Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Dries. 

Vandaag lezen we uit Romeinen 7:1-12.

Vrienden, jullie kennen de wet. De wet geldt voor een mens zolang hij leeft. Ik geef een voorbeeld. Een vrouw die getrouwd is, moet bij haar man blijven. Dat is een regel van de wet. Die regel geldt voor haar zolang haar man leeft. Stel dat ze de vrouw van een ander wordt terwijl haar man nog leeft. Dan doet ze iets dat de wet verbiedt. Maar als haar man sterft, dan geldt die regel niet meer voor haar. Dan mag ze volgens de wet de vrouw van een ander worden.
Vrienden, dit voorbeeld gaat over ons. Wij zijn gestorven samen met Christus. Daarom geldt de wet niet meer voor ons. Wij horen nu bij Christus, die is opgestaan uit de dood. En daardoor kunnen we nu leven tot eer van God.
Toen wij Christus nog niet kenden, werd ons leven beheerst door verkeerde verlangens. Wij deden alles wat de wet ons verbiedt. Daarom verdienden wij de dood.
Maar nu is ons oude ik gestorven, en daardoor zijn we bevrijd van de wet. Die geldt niet meer voor ons. We zijn nu nieuwe mensen. Ons leven wordt niet meer bepaald door de wet, maar door de heilige Geest.
Moeten we de conclusie trekken dat de wet en de zonde hetzelfde zijn? Nee, natuurlijk niet! Maar het zit zo: Door de wet leerden de mensen wat zonde is. Want de wet verbiedt alle verkeerde verlangens. Zo leerden de mensen die verlangens kennen. En de zonde zorgde ervoor dat ze naar hun verkeerde verlangens gingen luisteren. Zo maakt de zonde misbruik van de wet. Zonder de wet heeft de zonde geen enkele macht.
Ooit leefden de mensen zonder de wet. Daarna kwam de wet, en door de wet kreeg de zonde macht over de mensen. De wet wilde de mensen het leven geven, maar bracht de dood. Dat kwam door de zonde, want de zonde maakte misbruik van de wet. De zonde heeft de mensen verleid om te doen wat de wet verbiedt. En daardoor moeten alle mensen sterven. Maar de wet zelf is heilig. Ja, de wet is heilig, eerlijk en goed.

---

Wat een spannend voorbeeld: het huwelijk! De wet is geldig totdat iemand sterft. Zo is het ook met het huwelijk: Het is geldig totdat je partner sterft. Daarna ben je vrij voor een nieuwe relatie. Het klinkt vreemd: ‘vrij’ nadat je partner is overleden. Wij zouden eerder zeggen ‘in de rouw’ of ‘verdrietig’. Paulus was niet getrouwd, misschien durfde hij daarom deze vergelijking te maken. Waar Paulus naar toe wil, is dit: Wie in Christus gelooft, is met Hem ‘gestorven’ en daarmee vrij van de wet. Door de wet hebben we de zonde leren kennen, maar de zonde heeft daar misbruik van gemaakt en heeft ervoor gezorgd dat we juist dat gingen doen wat de wet verbiedt. 

Ben jij blij met de wet? Waarom?