Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Daniël. 

Voor de mensen in de Bijbel hadden namen een grote betekenis. Iemands naam zei ook iets over diens karakter en afkomst. Het was gebruikelijk dat zonen de namen van hun (voor)ouders kregen. Daarom zijn de mensen verbaasd dat Zacharias zijn zoon de naam Johannes geeft. 

Vandaag lezen we uit Lucas 1:57-66.

Toen kwam het moment dat Elisabets kind geboren werd. Ze kreeg een zoon. Haar buren en familie hoorden het nieuws. Ze waren blij en zeiden tegen elkaar: ‘Wat is God goed geweest voor Elisabet!’
Een week later werd het kind besneden. De mensen die erbij waren, wilden hem Zacharias noemen. Want dat was de naam van zijn vader. Maar Elisabet zei: ‘Nee, hij moet Johannes heten.’
De mensen zeiden: ‘Johannes? Maar zo heet niemand in jullie familie!’ Met gebaren vroegen ze aan Zacharias hoe hij het kind wilde noemen. Toen pakte Zacharias een schrijfbordje en schreef daarop: ‘Het kind heet Johannes.’ Iedereen was verbaasd. Meteen daarna kon Zacharias weer praten, en hij dankte God.
Alle mensen die in de buurt woonden, waren diep onder de indruk. En in heel het bergland van Judea vertelden de mensen elkaar wat er gebeurd was. De mensen dachten: Hoe zal het verdergaan met dit kind? Want het was duidelijk dat God een bijzonder plan met hem had.

----

Maria, Zacharias en de engel Gabriël laten allemaal zien dat God denkt aan de beloftes die Hij vroeger deed. De geboortes van Johannes en van Jezus zijn de vervulling van Gods belofte van hoop. De naam Johannes betekent ‘God is genadig’. Later zou Johannes bekend komen te staan als Johannes ‘de Doper’, omdat hij vele mensen doopte. Wanneer iemand zich bekeerde van zijn oude leven, werd hij ondergedompeld in water als teken dat het oude voorbij was en het nieuwe was gekomen. Ook de doop is dus een teken van hoop. 

Ken jij nog meer beloften van God die hoop geven?