Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Hanna. 

Vandaag lezen we Genesis 2:1-3.

Zo werden de hemel en de aarde gemaakt, en alle prachtige dingen die daarbij horen.
Op de zevende dag was God klaar met zijn werk. Toen rustte hij uit. God zegende de zevende dag. Hij maakte van die dag een bijzondere dag. Want op die dag was hij klaar met de schepping en rustte hij uit van al zijn werk.

---

Nu we God hebben ontmoet, en de mens als Gods evenbeeld, zou je denken dat het verhaal klaar is. Zo is het scheppingsverhaal vaak gelezen: na de zesde dag werd een streep gezet. Toch is dat een verkeerde lezing van het verhaal. De zevende dag hoort er onlosmakelijk bij. Sterker nog, het is de climax. De mens is dan wel het topstuk van Gods scheppingsdaden, maar de zevende dag is de kroon op de schepping. Die wordt als enige geheiligd. Zo wordt de zevende dag, de sabbat, het oriëntatiepunt voor al het leven op aarde. De zevende dag staat symbool voor Gods orde. Zoals vaak bij de Bijbelse verhalen valt pas op het laatst alles op zijn plaats: het heersen van de mens waarover we gisteren lazen, staat niet op zichzelf. Het staat in dienst van de sabbatsorde. Heersen is niet de baas zijn en alles naar eigen inzicht bepalen, maar ervoor zorgen dat het leven op aarde verloopt volgens Gods orde. Als dat gebeurt, komt alles tot bloei – tot heil van mens, dier en land.

Als God klaar is met zijn werk, rust hij uit. De zevende dag is bestemd voor rust. Wat doe jij om te rusten en te genieten?