Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Hanna.
Vandaag lezen we uit 2 Petrus 3:10-14.
Maar pas op: de Heer komt op een moment dat je het niet verwacht. Hij komt net zo onverwacht als een dief in de nacht. Dan verdwijnt de hemel met veel lawaai, en worden de sterren door vuur vernietigd. Dan verdwijnt ook de aarde, met alles wat de mensen gemaakt hebben. Alles zal vernietigd worden.
Daarom is er maar één goede keuze: Leid een heilig leven en heb eerbied voor God. Verlang naar de dag dat God zal komen. Help mee om die dag sneller te laten komen.
Op die dag zal de hemel verbranden en zullen de sterren door vuur vergaan. Maar wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, dat heeft God ons beloofd. Daar zal alleen nog maar gedaan worden wat God wil.
Vrienden, jullie verlangen naar die nieuwe wereld. Zorg ervoor dat jullie een volmaakt en zuiver leven leiden als de Heer naar jullie toe komt. Dan zullen jullie met hem in vrede leven.
---
Petrus grijpt terug op Jezus’ woorden uit Matteüs 24: De dag van de Heer komt ‘als een dief’. Het beeld dat hij vervolgens schetst doet denken aan wat we eerder al zagen in sommige teksten uit het Oude Testament. Het is groots, indrukwekkend en ook wel beangstigend. Er zal immers veel verloren gaan. Dat kan best hard aankomen.
Toch stelt Petrus daar iets tegenover, net als de profeten: het vertrouwen op Gods belofte, het uitzien naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en de levenswijze die daarbij hoort. De volgorde die hij aanhoudt is daarbij niet onbelangrijk. Eerst noemt hij het vertrouwen en de hoopvolle verwachting, en daarna volgt de inspanning om goed te leven. Die manier van leven is dus geen doel op zich, en ook geen manier om een ‘toegangskaartje’ te verdienen. Het is het gevolg van een hart dat openstaat voor God en dat reikhalzend uitkijkt naar zijn koninkrijk. Vanuit die houding kun je vervolgens niet anders dan je nu al inzetten voor vrede en recht. Dat is immers waar je naar verlangt – ongeacht wanneer de dag van de Heer precies zal aanbreken.
Daarom zien we zowel in het Oude als het Nieuwe Testament telkens weer de oproep om tot inkeer te komen. Niet morgen, volgende week of tegen de tijd dat wij vermoeden dat Jezus terug zal komen, maar nu. Vandaag. Vertrouw, verwacht, sta klaar.
Welke overeenkomsten zie je tussen dit gedeelte uit 2 Petrus en de eerdere teksten uit het Oude Testament? Hoe ziet een leven vanuit verwachting er volgens jou uit?