Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. 

Vandaag lezen we Psalm 8.

Een lied van David. Voor de zangleider. Op de wijs van het lied ‘De vrouw uit de stad Gat’.
Heer, onze Heer,
groot is uw macht,
overal op aarde!

In de hemel klinkt een lied over uw macht.
Zelfs kleine kinderen zingen over u.
Uw macht is zo groot
dat u al uw vijanden verslaat.

Ik kijk naar de hemel
die u hebt gemaakt.
Ik kijk naar de maan en de sterren
die u daar een plaats hebt gegeven.
En ik denk:
Een mens is niet belangrijk,
en toch denkt u aan hem.
Een mens is maar klein,
en toch vergeet u hem niet.

U hebt de mensen veel macht gegeven,
ze zijn bijna zo machtig als goden!
Ze mogen heersen over alles op aarde.
U hebt hun alles gegeven:
De schapen en de koeien,
alle dieren op het land.
Ook de vogels in de lucht
en de vissen in de zee,
alle dieren in het water.

Heer, onze Heer,
groot is uw macht,
overal op aarde!

----

Tijdens een heldere koude winternacht kun je heel goed de sterrenhemel zien. Indrukwekkend: zo veel sterren, zo ver weg, ontelbaar… Je kunt je dan maar een klein mensje in het grote heelal voelen. Tussen al de sterren en planeten stellen we echt helemaal niets voor! Een mens is maar klein en niet belangrijk, schrijft de dichter in vers 5. Maar als je goed leest, merk je dat het in dit vers niet om de mensen gaat, maar juist om God die zo machtig en groot is en toch aan ons denkt en ons niet vergeet. Daar is de dichter pas echt van onder de indruk! 

Kijk tijdens een heldere avond eens naar de sterrenhemel. Wat doet dat met je?