αρχιτεκτονική από το μειώτη από το τέκα που θα πρέπει να εισέλθει. Όλο είναι ακριβώ το ίδιο. Τώρα, σε σχέση, από τι παρεμβαίνει, σε σχέση με τον ρόλο ενό συγγραφέα, οφείλει να παίρνει θέση ξεκάθαρι. Οφείλει να θέλει κάποια όρια στην γραφή του. Πρέπει να είναι πιο ουδέτερο. Πώ είναι ο ρόλο ενό συγγραφέα, πώ τον βλέπει εσύ. Είναι πολλά ερώτηση.

SPEAKER_07 37:11

Είναι διαφορετικά ερωτήματα αυτά. Είναι διαφορετικά ερωτήματα. Παίστα μου ένα ξανά γιατί είναι χαδότη. Κατάλαβε του χαόδη θα είναι επαναλημία.

SPEAKER_05 37:21

Πε την πρώτη, οφείλει να παίρνει θέση ένα συγγραφέα με τα έργα του.

SPEAKER_07 37:26

Από τη στιγμή που γράφει οποιαδήποτε φράση παίρνει θέσει. Κατάλλαν με ρωτά αν το συμφωνημένο πολιτικά αν πρέπει να βλέπει τα πράγματα από συγκεκριμένη πολιτική γωνία θα σου έλεγα όταν θα ήταν καλό να μην το κάνει. Είναι συχνά επιβλαβέ αυτό.

SPEAKER_05 37:46

Και δεν πρέπει να δώσει δομή σε αυτή τη θέση. Ορίστε. Δεν θα πρέπει να δώσει μια δομή σε αυτή τη θέση. Και η δομή είναι μια ειδολογία. Μια εδολογία εκφράζεται από κάποιο κομματικό σημαντισμό. Όχι, όχι. Όχι.

SPEAKER_07 38:02

Αυτό ο κάθε άνθρωπο έχει μια κοσμοθερία πέρα από πολιτικά και τη ψηφίζη κλπ. Έχει ένα τρόπο αντίληψη των πραγματων. Έχει δώσει απαντήσει μέσω το κεφάλι του για πολύ βασικά ζητήματα. Πέρατη πολιτική. Αναπαραστάσει. Τι σημαίνει η έννοια σπίτι. Τι σημαίνει η έννοια άντρα γυναίκα, θεσμό γάμω, τι σημαίνει χρήμα. Πια είναι η σχέση μου με την εξουσία. Τι σημαίνει στηλό, οτιδήποτε, τι σημαίνει φαί. Αυτά είναι πέρα συχνά πέρα από την πολιτική. Και ο κάθε άνθρωπο έχει πλήρε σύστημα πραγματικότητα στο κεφάλι του. Αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπίσει πριν μπει σε οποιαδήποτε πολιτική σκέψη γιατί αυτό εκεί γεννηθεί η πολιτική στο σύστημα πραγματικότητα.

SPEAKER_01 38:52

Αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσει. Έχει αναφέρει τη λέξη στρατιωμένο μια διαφορεσία.

SPEAKER_03 38:59

Και σκέφτηκα για μια στιγμή ένα podcast το οποίο άκουσα πρόσφατα με τον Στάθι Καλύβα να μιλάει για ένα βιβλίο του το οποίο ασχολείται με τον πολιτισμό στη Χούντα. Και το σχόριό του ήταν το ότι ουσιαστικά υπέφερε ο πολιτισμό, ήταν το τραγούδι ήταν άλλε μορφέ, ακριβώ ⁇ μετά την χούντα στην μεταπολίτευση, την πρώτη περίοδο τη μεταπολίτευση, επειδή ήταν στρατευμένοι περισσότεροι. Και κατά κάποιο τρόπο γίνονταν έτσι μια αναπαραγωγή ενό ίδιου μοτίβου που είχε χαθεί με κάποιο τρόπο η δημιουργικότητα επειδή είχε νικίσει μια πλευρά. Πιστεύει ότι υπάρχει αυτό το φαινόμενο ακόμα και σήμερα, ότι πολύ στον πολιτισμό είναι επιστρατευμένοι.

SPEAKER_07 39:52

Όχι, αυτό λαμβάνει η υπόψη του τώρα ότι η διαπίσωση που κάνει ο καλύβα στέκει. Καταρχήν να πούμε ότι δεν στέκει αυτό που λέει ο καλύβα. Δηλαδή, αν η προηγούμενη πλευρά ήταν κάτι στι αχροτεενίε με το Κοσταντάρα και πετύκο μεντί και οι φασιστικέ φέσει τη χούντα των καλλιμάρμα με τα άλογα και τα αυρολέξια για ψεφτομάρμαρα και κάτι τέτοια. Και ότι αυτό διακόπει στην πρώτη μεταπολίτευση, ο οποίο έχει ένα ασύλτο κύμα δημιουργικότητα. Δηλαδή μόνο και μόνο τα ονόματα των περιοδικών που βγήκαν τότε των σκητσογράφων, προσπαθώ. Δεν υπάρχει, ότι αυτό διέκοψε κάποια διαδικασία, δηλαδή αυτά δεν υπάρχουν. Και θα αναλυθεί το βιβλίο αυτό, έχει ήδη αναλυθεί και θα ξαναλυθεί και έχω γράψει και εγώ κάτι στο περιοδικό Βλάβη. Το κείμενο ονομάζεται Big Bug, αντί για Big Bang. Λοιπόν, δεν είναι online δυστυχώ, αλλά σε κάποιο στιγμή θα το βάλω ολόκληρο.

SPEAKER_03 41:01

Τώρα. Ουσιαστικά λέει ότι η οθοδονάκη έγινε ένα μήνυμα του εαυτού του από κάποιο σημείο και μόνο αυτό, αλλά και άλλοι οποίοι είχαν ένα καλλιτεχνικό μπάνω, όπω το λέει, περίοδο τη χούντα. Βεβαίω μέσα από τη λογοκρεσία και να είναι πολύ πιο δημιουργική και φάνταση στου όρου και στα σκήματα που. Ξαναγράφουμε την ιστορία μου φαίνεται με όλο αυτό.

SPEAKER_07 41:28

Όχι, εγώ μπορώ να συμμετάσχω, κοίταξε, μπορώ να συμμετάσχω. Και να συνηθέρω σε αυτό το επιχείρημα. Και να σου πω και ποια είναι τα κακό κείμενα τη μεταπολίτευση, η οποία δεν είναι μια ειδικά υπότη, η οποία δεν είναι σε καμία πριν μια τέλεια περίοδο. Έχει εξή να εξιθανικτεί όντω κανένα πρόβλημα. Μάλιστα μπορώ να σου πω ότι είναι ένα μούδιασμό η μεταπολίτευση όντω, όχι όπω το περιγράφει ο καλή, αλλά α πούμε στα δικά μου ζητήματα, τα γλωσσικά, τα συγγραφικά, τα οποία τέλο πάντων μπορώ, ο συγγραφέα να έχω μια άποψη. Είναι ότι για πάρα πολύ καιρό, τη χούντα συμπεριλαμβανότητα, αλλά όχι μόνο τη χούντα, έτσι 40 χρόνια κρατάει από το μεταξύ μέχρι τη χούντα, όπου έχουμε καθεστώ ανελευθερία στην Ελλάδα. Δεν είχαμε ποτέ έξω, από ένα μικρό άνοιγμα που έγινε στην αρχή τη δεκαετία του 60 και το οποίο ξανάκλεισε. Κακίνηκα, διότι υπήρχε εδώ ένα πολύ ψηλό ποσοστό και τρόμα ξανα πούμε, οπότε το ξαναμαζέψανε. Κατάλλε υπήρχε ανελευτσια στην Ελλάδα, έχει 40 χρόνια. Δεν μπορεί να ψηφίσει κάτι διότι δεν είχε την ψυφάσει, διότι απαγορεύονταν το κόμμα α πούμε τη μισή Ελλάδο. Αλλά δεν μπορούσε να υπήρχε ελευθερία έκφραση στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να γράψει αυτό που θέλει, την άποψή σου και δεν μπορούσε να γράψει στη γλώσσα που το θέλει. Δηλαδή τη δημοτική. Μπορούσε αλλά ήταν δύσκολο και ήταν απορρυπταίο. Τώρα, αυτή η ελευθερία έφτιαξε ένα στυλ. Μεγαλούργησε το έμεσο στυλ στην Ελλάδα. Το οποίο είναι η πίνηση και η μουσική. Είναι να πει αυτό που θε να πει έμεσα. Γι' αυτό είχαμε μια τρομακτική άνθει στην πίση. Δηνάλογη αν είναι το μέγεθο τη χώρα θα έλεγε κανεί. Και φυσικά στου συνθέτε. Πάμπου, όχι μόνο αυτού του τρει, τέσσερι πέντε που λέμε συνήθω και τι δύο κατηγορίε και άλλου δεκάδε. Αυτό είναι διότι ανθισαν οι τρόποι έκφραση που είναι έμεση. Ακριβώ λόγω τη ελευθερία. Η πρόσα, α πούμε, η πεζογραφία δεν είχε αναλογή. Δεν είχαμε μεγάλου πεζογράφου. Και ακόμα δεν έχουμε. Και αυτό είναι διότι στην πεζογραφία πρέπει. Νει αυτό που θε να πει άμεσα. Ωραία. Αυτάθηκε λοιπόν ένα έμεσο τρόπο, ποιητικό, λυρικό, συμβολικό με σύμβολο. Το πω αυτό και ενώ κάτι άλλο ή τρελή ροδιά οτιδήποτε, και αυτό κάθισε και στην πρόζα. Δηλαδή, έγινε η πρόζα η ελληνική γεμάτη ποιητικότητα γιατί αναγκάστηκε να μυμηθεί τι φόρμα που είχαν επιτυχία. Και αυτό όντω συνεχίστηκε στη μεταπολίτευση από καιμένη ταχύτητα. Ή επειδή είχε φτιάξει ένα στυλ, το οποίο το μαθαίναν και νεότερο και ενώ και με ένα τρόπο ακόμα το μαθαίνουν. Το 2006, ένα παιδί νέο που θα κάτσει να γράψει πεζογραφία θα αρχίσει να λέει και να βάζει κάτι λέξει που δεν χρησιμοποιεί την διαφημιουργή, να βάζει κάτι ρήματα πολύ μυστήρια, να μιλά για μη ποιτικά. Αυτό θα το συζητήσω αυτό το φαινόμενο που σα είπαν.

SPEAKER_05 44:59

Αλλά δεν είναι πολιτικό το πρόβλημα. Δεν μπήκαμε όμω με έναν τρόπο από αυτό εκείνοι, σε μια φούσκα λέγοντα ότι μπορεί να ισχύει και πολύ ότι η τέχνη σε οποιοδήποτε έκφραση τη, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αριστερή, ανθρώπινη για ιδανικά και μεγάλα πράγματα. Ενώ αυτά τα μπορούν να τα εκφράσουν ένα φιλεύθερο, ένα α πούμε δεξιό, ένα ακροδεξιό.

SPEAKER_01 45:29

Δεν το πιστεύω αυτό.

SPEAKER_07 45:33

Πριν να το πάρει αντίστροφο, δηλαδή δεν είναι κάτι καλό επιν αριστερό.

SPEAKER_02 45:39

Αλλά δεν έχει να κάνει.

SPEAKER_07 45:48

Μπορεί να πει ότι αν μα στέκει απέναντι σε κάτι. Αλλά μπορεί να στέκει και ο φασί σα απέναντι σε κάτι. Οι φασίστε είχαν πολύ κόσμο που είχε ταλένται και έργο στο βαρότατο. Άρα κατάιχεία. Ναι, Ναι. Δηλαδή είναι ο κομμισμό και αντικορμισμό αν θέλει ο οδηγισμό εδώ ενδιαφέρον. Η κριτική ματιά πάνω στα πράγματα και η μη κριτική ματιά. Το να δέχε σε αυτά που μα είπε γενικά να δέχεσαι το πλαίσιο, ο συντηρητισμό, αυτά είναι ο εχθρό τη τέσνη. Πολύ συχνά βέβαια, ο συντηρητισμό είναι τα αυτημένου με τη δεξιά, αυτό είναι αλήθεια. Αλλά δεν είναι απόλυτο κανόνα αυτό.

SPEAKER_05 46:41

Να πούμε όμω, α πούμε, για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή βλέπουμε και στι χέρε τη Ηνωμένε Πολιτεία, αλλά και στην Ευρώπη σε πάρα πολλέ χώρε να αρχίζει ή με έναν τρόπο να αυξάνει ακροδεξιά. Γιατί θεωρεί ότι ένα τρόπο ζωή πιο walk μα έχει κατακλείσει. Παρόλα αυτά όμω, καταδιστική αντιστέκονται σε κάτι, αντιστέκονται στο walkism. Δεν παράγουν τέχνη όμω.

SPEAKER_07 47:05

Γι' αυτό και αντικάζονται να σου πούνε ότι ξέρει το walkism, είναι καθεστό. Ακριβώ. Και η τέτοινη όμω δεν παράγοντε στο καθεστώ. Είναι ενάντια στη φιλεύρη πειρανία που έχει φτιάξει και που πλένετε το μυαλό των παιδιών μα τα πανεπιστήμια και τα κάμπω έχουν κατακλειστεί κλπ. Αλλά για να το κάνει είναι ένα αγγασμένο να πει ότι αυτό είναι καθεστώ, αυτό είμαι ενάντια στην εξουσία. Εσεί είστε η εξουσία και εγώ είμαι άντια φτάνει.

SPEAKER_00 47:33

Αυτό δεν αποκτήνεται το σύστημα αυτό.

SPEAKER_05 47:36

Συμφωνώ, αλλά δεν έχουν την τέχνη σαν έναν τρόπο έκφραση αυτή τη δική του εισαγωγική αντίσταση.

SPEAKER_07 47:45

Δεν χρειάζεται στην εποχή τη απόλυτη επικοινωνία τη μερική δεν χρειάζεται αντιδραστική τέχνη. Με ένα τρόπο βέβαια κοίταξε. Φιγκέρε τίποτε Μάλλο Γιανόπουλο. Έχουμε καιρό το δούμε αυτό, επειδή τρελάθηκε τελείω, αλλά αν θυμάστε. Πλασαριζόταν και ω καλλιτεχνική φίγουρα Αντάτη και ότι. Όχι, ότι έχει έργο, έχει γράψει ποιτικέ λογίε, βέβαια, δεν διαβάζουμε.

SPEAKER_04 48:15

Είναι συγγραφέα πάντω. Έχει ενδείχνει στο βιβλίο.

SPEAKER_07 48:18

Ναι, ναι, ναι. Και πριν από όλα αυτά έχει γράψει και δύο ποιητικέ. Με πείματα που ξεκινάγανε δεν είναι ρατσιστή αλλά. Όπου υπάρχει και το αλλά. Αλλά δεν έχει ανάγκη να το κάνει αυτό η ακρασιά. Γιατί θέλει να επανασπιστεί, κοίταξε, έχει μέσα το ένα τη παλινόρτωση. Το ότι θα ξαναγυρίσουμε πίσω σε ένα χαμένο μεγαλείο. Είσαι ένα χαμένο παράδειγμα. Δεν ξέρει αυτό το αιώνια επιστροφή.

SPEAKER_02 48:52

Έχει ο συγκεκριμένο.

SPEAKER_07 48:55

Μπορεί να το υποστηρίξει με πιο μυθικέ και το μάγκα αυτό. Make America great again. Δηλαδή ότι θα πάμε πίσω σε αυτό που κάποτε ήμασταν και μα το πήρανε. Και έχουν έρθει ο έλλειο πάνω. Παρά πίσω.

SPEAKER_03 49:09

Στο τέλο εποχή που έλεγε. Εάν αναφέρεται κανεί ένα τέλο εποχή, φαντάζεται και όλα ότι υπήρχε μια ακμή σε αυτό τον κύκλο. Υπήρχε μια χρυσή περίοδο για την αφήνα και ποια ήταν για σένα.

SPEAKER_02 49:26

Διαφέρον. Μια χρυσή περίοδο.

SPEAKER_05 49:37

Όχι, ο χρηστό περιοχή.

SPEAKER_07 49:38

Οπότε πανταγιά.

SPEAKER_05 49:40

Ελλάδα. Όχι, για τον χρυσόμενο περικέ. Πάμε τόσο πίσω.

SPEAKER_04 49:46

Πάμε μάλλον σε κάτι που το έχει ο ίδιο.

SPEAKER_07 49:49

Κοίταξε υπάρχει μια εξαντληική αυξη βέβαια στην περνική ηλικία των πρώτων εφητικών χρόνων όλα αυτά. Αλλά η αλήθεια είναι πω τέλο 8090 ήταν αρκετά ενδιαφέροντα τα πράγματα εδώ πέρα και δημιουργικά. Κατά τύχη δότι η προηγούμενη από μα γενιά και η παλιά τα μεγάλα ονόματα, οι πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι ήταν ακόμα εδώ. Έτσι. Και οι νέε φουρνέ είχαν όρεξη. Επίση υπήρχε υπήρχε μια σχετική άνεση οικονομική. Υπήρχε, δηλαδή έβλεπε στο μέλλον και ήταν κάτι θετικό. Σε πέντε χρόνια θα γίνει αυτό, σε 10 χρόνια θα γίνει το άλλο. Θα αμφισβητήσουμε κάποια πράγματα.

SPEAKER_05 50:39

Τι στην άνεση να το κάνει αυτό.

SPEAKER_07 50:42

Και μάλιστα. Η πτώση του υπαρικού Σοσιαλισμού στην Ελλάδα δεν επηρέασε πολύ αυτή την τροχεία. Σαν περίεργο. Όπω έγινε αλλού. Με ένα τρόπο η Ελλάδα υποφελήθηκε από αυτό, διότι καταστράφηκαν γίνεται μεγάλη καταστροφή στα σύνορά μα, α πούμε. Στην Αλβανία, στη Ιοκοσλαβία που διαλύθηκε και που ήθαν εδώ οι μισή μπασκεντήστε. Ήρθε το μισό εργατικό δυναμικό τη Αλβανία και έχτισε ο κάθε ηλήθιο σε ένα εξοχικό εδώ πέρα τζάμπο, α πούμε, με πέτρα, με ξύλο με κάτι τέτοια επειδή είχαν ξεχαστήσει και αυτέ οι τέχνε στην Ελλάδα αλλά όχι στην Αλβανία. Και όλα τέλεια. Αυτό δεν είναι βέβαια χρυσή εποχή. Αυτό είναι μια αρκετά μαύρη εποχή, η οποία είναι το από το 92-93 γυρνά θα σου έλεγα. Οπότε ότι είναι πριν από εκεί είχε στοιχείο και αυθεντικότητα που λέγαμε.

SPEAKER_01 51:47

Και σημαντική πνευματική παραγωγή.

SPEAKER_03 51:53

Πριν η Ελλάδα ανήκει στα σύνορα στην Αλβανία στι αρχέ του 90 ήταν μια κλειστή χώρα. Κλειστή χώρα με πια ενέργεια. Πολιτισμικά, αλλά και όλο και το πώ κανεί συμπεριφερόταν σε κάποιον ξένο. Και έβλεπε το ξένου κάτι καλό.

SPEAKER_07 52:12

Τι εννοεί όταν μου λε πολιτισμικά κλειστή χώρα, πώ το προσδιορίζει αυτό ακριβώ.

SPEAKER_03 52:22

Σόνα φορά το ότι πάρουμε ακριβώ. Τα ρεύματα ήταν κάτι το οποίο ήταν εσωτερικά δημιουργήματα ή ήταν εισαγόμενα. Γενικότερα τα μύδια τα οποία καταναλύσει.

SPEAKER_07 52:34

Η Ελλάδα είναι ετερόφωτη χώρα στον πολιτισμό τη αρκετά. Υπήρχε αυτό που λέγαμε ελληνικό ρόκ. Φαντάσου. Ελληνικό σου ρεαλισμό. Κοι λοιπά, κλπ. Υπάρχει αυτό. Και συνήθω ήταν ότι κάποιοι πήγαν έξω, πήγαν στο Παρίσι, α πούμε, ή πήγανου. Και ερχόδουν εδώ πέρα και λέγανε Α, παιδιά, αυτό συμβαίνει εκεί πέρα. Ελά το δούμε. Η αυτήν την έννοια να ήταν μια αρκετά κλειστή χώρα. Και η εγχώρια παραγωγή είχε εξερευνηθεί ω κάτι το αξιοσημείο του ενδιαφέρον. Δηλαδή είχε ασχοληθείτε τάξη να καταλάβει το ερεμπέτικο, να καταλάβει το καραγκιώζει. Ήγε μια ιδιάζω συμπάθεια και λατρία για τι τέχνε του λαού, και την κεραμική και το πλεχτό και διάφορα τέτοια, αλλά ήταν ένα. Η δεκαετία του 30 και η γενιά του 30 λειτουργησε ω οδοστροία απέναντι σε αυτά τα πράγματα. Γιατί πολλά πράγματα θεωρούνταν βρώμικα, βαλκανικά, τουρκικά, ενώ η γενιά του 30 φέρνει την Ευρώπη και τα ρεύματα. Φτιάχνει μια νέα ελληνικότητα επίση. Φτιάχνα ένα περίεργο ρουρομαδία, επενδεδενμένο με πάρα πολύ τα λαντούχου ανθρώπου, το οποίο από το οποίο δεν βγήκαμε ποτέ. Και έτσι είχε φτιαχτεί μια ιδέαρκεια πολιτισμική.

SPEAKER_02 54:04

Στην πιάνει σιγά αυτό. Ναι. Ναι, ναι σπάει.

SPEAKER_01 54:12

Φτάνοντα σιγά σιγά προ το τέλο.

SPEAKER_07 54:16

Και αν θέλει είχε γίνει και μια ενδιαφέροντα συζήτηση πριν από δύο χρόνια, μου φαίνεται. Αν θυμάσει για τον Καραγάτσι. Είχε ονομαστεί η καραγτιάδα στα ελληνικά social. Γιατί είχε γραφτεί ένα κείμενο που φαίνεται και δημοσιουτεί στη Λάιθο από μια νέα συγγραφέα τη Εναλούνα και η οποία είχε επικριτικά να παρουσιάσει τον Καραγάτι γιατί παζόταν και η μεγάλη χήμερα του ΣΥΡΙΖΑ. Και σου λέει με όρου σημερινού αυτό το πράγμα είναι σε εξαιρετικό, είναι έχει προβλήματα και έτσι έχει μια κουβέντα. Και φάνηκε εκεί ότι ο παραγασμό σήμερα έχει ένα νόημα αυτή τη συζήτηση.

SPEAKER_01 55:00

Γιατί έχει φτιαχτεί μια παράδοση που εξακολουθεί να αναπαραγάγει τα μοτίβα τη 9 του 30 σήμερα και ότι αυτό είναι προβληματικό.

SPEAKER_07 55:16

Δηλαδή ήταν μια πολύ ενδιαφέροντα κουβέντα. Δεν έχει γίνει πολύ εκτενό η κριτική τη 9 του 30 έχει επιχειρηθεί από διάφορε πλέον αλλά και ακόμα θέλει δουλειά.

SPEAKER_05 55:32

Είναι συμπαγή η ειδολογία αυτή, γιατί δεν έχει γίνει.

SPEAKER_07 55:37

Είναι παραπάνω από. Είναι ιδεολογία, είναι αισθητική. Είναι τρόπο ομιλία. Είναι τρόπο να γίνονται τα πράγματα. Δημιούργησε αυτό που λέμε την ελληνικότητα. Όμω είναι μέσα στο εσωτερικό του σπιτιού του κάθε ανθρώπου. Τ σημαίνει να.

SPEAKER_01 55:58

Αυτό φτιάχτη και τότε.

SPEAKER_05 56:02

Τι σκέψει έχει για το μέλλον, και πιο συγκεκριμένα, α πούμε, γιατί πιάνει πάρα πολύ την Αθήνα.

SPEAKER_01 56:10

Ποιο είναι ποιο είναι το μέλλον τη Αθήνα στη δική σου εικόνα του μέλλον. Βλέπω να συνεχίζεται αυτό το τρένι τώρα.

SPEAKER_07 56:21

Α συνεχίζουμε σε αυτή την τροχιά εκπίεση και ολοκλήρωση ενό σχεδίου ενό σχεδίου επικισμού των θεσμών του real estate του πολιτισμού του δημόσιου λόγου, και όταν συμβεί αυτό, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, μπορεί να ζήσουμε και μια ενδιαφέρουσα κατάσταση. Γιατί θα είμαστε σε ένα ολοκληρωτικό τοπίο.

SPEAKER_01 57:04

Και μέσα αυτή την μάλλον ζωή οικών κάτι που σου δίνει ελπίδα. Η ελπίδα είναι το ότι η ιστορία συνεχίζεται.

SPEAKER_07 57:14

Η ιστορία συνεχίζει και να φοβείτε, ό, και να κάνει και ό,τι και να γίνει, η ιστορία συνεχίζεται. Το bit continuου λοιπόν.

SPEAKER_05 57:23

Ευχαριστώ πάρα πολύ μάκει. Ευχαριστώ πολύ καλό.

SPEAKER_03 57:25

Ευχαριστώ.

SPEAKER_05 57:27

Καλησπέρα. Σήμερα θα σχολιάσουμε για τον κύριο πόσο λάθο, πόσο μπερδεύτημα. Είχαμε στο μυαλό μου να μην μπερδέψω το όνομά του.

SPEAKER_03 57:40

Συμφωνώ Μαλαφάκα, αντί για μαλαφέκα, άδεκαν λάθο.

SPEAKER_05 57:44

Όχι, όχι. Και το ζητώ και πάλι συγγνώμη. Οπότε θα κάνουμε reacționation στον Μαφέκα. Συγγραφέα. Ήθελα πάρα πολύ να φέρουμε έναν συγγραφέα με έντονη παρουσία και με έντονη άποψη, ενδιαφέρου άποψη για τα πολιτικά, για τα κοινωνικά. Να ξεφύγουμε λίγο από αυτό πολιτικών, οι οποίοι λίγο πω, λίγο τυποποιημένα, λίγο καθώ πρέπει. Και μπορεί να είστε πάρα πολύ η συζήτηση.

SPEAKER_03 58:16

Πώ σου φάνηκε, και εγώ το ευχαριστητικά, παραδόξε ακόμα και οι πιο εναλλακτική, οι πιο αντιδραστικοί που αναφέρούμε, οι πιο ακραίοι θα το λέει κανεί, ακόμα και αυτοί έχουν κομβισμό όπω τον αποκαλεί και ο ίδιο ο Μαλαφέκα στο λόγο του. Έχουν την τάση να πουν προτάσει οι οποίε έχουν υποθεί σε προηγούμενα βίντεο, είτε από του ίδιου είτε από άλλου οι οποίοι θεωρούν ότι είναι είδο, ενώ εδώ πέρα πήγε η συζήτηση σε πράγματα τα οποία είναι εκτό πλασίου. Δεν είναι το ότι πήγε μια τσέντα. Εξετάρα δεν θέλαμε να ακολουθήσουμε μια τσέντα στη συζήτηση. Και πήγε όμω σε πράγματα που παραμένουν να είναι σχετικά και lived experiences. Εγώ θα το έθεται. Δηλαδή, η αφήνα που μου περιγράφει είναι μια αθήνα που δεν μπορεί να την ποσωτικο πίσω, αλλά σίγουρα μπορούν να ταυθιστώ με αυτήν.

SPEAKER_05 59:24

Έχει ένα ρεαλισμό στο λόγο του. Δηλαδή όταν οι εκφράσει που χρησιμοποιεί και ο λογοτεχνικό του λόγο είναι ρεαλιστικό, είναι αποτυπώνει αυτό που μιλούν η δική του γενιά, οι φίλοι του που μιλούσαν κάποτε. Το οποίο είναι αρκετά α πούμε, refreshing στη λογοτεχνία την ελληνική. Ισωω τα λεφτά έχει σπάσει, αλλά δεν βλέπει έργα οι συγγραφέει οι οποίοι χρησιμοποιούν την τελική γλώσσα από αυτή που μιλάμε καθημερινά. Δεν είναι θεωρεί ω κάτι πιο υποτιμητικό. Το θεωρεί ότι αυτή είναι η γλώσσα, αυτή είναι η λογοτεχνία μα.

SPEAKER_03 1:00:01

Δεν ξέρω αν το κάνει αυτό και όλα εύκολο στην μετάφραση, διότι μου έλεγε και προηγούμενο ότι το έχει διαβάσει μεταφρασμένο το φιλόγιο διαβάσει τα αγγλικά, και αυτό δεν απαραίτητε πιάνει κάποιε από τι εκφράσει, αλλά δεν σημαίνει όμω ότι θέλει. Αυτό είναι το μετάφραση.

SPEAKER_05 1:00:24

Αυτό είναι το πρόβλημα κάθε μετάφραση ότι δεν αποτυπώνει 100% την ορίτιναν έφραση του συγγραφέα. Αλλά ακόμα περισσότερο όταν μιλάμε και για σλαμπ ή όταν μιλάμε για φράσει ολόκληρε, οι οποίε έχουν πολύ συγκεκριμένο χωροχρό και για συγκεκριμένο κοινό, για συγκεκριμένη ανθρωπογιογραφία επίση.

SPEAKER_03 1:00:46

Εγώ πάω πίσω σε αυτά που μα είπε, τα οποία έχω σαν κ-awa, η Αθήνα είναι μια πόλη η οποία έχει γίνει θύμα του εαυτού τη. Έχει γίνει μια πόλη εμπόρευμα που έχει μεταλλαχθεί από τα κτίρια τη και του δρόμου τη μέχρι και του ανθρώπου του. Δηλαδή αυτό το ότι. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ. Ότι έχουμε γίνει ήδη τουρίστε στην διάβαση στην πόλη και το πόσο προσωμειώσει κάπω και ακόμα και την εδυμασία και την θετική αυτό που υποδεχόμαστε ήταν μια συντοποίηση για μένα.

SPEAKER_05 1:01:27

Εκατό εκατό και μάλιστα έχει δώσει και τον όρο, ο οποίο είναι, όπω είπε, τουριστική ιδεολογία, οπότε εκφράζει μια ολόκληρη λογική πίσω από όλο αυτό. Δεν είναι κάτι μεμονωμένο, είναι κάτι που έχει αρχή μέσει και τέλο και εκφράζει και με συγκεκριμένο τρόπο.

SPEAKER_03 1:01:46

Έχει διαχηθεί σε όλου του τομεί και εκφάνσει τη κοινωνία και τη καθημενότητα μα. Δεν είναι μόνο το ότι είναι πηγή εισοδήματο για κάποιο, αλλά είναι το ότι πια πρέπει να βλέπουμε την πόλη μα και τη ζωή μα μέσα από αυτό το πρύγμα. Και αυτό σημαίνει ότι μια προσπάθεια αναστροφή σε αυτού του φαινομένου είναι ακόμα πιο δύσκολη από ότι ήταν πριν από 20-30 χρόνια. Δεν μπορούμε να επανακτήσουμε από κάποιου όρου στην πόλη μα ή κάποιε συνηκίε στο τη πόλη μα τόσο εύκολα, διότι πια ήδη σαν έλνε, σαν αναθενή, έχουμε αλλάξει.

SPEAKER_05 1:02:30

Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και δυστυχώ ο μοναδικό τρόπο σκέψη τη ανάπτυξη ακόμα στην Ελλάδα. Δηλαδή, αν φέρει πριν, υπήρχαν άλλοι τομέα οι οποίε αναπτύσσονται. Αν μειώνόταν ο τουρισμό, θα μπορούσε αυτό ο πληθυσμό δεν είναι καθόλου καταφρόνται στην Ελλάδα, που αχολείται ένα ολόκληρο supply chain που ασχολείται με τον τουρισμό. Θα μπορούσαμε να πάνε σε άλλου τομεί. Αν τίποτε άλλο δεν ευκαινεί, δεν έχουν και την πολιτική δυνατότητα γιατί που θα πάνε όλοι αυτοί οι άνθρωποι, αλλά και θα πει και η οικονομία τη χώρα. Οπότε αυτό μόνο χειρότερα μπορεί να πάει. Και αυτό που παρουσίασε ο Μάκη, ότι το μέλλον είναι ακόμα χειρότερο τουριστικά για την Αθήνα. Δεν νομίζω ότι μπορεί να διαφανήσει εύκολο σε αυτό.

SPEAKER_03 1:03:17

Στα οικονομικά το αποκαλούμε αυτό datus disease. Διότι η Ολανδία ήταν μια χώρα η οποία ήταν εξαρτημένη από ένα συγκεκριμα παραγωγή και αυτό βεβαίω την παχύδευσε. Και έξω και δεν μπορέσει μετά να προχωρήσει στη βιομηχανική επανάσταση. Αυτό βλέπουμε σαν φαινόμενο σε χώρε οι οποίε έχουν εξαγωγική δραστηριότητα, για παράδειγμα, σε πρώτε ήλε, όπω τον πετρέο. Αυτό κατά κάποιο τρόπο έχει γίνει και στην Ελλάδα. Και το Δίζει δεν είναι τότε έχει παραμείνει μόνο στην οικονομία, απώ λέμε, έχει διαχηθεί και στην κοινωνία και στον πολιό και στον μυαλό του ανθρώπου. Έχουμε εγκλωστε ότι πρέπει να είμαστε ένα προϊόν performance προ τρίτο. Ότι εμεί, αν Έλληνε, πρέπει να είμαστε ένα προϊόν κατανάλωση προ την πόλη του Ευρώπη. Και το βλέπει αυτό στη χειρότερη του μορφή και δεν θέλω να είμαι προσλητικό σε κάποιον από του συμμετέχοντε τη Eurovision τα τελευταία χρόνια, αλλά στο δημόσιο διάλογο γύρω από το Eurovision Ελλάδα είναι σαν να προσπαθούμε να πουλήσουμε μια ιδέα και ένα προϊόν το οποίο θα είναι η Ελλάδα προ τρίτου, και ο τουρισμό είναι που μάλλον μα έχει προκαλέσει αυτή την ίδια άποψη που έχουμε για τον εαυτό μα.

SPEAKER_05 1:04:54

Και εδώ αξίζει να αναφερθούμε ότι δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό τη Ελλάδα. Αυτό το βλέπουμε και στην Ιταλία, το βλέπουμε και στην Ισπανία. Μιλούσα με ένα συνάδελφο από πρωτογάλο, ο οποίο μου εξέφεζε χθε ακριβώ τα ίδια προβλήματα στην Πορκαλία. Πλέον λέει, δεν μπορώ να βρω φαγητό το οποίο συνήθιζα να τρώ. Γυρνάω και πρέπει να πάω στην μητέρα μου για να φάω ένα πιάτο το οποίο συνήθιζα να το τρώω παντού στην πόλη του. Αυτό ήταν εντυπωσιακό. Δηλαδή, και κατά τη στοιχείο α πούμε, πά στο πρωί για μπραντ. Δεν θέλω να δω χολαντέ. Δηλαδή, θέλω να δω κάτι πιο τοπικό τρόπαν. Αλλά εγώ δεν θα σταματήσω ποτέ να λέω τι φταίει για όλα αυτά. Και τι φταίει άρη, τι έχει καταλαβεί τι φταίει για όλα αυτά. Καταλήγουμε στον καταλισμό. Ναι, και θεωρείται αυτό πραγματικά τελικά και καταλήγουν. Και ελπίζω να τουλάχιστον ευρωμε τρόπο να το ρυθμίσουμε.

SPEAKER_03 1:05:56

Να κλείσουμε ένα κάτι θετικό να ευχηθούμε καλή επιτυχία στο βιβλίο. Καλώ διάβαστο στο βιβλίο του κύριου Μαλαφέκα.

SPEAKER_05 1:06:03

Από την αγγλικά που ένιωμα αυτή τη φορά. Ήταν πολύ ωραία το βιβλίο εγώ το διάβασα μέσα σε τρει μέρε. Καλή επιτυχία στο βιβλίο του. Άρα κάνουμε και άλλου ανθρώπου διαφορετικού που έχουν όμω πολιτική σκέψη.

SPEAKER_03 1:06:23

Εμένω δεν σημαίνει ότι είναι πολιτικό. Ακριβώ.

SPEAKER_01 1:06:27

Κάλεμε.