# 2033 : कोंबडी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

हळूहळू पाठलाग गतिमान होत गेला, 
एका छतावरून दुस-या छतावर  जात जात दोघांनी बरंच अंतर कापलं
अशा जीवघेण्या पाठलागाला तोंड देण्याची 
त्या कोंबडीत क्षमता नव्हती ,
आता कुठं जायचं तिला ठरवणं भाग होतं
घरातले इतर ह्या कामासाठी उपयोगी नव्हते आणि सावजही तसं किरकोळ होतं 
तरी एकजुटीन काम करणं गरजेचं होतं
सगळे जोरजोरात ओरडत कोंबडीला हुसकावून लावत होते
या जगात कोंबडी मात्र एकटीच होती तिला ना आई ना बाप