Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het  Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Mijn naam is Dick. 

Vandaag lezen we Lucas 9, de verzen 28 tot en met 36 

Ongeveer acht dagen later ging Jezus een berg op om te bidden. Hij nam Petrus, Johannes en Jakobus mee.
Terwijl Jezus aan het bidden was, veranderde zijn gezicht. En zijn kleren werden stralend wit. Opeens stonden er twee mannen bij hem met een hemelse glans over zich heen. Het waren Mozes en Elia. Ze spraken met Jezus over de dingen die in Jeruzalem zouden gaan gebeuren.

Intussen waren Petrus en de twee andere leerlingen in slaap gevallen. Toen ze wakker werden, zagen ze de hemelse glans van Jezus. En ze zagen ook de twee mannen die bij hem stonden. Toen Mozes en Elia weg wilden gaan, zei Petrus tegen Jezus: ‘Meester, het komt goed uit dat wij hier zijn! We zullen drie hutten maken: één voor u, één voor Mozes, en één voor Elia.’ Maar Petrus had er niets van begrepen.
Op dat moment kwam er een wolk boven hen. Mozes, Elia en Jezus verdwenen in de wolk, en de leerlingen werden bang. Toen klonk uit de wolk Gods stem, die zei: ‘Dit is mijn Zoon. Ik heb hem uitgekozen. Luister naar hem.’
Nadat God gesproken had, was Jezus weer alleen. De leerlingen vertelden in die tijd aan niemand wat ze gezien hadden.

In het gesprek met Mozes en Elia wordt het woord 'exodos' (letterlijk: uitweg) gebruikt, vaak vertaald met sterven. Dit woord verwijst naar en herinnert aan de exodus, de bevrijding van het Joodse volk uit de slavernij in Egypte. De weg van Jezus' dood zal leiden tot een exodus, een uitweg, een bevrijding van de mensen, zoals destijds in Egypte. 
 Regelmatig trekt Jezus zich terug, om in stilte te bidden. Vaak alleen, maar dit keer neemt Hij ook drie leerlingen mee. Terwijl Jezus bidt, komen Mozes en Elia en vertellen Jezus over zijn sterven. De leerlingen zijn getuigen van deze bijzondere ontmoeting, en willen graag op de berg blijven. Mozes staat symbool voor de wet, Elia voor de profeten. Beiden hadden een bijzondere ervaring met God op een berg, maar werden daarna in het dagelijks leven geconfronteerd met afgoderij en depressie. Ook Jezus en de leerlingen gaan de berg af, op weg naar Jeruzalem waar Jezus gekruisigd zal worden. Op de berg blijven is niet Gods plan. 
 Heb je weleens een hemelse ervaring gehad, waarvan je wilde dat het altijd zo kon blijven? Misschien tijdens een conferentie, kerkdienst of concert? Hoe heb je deze ervaring meegenomen naar je dagelijks leven?