De tuin die je verwaarloost vertelt alles over je business

We praten in ondernemersland vaak over systemen, structuren, assets, cashflow en vrijheid.

Maar er is één fundament waar bijna niemand over spreekt.

Jij.

Je lichaam.
 Je zenuwstelsel.
 Je leefomgeving.
 De grond waarop jij staat terwijl je bouwt.

Want je kunt geen soeverein vermogen bouwen op een uitgeput lichaam. Je kunt geen heldere beslissingen nemen vanuit een ontregeld zenuwstelsel. En je kunt niet groeien in een omgeving die jou laat krimpen.

In deze aflevering van De Ronde Tafel neem ik je mee naar de tweede pijler van Business Knights of Growth:
gezondheid en leefomgeving.

Niet als wellness.
 Niet als luxe.
 Niet als iets voor later.

Maar als strategische fundering voor bewuste ondernemers.

Deze aflevering is de meest persoonlijke die ook het dichtst bij me staat. Ik deel waarom mijn eigen lichaam mij ooit heeft stilgezet. Wat mijn jaren als tuinier op het Koninklijk Domein van Laken mij leerden over systemen, vrijheid en innerlijke slijtage. En waarom een tuin vaak meer vertelt over een ondernemer dan zijn cijfers.

Ik heb het ondermeer over mannenwerk en de weg naar gedragen mannelijkheid, over rauwe rouw, ziekte en verdriet en afscheid. Over doorleefde lessen. 

Kortom een heel rijke aflevering met expertise, samenwerking en een inkijk in een leven voorbij social media. 

Want een tuin liegt niet.

Wat je onderhoudt, groeit.
 Wat je negeert, overwoekert.
 Wat je niet durft snoeien, begint vroeg of laat energie te kosten.

In deze aflevering ontmoet je vier ondernemersprofielen:

Marc, die alles netjes houdt, maar niets nieuws meer plant.
Sarah, die alles zelf draagt, tot haar energie wegvalt.
Thomas, die systemen bouwt, maar zijn eigen tuin niet meer kent.
Annelies, die alles spreidt, behalve haar eigen levensgrond.

Misschien herken je jezelf ergens.
 Misschien herken je iemand uit je netwerk.
 Misschien voel je vooral dat er iets in jouw eigen tuin al te lang wacht op onderhoud.

Deze aflevering is geen les over tuinieren.

Het is een spiegel.

Voor je lichaam.
 Voor je business.
 Voor de omgeving waarin jij probeert te groeien.

Riddervraag

Wat is de tuin in jouw leven die al een tijdje op onderhoud wacht?

En wat zou er veranderen in je business, je energie en je leven als je vandaag begon te snoeien?

Links

Website:
 https://denetwerkridder.be

LinkedIn
Instagram
Facebook
Cashflow Club Belgium community

keto taarten / Feng Shui opruimcoaching / ecologisch schilderen / voedingsadvies
 

Over De Ronde Tafel

De Ronde Tafel | Johan Volckaert | De Netwerk Ridder

Over De Ronde Tafel

De Ronde Tafel is de podcast van Johan Volckaert, De Netwerk Ridder. Voor bewuste ondernemers die bouwen zonder strijd. Die begrijpen dat vrijheid niet begint bij meer verdienen, maar bij anders denken. Over geld, gezondheid, netwerk en leven.

Boek een Riddergesprek

Een strategische diagnose van je vrijheid. We kijken naar je inkomen, je bedrijf, je vermogen, je leefomgeving en je netwerk. Op het einde weet je welke eerste beweging het meeste hefboomeffect heeft.

Stuur mij het woord VRIJHEID in de comments van een beluisterde aflevering en dan stuur ik je de info voor een Riddergesprek.

Volg De Netwerk Ridder

>> Website: denetwerkridder.be

>> LinkedIn

>> Facebook

>> Instagram

>> Business Knights of Growth

Deze podcast is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en persoonlijke getuigenis. Niets hierin vormt fiscaal, juridisch of financieel advies. Raadpleeg altijd een erkende specialist vo...

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Er is iets wat ik al een tijdje met mij meedraag. En dat ik vandaag hardop wil zeggen. We praten in de ondernemerswereld voortdurend over systemen, structuren, vlakken, assets en cashflow. En ja, dat is goed. Want al die dingen tellen, maar ik had het de voorbije afleveringen uitgebreid al overgesproken, maar er is een fundament dat onder al die dingen ligt, waar bijna niemand over heeft. En dat fundament zegt jij, uw lijf, uw zenuwstelsel, uw leefomgeving, de grond waarop je staat, terwijl al die vlaggen plant. En je kunt geen soeverein vermogen opbouwen op een uitgebud lichaam. Je kunt geen helder beslissing nemen vanuit een Onriel zenuwstelsel. En je kunt niet groeien in een omgeving die je laat krimpen. Ik weet dat niet uit theorieën. Ik weet dat omdat mijn lichaam mij op een dag heeft stilgezet. En pas daarna ben ik in gaan begrijpen wat leefomgeving werkelijk betekent. Gezondheid en leefomgeving is de tweede pijler van Business Nights of Growth. En dit is de pijler die het dichtst bij mij staat.

SPEAKER_01 1:27

Welkom bij de ronde tafel. Ik ben Johan Volker, de netwerkridder. En deze podcast is voor ondernemers die meer willen dan succes, alleen. Voor mensen die hun netwerk, hun gezondheid en hun business op één lijn willen hebben, zonder dat ze de balans daarin verliezen. Maar vooral voor mensen die de CEO van hun eigen leven willen worden en blijven. En dat doen vanuit courage de moed om te ondernemen vanuit hart. Maar laten we nu vooral beginnen. De vorige keer hebben we het gehad over de financiële pijler van Business Nice of Groot. Ik heb er een aantal afleveringen aan besteed, omdat dat een heel belangrijk onderdeel is. In de vorige aflevering hadden we het vooral over de vijf vlaggen: de inkomstenstromen, de tafel waar al die kennis samenkomt. En we sloten af met de vijfde vlag. De vlag van het dagelijks leven. Die vlag is niet geografisch. Ze gaan niet alleen over waar jij woont of waar je bedrijf hebt of waar je assets bewaart. Ze gaan over hoe jij dagelijks leeft, hoe je jezelf voedt. Hoe jij de omgeving vormt vanuit de welke je alles wat besproken hebt kunt dragen. Vandaag gaan we die vlag verder uitdiepen. Niet als theorie, maar als werkelijkheid. Een werkelijkheid die ik zelf heb moeten leren op een manier zoals de meest essentiële lessen worden geleerd door het te doorvoelen. Ik wil beginnen met iets wat ik niet altijd zo rechtstreeks zeg. Niet omdat het een geheim is, maar omdat het pijn doet om het te benoemen. En omdat ik lang heb gewacht tot ik het kon zeggen vanuit kracht in plaats van vanuit wonde. De voorbije jaren heeft het leven mij eigenlijk fors uitgedaagd en niet gespaard. Ik mist mijn kinderen door een contactbreuk die al vier jaar duurt. Niet omdat ik dat wil. En zeker niet omdat zij daarvoor gekozen hebben, maar omdat dat kan in België met een rechtssysteem dat faalt en een von is dat één ouder naar zich neer kan leggen. En dat is rouw die niet verdwijnt. Die elke dag opnieuw aanwezig is als een leegte die de leert dragen, maar niet volledig voelt. Ik vertel dat niet uit middelijden. Ik vertel dat omdat het mijn fundament heeft geraakt op een manier dat alles heeft bloed gelegd. Mijn lichaam, mijn zenuwstelsel. Het vermogen om te denken, te beslissen en te bouwen. En op het dieptepunt na jaren van emotionele uitputting naar relaties, waar ik mezelf volledig had weggecijferd. Op dat punt ben ik volledig gecrast. Mijn lichaam in shock. Sinus ontregeld. Een ontenbare cortisolpieken. Die volledig door dag gingen, en wordt tenslotte leidt tot een compleet verstoord hormonenbalans. En dan zeggen ze: Ja maar ja, Johan, zet u daar een keer over. Doe een keer verder. Zo simpel is dat niet. En jij mocht zelf beslissen na deze aflevering hoe gemakkelijk het is om dat te dragen. Met deze aflevering wil ik vooral oude verstoting in de picture brengen. Wer zijn spijtig genoeg veel te veel ouders die door een contactbreuk hun kinderen moeten missen. Gewoon omdat er ene ouder ooit heeft beslist dat dat zo maar kan. De mens die constant in overleving zit, kan niet bouwen. Hij kan alleen maar overleven. Terwijl het leven doordend als een trein die niet stopt. En de omkeer begon niet met een systeem of een structuur. Ze begon met veiligheid. Structurele veiligheid. Met mijn partner, die veel tijd en geduld heeft geïnvesteerd in de stabilisatie van wat er in mij kapot was. Met tantra. Mijn mannenwerk. Met de persoonlijke groei om mijn grenzen te leren voelen. En aan te geven en deze te communiceren. Met de bereidheid om te voelen, wat ik al jaren had weggedrukt. En 2022 was mijn kantelpunt in dat geval. Het is het jaar dat ik begon te ontdekken wat veiligheid werkelijk is. Niet als een concept, maar vanuit ervaring. Ik was de man die mannen in zijn omgeving vermeet. Ik ervaarde ze als enorm onveilig. Ze moesten niet aan mij komen. Terwijl mijn genezing precies door mannen moest komen, leerde ik dan haande weg. En het is magisch te ontdekken wat het mij doet als je in het rijne komt met je eigen innerlijk kent. En als je als man de kracht ontdekt van broederschap. Ik nam deel aan het mannenfestival op aanraden van een bijzondere vrouw die mijn pad kruiste. En daar ontdekte ik wat voor mij voor het eerst liet voelen wat het betekent om gezien te worden door broeders. Gesteund te worden voor wie ik ben. En niet voor wat ik ben. En de wereld heeft meer nood aan gezonde, veilige, geconteinde mannen. Mannen die vanuit gezond mannelijk leiderschap hun emoties durven tonen. Mannen die hun kracht inzetten voor verbinding in plaats van vernietiging. Mannen die hun wonden durven tonen zonder te wankelen. Mannen die vanuit hun hart kiezen en precies daarom soms harst worden geraakt. Als je dit hoort en je herkent iets van wat ik nu beschrijf. Als je voelt dat er iets in jou wacht op een veilige plek om te landen, dan wil ik je uitnodigen om eens te kijken naar mannenwerk. Naar het mannenfestival. Ik ben uw vertuigd ambassadeur. Dit jaar zal het mijn vierde jaar zijn dat ik zal deelnemen. Ik ben er getuige van en die getuigenis heeft mijn volledige leven veranderd. Langzaam, maar zeker begon ik begon er iets te herstellen. Mijn zenuwstelsel kalibreerde terug. De mist trok het op. De energie keerde terug. Niet volledig. Om eral om mijn kindern is er nog steeds. Dat zal er altijd zijn, zolang dat conflict gaande is. Maar ik heb geleerd om ermee te leven op een manier die mij niet verteert. En dat leren dat begon bij de omgeving, bij de grond waarop ik stond, bij de mensen rondom mij. En dat is waarom ik geloof dat gezondheid en leefomgeving geen bijzaak zijn van succes. In tegendeel, ze zijn de fundering daarvan. Want leg ik in een appel mijn bruin plekje in een mand met gezonde appels. Je krijgt geharandeerd meer appels met bruine plekken. Zo werkt dat dus ook met je omgeving altijd. Ik ga je meenemen naar een plek, een hele uitzonderlijke plek, waar niet veel stervelingen binnengeren. En benlijk opgeleid in tuinbow. En ik heb me gespecialiseerd daarna in bosbouw. Mijn plan was eigenlijk helder: het examen boswachterij doen, ambtenaar worden, werken in de natuur zoals dat bedoeld is, en de vrijheid hebben om dagelijks in die natuur te zijn. Maar voordat ik dat examen kon afleggen, werd ik al gecontacteerd. Het koningdomein van Laken zocht een tenier. Lang vrouw kort. Ik werd uitgenoten op gesprek, en niet veel later begon staatsveiligheid met een doorlichting van zes maanden. Nogal grondig. En de dag dat ik mijn examen boswachterij mocht gaan afleggen, mocht ik ook beginnen op Paleis. En ik koos het paleis. Vaste betrekking. Zekerheid. Mijn ouder Sofie was neger en ikzelf eerlijk gezegd ook wel. Tenminste, omdat ik toen eigenlijk wel een redelijk grote Disney-monarchist was. Dus ja, ik koos voor zekerheid. En ik ontdekte dat zekerheid niet altijd dé zekerheid is. En voor ik daarover verder ga, wil ik even stilstaan bij wie ik was als tuinier. Want naast die bosbouwopleiding had ik ook een rijke bagage, een rijke plantenkennis en een aangeboren drive voor ontwerp en creativiteit. Ik had tuinarchitectuur willen studeren. En ik had eigenlijk al de visitekaartjes op voorhand al gaten maken. Van ambitieus gesproken, dat was ik wel. Maar de zware vakken, wiskunde en topografie hebben die deur dicht gedaan. Waover bleef was de passie en dat is nooit vertrokken, ik was aangenomen op Paleis om de bomen op domein te inventariseren. Een job op maat voor mijn opleiding Bosbouw. Dat leek dus ook de perfecte match. Maar van die inventaris is er niet veel in huis gekomen. In mijn eerste jaar, alleen al heb ik meer bomen gevuild dan dat er één boom is geïnventariseerd op die tien jaar tijd dat ik daar gewerkt heb. Ik werd onderverdeeld in een gespecialiseerde equipe die zich bezig hield met het verwijten van moeilijke bomen. Bomen op lastige plekken. Bomen die niet zomaar omgelegd konden worden. Werk dat vakmanschaf vroeg en dat je lichaam aansprak op een manier dat hij niet vergeet. Zwaar werk. Maar ik deed het graag. Mijn bosbouwopleiding bleek dus meer waar dan ik had gedacht. Alleen op een andere manier dan dat ik had verwacht. En dat is een les die ik sindsdien vaker heb meegemaakt. Kennis vindt haar weg. Niet altijd langs het pad dat jij hebt uitgestippeld. En deze 400 hectare grote binnentuin is een Engels aangelegde tuin van een andere eeuw, toen er nog grandeur was. Het blijft een prachtig en historisch gegeven, maar de plek een plek waar de seizoenen voelbaar zijn op een manier dat ze nergens anders vindt. Ik heb er mooie momenten beleefd, dat meen ik oprecht. Maar een omgeving is meer dan haar schoonheid. Wat ik dagelijks zag, begon langzaam in te hakken op wie ik ben. De verkwisting die er plaatsvond. Belastingsgeld dat verdwenen in systemen die zichzelf in stand hielden. Hypocrisie die na een tijdje niemand meer bevreemd, omdat iedereen eraan gewend is geraakt. De mensen rondom mij. Mensen die ooit ook met veel vuur waren begonnen, werden langzaamaan onverschillig. Niet meer in staat om zelf te denken. Gewoon meedraaiend. En ik wou niet zo eindigen. Al voelde ik na al die jaren wel dat ik dan aan het woorden was. Dat ik mijn ziel aan het verliezen was. En dat wou ik niet meer. Nooit meer. Ik was op laleis een rebel. Maar dan nog altijd maar alleen subtieler. Ik was een pijn in de ijs voor mijn oversten, want blindelingse instructies opvolgen zonder redelijkheid of gezond verstand. Enkel omdat zo is, dat verstaat niet voor mij. Een omgeving die gebouwd is op hiërarchie zonder vertrouwen, leert de mens te functioneren terwijl hij niet vrij is. Het verschil tussen functioneren en vrij zijn is de kern van alles wat ik vandaag doe. In 2004 trouwde ik, en de toekomst lachte mij toe. Klaar om een gezin te stichten, en twee jaar later stortte een deel van die toekomst in. Tijdens een fertiliteitsonderzoek ontdekte ik dat ik het Kleeneveldersyndroom heb. Het Kleeneveldersyndroom is een chronisch ongeneeslijke, aangeboren chromosomale aandoening met denegratief karakter. Een hele mond vol. Het komt erop neer dat ik geen biologische kinderen kon verwekken wegens geen actieve spermatozie. Een diagnose die dus zonder zwemmerkers. Een diagnose die veel verklaart over hoe functioneerde. O waarom sommige dingen voor mij anders liepen dan voor andere mensen. En niet als excuus, maar als een sleutel die eigenlijk een deur opent die al die jaren op slot had gestaan. Ik vertel dat niet om aandacht te vragen. Ik vertel dat vooral omdat er mensen nu aan het luisteren zijn die misschien zelf iets ronddragen of meedragen, waarvan ze nog geen naam voor kunnen geven. En omdat bewustzijn begint bij eerlijkheid, deel ik het hier ook. Dankzij de hulp van het fertiliteitscentrum. En een anonieme doenor, werd er een jaar later mijn dochter geboren. Het mooiste wezentje dat ik ooit gezien heb. Ik was op slagverliefd op dat kleine prachtige wonder van moeder natuur. Om haar in mijn armen te hebben, haar te ruiken haar hand en haar vingertjes rond mijn tuim te voelen geklemd. Dat alleen al. En plots stond ik voor een tweestrijd. Enerzijds voelde ik dat werk mijn mentale en fysiek meer vroeg dan dat wou toegeven. En anderzijds ook drie tot vier uur pendelen per dag met toe maar vervoer is lang. Bovendien werd het sfeer ook zwaarder op het werk. Het gevoel dat ik langzaam werd opgestokt door een systeem dat niet van mij was. En anderzijds was het mijn dochter. Die gaf mij ook een reden om te blijven gaan. Tegelijkertijd wist ik dat er iets anders moest gebeuren dat ik moest veranderen. En die beslissing nam ik niet. Ik heb op dat moment een beslissing wel genomen die niet zo vanzelfsprekend is. Ik vroeg oudershasverlof aan. En ik was daarmee de eerste tonnier op het Kolinkt Domein ooit die dat deed. En dat gebeurde daar gewoon niet. Maar ik wou er gewoon zijn voor mijn dochter elke woensdag. Elke woensdag was dat mijn lichtpuntje in de week 18 maanden lang. En na een tijdje begonnen mijn andere collega's ook ouderschapsverlof te nemen. Maar niet om bij onze kinderen te zijn. Maar wel om bij te klussen voor onze eigen klanten. Dat zegt dus iets over de omgeving. De winter van 2007 was lang en koud. En ergens in die grijsheid ging het bij mij een knop om. Dat vervangend werken die konlijke series, mooi toolen, en ver van wat mij had aangetrokken in het werk. Dus veerde collega's, kortom, de omgeving wat ik mij voortdurend moest grap zetten voor hetgeen wat niet werd uitgesproken. De tuin riep mij niet meer. Het werd eerder een vlucht. Dus hoog tijd om te beginnen te luisteren. Mijn lichaam nam uiteindelijk de beslissing in 2010 door rugproblemen en door een werkomval dat mij eigenlijk al anderhalf jaar in validatie had gekost. En de signalen waren er al veel langer, maar ik heb ze steeds genegeerd. Zoals mensen doen die denken doorzettende sterken is. Maar een tuin die verwaarloest wordt, geeft op een dag niet meer mee. Het lichaam ook niet. Ik viel het laken als een quasi-anarchist. Goed goed, hè. Met één beslissing. Nooit meer werken in een setting waar ik mijn hart moest achterlaten in het poort. Die beslissing heb ik nadien nog een keer uitgetest in een kasteeldomein voor een graaf. Die dolgraag iemand een externe van het paleis in zijn geleden had. En geraad het liep verkeerd af, met als gevolg een zware burn-out. Leeg, leger, leegst. Na die paleisperiode. Ik heb nog gewerkt als klantenadviseur in het tuincentrum en als deeltmedewerker in Bromiliateelt, waar ik ook leidinggegeven functies opnam met een noude verantwoordelijkheid. Zinvol werk, maar die een rugdien bleef spelen. Ik schakelde uiteindelijk over naar middle level marketing, naar training en workshops geven en mensen begeleiden. En op die manier ben ik eigenlijk het ondernemerschap binnengerold. Kortom, mijn huidige activiteiten zijn daar ontstaan. En begin dit jaar kregen we de kans om de moestuin te starten. Biologische groenten in de volle grond en in de kas. Niet als een hobby, maar als een anker. Als een manier om mijn zenuwstelsel te kalibreren als hulp voor mijn mentale gezondheid. Om het ritme van de natuur te volgen in plaats van het ritme van een agenda die nooit stopt. En op datzelfde moment kwam er een oproep voorbij van een gewaardeerde vriend in de Qatarstreek. En die huleg om zijn back breakfast klaar te maken voor het seizoen. En ik ging samen met mijn partner daar naartoe. Ergens in die tuin, in die streek, die ik al jaren in mijn achter draag, sloeg de vonk opnieuw over. Dankzij de hulp en expertise van mijn plantenkennis. Meegaan naar het tuincentrum ter plekke en advies bieden. Kortom, de liefde voor planten en tuinen was eigenlijk noodweg geweest. Ze had alleen gewacht en al die jaren geript. En er zijn mensen die militeren. En ik zet mijn hand in de grond. Dat is mijn stilte, mijn meditatie. En nu zet ik wat ik weet, er opnieuw op in. Vooral voor bewuste ondernemers, omdat. Fysieke tuin en hun ondernemerstuin samen onder handel te nemen. Niet voerend deze keer, maar wel vanuiten kennis. Een tuinontwerp en begeleiding op een organische manier. De tuin als levend orgaan en verlengde van je huis, als een volwaardige buitenkamer. Want al die ervaringen samen hebben mij één ding geleerd dat ik nu elke dag gebruik. Een tuin gedijdt of sterft niet door de grond alleen. Gedijdt of sterft door de omgeving, door het licht door de mensen die hem onderhouden. En door de intentie waarmee hij wordt aangelegd. En wat voor een tuin geldt, geldt ook voor een ondernemer. Ik zie de tuin als een spiegel. Ik ga je meenemen in vier ondernemers met uw eigen onkruid. En de spiegel daarvoor. Want ik heb iets ontdekt in al die jaren met mijn handen in de grond. Iets wat ik sindsdien herken in elke ondernemer die ik begeleid. Wat jij doet of niet doet in hun tuin is een spiegel van wat jij doet of niet doet in je leven en hun business. Ongewenst kruid wordt in de volksmond onkruid genoemd. Maar onkruid bestaan niet. Er zijn alleen planten die niet op de juiste plek staan en daardoor een disbalans veroorzaken. Ze nemen licht en ruimte in die andere zwakkere, maar noodzakelijke planten dat ook nodig hebben. En als je het laat gaan, krijg je invasieve soorten die alles overnemen. Gedera helix, klim op. Ackerwinden of bruidsluer, of in nog slechter geval Chinese bruidsluer. Totdat de tuin een doodse massa wordt vol planten die er zijn, maar die niet leven. En zo is dat ook met een tuin van ondernemer. De gewoontes die hij niet aanpakt, de gedachten die hij niet uitwiett. De relaties die hij laat groeien zonder zich af te vragen of ze voeden of leegzuigen. En regelmatig onderhoud houdt de werklast draaglijk. Verwaarlozing creëert daarentegen wel crisis. En laat me dat doen aan de hand van vier mensen die de ondertussen al kent. We starten bij Mark. Mark zit in het Equadrant is 55 jaar. En Mark Zijn tuin ziet er op het eerste gezicht netjes uit. Gemaaid gazon. Recht gesnoede hagen. Alles keurig in lijn. Maar als je goed kijkt, dan zie je eigenlijk dat hij al die jaren niets nieuw heeft geplant. Geen vernieuwing, geen experiment. Allemaal dezelfde planten op dezelfde plek, dezelfde routine, dezelfde zekerheid. En de grond die aan het degraderen is. Marx en onkruid is onzichtbaarheid. Het groeit niet wild, maar het groeit onopvallend. Het groeit in de wortels onder de grond. In de overtuiging dat er staat voldoende is. Dat te laat is om nog iets nieuws te planten. Maar een tuin zonder groei die veroudert. En dat gebeurt niet plots. Dat gebeurt heel geleidelijk, totdat het op een dag wakker wordt, ontdekt dat er meer dode takken zijn dan levende. Dus Marx zijn gezondheidsrisico niet ziekte. Het is sluipende uitholling. Jarenlang functioneren op een frequentie die niet van hem is, totdat zijn lichaam de rekening presenteert die hij nooit heeft ingediend. En dan hebben ze Sarah. Sarah zit in het Squadrant 35 jaar. Sarah in een tuin zit vol energie. Veel kleur, heel veel leven en ze werkt er keihard in. Ze snoept alles zelf, ze plant alles zelf, ze draagt alles zelf. Er is geen systeem en ook geen structuur. Alleen haar aanwezigheid die alles gaande houdt. En als Sarah stopt, dan stopt hij een tuin. Als Sarah ziek wordt, dan verwildert hij een tuin in enkele weken. Sarah haar onkeruid heeft controle. En de overtuiging dat ze alles alleen. Als ze alles alleen doet, dat pas alles goed gaat. Die overtuiging kost haar veel meer energie dan dat ze beseft. En ze heeft geen buffer als ze haar eigen energie wegvalt. Sara, haar gezondheidsrisico is de mythe van de sterke vrouw die alles aan kan. Totdat het lijf zegt genoeg. En alles tegelijkertijd stopt. Dan heb je Thomas. Thomas zit in het B-kwadrant, is 42 jaar. Thomas heeft een grote professionele onderhoudente tuin. Hij heeft iemand in dienst die voor hem het onderhoud doet of een onderhoudscontract. En Thomas komt daar eigenlijk nooit zelf in. Hij kijkt van op een afstand vanuit zijn liefing, kijkt naar zijn tuin, maar eigenlijk komt hij nooit in zijn eigen tuin. Dus als eigenaar kent hij eigenlijk ook niet welke planten erin staan of wat er bloeit, en ook al jaren niet meer wat er groeit. Thomas en onkerut groeit dus in zijn blinde vlekken, in de hoeken die niemand bekijkt. In de structuren die er al jaren staan, maar eigenlijk nooit worden bevraagd. En een tuin die er niet kent, kunt u ook niet gaan beschermen. En een business die er niet van binnenuit voelt, daar loopt je vroeg of laat mee tegen de rots. Toen was zijn gezondheidssituatie is stille uitholing. Systemen bouwen voor anderen terwijl hij eigenlijk vergeet te bouwen voor zichzelf. Totdat zijn lichaam eigenlijk spreekt in een taal die hij eigenlijk vrij moeilijk kan negeren. En dan heb je Annelies. Zij zit in het I-quadrant. Zij is 48 jaar. Annese Arentuin en zijn paarhoken. Zo gediversifieerd. Allemaal verschillende zones, verschillende planten. Die heeft fantastisch goed nagedacht over het nadeg. Maar alles staat in dezelfde grond. Er staan ook planten in die niet op die grond kunnen groeien. Het is allemaal een plant in hetzelfde microklimaat. Dezelfde bodemsamenstelling. En als die een grond ziek wordt, of die planten zitten niet op de juiste plek en die worden ziek, dan merkt dat toch wel op in hun tuin. Analyse en onkeruit heet schijnzekerheid. En de overtuiging dat spreiding een actieve klassebescherming is. Terwijl alles in dezelfde juridictie, hetzelfde systeem, hetzelfde levenspatroon staat. Analys' gezondheidsrisico is dus de stilte van haar succes. Ze heeft alles gespreid behalve zichzelf. Alles in één systeem, één land, één manier van leven, totdat die spelregels veranderen. Heb nu vier tuinen gezien, vier patronen, vier versies van hetzelfde principe. Wat je niet ziet in de tuin, dat groeit toch. En een ondernemer kan niet zien wat hij niet kan zien. En dat is niet het onwil, maar omdat iedereen blinde vlekken heeft, stukken die te lastig zijn om aan te kijken, te veel energie vragen, te onveilig voelen om te benaderen. En ik, ik mentor. Vanuit 30 jaar ervaring met mensen en planten, mijn schatkist van kennis die mij in staat stelt heel goed te voelen wat iemand nodig heeft, en dan te bieden. En dat dus aan te bieden op het moment dat dat telt. Ik coach niet. En daar moet ik eerlijk over zijn. Ik voel me daar ook niet toe geroepen. Maar ik zie wat anderen niet zien en ik benoem het. En samen met mijn partner Belle, die dan werkt vanuit Astrologie en Human Design, bieden wij ons project Jouw tuin Jouw Energie aan. Belle maakt een energetische sterrenkaart van wie dat jij bent, hoe je energie ontvangt en hoe dat de energie geeft. En welke planten dan daarbij worden? Want uw natuur vraagt om te gedijgen. Aansluitend ga ik met u naar uw tuin om aan te laten leven op maat van wie jij bent. Vanuit een organisch principe waarbij een tuin een volwaardige buitenkamer is, met de juiste planten voor uw energie. We gebruiken daarbij onder andere de wegelroute als instrument. Wanneer dat die omgeving klopt, dan stroomt die energie. En wanneer die energie stroomt, worden beslissingen helderder. Dan ga je gaan bouwen op een lichtere manier. Dan wordt leven veel meer dan overleven, Business Nights of Growth is gebouwd op drie pijlers: Financiële intelligentie, waar ik de voorbije weken al heel veel over gesproken heb. Gezondheid en leefomgeving. O andere deze aflevering. Daar komen waarschijnlijk nog veel meer van. En relaties en netwerken die ik volgende week ga behandelen. En we moet dat zien als drie pilaren van uw tempel. Een tempel die jij aan het bouwen bent om op te steunen. De middenste pilaar, gezondheid en leefomgeving is de pilaar die de twee andere pilaren draagt. Zonder die pilaar houd je geen tempel. Je gaat gewoon ineens. Want in elk kwadrant is gezondheid het stille kapitaal dat alles draagt, en dat is het enige kapitaal dat je niet kunt kopen als het wij is. Mar zijn lichaam betaalt een rekening die hij nooit heeft ingediend. 40 jaar functioneren in een frequentie die niet te zijn is en dat heeft een prijs. Sarah Arenbuffer bestaat niet. Fincieel, niet energetisch. Als ze wegvalt, valt alles weg. Thomas negeert signalen van zijn lichaam, zijn nogen bloeddruk. Zoals dat hij de blinde vlekken en zijn structuur ook negeert, totdat hij niet meer gaat kunnen. En Annelies heeft alles gespreid behalve haar levensstijl. Alles is een ritme, één systeem, één manier van leven. Gezondheid is dus geen bijzaak van succes. Het is de grond waarop dat succes kan groeien. Of. Aan de tafel van deze pijler in Business Nights of Groad zitten mensen die ik persoonlijk ken en vertrouw. Zo werk ik samen met een koppel met ortomoleculaire expertise in voeding, aangevuld met ecologische vakmanschap en function ruimtecoaching. Ze werken vanuit een holistische visie waarbij dat werken en leven niet los staan van elkaar. De man staat achter is de man achter het ketetaartenconcept. Met taarten die sluitend werken met pro en prebiotica. Volledig natuurlijk korte keten en de enige taart waar er ook daadwerkelijk van afslangt als je er meer van eet. Puur alleen omdat je darmstelsel gezonder wordt. Zijn partner is Fungui opremcoach en kunsthistorica. En ze brengt orde in de chaos. Leven in huis en energie in uw eigen leven. Naar een achtergrond als kunsthistorica, die zorgt ervoor dat ze ziet wat anderen niet opmerken. En samen hebben ze ook een ecologisch schildersbedrijf waarbij de visie van voeding en ruimte doorloopt in de keuze van ecologische verven. Details over wie zij zijn en wat zij doen, ga je vinden in de show notes. Daarnaast werken we samen met gezondheidsconcepten die een gunstige invloed hebben op het cortisolgehalte, de stabilisatie daarvan en de zuivering van je lichaam. Niet op een invasieve manier. Omdat we daar niet achter staan. Biohacking is biohacking in zijn zuiverste vorm. Via onze webshop kun je je gezondheid verbeteren van binnenuit en helpen en ondersteunen. Ik zal die gegevens ook delen in de beschrijving van deze podcast. Ikzelf begrijp dus mensen in hun tuin als een volwaardige buitenkamer. Vanuit de planten en de tuinkennis en vanuit de ondernemerstuin in jezelf. Niet als een decorstuk, maar als een levende ruimte die je voedt. Want jij bent de meest waardevolle asset die bestaat. En die asset verdient onderhoud, bewust regelmatig en vanuit kennis. Want wie dat in een tempel goed bouwt, kan uitrusten in de schaduw van de pilaren. En als je dit nu hoort en je erkent u ergens in het verhaal van Mark, Sarah, Thomas of Annel. Dan is er iets dat u wil meegeven. Er is een systeem dat profiteert van uw stilstand. En niet door slechte mensen, of misschien wel, maar vooral door een structuur die zichzelf in stand houdt, zolang niemand de moeite neemt om erbuiten te kijken. De vraag is niet of je dat wilt veranderen. De vraag is wanneer je dat wilt veranderen. De eerste stap is laagdrempeliger dan dan denkt. De cashflow simulatiegame. Dat is een sessie die ik organiseer op maat voor groepen en teams tot 12 personen. Overdag of avonds waarvoor je dat mij kunt inhuren. Het is een financieel simulatiegame van minstens drie uren waarbij je je leven voor de komende 30 jaar kunt simuleren op een spelbord. Vanuit een ervaring gerichte methode. En je ziet zwart op wit hoe je jij omgaat met geld, met keuzes, met kansen die voorbij komen en crisis die in één keer opduiken. En je ziet wat de uitkomst is als je blijft doen wat je altijd al gedaan hebt. Die uitkomst is niet altijd bevredigend, maar ze is maar eerlijk. En eerlijkheid is het begin van alles. De gesprekken die na de game komen, zijn minstens zo waardevol als de game zelf. Alle informatie daarvan vind je uiteraard in bijlaren. En dan is het natuurlijk Business Nights of Growth itself. En als je zoiets hebt, maar ik wil even mijn tenen in het water steken voor te kijken wat dat hier betekent. Wel, dan begint dat bij Cashflow XL. Cashflow XL is een exclusief gegeven gebouwd voor de Cashflow Belgium community. Voor de Facebook groep. En voor 60 euro per jaar zit je deelnemen aan een community van vrijdenkers. Mensen die het allemaal anders willen. Zonder social media gezel, zonder storende algoritmes, gewoon eerlijk gesprekken met mensen die dezelfde vragen stellen als jij. Maar ook vooral mensen die op zoek zijn naar oplossingen en dat willen doen volledig vanuit het financiële leuk. Wil je dieper gaan, daar zijn er ook nog andere mogelijkheden waarbij dat je terecht kunt en kennis kunt maken met de drie leuk van de drie pijlers. Als je wilt weten of dat iets is voor u, kom dan zeker naar een riddergesprek. Want ik ben vrij selectief wie dat toelaat tot deze community, tot dat business platform voor bewuste ondernemers. En een riddergesprek is een plek zonder pitch, zonder druk. Wat ik ga luisteren naar u en wat ik meedenk met u. En wat ik je ook eerlijk ga vertellen waar hij staat en wat de volgende stap kan zijn. En over die tuin nog dit. Een organische tuin laat het ongewenste kruid niet zomaar overnemen. Hij houdt het onder controle, want elke plant kan overheen als ze niet wordt begeleid. En niet met geweld, maar met aandacht. Met snoeien op het juiste moment. Met verwijderen van ongewenste kruiden die de ondernemerstuin overwoeken. Want snoeien lijkt verlies, maar dat is het dus niet. Snoeien zorgt voor meer bloemen en meer vruchten het jaar erop. Begeleiding is geen zwakte in tegendeel. Het is een verschil tussen een tuin die ademt en de tuin die verstikt. Daarvoor heb je een mentor nodig. Iemand die naast u staat en die de dingen toet aan u en u begeleidt in uw weg ernaartoe. Dus zet geen stap over jezelf heen. Maak die afspraak. Vandaag net beluisteren van deze aflevering. De link voor het riddergesprek gaat u vinden in de inhoudsbeschrijving van deze aflevering, zoals elke aflevering is er ook een riddervraag. En ik gaat u aan om dit de eerste keer is dat je dit hier beluistert, om een boekje te kiezen, waar je enkel je riddervra kunt inschrijven. Elke week is er een andere riddervraag waar je mee aan de slag kunt. Dat is een vraag die wat meer tijd en ruimte nodig heeft, waar je mocht op verder gaan? Het fijnste van alles is dat ik van jou als jij daarmee aan de slag gaan bent, dat ik van jou de uitkomst mag krijgen van uw reddervra. Dat je ze mij deelt. En de riddervraag van vandaag van deze week is. Wat is de tuin in jouw leven die al een tijdje op onderhood wordt? Wat zou er gebeuren? Of zou er anders zijn in uw business en uw lijf als je vandaag begon om dat bij te houden? Daar ben ik u wel benieuwd naar. Dit was de rondde tafel. Ik ben Johan Volker, de netwerkridder. Wat heeft deze afleveringen u los gemaakt? Schrijf het op, stuur het mij op, contacteer mij via mijn socials of start het gesprek via de netwerkridder.be. Ik lees elk bericht en ik antwoord ook. Want dit platform, dit medium bestaat niet alleen om te zenden, het bestaat vooral om te verbinden. Dus blijf bouwen van het courage tot de volgende aflevering, waarin ik de laatste pijler van de tempel heb bespreken, van uw tempel heb bespreken. Relaties en netwerken. En dat is een drijvende kracht in uw onderneming. Blijf scherp, blijf sober, blijf soeverein en blijf bouwen. En weet de ridder die wacht op perfecte omstandigheden rejd nooit uit.