6 De kracht en zwakte van Antonin Scalia

In deze aflevering ga ik nog een keer in op de betekenis van Originalism aan de hand van een rechtszaak over wapenbezit. En daarna komt de vraag wat Originalism kan opleveren voor het lezen van de Bijbel als een tekst waar gelovigen gezag aan toekennen.

Transcript

SPEAKER_00 0:17

Hartelijk welkom bij aflevering 6 van Eerlijk duurt het langst: de kracht en zwakte van Enton Scalia. En dan vooral de kracht en zwakte van het originalisme dat hij verdedigt. In deze aflevering wil ik laten zien dat deze positie van het originalisme de best denkbare positie is als het gaat om de uitleg van de grondwet. Maar dat er alsnog best wat zwakke plekken overblijven. En de achterliggende voor deze podcast belangrijke vraag is. Biedt het originalisme van Scadia een model om op voort te bouwen bij de uitleg van de Bijbel. Daar ga ik verder op in, en ik wil daarvoor graag beginnen met een rechtszaak uit 2008, waarin nog eens duidelijk wordt wat originalism inhoudt. Het gaat om de zaak District of Columbia tegenover Heller. Daarin doet het Amerikaanse hoge rechtshof een uitspraak. In die zaak gaat het om de uitleg van het tweede amendement van de grondwet. Dat luidt het Engels. A well regulated militia being necessary to the security of a free state, the right of the people to keep and bear arms shall not be infringed. Het volk heeft dus recht om een militie op te richten. Dat was vooral belangrijk in de tijd dat de verschillende staten samen één federale overheid gingen vormen. Men wilde zichzelf als staat ook kunnen beschermen. En burgers hadden het recht om een gewapende militie te vormen om de staat te verdedigen. Maar in de tweede helft van het amendement wordt ook gezegd en gesproken over het recht van het volk om wapens te hebben en te dragen. Gaat het hier alleen om een recht dat bedoeld is in die specifieke tijd van de Founding Fathers? Of geldt dat recht om wapens te hebben en te dragen ook door vandaag de dag? Dick Haller liep er tegenaan dat hij als Amerikaans burger in Washington D.C. geen vergunning kreeg om thuis een handvuurwapen te hebben. Dat had niks met persoonlijk te maken. Maar in Washington D.C., de District of Columbia ging het om een algemen verbod om zo'n vergunning aan een burger te verlenen. Dus geen enkele burger kreeg zo'n vergunning voor een handvuurwapen. Heller was het daar niet mee eens en vocht dit besluit aan op grond van het Tweede Amendement van de Amerikaanse grondwet. En zo kwam de zaak uiteindelijk voor het hoge rechtshof. Daar schreef Anton Scalia het vonnis namens de meerderheid van de rechters. Hij schreef dus de uitspraak. Het was een beslissing van 5 tegen 4. Waarbij je iets kunt waarnemen van de conservatieve, de meer conservatieve rechters aan de ene kant. De meer liberale rechters aan de andere kant. En dan zie je dat in die uitspraak die Scalia schrijft, heel duidelijk het originalisme belangrijk is. Scalia gaat terug op de wettekst zelf. En wat zegt die tekst? Wat betekent die tekst? Die tekst zegt Scalia, moet worden uitgelegd zoals gewone burgers het in de tijd dat de wet opgesteld werd, begrepen hebben. En dat is wel heel belangrijk. Want vaak wordt originalisme verkeerd voorgesteld. Dan wordt originalisme aangevallen en afgeschreven op dingen die het helemaal niet zegt of stelt. Dan wordt gedaan alsof originalisme claimt dat je naar de intentie moet van de opstellers van de wet. Je komt dat overal tegen. Ik las het bijvoorbeeld in een Nederlands studieboek, wat ik zelf nog heb gebruikt, geschreven door de auteurs Cliteur en Elian. En die behandelen in hun boek ook eventjes Anton Scalia. Die merken het volgende over hem op. En ik citeer. Hij, Scalia, bepleit daarom. Een oriëntatie op de wil van de makers van de Constitutie. Eindige citaat. De Sklietur in Alliance stellen dat Scalia's originalisme zich oriënteert op de wil van de makers. Dat doet Scalia nu juist niet. Het gaat er niet om de subjectieve wil van de makers, maar om de objectieve betekenis van de tekst. Zoals de mensen hem in het algemeen hebben begrepen in de tijd dat de wet tot stand komt. Dan kun je dat Nederlandse auteurs amper kwalijk nemen dat ze dat niet helemaal goed zeggen, omdat deze vergissing, die toch wel kwalijk is, ook door Amerikaanse hoogleraren zo wordt gesteld. We kwamen er tegen bij de Amerikaanse hoogleraar Strous, die het in zijn boek over de Living Constitution voorstelt. Alsof de mening van overleden mensen de levenden zou binden. Maar het gaat niet om de wil of de mening van individuen die de grondwet hebben opgesteld. Maar het gaat om de tekst zoals hij door het congres is aangenomen. Daarom blijft hij ook van kracht. Dat is wel een heel belangrijk verschil. In de zaak Heller laat Skelia er geen misverstand over bestaan. En ik citeer hem. In interpreting the Constitution, we must look to the original public meaning of the tekst, not to the subjective intentions of the frames. En als we inderdaad teruggaan naar de algemene betekenis die de tekst had voor de mensen uit die tijd. En je gaat dan het tweede amendement lezen. Dan wordt duidelijk dat daar in die tweede helft staat dat het volk, het volk wordt ook op andere plekken gebruikt in de grondwet in de amendementen, het volk, de burgers, hebben een recht om wapens te bezitten en te dragen. Dat wordt dan ook toegekend. De uitspraken luiden ook dat Heller inderdaad terecht in beroep is gegaan. Als je geen veroordeelde crimineel bent, als je Amerikaans staatsburger bent en je bent ook niet geestelijke ziekte. Je bent meerjarig en dan heb je inderdaad recht op wapenbezit? Nou, dit is fel bekritiseerd ook door de meer liberale rechters. En onderdeel van de discussie is dan begrijp je niet hoe gevaarlijk het is? In Amerika is veel vuurwapen geweld. Moeten wij dan als rechters de wet niet anders uitleggen in onze eigen tijd? Scadia realiseert zich dat deze discussie speelt. Is het wel verstandig om de grondwet zo te laten staan? Is het niet beter om dit recht in te perken? Aan einde van zijn vonden schrijft Scadia dat hij zich die vragen goed kan voorstellen. En hij zegt wellicht moet de politiek daarom ook wel met aanvullingen komen. Maar zolang zij dat niet doen, is het niet aan negen rechters om eigenmachtig de betekenis van dit amendement. Of welk amendement dan ook maar, aan te passen. En hier blijkt duidelijk de kracht van het originalisme. Je wilt zo objectief als mogelijk is recht doen aan de betekenis van de wettekst zelf. Dat is de taak van de rechters. De wet aanpassen en veranderen. Dat is wel mogelijk, maar dat is de taak van de wetgever. De gedachte van de Living Constitution, die tegenover het originalisme staat, is veel pragmatischer. De rechter moeten ruime bevoegdheid krijgen om de wet uit te leggen. Die mee evolueert met de tijd. Als de tijd verandert, dan verandert de interpretatie van de wet ook. Maar dat is in een democratie zwak. Dan ligt de macht bij rechters. Dat lijkt mij persoonlijk ook onjuist. De tekst van de wet verliest zijn kracht als rechters al te vrij mogen interpreteren. En het volk verliest ook van zijn macht. Als de interpretatie van rechters tot wet wordt. Is originalisme dan alleen een winnaar? Op wie niets valt aan te merken. Nou dat ook weer niet. Originalisme heeft zeker zijn zwakke plek. Vooral als de beweging om terug te gaan naar de wettekst zoals die ooit is opgesteld. De betekenis die die tekst had in de tijd dat die aangenomen werd als die terugkerende beweging weinig duidelijkheid oplevert. Als het lastig is om die betekenis vast te stellen. In dat geval moet er alsnog naar andere methoden van interpretatie worden gezocht. Scalia geeft dit ook toe. Het is niet altijd makkelijk als je het originalisme aanhangt om ook tot goede resultaten te komen. Originalisme zegt scalia is niet perfect. Maar het is wel de minst slechte methode die we hebben. En de kracht ervan is dat recht wordt gedaan aan de wettekst zelf op een democratisch verantwoorde manier. Nou, nu even de koppeling vanuit deze juridische discussie. Naar de vraag of de positie van het originalisme ook behulpzaam zou kunnen zijn bij het lezen van de Bijbel. Bij de hemuitische methode die we dan gebruiken. Om die vraag te beantwoorden wil ik een belangrijke overeenkomst vaststellen tussen de grondwet in dit geval en de Bijbel. Want beide teksten zijn gezaghebbend voor veel lezers. Al zit daar ook gelijk een verschil. De Amerikaanse grondwet heeft gezag voor Amerikanen. En wel zonder uitzondering wordt door de overheid ook afgedwongen. Terwijl de Bijbel gez heeft voor gelovigen, voor christenen, maar ook ter wereld. Maar dan wel op vrijwillige basis. Het wordt door de overheid niet afgedwongen. Het vloeit voort uit hun geloof dat God door de Bijbel tot hen spreekt. En daarmee heeft de tekst voor hen gezag. Ik weet wel, dat kan op veel manieren worden uitgewerkt. Er zijn allerlei verschillende theorieën over hoe dat dan werkt, hoe dat dan zit. Maar dit is even de basis. Dat het voor de gelovigen ertoe leidt aan de tekst in meerdere of mindere mate gezag heeft omdat God er doorheen spreekt. Zou het dan kunnen zijn dat de stappen die het originalisme zetten, om de betekenis van de wet te achterhalen, dat wij die ook met goed gevolg met succes op de Bijbel kunnen toepassen? Welke stappen zijn dat? Tot nu toe kwamen drie belangrijke stappen op het spoor. Allereerst is de mening van de auteur niet doorslaggevend voor de uitleg van de tekst. Denk aan de zaak Church of the Holy Trinity, die ik in aflevering 1 besprak. Daar werd de intentie van de opstellers. De intentie van het congres wat die mensen eigenlijk gevonden zouden hebben, wordt tot een. Ik zou bijna zeggen koevoet om de wet open te breken en de betekenis te veranderen. Een tweede stap die op het spoor kwamen, is dat de tekst leidend is. Niet de subjectieve afweging die een rechter maakt of een lezer, die je persoonlijke subjectieve maatstaven bijhaalt. Denk aan de rechter Frank Caprio, die in aflevering 2 voorbij kwam. De derde stap is dat de betekenis van de tekst niet automatisch mee evolueert met de tijd. Dat levert enkel maar veel vaagheid op. De gedachte is: de tekst mag het zeggen. En je moet uitgelegd worden zoals de mensen begrepen hebben toen de tekst tot stand kwam. Nou, dat zijn drie belangrijke stappen, maar dan is ook nog het volgende uitgangspunt belangrijk. De tekst van de grondwet ligt vast totdat die door de wetgever zelf veranderd wordt of aangevuld. De eigenlijke auteur van de grondwet en van de amendementen erbij is in principe het Amerikaanse volk zelf. Als een wet democratisch tot stand komt. Dus de wet is van kracht de grondwet lichter en die is niet makkelijk te veranderen. Maar het kan wel. En ook een originalist als Kelia vindt dat juist de methode als het nodig is om de wet inderdaad aan te passen. Hoe zit dat nu met de Bijbel? Kun je bij de uitleg van de Bijbel wel of niet vragen naar de intentie van de auteur? Bijvoorbeeld wat Paulus er eigenlijk van vond, of Johannes of Mozes, hoe ze het eigenlijk bedoeld hebben. Kun je als je de Bijbel leest, je eigen subjectieve maatstaven daarop leggen? Of kan het zo zijn dat de betekenis van de schrift evolueert met de tijd? Dat wij de Bijbel anders uitleggen als generaties voor ons, omdat we in een andere tijd leven. Of is de Bijbel juist tijdloos? Omdat die niet door ons kan worden aangepast, kan het niet zozeer iets van de kabel worden afgehaald of bijgevoegd. Dat zijn allemaal vragen. Die worden opgeroepen door de vergelijking van het lezen van de schrift en met de positie van het originalisme. Belangrijke vragen waar ik graag een volgende keer op inga. Hartelijk dank voor het luisteren. Hat gerust de reactie achter en doet het langste volgende keer.