The Return of the Son of Volksheil

Met nog twee liedjes van de plaat Volksheil plus nog iets anders. Over Grote Gevoelens en Kleine Woordjes en een hele publieksvriendelijke blokkade. Vanaf aanstaande vrijdag is Volksheil levend te bewonderen in Diepenheim. Nou. Daar wou ik het graag even bij houden. 

Transcript

SPEAKER_00 0:19

Stif, omdat het de hoogste tijd was voor een vlammend protest tegen de voortdurende en alsmaar uitdijende debilisering van onze maatschappij, heeft Neneertje Manu de afgelopen week meegedaan aan zijn allereerste blokkade. Alhoewel blokkade niet echt een hele goede omschrijving is, het was meer een soort van hinderlijk in de weg lopen. En dan ook nog eens gezonde dat heel veel burgers daar last van hebben gehad. Niemand eigenlijk. Het was dan ook een blokkade met een glimlach. Publiekvriendelijk, zoals de mensen het van mij gewend zijn. De blokkade vond afgelopen zaterdag plaats, iets ten zuiden van de plek waar ik mijn auto had geblokkeerd. Ik had thuis al een protestbord gemaakt met daarop in hoofdletters en met een uitroep tekende tekst. Abzuurd. En met dat bord heb ik tussen 12 uur 56 en 13 uur 34 een toeristisch overstappunt geblokkeerd. Nou ja, niet dat toeristische overstappunt zelf. Ik ben niet zo erg goed in het zogenaamde de confrontatie aangaan. En zeker niet als het de confrontatie aangaan met de bezitters van elektrische fietsen betreft. Dus stond ik vooral voor mijn eigen veiligheid een kleine 500 meter verderop, in een weiland, achter een boom. Maar wel met het bord. Abzuurd. De telefoon ging. De fotograaf van de volkskrant kon mij niet vinden. Ik zei dat ik wel even ging staan zwaaien. Hij vroeg waar ik wel even ging staan zwaaien. Ik zei achter die boom. Hij vroeg welke boom. Ik zei die groene. Toen ging hij maar weer naar huis toe. Ik begreep dat wel. Tot ziens, de telefoon ging nog een keer. De NPO Radio 5. Ik zat rechtstreeks in de uitzending. Ik vroeg of ze dat wel zeker wisten. Ze vroegen wat ze wel zeker wisten. Nou, of we dat rechtstreeks in de uitzending zitten. Er zat toch altijd een zekere vertraging in het signaal, zeker als je zoals nu met iemand aan het bellen bent die zich in het buitengebied bevindt. En ook al is die vertraging vaak niet meer dan 0,0000036 milliseconden, dat we daar niet eerlijk over zijn. Is dat niet het wezen van de moderne massamedia? Dat ze je bedonderen waar je bijstaat, dat absurd riep ik had op. Want ja, ik had natuurlijk dat bod met die tekst in de lucht kunnen houden, maar dat werkt niet op de radio. Toen viel de verbinding weg. Om 13 uur 29 uur zag ik nog steeds eens het geringste teken van een oprukkende, mobiele eenheid. Een lichte teleurstelling, maar ook een stukje trots. Al weet ik niet meer precies waarop. Verder was het blijdschap dat ik me niet vast had laten bekekenen. Ik kan namelijk helemaal niks met een sluiptel. Ja, ik kan wel iets met een slijptol, maar dat is eenmalig en heel erg definitief. Dat zou echt alleen maar tot fronsende wenkbrauwen hebben geleid dat ze me dan aan een gewonden jaren later achter die boom met van die verwondingen en dan dat bord op schoot. Dat zou pasraar zijn geweest.

SPEAKER_04 5:21

And the song is the same. The most feeling was a name. She got a bursting plan. In de land van de leven, van de maan de kant. In de maan de land aan de oon zijkant. Die bullen van de dag verschreeuwen. Kom God om me na beneden. Spring maar achterop bij de andere anderen. Ik wil daar zo. Ik wil salade op mijn bril. Het is zo hard scheur. Stil in mij het is nog maar half bril. En daar is een rare spieren. En radio speelt zacht, alleen in brouw. Ik voelde in het logische van de naag. En ik hou voor alle vrouw. Ik zing ik vecht. Ik huil. Ik kwit en ik bevon. De schoener in het baan. Toden ring als je nog zingen wat is deze land. In zijn broanzand, zink je hand in hand van de leefloos. Zingen van de wat in dit koolte land aan het Noordscheidstrand, als je het mag zingen, wat is het land? Is het krand. Ziet u aan de hand van de levelozen dingen van de watenkant in dit grote land aan de Noordze.

SPEAKER_00 7:55

Als u het mag zingen, wat is Nederlands? Volksheil. Aanstaande vrijdag gaan we met de voorstelling van Volksheil in Premiere op de erfageling in Diepenheim. Komende vrijdag helemaal uitverkocht. Zaterdag ook bijna helemaal uitverkocht. De twee weekenden daarop. 21, 22, 22 en 29 augustus er zijn nog kaderen verkrijgbaar. Ja, wat natuurlijk nog. Ik laat jullie nog twee liedjes worden van de plaat van gel. Niet zonder dat ik nogmaals mijn opgeprote viertjes in de belletjes van tussen de belletjes of in de Afghanistan Dries Bijlsma heeft deze plaat geproduceerd. Price Belsma was ook de man die van Lobby de Bassi zo'n onwaarschijnlijk succes wist te maken. Als je denkt van Jeetje Mina, het klinkt dat veel beter dan alle andere dingen waar andere man wel ooit bij betrokken is geweest, ja dat komt door Trice Belsma. Letterlijk voor de helft live voor de andere helft ingespeeld in de studio en er staan nog een aantal Chinezen op de achtergrond meten trap on, en daarvoor is drie speels maan naar hoe heet dat ook alweer, Jezuan. De streek, Jezuan, geweest. Ook omdat hij gek is, op die soep. Helemaal op het eind van deze aflevering een hoolletje uit de Volkshel, ook staand op de plaat. En de plaat Volkshel is ook uit, is nog steeds verkrijgbaar via mijn website www.maneman.nl. En dan naar de winkel en dan Volkshel aanklikken. Dan maak ik dat in orde. Want dan doe ik daar een kartonnetje omheen en dan verstuur ik dat. En dat is tegenwoordig ook wel weer grappig dat ik een LP maak en dat is een derde van de kosten bovenop voor rekening genomen van Porsche NL. Maar goed, dat is op dit moment vandaag de dag niet anders. Het is een geweldig mooie plaat geworden waar we allemaal heel erg trots op zijn. De harde work is als altijd weer van Adrikaberg. Dat blijft nog wel mooi.

SPEAKER_04 13:29

Mag verging het Zelend Mow Ekstreem Oktje Vogel de Karkel Twitch. Hallo van een badge. Half ethnic abort.