Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het  Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Mijn naam is Dick. 

Vandaag lezen we Lucas 24, de verzen 1 tot en met 12.

Op zondagochtend gingen de vrouwen heel vroeg naar het graf. Ze hadden de olie bij zich die ze klaargemaakt hadden. Maar toen ze bij het graf kwamen, zagen ze dat de steen voor het graf weggerold was. Ze gingen naar binnen. Maar het lichaam van de Heer Jezus lag er niet. De vrouwen schrokken vreselijk.
Plotseling stonden er twee engelen bij hen, in stralende kleren. De vrouwen waren zo bang, dat ze niet naar hen durfden te kijken.

De engelen zeiden: ‘Waarom zoeken jullie een levende man in een graf? Jezus is hier niet. Hij is opgestaan uit de dood. Weten jullie nog wat hij in Galilea gezegd heeft? Hij zei: ‘Ik, de Mensenzoon, zal door slechte mensen gevangengenomen worden. Ze zullen mij aan het kruis laten sterven. Maar drie dagen later zal ik opstaan uit de dood.’’

Toen herinnerden de vrouwen zich de woorden van Jezus.
De vrouwen gingen terug naar de stad. Het waren Maria uit Magdala, Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en nog een paar andere vrouwen. Ze gingen alles vertellen aan de elf leerlingen en aan de andere leerlingen die bij hen waren. Maar de leerlingen vonden het verhaal van de vrouwen maar onzin. Ze geloofden het niet.

Alleen Petrus stond op en rende naar het graf. Daar bukte hij zich en keek naar binnen. Hij zag alleen de doeken liggen. Toen ging hij terug. Hij was erg verbaasd over wat er gebeurd was.

Gisteren, op Stille Zaterdag, was het ook in het Bijbelverhaal stil. Maar nu de sabbatsrust voorbij is, houdt niets de vrouwen die Jezus volgden meer tegen. Al tijdens zijn leven hebben ze voor Jezus gezorgd (Johannes 8:1-3), en nu willen ze op z’n minst zijn lichaam verzorgen. Maar in plaats van dat lichaam treffen ze een leeg graf aan, en twee schitterende figuren die hen herinneren aan Jezus woorden. Jezus had al aangekondigd wat er met ‘de Mensenzoon’ zou gebeuren (bijvoorbeeld in Lucas 9:22, 44). Maar nu pas begrijpen de vrouwen die woorden echt. 

Er komen in dit verhaal veel emoties langs: verdriet, schok, angst, blijdschap, ongeloof, verbazing… Welk gevoel overheerst voor je op Eerste Paasdag?