de dag buiten de tijd

Dag Buiten de Tijd: wat stilte je leert over vrijheid, leiderschap en groei

In een kalender van dertien maanden van achtentwintig dagen blijft er één dag over die bij geen enkele maand hoort. Ook de Maya's kenden die dag, als scharniermoment tussen het oude en het nieuwe jaar, in het teken van tijdloosheid, vergeving en creativiteit. Bij de oude Egyptenaren markeerde zo'n dag een nieuw begin, het moment waarop de ster Sirius weer verscheen aan de hemel en de Nijl begon te overstromen.

Op 25 juli stapte ik bewust uit de tijd. Geen agenda, geen meldingen, geen klok die meetikte. Een stilteritueel met water en adem, voorbereid met een kruidenaftreksel uit mijn eigen tuin, bracht me dichter bij een vraag die elke ondernemer zou moeten stellen: wat als tijd geen wet is, maar gewoon een afspraak die je bent vergeten dat je zelf hebt gemaakt?

In deze aflevering van De Ronde Tafel neem ik je mee in wat die dag me leerde over vrijheid, over de moed om stil te vallen, en over waarom een ondernemer die nooit stopt evengoed gevangen zit als iemand die wacht op het perfecte moment om te beginnen.

We raken alle drie de assen: hoe gehaaste gesprekken nooit echte gesprekken zijn, hoe een lichaam dat nooit rust op een dag de rekening stuurt, en hoe de beste financiële beslissingen nooit uit paniek komen maar uit stilte.

Je hoeft geen ritueel te doen om dit te ervaren. Maar je moet wel ooit, bewust, uit de tijd stappen.

De volledige ceremonie, tot in detail uitgeschreven, vind je via deze link: 

Riddergesprek, dertig minuten gratis: denetwerkridder.be

Volg De Ronde Tafel op Spotify, Buzzsprout en YouTube. Verbind met Johan op LinkedIn, Instagram en Facebook.

Blijf scherp. Blijf sober. Blijf soeverein. Aho.

De Ronde Tafel | Johan Volckaert | De Netwerk Ridder

Over De Ronde Tafel

De Ronde Tafel is de podcast van Johan Volckaert, De Netwerk Ridder. Voor bewuste ondernemers die bouwen zonder strijd. Die begrijpen dat groei niet begint bij meer verdienen, maar bij anders denken. Over geld, gezondheid, netwerk en leven.

Boek een Riddergesprek

Een strategische diagnose van waar je vandaag staat. We kijken naar je inkomen, je bedrijf, je vermogen, je leefomgeving en je netwerk. Op het einde weet je welke eerste beweging het meeste hefboomeffect heeft.

Ik help jou sowieso met de richting die je nodig hebt en vandaag het best bij je past. Zowel vanuit mijn netwerk, tools en krachtige hacks. 

Volg De Netwerk Ridder

>> Website: denetwerkridder.be

>> LinkedIn

>> Facebook

>> Instagram

>> Business Knights of Growth

Deze podcast is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en persoonlijke getuigenis. Niets hierin vormt fiscaal, juridisch of financieel ad...

Transcript

Copy Transcript Copied

SPEAKER_00 0:00

Er was een moment op 25 juli waarop de wind stopte mij waaien. Middenin een ceremonie. Mijn kruidend drank op mijn tong en een lied op mijn lippen, viel het bos stil. Niet een beetje, maar echt volledig stil. Geen bladder bewoog. En ik zong op dat moment in het Japans: Woorden geschreven om water te zuiveren. En toen ik zweeg, dan zweeg het bos mee. Ik ga je niet vertellen dat dat toeval was. Ik ga je vertellen wat dat bij mij gedaan heeft en wat dat voor jou te zeggen heeft over vrijheid, leiderschap en groei. Welkom in de ronde tafel. Jou twee wekelijkse rustpunt in het drukke bestaan van het leven. De tafel van koning Arthur was rondom een reden. Er was geen hoofd, geen achterban, geen ridder die boven de anderen zat. Elk zwaard lag voor hen uitgelegd. Elke ridder was een broeder en gelijke van wie na stem zat. En ze kwamen niet samen voor comfort. Ze kwamen samen om op te trekken naar iets dat groter was dan henzelf, gebonden mijn code niet door een contract. En dat is ook waarom deze tafel bestaat. Hier spreek ik over de heroïsche kant van ondernemen, de gevechten die niemand ziet, de nacht waarin het twijfelt of dat het nog de juiste weg aan bewandelen bent. Maar even goed over de groei, over jezelf tegenkomen op momenten dat je het nu even niet verwacht, en over de moed om te worden wie dat moet worden om vanuit courage te leven, te werken en te ondernemen. Ik ben Johan Volk uit, de netwerkredder, ben business mentor met groene vingers. En wat mensen aan mij hebben, ontdekken ze meestal zelf aan tafel en gaandeweg. Mijn doel is niet dat jij alles perfect doet. Mijn doel is dat jij elke dag een stapje dichter komt bij wie wilt zijn, bij het leven dat je wilt leiden. Via de drie assen die alles samenbrengen. Jew relaties en je netwerk, je gezondheid en je leefomgeving en jouw financiële intelligentie. Maar je kunt niets toepassen wat je niet weet, en wat je wel weet, verandert alles. Hier bouwen we vanuit courage: de moed te ondernemen vanuit het hart. Ik wens jou heel veel luisterplezier, maar laten we vooral beginnen. Ik iets vertellen dat nog niet veel mensen weten. Misschien wel degenen die mij al jaren volgen, maar voor de rest is dat waarschijnlijk iets nieuws. Belle, mijn lief, mijn verloofden, en ik zijn allebei geredd in de Gnostische Tempeliersorde. En dat is geen titel of een papiertje dat de zomer aan je muur hangt. Dat is effectief wel het beleven en het verdedigen van de oude christelijke waarden van twee eeuwen na Christus. En daar zit er een bevestiging van wie ik ben en wat ik al doe. Ik leef al vele jaren volgens de Rittercode. Niet als de versiering, maar wel als een ruggengraad. Daarnaast zijn we samen ingewijd in de oudste orde van de druidische woudvergadering. Beide paden dragen dezelfde regels. Ethiek, respect, vertrouwen en daadkracht. Het is geen checklist dat er afleidt, maar een leidraad. Net in de meest uitdagende tijden om dicht bij jou te blijven. Ik vertel dat niet om indruk te maken, maar ik vertel u dat omdat het de basis is van alles wat ik doe, van hoe ik denk en leef. Het is het pad waarop ik één probeer te zijn met de natuur, met mezelf en met de mensen om mij heen. Dat is exact dezelfde grond waarop ik mijn business ervaar als bewuste ondernemer. Er is geen apart vak voor spiritualiteit tussennaars. En een and voor ondernemen tussennaars. Het is één en dezelfde weg. En vanuit dat pad kwam ook de dag waarop ik nu wil hebben vandaag, de dag buiten de tijd valt altijd op 25 juli. Ik heb dat pas leren kennen, twee, drie jaar geleden, door het pad dat ik bewandel. Dat dat op mijn pad is gekomen, heel veel pad. Maar 25. juli, of de dag bij de tijd, komt eigenlijk uit de kalender van de 13 maanden met elke 28 dagen lang. Als je dat optelt, dan blijft er één dag over, die bij geen enkele maand hoort. Geen week, geen maand, geen vaksen op de kalender, dus een kalenderloze overgangsdag. Het teken van tijdloosheid, vergeving en creatie en creativiteit. Ook de Mayas kende die dag. Bij hen viel 25 juli tussen het oude en het nieuwe jaar, dat op 26 juli start. Kortom, een scharniermoment gemaakt om stil te staan. Het oude jaar bewust los te laten en ruimte te maken voor wat we nog wilden bouwen. Veel mensen gebruikten die dag voor vrede, rust, muziek en samenzijn. De oude Egyptenaren kenden zoiets ook. Zij volgden de ster Sirius, die na een periode van onzichtbaarheid weer opdook aan de hemel. Net voor zonsopgang. Dat moment viel samen met het begin van de overstromingen van de nijl. De gebeurtens die hun hele jaar en hun landbouw bepaalde. Dus geen gistwerk, geen agenda die iemand had opgesteld, maar een precies astronomisch ankerpunt waarop hun jaar zelf herstarte. En vandaag wordt die dag op verschillende plaatsen in de wereld nog steeds gevierd, ook in Glastonbury. Als het moment waarom dat bewust uit dat kalender stapt. Niet een dag zonder betekenis, maar een dag die even buiten de gewone tijdsrekening valt. Zodat je het jaar en jezelf opnieuw kunt ijken. Zonder agenda, zonder productiviteit. Geen enkele afspraak die telt, alleen jij. En de vraag wat er overblijft als er niets meer moet. Ik heb die dag met Bellen een stilterritueel gedaan, voorbereid met een kruidenaftreksel van absentium. Elijes dat dan zomeralsem. Uit onze eigen tuin. Geoogst op het juiste maandmoment en drie dagen laten trekken in zuiver bronwater. Dat is een shamanistisch ritueel, gebouwd rond stilte, adem en water. We zijn begonnen met iets wat voor mijzelf heel belangrijk is: toestemming vragen. Toestemming vragen aan de plek en alles wat er rondom was aan onszelf. Niet zomaar ergens induiken omdat dat goed voelt, maar eerst stilstaan en voelen of dat klopt om te beginnen. Daarnaast hebben we een ademsessie gedaan om helemaal tot onszelf te komen om uit het hoofd te zakken en het lichaam te landen. En dan het water. We hebben gezongen om het te eren in de traditie van Masaru Imoto die die zien hoe water reageert op intentie en klank. Dat is ook de Japanse wetenschapper die gekend is met de watermolecules bloot te stellen aan intentie en klank, om die dan te bevriezen en daar dan microscopische foto's van te maken, het is frappant als je lelijke dingen zegt tegen het water, dat er ook een lelijke kristal uitkomt, alleen een kristal die je op niets trekt. En als je liefde expose aan het water, dan krijg je de mooiste kristal die er bestaat. Dus dat is als je Masaru Emoto niet kent, is het dit moment. Wij zongen het eerst in het Japans bij de bron. Wij waren bij een drinkbare bron, waar we dan ons rituel ook gedaan hebben. En wij hebben eerst in het Japans gezongen. Ik ga dat hier ook even doen. Nochicara ga koricotte ma coto, nodaiwa. Nomio.

SPEAKER_01 9:42

Gonarinata, nomugen. Nocicara. Ga karicoto, ma cotto nodawa.

SPEAKER_00 9:53

No mio, ga narinata. En daarna hebben we het in het Engels gedaan als bevestiging van dezelfde intentie. Ik ga het veel lezen. En de tekst is wat ik ga voorlezen, is het exact de tekst als de vertaling van het Japans. We pray for healing blessings on the water. We pray for healing blessings on the sea. We pray for healing blessings on the rivers. That they may shine in crystal purity. Flow in perfect harmony. We pray for healing blessings on the waters. We pray for healing blessings on the sea. We pray for healing blessings on the rivers. That they may shine in crystal purity flow in perfect harmony. Entien toeval. Het is geen show. Het is gewoon een manier om bewust om te gaan met iets wat we elke dag doen zonder nadenken. En het ook zo belangrijk is om dat water te eren. En dan hebben we ook nog de kruidendrank zelf, en die hebben we dan in drie stappen gedaan: eerst heel verdunder verdund en dan puur met zuive bronwater van de bron waar we stonden, omdat we die kennen en vertrouwen. Die kruiddrank is heel bitter, is confronterend zelf. Maar met elke slok dat het drinkt, wordt de stilte dieper. Dat ritueel, dat Chaministische ritueel, heb ik gedaan op het Mannenfestival vorig jaar. En dat heeft heel veel losgemaakt, dat heb ik straks wel uit. En tijdens het drinken van die kruidendrank. Op een bepaald moment viel de wind stil. Het bos was stil en ik hoefdrijf niet als ik zeg dat dat voelde alsof alles rondom ons mee aan het ademen was. Pat dat we afgesloten hebben, kwam hij de wind terug. Dat is heel opmerkelijk. Dat ritueel maakt heel veel los in de mens. Daarom dat ook belangrijk is om daarna heel veel te drinken. In dit geval, wij drinken enkel water met keltisch zout, waardoor wij schroef voor onze nieren en elektrolyten. Dus wij nemen heel veel op, maar dat moet ook veel afgevloeid worden. Wij zijn bezig met oude zaken te verwerken die moeten afgevoerd worden we zijn in reiniging bezig. In dat ritueel zijn we geëindigd met een oud Aramees-Hebrieuws gezang. Wij stonden hard tegen hard en mijn partner en ik. En dat gezang doen zes keer de normale manier, en één keer de andere manier. En dat ga ik hier ook even delen met jou. Wij hebben dit leren kennen dankzij onze opleidingen die we gevolgd hebben, in druidisme, in Rachel en in de vrienden waar wij ons mee omgeven. De tekst daarvan is gebaseerd als je die zelf zou zingen, is die heel gelaagd om eigenlijk in die diepste van je rust te kunnen komen. Die ga ik even zoek voor zingen voor jou.

SPEAKER_01 14:21

Karo je kan.

SPEAKER_00 14:49

Normaal doet je dat als je nu net gezongen hebt: 6 maal. En dan volgt het volgende. De zevende maal zing je dan voor één keer. En dan krijg je weer opnieuw de zes maal cados, cadeaus, cados. Adonaai cibyot. En dan de zes keren opnieuw Adonaai, Cebyot. En dat doe je in een sequentie van drie keren. Dus je zingt dat ofwel gezingt dat dus 21 keer met cados. Of maal zes of maal 9. En dat is een oud Aramees Hebreeuwse aanroeping. Dat wil zeggen Heilig, heilig, heilig, Heilig is de Heer der Heerscharen. En bij elke herhaling voelde ik hoe ik geaard en tegelijkertijd verbonden kan worden met iets groter dan mijzelf. Het is ook een ideale manier om volledig tot rust te komen dankzij de ademaling die daarbij wordt. Dat lied heeft ook een hele hoge hartcoherentie. En de dagen daarna heb je dat dus effectief gevoeld. Een rust die niet meer was uitgeput, maar die was gevuld. Maar ook dat ik heel veel heb afgesloten tijdens deze ceremonie. En wat heeft plaatsgemaakt voor nieuwe dingen. En dat die nieuwe dingen met open armen mogen aanvaard worden dat die toegang krijgen daarvoor. En de laatste zin was gezongen. We waren ook aan het nagieten. Het leven, de natuur en alles starten opnieuw op. We kregen eerst en vooral een bezoek van een hele grote Libeldieren daar in de buurt rond dat water bleef hangen in onze buurt. Een dragonfly. Een dier dat wist dat ze eigenlijk welkom was. Daarna begon het bos weer te leven. Mensen liepen voorbij, terwijl de voorbije uren dat we daar geweest waren, niemand ons kan storen en dat we ook niemand gezien hebben. En dat was een plek waar we zaten, die voor iedereen toegankelijk is: geen auto's, geen volk, geen wandelaars, niemand. Hier is wat voor mij kantelt van een mooie ervaring naar een les die iedere ondernemer aan deze tafel wil meegeven. Tijd is geen feit. Tijd is een afspraak, die we met z'n allen hebben gemaakt en dat de meesten van ons zijn vergeten dat een afspraak is. We behandelen die klok alsof ze een wetmatigheid. Alsof ze bepaalt wie wij mogen zijn en wanneer we wij mogen rusten. Op de dag buiten de tijd besefte ik hoeveel van mij moeten gewoon te zijn. Het is geen echte noodzaak, geen echte verplichting. Gewoon een ritme dat veel mensen nooit hebben durven onderbreken. En zolang het dat ritme nooit onderbreekt, weet je ook niet wat eronder ligt. Het bitterkruid heeft mij geleerd wat een gesprek soms ook doet. Het is niet aangenaam. En toch werd het net daarom. Een stilte met kleine slokjes. En die kleine slokjes laat je landen. Je gaat in dat gevoel mee. Aanvaard ik het. Of niet. En kreeg ik de kans om afschiden. Daar kreeg je de kans om afscheid te nemen van wat niet meer van mij was om vast te houden. Oud zeer, oude patronen, verwachtingen die nooit de mijne waren. Om plaats te maken wat wel voor mij was, en van mij is. En dat is de kern van courage: niet de moed om harder te werken, maar de moed te vallen, zodat hij eigenlijk weer weet waarom er iets aan het bouwen zit. Een ondernemer die nooit stopt, is niet vrij. Ook al lijkt dat wel zo. Hij is net zo gevangen als iemand die wacht op het perfecte moment om te beginnen. Het verschil tussen draaien en bouwen zit in of je nog kan stilstaan zonder het voelen. Zonder dat het voelt als falen, kun je jij nog stilstaan en in die rust gaan zijn, van stilstaan? Als jij weet dat jij de maandag overdag werkt aan uw zaak? En jij voelt u wel moe. Durfde jij op de landtrain aan te trekken en twee uur te slapen om andere dingen te doen. Om dan opnieuw in hang te schieten. Of voelt dat als fale voor u? En dit raakt alle drie de assen tegelijkertijd. En dat is precies waarom ik het hier breng. Want voor uw relaties. Een gesprek dat altijd gehaast is, is nooit een echt gesprek. Je durf niet te diep te gaan. De diepste verbinding die ik met Bellen die een dag voelde, of die diepe verbinding, kwam niet omdat wij niet ondanks de stilte, maar dankzij de stilte. Hoeveel van je relaties verzuren omdat je er nooit tijd hebt om er echt bij stil te staan, zet dan ook een bij stil. Hoeveel van jouw relaties verzuren omdat jij nooit tijd hebt om er tijd aan te geven, dan heb je uw gezondheid en een leefomgeving. Een lichaam dat nood stopt, dat stuurt u op een dag de rekening. En ik heb het zelf geweten, dus ik heb niet hoeveel spreek, en ik weet het ook op de harde manier: rust is geen zwakte. Rust is onderhoud. Net zoals dat slaap onderhoud is. En de financiële intelligentie. De beste beslissingen die ik uitnam over geld, kwamen nooit uit paniek of haast. Ze kwamen uit momenten van stilte. Waarin ik kon zien wat dat werkelijk telde: pas van wat zo heel dringend dringend leek. En ik denk aan de ondernemer die een systeem bouwde voor zijn klanten. Maar nooit voor zichzelf. Bewonderd door iedereen, vertrouwd door bijna niemand en ook niet door zichzelf. Want wat een persoon nodig heeft, is geen extra strategie. Wat een persoon nodig heeft, is een dag. Eén dag waarop hij zichzelf toestemming heeft om iets niet te moeten doen. En dat wil er niet voor zijn dat die persoon een kruiderritueel moet doen om dat te ervaren. Maar je moet wel ergens ooit bewust uit de tijd stappen. En dat dan ook best een handeling gaan maken om je gsm thuis te laten. Dat het niet bereikbaar zijn. Voor heel veel mensen is dat in deze tijden een heel angstig gedachtegoed dan zij buiten gaan zonder gsm. Voor het publiek zoals jij, die luistert als een bewuste ondernemer, is dat misschien minder het geval. Maar toch. Of een avond zonder een scherm, zonder naar tv te kijken als je al tv kijkt. Weet dan van mij dat ik geen tv kijk, maar stel dat je tv kijkt. Een avond zonder scherm, waar dat andere dingen op doet. Of een moment van stilte waarin je niets moet bewijzen. En dat is geen luxe. In tegendeel, dat is een fundament. En dat is exact waarom Business Nights of Grode is gebouwd. Rond die drie pijlers samen. En niet rond dat financiële groei alleen. Want een ondernemer die financieel groeit, maar zijn relaties en zijn gezondheid verwaarloest, die bouwt een kasteel op zand. Bewust ondernemen betekent dat het af en toe gewoon stilvalt om te checken of dat je nog bouwt vanuit je hart. Of misschien dat je gewoon nog draait uit gewoonte omdat je het altijd al gedaan hebt op die manier. En als je dan gaat. Je weet bij elke aflevering is er ook een riddervraag is ook vandaag is dat het geval. En die riddervra die gaat u helpen, ga er even een mailenslag. Schrijf die op. Ga een slag. Onte riddervraag vandaag is. Neem die klok weg. Neem de deadline weg. De targets. De druk. Wat blijf er dan nog over? Van jou om voor te bouwen. Wilde jij de volledige ceremonie zelf nalezen met alles wat er die dag gebeurd is. Tot in detail. Hoe we dat opgebouwd hebben, wat er allemaal gebeurd is, waar we signalen opgevangen hebben. En hoe je zelf zo'n ceremonie kunt doen, ik heb je uitgeschreven op mijn substack: mijn substack kanaal. En de link daarvan ga je vinden in de show notes die de verwijzing heeft naar mijn website. Dit was de ronde tafel. Ik ben Johan Volke uit de netwerder. Als deze aflevering iets heeft losgemaakt in u. Schrijf het mij dan. Stuur het mij of start een gesprek. Ik lees elk bericht en ik antwoord ook op elk bericht. Ik vind dat superbelangrijk. Volg de ronde tafel op Spotify, op YouTube of op Bussproud. En verbind met mij op LinkedIn, Instagram of Facebook. Je weet dit of je weet het niet, maar het platform bestaat niet alleen om te zenden. Het bestaat vooral om te verbinden. Dus blijf bouwen vanuit courage. Blijf scherp. Blijf sober, blijf soeverein. Want de ridder die wacht op perfecte omstandigheden, reedt nooit uit. Tot de volgende keer. Aho.