Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Hanna. 

Vandaag lezen we Matteüs 4:1-11 opnieuw, met bijzondere aandacht voor het slot van het verhaal.

De Geest bracht Jezus naar de woestijn. Daar zou de duivel proberen om Jezus te laten zondigen. Veertig dagen en nachten was Jezus in de woestijn zonder iets te eten. Hij had erge honger gekregen.
Toen kwam de duivel naar hem toe en zei: ‘Jij bent toch de Zoon van God? Zeg dan dat deze stenen in brood moeten veranderen!’ Maar Jezus antwoordde: ‘In de heilige boeken staat: «Alleen van brood kan een mens niet leven. Maar hij leeft van elk woord dat God spreekt.»’
Toen nam de duivel Jezus mee naar Jeruzalem. Hij zette hem op het dak van de tempel, en hij zei: ‘Jij bent toch de Zoon van God? Spring dan naar beneden! Want in de heilige boeken staat: «God geeft zijn engelen de opdracht om je op te vangen. Je zult je voet niet stoten tegen een steen.»’ Maar Jezus zei: ‘In de heilige boeken staat ook dit: «Je mag de Heer, je God, niet uitdagen om zijn macht te bewijzen.»’
Daarna nam de duivel Jezus mee naar een heel hoge berg. Hij liet hem alle machtige koninkrijken van de wereld zien, en hij zei: ‘Ik geef jou al die koninkrijken. Maar dan moet jij voor mij knielen en mij eren.’
Maar Jezus zei: ‘Ga weg, Satan. In de heilige boeken staat: «Kniel alleen voor de Heer, je God, en vereer alleen hem.»’
Toen ging de duivel weg, en meteen kwamen er engelen om voor Jezus te zorgen.

---

Het verhaal over de beproeving van Jezus in de woestijn wordt zowel door Matteüs als Lucas vertelt. Tot en met de derde verleiding zijn ze het met elkaar eens, hoewel de volgorde wat verschilt. Maar Matteüs eindigt simpel met de mededeling ‘Toen ging de duivel weg’, terwijl Lucas een andere mening heeft over de afloop van het verhaal. Hij schrijft: ‘Op al die manieren probeerde de duivel om Jezus te laten zondigen. Maar het lukte hem niet. Daarna liet hij Jezus een tijd met rust.’ Lucas suggereert dat de verleider niet definitief het hazenpad kiest, maar alleen een strategische en vooral tijdelijke terugtocht inzet, om later met een nieuw plan opnieuw en beter te kunnen toeslaan. De vraag is dan natuurlijk: wanneer steekt die verleider weer zijn giftige kop om de deur? Of het nu om drie of om meer ontmoetingen tussen de verleider en Jezus gaat, het patroon is helder. De ontmoeting loopt altijd af in het voordeel van Jezus. En iedere keer is er ook een stiekeme ontmoeting tussen Jezus en de lezer van het verhaal, die hem of haar duidelijk maakt wie Jezus echt is: de Zoon van God.

Wat vind jij van de gedachte dat ‘huisje, boompje, beestje’ een verleiding kan zijn om niet helemaal te gaan voor wat God van je vraagt?