Geef Je Shit Niet Door
Een nieuwe podcast van Het Huis: ‘Geef je Shit Niet Door’! Een podcast voor ons allemaal. Voor ons ouders, voor ons zorgprofessionals, voor studenten en grootouders. Een podcast over psychisch lijden, over pijn. Een podcast over intergenerationele overdracht en intergenerationeel trauma. Een podcast over het helen van onze pijn want echt, dat kan.
Een podcast waarin we de wereld van de GGZ verbinden met de coachwereld. Twee werelden die aan de ene kant van elkaar verschillen maar toch ook zo op elkaar lijken. Twee werelden met hun eigen taal en methodes die eigenlijk allemaal over hetzelfde gaan.
In deze nieuwe reeks interviewt Niek Hayen (psychiater & systeemtherapeut) Carlijn Welten (kinder- en jeugdpsychiater & systeemtherapeut) en Renske Hofman (trainer, coach systemic somatic release) over deze thema’s. Met z’n drieën gaan we in gesprek, vertellen we de verhalen van de mensen die we behandelen of door processen begeleiden. Verhalen die voor ons allen herkenbaar zijn en aanzet kunnen geven om eigen shit aan te kijken.
Geef Je Shit Niet Door
#2 Van Troublemaker to Changemaker
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Wie zijn dan die Renske Hofman, Carlijn Welten en Niek Hayen? Hoe zien hun werelden van de GGZ en de coaching eruit en wat verbindt hun? Vanuit twee compleet verschillende achtergronden, de GGZ en de coaching, verbonden in hun visie. Ze geloven erin dat de meest gevoelige, bijzondere en krachtige kinderen en jongeren, vaak weggezet als troublemakers, eigenlijk de échte changemakers zijn. Een ontregelaar, en dus een veranderaar, schuilt in ons allemaal.
Of we wil ik het erop zitten, of jullie hebben alle drie een andere trui. Jij hebt die muis omgewisseld met het andere wat er van alles in de tussentijd is gebeuren. In ieder geval een groot raadsel, en in ieder geval de volgende aflevering. Dat is een feit.
SPEAKER_01Dat weten we zeker.
SPEAKER_03Ik wil heel graag jou de vraag stellen, Renske. Wie ben je eigenlijk? Dus waar kom je? Waar kom je vandaan? Hoe ben je hier terecht gekomen?
SPEAKER_00Wat leuk. Even kijken, Renske, ik ga maar eens even vertellen. De lange versie, of de korte versie, of de versie. Ik ben opgegroeid. Dat mogen we onderbreken als het in je zeker zeker, zeker, zeker. En ook vragen stellen, omdat het natuurlijk heel interessant is met mijn leven. Ik ben opgegroeid in Friesland. Ik denk dat dat belangrijk is om te zeggen, omdat ik ook wel ergens een soort nuchtere, stevige, Friese meiden ben. Dit ga ik even overnieuw doen. Dit is nog echt nergens op. Dit is toch echt helemaal nick op.
SPEAKER_03Maar ik vind het wel goed.
SPEAKER_01Nee, maar ik begrijp wel echt wat je bedoelt. Want als je begint te praten, wordt het best wel. gaat het over heeling en over spiritualiteit en energie. Maar als mens, ben jij, kijk, net als de limbo's die wij zijn, Niek, gewoon best wel aard.
SPEAKER_00Ik denk dat ik het daarom zeg, omdat ik ben ik denk dat ik dat het heel mooi is dat ik een soort gronding heb en een soort stevigheid en een soort natuurlijke kracht ook wel in mezelf. Die geaard is. En dat voelt Fries. Het is goed om mijn roots te eren. Even kijken, ik ben opgegroeid vanuit heel veel liefde voor theater, muziek. Mijn vader bespeelde alle instrumenten. Mijn broer was muzikant, mijn ooms, mijn neven. Er was altijd heel veel creativiteit. Heel veel expressie eigenlijk. En als kind zong ik ook altijd. Dan ging ik naar het eten, weet ik nog, het allereerste wat ik dan deed, was de koptelefoon op. En dan ging ik naar die platenspeler en dan ging meezingen met Queen en Abba en wat we dan allemaal hadden. Maar dat was het allerliefste wat ik deed, was eigenlijk zingen. En eigenlijk nog steeds. Wij wachten dus ook nog op die show die jij. Maar die gaat er komen. Jij gaat dan optreden, toch?
SPEAKER_01Door je angst heen rekenen. En daar hebben wij zo van. Misschien kunnen we daar ook een aflevering over maken. Wij zijn erbij. De Great Breakthrough.
SPEAKER_00Ik heb wel opgetreden. Ik heb wel echt een aantal concerten ook echt wel gegeven. Maar inderdaad, daar zit ook iets van faalangst ofzo. Of niet goed genoeg. Ik denk dat dat ook wel terugkomt uit mijn jeugd. Er was ook wel een soort hardheid of zo. De complimentjes waren niet heel gul gegeven bij ons in het gezin. En ik denk dat ik ook wel daardoor, omdat ik heel gevoelig was en heel eigenlijk heel fijn afgestemd in een gezin waar best wel ook veel geluid was en veel weinig over emoties werd gesproken en waar kwetsbaarheid eigenlijk niet meteen je favoriete skill was. Of in ieder geval hetgeen wat je het meest liet zien. Dat ik daardoor ook wel heel erg geïnteresseerd ben geraakt is. In wie ben ik eigenlijk? Mijn eigen zoektocht te denken. Wie ben ik en waarom ben ik hier op aarde. Maar het begon allemaal met de theateropleiding, dus de docent theateropleiding in Friesland. Waar ik vier jaar lang geweldige jaren heb gehad met allerlei projecten met spelen, zingen, dansen, met Griemen, Schmink en producties. Ja, dat was echt fantastisch. Dat was echt zo mooi. Je begint er helemaal van te stalen. Want ik kan het ook nog wel missen dat ze dat creëren. En ik was gisteren toevallig bij een voorstelling van een vriendin in de meervaart. En dan die staat daar dan ook te zingen en te spelen. En dan voel ik, oh, dit is zo mooi. Hier kom ik vandaan. En ik was er met Tommy, mijn oudste zoon. Veel te laat natuurlijk, maar hij heeft een musical, de eindgrocht musical. Dus hij wilde mee. En toen dacht ik, let's do it. En hij vond het fantastisch. De magie van de lampen en het geluid. En daar waren wel heel veel spel en zang.
SPEAKER_01Dus dat was ook oké voor hem. Dat is wel grappig. En ik weet, jij hebt ook veel op theater gestaan, toch? En ik niet, want ik heb alleen maar gehockey. Maar ik weet wel nog dat ik toen naar mijn neefje keek, die speelde Oliver Twist in de musical Oliver. En ik was denk ik twaalf of zo. Ik speelde net in Neer als jeugd. En ik zat in het midden van de zaal. En ik weet nog dat ik tegen mezelf zei: als ik met jou kon ruilen, dan mocht jij Neer als jeugd. En dan ging ik nu bij jou rol pakken op het podium, dan ruil ik meteen. Grappig hè.
SPEAKER_00Dus dat is best wel gemeenschappelijk leuk, hè? Maar vertel even, want. En dan ga ik jou misschien helpen met een soort stembevrijding. En dan ga jij ook een optreden doen. Dan maak ik er een show van met elkaar. Ja, even zingen, een soort Poise Liberation.
SPEAKER_01Nu begin ik me wel angstig gevoel. Maar vertel even verder. Dus die vrizin die opgroeit in dat hele dat gezin leerde ook een beetje dat fijngevoelig een beetje weg te doen. Misschien.
SPEAKER_00Ja, ik denk dat ik daar ook wel een soort mijn panzer. Je moet je zelf beschermen en niet kwetsbaar opstellen, doorgaan. Ik denk dat ik ook wel heel veel humor als wapen heb ingezet om maar niet kwetsbaar te hoeven zijn. De angst eigenlijk om afgewezen te worden. En toen was ik 28. En toen kreeg ik een burn out afvan. Omdat je dan zo ook ver bij jezelf vandaan bent. Maar dat was tegelijkertijd ook weer zo'n cadeau. Want dat is het moment dat je natuurlijk gaat voelen, wat doe ik hier dan waardoor ik zo moe ben? Wat doe ik dan waardoor ik zo ver bij mezelf vandaan ben geraakt? Dus daar ben ik nog weer veel dieper op het pad van ook de heling en energiewerk. En heb ik eigenlijk alles gedaan op het gebied van cursussen, workshops, opleidingen die te maken hebben met heling en energie en dat soort dingen, lichaamsgericht werk.
SPEAKER_01Misschien wel leuk. Kan je een beetje zo'n soort, hoe heen die opleidingen? Het is toch ook wel leuk, artsen GGZ's toch? Zeker, zeker, dus heel leuk.
SPEAKER_00Ja, nou ja, dan heb je bijvoorbeeld, en dan ga je zo'n Reiki cursus doen. En uiteindelijk ben ik dan Reiky Master geworden. En toen ging ik bij een geweldige leraar Shambala healing doen. Uiteindelijk werd ik Galactic Master Wizard.
SPEAKER_01Je bent ook een wizard? Van die toverstof, toch? Voortouden moet je die in je hand houden. Dat was je grappen. En stembrijding, hoe noem je dat? Dat je ook een mooie voorbeeld.
SPEAKER_00En stembevrijding, inderdaad, en ademwerk en opstellingen. Eigenlijk een heel pakket aan tools die ik gebruikte, eigenlijk voor mijn eigen héling en voor mijn eigen proces. Die zo geweldig waren. Dat was elke keer weer een soort van wow, weet je, dit kan ook. Dus elke keer vond ik weer meer van mezelf terug. Elke keer vond ik weer meer levensergie, meer kracht. En uiteindelijk weet ik nog dat een aantal vriendinnen zeiden. Renske, wordt het niet dus tijd dat jij daar wat mee gaat doen?
SPEAKER_03Je hebt zo'n grote rugzak. Want je deed het primeer toen voor jezelf om uit de burn-out te kwam.
SPEAKER_00Ja, nee, de burn-out is eigenlijk alweer veel verder terug. Dit is eigenlijk ook alweer een stuk later.
SPEAKER_01Maar in die tussentijd zat nog een hele andere Ubuntu fase, toch? Ja. Maar goed, uiteindelijk kwam die vriendin bij jou die zei.
SPEAKER_00Die vriendin, meerdere vriendin, die zeiden, hé, Renske, het is allemaal hartstikke leuk. En als ik met jou praat, weet je, dat is zo heel. Je helpt me zo, maar moet je dit niet eens gaan inzetten voor moet je niet eens gewoon je eigen praktijk gaan starten. En dat was ook wel een dingetje of zo, dat ik dat dan ging doen en met zo'n namen en dan echt zo'n praktijk. Maar uiteindelijk was dat geweldig. Ik noemde dat de firestarter. En wat ik deed, was eigenlijk al die tools die ik in mijn rugzak had samenvoegen tot een pakket. Waar mensen dan eigenlijk, zo noemde ik dat, op alle lagen geheeld werden. Het is natuurlijk best ambitieus dat je dat zegt. Maar dat gebeurde ook echt. En wat ik gemerkt heb, is dat ik daar eigenlijk die SSR-methode ook ontwikkeld heb. Dat dat een soort baarmoeder, dat klinkt een beetje vaag plek, tempel, een soort plaats was waar ik voelde, hey, dit werkt eigenlijk het beste. Dus niet een losse opstelling doen, niet een losse ademsessie, niet een soort energetische.
SPEAKER_01Dus geen fragmentjes, maar juist het bundelen tot een super intensieve manier. Waarbij je eigenlijk dat wat je hebt geleerd samen hebt gevoegd.
SPEAKER_00Eigenlijk samengevoegd. Dus het beste van al die opleidingen, van al die workshops, van al dat werk samenvoegen tot één geweldig, efficiënt, effectief, eigenlijk een methode.
SPEAKER_03En het is dus allemaal componenten die ook jij bent. Dat stuk expressie.
SPEAKER_00Dat is heel mooi dat je dat zegt. Want dan kom ik dus nu achter, dat hele stuk expressie, waar ik vandaan kom, waar echt mijn hart ligt en mijn liefde. Gecombineerd met dat stuk heeling, wat mijn eigen proces was, maar waar heel veel fascinatie zit, wat geweldig is. Ik heb echt dingen gezien die ongelooflijk zijn. En vervolgens ga je dat. Dat kwam een verhaal op, of niet? Er kwam verhaal op.
SPEAKER_01Kan je daarover vertellen?
SPEAKER_00Ja, dat komt omdat ik ook met mediumschap bezig ben.
SPEAKER_01Je moet ook dat wilde ik al heel tijd zeggen. Dus een wizard niet. Samaan.
SPEAKER_00Ja, welk verhaal kwam om? Nou, ik denk als kind was ik al zo gevoelig, maar dat is dan ergens ook spannend dat je dan dingetjes ziet en dingetjes voelt en dingen weet. En dat was eigenlijk een soort onbewust, zou je kunnen zeggen. Maar op een gegeven moment ontdek je dus dat er een hele wereld is van intuïtie en van ingevingen. En dat hebben we allemaal. En toen voelde ik zo'n diep verlangen om daar goed in te worden, om daar echt mezelf in te ontwikkelen. Niet zozeer voor mezelf, om ergens met een soort glazen bol de toekomst te voorspellen of zo. Maar meer omdat ik voelde, we zijn eigenlijk allemaal mediums. Dus hebben allemaal zo'n mooie toegang tot onze intuïtie, die ons zo kan helpen. En hoeveel mensen zijn niet afgesneden eigenlijk van hun intuïtie, door spanning en door weerstand en verkramping. Dus daar zit ook ergens een missie. Dat ik voel van het is echt die wereld mensen weer terugbrengen naar hun eigen energie, eigenlijk, naar hun eigen verbinding met hun intuïtie. Zodat ze hun eigen wijsheid, hun eigen waarheid weer kunnen voelen. Die ze waarschijnlijk al die tijd al wel voelden, maar hebben genegeerd. Of dus zij vergeten te luisteren naar zichzelf.
SPEAKER_01Het kon niet, want het is niet was niet veilig genoeg precies.
SPEAKER_03Of het weer maatschappelijk niet te gaan. Je hebt ook een Ubuntu fase gehad.
SPEAKER_00Kun je daar nog iets over? Ja, want dat was het cadeau van die burn-out fase. Want ik werkte op een school, ik gaf les op een ROC in Friesland. Theaterless, omgangskunde. Ik was daar mentor en tutor. Heel mooi. Maar ik voelde ook dat het ergens te klein werd, dat ik klaar was. En het zinnetje wat ik steeds voelde, eigenlijk ook je intuïtie: ik wil het verschil maken. Ik wil echt iets doen wat iets bijdraagt of iets wat er nog niet is. Ik wil iets ontwikkelen. En toen kwam een van mijn beste vriendinnen, die ging een stage lopen in Afrika, in Namibië. Via een collega van mij, Gooitse Eeling. En die vond dat zo geweldig. Dat ze was gewoon een voorstelling aan het maken met kinderen op een school. Maar er kwamen altijd straatkinderen dan kijken. En die wilde ook een voorstelling maken. Maar ja, dat was natuurlijk niet haar opdracht. Maar ze had zoiets van nou weet je wel, doe ik dat gewoon in de avonduren. Doe ik dat erbij en dan ga ik met hun ook een voorstelling maken. Maar ze zei: Het was zo gaaf. Het zijn gewoon geboren acteurs. En ze willen zo graag en ze zijn grappig. En ze hebben mega veel talent. Dus eigenlijk is dit veel interessanter dan nog die kinderen die op school gewoon voorstelling moeten maken met tekst en met een soort afgesproken plan. En ze zeggen: dit is zo mooi en ik wil heel graag een stichting gaan oprichten. En er is maar één iemand met wie ik dat wil doen. En dat ben jij. En ik voel dat we dit samen moeten doen. En dat was net het moment dat ik zo mooi, dat ik die dag in een soort boekje had geschreven, wat ik allemaal wou. Ik wilde met groepen werken, ik wilde reizen, ik wilde theater maken. Ik wilde dingen doen met expressie en verbinding en mensen weer in hun kracht brengen. Over echtheid en mensen in verbinding brengen met hun wijsheid, eigenlijk mijn eigen verlanges natuurlijk. En toen kwam dat en alles kwam samen. Een soort van dat je voelt dat het de bedoeling was dat ik daarvoor uitgenodigd werd. Om vervolgens zijn we acht jaar lang de hele wereld over gereisd om straatkinderen en risicojongeren te bekrachtigen, eigen waarde te geven, zelfvertrouwen. Dus we gingen echt naar de townships toe.
SPEAKER_01Geweldig verhaal is dit hè.
SPEAKER_00En dan gingen we partnerorganisaties zoeken en dan gingen we daar de boer op om theater te maken, om audities te doen. Ment, wat ik nog nooit eerder heb gezien. Een jongen die een vergeeld schriftje had, die daarin had getekend. Striptekenaar eigenlijk. Zo goed. Zo mooi. Zo talentvolle. Zo talentvol. En dat hij designer wilde worden. En dat wij hem dus die kans konden geven. En qua dansen, qua muziek. Fantastisch.
SPEAKER_03En dat heet het ook.
SPEAKER_00Dit was de Ubuntu Fouze. En het mooie, waar we het ook vorige uitzending over hadden, over met elkaar in verbinding, is dat we die jongeren en die kinderen hebben door zo'n traject hebben getrokken. En vervolgens zij dat dus ook weer gaan doorgeven. Wij noemden het from troublemaker to changemaker. Dus zij gingen hun talent ook weer doorgeven in die communities. Zij werden ook weer coach. Dus dat is natuurlijk een soort weer. De cirkel is rond Ubuntu, ze betekent mensen doe je samen. My humanity is bound up with yours. Dus dat hele principe is eigenlijk ook weer hetzelfde, wat we hier doen.
SPEAKER_01En ook van troublemaker to changemaker, is ook precies hoe we hier kinderen en jongeren die in zorg komen, onze huisgenootjes, hoe we hun noemen. Ze zijn ontregelaars. Ze brengen met hun klachten van angst, boosheid, bang, somberten. Stil vallen hun familie een cadeau door iets te veranderen wat veranderd moet worden. En dan ook, zei ik gisteren tegen een nieuw gezin, zei ik dus tegen je huisgenoot. Dus nou welkom en bedankt ook. Want je brengt je familie een groot cadeau door hier in zorg te komen. Want nu kunnen we stoppen wat gestopt moet worden, of veranderen wat veranderd moet worden. En eigenlijk zit jouw taak er al op. En dat is dus precies hetzelfde, van troublemaker to changemaker, is wat we hier doen in huis met al die jongeren die er aankomen en de probleemdrager zijn en waar alle zorgen omheen hangen en waar iedereen mee door vast is komen te zitten in het leven, die worden de changemakers.
SPEAKER_03Je maakt al een link, en dankjewel, Renske, we weten iets meer over jou en waar je ook vandaan komt, en Carlijn, de meeste mensen die naar de podcast luisteren, die kennen jou, ook van hoe de GGZ verandert. Je bent psychiater, systeemterapeut of kinderjeugpsychiatr, systeemtherapeut. Wat is nog goed voor de kijker en luisteraar om over jou te weten?
SPEAKER_01Ja, dat is een goede.
SPEAKER_03Wat weten ze nog niet?
SPEAKER_01Nieuwe mensen gaan luisteren. En misschien wel de mensen die niet GGZ alleen zijn, maar ook zij die gewoon wij allemaal zijn, namelijk gewoon papa's, mama's, mensen, jongeren, eigenlijk iedereen. Dus voor hun is dat inderdaad goed dat ik inderdaad hier ook GGZ representeert, net als jij. Want jij hebt ook psychiater en ook familietherapeut, net als ik. We hebben samen het huis opgezet. Ik denk dat de meeste dat ook weten. Voor degene die nu luisteren, nou bij deze, we hebben het samen zijn begonnen met de zorginzetting. Dus wat goed is om te weten, is dat als ik naar jouw verhaal luister, we hebben veel hetzelfde in onze levens. Ik ben ook opgegroeid met drie broers. En een vader die chirurg was en we waren allemaal best wel aardse mensen en wat we niet kunnen zien, dat is er niet. Het gaat over de wetenschap natuurlijk, is het bewezen. En ja, ik moest natuurlijk best wel van goede huizen komen om in een gezin als jongste van vier kinderen, als enige meisje om daar een beetje stevig te staan en je verhaal af te kunnen maken überhaupt. Dus ik denk als je mij tien jaar geleden had ontmoet, of vijftien jaar geleden, misschien nog beter, had je nooit bedacht dat ik deze gesprekken zou hebben. Nooit.
SPEAKER_03Wat zou het?
SPEAKER_01Maar ik was altijd degene die houdde, ik hield, ik hou van kinderen nog steeds. Ik was altijd degene die mensen vastpakte en het over plezier had en altijd over de as van het moet fijn en leuk zijn en hoe gaat het met je. Dus die persoon ben ik nog steeds. Alleen, ik was wel degene die zei, oké, als ik dan psychiater word, laat ik dan maar de meeste academische opleiding doen, de meest zwart-witte opleiding. Want ja, het is al zo'n grijs vak. Met die stem van mijn vader. Ik denk dat echt psychiatrie versus de chirurg. Er zit een groot gat tussen. Ik weet dat mijn tante maakte daar nog wel een opmerking over. Van ja, het is maar ook een kinderpsychiater.
SPEAKER_03Ze wilde wel iets wat echt ook.
SPEAKER_01En ik was ook nog degene die dan het ook had. Over is het wel, is het wel, voldoet het wel aan alle criteria van de bipolaire stoornis. Dus die was ik toen ook. Maar goed, hoe meer ik leerde, hoe meer ik ging vragen, klopt dit wel? En we maakten thuis van alles mee met mijn vriend die ziek werd en ontmoeten allemaal kinderen die vertelden dat ze dode mensen konden zien of dat ze dingen konden voelen. Dat was nooit hun probleem overigens, was altijd bijvangst. En dan zo in het leven verander je toch als je maar goed blijft kijken, en ik denk dat ik dat altijd goed heb kunnen doen. Kritisch kijken en bevragen en niet alles maar voor granted nemen. En hoe meer je dan gaat zien, hoe meer je open staat om er opnieuw naar te kijken, hoe meer vraag je gaat stellen. En dan kom je uiteindelijk uit waar we nu hier met z'n drie in deze kamer zitten. En dat is toch ook de combinatie van de werelden, van de kennis die we hebben opgedaan, de wetenschap, waarvan we ook van weten dat wat wetenschap is, mogelijk ook helemaal niet goed bekeken. Maar sommige dingen ook wel, maar ook dat er ook zoiets is als energie. Wat stroomt tussen mensen en wijsheid, wat collectief is, en dat wat er in systemen speelt. En dat is echt een grijzere wereld, dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
SPEAKER_03En hoe zou je nu de Kolein van 15 jaar geleden dit dan uitleggen? Dus ook iets als energie. Hoe zou je haar hiervan kunnen overtuigen?
SPEAKER_01Nou, het is wel grappig. We hebben een laatste filmpje van mij gekeken toen ik veel jonger was. Het werd oud voor een hoekje opgenoemd. Dus ja, je bent nog steeds hetzelfde, toch? Wat zei je daar ook weer over?
SPEAKER_03Het filmpje waar je wordt geïnterviewd aan 16 jaar, volgens mij, die voor de eerste keer bij het Nederlands kwam van, bij een Hokke. 22 jaar geleden wat rekenbaard. Je was zo heel erg, puntgewijs ging je de hele wedstrijd af. Het puntsgewijs ging je af waarom je een goede wedstrijd vond, waarom Hokke leuk was. Dit zegt maar dus dat je heel erg heldig dingen kan verwoorden. En de scherpte, had je toen ook al.
SPEAKER_01Dus ik denk dat ik dan tegen mijn soort van hoeveel jaar gaan we dan nu terug? Ik ben nu 38. Eerst start ik met die opleiding psychiatrie, 26 of zo 25. Dus zou ik mijn 25-jarige Carlijn, zou ik dan dus zeggen durf door te blijven vertrouwen op wat je voelt. Er is zoveel meer. Er is zo'n grotere wereld. En ik denk dat ik die wereld altijd gebruikte altijd heb gebruikt. Maar dat er een soort hoofd was. Een hoofd die dat waar ik eigenlijk alles al op deed. Ook tegen. Maar ook met hoekje wist ik, ik ben gewoon goed als ik goed in mijn energie zit. En wanneer was ik goed in mijn energie? Als ik net gehandicapte had, hockeytraining gegeven, dan ging ik zo rechtstreeks het veld op en dan wist mijn coach ook wel, als je Carlijn wil laten presteren, moet je er lekker met mensen zet. Dus ik denk ja.
SPEAKER_03Maar die sluit heel erg aan, ook wat jij vertelde. Je brengt mensen weer terug naar een intuïtie of naar een gevoel. En je bent natuurlijk ook één en al één blok intuïtie.
SPEAKER_01Ja, grappig, hè. Nu durf ik daar woorden aan te geven die ik vijftien jaar geleden daarvoor niet had, denk ik. Of waarvan ik me niet besefte hoe groot het belang van die intuïtie was. Ik deed wel alles op intuïtie. Heel hoekje deed ik op intuïtie. Al mijn vrienden, als ik op reis ging, deed ik op intuïtie. Maar het besef daarvan was kleiner. Want het was meer een hoofd, ook die een grote. Ja, mijn hoofd houdt ook van denken. En die had ook een grote belangrijke taak in dit. Maar nu weet ik dat ik bijna alles op intuïtie doe. Want zoals jij dat kan zien, zo is dat voor mij ook. Als ik met jongeren werk of van meer, ik weet waar we naartoe moeten. Ik voel die pijnlijke, die kinder komen. Ik zie ze eigenlijk komen, ik zie ze niet. Maar ik zie ze wel. En ik zie ook er is een nieuw deal wat komt. Nou ja, dat doe je ook op je intuïtie.
SPEAKER_03Ik noem Klijn ook altijd de wiggelhoede van ambivalentie. Dus op het moment dat iemand ergens ambivalent over is, dan voel je het ook aan. Het is ook soms helemaal niet leuk.
SPEAKER_00Maar dat is bespijn van de nodig.
SPEAKER_03Je kan ook niks verbergen van jou. Dus je zit er echt bovenop. En ik vroeg me ook af, want je hebt drie hele hele leuke schatten meisjes. Heeft moederschap ook nog iets veranderd in hoe je je vak uitvoert. Ik ben ook benieuwd, heeft iets veranderd in jou als mens, maar heeft iets veranderd in hoe je je vak uitvoert.
SPEAKER_01Ik denk dat alles wat ik heb meegemaakt, zoals het ook voor jou, voor jullie geldt. Alles verandert je en neem je mee en maak je tot de persoon die ik nu ben. Ik had ook dat gezin nodig met drie broers. Ik had ook die chirurgencultuur nodig gehad om nu stevig te kunnen staan. En jullie en ook tegen heel veel gevestigde orde in te kunnen gaan. Ik had ook die topsportcultuur nodig om met discipline iets op te bouwen. Maar ik heb ook altijd bijvoorbeeld aarde nodig gehad, zoals jij en mijn fan. Jullie zijn relaxe mensen. Het moet niet allemaal meteen allemaal perfect, laten we vooral geniet van het leven. Ik heb jullie ook altijd nodig gehad. En ik heb ook dat moederschap, natuurlijk, heeft me dat gevormd. Ik heb wel altijd, dat hebben wij gemeen, kinderen gewild. Maar die meisjes, die zijn mijn wereld natuurlijk ook. En die maken ook alles belangrijker dan wat ik heb. Maar ook het vertraagt de boel. Dus als ik bij hun ben, dan gaan we terug naar de vertraging. En alles wat ik met hun ervaar, neem ik natuurlijk mee naar mijn spreekamer. Wat ik zo belangrijk vind, is dat zij op hun intuïtie gaan varen. En dat is wel echt door ze altijd de waarheid te geven van de spanning die ze voelen. Want dan kunnen we bevestigen dat dat wat ze voelen goed zit. Als ik daar verhalen overheen ga leggen, dan raken ze afgeleid van hun intuïtie. Ja, en het heeft het me veranderd, maar het heeft me wel gevormd. Ik denk dat het me eerder minder heeft veranderd, maar meer rijper heeft gemaakt of zo, en volwassener heeft gemaakt. Ik denk dat wat me veranderde, was dat Thomas ziek werd. En dat het besef dat wij allemaal dood kunnen gaan, ook als we jong zijn, en dat ons leven kort kan zijn. En dat we maar één leven hebben en dat we nu moeten leven, dat heeft me meer veranderd. Ik denk zonder als Thomas niet ziek was geworden, toen wij jong waren, hij kreeg het kanker, maar de meesten weten dat wel. Dan had ik in het ziekenhuis gewerkt en was ik hoogleraar waarschijnlijk geworden. En dan had ik heel hard gewerkt, maar wel in dat oude straatje.
SPEAKER_03Wandelend hoofd.
SPEAKER_01Was ik een wandelend, keihardwerkend hoofd geworden. Dat heeft me echt veranderd. Besef, we hebben maar één één leven, en er is maar één mogelijkheid om iets met betekenis te doen voor de wereld. En nou hadden wij hier ook niet met z'n tweeën gezeten, dat weet ik wel zeker.
SPEAKER_03Dus jongens, jullie hebben net verteld over waar jullie vandaan komen, wat jullie achtergrond is, wat jullie reis is geweest. Wat maakt dat deze werelden met elkaar verbonden moeten worden?
SPEAKER_01Mag ik ook weer antwoord op geven van waarom we ze aan elkaar zijn verbonden? Ik denk allereerst met het huis zijn we natuurlijk in het land eigenlijk best wel radicaal geweest. We hebben heel veel fundament over boord gegooid en opnieuw nagedacht over psychisch lijden en de benadering daarvan. En dat werd de zorginstelling. We zijn nu vijf jaar open en het werkt. Klinisch bewezen, maatschappelijk efficiënt, qua kosten. Maar in het opbouw van het huis hebben jij en ik al heel veel gebruik gemaakt van de coachwereld. Om die nu even maar de coachwereld te noemen. Want Mij zat in die wereld. En die kwam thuis met prachtige verhalen over proceswerk en die heeft mij zelf ook gecoacht. En als ik me kon aannemen, had hij hier gewerkt. En daarvan leerde ik niet vies te worden van die wereld. Want laten we wel weten, heel veel van onze, GGZ's, vinden wat van de coachwereld. Maar ik leerde ook, en dat vond ik ook. En ik had ook wel heel veel slechte voorbeelden al meegemaakt. Maar goed, ik zag ook dat zo'n talent, misschien als mijn vet, ook mij heel veel kon brengen. Dus ik haalde al van hem informatie op. En dat gingen we al gebruiken in het huis. We moeten stoppen met al het gepraat. We moeten naar het proces en we moeten het gaan ervaren. Dus psychodrama kwam in het huis. En we gingen de coachwereld vragen, van jullie lopen eigenlijk al veel meer voor op ons. Want de coachwereld is begonnen en gaat daarmee verder. En de GGZ telkens, is het wel bewezen? We gaan het pas accepteren als het bewijzen. Nou, wetenschappelijk onderzoek duurt jaren. Dus eer dat een innovatie in de GGZ komt, is eigenlijk de coachwereld al kilometers verder. Want die zit niet de hele tijd op het bewijs, die zit meer op het werk, dus we gaan door. En zo kwam in het huis de polyfagaaltheorie. En zo kwam in het huis TRE en IFS, Internal Family Systems. En zo brachten we vanuit de coachwereld Somatic Experiencing, lichaamsge traumtherpie in het huis. Dus we waren eigenlijk al heel heel erg bezig. En in het huis hadden we die werelden al verbonden. Nou, dat werkt. En toen kwam jij op ons pad en gingen ons team opstellen. En toen kwam daar een grote mesje, toen zeiden we laten we nu echt naar buiten toe, die twee werelden verbinden. Want er is gewoon in beide werelden hebben we heel veel krachten en wijsheid. En ook veel valkuilen. Beide werelden hebben ook toch grens. Ook jouw wereld. Er zit ook veel mensen die.
SPEAKER_00En vaag.
SPEAKER_01En zoals in onze wereld ook heel veel wandelende hoofden zijn, die niet naar de pijn kunnen om te voelen. Laten we verenigen en laten we de beste van de twee werelden verenigen. En de kwetsbaarheden laten we die gaan. En dat is dus nu het opleidingsinstituut geworden wat we met z'n allen hebben gebouwd. En dat is een expliciete naar de buitenwerde eindelijke joint venture geworden. En ik denk dat als we dat doen en de talenten uit de coachwereld trekken, want de beste uit die wereld gebruiken, net als wat we in het huis doen, dat we dan nog veel meer mensen kunnen gaan bereiken. Want alleen varen op GGZ-professionals hebben gewoon te weinig personeel. En ook nog de juiste mensen hebben die ook nog naar de pijn kunnen, is best moeilijk.
SPEAKER_03Dus dit is de reden dat jij bij ons bent gekomen, dat we ons hebben verenigd. En het mooie, vind ik, je hebt een unieke skill. Je doet iets waar wij heel veel van kunnen leren. En Carlijn heeft een aantal keer al meegedaan in het transformatietraject. En je komt altijd helemaal.
SPEAKER_01Ja, ik ben altijd super onder de indruk. En ik kan het dan helemaal voelen wat we aan het doen zijn. En dan zeg ik altijd als ik thuis kom of ik hier ben, het is zo goed. Ik heb natuurlijk ook mijn mama al naar jou toe laten gaan. Nou, dat doe je natuurlijk alleen in ons vak, als je weet dat die persoon echt goed is. Ik vind het echt een eer om met je te kunnen gaan werken. Weet zeker dat wij heel veel van jou gaan leren, maar ook dat jij heel veel van ons kan gaan leren. En dat we daarmee met jou de kwaliteit ook op een hoog standaard kunnen houden. Zoals de zorg heeft ook een hoge kwaliteit. En het blijft ook die kwaliteit. Want ik vind altijd als je dit voor mensen aanbiedt, moet het zo goed zijn als je je familie er naartoe laat gaan. Of dat je je kinderen erdoor laat behandelen. Dat is de norm in het huis. En dat blijft de norm in het huis, ook voor dit instituut voor alle transformatietrajecten. Want dat is wat jij vooral gaat doen, trajecten met al die individuen.
SPEAKER_00Voor iedereen, het is belangrijk om te zeggen, ook als je geen kinderen hebt, het zijn persoonlijke transformatietrajecten. Dus als behandelaar, als ouder, als voor jongeren, voor iedereen die eigenlijk zijn shit wil opruimen, is dit het cadeau van je leven. Je gaat jezelf gewoon bevrijden van alle oude ballas waar je klaar mee bent.