Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Hanna. 

Vandaag lezen we psalm 84 opnieuw, met bijzondere aandacht voor vers 12.

---

Een lied van de Korachieten. Voor de zangleider. Op de wijs van het lied ‘De vrouw uit de stad Gat’.
Ik houd van uw huis, machtige Heer!
Ik verlang naar uw tempel, levende God.
Met heel mijn hart wil ik bij u zijn.

Machtige Heer, mijn koning, mijn God,
zelfs mussen wonen in uw tempel.
Zwaluwen maken een nest bij uw altaar,
ze zorgen er voor hun jongen.
Gelukkig zijn mensen die wonen in uw huis,
want zij kunnen u altijd danken.

Gelukkig zijn mensen die verlangen naar u,
want bij u vinden ze kracht.
Als ze door droge velden lopen,
worden die groen en fris.
Uw regen laat alles weer groeien.
Ze worden steeds sterker,
ze gaan door tot ze in Sion zijn.
Daar zullen ze u ontmoeten, God.
Heer, machtige God, hoor mijn gebed.
God van Jakob, luister naar mij!
God, bescherm ons toch,
en zorg goed voor uw koning.

Ik ben liever één dag in uw tempel
dan duizend dagen ergens anders.
Ik ben liever buiten bij de deur van uw huis
dan binnen bij slechte mensen.

Heer, onze God,
u leidt ons, u beschermt ons.
U bent goed voor ons,
u maakt ons sterk.
U geeft ons geluk
als wij leven zoals u dat wilt.
Machtige Heer,
gelukkig zijn mensen die vertrouwen op u!

---

‘Want God, de HEER, is een zon en een schild.’ Soms gaat je leven door een donker dal, zijn er geen gebaande wegen en heeft de pelgrimstocht geen duidelijk doel. Als je door somberheid overmand wordt en geen toekomst ziet, is het lastig om God te ervaren. Je beeld van God kan dan behoorlijk troebel zijn. Wie met psychische problemen kampt, weet uit eigen ervaring hoe donker het leven soms kan zijn. Wie is God dan voor je? Lukt het om Hem ook dan te zien als een God van nabij? De dichter van dit lied maakt een duidelijk statement. Soms is het nodig dat iemand je iets aanreikt en zegt hoe het zit. Of sterker nog: dat iemand zegt wie God is. Voor de dichter is God een zon en een schild. Wanneer de zon aan de hemel staat te stralen, zie je alles in een ander licht. Dat is wat profeten en dichters, zoekers en zieners in Israël hebben ervaren. Het licht van God viel verrassend over hun leven en ze konden weer verder. Toen zij kwetsbaar waren, was Hij als een schild voor hen. God is een zon én een schild. We zijn niet alleen welkom bij Hem, we zijn ook veilig onder zijn vleugels. Hij heeft maar één passie: ons zijn weldaden niet onthouden. Hij maakt dat we verder kunnen, in vertrouwen op Hem. 

Wanneer heb jij het nodig (gehad) dat anderen jou weer wijzen op wie God is?