Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.

Vandaag lezen we uit Jeremia 31:15-17.

De Heer zegt: ‘In Rama wordt gehuild en geschreeuwd. Rachel huilt om haar kinderen, de Israëlieten. Ze wil niet dat iemand haar komt troosten, want haar kinderen zijn er niet meer. Maar ik, de Heer, zeg: Stop met huilen, droog je tranen. Er is hoop voor de toekomst, alles komt goed! De Israëlieten zullen terugkomen uit het land van de vijand. Ze zullen terugkeren naar hun eigen land.’

---

In het Bijbelboek Jeremia kondigt de profeet Jeremia onheil aan voor het volk van God: ze zullen als ballingen weggevoerd worden naar Babylonië. Toch is er ook hoop. Jeremia verwijst naar Rachel, de vrouw van Jakob en de moeder van Jozef en Benjamin. Zij overleed toen Benjamin geboren werd (Genesis 35:16-20). Hier wordt ze, honderden jaren later, weer ten tonele gevoerd. Zij weent om haar verre nageslacht, het volk van God. Maar God is een troostende God. Hij troost Rachel en haar kinderen en biedt hun een hoopvolle toekomst. Zo biedt God perspectief te midden van geweld en lijden. Ook vandaag is dat nog relevant. Ook nu nog hebben we Gods troost en hoop nodig.
 
In de Bijbel lees je dat veel mensen uit het volk van God zijn omgekomen door onderdrukking en oorlogsgeweld. Daar is veel verdriet om. God geeft hier erkenning van dat verdriet, en troost. God laat zich zien als een God die heel dichtbij komt. 

Wat betekent dat voor jouw geloofsleven?