Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Dries. 

Vandaag lezen we Genesis 3:8-19.

Aan het eind van de middag begon er een frisse wind te waaien. God liep door de tuin. Toen de man en de vrouw hem hoorden, verstopten ze zich tussen de bomen.
Maar God riep de mens: ‘Waar ben je?’ ‘Ik heb me verstopt,’ antwoordde de man. ‘Toen ik u hoorde in de tuin, werd ik bang. Want ik ben naakt.’
God vroeg: ‘Hoe weet je dat je naakt bent? Heb je gegeten van de boom waarvan je niet mocht eten?’ ‘Het komt door de vrouw die u mij gegeven hebt,’ zei de man. ‘Zij gaf mij een vrucht en toen heb ik ervan gegeten.’
‘Waarom heb je dat gedaan?’ vroeg God, de Heer, aan de vrouw. ‘Het komt door de slang,’ zei ze. ‘Die heeft tegen me gelogen en toen heb ik van de boom gegeten.’
Toen zei God, de Heer, tegen de slang: ‘Omdat je dat gedaan hebt, zal het slecht met je gaan. De andere dieren willen niets meer met je te maken hebben. Je zult op je buik over de aarde kruipen en van de grond eten, je hele leven lang. Jij en de vrouw zullen vijanden van elkaar zijn, en jullie nakomelingen ook. Mensen zullen jou op je kop trappen en jij zult in hun voet bijten.’
God zei tegen de vrouw: ‘Als je zwanger bent, zul je het moeilijk hebben. Je zult pijn hebben als je kinderen geboren worden. Je zult verlangen naar je man, en hij zal de baas over jou zijn.’
God zei tegen de man: ‘Je hebt gedaan wat je vrouw vroeg. Je hebt gegeten van de boom waarvan je niet mocht eten. Daarom zal het slecht gaan met de grond waarop je werkt. Je hele leven lang zul je hard moeten werken om genoeg te eten te hebben. Je zult koren zaaien om te eten, maar er zal ook veel onkruid groeien. Je zult hard moeten werken voor je eten, je leven lang. Daarna keer je terug naar de aarde waarvan je gemaakt bent. Je was aarde en je zult weer aarde worden.’

---

Niet alleen de slang wordt vervloekt omdat hij de mens verleid heeft en zo de relatie tussen God en mens blijvend heeft verstoord. Ook de aarde wordt vervloekt. Door toedoen van de mens rust er een vloek op. Daardoor heerst er nu vijandschap: strijd om en met de aarde, strijd tussen mensen en dieren, strijd tussen mensen onderling. De vanzelfsprekende vruchtbaarheid van de tuin is nu een gevecht met de aardbodem om te overleven. Het klinkt heel definitief: ‘Je zult hard moeten werken voor je eten, je leven lang.’ Is er dan echt niets meer aan te doen? Toch wel, vertelt de Bijbel later. God stelt zijn volk een vruchtbaar en overvloedig land in het vooruitzicht als ze met Hem verbonden leven. Het blijkt een verhaal van vallen en opstaan. Ook inwoners van het vroegmoderne Europa geloofden dat de vloek die op de aarde rustte, kon worden tenietgedaan dankzij nieuwe wetenschap en techniek. Eindelijk zou de mens bij machte zijn om de aarde in haar oorspronkelijke glorie te herstellen. Ruim drie eeuwen later kunnen we constateren dat dit grote herstelproject veel vooruitgang heeft gebracht, maar niet de bloei die het voor ogen had. De vooruitgang had een hoge prijs, zeker ook voor de aarde.

De weg van het verbond en de weg van de techniek – waar zet jij op in, nu de toekomst van de aarde en van ons leven daarop een steeds nijpender vraagstuk wordt?