Η Αλεξάνδρα πίσω από την Ατταλίδου

Σε αυτό το επεισόδιο η Άντριου ανοίγει μια ουσιαστική και προσωπική κουβέντα με την Αλεξάνδρα Ατταλίδου. Πίσω από τον τίτλο της πολιτικού, ανακαλύπτουμε την Αλεξάνδρα ως γυναίκα, ως άνθρωπο με εμπειρίες, αγωνίες και όνειρα. Μιλάμε για τις στιγμές που τη διαμόρφωσαν, για τις αξίες που τη στηρίζουν, αλλά και για την ευαισθησία που συχνά χάνεται όταν βλέπουμε μόνο τον δημόσιο ρόλο.

Socials:
CENSOREDx: https://www.instagram.com/censoredx___/
BlackLemon: https://www.instagram.com/blacklemontv/
Andrew:  https://www.instagram.com/andrewpunch_/
Alexandra: https://www.instagram.com/alexandra_attalides

more at www.blacklemon.tv

Transcript

SPEAKER_03 0:15

Και είστε σε ένα ακόμα επεισόδιο Central Tex εδώ στην Πλακον!

SPEAKER_04 0:23

Σήμερα έχω την Δημήτριο χαρά μου να οφιλοξενούν αγαπημένη μου υπαρξη, θα πω εγώ. Την Αλεξάνδα Ναταλίδη! Χαριστώ πάρα πολύ σε δάμε. Τη καμία πώ ⁇ είσαι καλά, βιαστική ω συνήθω ⁇ . Για όσου ⁇ μα ⁇ ακούμπου, σε ξέρουν η Ελεξάνδα μια από τι ⁇ πιο χαρακτηριστικέ ⁇ φωνέ ⁇ στο πολιτικό σώμα τη ⁇ Κύπλου. Είσαι μια γυναίκα που είναι βοηθήθηκε με το θέμα μελητέ. Και είσαι πάντα έτοιμη να μιλήσει, ακόμα και γίνεται στόχο ⁇ . Κίσα μια γυναίκα που τολμά να αφήσει βγήση, και αυτό ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι δάμαι. Χαριστεί μεγάλη μου τιμή. Όμω ⁇ σήμερα ήρθε για να μιλήσουμε για βουλή, είναι ούτε για κόμματα και ήρθε για να συγνωρίσουμε ένα αλλιώ ⁇ , να δούμε μια εξάντρατου πολιτικό. Το παιδί νικό Ρημάνα, η γυναίκα. Το παιδί είναι το Ρημάνα γυναίκα. Ναι. Είσαι δουλειά. Τιλιά. Τι άλλη, πολύ να σωστό, πολύ να σωστό. Θέλω να σε ξεκινήσουμε με κάτι άλλο. Και θέλω να σου ζητώ να συστηθεί χωρί την πολιτική σου ίδιο. Θέλω να το κάνουμε σε εμένα. Ευχαριστώ.

SPEAKER_00 1:45

Λοιπόν, είμαι μια φεμεινίστρια. Ένα ανθρώπου που γεννήθηκε στην Κύπρω και μεγάλο στο κλειστό περιβάλλον τη Κύπρου αλλά εντάξι είχα τι εμπειρία που έχει πάρα πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Ένα ανθρώπου που βουράβια, διότι κάμουν πάρα πολλά πράγματα, ένα άνθρωπο που δεν βαθείται, εμβάλουμε τίποτε, μακά πάρα πολλέ ώρε, που έχω παράπονε πλευρέ. Δεν είναι μία, δηλαδή, πολιτικό, ό, έχω πάρα πολλά άλλα πράγματα που στη ζωή είναι αρέσκει μου να ασχολούμαι. Ένα άνθρωπο που είναι από μικρή, ήμουνα πελά για του παραπάνω. Δηλαδή, για του γονιού μου, ήμουν λίγο ένα πελά. Βασικά την Τζουρίπου τη εμβότη. Ναι, που προσπαθούσαν πάντα νιώθω ότι δεν μπορούσα να μελέξουν όπω νομίζω ελέγχανά του στα παιδιά η γωνι μου, γιατί εγώ ήμου αντιδραστική. Όχι με την εννιά τη αντιδραστική που έκανα επικίνδυνα πράγματα, αλλά τη αντιδραστική που αμφισβητεύουν στην εξουσία του. Δηλαδή θεωρούσα ότι δεν μπορεί να μου λέει κάτι ότι πρέπει να το κάνω, αλλά δεν θέλω και εγώ να το κάνω και αν δεν μου είναι κατανοητό. Οπότε το πράγμα δημιουργούσε συνεχώ συζητήσει. Και οι συζητήσει σε ένα σπίτι που επικρατή πατριαρχία έλεγχο δύσκολε κάποτε. Ο παπά μου ήταν ένα άνθρωπο, ο οποίο ήταν τη παλιάσκο κυπρέο, με τέσσερα παιδιά, ο οποίο σε θεωρούσε ότι φυσικά εκείνο ξέρει τα πάντα καλύτερα για να μα προστατεύσει για το τέντο σωστό και είναι το λάθο. Αλλά εγώ είχα και τη δική μου την άποψη και για αυτόν τον λόγο παραπορέλε φορέ συγκρούμε. Είχαμε συγκρουσία νομίζω μοιάζαμε γιόλα λίγο ίσω. Οπότε συγκρούμαστε, όταν είμαι μικρή. Αγάπησα τον πάρα πολλέ όταν είναι μεγάλο.

SPEAKER_04 3:45

Ναι, σε πω ότι πάντα ισχύει ό πίεσια, αλλά απέτη, να πούμε να καλή, να είσαι πάντα άρισ.

SPEAKER_00 4:00

Του όμω ήταν το κόμξη του μπαμπά, ο οποίο ήταν άριστο. Μαθητή, αλλά επιδάνει, μπορεί να λάφτω δεν μπορεί να σπουδάσει. Είσαι ένα αποθαίμένο να πίστευτο με την γνώση και με τη μόρφωση. Οπότε το 19 αν είχε να εμπάρει άλλο 20 δεν ήταν αρκετό. Δηλαδή εσύ έπρεπε να βάλει στο 20. Εσύ έπρεπε να είσαι πρώτο πάντα. Τουτά το πράγμα ήταν μεγάλη πιέση. Μια ψυχολόγο, κλινική ψυχολόγο που είναι αγαπότη για τη συγγενή μου. Μου είπε μια φορά ξέρει για τι είσαι έτσι μου, διότι εσύ που τούτα που μου περιγράφει, αντιμετώπισε στην πατριαρχία στα πολύ παιδικά σου χρόνια. Εξεφράσει.

SPEAKER_04 4:42

Σω γι' αυτόν. Αναφέρθηκε στο 74 ο διεθόνοπα σου, απενα δουλεύω στο έξι δεργών. Εσύ ή φυγή το 74. Πώ ζητά τον πόλεμο.

SPEAKER_00 4:53

Λοιπόν, ο πόλεμο για μένα είναι, δηλαδή αν μερωτήσει τι έκανα το προεθόσιο που δεν ξέρω, αλλά με ρωτήσει τι έκανα την εβδομάδα του πολέμου, μπορώ να περιγράψει το λεπτό προ λεπτό. Τη δευτέ του πρακτικό ή μου Λευκοσία, μόνη μου, εμένα στη γειτονισά μου, η οποία εργάζεται το Υπουργείο Πενδία. Ήταν μια λογοτέχνη εργάζεται το Υπουργείο Μαιτία και είπε τη μάθου μου να με αφήσει τόσο από το κυριακό στην Λεβουσία. Είμαστε στο Ναιόν Αντρέμα από μέναμε. Για να κάνω παρέμει τι κόρε τη. Την κυριακή είναι πήγαμε στην Κυρίνια και ήταν μαζί με άνθρωπο Ολικάυση, θυμούμε πάρα πολύ καλά, που ήταν αρχή συντάτη του Φιλελεύθερου τότε και κουβενγκιάζαν ακριβώ για τούτο το πράγμα, ότι μήνυμα γίνει πράξη κόβαν γιατί σημαίνει και τι θα κάνει η Τουρκία κτλ. Θυμούμαι το τύπο το πράγμα. Και είμαστε τη συζητήρια. Θυμούμαι το. Τη δευτέραν το προορτιμά, το Μαγιόπου Φόρουρο για να καταλάβει. Οπότε θυμούμαι τη Δευτέρα το πρωί όταν εξύπνησα οι δύο κόρε τη κυρία Νική έθουν απέναντι μου και είπαμε έχει πόπε και η μάκα να μείνει βγούμε έξω. Εγώ επεντάχθηκα μέσω πάνω διότι ήμουν πάρα πολλά ενήμερα πολιτικά. Στην οικογένεια μου, διαβάζαμε εφημερίδε, συζητήσαμε πολιτικά, ακούμε ραδιοφωνο. Πάρα πολλέ πολιτικέ συζητήσει με στο σπίτι. Δεν είμαστε αχάπαρικοί για το τι συμβαίνει γύρω μα. Σέραμε ότι τα πράγματα ήταν καλά. Πρέπει να σου πω επίση ότι στην κακοπετρία, αν υπήρχε τρομερό δεχμό. Επιροβοληθήκαν άνθρωποι, μπήκαν για να είξαν πυροβολισμού έναν δύο ανθρώπων μέσα στον κινηματογράφο, αδερφό σε τραυμάτισε ένα αδελφό. Οπότε τύλα τα πράγματα ήταν έντονα για μα. Σέραμε ότι κάτι δεν έπαιγενε καλά. Και στο σχολείο ευλέπαμε τα πράγματα ότι δεν έπαιγαναν καλά. Γεννούταν πάρα πολλά. Είμαστε δειχασμένοι. Και θυμούμαι ότι πετάχτεκα πάνω και το πρώτο κάμπο προσπάσει να τηλεφωνήσω, φυσικά τηλέφωνα δεν υπήρχε. Για να δω γιατί μου σίγουρα ότι ένα συμβίσαι την κακοτεράγησε κάτι έναν πάθυμα γονεί μου. Αδεινα τον επικοινωνίσω. Τα ράδια ήταν διαγγελμένα θούριου και περίπου διώξαμε το Μακάριο κτλ. Αλλά μετά από καμία ανάμιση ώρα αν εκτύψει η πόρτα, εκκοίτασα ήταν η αδελφή μου η οποία θα έκαθουν GC. Θεάνουν πρώτο τη χρόνο που θα εκάθε τον GC και κατεβάσα του σχεδόν έξω από την λεφσία, αν γίνεται περπατητή μέσα σε σφαίρε. Και θυμούμαι ότι έμενα μέχρι την ΜΕΠ, την ΜΕΤΡΙΝ, εφανήστηκε ένα άλλε φορεί τα παλιά τα λεωφορεία, οδηγό μπροστά, γυναίκε πίσω και άντρε πάρα πίσω. Ο παπάγμα διπλά μου των οδηγών, κατέβηκε να μέσω έτρεξε.

SPEAKER_04 7:38

Ξέρω ότι είναι ιστορία.

SPEAKER_00 7:40

Και είπε μα, θυμάστε μια τσάντα, φεύγουμε πάμε όλοι στο χωριών, κάτι θα γεννή άσχημο. Και είμαστε εν τέλεια δίπλα στον Αγγιόν Αντρέναμε. Οπότε, εφιάσαμε τι τσέτε μα να φύγομε. Στην πίλλε μπάθη στα ματίζαν μαπλύ. Ενόπλε πράξη ματίε, αλλά και λαδί τι στρατιώτε. Γιατί των τρόπων την εκφορά του λόγο καταλάβαινε ότι δεν ήταν κυπρίω εκείνο που εμπηκε μέσα να μα κάνει έρευνα. Ερώτησε επίπετε ταυτόχείου του οδηγού, του πατέρα μου, ερώτησαν τον παμπά μου, γιατί είσαι στη Λευκό, παπά μου είπε του ξέρει ότι ήταν η κόρη μου μόνο του και έφτανα σπάρω. Και ξεκίνησα να τον προσβάλει γιατί να μην κάθεται δίπλα μα. Εντάξει, εγώ άρχισα να νεμβάζω. Εννοείται. Λοιπόν, και μετά είστε κοντά μα, ερώτησε την ταυτότητα. Είναι η αδελφή μου, είσαι την ταυτότητα τη. Το γίνονται καιρόντ και κράτησα αυτό τη με τη Τάντα. Πρέπει ήταν πάει η Τζί. Επειδή ήταν να πάει η Γισί, έπειτα. Εγώ ούτε κάτι σκέφτηκα την ταυτότητα. Λοιπόν, έδειξαν η αδερφή μου, η βιωλέ την ταυτότητα τη, οκ, εμένα. Εγώ λέω αν την έχω μαζί μου. Λέει μου και που είναι ταυτότητα σα σπινήσει μου. Εγώ είπα του είναι σπίτι μέσα στο συχνάρι. Και μου είπε με το εξή, γαϊδουρία, είμαστε στη σκηνή τη ταυτότητα τη χέτα για το συχνά και εγώ το απάντησή μου μεγάλη είναι αυτή. Εδώ μα ειδοποίησε ότι θα κάνετε πράξη κόβια για να την έχουμε μαζί μα. Οπότε αντιλαμβάνε σε τι έγινε, επέταξε μα κάτω από το λεωφορείο. Ο καημένο ο παπάμβου αισθήθηκε με τα χέρια ψηλά και με τη λόχιστο λεμβάνω. Έσκφθομαι πώ θα το χτνίσω. Διότι σκέφτομαι ότι α σκοτώσουν τον παπά μου, πώ θα έφθα στη μάνα μου. Και να το φερίσω μια ζυμβάνε. Θα φτώσει, θα έφταγω εγώ, πώ θα πάω στη μάνα μου. Άλλη μόνο μου. Ήταν 42 χρόνια ποπα μου τότε. Οπότε, μετά από μια ώρα αν έρευνα και τα λοιπά και τα λοιπά, έξανα μπήκαμε στο λεφορίων και πήρα την προεδοτήση όταν ήξερα να ανοίξει το στόμα σου πριν στο κατώφλι του σπίτι, θα σα σκοτώσω εγώ μόνο μου. Πότε σιώσει όσου που φτάσαμε σπίτι, αλλά πρέπει να σου πότε δεν εσύποσαμε Βιναν έξω στου ⁇ δρόμου, εμεί. Παρόλο το νέα. Εμεί φώμαστε. Εμεί το δρούσαμε, έτρεμε να φύγουμε σπίτι, γιατί έξερε όλοι, αλλά στιγμή μπορούσαμε να πλέξουμε. Εμαστε παιδιά που φοβούμαστε. Είμαστε λίγο όλοι μαζί. Εμαστεμείο όταν εννοίζαμε ότι είχαμε δίκαιο. Όταν έγινε ο πόλεμο, αντιλαμβάνεται, έγινε ο πόλεμο, ξεκίνησε ο κόσμο και προσφία, η κακοπτρία από τα βουνά αρχισαν να έρχονται πρώτα οι λεπτοσιάτε που ευεύγουν για να αποφύγουν το πόλεμο και μετά άρχισαν οι πραγματικέ προσφίε να έρθουν. Στημούμε χαρακτηριστικά την νύχτα που έπεσε η μόρφου. Ήταν μια νύχτα συνταραχτική, γιατί είμαστε κερφείου. Ήταν τα πάντα σκοτεινά. Και εμεί το σπίτι είναι παλιό σπίτι στην παλιάνκα πάνω κάτω, με ξύλινο μπάτωμα και εκτιμούμαστε πάνω, εμεί και εγώ και εκτιμούμαστε με τα ρούχα, ένα ευχαριστώ με τα ουρού. Και είχαμε και μια τσέντα η οποία είπε ετοιμάστε μια τσέντα για ό,τι θέλετε να έχετε το υπόλοιπο τη ζωή σα ⁇ , γιατί μπορεί να χρειαστεί να φύγουμε να με εξαρτήσουμε. Και θυμούμαι το πρόβλημα το πόσο μαζί μου, και στο τέλο ⁇ σκέφτηκα και έβαλα όλα τα αρνητικά το φωτογραφιών μου. Ote φωτογραφίε ⁇ . Έπειτα όλα τα αρνητικά για να τα πω να ξέρω ότι με τα δόντια. Εμεί επενταγχέμε, έβγαλαμε μπαπούτσι και άρχισαμε να τρέχουμε να πάμε στην πλατεία. Είμαστε λιγανε πενράδε στην οικογένεια. Η πλατεία ήταν γεμάτη κόσμο, φτάνουν του μόρφου και φγαίνουν ένα 15 πλάσματα από ένα αυτοκίνητο με τα σπιτιάμε και τα ανοιχτικά, κλέοντα. Αλλά εκενώθηκε το νοσοκομείο γιατί είχε τραυματίε. Οπότε γέμισαν ο τόπο τραυματίε στρατιώτε που δεν είχε νοσοκομείο στην κακοπέτρια. Οπότε αναλάβαν, η μάμα μου είπε, θα πάρουμε εμεί τον εξάδελφο μου καταρχά, που ήταν τραυματίζει ή λέμε εξάδεφό μου, ο οποίο τραυματίστηκε στον κοντεμένο, ήταν στο στρατόπεδο τη Μύρτου και πιά του σε μπέρα του στην βάφων που είχε αντίσταση του φετρικό στην επιστροφή προ τον κοντεμένο του σε θερήσα, κυρελεκτικά του εθερίσσα, τα τουρκικά τα αέροπλά. Ακάλυτη με στο δρόμο, φάλαγγα, ολόκληρη με φορτικά με στρατιώτε. Μαζί με τον εξάδελφο μου, νομίζω ότι ήταν ακόμα η 6-8 έθνη ακριβώ, αυτή τη στιγμή με βεθιά στρατιώτε. Οπότε πήραμε του σπίτι, ευκύχαμε εμεί τα κρεβάτια μα. Κανώνησα το σημάμα μου, βάλα του μέσα, του εμπεριβήθηκαν σαν παιδιά του όλου. Του ετάζε, του άλλαζε, ήταν κάτι τρομακτικό. Τραυμάτησε με τούτο, τραυματίζε με πάρα πολλά γιατί του έβλεπα τη νύχτα, εκλέν, φωνάζαν. Πρέπει να ζησαν τρομακτικά τραυματικέ εμπειρίε, τα παιδιά ήταν ναι, 18-19 χρόνια τα πλάσματα του. Μιλό σου τώρα.

SPEAKER_04 13:57

Ένα μπολοντακία τραυματικά στρέμ που διατηρήσει του ανθρώπου με τα πολέμου.

SPEAKER_00 14:02

Οπότε τούτο το πράγμα μου έμεινε πάρα πολλά. Και επίση, όταν έρχουνταν οι μανάδε του να του πιάσουν, αρχιά τραγωγία.

SPEAKER_04 14:11

Είσαι περιγραφισε μου για τη θεία σου.

SPEAKER_00 14:13

Ναι, η θεία μου ικανημένη, η αδελφή τη μάμα μου, γιανούλα, γύριζε όλοι την γίνει προ ναύρη τον εξάδελφό μου και δεν τον έβρισκε. Και είπα σε κάποια φάση ότι οι στρατιώτε που ήταν από τη μύχου του εμπραματιστήκα των κοντεμένων και πήραν του μόφου. Αν άκουσε μόρφω, είπε. Αν του σε πήρα μόου, σημαίνει ότι θα μπορεί να πήγαν κάκοπετρια και μπορεί να είναι στην αδελφή μου. Και θυμούν πολλά καλά την ημέρα, εθνομουμπ πάνω πάνω στη σκάλα του, πάνω από το σκαλοπά. Την πω η Βέργεια, κύριε κάτω στο δρόμο. Και εφανίστηκε η Θεία μου, ο θείο μου και η αρμαγική του ήταν αραγιασμένο. Η θεία μου ήταν σαν το αγρίμιο, είναι ξαναίδα. Πλάσμα με τόσοι απελυπησία, με τόσον πόνο. Ήταν κατακόκκινη, καταδρομένη. Ενώζε ό,τι ήταν ένα άνθρωπο που χάσε το νού του. Και θυμούμε τη σκηνή που κάτω, από το δρόμο, γύρισε πάνω και είδαμε. Και δεν ρώτησε. Νομίζω ότι χειμάτησε εντό μεταχείρημα, έκαναμε έτσι έδαμε, τιμή σε δαμε. Και αμέσω ελληνισή, χαμένε, εντάξει, φώναξα του εγώ, εδώ και έξω ήταν αρχαία τραγωδία. Η Σιριλάνε εκτρατάνε τον πάνω τη, έναν τονίχε νιώνα. Το γιοντία τη γίνησε κάθε βραμμό. Συγκινούμε όλε οι μανάδε. Είχε μάνα που άντρα τη είχε πεθάνει καρκίνο. Και ήταν ο μοναχο γιο τη, ένα χρυσάκη. Έχω την εντύπωση όταν λάμπα το παιδί. Αλλά έτσι μου με καλά. Ήταν το μονάχα μπερντο τη. Ήταν ο μόνο τη γιοντρα τη, ήταν τα χείρα η καημένη. Είχε έναν παιδί που δεν είχε φέρνα. Ήταν δύσκολα τα πράγματα. Όταν έφυγα είναι στρατιώτε, μάλλον με ένα πρωί έπιασε να ψυμήσει και επέστρεψε με καμιά κουμπεντράσματα, τα οποία ή βρέθηκαν κάτω από τα δεντράση. Είναι σπίτι να μείνω. Ήταν από τη ζώδια και τη μόφουλα τα πλάσματα, εμένα μαζί μα στον Οκτώβριο. Και φτιάχνει τον Οκτώβριο, επιαλεμε ξαναίδα από τότε. Του τα πλάματα είναι και τα ποτέ του πίσω, έμενα ξαναίδα. Καμία μου εντύπωση είναι ότι δεν έχει εξαλέφελ. Είναι εξάξα. Του λένε το πράγμα με εντύπωση. Βρίσκοντα λάπερή έργο, τέλο πάντων. Οπότε ό,τι χρήματα είχαμε. οικονομίε επειδή αν του μήνε του τέσσερι ⁇ γιατί εργασία δεν υπήρχε να εργάζεται το όπερά μου. Οπότε δεν είχαμε χρήματα. Φροντίζεται ουσιαστικά. Για να πάμε σχολείων, για να πάμε σχολείο, έπρεπε να πληρώσουμε την πρώτη δόση και δεν είχαμε χρήματα και μα έδεινε σε μια θεία μου. Που ήταν στην Αφρική. Εδάνισε μα, όμω έμα τα χάρη κανένα. Εξόφλησε τα όπα μου. Τα χρήματα του. Και θυμούμαι ότι ω που τα χρήματα πληρώσουμε μα είχα βγάλει έξω σε κάποια φάση, ενώ δεν είχαμε πληρώσει. Στα μολιάση. Πρέπει να σου πω ότι την πρώτη μέρα που είμαι σχολείο, αρχίζουμε.

SPEAKER_04 19:16

Θέλει να μα. Θέλω να φυσικά.

SPEAKER_00 19:18

Να σου πω, γυναίκε επιστρέφουν, νομίζω για μένα είναι το πιο μεγάλο, ότι καλύτερο. Ένα από τα ποιοτικά πράγματα που μου συμβεί στη ζωή μου. Εγώ εργάζομαι στον κυβερνήτη τουρισμού. Ήταν στήθηκαν έναν αντίστοιχο, στην επαρχία στην ελεύθερη Αμόστο. Οι γυναίκε εκεί κάθουνταν μέρε πολλέ και αποφάσισα μια ημέρα που τέλεια από τη δουλειά, που δεν είχα τον Κωνσταντίν μαζί μου το γιο μου, να πάω να συμμεραθώ τι γυναίκε που κάνουμε το εκδήλωση. Δεν ξέρω πώ τα κατάφερα, κατάληξαμε στι βάσει σχεδόν έφτασα στην αγορά από την άλλη πλευρά. Εντάξει, αντιλήφθηκα ότι μου σε το που δεν έπρεπε να ήμουν, ή βραμια μια γυρία που νομίζει ότι τουρκοκιπρια μίλα σπαστά η ελληνικά που μου στράφωφόρη μου, οπότε έκανα γυρνέ. Και όταν τελώνω το φιλανό μου, δεν έφερανα από το αντίστοιχο. Είπα μου ξέρει, ακούσαμε ό,τι κάποιε γυναίκε θα κάνουν κάτι πολλά δυναμικό που έχει σχέσει με το κυπριακό και θα κάνω συνάντηση σε ένα σπίτι. Είπαμε την οδόν δεν χρειάζεται τίποτα. Θα κάνω μια μορία, μου. Τι μπορεί να μπορέσει γίνονταν κατά μήκο τη γραμμή, ξέρει. Κάναμε μπορεί κατά μήκο τη γραμμή, θα είμαι με διαδηλώσει κατά μήκο τη γραμμή. Επειδή εκεί μια πενηνταρία γυναίκε. Και έκατσαμε τη φρόντιμη και άκουγα. Και κατάλαβα ότι πράγματι ήταν κάτι το τελειό διαφορετικό. Ήταν να μπούμε νύχτα, δηλαδή νύχταμε η ώρα πέντε το πρωί, πριν χαράξει. Θα είμαστε μόνο γυναίκε ⁇ φυσικά. Θα είχε μια άλλη ομάδα που θα ήταν στη ένα ξενοδοχείο με ασύρμα των ώστε μόλι εμπέναμε μέσα να ειδοποιήσουμε ότι καταφέραμε τα και σπάσαμε την αναθυματισμένη τη γραμμή που χωρίζει τον τόπο μαθιο. Και ότι οι γυναίκε τη Κύπρου μπήκαμε μέσα στα κατευμένα. Για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια για την 87. Εντάξει, σκέφτομαι εγώ τον πράγμα. Ρεζοπαστική γίνει. Ζοσπαστική και τολμηρία την εποχή. Εγώ απλά επειδή ο γιο μου ήταν έξι χρονών τότε. Είπα του, συγγνώμη να σα ρωτήσω κάτι. Υπάρχει κινήνο να μα σκοτώσουν ήπα του. Πριν προλάβουν κάποιοι να μου απαντήσουν, επενδύθηκαν κάποια κυρία και ξεκίνησε να μου λέει και ολονικά κτλ. Του πράγματα είπατε ακούνα τη. Εγώ έχω ένα μαγιον 6 χρονών και θέλω να ξέρω ότι θα ορφανέψει. Θέλω να ξέρω να το ξέρω του τον πράγμα. Να προετοιτώ, να προτιμάσω, να πω κάτι. Τέλο πάνω. Εξεκίνησε η συζήτηση. Εγώ είπα θα πάω, έβαλα μα υπογράψα με μια φόρμα. Το όνομα μα, το τηλέφωνο μα, το η διεύθυνση μα που μένω με την ταυτότητα μα. Ποιο θα ειδοποιηθεί σε περίπτωση που συμβεί κάτι και εγώ θήμουμε ότι του έγραψα ότι ο γιο μου πιάνει το τάδε σχολείων, υπάρχει το πράγμα. Υπάρχει στο αρχείο του Πανεπιστημίου και το έχουν χρησιμοποιήσει και η κοπέ, η ομάδα τη Σεζόν που έκανα το θεατρικό για τι γυναίκε ⁇ επιστρέφουν, υπάρχει το πράγμα. Έχω ένα αγιονόταν σχολείο, παρακαλώ πάρα πολύ να ειδοποιηθεί, να ειδικοποιη μου να πάρα μπάρουν για να μείνει το μόνο στο σχολείο.

SPEAKER_04 22:45

Πολλοί να πω ότι το που περιγράφει, δείχνει α πούμε ότι είναι αυτοθυσία. Πώ Θέλω να σε γεννητή ένα άρθρο που αυτοθυσ.

SPEAKER_00 23:12

Πώ βρίσκεται στο στένοκυρό σαν να το κάνει στο. Εγώ δεν μπορώ να γίνεται κάτι να υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει και να πω αστομί κάποιο άλλο.

SPEAKER_04 23:29

Όχι πολύ μεγάλη εσύ τη προσωπική ευθύνη. Και θυμούμαι, έγράψα το κιόλα. Είπε μου είμαι ένα άθρο πενή στην ποτέ κοινωνία. Και εμίω, που κατογραφώ κανένα έβγαλο προτεραιότητα. Πρωτερικό δεν έχει οτιδήμα. Που το σημείο πολύ αν κοινωνική συνδυή.

SPEAKER_00 23:52

Ναι, δηλαδή έξερα ότι κιντύνε, παρόλο που αγαπούλα το γιο μου, σαν τα μάτια μου τα δύο των αγάπη. Εντούτοι, επειδή ο τόπο μου, ο τόπο μου. Ήταν εγώ λατομα και λεμμένο ενώ τόπο μου. Τραυματισμένο, εγώ θεωρούσα καθόλου μου να κάνω κάτι τον τόπο μου. Κατα συνέβη για το γιο μου και για τα παιδιά ούλου του κόσμου. Εθνουν όλοι εγώ θα πάω γιατί πρέπει ομωρό. Εγώ έωσα σωστώ ότι πρέπει να πάω. Και γι' αυτό το έκανα.

SPEAKER_04 24:29

Ουσιαστικά είναι μου ομάδα και ξέρει.

SPEAKER_00 24:32

Και οπότε μου μόνο. Ποτένη μου μονομάνα. Παρόλο που το αγαπούρα το γιού μου νομίζω ελπίζω να το ξέρει.

SPEAKER_04 24:38

Εδώ είναι έναν έριτριο.

SPEAKER_00 24:40

Το ότι θεωρώ ότι υπάρχω στη ζωή μόνο και μόνο για τούτο σκοπό. Θεωρώ ότι έχω καθήκον απέναντι στον τόπο μου, θεωρώ ότι έχω καθήκον απέναντι σε άλλου ανθρώπου, θεωρώ ότι έχω καθήκον σε ανθρώπου που ενεβάλωτε σε ανθρώπου που έχω φωνή, σε ανθρώπου που του καταπίζουν. Και τούτο που δεν καταλαβαίνουν παρά πολύ κόσμο. Δεν το καταλαβαίνει. Δηλαδή στοχοποιούμε μένα επειδή περασπίζω με τα δικαιώματα ανθρώπων που πραγματικά του έχουν καταπίεσει τόσο πολλά που εναρθρόνουν, δεν τον αρθρώσουν. Και τούτον το πράγμα που βρίσκω πάρα πολλά άδικο. Γενικά εμπόρω το άδικο. Έμπωρώ το άδικο, ούτε τη διάκριση, ούτε να χωριζεί του ανθρώπου κάποιο που έχουν παραπάνω δικαιώματα και κάποιο που έχουν κιολογία, ούτε να θεωρίσω ότι κρατά τα δικαιώματα ήσυχα για να τα δώσει στου άλλου. Εγώ τούτο το πράγμα δεν το δέχομαι. Και επίση πρέπει να σου πω ότι είχα την χαρά την τύχη ο άντρα μου να είναι ένα πολλά ξεχωριστό άνθρωπο, ο οποίο πολλά γειτορά μου είπε το πράγμα το οποίο νομίζω επηρεάζει με πάρα πολλά, είχε μου πει ότι για να δικαιούσε να διεκδικά στα δικαιώματα σου πρέπει πρώτα να διεκδικά τα δικαιώματα τον άλλο. Τότε νομιμοποιήσε να ζητάσει τα δικά σου και το πράγμα και για το κυπριακό νιώθω το πάρα πολλά, ότι μπορούμε συνέχεια να μιλούμε μόνο για τα δικά μα τα δικαιώματα, πρέπει να μιλούμε και για τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων. Και τότε γεννόμαστε και επιστευθεί και τότε νομίζω ότι ο κόσμο θέλει να μα ⁇ βοηθήσει. Αν μόνο μιλάζε αν αυτό σου και για τα δικά σου τα προβλήματα, νομίζω ότι στο τέλο δεν κερδίζει φίλου και συμάχου. Αλλά δεν το κάμω για το εγώ, εγώ θεωρούσα ότι δεν μπορεί να γίνει τότε πορεία χωρί να πάω εγώ. Ήταν ένα μισώ τον εαυτό μου. Ότι εγώ έκατσα στα καλά καθόλου ένα σπίτι μου στον καναμπέ μου, στην ασφάλεια μου και οι κοπέλεσ άλλε σε πια να διακυνείου. Εθν μπορούσα να αντικρίσω τον εαυτό μου την άλλη μέρα το πρωί. Οπότε δήλωσε ότι να πάω. Δεν το ξέρω εγκαένα, ήταν μυστικό. Θα εμπέναμε μυστικά. Θυμούμαι ότι θα ανήσκα ένα διάβροχο μου την κολιτή μου, που είχε ένα διάβροχο ήταν και κόκκινο για να φαινομένο λαγό τη που μακριά. Και θυμούμαι την ότι ήταν πολλά συγκινημένη. Και είπα τη κάμε κάτι αν πάθω τίποτα φρόντι στο Κωνσταντίνω. Δυστυχώ μα ευρωδώσα. Και πρέπει να σου πω ότι μα προδώσει ένα κόσμο που μου κάνουμε μάθημα με ένα περιπατριωτισμού πολιτική. Μα σε προδώσα. Οπότε φύγκε τι εφημερίδε. Και ξεκινήσαμε να μα γράφω διάφορα άρθρα εναντίον μα ότι αναφέρω τον τρίτο να τίτλα, ότι είμαστε ούφο, ότι είμαστε διάφορα πράγματα. Οπότε αποφασίσαμε ότι έγινε, θα βγουμε δημόσια. Και πλέον ευκήχαμε δημόσια και κάμε μεγάλε μα σε όλε τι γυναίκε τη Κύπρου. Και έ κάθισταμε και εξηγήσαμε του και γυρίσαμε την Κύπρο και μιλήσαμε στι γυναίκε και αλούσαμε του ότι πρέπει να κάνουμε κάτι. Δεν γίνεται ρούποι, που τη μην υπάρχει ένα στρατό εξοπλισμένο που είναι άλλη άλλο. Αλλά πάσα στιγμή μπορεί να συμβιώ οτιδήποτε. Πρέπει να δείξουμε ότι στην Κύπνη έχει καταχή, πρέπει να δείξουμε ότι υπάρχει στρατό που μα απειλεί. Και εμεί οι γυναίκε μπορούμε να το κάνουμε γιατί. Γιατί εμεί είχαμε μια φιλοσοφία. Εμεί είμαστε πιγαίνουμε ειρηνικά, για να καταλάβει πριν την κάθε πορεία να καταφέραμε στεφάνη στον Κάντη. Γιατί ο Κάντι είναι εκείνο πολύ την βαθυντική αντίσταση. Δηλαδή, στέκομε απέναντι σου εσύ κρατά όπλο, εσύ κρατά πέτρα, εσύ κρατά μα, και εγώ είμαι έτσι όπλο. Και τη δική σου απόφαση αθέσαμε καθαρήσει, έτσι γνώσαμε και έτσι κάναμε. Όταν εμπίκαμε μέσα, εμεί εμπίκαμε, ελαύσαμε και στα τουρκικά και σε όλε ⁇ τι γλώσσε. Ερχόμαστε ελληνικά, we come in peace, θυμούμε τα όλα, διότι φωνάζουμε τα δώρα να τα ακούσουν. Και πηγαίναμε γυναίκε διεκδικούσαμε το δικαίωμα να βατήσουμε στη γη μα τον τόπο μαύουν το τόπο χωρί να μα εμποδίζει κανένα κατοχικό στρατό. Λοιπόν, επέσαμε την πρώτη φορά να δώσαμε στα κομπαδια. Διότι μα εμποδίζα τα ηνωμένα εθνική και γίνη και πάρα πολλά στην επανέλθεια βληθήκαμε την πρώτη φορά. Αλλά σταματήσαμε μέσα στην εκρη ζώνη. Εγώ στην προσπάθεια όμω να φτάσω γιατί ο σκοπό να φτάσαμε από τουρκ. Όπω έγινε του γίνει όλη η μάχη μεταξύ εμά και προσπαθήσαμε να περάσουμε και μα εσταματούσα και φωνάζω να διστάδια, είδα ένα μονοπάτι που ήταν πατημένο. Και μέσα σε αυτόν τον πράγμα όλο το μυαλό μου, χωρί να το σκεφτώ, έξερα ότι μπορούσα να πατήσω για μέσα να πάω γιατί ήταν κάτω μακριά το φυλάκιο. Οπότε έτρεξα, επέρασα σε ένα βουνάκι να καταφεραντα, και όνει τον ψέκι αδειανό, σε βούρμη παραπάνω. Τρεχάρτικα. Λοιπόν, δεν το ήξερα το έκανα, το είδα ύστερα σε βίντεο, κρατούσα μια τσάντα και ένα μπουκάλη όφερό, γιατί ευκέρωσα το σύνολο νερό, και τα επέταξα και πετάσαμε από πάνω μου, έτρεξα. Και ξεκινήσαμε να τρέχουν πίσω μου στρατεύω στο εμείνό. Φυσικά σηκώσαμε 47 κιλά, σήκωσε εύκολα. Εσκέσαμε έτσι, έφεραμε πίσω, κλωτσούσα τον αέρα, αλλά δεν τα κατάφερα να του φείω. Οπότε στη δεύτερη εμπορία σκεφτείκα κοινέ οι υπέροχε γυναίκε που ήταν οι γέννητικέ μα ή φυσικέ, όχι εκλεγμένε, όχι έτσι πράγματα είχαμε. Εμεί αποφασίσαμε όλοι διούμε σα τον ηγετικό ρόλο, ότι έπρεπε να μπορούμε ο μικρό ο χώρο μεταξύ τη περιοχή των περιοχών που δεν ήταν υποκατοχή και των περιοχών που ήταν υποκατοχή. Έπρεπε ήταν πολλά μικρή η είναι κρύμη ζώνη για να μην καθυστερήσουμε για να μα προλεύουν τα ενωμένα έθνη. Οπότε για να γελάσουμε στα Ηνωμένα Έθνη, είχαμε πάρα πολλά λεωφορεία. Τα λεωφορεία τα έβαλε ω ο φοκλίσμακή, ο άντρα τη Διαγιάνα. Δωρέα. Έβαλε όλα τα λεφορία που είχαμε νομίζω ότι η λέκο την ημέρα σε μια φάλαγα μεγάλη, μετραβημένε κουρκίνε. Και εμεί εμπέναμε σε συγκεκριμένα λεωφορία. Κάποια ήταν όφερα κάποια τα γεμάτα. Οπότε ξεκίνησε η πρώτη φάλαγγα, με λεωφορεία, ξεκίνησα τον πρώτο, το τρίτο, τον τέταρτον και πήγαινε προ τον άρονα που ήταν η πρώτη μαφορία. Και ξεκίνησε ένα άλλη φάλαγκα και κατευθύνουν προ τα αρωδρόμια. Όταν ξεκίνησε η πρώτη φάλαγ και πήγαινε στον άρονα, φαίνεται ότι η Εδέτα επειδή πετούσαν ελικόπτερα που πάνω μα πράγματα, αστυνομίε, έμπανε να φανταστεί. Στείλα σήμερα ότι πάμε προ τον Αρώνα. Γιατί στο αεροδρόμιο είχα μαζεύει πάρα πολλέ δυναμί στο Ηνωμένων Εθνών, με φορτιά, με τέλεια, με στρατιώτε με πράγματα. Δεν προφαντάσει. Οπότε ξεκινήσαμε, τα Ηνωμένα κατεβαίνουν τη κρύβα ΔΕ. Και εμεί ανεβέναμε τη γρήβα Δενή. Και εκεί που ήταν το λύγιο νέο κλέο, ανείξαμε τι κουρτίνε. Είμαστε δίπλα την πλατεία που την γεννηση και κανένα έτσι. Λοιπόν, τα Ηνωμένα έτσι να τη λυφθήκα σε φυσικά ότι είναι lata με του. Και προσπαθήσα να στραφούν πίσω. Πρέπει να σου πω γίνεται κάτι πουλάσει κριτικό. Ο κόσμο, που έστεγεται να τα πεζοδρόμια. Εφείχουν ο κόσμο έξω. Έχει ο κρόντι και πέφτσα με το δρόμο χαμένο ο κόσμο για να μην μπορούν να περάσουν τα αυτοκίνητα. Έλα. Ναι. Έπεφταν ο κόσμο χαμένε του δρόμου, και δεν μπορούσαμε τα αυτοκίνητα. Εσταματίζαν τα ενομένα έθνη με τα σώματα του. Εμά και κατάφερε ένα και μπει ένα αυτοκίνητο έδωμα, μεταξύ του δικού μα του λεφόρη, που ήταν το πρώτο, γιατί εμεί πρέπει να καταβαίνουμε πρώτα γιατί ανέπροζούσα τουλάχιστον να πάνε οργανώσει να πανιά άλλε οι κοπέλε. Και στο πρώτο του λεωφορεία που είμαστε εμεί εμπίναμε στον πρώτο εμεί, είναι και πίσω μα οι πολιτική και άλλοι μπορείτε να μπουν το δώρο έχουν πάρα πολλέ χώρε να μα στήριξουν. Εμπήνα ένα τζπ. ότι δεν μα κόψει την ώρα που πρέπει να τρέξουμε. Οπότε, ακούμε από τον αστράδο του Σοφολιάνα Sandwich. Οπότε τα δύο λεωφορεία κοντέψαν τόσον πολιτών, οπότε ακινητοποιήσαν το. Και ο κόσμο που τα πεζοδρόμια μπικ, έπιασε ένα ολόκληρο τον ψιπ με του ⁇ στρατιώτε πάνω φτάνει το ζωδρόμι. Οπότε τρέξαμε εμεί, εμπίκαμε στον Αιγων Παβλο, είσαι ένα αυτοκίνητο με κάποιου κυπραου. Λοιπόν, τέλο πάντων στη φύλα και εκαταβήκαμε για να τρέχουμε βρεθεί μπροστά, το νινομικό εθνομοκράτο σύρμα στην πλάτη. Εκλένε ο άνθρωπο και είπε μα Good luck, late. Εδώ ξεχάσω. Εκαταφέραμε και μήκαμε μέσα λάτει έγινε μόλι βρέθηκα να δει ένα δούσπιοπλισ. Εγώ είπα να ταξιδεύει, το τέλο μα του, είχαμε όμω οδηγεί. Εμεί ανακοινείτε εμεί. Οι γυναίκε άλλε του. Και προχωρούσαμε σιγά σιγά και μήκο με το φυλάγιο και κλειδέμο στο φυλάγιο. Και προχωρήσαμε εμεί. Ήταν προσπαθώσαν η σταματήσω. Απειλούσα μα. Και τον τεχτά έκανα βίντεο. Στα λύμια. Έχω φωτογραφίε με τον δεχτάσει που κάνουν βίντεο. Ηταν δύσκολα πρά, ήταν δύσκολε εποχέ, αλλά πρέπει να σου πω ότι ήταν και πολλέ που δεν εποχέ, γιατί νιώθω με όλοι κάναμε κάτι πραγματικά ουσιαστικό για τον τόπο μα. Παρόλα μου τα κόμματα ήταν ένα εναντίον μα ⁇ πριν. Γιατί τα κόμματα με του άντρε, του πολιτικού θέλουν να τα ελέγχουν τα πάντα. Δεν καταλαβαίνουν τη δύναμη τη κοινωνία των πολιτών. Ούτε και σήμερα την καταλαβαίνουν και γι' αυτό να φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε. Η κοινωνία των πολιτών πρέπει να είναι ενεργεί. Είναι μέρο τη δημοκρατία. Είναι πιλώνα τη δημοκρατία και όταν δεν έχει ενεργού πολίτε, δημιουργούνται άλλα πράγματα τα οποία είναι επικίνδυνα για τη δημοκρατία. Αλλά εφαρικού μα. Πρώτα απ' όλα κλειστίζαν νομίζω για διάθερούσα ότι εμεί δείχναμε νότημαστε δύο πατριώτη. Και μα αντιμετωπίζα με έναν τρόπο πολλά υποτιμητικό. Πάρα πολλά. Πρέπει να σου πω ότι είναι το πατριώτη. Η τότε κυβέρνηση μα είπε να μην κάνουμε την πορεία την πρωτη και να μα στείλει να κάνουμε διαφότηση την Αγγλία δωρεά. Να μα καλύπτω η συντία μα και να πάμε στην Αγγλία, νομίζω είναι να δεχτούμε τώρα το πράγμα και να πάμε μεταξύ στην Αγγλία, ενώ να είναι το θέμα που έθελαμε. Δεν καταλαβαίνω. Εμένα το πούμε όχκει και στον κυπριακών λείπουν οι γυναίκε. Λείμουν οι γυναίκε και εγώ θεωρώ ότι είναι ένα από τα προβλήματα γιατί οι γυναίκε έχουν άλλα αντιμετωπίζουν πολλά διαφορετικά τα θέματα.

SPEAKER_04 37:10

Έχουν διοργανωμένη συνέστηση.

SPEAKER_00 37:13

Σκέφτουν ένα μοναγενούν τα παιδιά του στα γόνια του. Η προεκτική του πολλά παραπάνω και θεωρώ ότι βάση με το ψήφισμα 134 το Ηνωμένων Εθνουλα, ότι πρέπει να έχει γυναίκε. Όταν υπάρχουν συνομιλίε για ερήνη, όταν υπάρχουν συγκρούσει, πρέπει να συμμετέχουν οι γυναίκε. Επονύνεστε γυναίκε. Εσύχη. Απούσε πάντα.

SPEAKER_04 37:38

Εσχύ. Θέλω να αλλάξουμε θέμα για την. Είπαμε να κακό πολιτικό διάλογο. Έχει ο πολιτικό διάλογο. Ο χρησιμό είναι ο πολιτικό διάλογο.

SPEAKER_00 37:48

Του είναι κάτι ο καθένα για τον τόπο του. Και δεν είναι εσύ.

SPEAKER_04 37:54

Θέλω να πάμε ένα αλλού και θέλω να ανοίξω μια τσούχα. Να σε ερωτήσω περιέργεια ενώ να ρωτήσω οποιοδήποτε πολιτικό και να σχέσει με τα λεφτά.

SPEAKER_00 38:06

Η σχέση μου με τα λεφτά να σου πω έχω μια άποψη για τα λεφτά. Ότι πρέπει να ξοδέφσει λίγο πιο λία που πιάνει. Διότι αν εξοδέφει λίγο παραπάνω από την οποάνει, να είσαι στοιχισμένο πάντα στη ζωή σου. Γιατί πάντα να χρωστάσει να προσπαθεί να βρει λεφτά. Άρα πρέπει να μάθει να ζει μέσα στα όρια των λεφτών που πιάνει. Οπότε εγώ αζητήσουμε πολλά λε, ζήσαμε πολλά. Τα λεφτά δεν είναι για μένα αυτό. Ούτε θέλω να γίνω πλούσια με την έννοια ότι πρέπει να έχω πάρα πολλά. Εγώ ζωώ μια πολλά χαλαρή ζωή, όταν γενικά διακοπέ μου ανιστιχζούν, ούτε πώ σε πολιτελή ξενοδοχεία, ούτε με αρέσουν τα πολύ τελικά ξενοδοχεία πρέπει να σου πω. Ούτε θα πάω διακοπέ σε του τόπου που του χάρε και πιανούν εξωτικά και όπω γυναίκα. Εγώ πω στην Ελλάδα, μην σκοτώ, έμενα για 20 χρόνια σε ένα ξενοδοχείο που ήταν 50 ευρώ. Στο ίδιο τόπο. Οδηγώ έναν γιάρι των 20 χρονών. Αλλά νομίζω ήταν από πεζήνα. Χάλασε ένα δείχτη τη πεζήνα. Όμω έμεινε ευτυχώ τέλεια κοντά σε πεζίνα και έτσι και ένα εκονήσαμε. Έτσι χρειάζομαι πράγματα για να είμαι φτισμένοι. Οπότε, κάμπο και πολλέ οικονομίε πρέπει. Δεν εξοδοτεύω τα λεφτά. Γενικά, πάντα είμαι ένα άνθρωπο. Σω επειδή μεγάλο σεμιλία, νιώθω πάντα την ανάγκη να έχω οικονομίε. Δηλαδή μήπω συμβεί κάτι, μήπω χρειαστεί κάποιο κάτι, μήπω. Αλλά για μένα τα λεφτά δεν είναι αυτό, ούτε κάτι ούτε υπολογίζω κάποιον επειδή έχει χρήματα. Με ενδιαφέρει.

SPEAKER_04 40:04

Το ξέρω τον ζωό.

SPEAKER_00 40:05

Δηλαδή με την έννοια ότι τα χρήματα έκαναν κανέναν ούτε καλύτερο άνθρωπο, ούτε πιο ενδιαφέρον, ούτε πιο ούτε καμιά χάζα. Οι άνθρωποι που έχουν χρήματα, μπράβο του, ανε δουλέψαν και κάματα, για μένα κατά πτυχη αν τα κλέψαν ή ανεδιαρμένοι και το δείχνω παράπονα καλά. Δεν δείχνω ο σεβασμό σε κάποιο, δηλαδή επειδή είναι πλουσόδο. Εγώ δείχνω σεβασμό σε ανθρώπου που ήδη αξίζουν άτομα το σεβασμό.

SPEAKER_04 40:31

Και ήταν η πιο δύσκολη η απόφαση που επήρε. Είτε σαν εξάντρε, σαν πολιτικό και αντί.

SPEAKER_00 40:38

Σαν πολιτικό. Εντάξει, είχα κάποιε τιμέ που έπρεπε να ψηφίσω κάτι που μπορεί να βγει το έθελα. Και επειδή εγώ θέλω να κάνω κάτι άλλο. Αλλά το κόμμα το κόμμα μου ήθελε να κάνω κάτι να το ψηφίσω ενώ εγώ ένιωθω ότι ο κόσμο θέλει κάτι άλλον, αλλά τη νύχτα. Εγώ δεν είμαι καλά ενδείγμα. Τώρα, ποιο είναι το πιο δυσκολία στη ζωή μου, και μα άλλα πράγματα τα οποία ευριστικά δυσκολία. Επίση να πεθάνει, ξέρω εγώ. Του έπια, αφού το λέω σου για μένα ήταν ίσω που τα πιο σημαντικά πράγματα που είχαμε συγκεκριμένα.

SPEAKER_04 41:34

Όσω να γίνει ζωντανή από την τρέχον.

SPEAKER_00 41:38

Ήταν επικίνδυνο. Όπω σε πιίνδων ήταν να πάω σε μια ηλικία προκειμένα κινημάζα, ενώ για τρόπο έρευνα ζευτείτε. Και λάβουμε το θα πάω. Λέει μου, δεν μπορεί να ανεβεί. Με το πώ θα ανεβώ! Και πία, αυξή και το κινημάτσα, είναι δύσκολο. Δύναμη. Συχική δύναμη, διότι το νακή στο κιλίμανσάνω ειδικά το τελευταίο το κομμάτι, Απανία μου σέρνεσαι. Εδώ ξυπνού τίποτε, πρέπει να είσαι πολύ αποφασισμένο για να αυξήσει και διαφορετικά κατεβαίνει. Τα δυσκολία γενικά. Ένιωσα πόση πολύ δύναμη το πλάσμα μέσα του για να εξέχει σε δυσκολίε.

SPEAKER_04 42:31

Στην I was going to be able to do it.

SPEAKER_00 43:21

Ήταν μια πολλά δυναμική γυναίκα. Πάρα πολύ ναμική γυναίκα, μεγαλώσα τα παιδιά τη, περιουσία ενό γίνει η γενιά μου, γιατί ήταν αγρότησα γεια μου. Ενώ η οικογένεια του παπάμουν τα φτωχεί πολλά. Επειδή ήταν στα βουνά και την πλουσία τα φτωχεία. Οπότε η μάμα μου έφτιαγω την γεμασία και το παπάζουμε το ασκέλλεται μέσα. Που θα ήταν καλύτερα νομίζω γιατί η μάμάμα έμεινε και στη λέμε μέσα στο περιβάλλον και στην περιουσία τη. Διότι νομίζω την περιουσία τη ήταν κατέληψη και πούλησε την πολάύτη για διάφορου λόγου τέλο. Αλλά ήταν πολλά δυνατή η μανάντη. Ήταν πιο ανθρετικό άνθρωπο, αν δεν χαινήμα μου είσαι ανατοχέ. Και ήταν ένα άνθρωπο τη θυσία, δηλαδή για όλου Έκανα κάτι. Όχι μόνο για τα παιδιά τη. Όποιο είπατε νότιε στην οικογένεια, η μάμα μου ήταν δύναμη, και εγώ πολλά γρήγορα πάρα πολλά νωρίσω αντιλήφθηκα το πράγμα. Και πάντο βασίζουν πάνω στη μάμά μου. Ναι, το τον ένωτο είπα ότι εγώ έκανα ένα χρόνο στο νοσοκομείο όταν είμαι μου μόνο. Ναι, το παμώ. Που ήταν ένα χρόνο μαρτυρίου. Κι ένα τιάνε ήταν τράβη. Κι ένα ήταν μαρτυρίων. Δηλαδή, αλλά είπα, επειδή έκανα σου και εγώ ψυχολογία και λαλού ότι αν τραυματιστή εσύ γίνεται και τα λοιπά και τα λοιπά. Εγώ είπα κάποιο. Δεν το δουλεύει γίνεται. Εγώ είπα κάποιο κάποτε ότι τα όσα πέρασα εγώ που με 4 χρόνο στο νοσοκομείο έπρεπε να γίνω Χίτλε. Εγώ αντίθετα, δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπου να υποφέρουν. Αντίθετα, εμένα μου φύγει στο αντίθετο θέμα.

SPEAKER_04 45:03

Δεν είχαμε ψυχολογία, δουλεύει.

SPEAKER_00 45:05

Είναι τούτο το θέμα. Όχι, δεν είναι τούτο το θέμα.

SPEAKER_04 45:08

Και επίση είναι ένα θέλω.

SPEAKER_00 45:09

Δεν μετραυμάτησε εμένα του πράμα, δηλαδή το πράγμα με καλύτερο άνθρωπο.

SPEAKER_04 45:16

Πώ το επεξεργαστή εσύ πώ το δούλευε σε εσύ είναι ένα.

SPEAKER_00 45:20

Πριν πριν κάνουν καταλάβουν τον εαυτό μου. Εγώ έξερα ότι πρέπει να βοηθάσει του ανθρώπου που πονού. Πρέπει να είσαι καλό με του ανθρώπου που αντρευματίε, πρέπει να είσαι καλό με τα μοράγια.

SPEAKER_04 45:31

Μα δουλειά στο σπίτι στο αρχικαγμό.

SPEAKER_00 45:35

Έκανα ένα χρόνο στο νοσοκομείο, σε συνθήκε που εντέπτε. Ή ο κόσμο ήταν κάποια επανάσταση. Εμά οι δέρναν μα ή νοσοκομεία τότε.

SPEAKER_04 45:48

Ναι, αν μπορούμε.

SPEAKER_00 45:50

Επειδή τα μοράκτουσαν πάνω του. Διότι τη νύχτα είχε μορά που κατούσα πάνω του, εγώ, επειδή είχα εξαφώσει ενισχύωσε και γίνεται. Δεν μπορούσα να κουνηθώ από το κρεβάτι μου, γιατί μου είμαι συγγείψωνο δαμέ. Οπότε το πρένε τράπεμαι μου κανάθει ο πατσου, σε καμιά αυτή ματι, αναθυμονά μα. Και τούτον το πράγμα για μένα ήταν ακατανόητο. Γιατί έλυπε μου πάρα πολλά η μαμά μου. Και θυμούμε πόσο μου έλειβαινε η μαμά μου, γιατί η μάμουν ακόμα τρία μορά, μικρά, εν ήταν πλούσια. Δεν μπορούσα να πληρώνει συνεχώ στη τρία να πενείνε να έρχεται να με βλέπει. Οπότε δεν ήταν καθημερινέ επισκέψει. Όπω τώρα, αμάγγεση τώρα με ορώνει μαζί του συνεχώ. Εγώ είμαι 4 χρόνια και μου μόνι μου. Και χρόνο του. Θυμούμε πάρα πολλά καλά. Εγώ θυμούμε πράγματα που νομίζω άλλα μουραστή μου σε την ηλικία. Εγώ θυμούμε την ώρα που μπαίνουν η μαγωθεί με το φωστάνια τη, που θα φωσταν και εκτελέσει, τη εποχή. Και θυμούμαι την μα. Κατάλαβε.

SPEAKER_04 49:02

Αλλά δεν πειράζει.

SPEAKER_00 49:10

Κοίταξε, ένα γιόν το να βιών πρέπει να σου βοητρεύω, πάρα πολύ μεγάλο κοντατίνο. Αλλά έβγαλε ενταποδημένα του όταν έγινε έφυγο. Και με καμαθο. Και το παραδέχομαι. Πώ ήταν λάθο. Επειδή ελύπαμε από την Κύπτρο. Είμαστε στο εξωτερικό. Φόμουν πολλά. Εσύ το εσύ μαζί του. Εγώ εγώ. Είμαστε στο ζήσαμε στο Παρίσι, ύστερα είμαστε στι Βρυκέλε, και είστε είμαστε στο Λονδίνο στι Βρυκέλε, Δεπείνε στο Ευρωπαϊκό σχολείο και πάρα πολύ πρόβλημα με ναρκωτικά στι Βρυκέ. Εγώ φωμούν πάρα πολλά ταρκώ.

SPEAKER_04 49:46

Ναι, ναι, ναι.

SPEAKER_00 49:47

Γενικά εφόμουν πάρα πολλά το πράγμα να μεμπλέξει ο γιο μου και το χάσω. Εκτράμα που πέρασε πολλέ μεταβάσει αν το έκανα. Ναι. Τούτο το πράγμα το φοήθηκα, λαφασμένα, πρέπει να έχει πάρα πάνω εμπιστοσύνη στα παιδιά σου, αν του έμαθε πιάνει τόσο στον και πιώνει το λάθο. Και να του αφήνει χώρο, εγώ το γιο μου θαυμάζω το. Δεν το αγάπη απλώ. Είμαι περίφανη για το γιο μου. Γιατί ένα άνθρωπο έχει. Αφού ένα παράδειγμα. Ήμουν στο λονδεί, τηλεφώνω ένα κύριο ή θέλω τον Κοσταντίν. Τιλεφώνη σε μια μήνα, τηλεφωνή σε δύο. Αρχανε σκοπό τον επιμέλει να θέλει ο Κωνσταντίνο. Οπότε ερώτησε εγώ, δεν είναι σπίτι, είναι στο πανεπιστήμιο, μπορώ να σα βοηθήσω. Και λέει, ο Κωνσταντίνο μαζί είναι κάθε μία χρήματα για το save the children. Και τον παίρνω για να δω αν μπορέ να ζώσει παραπάνω γιατί είσαι πλημμύρε στην Τανζανία και πρέπει να εμβολιάσουν τα μοράγια. Χωρί να το ξέρει. Δεν το ξέρω εγώ. Και πάω κοίταξε δεν μπορεί να σου δώσω ο Κωνσταντίνον, γιατί ξέρω πώ θα του δύο. Ήταν μετρημένα στο cent τα λεφτά που του Κωνσταντίνου. Και ένιωσε άλλα δηλαδή. Ήταν μηνιάτικο that είφαστα θα πενάσει σωστώ ανάλογα μήνυμα. Αυτή ήταν η προσέγγιση. Λοιπόν, οπότε λέω του μπορεί να σα δείω εγώ. Και στείλα του εγώ, λεφτά. Για να βουλιάσουν τα μορά.

SPEAKER_04 51:12

Κα με το καλό που μεγάλο σε ένα ακριβστικό περιβάλλον, το μεντούλο.

SPEAKER_00 51:16

Γύριζε με τι γυναίκε επιστρέφουν, με τι γυναίκε πάντα στι ποιη, συνεδρέσει, πάντα ήδη πράγματα. Νομίζω είχα να γαμπάσει πολλά τι γυναίκε και σε πολλέ με διαφορετικού τρόπου. Ναι, ναι, να τι έχει χτιμάσει ότι θα μου πράγματα. Δηλαδή βλέπει τον εκτιμάει ποτιμάκα μια γυναίκα. Ούτε και τη γυναίκα του την ίδια, ποτέ του, πάρα πολλά σωστό στι σχέσει του, εμένα μου έθανο κοντίνο. Που το φω έτσι τώρα να μένα ανησυχώ τόσο πολλά για το αύριο. Γιατί εγώ ελάν το πολλά πράγματα, μάμμα, αν θα γίνει το πράγμα με ένα καταστραφεί ω ο κόσμο. Ένα καταστραφόμενο για εμεί. Όχι, που με πάρα πολλά πράγματα για το περιβάλλον, ενώ ασχολείται και αλλά έχει το πράγμα. Εγώ έχω το αυτό που ονομάζεται έχω αξιέτε. Έχω πάει οικολογικό άρχο. Έχω άρχο. Δηλαδή, και βάζω το άρθρο μα που για την πλατεία ελευθερία ότι έχει γίνει θερμοκρασία πέντε βαθμού πάνω. Και πιάνουμε το μαράζει το αμπιστευτού, γιατί μου είμαι στην ομάδα που προσπαθούμε να του εξηγήσουμε γιατί δεν πρέπει να γίνει το πράγματι. Και μα εστωχοποιήσα, μα ελληνίζαν, μα κάμα και δεν έχω ενένα.

SPEAKER_04 52:30

Τώρα εστά μια πλατεία ελευθερία. Τώρα ελάζει για το γιο.

SPEAKER_00 52:33

Ναι, ελάγια τον κιόμουν. Λέω ότι ένα άνθρωπο που τον ενδιαφέρει που ασχολείται, που συμμετέχει. Αλλά πρώτα πολλά βάλει προτερτη. Εγίνετε 5.000 κομμάτια. Και τούτον, καλών να με εξοδεδεύει σε πράγματα τα οποία να φύγει του άλλου. Εγώ το 2015. This is my happy day in my life.