Ik Ben Niet Gek de Podcast

Ik Ben Niet Gek de Podcast. Afl 5. Jessica Melio

Tim Akkerman Season 1 Episode 5

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 49:20

Jessica Melio is werkzaam bij Memphys. Tijdens haar werk bleek ze zelf ook veel af te kunnen vinken bij de vragenlijst over ADHD. Waarna ze op volwassen leeftijd ook gediagnosticeerd werd met ADHD. Tijdens dit gesprek vertelt ze onder andere de positieve kant in combinatie met haar werk. Ook heeft Jessica het ADHD onderzoek bij Meral afgenomen. Wat het voor Meral extra bijzonder maakt dat ze aan deze aflevering meewerkt. 

SPEAKER_03

Wat als je word geconfronteerd met een diagnose? Doe je nog wel mee in de maatschappij? En hoe reageert de omgeving? Wat zijn de mogelijkheden vanaf hier? Ik, Tim Ackerman, ben zelf in mijn jeugd in behandeling geweest en heb daar verschillende ervaringen op gedaan. Samen met Nel Ola bespreken we die versmentale diagnose in de podcast Ik PEN AT.

SPEAKER_02

Ik, als moeder van een dochter die autisme heeft, werd ook geconfronteerd met vele vragen. Vragen die toch lastig te beantwoorden zijn. Bij het TV TookTop ontdekte ik ook iets over mezelf. Ik bleek een vorm van ADHD te hebben. In deze podcast spreken we die vragen. Samen met ervaringsdeskundigen en mensen uit het pak.

SPEAKER_03

Waarmee de PDA uitdagen binnen de zorg, zit bij juist positieve kampele.

SPEAKER_02

Waar liggen de mogelijkheden op dit moment? Wat zijn de handige tools die ervoor zorgen dat je positief met uitdagingen kan omgaan?

SPEAKER_03

Ik ben niet gek. Gaan we op zoek naar antwoorden. Ja, alweer een nieuwe aflevering van Ik ben niet gek de podcast. Dit keer ook weer het Zilse. Kile metjes heb ik weer gemaakt. We hebben allemaal speciaal voor jou en voor de podcast. Maar je hebt hier een nieuwe gast voor ons in de uitzending die over haar ervaringen gaat praten. Dus ik kom gelijk naar jou, Merel. Wie heb je dit keer aan tafel weten te krijgen?

SPEAKER_02

Ik heb dit keer Jessica aan tafel. En voor mij voelt dat wel heel speciaal, want ik heb zelf de diagnose ADAD. En Jessica heeft het onderzoek destijds bij mij uitgevoerd. Dus ik vind het hartstikke leuk dat ze hier aan wil meewerken.

SPEAKER_03

Dus even een consultje hier.

SPEAKER_02

Een soort fout. Dat is ook wel gelijk weer de ADHD. Toen ik Jessica vroeg, toen zei ze: Ik had zelf ook al ooit een idee om een podcast te beginnen. Dus dat maakt het ook weer extra leuk. Laten we beginnen.

SPEAKER_00

Met wat over jezelf.

SPEAKER_03

Precies, Jessica.

SPEAKER_00

Ja, nou leuk hoor. Dankjewel. Superleuk dat ik ben uitgenodigd. Ik ben Jessica. Ik ben werkzaam inderdaad in de GGZ als behandelaar. Ik heb zelf ook een diagnose. Daar ben ik vijf, zes jaar geleden ben ik daar achter gekomen. Dankzij mijn werk. Dankzij de onderzoeken die ik dus zeg maar doe, dus ook inderdaad, mijn Medal heb gedaan. En tijdens de onderzoeken had ik zoiets van. Oh, die vraag kwam wel heel erg bekend voor. Ik kon zelf wel dingetjes afvinken. Dat lijkt me vreemd.

SPEAKER_03

Dat vind ik raar inderdaad. Je bent waarschijnlijk afgestudeerd, je hebt de hele traject gedaan. Vervolgens ga je dus zo'n test doen. Het zijn wel raar heel veel vinkjes.

SPEAKER_00

En ik dacht, en toen had ik met mijn collega over, ik zeg, ik weet het niet. Maar ik kan mezelf wel vinden, zowel het stuk over de jeugd als nu. Voor een empathie. Ja, precies. En ik dacht, oh ja, maar ik snap echt heel goed inderdaad wat diegene vertelde. En ik zei, ja, ik zeg, oké, dat herken ik wel. Een stukje bijvoorbeeld met opruimen. Dat je niet op één plek begint, maar dat je eigenlijk heel je huis, eigenlijk gaat doen. Dus als je bijne start, bijvoorbeeld met de was in de wasmachine, je gaat heel even omhoog en denk je, oh ja, moet ik niet vergeten. Ik ga nog even wat was op mijn slaapkamer halen. En je komt inderdaad ondertussen bezig dat je denkt, oh, ik ga mijn ramen ook eigenlijk nog doen. En dan ga je dat nog even doen. En toen dacht ik, oh, dus dat is het. Dat is inderdaad dus eigenlijk wat daarbij hoort.

SPEAKER_03

Nou gaat mij ook een lampje branden. Want ik heb dit wat jij nu zegt, heb ik gigantisch. Dus ik denk ook een test moet gaan doen, meen ik echt. En ik heb wat vaker intern met mensen die zeggen van doe nou eens gewoon een test. Want het zou best wel bij mij ook echt het geval zijn. Want wat jij nu zegt, precies hetzelfde. Ik merk ook dat als ik dan gestrest ben, dat dat ook de eerste symptomen zijn. Dus ik ga dan iets doen, inderdaad, de was doen, maar ondertussen ben ik de keuken aan het schoonbaken. En als ik daar iets lig in de keuken, wat eigenlijk dan weer aan de andere kant van de kamer, dan brengt dat naar die kamer. En vervolgens plaats ik dan. Die kamer moet ik ook nog doen. Vervolgens heb ik niks gedaan.

SPEAKER_02

Exact. Dat is voor mij ook heel herkenbaar, dat je dan eigenlijk heel veel dingen aan het doen bent. Maar uiteindelijk aan het einde van de streep heb je geen enkele taak afgerond.

SPEAKER_03

Ja, dat is klopt.

SPEAKER_02

Dat is denk ik heel herkenbaar. Maar dat was dus voor jou wel iets waarvan je dacht, ik moet hier nu wat mee.

SPEAKER_00

Klopt, het klopt. En toen ben ik zelf inderdaad ook die onderzoeken gaan doen. En toen had ik echt zoiets van. Oké. En ik herken het ook wel wat dat ik dacht in de familie. Die hebben zelf niet diagnosen of iets. Maar ik dacht wel, oké, weet je, het komt toch ook wel ergens, zeg maar, vanuit het erfelijkstuk. Het had het ook al wel gehad inderdaad ook, in onze studie, dat we daar wel iets van weten. Maar als het dan in één keer bij jou is, persoonlijk, dat je denkt, zo, die kwam wel even binnen. Ik heb er ook echt wel even in het begin dat ik dacht, ja, maar doe even normaal, weet je, dat je, je hebt het niet. Ik had ook echt geen behoefte, inderdaad, eigenlijk om een stempel te hebben. En ik dacht, waarom? Waarom zou ik een stempel nodig hebben? Toen dacht ik, maar één, je zit aan de andere kant van de tafel. Als behandelaar, je hebt best wel vaak cliënten die eigenlijk hetzelfde hebben. Toen dacht ik, nou weet je wat, we gaan gewoon we gaan gewoon eens doen. Dus dan ben ik verder gegaan. En ook medicatie. Heb ik ook mee gest ook inderdaad echt al mijn collega's erover gehad. Ja, weet je, is het wel handig, ja of nee, heb ik het echt nodig. Echt wel flink wat gesprekken ook, echt wel met ervaringsdeskundigen ook bij ons in de organisatie. En dat vond ik zelf ook heel fijn. Zo van oké, wacht, maar jij hebt het. Leg eens uit hoe doen we dingen. Maar ook wat jij net zei over een stukje huishouden van maar hoe starten we dan wel? Wat is handig? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben best wel gericht op muziek. Dus ik had zoiets van oké, niks meer. Nee, jij vooral niet. Nee, echt zou je niet moeten denken. Nee, maar dat. En ik had zoiets van, toen dacht ik, nou weet je wat, daar zet ik direct van vroeger op. Ja, ik dacht, dat gaat helpen.

SPEAKER_04

Ik heb nergens. Alleen maar meer chaos.

SPEAKER_00

Nee, helemaal niet. Maar echt bepaalde muziek. Ja, ik heb gewoon muziek wel een beetje de nineteen's en zo. Toen dacht ik, nou weet je wat, mijn collega's zei, ja, als ik meestal muziek opzet, maar wel echt oortjes in. Dan komt het gewoon binnen. En dan start ik ook. Nou ja, ik dacht, weet je wat, nou ja, oké, prima. Ik wist met sporten deed ik ook meestal met muziek. Dus dacht, dat gaan we gewoon eens proberen. Oortjes in en gaan. Ja, echt bizar. Want je start ook. Het is heel raar. Je hoort die muziek en denkt, yes, let's go. Beetje, leuke muziek en gaan.

SPEAKER_03

Een soort eikenpunten dan.

SPEAKER_00

Exact. Het gaat in knop om eigenlijk. Klopt. En daarnaast, ik weet niet of jullie Mel Robins kennen, Amerikaan, heeft ook een podcast. Super interessant. Ze heeft ook een boek geschreven. Ja, de vijf seconden regel. Echt waar tellen, dan kan je eigenlijk niet nadenken. Even niks voelen. En dan ga je ook. Ik doe dan geen vijf seconden. We hebben ook ADD, het duurt een beetje lang. 3, 2, 1. Oké, let's go, Jes. Dingen doen. Muziek in en gaan.

SPEAKER_03

Goed zeg. Dus dat is een van de tools die je bij jezelf toepast, maar misschien ook wel in het midden ook weer aan.

SPEAKER_00

Ja, doorgeeft ook aan, inderdaad, ook de mensen die bij ons ook in de praktijk komen. Dat is echt bizar.

SPEAKER_03

Het werkt. Maar ik vind het echt, ik vind dit hele gesprek al interessant. Dat je gewoon inderdaad, tijdens eigenlijk je hele werk, ethiek en achtergrond, dat je daar dus achter komt. Dit valt me heel erg bekend op. Ik zie het alleen maar als een voordeel. Want uiteindelijk kan je nog makkelijker en beter degene aan de andere kant begrijpen. En vice versa. Want ik denk ook fijn is als je met iemand in gesprek bent, klopt. Die ook het zelf doorheen. En die geeft waarschijnlijk ook wel, denk ik, aan die mensen een stukje hoop van hé, ik zit hier en mijn werk te doen.

SPEAKER_00

Ja, maar dat is het ook. Weet je, ik bedoel, heel vaak wordt ook vaak gezegd van oh nee, weet je, je kan het niet. Of je bent dom of iets. Nee, wij leren soms op een andere manier. En dat heb ik ook echt wel. Want ik dacht, oké, goed, ik kon altijd wel gewoon goed leren. Kon goed mee. Ik was wel een beetje zeg maar het brave meisje in de klas. Ik had eigenlijk altijd ook op de basisschool genoeg vriendjes, vriendinnetjes. Ik sporte ook heel veel, is ook echt wel een kenmerk van. Om gewoon lekker even ja, lekker even te ontladen. Ook gewoon altijd wel op het hoger niveau. Dus dus presteer je ze er ook altijd wel bij. Maar als ik dan zeg maar, zie dat heel veel, ook bij onze praktijk echt wel zeggen van oh, maar wacht even, dit had ik ook. Of inderdaad, ik supporte ook heel veel. En dat gaf ook wel die verlichting in mijn hoofd. Maar alsnog liep ik tegen heel veel dingen aan.

SPEAKER_02

Ja, dat is het ook. Want je kan een diagnose hebben, maar je krijgt pas een diagnose als je ook echt daadwerkelijk op bepaalde punten vastloopt.

SPEAKER_00

Ja, dat klopt. En vaak had ook echt wel gekeken van oké, weet je, ook, het gaat ook naar de jeugd. Van hoe was je voelt ook in je jeugd. En dan zeg je, ja, maar ik kwam eigenlijk nooit te laat. Nee, structuur had ik ook geen last van, maar dan kijk ik ook altijd wel van ja, maar wacht eens even, hoe waren jouw ouders? Ze kregen veel structuur thuis. Dat. En dat ze vergeten, oh ja, wacht.

SPEAKER_03

Je het wil strak houden, inderdaad.

SPEAKER_00

Ja, dat. En als je natuurlijk gewoon precies, mijn ouders ook, ik wist gewoon precies waar ik aan toe was. Dit mocht ik wel, dat mocht ik niet. Ik vond het heerlijk.

SPEAKER_03

Dat was heel duidelijk. Niet altijd even leuk misschien. Zeker in het geval dat iets niet mag, maar het was wel handig dat het niet mocht.

SPEAKER_00

Ja, klopt. En verder ook, ik liep ook nooit in mijn jeugd ergens per se tegenaan. Pas later, zeg maar, toen ik op een gegeven moment verder wilde, dacht ik, oh, ik wil echt heel graag visio gaan doen. Wederom weer, want dan kan je andere mensen helpen. Maar op een gegeven moment had ik ook zoiet van ja, maar dit is het niet. En toen liep ik daar echt wel tegenaan. Ik weet niet hoe het bij jullie was.

SPEAKER_03

Ja, ik heb sowieso een heel ander traject geloof. Omdat ik toen mijn 13 eruit huis werd geplaatst en daar kreeg ik al die regelmaat door mijn strot geduwd. Maar dat was voor mij wel een pre. Want niet dat het bij mijn ouders niet was, maar dat was gewoon een heel ander bestaan. Dus ik heb heel veel baal bij gehad. Dus ik heb dat ook wel weer naar mijn eigen huishouden doorgevoerd, zeg maar, met opvoeding, dat gewoon heel duidelijk is van zo laat eten en met z'n allen aan tafel, niet halverwege. En dat mag een beetje chaos zijn, dat zijn we niet erg. Maar bepaalde dingen zijn wel heel fijn die in een bepaalde stremiente hebben. Maar dat denk ik dat dat wel echt komt, ook wel door die periode dat ik uit huis ben geweest.

SPEAKER_00

Ja, maar dat kan ik echt wel voorstellen. En ik weet niet hoe was het bij jou?

SPEAKER_02

Ja, nou ook wel ging eigenlijk ook best wel goed. En ook wel weer dat ik wel weer vrijgelaten werd in bepaalde dingen. Maar wat ik wel weer vind als ik terugkijk qua puzzelstukjes die op zijn plek vallen. Was bijvoorbeeld dat ik een hele hoge Cytoscore had. HVVO was het advies. Dus daar ging ik ook naartoe. En ik dacht altijd, dan ga ik in een grote stad wonen, ga ik daar studeren en allemaal leuk. En uiteindelijk ben ik met mijn VMBO-diploma geëindigd, waar niks mis mee is. Alleen nu snap ik ook waarom het er wel in zat. Maar het kwam er gewoon niet uit. Want ik had er gewoon, ja, ik had er totaal geen interesse in. En ik dacht, op VMBO leuk, een beetje praktijkonderwijs, een beetje koken. En het is wel prima. Maar nu begrijp je de dingen er ook achter. Dat vind ik wel mooi.

SPEAKER_00

Ja, maar dat snap ik ook. Ik vond juist leren juist wel leuk. Dus ik had het inderdaad juist altijd naar mijn zin. Ik wilde juist graag leren. Maar het is wel grappig. Want ik had echt ontzettende faalangst had ik vroeger. Dus ik heb mijn citotoets echt verknald. Ik had volgens mij echt een van het laagste van de klas. Want ik was zo bang om te falen. Ik had echt een black-out. Dat ik echt dacht, het ging gewoon echt niet meer. Kijk, ik heb op een gegeven moment inderdaad geweldniveau gaan doen HAO, wat ik kon. Maar dat was echt omdat mouders zeiden. En ook mijn leraar zei, ja, maar je hebt echt onder je maat gewoon gepresteerd.

SPEAKER_03

Het heeft het ook deels te maken met het opslaan van informatie. Dus dat je ook van tevoren, nu ziet het net even een ander dan bijvoorbeeld examens, maar dat je het leren bijvoorbeeld, het leren aan zich.

SPEAKER_00

Nee, want eigenlijk kon ik overal goed mee. Ik stond meestal wel gewoon ook bovenin. Bij de kiten die ook gewoon goed konden leren. Maar bij mij was gewoon echt het moment van ik moet het nu gaan doen. De druk die er klopt, die was voor mij echt zo hoog dat ik gewoon echt. Ik dacht, dit is zeg maar, ik vond echt, dit is voor heel mijn leven. Nu moet ik het gaan doen.

SPEAKER_03

Ja, dit heel zwaars aanderd. Dat is echt een grote angst. Dat herken ik dan ook wel weer stiekem. Ik heb dat nog steeds wel ongelooflijk afgenomen, maar ik heb heel lang last gehad van het de rode lampangst. Dus op het moment dat je een live programma gaat moet spelen, dan gaat het tijdens de repetities hartstikke goed echt. Geen enkel probleem. Totdat die rode knop aangaat en je bent on air. En ik slaap gewoon dicht. En ik vergeet teksten of ik vergeet hele stomme dingen. Dat je, hoe kan dit? Toch is het ook druk. Klopt?

SPEAKER_00

Klopt? Ja, echt op prestatiedrang. Dat je het gewoon inderdaad zo goed wil doen. Maar ik weet niet of bij jullie was. Maar mijn ouders waren zo lief. Ze zijn je weet je, we weten gewoon wat je kan. Geeft helemaal niks van. Ik kwam echt huilend thuis. Huilend. Klopt? Maar ik had ook wel zoiets van: wat vinden mijn ouders daar ook van? Want dat is ook wel een stuk dat bij ons zit van wat vinden anderen daarvan? Nee, die waren echt super positief. Ze zei, weet je, we weten dan dat je het kan, we gaan gewoon kletsen en we gaan het gewoon doen, zeg maar, op een niveau wat je gewoon aan kan. En ja, dat ging gewoon hartstikke goed.

SPEAKER_02

Dat is dan heel fijn dat je dan begrip.

SPEAKER_03

Als ook ouders, het is natuurlijk ook heel vervelend om je kind ongelukkig te zien en ook niet weten waar het aan zou kunnen liggen. En sterker nog, als er dan een prestatiegerichtheid is. Dus faalangst, die dan ook die kant, de verkeerde kant, dan hoort het ook weer een ander verhaal. Heb jij broers of zussen?

SPEAKER_00

Ja, ik heb nog een oude broer, Joost heet hij, dus via ouder.

SPEAKER_03

Dat heel logisch is, maar is er bij hem iets gedigoniseerd of hij liep gewoon alles lekker.

SPEAKER_00

Nee, nee, kijk, bij hem liep zijn traject ook niet echt zoals het zou moeten zijn.

SPEAKER_03

Von een rekenuitzending.

SPEAKER_00

Nee, maar bij hem inderdaad liep dat iets anders ook qua school en zo. En als ik kijk inderdaad wat de jongen nu allemaal gepresteerd heeft, dan denk ik, weet je, je doet het gewoon hartstikke goed. Maar die is bijvoorbeeld op middelbare school, die is eigenlijk tussen, denk ik. Nee, die is het niet afgemaakt. Ik moest even nadenken. Nee, klopt. Terwijl je die moo heeft ook gewoon een kop met verstand. Als ik kijk wat hij nu allemaal doet, en eigen bedrijf en leuk gezin. Dan ben ik alleen maar trots inderdaad met het idee. Maar dan had mij wel zoiets van, wat gaan we daarmee doen? En nogmaals, ik wel zeg zo het kind, weet je, ik ging overal, bij mij ging het gewoon goed.

SPEAKER_02

Waarschijnlijk door je interesses, denk ik. Dat dat ook wel een belangrijk punt is.

SPEAKER_03

Nou, daarover gesproken. Je hebt ongelooflijke ideeën.

SPEAKER_00

Ja, dat klopt. Ik vind het heel veel leuk. Niet altijd handig.

SPEAKER_03

Verdiep je je dan ook in iets? In een bepaalde materie?

SPEAKER_00

Ja, echt. Het is echt, ik noem het ons maar een beetje de nerd, echt vreselijk. Ik heb nu bijvoorbeeld een nieuwe hobby sinds anderhalf jaar.

SPEAKER_02

Misschien, als de podcast wordt uitgezonden, is die hobby weer voorbij?

SPEAKER_00

Ik heb al gehad hoor, met wielrennen, fiets aangeschaft, helemaal aangeschaft, alle kleding, alles echt. Noem maar op. Ik heb in één twee keer opgezeten. En toen dacht ik, dit is het niet. Hardlopen, schoenen gekocht. Zeg u tegen, doe het nog steeds. Schoenen kopen of hardlopen? Maar je hebt nu dus al wel anderhalf jaar. Dat is moestuineren. Dat vind ik zo leuk om te doen. Vroeger, echt, mijn ouders had dat ook, vond ik het zo ontzettend suf. Die gaat er nou een beetje in een tuin lopen kruien.

SPEAKER_03

Maar dit heeft gewoon puur te maken met leeftijd. Ik heb heel veel dingen vervloekt die mijn ouders toen deden, die ik nu gewoon keihard zelf ook doen. Daar schaam je er niet voor. Dit hoort er gewoon bij.

SPEAKER_00

En nu vind ik het zo leuk. En dan vraag ik ook inderdaad advies en alles. En ik ga volgende week, als volgende week ga ik ook naar zo'n beurs, zeg maar, ook helemaal over moestuinieren. Dus ik heb allemaal vragen opgeschreven. Ik heb me verdiept. Ik had tien boeken aangeschaft. Want ja, alles is interessant. Over alle soorten en manieren hoe je kan moestuineren, en bakken kan maken en doen. En welke grond je hebt en echt, noem maar op. Waarvan ik natuurlijk alweer meer dan de helft heb teruggebracht. Want ik dacht, misschien een beetje overdrevenjes.

SPEAKER_03

16 verschillende roosties, misschien niet te overdreven, inderdaad.

SPEAKER_00

Ik word ook al eens aangekeken van jeetje, hoeveel zaadjes heb je nou? Zoveel van de tomaten en zoveel van de boerkel. Maar goed, dat is een ander verhaal.

SPEAKER_03

Maal ik ook een beetje uit je verhaal dat je dan heel erg in één periode heel erg top ingaat of induikt en daar heel veel interesse en alles erbij haalt wat er voor nodig is. En dan ook weer de aandacht verliest.

SPEAKER_00

Ja, klopt, klopt. Kijk, weet je, dat is ook wel natuurlijk een beetje ADHD. Als het er niet is, dan heb ik ook geen interesse, want dan zien we het niet. Ik had de afgelopen maanden had ik ook zoiets van: oh ja, dan liep ik er wel weer langs. Ik dacht, oh, misschien moet ik er iets mee doen. Het is nog niets. Maar nu zie ik het overal voorbij komen. Insta, noem maar op, zaadjes in winkels en zo. Denken, oh ja, we gaan weer. En dan ga ik reperfocus.

SPEAKER_03

Vaak het algoritme natuurlijk, helaas. Er wordt ook ongelooflijk ingespeeld op wat jij aanklikt en waar jouw interesses liggen? Ik bedoel, als ik het bekende verhaal, als je dan drie keer luiers roept dan met je telefoon nog richting voor, dan zie je allemaal reclame voorbij komen. Wat ook niet bevoorlijk is. Maar is daar een tip die je zou kunnen geven voor de mensen die dit herkennen, daarvan die ook volledig ergens ingaan induiken en toch achter komen van hé, dit toch niet helemaal? Is dat? Is het erg? Nee, lijkt me niet. Het kan alleen misschien wel wat financieel kan het zeker. Als jij een fiets koopt, je hebt er twee keer op gezeten, is dat best wel een duur rijtje.

SPEAKER_00

Maar daar heb ik wel van geleerd. Impulsieve gedrag.

SPEAKER_03

En hoe heb je dat geleerd voor jezelf?

SPEAKER_00

Nou ja, ik heb nu heel eerlijk wel een beetje zeg maar een soort van termijn voor mezelf vastgesteld. Van oké, als je het inderdaad echt twee maanden of over twee maanden nog steeds wel dat gevoel heb van hé, maar dit wil ik echt. Dit wil ik echt prima. Dan gaan we het ook doen. Maar iets met ook een termijn qua terugbrengen van spullen en qua boeken, zeg ik altijd prima. Twee weken ga je dan wel doen. Twee weken ga je ook met die boeken ga je echt wel kijken van ga ik er überhaupt naar kijken of leg ik ze weg. Want ja, dan weet ik ook als ik ze wegleg, dan is het dus voor mij niet interessant genoeg. En dan breng ik ze ook gewoon weer netjes terug. Heb ik wel reminders van in mijn telefoon staan. Want anders vergeet ik dat ook om je terug te zetten. Dus echt heel veel mensen zeggen, vind ik echt vervelend. Nee, echt die agenda, reminders zetten van oké, wacht even. Meestal drie dagen van tevoren wat het echt de termijn afloopt met dingen terugbrengen. Echt doen. En echt, ja, ik doe het ook opschrijven, dan noem ik een beetje de braindum. En dan, maar dan meer in de trand van trechter. Dan ga je eerst ga je het gewoon eens even allemaal opschrijven. Doeen, geef ik mezelf meestal een kwartier van oké, maar wat wil ik nou eigenlijk allemaal? Want ja, ik ben ook perfectionistisch, dan wil ik het perfect doen, het verfje, een lampje en ja, echt noem maar op, hè, met de moestijn. Maar heb ik het ook echt nodig? Denk nou eens na, heb ik het echt nodig? Gewoon maar dingen.

SPEAKER_03

Dit ga je echt een test afnemen. Het is zo herkenbaar. Ik heb precies hetzelfde. Het is nog een hele goede organisatie. We gaan even nummers wisselen.

SPEAKER_02

Maar het is inderdaad ook wel herkenbaar. En ik vind het wel grappig om dat te zeggen van die boeken van de bibliotheek. Want daar ben ik dus in het verleden heel slecht mee geweest. En onlangs was het in het nieuws dat voor de kinderboeken in ieder geval dat er geen boetes meer worden opgelegd. En toen heeft een vriendin van mij, je kan weer met een gerusthart boeken bij de bibliotheek halen.

SPEAKER_03

Ze vinden het al een hele stapel stalen, maar over mijn al die 20 jaar geleden een hele stapje.

SPEAKER_02

Dat is dan zo grappig dat zij mij dan al herinnert, van ja, je kan weer met een gerust hart, want zij weet dat ik ook wel eens een boete heb moeten betalen die hoger is dan als ik het boek had aangeschaft.

SPEAKER_03

Dus ik fijn dat door een drempel.

SPEAKER_02

Het is niet dat het onbeel is of dat ik niet. Ja, absoluut niet.

SPEAKER_00

Inderdaad, als dat niet in zicht ligt, denk ik er niet meer aan. Maar dat is het. En daarom is die Reminder zo fijn. Want we hebben denk ik, oh ja, nog een paar keer opzetten in echt in je agenda.

SPEAKER_03

Maar plus het feit wat je, het geeft ook nog meer de urgentie van is dit echt wat ik echt wil? Want dat is denk ik wat aan de hand is. Dat je continu een puls zoekt.

SPEAKER_04

Ja, de dopaminec, als het mooi zeggen.

SPEAKER_03

En dat je dus impulsief daar dus vol volledig in gaat. En achteraf baalt, was het nou echt heel erg nodig. En het los van financiën ook gewoon tijd die er vaak in steekt. Misschien ook wel van A naar B denken. En dat je al in B zit. Je nog moet beginnen bij A.

SPEAKER_02

Dat is het ook wel. En inderdaad, maar als we dan weer de positieve kant, als we het dan weer de positieve kant op draaien, vind ik het ook weer leuk dat die ideeën ook weer wat kunnen brengen. Want ik denk dat het mij heeft gebracht dat we hier nu zitten. Want er zeggen echt mensen tegen mij, oh ja, maar dat je dat zomaar gedaan hebt om Tim een berichtje te sturen. En ik denk ja, leuk idee. En dan gaan we het voor.

SPEAKER_00

Maar dat is ook zo leuk juist, toch? Dat vind ik inderdaad, onder andere aan jou. En gewoon aan de ADHD-mensen noem ik het altijd. Maar gewoon op het heet. Oké, leuk, dat gaan we doen.

SPEAKER_03

Dat zal niet door iedereen in de omgeving worden, begrepen, omdat het vaak heel erg intens kan zijn. Wat het gewoon gelijk dan om jas aan en we gaan. En de andere is dan misschien nog niet zo ver, dat is. Maar aan de andere kant, je doet er niemand kwaad mee.

SPEAKER_00

Nee, dat is geen slechte bedoelingen.

SPEAKER_03

Precies, het zijn geen slechte impuls of slechte bedoelingen, inderdaad. Heb jij een vraag of loop je ergens tegenaan? Wil jou graag naar ik ben niet gek de podcast.gmail.com.

SPEAKER_01

Wil je meer weten over dit onderwerp? Kijk dan op onze website www.ben niet gek de podcast.nl. Daar vind je meer informatie en hoe je ons kunt bereiken.

SPEAKER_03

Ja, dat is wel een beetje bizar. Want ik heb dus toen in mijn jeugd als diagnose borderline gekregen. Maar als ik dit dan hoorde denk ik vooral van mensen die ik veel meer in te straak van ADHD. Dus, noem maar als ik denk ook even een kleine consult bij inplannen om toch even daarachter te komen. Kom maar langs.

SPEAKER_00

Je bent altijd welkom, zeker weten.

SPEAKER_03

Ja, want wat ja, die impulsiviteit die je net benoemde. De chaos met thuis, het huishouden, etc. Zijn er andere toch wel simdingen die echt onder de Paraplu ADHD zijn. Die herkenbaar zijn waarschijnlijk door veel luisteraars, inclusief mezelf.

SPEAKER_00

Ja, ik denk ja, nou goed, je ziet mezelf ook wel bewegen op een stoel, een stukje bewegen, die onderrust wat je ook vaak wel ervaart of voelt in je lijf, wat je niet altijd zeg maar kan plaatsen. Dat je denkt, goh.

SPEAKER_03

Continu bezig zijn onderweg zijn.

SPEAKER_00

Klopt. En als het gevoel hebben van oké, ook al zit ik stil, volgens mij heb ik dit al wel gedaan, moet ik dat wel doen. Bijvoorbeeld lijstjes ook in je hoofd maken om het maar niet te vergeten. Dat je soms heb je dat zien we vaak in ieder geval bij ons wat meer. Bijvoorbeeld bij vrouwen, dat je vanmorgen wakker wordt, met eigenlijk een beetje een gevoel een beetje droevig, niet helemaal lekker. Nou, dat kan ook al bijvoorbeeld een stukje overprikkeling zijn, waar ik de dag nog moet gaan starten, dat zien we ook wel vaak terug. Maar ook die zoveel gedachten in je hoofd, dat je het eigenlijk denkt, weet je, al die ideeën. Maar denk ik nog meer over na. En het kan echt associaties opleveren van dat je denkt, waar gaat het over? Stel even kijken hoor, een voorbeeldje, mijn hoes van mijn telefoon is blauw. Dan kan je denken, oh, mag blauw, wat moet ik nog meer doen? De zee. Oh, ja, was vrouwt naar de zee geweest. Het zou wel lekker zijn om even tot rust te komen aan de zee. Ja, klopt. Allemaal inderdaad van die linkjes, wat je eigenlijk maakt. Dat zie ik ook vaak terug. Wat ik ook wel zie in gesprekken. Dan hebben we een gesprek en dan zit iemand in één keer te kijken en denkt, oh, dat is wel een leuke vaas. Oh, gewoon heb je die gekocht. Dat, dat, dat. En aanbiedingen. We gaan met z'n allen heerlijk op een aanbieding. Ik weet niet of jullie dat herkennen, maar je ziet iets leuks wat je graag wil hebben. En dan denk je, nee, eigenlijk nog wel even te duur. En dan in één keer is er 5 euro af. Ja, is toch fantastisch. Zou we het nog zeg maar goedkoper kunnen vinden ergens? Oh ja, dat zoeken naar.

SPEAKER_03

Dat mis ik dan wel. Want dat zou voor mij wel een voordeel zijn in heel veel gevallen.

SPEAKER_00

Nou ja, we hebben ook impulsen aankopen. Dus dat herkenek ik.

SPEAKER_03

En een week later is dan in aanbieding.

SPEAKER_00

Dat is een beetje meemakken. En breng het dan terug? Want dan zie ik ook wel even.

SPEAKER_03

Dan is de intentie is er. De intentie is er. Maar dan denk ik, ja, nee, geen tijd. Of weet ik veel, dan zit iets anders dwars.

SPEAKER_02

Dat is inderdaad ook wel wat ik heb gemerkt. Dat ik inmiddels ook gewoon niet vaak meer dingen online bestel waar ik over twijfel. Want ik weet, ik ga het niet retour sturen. Stevens wel goede milieutippen ondertussen. Maar ik weet ook van mezelf. Dan belandt het ergens in de kast. En dat is zonde.

SPEAKER_03

Wat je nu zegt heb ik ook heel sterk. Ik heb wel dat ik wat je al eerder aangaf, dat je dus wel echt een paar keer voor jezelf benoemd. Heb je dit echt nodig? Of wil ze dit?

SPEAKER_00

Stukje bewustwinding.

SPEAKER_03

En ik merk ook dat ik steeds beter met deadlines om kan gaan. Dus dat ik mezelf ook echt een deadline in plan. Dus dat ik ook daar vrij plan om dat te kunnen doen. Om daar tijd over te houden. Want dan heb ik het toch al voor die tijd gedaan. Dat geeft ontzettend veel rust, merk ik. Ik bedoel, ik heb twee dagen altijd vaste kinderen. Waarbij ik ook in mijn mail staat, ik ben die dagen gewoon niet bereikbaar, heel bewust. Want als het ongelooflijk onrust. En alles is belangrijk, alles heeft prioriteit. En dan heeft niks meer prioriteit. Dat is wat mij heel erg helpt, maar ik merk ook en dat hoort er volgens mij ook nog bij. Is het stukje afleiding, bijvoorbeeld stel dat je nu in dit gesprek, en zou hier ergens een tv aan staan, met weet ik al, het test pult mij niet uit. Ik kan dat niet. Ik sta dan de hele tijd in het stomme beeld te kijken, terwijl er niks voorbij komt waarvan wat interesse is. En ondertussen ben je het hele gesprek kwijt.

SPEAKER_00

Ja en sommigen gaan daar bijvoorbeeld heel lekker op. Die vinden het heerlijk. Die hebben inderdaad, die kijken tv, die zijn nog wat aan het doen op hun telefoon. Die hebben nog een gesprek inderdaad met de partner. Ja, sommigen kunnen dat bijvoorbeeld ook heel goed. Maar wat je zegt, ja, dat snap ik ook. Ik heb hetzelfde, of studeer inderdaad moet mij gewoon echt stil zijn. In plaats van dat er nog muziek en zo aan staat. Weet je, dat kan ik ook niet.

SPEAKER_02

En ook om die focus te behouden op één ding, net als wat je vertelt, dat je dan inderdaad, je ziet een fase, ga je daar weer over beginnen. Dat hadden Tim en ik op het begin ook al met de ideeën voor de podcast. We hadden zoveel ideeën dat we op een gegeven moment ook zeiden, we hopen als we het gesprek aangaan, dat we het wel een beetje.

SPEAKER_03

Ja, binnen de kamer. En binnen de tijd. Want wij kunnen ook redelijk goed kletsen met z'n tweeën.

SPEAKER_02

Dat zijn ook wel dingen. En dat je dan ook denkt, oh ja, maar dit is ook interessant. En ja, een hele goede geodschap, maar kloedradig, zeggen ze ook inderdaad heel vaak.

SPEAKER_00

Ja, misschien wel hoor, maar ik heb het zelf dan niet. Bij mij is zeg maar paar, paars en niet blauw met rood en wat we allemaal gaan mengen. Want daar ken ik ook wel wat van. Dus het is ook wel. Maar goed, iedereen is ook wel heeft ook nog een karakter. Met ADD, het is natuurlijk niet alleen met ADD.

SPEAKER_03

Het is natuurlijk niet volledig in de weg te zitten. Alleen het is natuurlijk wel. Daarom maken we deze podcast over van mensen die zich misschien hierin herkennen. Van wat zijn de tips om die rustig voelt wel te krijgen. We zijn net bijvoorbeeld, daar wilde ik eigenlijk nog wat over vragen. Over vannamen die met heel veel zwaarte de dag doorgaan, of eigenlijk opstaan met een ontzettend zwaar moedig gevoel. Zijn daar bijvoorbeeld het idee of tips voor, bijvoorbeeld geen koffie drinken, ik noem maar wat. Iets wat is daar een handeling toe.

SPEAKER_00

En wil je daar een antwoord op van uit een heel mooi? Ik bedoel, een GGZ kun je natuurlijk zeggen van goh, mytiel kan helpend zijn, maar hoeft niet. Dan zit ik wel een medicatiestuk. Maar wat ik zelf zeg maar, zonder inderdaad echt gelijk op medicatie te gaan, wat ik nu zelf natuurlijk wel even voorstel. Ja, echt starten met je dag. Toepassen gewoon hoop, lek je bed uit. Weet je, maak je bed gelijk even op. Wat ga je doen? Weet je, inderdaad, niet gelijk koffie? Dat zou ik zelf niet gelijk voorstellen. Drink eerst lekker even een glas water. Maar wees bewust ook met wat je aan het doen bent. Het gaat vaak zo om de automatische piloot. Maar gewoon echt even bewust van, en ja, weet je, soms kan je inderdaad even vervelend voelen. Maar soms ook wel eens even goed van. Oké, is er iets gebeurd? Is inderdaad mijn week van tevoren. Afgelopen week is dat heel druk geweest of niet? Ja, oh ja, het is inderdaad druk geweest. Maar ik heb me wel staande weten te houden. Beetje, let go. Oké, gaan we doen. Ja en dan kom ik toch echt weer terug op Mel Robins. Die heeft ook inderdaad oh, heet dat boek nou? Niet de vijf seconden regel, maar zij heeft nog een hele goede. En dan geef je drie seconden voor de ARD's. Zij doet dan zeg maar high-five geven in de spiegel naar jezelf. Maar ik had zoiets van, je kan ook wel even gewoon iets positiefs zeggen. Van weet je, lekker goed gedaan.

SPEAKER_03

Om je mindset ook even naar de goede kant toe te draaien.

SPEAKER_00

Klopt. In het begin klinkt het echt heel raar. Want ik heb ook al voor die spiegel gestaan, dacht ik, ja, lekker ongemakkelijk, iets positiefs tegen jezelf. Ja, ik weet niet waar jullie is. Maar complimenten zijn we niet altijd heel goed in om die te ontvangen. En zeker niet helemaal tegen jezelf te zeggen.

SPEAKER_03

Maar je bent eraan. En het helpt je. En het is daar. Ik denk dat het begin daarvan is het stukje schaamte naar jezelf het niet mogen toegeven dat. Exact. Want dat heb ik gemerkt. Ik ben daar voor mezelf echt dus wel inderdaad volledig voor die spiegel gaan staan. Echt letterlijk figuurlijk. Om dingen mezelf af te spreken. Een van die dingen is niks van pijnsen. Ik pijns dus niet meer. Dus ik kan het wel wakker worden. Klaar wakker. Zeker als volle maanden heb ik daar echt last van. Maar ik ga niet meer aan dingen denken die ik op dat moment toch niet kan oplossen. Heel vaak heb je nog een telefoongesprek wat je nog moest plegen, of een mailtje die je moest sturen, of weet ik veel, het is een rekening die nog steeds open staat. Ik noem wat. Ik draai me gewoon om en ik ga verder slapen. En ik denk ja, ik kan nu toch niet doen. Want ik kan die oplossen. Dat is een hele goede tip.

SPEAKER_02

En ook echt met aandacht op dat moment. Kijk, dan, je hebt dan al het doel om te slapen. Dus ga dat dan ook doen. Maar het is ook wel met simpele dingen om de dag te beginnen. Als je gaat ontbijten. Ja, wij ontbijten met het gezin aan tafel. En dan nog andere dingen doen. En dat is voor mij persoonlijk wel eens moeilijk hoor. Want als de telefoon gaat, denk ik ja, toch even opnemen, toch nog even drinken pakken. Maar ik merk zeker met een dochter met autisme die rust bewaren, is gewoon heel belangrijk. En uiteindelijk heb je er zelf ook heel veel aan om dingen met aandacht te doen.

SPEAKER_00

Zeker weten. En wat je ook zegt, weet je, niet gelijk je telefoon pakken. Niet gelijk inderdaad scrollen. Want dan zijn we zo gewend. Even op Insta of iets anders op social media doen. Of nog even nieuws en zo lezen. Nee, dat werkt niet. Gewoon eens even tijd voor jezelf. Even opstarten, lekker leuke dingen doen. Sommigen gaan sporten, wandelen hoor ik ook heel veel. Z'mmorgen vroeg een beetje iets in draait. En ik weet niet hoe jullie zit, maar sommigen, ik ben zelf wel een ochtend mens, maar heel veel ouder.

SPEAKER_02

En Tim volgens mij ook.

SPEAKER_03

Ik ben het inmiddels wel geworden. Was vroeger diep, maar dat is voor mij wel echt een gegeven dat ik gewoon half zeven al naast bed sta. Ja, toch lekker is, en dan kan ik ook over zeven af acht ga ik sporten. Dus ja, dat wat je net op soms hebt, dat is wel mijn ritueeltje geworden. En ik haal er ook heel veel rust uit. Omdat het dus, in mijn leven is dat niet altijd helaas het geval. Vaak ben ik gewoon al heel vroeg op pad. Of heb ik al eerder vroege ochtend een afspraak staan waardoor ik dat niet kan doen. En dan mis ik ook wel gelijk dan heb ik ook gelijk onrust. Dat merk ook. Dus ik merk ook nu, mensen die ik best wel een drukke periode met allerlei verschillende projecten. Ik weet dan oké, over twee weken is dat rust en even wat minder, dan laat ik die ook echt vrij. Want anders weet ik zeker mezelf voorbij loop. En ik mis de focus. Want dat is uiteindelijk. Ik heb hem dus echt geleerd om deadlines, met deadlines te werken. En dat is echt een pre. Want ik merk daardoor dat er én heel veel rust in mijn hoofd is gecreëerd. En ik kan dingen afvinken. Ik kan dingen afsluiten. Want dat is 9 van de 10 keer het geval. Ja, dat doe ik dan wel. En dan komt het op een gegeven moment bij op je af.

SPEAKER_02

Ja, en denk je, het is nu zover.

SPEAKER_03

Ja, en jij gaf wel eerder aan, je bent ook een perfectionist, hier zit er ook eentje. Dus je wilt het allemaal goed en mooi doen. Ja, dan heb je jezelf niet de tijd gegund om dat ook dan daadwerkelijk te doen. Exact. En dan word je ontzettend zo gereinigd terwijl je alleen jezelf erbij hebt.

SPEAKER_02

Ja, dat is het ook. En dan is het fijn om eigenlijk in de ochtend. Ik heb ook een hele periode. Het is een goede reminder om het weer op te pakken. Dat ik de wekker inderdaad ook eerder zetten. En dan zochtend half uur of drie kwartier wandelen. En dan zeggen mensen, dan moet je nog vroeger uit bed. Maar het geeft heel de dag heel veel meer in.

SPEAKER_03

Maar waar praat je over?

SPEAKER_00

Ja, maar daarom, wat is nog vroeger? Voor jou werkt het.

SPEAKER_03

Ik moet altijd wel lachen als ik op het schoolplein stond, en het waren altijd dezelfde ouders die veel te laat kwamen, die kinderen helemaal gestrest. Als je nou even. Maar ook met het file rijden, ik ben bloedhekel aan file rijden. Neb ik gelukkig een baan dat dat niet standaard elke dag in de file hoeft te staan. Dus dat scheelt echt enorm. Maar ik heb wel inmiddels dat ik gewoon een half uur extra reistijd al incalculeer, algemeen, al is het vakantietijd mij niet uit. Ik calculeer altijd extra reistijd om die stress te vermijden. Dus dan ben ik wel een half uur te vroeg, maar dan heb ik wel een half uur gewoon lekkere tijd.

SPEAKER_02

Ja, daar ben ik ook. Ik ben liever inderdaad te vroeg. En dan vermaak ik me nog wel. Want ik zeg ook altijd, misschien is dat ook een ADAD-ding. Dat ik vervil me nooit. Want zelfs als ik op de bank zit, ik vervil me niet. Want in mijn hoofd zijn er allerlei ideeën. Dan ben ik misschien over een volgende podcast aan nadenken. En ja, nooit het gevoel. Ik ben nooit het gevoel dat ik mezelf vervil. Of als je branden bent, zelfs dat ik geen muziek of podcast luister, ik verveel me niet.

SPEAKER_00

Nee, precies. Ik kan moeilijk zeggen, nee, ik ben altijd heel netjes op tijd. Nee, ik ben wel degene die te laat komt. Of net op tijd. Ja, ik weet niet zo goed wat het is. Je zoekt al net de randjes op. Ja, ik vind dat zelf altijd wel lekker. Living on the Edge. Nee, maar ik heb daar wel iets mee. Kijk, dat klinkt heel slecht, maar natuurlijk, alles is belangrijk. En alles net is net inderdaad waar je prioriteit aangeeft. En meestal ben ik op tijd. Maar ik heb het ook in mijn werk en dat zeg ik al naar mijn cliënten toe. Ja, ik ben een mensenmens. Dus soms loop ik uit.

SPEAKER_03

Ik kan tevoren niet in calculeren waarom het gesprek even nog door. Het zou pas erg zijn als iemand midden in zijn gesprek zit. Ja, de klokken.

SPEAKER_00

Drie kwartier.

SPEAKER_03

Snap ik voorkomen. Het is timemanagement misschien wel eens waar. Wat ik merk, ben ik gewoon niet heel legeerd lopen, spreken dat ik altijd overal op tijd ben. En dat heeft vaak te maken dat ze dan. Je bent er half ingepakt voor naar die afspraak. En op een gegeven moment zie je nog iets op de aanrecht liggen. Dat kan ik ook nog even doen.

SPEAKER_00

Dat kan ik zo even doen. Echt precies dat. Of nog even snel, oh, dat was je. Het was makkelijk. Want dan als ik aanmiddags thuis kom, nog even dit.

SPEAKER_03

En daar ga ik vaak wel ontzettend op nat. Want dan denk ik dat nog even te kunnen doen. Dat zit er gewoon echt niet meer.

SPEAKER_00

Even moeten uit. Dat zeg ik inderdaad ook bij ons in mijn werk zeg. Want we doen nog even dat, dat was vijf minuten. Oh, dan kan nog even dat. Het was misschien tien minuten. Terwijl we eigenlijk inderdaad tien minuten maar hebben. En dan ben je zo'n half uur verder. En denk je, vervolgens niks gedaan.

SPEAKER_03

Dat vind ik altijd pijnlijk aan het hele verhaal. Want uiteindelijk dat Eve heeft dus helemaal niks toegedra bijgedragen.

SPEAKER_00

Wat ben je erbij bij dat ding wat je op dat moment aan het doen bent, exact.

SPEAKER_03

Je zit eigenlijk met één been met de volgende afspraak. En dit doe je nog even tussendoor. Een andere vraag. Want we hebben hier, we zijn voor mijn één gezin hier aan deze tafel. Ik herken alleen maar dingen. Maar voor iemand die niet ADHD kenmerkte, zijn er dingen die waar je merkt dat dat aan die kant wat lastige uit te leggen is? En vaak wordt het inderdaad geschaald van ja, een beetje een beetje een drukte, die druk, die is wat een beetje een Labrador type. Dat springt alle kanten op. Is dat af en toe lastig uit te leggen om mensen aan te geven van nou, dit maakt deze persoon de karakter?

SPEAKER_00

Ja, ik denk het wel. En voornamelijk inderdaad, in partnerrelaties, als de een het wel heeft en de ander niet. Ik ga meestal altijd. Ik doe altijd heel veel met kleurtjes en tekenen. Ik leg meestal een blad op tafel en daar gaan we eigenlijk aan de slag. En ik doe het heel vaak ook met voorbeelden uitleggen dat het zeg maar, wat verbeeldend is, dat je het wat meer gaat snappen.

SPEAKER_03

Visueel maken.

SPEAKER_00

Exact. En wat ik vaak merk is, ja, maar ik heb het nou al zo vaak gezegd en hij of zij dour nog steeds niet. En dan hebben we het er altijd over. Wat heb je dan gezegd? En ook vaak hoe heb je het gezegd.

SPEAKER_03

Welke woorden heb je gebruikt? En welke timing?

SPEAKER_00

Juist. En geef ook aan van oké, maar wat verwacht je dan van de ander? En hoe wil je dat zien?

SPEAKER_03

En als dat dan degene met de diagnose of iemand die.

SPEAKER_00

Nee, vaak zonder.

SPEAKER_03

Dus vaak woont samen of samen is met iemand.

SPEAKER_00

Of die begrijpen het dan niet. Of dan zeggen ze, ja, hij of zij luistert niet. Nee, want die is momenteel met heel iets anders bezig. Maar ik ben aan het praten. Die maakt even geen oog. Klopt, maakt geen oogcontact. En dan zegt dan, ja, maar ik hoor je echt wel. Maar soms het oogcontact kan juist ook zorgen dat ze gewoon vergeten wat iemand zegt of geleid. Dat ze er even niet bij komen. Want dan oh, oh ja, nee, oh je moet dit nog even doen. En dan snapt de ander snapt dan niet dat dat dus is dat het hun afleidt. En dat ze juist andere dingen doen, dat ze echt wel horen wat je zegt.

SPEAKER_03

Hij slaan het niet op.

SPEAKER_00

Dat klopt, omdat er nog iets voor zit. En vaak ook de ladingen. Wat vaak ook in partnerrelaties, is ja, maar je doet nooit dit. Of je doet altijd dat. Ik heb al zo vaak gevraagd: er zit ook een soort oordeel in. En dan zeggen we altijd voor je, kijk eens op een andere manier. Wat wil je? Hoe zou je het willen zien? Positief, breng het positief en breng vaak het hoe zonder oordeel.

SPEAKER_03

Precies, het klinkt bijna alsof ik als vader mijn kinderen toespreek. Ja nee, dat klinkt kinderachtig. Maar ik denk dat het ook een belangrijk is. Dat je bij een kind zou dat misschien wat sneller doen. Dat je diegene ook. Als het kind wat afgeleid is, zit je van, kijk even aan, want ik wil dat je dit en dit doet. Of heb je dit nou echt meegekregen, dat dat op zich op volwassen niveau ook best handig en kan zijn. In de algemeenheid. Los van dat iemand wel of niet met ADHD rondloopt, maar gewoon het algemeen van. Heb je het echt meegekregen of heb je het luister je wel? En dat is natuurlijk zeker in binnen relaties een irritatiepuntje.

SPEAKER_00

Absoluut. Ja, en ik zeg het ook wel eens, weet je, zet het soms ook nog heel even op de app of iets. En soms kan het zijn dat dat iemand of je belt tijdens het werk of iets, dan zit iemand bijvoorbeeld nog in het werkstuk of in de werkmodus. En je belt van, goh, wat gaan we vanavond eten? Ja, zullen we dan dat doen? Oh, jij ga jij even boodschappen halen, prima. Neem dat dan dat mee. En dan komt hij geen thuis. Zonder de boodschappen. En is de ander, ja, je hebt het niet meegenomen, ik heb het toch gezegd. En dan, oh, wacht, dan heeft hij gewoon niet opgeslagen. En dan zijn we die reminders van je, doe het heel even op de app zetten.

SPEAKER_03

Ja, en dat is natuurlijk het punt, denk ik. Ook dat vanuit degene die het cent, dat die dus in een modus zit. Ja, daar de focus. En de ander zit. Zeker als het telefonisch is, heb je ook heel vaak te maken met iemand in de totaal niet in jouw hoofd zit. Op dat moment, is natuurlijk wel een gevalletje van een hoge irritatiefactor.

SPEAKER_00

Precies.

SPEAKER_03

Wat is de grootste vooroordeel die je.

SPEAKER_00

Over ADHD. Grootste vooroordeel. Nou ja, sowieso is natuurlijk sowieso. Stigmaas uiteraard. Want ja, iedereen is druk. Allemaal ontzettend druk. Kunnen niks onthouden. Altijd te laat. Dan ben ik nooit heel erg op tijd met ergens, klopt het wel. Ja, weet je, supergevoelig, overgevoelig, overemotioneel. En dan denk ik, nee, we kunnen het ook heel anders zien en brengen. Het is juist heel mooi. We zijn ook heel eerlijk, we zijn kwetsbaar. Dingen raken ons, juist. Ik weet of jullie wel op een festival hebben gestaan en dat de muziek zo ontzettend mooi is. Ja we gewoon de tranen aardig zeg maar juist. Gewoon over je wangen, zeg maar rollen. En gewoon heel de sfeer. En dat je gewoon zo gelukkig kan zijn.

SPEAKER_03

De intensiteit.

SPEAKER_00

Juist dat. Dat iemand inderdaad emotioneel wordt als er iemand iets tegen iemand zegt wat niet fijn is, omdat het raakt ons veel meer. Het komt heel hard binnen. Maar dat wil niet zeggen dat we dan super emotioneel zijn. Nee, het moet even landen. Het doet iets met ons. En dan gaan we daar vaak wel mee aan de slag.

SPEAKER_03

Daar is natuurlijk nu al gelukkig volgens mij wel een positieve. Nogens zijn we zo lang niet daar waar we willen zijn. Maar ik denk dat dat wel een meer voorkomende diagnose. Of dat in ieder geval meer besproken wordt, dat het ook los van elkaar wordt gezien. Zeker met vrouwen met hormonen en dat soort dingen, die hebben natuurlijk ook ontzettend invloed dat soort.

SPEAKER_00

Dat sowieso, zeker weten. Diagnoses.

SPEAKER_03

En als alleen maar de testen op jongens zijn gedaan, dan ga je daar nooit achter komen.

SPEAKER_00

Nee, klopt, klopt. En wat we ook zien, je hebt natuurlijk ook allebei een andere rol, zeg maar, eigenlijk in de samenleving, zeker ook als kind al. Meisjes kunnen zich op zich ook. Ja, dat wordt ook een evenjes stereotyperen. Werd ook wel een beetje van je verwacht dat je je goed kon aanpassen.

SPEAKER_03

Ook dit hebben we wel vaker gehoord. Dat een vrouw pas zich aan aan de situatie, die mocht niet te klagen, die moeten meedoen. Dat ook nooit werd gezien en of niet werd meegenomen als een stukje zorg.

SPEAKER_00

Klopt, klopt dat. En ja, de jongens inderdaad, die mochten dan soms wel eens wat drukker zijn of iets. Maar goed, dat, of als een meisje wat drukker was, altijd dan werd altijd gezegd, oh je had een jongetje moeten zijn. Dat ook heel vaak.

SPEAKER_03

Vreselijk inderdaad.

SPEAKER_00

En dan denk ik echt, oh, hoor nou eens heel even wat je zegt. Nee, weet je, laat er ook gewoon. Ze is gewoon wie ze is. Alleen heeft inderdaad soms wat meer energie, zeg maar in de lijf. Ja, het is wat het is. Het is gewoon alleen maar prettig. Dat je denkt, en kijk eens inderdaad wat diegene allemaal in zich heeft. Vaak. Het zijn hele creatieve kindjes. Vaak.

SPEAKER_02

Dit zijn hele mooie positieve dingen. Bekijk het eens van de andere kant.

SPEAKER_00

Ja, of met sporten ook, weet je. Volgens mij hebben ook heel veel ARD'ers ook in de sport zitten. Dat moet je zo veel als mij, nog, mannen als vrouwen. Dus ja.

SPEAKER_03

Maar die ook uiteindelijk discipline kennen, dus dat is oké. Dus die collega vaak toegelegd juist op die sport. Dat misschien juist in instantie een soort uitlaatklep bleek, maar laten bleek ze zo uiteraard in te blinken of uit te blinken, dat ze dus hun professie ervan hebben gemaakt.

SPEAKER_02

Maar dat is denk ik ook wel. En natuurlijk bij jou ook bij Tim met de muziek, als je eenmaal iets hebt gevonden wat je zelf heel leuk vindt, dan kan je er ook alles voor geven. En dat merk ik aan mezelf ook. Sommige dingen lijken heel simpel, maar kosten heel veel energie. En andere dingen waarvan andere mensen denken, zoals een podcast maken, waar begin je aan, denk ik, oh ja, dat doe ik er even bij.

SPEAKER_03

Ja, nog steeds meer hoor. Ik heb dat nog steeds. Wat ben ik er begonnen? Nee, hoor, helemaal niet. Een andere vraag van hoe kan je omgeving rekening houden met je behoeften en hoe leg je dat aan hun uit?

SPEAKER_00

Een hele goede vraag. Het is voornamelijk ook, kijk, natuurlijk kan je omgeving rekening houden met. Maar ik denk dat ook is, en wat ik zelf wel merk en wat ik zelf ook altijd meegeef, inderdaad ook aan mijn cliënten is, geef ook zelf dingen aan. Geef heel goed aan. Van oké, hoe voel ik me nu? Hoe zit ik er vandaag bij? Dat is echt het stukje bewustwording. En dat is ook inderdaad, let ook op je planning. Kijk nou eens inderdaad, wat doe ik nou eigenlijk op een dag? En heb het er ook over van. Hé, maar wacht even, ik doe eigenlijk best wel veel. En dat je het wel samen, bijvoorbeeld met je partner erover hebt of ook met vriendinnen. Bespreekbaar maken. Ja, dus bij ons is dat ook zo. Dat je inderdaad gewoon een planning hebt en dat je samen kijkt van oké, hoe ziet die planning nou eigenlijk eruit? En dan niet zozeer feitelijk van hé, weet ik veel. Ik heb bijvoorbeeld acht afspraken op een dag. Maar hoe intensief zijn die afspraken?

SPEAKER_03

Je werkt natuurlijk in de praktijk met mensen met ADHD. Je hebt het zelf. Heb je al gemerkt dat je misschien ook wel eens tips vanuit hun gesprekken meekrijgt dat je iets hun ziet doen of dat ze vertellen waar jij weer baat aan hebt. Dat er een andere kant op werkt?

SPEAKER_00

Ja, wat was het nou laatst? Had ik ook een dat ik dacht, oh, leuk, neem ik mee. Dus voornamelijk ook heel vaak ook wel gewoon bepaalde boeken, wat ze dan ook wel hebben gelezen. Maar voornamelijk inderdaad boeken, wat ik meestal inderdaad wel krijg. En dan is er erg weer een nieuw boek uitder over ADHD. En ik heb momenteel best wat vrouwen met ADHD die ik nu ook behandel. En dan hebben ze weer, volgens mij, dat boek is alweer een tijd uit hoor, Bloedserieus. En ze is, oh, dat is echt heel interessant.

SPEAKER_02

Staat die ook in de boekenkast?

SPEAKER_00

Je ziet goed dat denken, oh, die staat nog een lijntje om te lezen. Of dan ook weer gewoon een stukje bewustwording dat je even weet van oh, wacht. Met de kleurtjes in de agenda's, ik heb nu wat andere kleurtjes. Maar dan zegt bijvoorbeeld ook wat ik dan denk, oh ja, hebben we het al eens over gehad dat ze een smiley erbij zetten. Dat ze even meekijken van hoe zit ik er momenteel bij. Hoe gaat het vandaag? Ja, dus het is ook heel vaak. Dat je ook in gesprek inderdaad echt wel tot tips komt. Maar ik kan er nu even zo concreet.

SPEAKER_03

Nee, ik heb het wel fijn dat het ook de andere kant op kan.

SPEAKER_00

Ik sta altijd, maar dat vind ik weltijd fijn. Ik zie juist altijd open ook voor van joh, als je inderdaad nog tips hebt, want dan kan ik je meenemen naar.

SPEAKER_02

En dat is ook een beetje ons doel uiteindelijk. Dat we hopen dat mensen herkenning vinden.

SPEAKER_03

Ik vind het zo'n mooi afsluiting. Dit is de beste brug die we ooit hebben gehad. Ja, ontzettend bedankt, Jasker, voor je komst en voor je uitgebreide uitleg. Heb je vragen of je misschien ook wel zelf suggestie doen en vooral doen, heel benieuwd hoe jij het als luisteraar hebt ervaren en hoe je zelf misschien wel ook wel rondloopt met een chaotisch hoofd. Te ziek.

SPEAKER_00

En jullie hartstikke bedankt voor de uitnodiging. Ik vond het super leuk. Graag.

SPEAKER_03

En wij hebben nog even contact. Ja, zeker weten, zeker weten. Bedankt voor het luisteren naar Ik Ben Niet Gek. Hopelijk heeft deze aflevering je herkenning gegeven of nieuwe inzichten erop geleverd.

SPEAKER_02

Of je nu zelf te maken hebt met een diagnose, iemand kent die vastloopt of nieuwsgierig bent naar mentale gezondheid in onze maatschappij.

SPEAKER_03

Blijf vragen stellen. Blijf in gesprek en blijf vooral kijken naar wat wel mogelijk is.

SPEAKER_02

Samen met ervaringsdeskundigen en professionals blijven wij op zoek naar antwoorden en handige tools om met uitdagingen om te gaan.

SPEAKER_03

Vond je deze aflevering waardevol? Deel met anderen en laat ons weten wat het met je heeft gedaan.

SPEAKER_02

En laat vooral een review achter, zodat deze podcast makkelijker te vinden is. Meer informatie is te vinden op onze website www.gek de podcast.nl. Of misschien heb je zelf een vraag meld deze naar ik ben niet gek de podcast at gmail.com.

SPEAKER_03

Of nog leuker: spreek deze als audiovouw in en wie weet nemen we jouw vraag mee in onze volgende aflevering. Deze podcast is gemaakt door mij, Tim Ackerman en Berroy. Bedankt aan Centraal Plus waar we deze podcast konden opnemen.