Niemand gaat jou komen redden. Bouw je eigen fundament.

Luister, volg en verbind

⁠Buzzsprout⁠ | ⁠denetwerkridder.be⁠

⁠LinkedIn⁠⁠Instagram ⁠⁠Facebook⁠

Riddergesprek inplannen

Een eerlijk gesprek over waar jij staat en welke eerste stap past bij wie jij bent. Geen druk. Geen pitch.

Boek NU jouw verkenningsgesprek in via ⁠Calendly ⁠ Wil je liever ⁠dat ik jou contacteer⁠ doe dat via deze weg

Excalibur Deep Connection Formula 

Leer sneller, dieper en met minder moeite echte verbindingen bouwen. Met gelijk wie. Ter wereld. Directe toegang na aankoop.

Ontdek deze BASISTOOL die in iedere ondernemers' toolbox moet zitten. Een basistool in échte verbinding leggen die je tijd en energie besparen en de basis legt van een diepgaande verbinding. 

Jouw return on investement is ENORM met deze tool! 

Cashflow Club Belgium — vanaf 60 euro per jaar

Dat is 16 cent per dag. Voor financiële intelligentie, het cashflow kwadrant en een community van bewuste ondernemers die het anders willen. Goedkopere toegang tot deze kennis bestaat niet.

⁠Zet jouw eerste stap naar financiële vrijheid. ⁠

Over deze aflevering

Deze aflevering duikt dieper dan de vorige over pijler 2. Soevereiniteit is de rode draad van alles: 

jouw lichaam, jouw tuin, jouw voedsel, jouw vaardigheden en de mensen rondom jou. 

Vlag vijf van de vijf vlaggen van vrijheid, het dagelijks leven, krijgt hier de diepte die ze verdient.

Wat je leert: 

• wat soevereiniteit werkelijk betekent als innerlijke positie. 
• Waarom verloren kennis over voedsel, kruiden en oude gewassen vandaag opnieuw urgent is. 
• Hoe vijf mensen elk hun eigen beweging naar soevereiniteit maken. 
• En waarom echte gemeenschap het meest schaarse goed is in een digitale wereld.

De riddervraag

Als morgen jouw vertrouwde comfort even stilvalt, wat in jouw leven blijft jou dan werkelijk voeden?

 En wie zit er naast jou aan tafel wanneer je het niet alleen kunt dragen?

De Ronde Tafel | Business Knights of Growth | Johan Volckaert De Netwerk Ridder | businessmentor met groene vingers 

De Ronde Tafel | Johan Volckaert | De Netwerk Ridder

Over De Ronde Tafel

De Ronde Tafel is de podcast van Johan Volckaert, De Netwerk Ridder. Voor bewuste ondernemers die bouwen zonder strijd. Die begrijpen dat vrijheid niet begint bij meer verdienen, maar bij anders denken. Over geld, gezondheid, netwerk en leven.

Boek een Riddergesprek

Een strategische diagnose van je vrijheid. We kijken naar je inkomen, je bedrijf, je vermogen, je leefomgeving en je netwerk. Op het einde weet je welke eerste beweging het meeste hefboomeffect heeft.

Stuur mij het woord VRIJHEID in de comments van een beluisterde aflevering en dan stuur ik je de info voor een Riddergesprek.

Volg De Netwerk Ridder

>> Website: denetwerkridder.be

>> LinkedIn

>> Facebook

>> Instagram

>> Business Knights of Growth

Deze podcast is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en persoonlijke getuigenis. Niets hierin vormt fiscaal, juridisch of financieel advies. Raadpleeg altijd een erkende specialist vo...

Transcript

0:00

Er is een woord dat ik lang heb gemeden. En niet omdat niet klopte, maar omdat ik nog niet precies goed wist hoe ik het moest benoemen, terwijl dat het al die tijd de rode draad was van alles wat ik deed. En dat woord is soevereiniteit. En bij de voorbereiding van deze podcastaflevering viel mij in Frank dat ik eigenlijk al een hele tijd mee bezig ben en dat alles wat ik doe eigenlijk gelinkt is daaraan. Sovereiniteit bedoel ik niet in de politieke zin, niet als een manifesto of een statement, maar als een innerlijke positie. Als de moed om de CEO van uw eigen leven te zijn, om bewuste keuzes te maken over uw lichaam, over uw voedsel, je omgeving, uw geld, uw relaties. En om niet te wachten tot dat systeem rondom jou voor jou beslist. Ik heb de voorbije aflevering gesproken over de vijf vlaggen van vrijheid. Over de financiële structuren, over leefomgeving, over relaties en netwerken. En steeds opnieuw keer je dezelfde vraag terug. Op welke grond sta jij eigenlijk? Vrijheid begint niet alleen bij geld, assets of structuren. Vrijheid begint bij de grond waarop jij dagelijks staat. Vandaag gaan we dieper naar vlag 5. Het dagelijks leven, naar uw lichaam, naar uw tuin, uw voedsel, uw vaardigheden en de mensen rondom u. Want dat is waar soevereiniteit werkelijk begint. Welkom bij de ronde tafel. Ik ben Johan Volker, de netwerkredder. Deze podcast is voor ondernemers die meer willen dan succes alleen. Voor mensen die hun netwerk, hun gezondheid en hun business op één lijn willen hebben zonder de balans te verliezen. Voor mensen die de CEO van hun eigen leven willen worden en blijven. En dat doen vanuit courage. De moed om te ondernemen vanuit hart. Maar laten we vooral beginnen. De vorige aflevering ging reeds over de pijler gezondheid en leefomgeving. Alleen ik was niet tevreden van het resultaat van vorige keer. En er is zoveel te vertellen over deze pijler dat ik er zeker nog op ga terugkomen. Alleen deze week wil ik vooral de diepte inhaan met u. De voorbije afleveringen heb ik vooral gesproken over de vijf vlaggen van vrijheid: passport en nationaliteit, fiscale residentie, bedrijfvestiging, assetbewaring. Kortom, een vrij uitgebreid gegeven. Vlag 5: het dagelijkse leven. De vijfde vlag is de meest persoonlijke van de vijf. En ze gaat ook het diepst. En ze raakt precies daar het domein aan waar ik het meest thuis ben en waar jij ook de meeste voeling mee hebt. Want terwijl de eerste vier vlaggen over structuur die je installeert, gaat de vijfde over de grond waarop je elke dag staat. En die grond bepaalt alles. Uw helderheid, uw veerkracht, uw vermogen om te bouwen als het makkelijk is, en om te blijven staan als het moeilijk wordt. En de rode draad van alles wat ik doe, en ik heb er lang over moeten nadenken hoe ik moest benoemen, is soevereiniteit. Soeverein denken, soeverein handelen, soeverein groeien, soeverein ondernemen, vanuit een innerlijke vrijheid die niet afhankelijk is van toestemming, van systemen of van omstandigheden. De meest vredeliefde mens is diegene die zichzelf voldoende heeft voorbereid om nooit vanuit paniek of tekort te hoeven handelen. En dat is de pacifist die ik wil zijn. Dat is de ridder die ik wil worden en dat is wat ik vandaag met jou wil bespreken. Ik ga het vooral hebben over wat soevereiniteit werkelijk betekent. Wevereiniteit is een beladen woord. Ik weet dat. En ik begrijp dat. Het wordt gebruikt in politieke debatten in preppers communities en in extreme die niets met mij te maken hebben. Maar achter dat woord zit een waarheid die ouder is dan welke ideologie ook. Een soeverein mens is iemand die verantwoordelijkheid neemt en voor zijn lichaam, zijn voedsel, zijn omgeving, zijn relaties en financiën. Niet het wantrouwen in anderen, maar vanuit een diep besef dat wie niet voor zichzelf zorgt, vroeg of laat afhankelijk wordt van wie dat wel doet. En afhankelijkheid is vrijheid die je hebt opgegeven of weggegeven. De negen ridderlijke waarden die de basisvormen van alles wat ik doe zijn verstand, moed, vertrouwen, loyaliteit, eer, gerechtigheid, nederheid, hoflijkheid en trots, zijn geen Romantisch idealen. Ze zijn een gedragskompas. En elke waarde van die negen heeft een directe link naar soevereiniteit. Verstand. Het vermogen om te zien wat er werkelijk speelt zonder te wachten tot er iemand anders je dat komt vertellen. Moet. De bereidheid om te handelen, ook als het ongemakkelijk is. Ook als je tegen de strom in moet gezongen worden. Vertrouwen. Niet blind vertrouwen in systemen. Maar diep vertrouwen in je eigen oordeel en uw eigen kring. Loyaliteit. Niet aan instituties die je kunt laten vallen, maar aan mensen en de waarden die in stand houden. En dan eer, gerechtigheid, nederigheid, hofelijkheid en trots. De houding waarin je bouwt, deelt en samenwerkt, ook als niemand kijkt. De ridder bouwt niet vanucht voor wat kan misgaan. Hij bouwt van het liefde voor wat hij wil beschermen. Dat is een cruciaal verschil. Dat verschil maakt alles uit van hoe de hek naar uw voorbereiding kijkt. Ik ga je iets vertellen wat geen politieke kleur heeft, maar wat elke nuchtere waarnemer kan zien. De wereld is minder stabiel dan tien jaar geleden. Toeleveringsketens die we vanzelfsprekend achten, zijn kwetsbaar gebleken. Energieafhankelijkheid heeft landen kwetsbaar gemaakt op manieren die ze niet hadden voorzien. Digitale infrastructuur kan worden verstoord. Extreme weersomstandigheden beïnvloeden voedselproductie op manieren die dichter bij ons komen te staan dan dat we dachten. En dat zijn geen bangmakersverhalen, dat zijn observaties die elke verzekeraar, elke logistieke manager en elke overheidsplanoloog maakt. De vraag is alleen of jij als individu er ook over nadenkt. Hier is het inzicht dat ik even met u wil meegeven. Wanneer dan systemen onder druk komen, dan verschuift macht naar zelfvoorziendheid. Niet naar wie dat het meeste heeft, maar naar wie het minste nodig heeft van buitenaf. Wie dat zijn eigen voedsel deels verbouwt, wie zijn eigen water opvangt, wie vaardigheden bezit die anderen nodig hebben. Wie verbonden is met de natuur en met mensen, die samen meer kunnen dan elk apart. Zelfredzaamheid is geen wantrouwen in de maatschappij. Het kan, maar het hoeft niet. Het is een liefde voor mensen die jij wilt kunnen blijven dragen. En hier sluiten de vijf vlangen perfect op aan, want de vijfde vlag, het dagelijks leven, is precies de plek waar jij zelf redzaamheid bouwt. Dag voor dag, keuze per keuze. De vijfde vlag, dat dagelijks leven, gaat niet over waar je woont. Het gaat over hoe dicht nog staat bij wat jou in leven houdt. Voedsel, bodem, water, gezondheid, vaardigheden, mensen. Ik wil het vandaag hebben over de tuin op een manier dat de meeste tuinprogramma's vermijden. Want de meeste mensen zien een tuin als een decor, als een plek dat er moeite moet bijleggen. En er was een tijd tijdens en na mijn opleiding dat ik ook zo dacht. Dat is fijn. Maar een tuin wordt gezien als de verlengde van uw huisstijl. Maar het is slechts een fractie van wat een tuin kan zijn. Een tuin is eigenlijk een voedselbron. Dat is het altijd geweest. Bij elke generatie van ons voor onze, was dat vanzelfsprekend. Mijn grootouders wisten welke planten wanneer bloeiden, welke kruiden, welke lichaamsignalen ondersteunden, en hoe de zaden bewaard moesten worden in het volgende seizoen. Hoe de groenten inmaakte, zodat de overvloed van de zomer de schaarste van de winter kon opvangen. Die kennis is in twee, maximum drie generaties verloren gegaan. En niet door onwil, maar door comfort. Door supermarkten die de seizoenen hebben onzichtbaar gemaakt. Door het idee dat voedsel iets is wat hij koopt en niet iets wat hij verbouwt. Nog eens 70 jaar geleden was de supermarkt in België een nieuwigheid. In 1957 opende de lijzen op het Flagaplein de eerste volledig zelfbediende supermarkt van ons land. Voor die tijd leefden mensen veel dichter bij hun voeding via lokale winkels, markten, eigen tuin, familiekennis en seizoengebonden bewaring. De supermarkt bracht dus eigenlijk comfort. Keuze, snelheid, welvaart, maar ongemerkt gaven wij iets uit de hand. De kennis van wat groeit, wanneer dat groeit, hoe je voedsel bewaard wordt en hoe dat je een gemeenschap voet wanneer rekken, zich niet vanzelf gevuld raken. En ik pleit niet voor een wereld zonder supermarkten. Begrijp me niet verkeerd. Ik pleit voor mensen die opnieuw meer kunnen dan enkel consumeren wat voor hen wordt klaargelegd. Nu staan we op een punt waarop die verlore kennis plotseling weer relevant wordt. En niet als nostalgie, maar als noodzaak. Oude gewassen die resistenter zijn tegen droogtes en ziektes. Zaden bewaren, zodat je niet afhankelijk bent van commerciële zaadtuizen. Regenwater opvangen. Compost maken. Leren, fermenteren. Inmaken. Drogen, kruiden kweken die je uw apotheek deels kunt vervangen. Dat zijn geen survivaltechnieken voor extremisten. Dat zijn gewone vaardigheden die drie generaties geleden nog elk kind kende. Een tuin die enkel mooi is, is een luxe. Een tuin die ook voet, is een fundament. En hier komt mijn rol als business mentor met groene vingers volledig samen. Want wat voor een fysieke tuin geldt, geldt ook voor uw ondernemersstuin. Welke gewassen moet gesnoeien? Welke invasieve soorten nemen te veel plaats in? Wat vraagt water? En wat vraagt aandacht of wat vraagt water en aandacht? En wat kan biodiversiteit toevoegen aan wat je al hebt? Samen met mijn partner Belle bied ik jouw tuin jouw energie aan. Het is een project, waar Belle vooral vanuit astrologie en human design een energetische sterke kaart maakt van wie jij bent en hoe jij energie geeft en ontvangt, welke omgeving, welke planten en welke ritmes bij jou passen. Aansluitend daaraan vertaal ik dan naar praktisch tuinadvies. Welke planten horen bij jou energie? Hoe maakte jij van je tuin een volwaardige buitenkamer die jouw werkelijk voedt. En daarna in de volgende stap maken we dezelfde beweging naar uw onderneming, want jouw ondernemerstuin verdient dezelfde aandacht als jouw fysieke tuin, je kent waarschijnlijk wel vanuit de vorige afleveringen Mark, Sarah, Thomas en Annelies ondertussen. Vandaag bekijk ik ze door de lens van vlag 5. Want hoe staat elk van hen in het dagelijks leven? En wat is de beweging die hen naar meer soevereiniteit brengt. We starten bij Mark. Mark is 55 jaar, zit in het Equadrant. En Mark wil eigenlijk van comfort naar rentmeesterschap. Maar Mark heeft een tuin. Een hele mooie tuin. Hij heeft gemaaid gazon, strakke bucksussen. Een terras met dure tegels. Maar Mark eet zijn groenten uit de supermarkt. Hij gaat straf nog niet eens naar de biowinkel. Hij weet niet welke planten in zijn tuin eetbaar zijn. Hij heeft er eigenlijk nog nooit over nagedacht over zijn grond als een productieve plek. Zijn een tuin is gewoon decor. Niks fundamenteels. Ook geen fundament. Marx zijn ridderwaarden voor deze beweging zijn verstand en verantwoordelijkheid. Verstand om te begrijpen dat hij grond bezit die meer kan doen dan dat hij ervan vraagt. En verantwoordelijkheid om die grond niet te verspillen en schijnschoonheid, om het gewoon te zeggen, maar te zien als een diepere functie in mogelijkheid. De eerste stap voor Mark is niet om zijn gezond te spitten, maar om een deel van zijn tuin te activeren. Je moest tuin van 10 vierkante meter. Meer hebben hij eigenlijk niet nodig om te starten. Tomaten, progetes. Sla, kruiden. Iets concreets. Iets wat hij ziet groeien, iets wat hij kan eten. Mark heeft dus grond, maar hij moet dus eigenlijk leren wat hij de grond betekent. Niet als een bezit, maar als een verantwoordelijkheid voor wat erop groeit. En als Mark die een stap heeft gezet, gaat er een wereld openen. Wij zelf zijn eigen groente eenmaal heeft gegeten, weet dat verschil. Niet alleen in de smaak, maar ook in verbinding met de grond, met het seizoen met zichzelf. Mark herinnert zich misschien nog zijn grote ouders, mijn moestuin, mijn provisiekader en kennis van bewaren. Maar heeft zelf zijn eigen tuin herleid tot hazon en sinoen. En dan hebben we Sarah. Sarah is 35 jaar, zit in het Squadrant en zij wilt van overbelasting naar een omgeving die er draagt. Sarah heeft geen tuin. Sarah heeft een balkon van 4-vierkante meter en ze denkt dat soevereiniteit iets is voor mensen met meer ruimte, met meer tijd en meer geld. Maar daar vergist Sarah zich toch wijslijken in. Want soevereiniteit begint niet met ruimte, het begint met een keuze. Op die 4-vierkante meter kunt je perfect tomaten kweken in een pot, kruiden in een bak. Je kunt sla op een plankje kweken. Niet genoeg om van te leven, uiteraard niet. Maar genoeg om de verbinding te voelen. Genoeg om te weten dat je zelf iets kunt laten groeien. En Sarah en ridder waarden zijn nederigheid en moed. Nederigheid om te erkennen dat ze niet alles kan. En moet om toch te beginnen met wat ze heeft. Er is meer. Sarah haar grootste soevereiniteitsuitdaging zit niet in haar balkon, maar zit in haar lichaam, in haar zenuwstelsel dat al jaren in uw verbelasting draait. In de keuken en de keuze die ze maakt over wat ze eet, hoe ze slaapt, hoe haar energie wordt beheerst en beheerd. Een soeverein lichaam is geen perfect lichaam, het is een lichaam dat je begrijpt dat je voet met wat je werkelijk nodig hebt, dat je leert kennen via de signalen die het geeft in plaats van die signalen te negeren omdat er nog een deadline is. Sara een tuin is haar lichaam en haar lichaam vraagt al lang om onderhoud die ze eigenlijk al een keer heeft uitgesteld. Sara groeide op in een wereld waarin alles altijd beschikbaar leek, waardoor een balkon met kruiden of groenten voor haar voornamelijk te klein om relevant te zijn aanvoelt. Dan hebben we Thomas. Thomas is 42 jaar zit in een B kwadran. Thomas wil van digitale efficiëntie naar fysieke verankering. Thomas heeft alles geoptimaliseerd. Zijn bedrijfsprocessen, zijn cashflow, zijn digitale aanwezigheid. Hij is efficiënt op een manier dat de meeste mensen niet halen. Maar Thomas heeft zijn lichaam niet geoptimaliseerd. Hij heeft zijn fysieke vaardigheden verwaarloosd en hij weet niet hoe hij een plant moet verzorgen, hoe hij een kast moet timmeren, hoe hij de motor moet onderhouden. Hij is volledig afhankelijk van diensten van anderen voor alles wat niet digitaal is. En hier zit zijn kwetsbaarheid niet eens een business, maar in zijn disconnectie van alles wat concreet en fysiek is. Thomas en ridderwaarden zijn er een discipline. Eer om te erkennen dat een volledig mens meer is dan een digitaal expert. En discipline om de vaardigheid te ontwikkelen die buiten zijn comfortzones liggen. De beweging voor Thomas in deze digitale efficiëntie naar fysieke verankering, is niet door zijn computer weg te gooien, maar door zijn handen te leren gebruiken, door iets te leren maken, door een stuk grond te bewerken, door de ervaring te hebben van iets te laten groeien dat niet afhankelijk is van een algoritme of een server. Thomas heeft een brein dat alles kan optimaliseren. En moet alleen leren dat sommige dingen niet geoptimaliseerd, maar gewoon gedaan moeten worden. Met de handen in de grond. Thomas heeft zijn voeding even digitaal gemaakt als zijn onderneming. Bestellen, leveren, consumeren. Ik ken de keten niet meer. Ik kan enkel het pure gemak. En dan hebben we Annel. Annelies is 48 jaar zit in het I kwadrant. Annelies moet evolueren van schijn, zekerheid naar bewuste leefomgeving. Zoals je weet, Annelies heeft daar financiën gespreid. Drie landen, meerdere assetklassen, en ze is de meest vooruitziende van de vier als het gaat over geld en structuur. Hoe zit dat met haar dagelijks leven? Ja, dat is volledig ongespreid. Supermarkten voor alles. Geen tuin, geen vaardigheden, geen lokale gemeenschap. Haar sociaal leven bestaat uit zakelijke contacten en online connecties. Annelies en ridderwaarden zijn voor hetzindigheid en loyaliteit. Voor hetzindigheid om te begrijpen dat de zekerheid die ze heeft opgebouwd financieel sterk is, maar levensbreed kwetsbaar. En loyaliteit om te investeren in gemeenschappen en verbindingen en niet alleen in assets. De beweging van Annelies is dan van schijnzekerheid naar bewuste leefomgeving. Ze heeft eigenlijk alles gespreid behalve haar dagelijks leven. En dat is precies de plek waar voedsel. Lokaal verbindingen en gemeenschappen het meest urgent zijn. Stel nu dat de ketens die haar comfort garanderen, tijdelijk stilvallen. Wat gaat er dan gebeuren? Wat daar helpt, zijn mensen in haar buurt die ze kent, vaardigheden die ze bezit en een netwerk van vertrouwen dat bestaat voor ze het nodig heeft. En uiteraard een bitcoin en haar goud komt op dat moment het best in de picture. Of houdt ze best achter de hand. Analysie heeft haar vermogen beschermd. Maar nu moet ze leren haar leven te verankeren in de grond waarop ze dagelijks staat. Analyse begrijpt financiële spreiding, maar ze beseft dat haar dagelijkse voedselvoorziening nog steeds afhankelijk is van dezelfde gecentraliseerde infrastructuur als die van iedereen. En dan hebben we een vijfde persoon die ik nog niet benoemde. En die vijfde persoon noemt Dirk. Dirk is 42 jaar. Hij zit in het E-kwadrant. Dirk moet bewegen van beheersing naar vertrouwen. Want Dirk heeft een tuin waar niets mag tegenspreken. De fruitbomen heeft hij omgezaagd, want ja, dat was te veel werk te veel rommel en te veel vallend fruit op zijn gasom. De medicinale planten die groeide, heeft hij vervangen door een rijsparren, strak groen, onderhoudsvrij. De lorierboom in het midden van zijn tuin, eeuwenoud symbool van eer en overwinning, heeft hij weggehaald omdat hij in de weg stond. En zijn gazon is vlekloos, egaal. Geen klaverkje, geen maliefje, geen leven, dat hij zelf niet heeft toegelaten. Was zich niet gedraagt, krijgt pesticiden en wat groeit, wat er niet hoort, krijgt herbiciden. Dirk noemt dat orde. Maar eigenlijk is dat steriliteit. Wij heeft een dodentuin. Hij heeft een tuin gemaakt die er perfect uitziet en die ondertussen doet dood is als een pier van binnen. Geen insecten, geen vogels, geen bodem leven. Enkel een groent tapijt als nieuwestijn. Mijn robotmaaier als vaste item. En Mark is Dirk is net als Mark in het E-kwadrant. Maar wat Mark de E is die slaapt, is Dirk de E die controleert. Dirk is verwend door het gemak van die gouden kooi. Vast inkomen, het systeem dat voor hem zorgt, een leven dat voorspelbaar loopt, en precies dat gemak heeft hem zacht gemaakt op de plek waar dat telt. Hij durft dus niet meer los te komen omdat zijn hele zekerheid rust op beheersing. Niets mag wild zijn. Niets mag onzeker zijn. Want zonder controle vrees hij dat alles uit elkaar valt. En zo zie ik zo zie je hetzelfde kwadrant met twee gezichten. Allebei in E. Bij Mark zijn de tralies een gouden kooi gemaakt van onverschilligheid en bij Dirk is dat van controle. Maar het blijft dezelfde kooi. En de netweg is voor beiden anders. Mark moet wakker worden en Dirk moet leren loslaten. Hier komt dat oud beginsel waar Belle en ik mee samenwerken. Zo boven, zo onder, zo binnen en zo buiten. Wat Dirk met zijn tuin doet, doet hij dus ook met heel zijn leven. Want kijk naar zijn leven. Ook daar zaag hij om wat hem niet uitkomt. Ook daar vervangt hij wat leeft door wat gemakkelijk te beheersen valt. Ook daar haalt hij de mensen weg die in de weg staan. Ook al dragen ze naar de eer en de wijsheid die hij nodig heeft. Hij kiest het vlekkeloze garon van controle boven de levende tuin van echte samenwerking. En net als in een tuin ziet hij zijn leven als er van buitenaf verzorgd uit, maar eigenlijk van binnen is dat muizen stil. En dat is de oudste les uit de verhalen van Arthur en Merlijn. Merlijn wist dat het land en de koning één zijn. Één koning die zich verhart en die zichzelf verhart laat het land rondom hem verdorn. Het is de wonde van de koning die de velden onvruchtbaar maakt. En het is de heling van de koning die het land weer doet leven. De tuin is dus niet alleen maar de tuin. En zal het ook nooit zijn. De tuin is de toestand van de mens die hem houdt. Dierk zijn ridderwaarden voor deze beweging zijn nederigheid en vertrouwen. Nederigheid om te erkennen dat Hij niet alles hoeft te beheersen. Dat een tuin die leeft en meer heeft dan een tuin die gehoorzaamt. Vertrouwen om de natuur opnieuw haar werk te laten doen, om te geloven dat wat hij loslaat, niet in chaos vervalt, maar in het leven uitbarst. En dat is precies de beweging die Belle en ik samen begeleiden. Waar ik al het net al over, Belle leest de astrologie en human design. En welke energie dat er eigenlijk werkelijk in Dirk leeft onder al die controle. En ik help hem met zijn tuin terug tot leven te brengen. Dat de fruitboom opnieuw gepland wordt, dat die kruinen mogen terugkeren, dat die de lorier opnieuw een plek krijgt in de tuin. En dat er een hoek is die mag verwilderen. Ze zullen die vogels terugkomen, zullen de dieren terugkomen, dat er weer biodiversiteit is. En niet omdat een wilde tuin mooier is dan een strak, maar omdat een levende tuin de mens de onderwereld leven brengt. Wel zoals dat dat in de tuin doet, zo doet het dat overal. Heelt het bij zichzelf, en heeld hij bij zichzelf helen, dan begint alles wat hij aanraakt opnieuw te leven. Dirk dacht dat hij zijn tuin beheerste. In werkelijkheid beheerst zijn een tuin hem. Pas wie dat natuur weer laat leven, krijgt zijn eigen leven terug. Dat is de essentie. Er is een misverstand over soevereiniteit die ik even wil rechtzetten. Soevereiniteit is niet hetzelfde als isolement. Een soevereine mens trekt zich dus niet terug. Hij verbindt enkel bewuster. Hij kiest zijn gemeenschap zorgvuldig en draagt bij aan een netwerk van mensen die samen meer kunnen dan elk apart. Hij kiest bewust waar hij zijn levensenergie aan besteedt. Want hier is de waarheid. Dat is de waarheid eigenlijk van elke survival. Survivalist om het schoon te stellen, die iedereen die met survival bezig is op een dag leert. Zelfredzaamheid zonder gemeenschap wordt isolement. En isolement is geen vrijheid. Dat is een vorm van afhankelijkheid die van denken dat het alles alleen kunt doen. En dat klopt niet. Je kunt niet alles alleen doen. Maar het is ook het omgekeerd dat telt. Verbindingen zonder vaardigheden worden afhankelijkheid. Een gemeenschap van mensen die allemaal afhankelijk zijn van dezelfde externe systemen, is een gemeenschap die even kwetsbaar is als de systemen waarop ze steunt. En de kracht zit in de combinatie. Mensen die vaardigheden bezitten en die bereid zijn om die te delen. Mensen die kennis hebben en die doorgeven. Mensen die samen een tuin kunnen onderhouden, samen voedsel kunnen bewaren, samen beslissingen kunnen nemen over hoe ze willen leven. En uiteraard kunnen we hier nog veel dieper op ingaan en kunnen we hier nog veel verder op ingaan, maar dat is voor een ander gesprek. Dit is de ronde tafel in zijn diepste betekenis zonder hiërarchie, zonder de leider die de rest volgt, maar gelijkwaardige mensen die elk iets inbrengen en elk iets ontvangen, die samen sterker zijn dan de som van de verschillende delen. Een gemeenschap die samen kan bouwen, delen en dragen, is de meest duurzame structuur die een vrije mens kan bouwen, in de mate dat vrijheid kan omvat worden als echt vrijheid. Ik geloof sterk in communities als de toekomst. En niet alleen de digitale soort die content deelt, maar vooral de echte verbinding. Mensen die elkaar kennen, die weten wat een ander kan, die vertrouwen heeft opgebouwd over tijden. In een wereld die steeds sneller digitaliseert en steeds meer naar het oppervlakkig trekt, is echte verbinding de meest schaarste goed dat er bestaat. En ook het meest waardevolle. Nu wil ik u duidelijk maken wat ik doe en hoe dat allemaal samenhangt. Want soevereiniteit is niet alleen een concept in deze aflevering. Het is effectief een rode draad van alles wat ik doe. En als business mentor met groene vingers is dat niet alleen een pakkende zin. Het is een beschrijving van hoe ik werk. Ik begeleid ondernemers vanuit hun fysieke tuin, maar ook vanuit de ondernemerstuin. Twee tuinen, één spiegel. En in de eerste tuin kijken we dan letterlijk in jouw omgeving, wat er groeit, wat er voedt, wat je leeg zuigt, wat vraagt onderhoud, wat mag groeien en bloeien, en wat mag er gesnoeid worden, zodat er ruimte komt voor wat er werkelijk past. Samen met Belle, mijn partner. Hebben wij via ons aanbod jouw tuin jouw energie gaan kijken welke energie jij uitstraalt. Welke omgeving, welke vormen, welke ritmes bij jouw natuur passen. En aan sluitend ga ik met u naar uw tuin om te laten leven op maat van wie jij bent. We gebruiken daarin onder andere de wikelroede als instrument. We werken organisch en we werken vanuit wat al is, en bouwen we verder vanuit wat kan groeien. Vanuit een duurzame aanpak, waarin ik uw tuin zie als de verlengde van de binnenkamers van je huis. En in uw tweede tuin, de ondernemerstuin dan, maken we dezelfde beweging. Wat moet groeien in jouw business? Wat vraagt voeding en aandacht? Wat is onkruid dat ruimte inneemt van wat werkelijk past? Weten dat onkruid ongewenst kruid is, van onkruid bestaan niet. Welke samenwerking of samenwerkingen horen aan jouw tafel? En welke vaardigheden, welke kennis en welke mensen ontbreken er nog? En dat is de mentoring die ik aanbied. Niet als de coach met een vast programma, maar als iemand die meer dan 30 jaar ervaring heeft met mensen en planten, die kan voelen wat iemand nodig heeft, die de vragen stelt die anderen niet stellen. En alles wat ik doe: de tuin, de mentoring, het cashflow simulatie game. De Excalibur Deep Connection Formula. De samenwerking met je met experts aan mijn tafel. Dat komt allemaal samen in het businessplatform voor de bewuste ondernemer. Business Nights of Growth. De plek waar bewuste ondernemers bouwen en financiële intelligentie, gezondheid en leefomgeving en relaties en netwerken tegelijkertijd als één geheel. Soevereiniteit is niet een project dat er af rondt. Het is een levende praktijk. In de praktijk wordt rijker, scherper en draagbaarder in de juiste omgeving, Business Nights of Growth is de gemeenschap die ik heb gebouwd vanuit alles wat ik heb geleerd. Niet als cursus, niet als contentplatform enkel, maar als een levende tafel van mensen die dezelfde vragen stellen. Mensen die begrijpen dat echte vrijheid niet alleen in geld zit, maar dat gezondheid en omgeving geen bijzaak zijn voor een fundament. Dat verbinding geen strategie is, maar een levensnoodzaak. En dat soevereiniteit begint bij de keuze om verantwoordelijkheid te nemen voor de grond waarop hij staat. En als deze aflevering, als je die aflevering hebt beluistert en je voelt dat er iets en nu aan het bewegen is, dan nodig ik u heel graag uit. Niet voor een verkoopsgesprek, maar voor een riddergesprek. Een eerlijk gesprek over waar jij staat. En wat een tuin nodig heeft. En welke stap de eerste stap is wat jij wilt gaan zetten. Voor wie bent. De details van Business Knights of Growth en alles wat ik doe, vind je op netwerkkritter.be. En uiteraard in de show notes, dat zijn de beschrijvingen van deze podcastaflevering, daar vind je zoek in terecht. En net zoals ik wil kennismaken als je wilt kennismak met tuin en netwerk. Of wil denemen aan het cashflow simulatiegame, vind je daar ook in terecht. Ik zal dat allemaal delen, en zoals elke week is er ook deze week een riddervra. En die riddervra is als volgt. Als morgen jouw vertrouwde comfort eventjes stilvalt. Wat in jouw leven brengt jou dan werkelijk voeding? En wie zit er naast jou aan tafel wanneer je het allemaal niet kunt dragen? Een riddervraag is een vraag waarbij je hand zijn week de tijd hebt om dat te laten inwerken en daarmee aan de slag te gaan. Ik raad je ook aan om die vragen van alle aflevering te gaan beluisteren. En ze neer te pennen in een schrift en daar op één bladzijde van te schrijven, hoe jij dat ziet, hoe jij erin staat. Zodanig dat die riddervraag niet enkel hier in die podcast blijft, maar dat jij die ridder vraag kunt leven en het leren uiteraard. Dit was de ronde tafel. Ik ben Johan Volker, de netwerkridder, en ik laat u achter mij één vraag. Als je het comfort waarop je vandaag vertrouwt, even wegvalt. Wat in jou leven blijft jou dan werkelijk voeden. Is dat uw lichaam? Is dat uw tuin? Is dat kennis? Zijn dat mensen? Is dat je onderneming? Misschien voelde je tijdens deze aflevering dat er iets in uw leefomgeving of in je ondernemerstuin opnieuw aandacht nodig heeft. Heb je een tuin, terras of balkon waar je meer voedsel, rust en betekenis uit wilt halen? Of zijde hij een ondernemer en voelde jij dat jouw business opnieuw betere grond, sterke verbinding of helder de richting nodig heeft, stuur me dan gewoon een persoonlijk bericht. Je kunt dat doen via mijn socials. Ben ik vrij vlot bereikbaar. En vertel me waar je vandaag op vastloopt. De contactgegevens staan eveneens in de beschrijving van deze podcast. Ik lees elk bericht en antwoord ook persoonlijk. Want vrijheid bouw je niet alleen. Ze groeit wanneer mensen opnieuw leren zorgen voor de grond, hun gezondheid, hun onderneming en elkaar. Blijf trouw aan je waarde en ondernem je courage. Blijf scherp, blijf sober, blijf soeverein en blijf bouwen. Want de ridder die wacht op perfecte omstandigheden reed nooit uit. Ahho. Tot de volgende.