54. Help, ik loop vast! | Willem Pinksterboer

Je kent het moment waarop je lijf protesteert of je hoofd blijft malen: spanning in je schouders, druk op je borst, vermoeidheid die niet wegtrekt, migraine, cyclusklachten, gedoe in je relatie, of dat knagende gevoel dat je vastzit. Wij nemen “de blokkade” onder de loep en draaien het perspectief om: wat als die blokkade geen fout is, maar een plek waar beweging wil beginnen, waar Qi zich verzamelt en waar iets in jou om aandacht vraagt? 

• We praten over de valkuil van meteen analyseren en oplossen, en over hoe de vijf elementen taal geven aan die reflex. Metaal ziet het probleem, hout wil door naar actie, maar water nodigt uit tot vertragen, voelen en accepteren dat je het even niet weet. Vanuit die rust kan er vanzelf een nieuwe stap ontstaan. 
• Nathalie deelt wat ze in haar praktijk ziet met zachte Toyohari acupunctuur: niet forceren, maar permissie geven zodat het lichaam energie opnieuw kan verdelen. 
• Willem verbindt dat met een houding van mildheid en oprechte belangstelling en met praktische manieren om ruimte te maken, ook als je bang bent. Een houding die je kunt leren toepassen in jouw eigen vak, in zijn opleiding Daodynamica.

We trekken het groter naar de tijd waarin we leven: klimaat, politiek, AI en de onrust die dat kan oproepen. Angst wegduwen maakt haar niet kleiner, maar erkennen kan haar laten transformeren in moed. Je krijgt ook concrete handvatten: inquiry in je lijf, ademen naar de plek, stilte durven laten vallen, morning pages en een “zachte discipline” die niet uit moeten komt maar uit zelfzorg. 

Luister mee en deel ‘m met iemand die steeds alles wil fixen. 

Over Willem Pinksterboer

Willem Pinksterboer is acupuncturist in Haarlem, docent en Daoïst. Hij verstaat de kunst om mij met mijn vragen steeds weer terug te brengen naar het 5 Elementenmodel, waardoor we telkens met een frisse blik kunnen kijken naar wat ons bezighoudt, tegenhoudt en beweegt.

Wat ik bijzonder vind aan Willem, is dat hij daarin ook zijn eigen kwetsbaarheid niet schuwt. Daardoor voel je je meteen op je gemak en ontstaat er ruimte voor een echt gesprek, zonder masker, zonder “ik heb het allemaal op orde”.

Werk jij met mensen en wil je leren coachen vanuit de natuurlijke dynamiek van het 5 Elementenmodel? Meld je dan aan voor de groep die dit najaar start via: https://www.daodynamica.nl

En laat ons vooral weten:
Welke blokkade ben jij door deze aflevering anders gaan bekijken?

Volgen, delen of een review geven helpt ons enorm om meer mensen te bereiken 💛

Maak nu je persoonlijke afspraak bij Nathalie in Amsterdam, en ervaar wat Toyohari Acupunctuur in combinatie met ademregulatie voor jou kan betekenen.

Volg me op Instagram  en nathaliekamp.nl 

CREDITS
Leader: Norman David Jansen
Coverfoto: Yvette Kulkens

Transcript

Vastlopen Herkennen En Benoemen

Nathalie Kamp 0:00

Blijkbaar kunnen we dit aan, hoeveel woestend het ook allemaal lijkt.

Willem Pinksterboer 0:03

Je zou ook kunnen zeggen dat dit de ideale tijd is om te leren wat het is om stil te gaan staan van hé? Ik ben Willem Pinksterboer en vandaag ben ik in de house.

Nathalie Kamp 0:18

Ken je dat gevoel dat je eigenlijk niet beveel bent? Dat je pas bent gelopen in je werk of in de relatie of dat je lijf niet meer meewerkt als normaal. En wat doe je dan? Ben je dan iemand die net naar de tool gaat en vraag tot je een oplossing hebt, maar voel je dat je jezelf eigenlijk steeds meer van steelt. Als je dit herkent, blijf dan luisteren. Het kan ook anders. Willem, wat fijn dat je er bent.

Willem Pinksterboer 0:43

Ja, dat vind ik ook. Blij er weer te zijn, tijd geleden.

Nathalie Kamp 0:47

Tijd geleden en hoog tijd voor een nieuwe aflevering. Want de afgelopen weken heb ik veel mensen in de praktijk gezien die komen met uiteenlopende vragen. Bijvoorbeeld ik heb heel veel spanning in mijn lijf, migraine, cyclus die maar niet door wil breken, vermoeidheid, relatieproblemen. En wat de meeste mensen zeggen, ik loop vast mij loop ik tegen blokkades aan. En wat ik me steeds vaker afvraag is wat is eigenlijk een blokkade?

Willem Pinksterboer 1:20

Ja, volgens mij is die vraag het eigenlijk het begin van een soort nieuwe weg of een nieuwe manier van omgaan met dat wat we ervaren als een blokkade. Als je zegt, er is een blokkade of ik heb een blokkade, dan is het logische gevolg waar niet eens meer over nagedacht wordt, is dus hoe ruim ik die op, hoe zorg ik dat die weggaat. Maar als je gaat afvragen: wat is dat eigenlijk, die blokkade? Dan is één stap verder, wat voel ik eigenlijk in die blokkade, wat maak ik mee in die blokkade. En dan ontstaat er eigenlijk al een hele andere houding naar dat wat jij een blokkade noemt. En dan verandert ook je hele begrip van wat een blokkade eigenlijk is. Dus ja, wat is een blokkade? Je zou kunnen zeggen, ik denk in hoe mensen het ervaren, is een blokkade als iets wat in weg zit, iets wat je tegenhoudt, iets wat je hindert, iets wat vastzit, waar jij eigenlijk graag wil dat het beweegt.

Nathalie Kamp 2:25

Ja, alsof je iets fout doet, of dat er iemand jou iets niet gunt, of dat er iets te moeilijk is.

Willem Pinksterboer 2:32

Of je iets niet kan, of dat je iets vasthoudt, of dat er iets vooral ook denk ik dat er iets in de weg zit.

Wat Is Een Blokkade Echt

Willem Pinksterboer 2:40

Maar zoals ik zelf steeds meer naar blokkades kijk en waar ik mijn cliënten ook in mee probeer te nemen, is dat je een blokkade ook kunt gaan zien als een plek waar de beweging aan het beginnen is. Dus daar wil het eigenlijk bewegen. Of als een plek waar zich heel veel energie verzameld heeft, dus waar heel veel kracht aanwezig is in die blokkade. Jouw kracht. En wat ik bedoel met een plek waar de beweging aan het ontstaan is, is ja, als er ergens helemaal geen beweging is, dan is er ook geen blokkade. Er moet een neiging zijn om met kracht te gaan bewegen om te kunnen voelen dat daar iets tegenhoudt.

Nathalie Kamp 3:29

Als jij het nu beschrijft, dan voel ik een soort van, alsof je een tunnel aan het graven bent, een doorgang aan het creëren bent.

Willem Pinksterboer 3:38

Of als een dam in een rivier. Maar als er helemaal geen water in die rivier stroomt, dan kan die dam er wel zijn, maar daar heb je helemaal geen last van. Dat merk je helemaal niet op. Maar daar waar het wil gaan bewegen, daar voel je van, oh, daar loopt iets vast. En dan heb je natuurlijk de neiging als je als je voelt, als je het ziet als een rivier met een dam, nou ja, wat moet er dan gebeuren? Moeten we die dam weghalen. Maar zo zit het niet in je lijf. Zo zit het niet in je emoties, bijvoorbeeld. W de blokkade zelf is ook een beweging. De blokkade zelf is ook een. Hoe moet ik dat nou goed uitleggen? De blokkades, die doe je. Dat is niet iets wat is, dat is niet iets wat je weg kunt halen. Dat is een stuk van jezelf, die blokkade. En die blokkade kan van alles. Daar zit allerlei informatie in. Daar zit ook uit. Er zit heel veel chi in de blokkade zelf. Dus het is een plek waar juist heel veel kracht verzameld is. En er is niet iets wat je weg kunt halen zodat het gaat stromen. De blokkade is het begin van de niet afgemaakte beweging. Daar wil iets gaan bewegen.

Nathalie Kamp 4:59

Kan het ook gewoon iets nieuws zijn?

Willem Pinksterboer 5:01

Ja, er kan iets nieuws zijn. Het kan iets nieuws zijn wat wil gaan bewegen en iets ouds zijn wat je daarbij tegenhoudt. En het kan ook zijn dat er iets wil gaan bewegen, maar dat het niet gaat bewegen, omdat jij nog niet voelt wat er nodig is. En dan voelt het als geblokkeerd. Dan denk je, die blokkade moet weg. Maar als je het goed gaat onderzoeken, dan voel je oh, wacht even, ik moet het op een andere manier doen. Ik mag op een andere manier met mezelf omgaan, zodat het kan gaan stromen.

Nathalie Kamp 5:33

En dat is dan, want dat vind ik interessant. Wat we vaak denken inderdaad, is van oké, ik heb ergens last van. En dan gaan we ons helemaal daarop focussen. Dus helemaal met de aandacht zoals we dat dan nu noemen naar de blokkade. Terwijl, als je zegt van er mag de ruimte ontstaan voor beweging, we hebben het daar eerder over gehad, over dat is ook een beetje hoe je werkt met acupunctuur of met name Toyohari

Blokkade Als Begin Van Beweging

Nathalie Kamp 6:05

acupunctuur. Is ruimte maken zodat. Bedoel je dan dat het vanzelf dan zijn weg vindt?

Willem Pinksterboer 6:11

Zeker. Want wij bepalen niet wij bepalen niet hoe de chi stroomt. Wij kunnen alleen maar ruimte maken voor de chi en dan vindt de chi zijn weg. Dus het is een heel andere grondhouding ten aanzien van wat een blokkade is. In de vijf elementen hebben we het natuurlijk heel vaak over gehad. En ik kan het eigenlijk moeilijk uitleggen zonder die vijf elementen. Niet iedereen kent ze misschien. Maar in het metaalelement, daar wordt een probleem geconstateerd. Daar vindt een analyse plaats. Wat zit er in de weg? Oh, het is een blokkade. En dan gaan we eigenlijk meteen naar een oplossing toe. Dan steek je eigenlijk over naar het houtelement. Het metaalelement staat voor de herfst, dan kijk je naar binnen, wat is er aan de hand. En dan steek je eigenlijk meteen over naar de lente van een oplossing. Dat willen wij graag. Dat willen we graag. Dus een probleem en een oplossing. Terwijl als je echt met interesse gaat vragen, hey, een blokkade, wat is dit eigenlijk, die blokkade? Hoe voelt het? Wat beleef ik daarin? Wat maak ik daarin mee? Laat me daar eens naar kijken. Dan maak je eigenlijk een beweging naar het waterelement toe. Dus dan komt er dan ga je eerst naar een fase van verkenning en van laten rusten en acceptatie. En daarna dient die nieuwe nieuwe beweging die dient zich als vanzelf je aan?

Nathalie Kamp 7:44

Het ingewikkelde daaraan vind ik van volgens mij wat ik een van de belangrijkste woorden er ook wel uit vind, wat je zegt, is het woord überhaupt beweging? Dat er continu, volgens mij blokkade voelt als iets wat statisch is en wat je wil afbreken. Maar hoe kan je er dan voor zorgen? Oké, ik snap wat jij zegt, van we willen niet oversteken naar het hout element, want we hebben een blokkade een oplossing je wil verkennen, maar dan krijg ik meteen weer allerlei kritische stemmetjes van ja, ja, maar dat is het omzeilen of het niet aangaan. Of misschien wat ook soms vind ik het gevaar is, is om heel erg te gaan uitzoeken en dan helemaal te verdwalen in wat er allemaal is gebeurd in je leven.

Willem Pinksterboer 8:37

Oh zo. Ja, maar dat betekent dat je er heel hard over gaat denken. Over, wat is er dan precies geblokkeerd? En dan verzuip je in de analyse. In hoe ik werk, en hoe we ook in de Dowynamica opleiding daarna gaan kijken, is heel erg dat je naar het gevoel toe gaat. Hoe voelt dat dan? Want eigenlijk, het is een soort rare slang die zijn eigen staart bijt. Als jij een blokkade hebt, en die blokkade mag er niet zijn. Als jij kijkt naar iets wat je vervelend vindt, en dat is een probleem, en dan moet je af, als ik zo begin te praten, dan begint mijn voorhoofd al. Dan kan misschien ook al een frons in mijn voorhoofd te krijgen, dat is stagnatie van Chi. Dus als ik het als een probleem zie, dan gaan mijn spieren verder aanspannen, dan ga ik mijn adem een beetje vastzetten. Terwijl. Dus dan kijk je daarna alsof het iets lelijks is. Terwijl die blokkade die zich daar aandient, tenzij het iets heel fysieks is, natuurlijk, wat opgelost moet worden. Dat is een stukje van jezelf wat zich daar aandient. Dus als je daar ruimte voor maakt, als je daar met mildheid naar kan kijken, met oprechte geïnteresseerdheid van wat maak ik hier nu weer mee? Als je er zo naar kijkt, dan voel ik mijn gezicht ontspannen van hey, dit is oké, wat gebeurt hier nou? Ik ben geïnteresseerd. Go, ik heb vandaag een blokkade. Nou, maken we dat ook weer eens mee. Wat heeft dit nou nodig? Het is net alsof als je als je kind huilt en het niet lekker heeft, die denkt, oh, god, nou ja, wat moet ik allemaal doen? Dat is een probleem. Een kind huilt. Nou, dat moeten we dan oplossen, want anders kan ik niet door. Dat werkt eigenlijk niet. Dus wat het kind nodig heeft van jou, is dat je er even ruimte voor maakt. Dat je verluistert en voelt wat het kind nu nodig heeft om weer door te kunnen. En dan verzacht het.

Nathalie Kamp 10:38

Ja, dat is grappig. Ik zeg heel, maar ik heb dat neem dat voorbeeld heel vaak met cliënten. Maar als je met zo'n kind omgaat, dat jij gaat zitten, dat kind op schoot neemt, laat huilen. Dat gaat ook echt wel weer over. Maar jij bent groot, dus jij geeft een veilige ruimte waarin dat gevoel kan bewegen. En dat gaat ook wel weer weg. Of verder. En dat zouden we, als ik jou begrijp, en dat is wat we vaak zeggen, ook zelf ook moeten met onszelf doen. Oké, dit voel ik. Laat dat gewoon zijn. Je bent als we het als je nu luistert en je bent volwassen, dan ben je al groot genoeg om zelf voor jezelf die ruimte te zijn, die spaceholder, een leren term te zijn.

Willem Pinksterboer 11:29

Ja, en als dat niet lukt, dan is het natuurlijk fijn om naar een therapeut te gaan die die space even voor jou maakt. Wij zien als in die duidynamische manier van werken, is de therapeut niet iemand die het probleem oplost, of die is iemand echt die ruimte creëert waarin jij ook kan leren om die ruimte voor jezelf te gaan maken. Want anders blijf je afhankelijk van degene die dat voor je doet. Maar het is inderdaad een veilige ruimte in jezelf creëren. zodat die wat je een blokkade noemt, als het erkenning krijgt, als

Vijf Elementen Van Analyse Naar Rust

Willem Pinksterboer 12:05

het toestemming krijgt, als het permissie krijgt, dan houdt het op om een probleem te zijn. En als het ophoudt een probleem te zijn, dan verzacht het.

Nathalie Kamp 12:15

Of niet? En betekent het dat je misschien iets anders moest gaan doen dan je dacht?

Willem Pinksterboer 12:23

Nou, ook die informatie zit in de blokkade. Denk ik? In de blokkade zit vaak iets wat je nog niet wil voelen, iets wat je nog niet durft mee te maken, iets wat je jezelf niet kan geven wat je nodig hebt, iets wat je vasthoudt wat je nog niet los kan laten, iets wat je wil gaan doen, waarin je jezelf zichtbaar maakt wat je nog niet durft. Of dit is absoluut niet een complete lijst. Maar kijk er eens met een soort mildheid en liefde en zachtheid naar. En beweeg er eens omheen, voel eens in jezelf.

Nathalie Kamp 12:59

Wat zouden fysieke blokkades kunnen zijn? Spanning in je lichaam?

Willem Pinksterboer 13:08

Het kan van alles zijn. Ik heb vaak mensen die ervaren dan, zeker als ik met ze aan het werk ben, of als het niet lekker met ze gaan, ervaren ze bijvoorbeeld een grote druk op hun borst. Of spanning in hun nek en hun schouders, of een hele opgezette buik die heel gespannen aanvoelt, of spanning in hun bekkenbodem, of kaken die samenklemmen, vuistje die ballen. Ja, dat kan zich uiten als migraine, maagddarmklachten, mensuele problematiek, maar vooral natuurlijk ook emotionele blokkades. En wat daar dan achter schuil gaat, wat daar dan allemaal wil bewegen, ja, dat weten wij natuurlijk van tevoren ook niet.

Nathalie Kamp 13:43

Nee, dat vind ik zo interessant. Juist, aan deze manier van werken, is dat je. Ja, ik zie dat ik bens een week of zes mag ik eigenlijk officieel werken met The Hari in acupunctuur. Dus Japan, jij kent het natuurlijk. En wat ik daaruit het meest bijzondere vind, zeg maar, is hoe zacht het is. Maar vooral dat je net iets andere kijk. En het kan ook zijn dat ik daarvoor anders naar acupunctuur keek, maar dat je niet een issue oplost of heel erg kijkt oké, deze meridiane en dit moet dat. Maar je maakt, je zorgt eigenlijk voor een harmonieuzere verdeling van de energie om je lichaam heen in je lichaam in de meridiane. Dus eigenlijk een beetje aan de buitenkant. Waardoor jouw lijf vanzelf weer gaat herschikken, zeg maar. Dan gebeurt er wat. Jeww lijf kan veel beter dan ik als acupuncturist.

Willem Pinksterboer 14:48

Ja, wat het mooie is dat zelf het verdelen van de energie over de meridianen, ook dat doe je eigenlijk niet als je toe aan meedoet. Want je brengt zo, je brengt eigenlijk je volledige aandacht naar een punt waar weinig energie is. En dan voelt net alsof je het systeem toestemming geeft om de energie van waar te veel is, te laten stromen naar waar de energie nodig is. En dat voelt als een soort uitademing, een soort. En dan landt het systeem. Dus je. En dat is in de G counseling, waar ik zelf mee werk, en hoe we vanuit de Dowdynamica kijken, is dat ook steeds wat je doet. Je geeft een soort permissie. Het is oké. Er is niet een probleem met een oplossing. Er is wel iets wat opgelost wil worden, als in ijs wat wil smelten, maar dan ga je niet met een ga je niet met een soort pik houden als een mallete keer op dat blok ijs. Nee, je brengt je warmte er naartoe. En dat warmte is van wat heb ik nodig? Wat wil ik graag? Waar wil ik naartoe? Waar verlang ik naar? En vanuit met die blik kijk je, onderzoek je die blokkade en beweeg je er omheen en dan gaat het smelten.

Nathalie Kamp 16:01

En het ingewikkelde is natuurlijk dat we in deze tijd, of misschien in elke tijd, maar we leven in deze tijd heel graag blokkades willen oplossen. Want we willen ergens naartoe. Toch? Ik wil ook zoveel omzet per maand. Of ik wil ook een relatie en zoveel kinderen en de volgende stap in mijn carrière. Of een huis in het buitenland. Of misschien wel zulke andere type wensen maakt niet uit, of tien kilo kwijt, of heel spieren. We willen heel graag. Waar we het nu over hebben, is natuurlijk heel erg het leven laten zijn, laten ontvouwen, zeg maar. Hoe kunnen we daarmee omgaan dat we wel misschien een wens of een verlangen hebben of een doel hebben waar we naartoe willen, en dat we op deze manier verzachten of ruimte maken, moeten we dan het doel loslaten?

Willem Pinksterboer 17:07

Misschien is het genoeg als je ziet wat een doel is. Een doel is iets wat je. Ik ben een beetje oud, dus ik denk nog aan een diaproject niet meer weten wat het is. Maar een verlangen is iets wat je projecteert in de toekomst en iets wat je projecteert in de buitenwereld vaak. En achter dat verlangen schuilt vaak een behoefte. En het is helemaal prima. Je hebt die projectie ook nodig, je hebt dat verlangen ook nodig om ergens naartoe te gaan bewegen, want dat hoort ook bij je leven. Dus dat moet je jezelf ook niet gaan verbieden. Maar

Mildheid En Ruimte Maken Voor Gevoel

Willem Pinksterboer 17:45

op het moment dat je ziet, oh ja, dat is de projectie. Maar als je dan weer naar binnenkeert, dan is de vraag: oké, en wat heb ik daar welke behoefte spreek daar uit? Of wat is daarvoor nodig? Of welke wens? Want die stappen die je moet zetten om het doel te bereiken, die kun je ook alleen maar in het hier en nu zetten. De eerste stap die je moet zetten, die vindt plaats waar je nu bent. En als je niet accepteert waar je bent, want ik heb een blokkade. En eerst moet die blokkade weg en dan pas kan ik blij zijn, gelukkig zijn, dan ga je die stap nooit zetten. Je moet eerst accepteren, ja, hier ben ik. Hier ben ik. Dit is waar ik nu ben. En hier is het goed. Want van hieruit, want ik moet het echt accepteren. Dus als ik naar Rome wil, maar ik accepteer niet dat ik hier nu in Amsterdam ben, want ik moet in Parijs zijn, want ik vanuit Parijs begin te weg naar Rome, dan kom ik nooit in beweging, want ik ben namelijk niet in Parijs. Ik ben in Amsterdam. Dus hier ben ik. En hier is het goed. Het is ook met mijn blokkades helemaal oké. Ik vind mensen namelijk ontzettend leuk met hun blokkades en met hun weerstanden. Ja toch?

Nathalie Kamp 19:01

En ben blij met hun blokkades. Ja, ben je blij met je eigen blokkades?

Willem Pinksterboer 19:09

Het is eigenlijk heel goed dat je het vraagt. Want anders gaat het klinken van die Willem is zo happy met zijn blokkades. En dan klinkt het stiekem toch alsof ik ze niet meer heb, maar die heb ik ook zeker. Voor mij gaat het er veel meer om dat die staat waarin je oké bent met je blokkades en dat je er even helemaal bij bent, dat die momenten zijn er en de momenten van gewoon worstelen en het weg willen hebben en het daar ook verdwaalt in raken, ja, die zijn er ook. Maar het gaat erom dat je dat je weer tijdig omkeert, dat je weer dat je realiseert van ja, er is ook een andere weg om hier naar te kijken.

Nathalie Kamp 19:44

En kijk, we zien dus heel veel in de maatschappij gebeuren, mensen die succesvol zijn, die vertellen hoe het moet doen, ook dingen in de samenleving waar mensen best wel bang voor zijn, dat de grote landen of de grote industrieën, alles bepalen en het klimaat veranderen, ook hoe we met elkaar omgaan. AI. Wij zitten hier nu mooi te praten over laat los en ruim en wat ik eigenlijk aan je wil vragen, is: hoe kan je daarnaar kijken dat je dat grote allemaal ziet gebeuren, want dat gebeurt, dat is de tijd waarin we leven. Zonder bang te worden en zonder je daardoor juist te laten blokkeren en klein te voelen.

Willem Pinksterboer 20:40

Ja, misschien laat je je er wel bang door maken. En dat is ook wat het is. Voor mij is het dan als ik meega in die stroom, dan ga ik me heel erg focussen op het verhaal in de buitenwereld over wat er gebeurt in de Verenigde Staten of wat er gebeurt in Iran, wat er gebeurt in Oekraïne, wat er gebeurt met de klimaatverandering, het veranderende politieke klimaat, de polariteit, ga maar door. Maar dan wordt mijn angst eigenlijk steeds groter en ik verlies ook steeds meer energie. Want ik kan heel weinig doen aan die hele grote bewegingen. En wat ik eigenlijk vergeet is om echt zorg te dragen voor mij en mijn angst. Want ik ben bang. Op het moment dat ik mijn aandacht werkelijk naar mezelf toe breng. En zie dat dit mijn angst is. Voor ja, voor je eigen sterfelijkheid, misschien wel. Voor dat dingen eindigen, dat dingen stuk gaan. Maar ja dat hoort wel echt bij het bestaan. Maar die angst die vraagt mijn aandacht. Die heeft mijn aandacht nodig. En dan breng ik me kom ik ook weer bij mezelf terug. Dit is mijn angst en die heeft nu mijn aandacht nodig. Dit is mijn spanning en die vraagt nu mijn aandacht.

Nathalie Kamp 21:58

En dan? Want dan voel je je bang. Dat is nou juist waarom we daar niet naartoe willen, toch?

Willem Pinksterboer 22:05

Ja, maar kijk, daar zit. Daar zit die angst. Alles is een proces. Dus als iets niet verandert, dat betekent eigenlijk dat het proces niet kan, dat het proces niet helemaal kan doorbewegen. En dan is jouw liefdevolle aandacht nodig. Dat is eigenlijk je hart die maakt dat je het erkent, dat je het ruimte geeft, dat je het permissie geeft. En dan kan het doorgaan naar het volgende. En dan heb ik in mezelf vaak meegemaakt dat de angst hoort bij het waterelement. En de moed zou je meer in het houten element plaatsen. Maar dan voel je echt hoe de angst transformeert in moed. En het mooie is dat je dan niet voelt. Oh, mijn angst is weg. Nu ga ik iets doen. Nee, want als de angst helemaal weg is, dan ga je het heel gek, maar als je de angst helemaal dempt, dan ga je het niet meer doen. Die angst is nodig. Dat is wat ik bedoel. In de blokkade zit je kracht. De blokkade is de beweging die aan het ontstaan is. Dus die blokkade moet niet weg. De beweging mag vrijgemaakt worden, mag ruimte krijgen. Dus ik helemaal de angst erken en kan verwelkomen en niet meer als een probleem kan zien, dan transformeer het in moed. En dat betekent dat ik dat ik ga met mijn angst. Dan komt er een andere kracht. En die neemt die angst eigenlijk, die het bange kind, bij de hand. Van ik zie dat je het eng vindt. En dat is helemaal oké. Maar we gaan wel. En het komt goed. En dan ga je opeens.

Nathalie Kamp 23:43

En dan zijn we in het houten element.

Willem Pinksterboer 23:45

Dan ben je in het houten element. Die blokkades, die blokkade die je weg wil hebben, in de natuur zie je dat heel erg mooi. Het is de kracht van weerstand die je tegenkomt in je leven. En je ziet nu, je ziet het in opvoeding van kinderen ook dat we heel erg bezig zijn. Blokkades moeten weg, weerstanden moeten weg. Want dan kan het vrij stromen. Dus kinderen mag niks in de weg gelegd

Fysieke Signalen En Zachte Acupunctuur

Willem Pinksterboer 24:15

worden, die mogen niet getraumatiseerd, beschadigd. Maar die kinderen, je hebt weerstand nodig om je tegen af te zetten, om je tegen. transformatie kan niet plaatsvinden zonder weerstand. Iedere bevalling gaat door een vernauwing heen. En die is zo belangrijk om naar een nieuwe fase te gaan. En het mooiste voorbeeld is in de natuur is het voorbeeld van een vlinder, wat natuurlijk het beeld is van de transformatie. Sander, mijn collega van de Dowynamica opleiding, is bioloog. En die vertelde mij dat als je nou een vlinder ziet worstelen, die de pop uit wil komen. En je denk, wat zielig, nou heeft het zo moeilijk en dat is zo'n struggle, en je gaat die pop open knippen om het makkelijker voor hem te maken, dat hij dan die vlinder kan dan niet vliegen. Want in dat proces van die worsteling pers je eigenlijk het sap naar de vleugels toe. En daardoor kan hij zich voorkomen gaan ontvouwen. Dat vind ik zo'n krachtig beeld. En dat is dus ook moeilijk als je therapeut bent, is dat je zo'n neiging hebt om oh wat een struggle. En dat ga ik voor je oplossen, terwijl dat is eigenlijk niet je taak. Misschien zie je het wel als je taak, dat mag ook.

Nathalie Kamp 25:39

Ja, dat kan iedereen natuurlijk dan ook nog lekker zelf. Nou ja, ik vind in de afgelopen weken, zeker nu ik met deze blik voorheen was acupunctuur. Ik vind het komt ook dicht bij ademwerk. En het meeste eigenlijk voor mij, bij gewoon de normale, dagelijkse normale ademhaling. Maar ook sinds ik de afgelopen weken werk met zo'n milde acupunctuur, waarbij ik dus eigenlijk niet zozeer kijk naar wat wil ik bereiken. Maar naar van oké, hoe kan ik in je systeem meer ruimte uitnodigen, gebeuren echt de meest bijzondere dingen. Iemand die een half jaar geen menstruatie had en de avond van de behandeling breekt het door. Bij iemand anders na een aantal maanden prikpeel breekt meteen dat heb ik niet bedacht. Maar het is gewoon puur ruimte maken of migraine die je oplost.

Willem Pinksterboer 26:38

Ja, en ben ik benieuwd, heb jij dan het gevoel van oh, ik heb nu een techniek en die werkt heel erg, of is het meer een soort iets waar je met hele grote verwondering naar kijkt.

Nathalie Kamp 26:48

Het is het laatste. Met verwondering. Ik kan echt dan, als iemand dankjewel zegt, kan ik bijna zeggen. Ja, we waren er allebei bij. Ik wil mezelf ook niet kleiner maken. Of schijn heilig doen. Maar je weet soms niet wat er gaat gebeuren als ruimte komt, zeg maar.

Willem Pinksterboer 27:12

Ik denk dat je het eigenlijk als er echt iets nieuws ontstaat, dan weet je nooit wat er gaat komen.

Nathalie Kamp 27:16

Nee, want je weet van tevoren ook niet hoe het lichaam tot dit punt is gekomen. Dus ik kan. Ik denk soms, nou is dat omdat ik. Het is niet om mezelf makkelijk te willen maken, zeg maar, zo van oh, ik weet het niet. Maar het kan echt heel wonderlijk zijn als je denkt. Oh, ik het enige wat we doen nu is wat ruimte maken. En daar ga je weer. Ik vind dat wel, ik kan daar heel erg over verwonderen en dat bijzonder vinden.

Willem Pinksterboer 27:49

Maar dat is het ook. Toch? Ja, want ik zie ook steeds meer. Ik heb dat gevoel heel lang dat je op websites van heel veel collega's zie ik staan dat acupunctuur herstelt de balans tussen Jin en Yang. En in zekere zin is dat zo, en herstelt dan de vrije beweging van de Chi. Maar eigenlijk wat jij vertelt over hoe het met Toyahari werkt, is het voelt het veel meer alsof je de Chi uitnodigt om te stromen zoals hij wil stromen, wij weten het eigenlijk niet.

Nathalie Kamp 28:27

Nee, en misschien inderdaad, wat de betekenis is van het herstellen van Yin en Yang. En dat wij dat is dit zeg maar. Dus dat we niet eigenlijk bijna niet begrijpen hoe waar dat is.

Willem Pinksterboer 28:42

Ja, dat is mooi gezegd, ja.

Nathalie Kamp 28:44

En dat dan gebeurt wat er in dat lijf moet gebeuren of mag gebeuren, of welke woorden je wil kiezen. Wij zijn namelijk niet intelligenter dan het leven zelf, dan worden we misschien heel wazig.

Willem Pinksterboer 29:05

Nee, nee, nee, maar ik vind echt heel mooi dat je dat zegt. En is dat ook niet zo? Want er zijn allerlei modellen waarmee je theorieën en filosofieën waarmee je dan verklaart wat er in een lichaam of in een mens gebeurt, of het nou chakra's zijn, of meridianen, of organen of hormonen, en het is allemaal waar. Het zijn allemaal perspectieven op de werkelijkheid die allemaal in meer of mindere mate nuttig kunnen zijn voor iemand of voor jezelf.

Nathalie Kamp 29:35

Ja, en wij zijn natuurlijk als mensen heel nieuwsgierig. We zijn creatief. We willen allemaal graag ook iets nieuws ontdekken of iets maken of iets toevoegen aan het leven. En dat is menselijk en dat is ook helemaal te gek. Maar daarmee. We leven met al die creativiteit ook binnenin een leven wat gewoon zoveel groter en creatiever is, nog dan dat.

Willem Pinksterboer 30:08

Ja, dus iedere de wijsheid in het lichaam en het leven zelf is zo intelligent dat wij dat niet in een model, of in een theorie, of in een methode, of in een oefening. Je kunt het uiteindelijk echt alleen ervaren. En die ervaring, dat maak je dan mee als een soort wonder wat geschiet.

Nathalie Kamp 30:34

En dan terug naar die blokkades.

Willem Pinksterboer 30:37

Ja, terug naar de blokkades.

Nathalie Kamp 30:39

Ja, want dit is natuurlijk heel mooi, maar soms hoe kan je dat verenigen op een moment dat je je zo gefrustreerd voelt in een blokkade. O dat je pijn hebt of niet meer ziet zitten? Wat kan je dan zelf? Hoe kan je deze wonderlijke wijsheid? Wij zitten hier nu op een prachtige zomerse dag in een koele ruimte. Wij zijn

Verlangen Doelen En Het Hier En Nu

Nathalie Kamp 31:05

dol op dit soort gesprekken. Dus weet je dat ze allemaal heel comfortabel zijn. Maar hoe kan je daarbij op een moment dat je je zo vast voelt?

Willem Pinksterboer 31:17

Ja, dan moet ik uitkijken dat het natuurlijk niet toch weer een methode of een truc of een oplossing wordt voor een probleem. Maar ik denk dat het het eerste is dat je dat je erkent wat je aan het doen bent, dat je erkent dat je vernauwd bent. Dat je erkent dat je vindt dat je een probleem hebt en dat het weg moet. Bij mezelf werkt dat echt altijd meteen verlichtend van ik heb weer een probleem. Wij vinden onszelf ook in deze tijd allemaal zo belangrijk. We zijn zulke individuen geworden, dat we ons eigen leven en onze eigen problemen en onze eigen carrière. Is allemaal zo belangrijk? Maar je kan ook zeggen, we zijn natuurlijk helemaal een stofje. We zijn zo minuscuul en zo'n. We zijn zo ook weer voorbij. Dus je kunt beter je tijd gebruiken om met verwondering te kijken naar wat je meemaakt in je leven, dan dat je jezelf op de verkeerde manier belangrijk maakt. Dus als ik bij mezelf constateer van oh, ik heb weer een probleem. Dan verandert er eigenlijk al iets. Want dan verandert al mijn grondhouding naar het probleem. Dus eerst erkennen van ah ja, ik ben aan het worstelen. Ik voel een blokkade en ik wil het wegheben. Dat is denk ik de eerste stap. En misschien wel eerste vraag: wat is dat eigenlijk een blokkade? Wat is dat eigenlijk, deze blokkade? En dan niet in je hoofd, maar in je lijf. Cabo Matthe noemt dat een inquiry. Dat je eat kijken van ja, waar zit dat? Waar voel ik dat? En dan beweeg je daar zo omheen en je ademt er naartoe. En als je dat een paar minuten doet en je vraagt aan iemand hoe voelt het dan nu, dan is het al een beetje anders.

Nathalie Kamp 33:04

Wat ik daarbij wel wil zeggen, want dat is wat ik weet natuurlijk dat jij dagelijks mediteert. Hetzelfde met ademoefeningen, omdat je zegt van oh is even daar naartoe ademt. Wat volgens mij belangrijk is, wat gaat helpen als je dit zou willen beoefenen, is om dit te oefenen op momenten dat het oké is. Als je pas wacht tot je echt in een blokkade zit of in een knel. En dan denk je, oh ja, ik heb ooit een podcast gehoord en Willem vertelde dat ik nu een passionate inquiry moet doen, en je hebt dat nog nooit gedaan, zeg maar, dan denk je, ja, hou eens op, dan is dat veel te ver. Want je lichaam zit in kan in zo'n kramp en overleving zitten.

Willem Pinksterboer 33:53

Ja, dat ben ik inderdaad.

Nathalie Kamp 33:57

Dus met ademoefeningen bijvoorbeeld, dan zeg ik vaak, ga dat een paar keer per dag oefenen. Je oefent ook inparkeren in een achteraf straatje in de veiligheid. zodat je dat in Amsterdam met rondrijdende fietsers en trams en honden ook prima kunt doen. En misschien is het mooi om. We hebben dit niet voorbereid, maar is er een soort. Kan je dit gewoon ook doen op een normale moment.

Willem Pinksterboer 34:28

Ik vind het echt een super mooi dat je dat je dit toevoegt. Want ik denk dat het heel erg waar is. Het is ook wel dat ik eigenlijk ook altijd tegen mensen zeg. Want het gaat namelijk, want anders ben je toch weer bezig met het oplossen van een probleem. En het gaat er. En volgens mij is dat ook waar ons gesprek over gaat, is dat je dat we mensen proberen te inspireren tot bijna een andere grondhouding, naar je eigen bestaan. En naar waar we het schuitje waar we nu eenmaal als mensen allemaal in zitten. En dat je daar met verwondering naar kijkt. Maar je kunt niet je verwondering aanzetten op het moment dat het er storm is. En dan is het best wel ingewikkeld.

Nathalie Kamp 35:04

Ja, dan is het ingewikkeld.

Willem Pinksterboer 35:05

Die verwondering is er ook als je je prettig voelt van wat gebeurt er nu? Wat vind ik dan prettig?

Nathalie Kamp 35:12

Ja, zodat je daar vertrouwd mee bent, dat je dat je daar. zodat je lichaam ook de weg weet of je hoofd. En dat je dat je daar vertrouwen in hebt op het moment dat het heel spannend is. En dan is je lijf ook verkrampt. Je hele lijf reageert daarnaar. Dan kan je op dat moment denk je niet oh even gestig. Maar wel als je als je weet, hey, maar ik weet dat ik dit kan doen. Ik weet dat dat oké is.

Willem Pinksterboer 35:43

Want dat geldt eigenlijk voor alle technieken. Ik werk in mijn praktijk ook vaak met de morning papers. Ik doe dat zelf ook. Dus gewoon drie pagina's schrijven zonder je pen van papier te halen en het maar gewoon laten komen. En daarvoor geldt ook. Dat moet je niet alleen gaan doen op het moment dat je een rodag hebt, dan ga je niet zien wat zo'n oefening, wat zo'n techniek, wat zo'n beoefening eigenlijk voor je kan betekenen. En dat geldt inderdaad voor ademwerk, het geldt voor yoga, het geldt voor meditatie. Het is eigenlijk iets wat je jezelf gunt.

Nathalie Kamp 36:17

Ik krijg dan wel ook een stemmetje van: oh ja, zie je wel, het gaat over discipline. Misschien moet ik dan in mezelf nu vragen waarom heb ik daar een blokkade op? Waarom word ik daar een beetje nerveus als ik het woord discipline hoor in mijn hoofd?

Willem Pinksterboer 36:37

Ja, dat snap ik heel goed. Ja, dat is natuurlijk ook. Maar dat is toch weer de bron waar die discipline vandaan komt, denk je niet? Van ja, maar als je wil dat het beter wordt, dan moet je het ook elke dag doen. Terwijl, er is ook een zachte discipline die zegt van ja, maar dit gun ik mezelf gewoon elke dag. Ik heb dat met mediteren heel lang gehad dat ik echt vond, dat moet ik elke dag doen. En na mijn laatste retrette voelde ik, ik laaf me aan de bron. Ik denk, jeetje, het is zo fijn om weer contact te maken met mijn bron. En wat klinkt een beetje in spierespier, misschien om contact te maken met de bron. Maar dat betekent voor mij dat ik alleen maar helemaal ben en helemaal niks hoef en uit mijn hoofd ben in mijn lijf gezakt. En dat is zo fijn. Dat gun ik mezelf elke dag. Dus het is niet iets wat moet, het is echt iets wat is een behoefte die je vervult, je ademhaling gaat ook niet soepel lopen als je alleen maar inademt als je bijna stikt, dan ga je nooit begrijpen hoe waardevol ademhalen voor je is en wat het je allemaal kan leren om naar je ademhaling te kijken. En dan moet je meebewegen en ben je voortdurend aan het ademen. Dus ja, discipline.

Wereldangst Verwelkomen Tot Het Moed Wordt

Willem Pinksterboer 38:10

Soms is het ook nodig om jezelf wel even voor te nemen. Maar dit ga ik nu twee weken lang elke dag doen. Daar ga ik nu even voor staan. Want ik gun het mezelf om even te ontdekken wat deze techniek doet. Zo zeg ik wel vaak.

Nathalie Kamp 38:26

Ja, precies, want dat is wel, weet je, toen we net het gesprek voorbereiden, toen vroeg ik je natuurlijk ook van, hoe kunnen we toch uit deze. kan je me helpen om in vijf elementen eigenlijk de sleutel te vinden naar de dingen te doen die ik. De afspraken met mezelf na te komen. Of geen weerstand te hebben om de dingen te doen die ik eigenlijk zou willen doen. Misschien zit het dus toch ook wel in die herhaling, zo erg. Als ik zelf ga praten, denk ik, hoor ik gewoon wat ik zeg tegen.

Willem Pinksterboer 39:10

Het is ook een mooie als je wil zien. Want je kijkt eigenlijk steeds in de spiegel. Dus als je naar een blokkade kijkt met een frons, dan is die blokkade een spiegel en die wordt steeds gespannener. En eigenlijk, maar je bent het altijd zelf. Dus iedere vraag wat een hele goede spiegel is voor of je in heelheid zit of in spanning leeft, is dat je woorden gaat gebruiken of zinnen, waarbij je jezelf in tweeën knipt. Dus ik moet mezelf een schop onder mijn kont geven, of hoe kan ik, wat kan ik doen om de afspraken die ik met mezelf heb, beter na te komen. Dan zijn er is er kennelijk één die weet hoe het moet. En de ander doet het niet. Hij geeft eigenlijk al aan. De conclusie is: er is innerlijke strijd. En als je dan weer naar die andere grondhouding gaat, dan kijk je, hey, wat is die weerstand? Wat lukt er niet? Wat heb je nodig? Vraag ik te veel van mezelf? Wil ik te hard. Is dit wel wat bij me past? Heb ik niet. Ja, maar ik moet dit doen, ik wil dat doen, ik wil dat bereiken. Oké, maar als je echt gaat voelen wat heb ik nodig om mijn verlangen te vervullen. Bij mezelf is het vaak dat ik gewoon een dag helemaal vrij neem, omdat ik merk van ja, ik wil het allemaal wel, maar ik ben eigenlijk te moe. Dus dan moet je juist wat je allemaal wil, eerst eens even helemaal helemaal loslaten. Want je bent er te verkramd mee bezig. En dan zegt het kind: ja, ik wil niet meer, ik wil niet meer, ik wil niet meer. Dat is niet een probleem. In de blokkade schuilt de oplossing.

Nathalie Kamp 40:45

Kijk je ook zo naar fysieke klachten?

Willem Pinksterboer 40:52

Ik kijk wel vaak zo naar fysieke klachten. Maar ik kijk zo naar fysieke klachten, omdat ik denk dat het een waardevolle aanvulling is op hoe er meestal naar die klachten gekeken wordt. Want ik ken ook fantastische manueeltherapeuten. En die kijken echt heel anders naar lichamelijke blokkades. Want die gaan dat echt voor je vrijmaken. En die weten dan precies welke wervel geblokkeerd is en welke spier aangeprikt moet worden met dry needling. Ja, dat is ook ongelooflijk waardevol. Dus het is inderdaad wel hoe ik vaak naar klap. Maar het is ook hoe ik met acupuntuur omga, net als jij. Dat ik het niet meer zie als van oh ja, daar is een blokkade en die ga ik wegprikken. Zoals dat je acupunctuurpunten een soort knoppen zijn waar je op drukt. Zodat er iets goed komt wat verkeerd is. Maar veel meer naar een soort ruimte maken inderdaad, ruimte, beweging te toestaan. Het is zo gek als je ziet wat er. Of gek, of zo bijzonder als je. Als je mensen in verbinding kan brengen met het gevoel dat het echt al helemaal oké is. Dat je er helemaal mag zijn. Dat je niet iets anders hoeft te zijn dan wat je bent. We zijn allemaal zo onderweg naar iets waar hier ben je. Dit is helemaal oké.

Nathalie Kamp 42:30

En ik denk ook dat het helemaal oké is dat we in deze tijd zitten. Want anders zaten we hier niet nu. Dat het ook oké is dat wij hier nu in die red race zeg maar zitten. Dat is dan ook oké.

Willem Pinksterboer 42:49

Ja, dat is ook.

Nathalie Kamp 42:50

Blijkbaar kunnen we dit aan. Hoe verwoestend het ook allemaal lijkt soms.

Willem Pinksterboer 42:57

Je zou ook kunnen zeggen dat dit de ideale tijd is om als je zo aan het rennen bent, dat is de ideale tijd om te leren wat het is om stil te gaan staan.

Nathalie Kamp 43:07

Precies, om echt te leren. Want dit zou je ook een blokkade kunnen noemen.

Willem Pinksterboer 43:11

Zeker.

Nathalie Kamp 43:12

Of een stagnatie. Of ik had een heel mooi gesprek met een vrouw. Het gebeurde eigenlijk maar in een paar minuten die ook van oerstand in zichzelf voelden en vermoeidheid en iedereen denkt altijd dat ik het wel weet. En nu weet ik het even niet. En mensen willen dat voor mij oplossen. van ah joh, dit gaat weer over. En dat we eigenlijk in een heel mooi, heel kort een soort erkenning kwamen van oké, ik zie, misschien vraagt dit gewoon nu om ja, het is nu gewoon even moeilijk om daarin te voelen toe te staan. Omdat zodat je kan verruimen om dat te gaan doen wat je daarna gaat doen.

Willem Pinksterboer 44:01

Ja, dan komt de volgende stap vanzelf.

Nathalie Kamp 44:04

Precies, vanzelf. Die dient zich wel aan, en toen zei ze: Ja, en ik denk dat dat iets gaat worden wat niemand begrijpt. Toen dacht ik, je weet het eigenlijk ook allemaal al wel. En ja, nieuwe dingen die begrijpt iedereen natuurlijk niet in het begin first day, Ignore you en dat. Maar ze schoot helemaal vol omdat ze. Want dat is ook wel een ding, net als dat wij nu een gesprek hebben, en dat je dat ook in de praktijk. Je hoeft voor mij niet naar een therapeut per se, kan ook met elkaar. Ik denk ook dat de waarde van samen reguleren of van elkaar erkennen of helpen om even uit te zoomen. Ik leer superveel van onze gesprekken. Gewoon dat we samen soms inzoomen, dan weer uitzoomen, dan weer die beweging die er is in een gesprek, dat kan je ook niet altijd alleen in je eentje kan je ook niet altijd een blokkade oplossen.

Willem Pinksterboer 45:06

Want wij zijn ook een klankbord van elkaar. En wat het ook interessant maakt, kijk, we zitten nu natuurlijk lekker met elkaar mee te praten. Maar wat onze gesprekken eigenlijk interessant maakt, is dat we niet hetzelfde zijn. Dus ook daar zit een soort spanning in. En dan kan ik zeggen van ja, die natilia die ziet toch, nee, ze klopt toch niet hoe zij het ziet, want het is toch het zit toch anders. Maar dat is nou net die weerstand. Daar groei van. Dat geeft een soort reflectie, waardoor ik nog eens na ga denken en nog eens ga voelen in mezelf. Hoe zit het dan met mij? En zit het dan misschien toch weer net iets anders dan ik dacht.

Nathalie Kamp 45:41

Ja, en ook vind ik dat het dan te gek is dat je erachter komt dat jij jouw eigen visie hebt. En dat dat de bedoeling is.

Willem Pinksterboer 45:51

Ja, dat wilde ik nog zeggen, want je zei het net over die cliënt, van ik denk dat het iets is wat niemand begrijpt, dat is iets heel moois. Want dat betekent eigenlijk maakte zij die gang van het metaalelement naar het waterelement. Waarbij je erkent, ik weet het even allemaal niet, en het lukt allemaal niet. En dan voel je ook als je daar echt landt, verbonden met je eigen hart, dus vuur en water, dan is het oké om daar te zijn. En als je verbonden bent met je eigen essentie, dan jouw essentie is anders dan de essentie van alle andere mensen. Dus dan is het altijd zo dat je denkt dat als je dat zichtbaar gaat maken, dat gaat niemand begrijpen. Want het betekent eigenlijk als ik vanuit mijn eigen essentie naar buiten treed, dan gaat er iets komen wat helemaal niet gericht is op wat andere mensen van me verwachten, van me willen, van me verlangen. En dan is er eigenlijk dat is ook de angst waarmee je moet gaan bewegen. Oeh, dat gaat niemand begrijpen. Dat is ontzettend mooi. Dus ze loopt eigenlijk vooruit op de beweging, om de bol die onder de grond is, die die eigen unieke bloem heeft. Maar ja, die ga ik dan zichtbaar maken. Maar ja, maar die is anders dan alle andere bloemen. Dus dat gevoel hoort er echt bij. Daarom is het ook zo spannend om echt vanuit jezelf.

Nathalie Kamp 47:10

En ik denk ook in verschillende fases van je leven. Want zij, deze vrouw bijvoorbeeld, die heeft een dochter, die voedt er alleen op. Die is nu twintig, dus die bereikt een volwassen zelfstandige leeftijd. Dus voor haar als vrouw is het ook weer een andere fase. Dus is er misschien ruimte om weer meer haar eigen. Dus we hebben naar haar

Weerstand Als Voorwaarde Voor Groei

Nathalie Kamp 47:35

eigen essentie. In plaats van in dienst van te zijn.

Willem Pinksterboer 47:39

Ja die vraag komt denk ik toch in verschillende cyclische bewegingen. Je leven steeds weer terug. Wie ben ik, wat wil ik, wat staat me te doen? En iedere keer kom je daar weer weerstand bij tegen en blokkades.

Nathalie Kamp 47:52

Ja, en als je jonger bent, ben je misschien wat onverschrokkener en wat hongeriger en wat meer strijdbaar. Hoe ouder je wordt, heb je misschien weer andere blokkades.

Willem Pinksterboer 48:04

Vaak zie je ook wel dat in de beweging die je als je jonger bent, maakt, dat die toch uiteindelijk meer gebaseerd blijkt op wat andere mensen van jezelf, van je verwachten. Wet je gaat mee in een opleiding. En naarmate je ouder wordt, kom je misschien ook wel steeds dichter bij je beweeg je ook diep jep je steeds verder uit. Kom je bij iedere cyclus weer een stukje lager, een stukje dieper in je essentie, in je waterelement. De midlife crisis is daar natuurlijk een voorbeeld van. Leg eens uit? Nou ja, dan veel mensen vragen zich dan af van ja, want je word je ervan bewust dat het leven niet eeuwigdurend is. En dan komt eigenlijk de vraag, wat ben ik nu eigenlijk aan het doen? En dan blijken er heel veel onvervulde verlangsen in jezelf te zijn. Of heel veel stukken van jezelf die je eigenlijk nooit zichtbaar hebt gemaakt.

Nathalie Kamp 49:04

Ja, want ze kunnen soms, ik weet niet of het nog van deze tijd is, maar een beetje lacherug over doen, weet je wel.

Willem Pinksterboer 49:09

Dus volgens mij is dat zeker van deze tijd. Dat is echt heel.

Nathalie Kamp 49:13

Een midlife crisis. Een crisis is, maar gewoon een fase in je leven, toch?

Willem Pinksterboer 49:20

Ja, maar wel een waarin je dus heel veel blokkades tegenkomt, een weerstand tegenkomt. Het is een fase waar je mensen echt afscheid gaan nemen van het oude of gaan stoppen om te voldoen aan verwachtingen van anderen. En soms iets gaan doen wat iedereen belachelijk vindt. Veel je haar lang groeien en een motorfiets kopen. Natuurlijk, maar dat kan voor iemand zo'n bevrijding zien. En dat gaat ook vanzelf alweer over, maar dat heb je soms wel even nodig om even uit de band te springen. Of even je veren op te schudden.

Nathalie Kamp 49:55

Ja, niks mis mee, toch?

Willem Pinksterboer 49:56

Niks mis mee. Er zit natuurlijk vaak een veel diepere roep in die ook gaat over oud verdriet toelaten of over rouwe en over je pijn voelen of over je kwetsbaarheid erkennen. Ook dat hoort erbij.

Nathalie Kamp 50:12

Oké. Terug weer naar blokkades. Dus als we dat samenvatten. Is een blokkade een uitnodiging om stil te staan en te onderzoeken of te voelen en te verruimen?

Willem Pinksterboer 50:36

Ik denk het. In de blokkade kan ook een uitnodiging zitten om te gaan bewegen, maar soms, meestal moet je daarvoor wel even stil durven staan bij de blokkade. Zoals je patiënten die eigenlijk ook kon erkennen van ja, ik weet het gewoon even allemaal niet. En dat is zo'n. Ik kan het allemaal niet oplossen. Dus onderzoek ook bij jezelf of je denkt dat je als je een blokkade hebt, dat je erg bezig bent om na te denken waar komt die blokkade vandaan en wat moet ik doen om hem op te lossen. En wat gaat er dan gebeuren als ik die blokkade oploss? En dat je erkent, ja, dat weet ik dus eigenlijk allemaal even niet.

Nathalie Kamp 51:17

En wat? Want niet iedereen gaat naar een therapeut. En dat is ook helemaal niet nodig. Maar samen reguleren of samen met iemand daarover praten is wel fijn. Wat kan je nou doen als iemand. Als je je vrienden of als iemand tegen je vertelt over de blokkades die je tegenkomt. Of ik heb hier pijn of ik loop hier, ik zit vast. Hoe kan je dan met iemand in gesprek blijven of reageren zonder dat je komt met een oplossing?

Willem Pinksterboer 51:58

Vraag over wat iemand daar dan in beleeft. En hoe is dat dan? Wat voel je daar dan in? Dat vraagt wel om. We zien vaak en mensen voelen zich vaak teleurgesteld in. Dat je zegt van ja, ik heb een blokkade, ik loop ergens in vast en iemand smijt meteen oplossingen op dan moet je dit doen, dan moet je naar die toe, dan moet je die oefening doen. Of joh, maak je er niet druk over. Dat hebben we allemaal. Maar eigenlijk is de kunst is om er even bij te blijven met iemand. Hoe voelt dat? Hoe is het voor je? Wat voel je daarin? Ja, dat vraagt wel om een bepaalde. Maar dat kun je alleen maar als je dat bij jezelf ook kan. Dat is echt spannend.

Nathalie Kamp 52:39

Maar kan je het ook niet leren? Kan je niet zeggen bijvoorbeeld van het isé, het is dan misschien een methode, maar fuck it.

Oefenen Met Inquiry En Zachte Discipline

Nathalie Kamp 52:45

Kan je niet zeggen. Jouw vraag van oké, wat voel je? En dat je dan zegt en dan laat je iemand gewoon helemaal leeglopen. Alles vertellen en dan blijf je stil.

Willem Pinksterboer 52:59

Tik Nathan heeft daar mooie dingen over gezegd op YouTube. Dat noemen ze deep listening.

Nathalie Kamp 53:04

Oké, hoe werkt dat?

Willem Pinksterboer 53:06

Want dan heeft zo'n hele mooie zachte stem. Sommige mensen krijgen de kriebels van het soort. Maar hij legt het uit als. Want Boeddhisten hebben vaak een hele hoge morele waarde, heel ethisch. Maar dus ook als je hoort dat iemand afschuwelijke dingen heeft gedaan, die je eigenlijk afwijst, waarvan je weet dat iemand daar niet gelukkig van gaat worden, om je oordeel even uit te stellen, even te parkeren. En te vragen: hoe is dat voor je? Wat heb je nodig? En je laat iemand inderdaad. Ja, deep listening, is eigenlijk luisteren vanuit je eigen waterelement. En iemand inderdaad je hart openstellen, je hart en je nieren openstellen en het niet op willen lossen, het niet allemaal willen begrijpen, indelen, categoriseren, labelen, maar het echt maar eens even ontvangen.

Nathalie Kamp 54:00

Oké, en misschien zou je dan inderdaad te volgen of als iemand stopt, zeggen oké, vertel me meer.

Willem Pinksterboer 54:13

Ik heb echt zoveel van Sander geleerd waar ik de Duo Dynamica opleiding mee heb. Wat is eigenlijk wat we mensen leren in die opleiding, is om die ruimte zelf te nemen om er echt bij te zijn bij wat zich aandient. Die daarop zit en de spanning en de angst om daar echt in te zakken en te erkennen van ja, dit is wat ik voel. Zeker als je dan met een groep werkt waarin dat ontvangen wordt. En wat je bent, iedereen die dat opent in zichzelf, is bang voor de afwijzing, bang voor de veroordeling. En als je dan in een groep bent en je merkt dat iedereen zoiets heeft. Wauw, wat fantastisch dat je dit doet. Dit helpt me zo, dat jij dit durft. Dat is zo bijzonder. Sander noemt dat altijd, we leren mensen om permissie te geven en om niet iets op te lossen.

Nathalie Kamp 55:06

Permissie is toch ook ruimte?

Willem Pinksterboer 55:09

Ik denk met je toyari naald is dat wat je doet. Je geeft het systeem permissie om. Als je tooite misschien goed om uit te leggen, maar je zoekt eigenlijk punten in het lichaam waar er heel weinig chi is, dus waar een behoefte is. Dus je zoekt een plek op waar gemis is, waar behoefte is en dan niet per se aan iets emotioneels of aan iets fysieks, aan chi. En als je daar je naald en jouw aandacht op een hele rustige, aandachtige manier naartoe brengt. Dan voelt het systeem een soort de vrijheid om daar waar de energie vastgehouden wordt, daar laat hij dan los en dan stroomt hij naar dat punt waar de energie. En die stroom, dat is chi, dan verandert er zoveel.

Nathalie Kamp 55:53

Eigenlijk is dit gewoon alles wat er continu. Dit is een samenvatting eigenlijk van onze van wat blokkades. Hoe je een blokkade kunt zien? Het is een daar is te veel. In plaats van je daar helemaal op te focussen, ben je er, maak je ruimte. Geef je permissie om opnieuw te verdelen en dan zie je wat er gebeurt. Van de week had ik een. Ik vertelde het net tegen jou, een vrouw die heel vermoeid en met veel spanning, ook naar een relatie die verbroken is, en ze vertelde van alles waar ze helemaal vast zat. En ze ging liggen, we hebben haar heel weinig heel gevoelig systeem. Merk je aan dat iemand met de pols bijvoorbeeld heel snel reageert. Ik heb een paar dingen gedaan aan het lichaam. Ze stond daar en ze daarna is ze blijven liggen, ontspannen, stond op, haar hele gezicht was gewoon helemaal gevuld. Dus de alsof ik een feestje met een face lift had gedaan, dat ik ook aan haar vroeg: wil jij kijken zelf in de spiegel, want ik zag haar voor het eerst, zei zij ook van oh wauw. Dus blijkbaar het lijf vindt zelfs zijn vorm en dan denk je, het is ongelooflijk?

Willem Pinksterboer 57:17

Ja, die uitkomst had jij natuurlijk nooit kunnen.

Nathalie Kamp 57:20

Dat had ik nooit gedacht. Het was ook helemaal niet haar vraag van zie er voor moeite uit. Maar dan zie je wat er gebeurt als je wel met aandacht permissie geeft en met wat technieken waarbij je dat puur de energie uitnodigt om te laten om te bewegen?

Willem Pinksterboer 57:40

Ja, en als je naar de intentie kijkt waarmee je behandelt als je Toyor doet, dan lijkt dat heel erg op de omslag die ik met mensen vaak maak, van wat moet ik doen? Er is een probleem, wat moet ik doen? om het op te lossen om het anders te maken naar de vraag: wat heb ik nodig? Wat is er nodig in mij? En eigenlijk met die voedende techniek van Toyoi, kom je eigenlijk, want die vraag: wat heb ik nodig, dat is niet een vraag die je in je hoofd beantwoord. Het antwoord zit veel meer in je lijf. En de behoefte van ja, wat heb ik nodig? Dat voel je ook er, dat zit in je lichaam. En dat brengt je naar binnen. En de vraag, wat moet ik doen? Die brengt je omhoog naar je hoofd.

Nathalie Kamp 58:27

En dus die manier van met elkaar praten van oké, wat heb je nodig, is eigenlijk eenzelfde vorm, maar dan in het gesprek.

Willem Pinksterboer 58:37

Het betekent ook dat je, ik weet niet of we dat nou in dit gesprek heel goed beoefend hebben, maar het betekent ook dat je de stilte echt verwelkomt in het gesprek. Nou durven we allebei niks meer te zeggen. De mooiste dingen als ik met mensen in gesprek ben, gebeuren vaak echt de mooiste dingen in dat ik dat ik hoor dat ik van alles wil zeggen, allerlei vervolgvragen in me opborrelen en dat ik steeds denk, nee nog even nog even niet, nog even niet. En ik zie iemand in zichzelf een beetje zoeken, een beetje scharrelen, de blik gaat dan vaak een beetje naar binnen of naar beneden. En als ik dan lang genoeg wacht, dan gebeurt het echt dat mensen zeggen. Ja, eigenlijk is het wel heel duidelijk. En dan is het er gewoon. Ik heb wel de neiging hoor om toch in te vullen of tips en te kiezen. Maar mijn adviezen en mijn analyse en mijn oplossing is nooit de oplossing die jij nodig hebt. Want mijn antwoord is niet jouw antwoord.

Nathalie Kamp 59:46

We zijn hier gewoon om met elkaar een dansje te maken.

Willem Pinksterboer 59:52

Ja, dankjewel. Graag gedaan.

Nathalie Kamp 1:00:01

Zullen we binnenkort weer een dansje doen?

Willem Pinksterboer 1:00:04

Lijkt me heel erg

Deep Listening En Afsluiting Met Uitnodiging

Willem Pinksterboer 1:00:05

fijn.

Nathalie Kamp 1:00:05

Waar zullen we het dan de volgende keer over hebben?

Willem Pinksterboer 1:00:09

Nou, iets waar mensen het in mijn praktijk best vaak over hebben en waar ik ook veel over lees en hoor de afgelopen jaren, is trauma. Lijkt het je leuk en interessant en boeiend om daar eens in te duiken een volgende keer?

Nathalie Kamp 1:00:22

Het lijkt me heel interessant. Vooral om te kijken hoe je daar ook naar kan kijken, maar dan vanuit vijf elementen.

Willem Pinksterboer 1:00:30

Ja, en sowieso met een soort ruimere blik. Wat is het eigenlijk, trauma?

Nathalie Kamp 1:00:36

Heb je daar heb je daar eigenlijk over? Wat ik me voorstel, het is zo actueel. Heb je daar ook over op jouw opleiding?

Willem Pinksterboer 1:00:43

Ja, zeker.

Nathalie Kamp 1:00:46

Wanneer begint de opleiding?

Willem Pinksterboer 1:00:48

In het najaar starten we met een nieuwe groep. Dus als je meer wil weten, als je die duindische manier van werken, als je dat wil leren. Dan als verrijking op wat je al kunt, dan ben je van harte welkom. En misschien kun je dan even checken op daodynamica.nl Daar vind je alle informatie over de opleiding en wat we doen.

Nathalie Kamp 1:01:10

Oké, ik zet het bij de show notes. Maar eerst dus de volgende keer over trouwens.

Willem Pinksterboer 1:01:17

Overtrauma.

Nathalie Kamp 1:01:18

Leuk. Ja, leuk. Boeiend. Boeiend, ja. Dankjewel voor het luisteren naar de zin de podcast met de prachtige muziek enorme dingen. En heb je na het luisteren nog vragen of wil je leren weten over toodynamica en de toleriaculen, misschien wil je afspraken maken. Kijk naar de show notes en dan vind je alle informatie in de link naar binnen en daarbij. En kijk er naar uitroep van je te horen.