dag 16 - het geluk van andere stellen

We idealiseren dat wat we niet helemaal begrijpen.

Zoals het geluk van andere stellen.

Transcript

SPEAKER_01 0:00

Voor je gaat slapen, koms een darker. Wat ik doe is jou elke avond in slaap praten over melancholie.

SPEAKER_00 0:10

Een beetje intellectuele prikkeling voor jou. En het is toegestaan om deze aflevering nog een keer te luisteren als je weer wakker bent, of naar mij te luisteren als je de vaatwasser aan het inpakken bent, aan het wandelen bent, aan het koken bent.

SPEAKER_01 0:24

Het is allemaal oké. Voor je gaat slapen. Ik weet niet, soms zie ik wel eens koppels. En die komen dan zo gelukkig over dat ik er een beetje jaloers van word.

SPEAKER_00 0:43

En het is niet die allusie van oh. Ik gun het je niet. Nee, het is meer de allusie van. Dan zie ik bijvoorbeeld in de woonkamer een lijstje hangen. Met de datum waarop de relatie begon. Gewoon echt zo pontificaal in de woonkamer als een soort shrein, of weet je, dat soort heilige domding.

SPEAKER_01 1:09

Of de manier waarop ze elkaars zinnen aanvullen. Maar vooral de manier waarop ze om elkaar lachen. Of hand in hand lopen. Op straat. Alsof ze nog 17 jaar zijn en de liefde alles is wat het moet zijn. Maar weet je, soms komen koppels zo ongelukkig over dat ik er zelf ook een beetje verdrietig van word. Laatst zat ik in een café. Nee, gewoon weet dat zo'n koffiecafé, hoe heet dat?

SPEAKER_00 2:06

Koffiebar. Je kan alles nemen behalve alcohol. Ik zat in een toco koffie te drinken. Notitieboekje voor me, boek voor me. En ik zag een koppel zitten die ik een klein beetje ken.

SPEAKER_01 2:21

Ik weet wie ze zijn, waar ze wonen. Ja, hij zat verveeld op zijn mobiel. En zij zat een beetje te staren naar de muur. Af en toe een slok te nemen van de haar cappuccino.

SPEAKER_00 2:50

Ze hebben dan denk ik een half uur drie kwartizeten. Ik heb ze. En als ze aan het praten waren, dan. I don't know. Het was niet alsof het leek dat ze ruzie hadden.

SPEAKER_01 3:03

Het was meer alsof het leek dat ze niks meer te bespreken hadden. Ik heb het ook wel eens als die koppels dan elkaar zitten af te katten. Vond je dat af te. Ze laten zeggen, ruzie hebben. Nou, dat kan. Maar soms merk je aan de manier waarop ze praten, ja, ik weet niet. Ik zag een hele mooie vrouw. Ik let het niet op hè. Ik zag een hele mooie vrouw. Ik weet niet, ze viel me gewoon op.

SPEAKER_00 3:46

Het kwam mede door haar strakke jeans, denk ik, maar ook, maar het was niet uiterlijk uitelijk. Het was, I don't know. Er zat iets introverts in haar wat mij altijd wel opvalt. Goed gekleed ook.

SPEAKER_01 4:02

Goed haar blond. Ja, daar had ze wel aandacht aan besteed.

SPEAKER_00 4:08

Ik wil zeggen, ze had grote borsten, maar dat soort dingen deel ik niet. Voor je het weet, is mijn hele tradlijn vol met vrouwen met grote borsten. Dat moeten wij echt niet hebben. Nee, mijn tradline is heel intellectueel. Ze nam de telefoon op. En de manier waarop ze praten was duidelijk dat het haar vriend of man weet ik veel was. Het was echt gesnauw. Weet je. Maar ja, wat ik een beetje opving, was het een heel casual gesprek. Het ging nergens over: gewoon weet ik veel, of de pieper zal op het gasfornuis staan of zo. Maar ja, ik werd er een beetje verdrietig van.

SPEAKER_01 4:47

Van de manier waarop zij sprak. Weet je wat het is?

SPEAKER_00 4:55

Het is gewoon beide niet de waarheid. Ik zie slechts een moment. Dus ik bedoel, de jalozie die ik voel, maar ook het verdriet dat ik voel. Ja, het is gewoon niet de waarheid. Ik zie slechts één moment in het leven van twee mensen die bij elkaar zijn. Je kan er heel veel uit op maken en tegelijkertijd natuurlijk echt gewoon helemaal niks. Je wil gewoon niet weten hoeveel koppels ik uit elkaar heb zien vallen, die zo gelukkig en verliefd, en chemisch waren. Snap je wat ik bedoel? Gewoon de genie spatten er vanaf het begin ervan af.

SPEAKER_01 5:35

En opeens zijn ze uit elkaar.

SPEAKER_00 5:42

En je wil ook niet weten hoeveel koppels nog bij elkaar zijn. Terwijl ik ze vanaf het begin nooit meer dan vier maanden zou geven. Bij wijze van. Ik ga het nooit voorspellen, maar snap je dat gevoel? Ik ben natuurlijk het probleem, niet zij. Ik idealiseer ze of maak het zwaarmoediger dan het is.

SPEAKER_01 6:10

We idealiseren waar we naar verlangen. Denk ik. En we verlangen nooit naar iets wat we begrijpen. Want als je het begrijpt, hoef je er niet naar te verlangen.

SPEAKER_00 6:24

Dus het gaat altijd gepaard met wat fantasie, denk ik. Iets ongrijpbaars.

SPEAKER_01 6:29

Iets wat mooier in je hoofd is dan wat het daadwerkelijk kan zijn. Ja, laten we wel wezen.

SPEAKER_00 6:39

We weten gewoon niet wat erachter de voordeur plaatsvindt. Op welke emotionele wonden stelletjes bij elkaar drukken. Hoe ze zich gedragen als ze hun dag niet hebben, hoe liefdevol ze zijn als ze elkaar vergeven, of juist niet. Zoals we natuurlijk nooit echt weten wat er achter iemands ogen gebeurt. En welke gedachten zich daar vormen. En welke gevoelens de overhand krijgen. Ik denk wel dat de koppels die ik zag, waar ik een beetje jalozie bij voelde dat zij op dat moment heel gelukkig waren. Maar ja, het moment zegt niets over de dagen die nog komen en ook niets over welke dieptepunten ze al hebben meegemaakt. Het moment is alles wat we hebben. Maar goed, er zit natuurlijk ook een andere melancholische, universele waarheid. Of in ieder geval in mijn filter op de wereld. Dat alles wat start zoals relaties ook ooit aan een einde gaan komen.

SPEAKER_01 7:51

Met de dood als laatste mogelijke zucht. Alles eindigt, dat is mijn punt.

SPEAKER_00 8:00

Maar in onze geïdealiseerde gedachte eindigt iets nooit. En daarom blijft de shock wellicht. Daarom is het gewoon een shock. Als iets dan toch abrupt voor de buitenstaander lijkt te stoppen.

SPEAKER_01 8:17

In ieder geval. Het geeft mij altijd wel weer een shock. Het maakt me sowieso altijd bedroe als stellen uit elkaar gaan. Het maakt me altijd bedroe. Niemand begint een relatie met het idee dat het moet stoppen, toch?

SPEAKER_00 8:52

Dus dat de bitterheid schrik ik ook van. Ik weet niet of jij dat hebt. Mensen kunnen zo bitter worden na het einde van de relatie. Zo haatragend ook naar elkaar. Dat is wat als buitenstaande echt heel. Maf. Dan tegelijkertijd als je natuurlijk zelf in die relatie zit en het gaat uit, ja, weet je, ik heb natuurlijk ook wel bitterheid gevoeld. Boosheid niet echt, maar boosheid is niet helemaal mijn koping.

SPEAKER_01 9:18

Maar bitterheid komt sneller dan je wil. Helaas. Omdat het persoonlijker dan dat is gewoon uiteindelijk een afwijzing als er met je gebroken wordt. En dat doet pijn. En als je breekt met een ander, dan krijg je een hoop bitterheid en afstandelijkheid terug.

SPEAKER_00 9:47

En dat doet ook pijn.

SPEAKER_01 9:48

Ondanks dat je weet dat je zelf degene bent die dit verdriet heeft veroorzaakt. Ik vind het zo gek dat zoogdieren helemaal niet monogaam, is je dat?

SPEAKER_00 10:05

Ze zijn een van de weinige zoogdieren die monogaam zijn. Vogels zijn monogaam. Die kiezen hun partners voor het leven.

SPEAKER_01 10:14

I don't know, kraaien bijvoorbeeld of externs. Papagaien. Bij de zoogdieren zit het er niet helemaal in. Wat de vraag opwerpt. Is de mens, is monogamie een culturele afspraak? Of zit het in onze genen?

SPEAKER_00 10:38

Ik weet niet waarom ik hierover begin. Misschien meer waarom zoveel relaties eindigen, het heeft niet zoveel met monogamie te maken, maar wel dat mensen dan weer met iemand anders verder willen. Of liever iemand anders naast hun zijde zien. Het is een nieuwe realiteit, laten we zo zeggen. Dat je tot het einde van je leven bij dezelfde persoon blijft, die kans is al steeds kleiner dat dat gebeurt. De kans is nu groter dat je elke levensfase een belangrijke relatie hebt. En dat als je levensfase verandert, ja, als de relatie niet mee verandert, dan verandert de partner dus.

SPEAKER_01 11:21

Ik wil er alleen maar mee zeggen tegen mezelf. Dat, ondanks mijn verdriet misschien gepast is, ik het ook weer niet te zwaar moet maken.

SPEAKER_00 11:32

Het is ook hoe de tijd is. Hoe we dit met z'n allen doen. En natuurlijk ook heel veel mensen gewoon kiezen om niet all the way in te gaan met een ander.

SPEAKER_01 11:44

Nooit samen wonen. Nooit vaste verkeering. Ja, weet je hoe je het bent overkeerd. Mensen is niet echt gemaakt om lang alleen te zijn. Je moet het goed met jezelf kunnen vinden om lang alleen te kunnen zijn. Dat is geen gegeven, laat ik het zo zeggen. Misschien dat we daarom te snel in een relatie stappen met iemand waar we eigenlijk niet eens zo zeker van zijn. Of dat ook over 20 jaar kan werken. Misschien, ik weet het niet. Ik ben geen Esther Perel natuurlijk die relatietherapeut uit België. Relaties zijn ingewikkeld, dat weet ik wel. En elke relatie gaat door zijn dipjes heen. Dat is ook een feit. En zolang je elkaar maar terug blijft vinden naar elke dip. Is de toekomst optimistisch voor je? Dit is even mijn optimistische touch voordat je gaat slapen. Handjes boven de dekens. Slaap lekker.