dag 38 - opgesloten verdriet

Persoonlijk verhaal over toen ik als tiener twee dagen in limburg was met een vriend die veel loog. 

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Hé, die kwam van diep. Toms en Darco hier. Zoals je weet, ik voel me afgelopen weken niet fit. De status is eigenlijk hetzelfde. Ik heb last van oververmoeidheid, merk ik, door de voorhoofdholdontsteking die ik achter de rug heb. Dat resulteert in als ik wandel, wat ik graag doe dat mijn lijf vermoeid voelt. En dat ik aan het einde van de dag niet elke dag, maar af en toe een duizeligheidsaanval krijg. Een kenmerk is voor mij van oververmoeidheid. Met als gevolg dat ik in iets trager tempo door de dag probeer te gaan om mijn reserves weer op te bouwen. Ik merk wel met wandelen dat mijn lijf wel weer wat fitter wordt.

SPEAKER_02 0:49

Dan zit natuurlijk het gevaar om weer alles te geven. Pas op de plaats. Ik doe een pas op de plaats. Maar niet getreurd, ik praat je gewoon in slaap als je dat oké vindt.

SPEAKER_00 1:05

Soms weet ik niet zo goed of ik het al verteld heb of niet, maar ik besef ook dat ik het waarschijnlijk verteld heb aan mensen die lid zijn van de Thomson Darco Club en dan drie, vier jaar geleden. Dus ja, je moet nog maar net toevallig lid zijn of alles gebinged hebben. En ik denk ook, ik mag hopen dat niet alles wat ik vertel dat je dat wel onthoudt. Lijkt me raar. Misschien ook niet. Ik weet het niet. Misschien moet ik hier ook niet te veel over nadenken. Ik ga hier niet eens over wat jij onthoudt van mij. Ik moet wel zeggen. Ik hoop wel dat je onthoudt dat ik een hele intellectuele persoon ben en niet een funzige persoon. Oké.

SPEAKER_02 1:45

Handjes boven de dekens, hè.

SPEAKER_00 1:52

Ik wou het hebben over een trip die ik ooit naar Limburg heb gemaakt als tiener met een vriend zonder ouders. Die heeft veel indruk op me gemaakt die hele trip. Voor je gaat slapen. Op een station in Limburg wachten we met onze weekendtassen op een trein die één keer per uur ging richting het allerlaatste station van Nederland. We waren de enigen die aan het wachten waren daar beide 15 jaar. Mijn vriend vroeg toen we in de trein zaten of ik al 10 euro had betaald voor de cd die hij voor me had gebrand. Metallica.

SPEAKER_02 2:34

Ik wist niet eens dat ik ervoor moest bestralen. Ik had gewoon gevraagd of hij een kopietje kon maken. Dus ik zei maar ja, dat ik heb betaald. Ook al was dat een leugen.

SPEAKER_00 2:48

Die lege cd-schijven waren van zijn pa. En de cd van Metallica had hij van het internet geplukt. En we waren vrienden. Waarom zou hij überhaupt aan mij geld willen verdienen? Maar ook dat hij dacht dat ik al betaald had. Wat dus aangeeft dat zijn geheugen niet zo goed is. En daar maakte ik soort van misbruik van. Het was op dat station voordat we in de trein gingen zitten, zittend op een bankje als enige, wachtend, dat hij aan mij vroeg of mijn vader me wel eens sloeg.

SPEAKER_02 3:24

Nee, zei ik, en dat was geen deugen. Dat vond hij heel raar. Ik vroeg, word jij wel geslagen dan?

SPEAKER_00 3:34

En hij zei, tuurlijk af en toe een corrigerende tik. Toch vrij normaal. Dat zou ik ook bij mijn kinderen doen, zei hij. De manier waarop hij hier heel nuchter over sprak, tegelijkertijd bracht hij het zelf ter sprake. Ik voelde natuurlijk wat anders in mijn buik. Dit was een waarheid die ik nog nooit had gehoord. Ja, ik wist wel via sportjes op tv en zo dat er iets bestaat als huiselijk geweld.

SPEAKER_02 4:03

Maar dat een goede vriend van mij geslagen wordt.

SPEAKER_00 4:08

En ik voelde natuurlijk ook wel zijn verdriet dit ter sprake brengen, ondanks dat hij er heel stoer over deed. En tegelijkertijd verbaaste me dat hij werd mishandeld. Dat is niet iets wat je opeens denkt. Maar als je het dan hoort, en denk je: oh ja, die vader is wel Noors en autoritair, dat was die zeker. En ook wel zwart-wit. Roken was bijvoorbeeld uit een bozen. Dan kon je net zo goed een open haard leeg lijken. En blowen, je bent toch geen junk. En bier, oké, dat mocht dan wel, maar dronken worden dan weer niet. Dat was heel snap je. Helaas had hij dus wel een zoon. Die dus. Altijd, elke dag. Hoe meer je iets niet wil bij je kinderen, hoe groter de kans dat het gebeurt. Ik had bijvoorbeeld een klein zijstapje. Ik had bijvoorbeeld een zien, hoe zat de familie? De broer van mijn oma, dat was gewoon echt een racist. Kut Marokkaan. Weet je dan niveau? En hoe we als zijn dochter, zijn enige dochter, thuis zou komen met een Marokkaan. En moest er niks van hebben. En waar denk je dat zijn dochter mee thuiskwam? Uiteraard met een Marokkaan. En daar ging ze ook mee trouwen en ze kreeg kinderen mee. Dat is wat je krijgt. En wat denk je wat het deed met de racistische broer van mijn oma? Nou ja, de meeste Marokkanen zijn kut behalve dan de man van mijn dochter. Snap je het?

SPEAKER_02 5:40

Diepe zucht. Heel terug.

SPEAKER_00 5:45

En jou, die vriend van me verscheen dus dronken in de les om twee uur smiddags in de brugklas. En vervolgens de boel onderkotsen. Ja, waarom ook niet? En die docenten vroeg nog: heb je een buikvirus? Die alcohollucht zich zo langzaam verspreid door het lokaal heen. Zij was wel heel naïef. En Blowen was dus ook wat hij en wat andere vrienden van me regelmatig, nou niet regelmatig, maar af en toe stiekem gingen doen in de pauze. Laat me zeggen dat je dan twee tussenuren had en dan vervolgens stoomt in de les zitten. Een familielid zag hem op de dijkrichting Arnhem fietsen om wiet te halen. En een familielid vertelde dat weer aan die moeder van wat doet je zoon daar? Die vader confronteerde hem en wat doet hij.

SPEAKER_02 6:39

In plaats van een leugen verzinnen, ging hij de waarheid verdraaien.

SPEAKER_00 6:44

Hij zei: Ja, we gingen wiet halen. Maar het was niet voor mij. Het was voor een andere vriend. En hij had me gedwongen om mee te gaan. Het was vervolgd die andere vriend, dat is mijn beste vriend, die was dus niet meer welkom in dat huis. Het voelt natuurlijk heel erg als verraat. Wat de fuck? Je ging met z'n tweeën je wiet halen. Je wordt betrapt, soort van. Je had echt alles kunnen zeggen. Maar je zegt dan half de waarheid en je gooit je vriend voor de bus. Het was natuurlijk een leugen om nieuwe klappen te voorkomen van zijn vader. Maar het was ook een leugen dat de vriendschap op het spel zette. Gek dilemma. Ik heb het nooit echt gesnapt. Dat als hij werd gedwongen om te liegen. Hij loog heel veel, maar als de stress toenam dat hij dan de slechtste leugen van allemaal koos. Misschien snap ik het ook wel: als je de anders zwart maakt, ben je zelf de heilige. We waren in Lurg. We gingen twee nachten bij zijn oma slapen en die woonden in zo'n jaardeappartementje. Wij sliepen dan in de woonkamer. Hij op de ene bank, ik op de andere bank. Oma had gewoon haar eigen slaapkamer. Ja en dat weekend ging het gebeuren in Lurg. We zouden vrouwen versieren, we zouden gaan zuipen, deze volgorde. En we hadden het er al weken over. En het werd ook steeds groter en groter. Daar ging het allemaal gebeuren in Lurg. Ja, nou ja, om eerlijk te zijn: mijn benen trilde al bij het idee dat ik überhaupt een vrouw moest aanspreken. Laten staan ermee zoenen. WTF? Wat denk je dat twee vijfjarige Gelderse boys voor elkaar kregen in Nurg? Ja, ik weet niet, maar we hebben echt geen meid in onze buurt gezien. Nee, het werd gewoon een weekend waar we driver 2 speelden op de PlayStation.

SPEAKER_02 8:45

Ja, oké. Ik twijfel of ik dit moet zeggen, maar misschien moet ik het fluisteren. Het was een beetje gek, maar hij was. Hij zat op die en bank op zijn buik Driver 2 te spelen. Het was in de ochtend.

SPEAKER_00 9:02

En ik zat op die andere bank onder een slaapzak. En toen heb ik aan mezelf gezeten. Terwijl hij Driver zat te kijken. Gek, hè? Ik snap niet eens waarom. Ja, blijkbaar had ik zin, maar waarom zou ik het doen met een ander erbij? Die niet in de gaten had. Echte rare.

SPEAKER_02 9:22

Misschien was dat een puberaal iets. En dan in de onderbroek klaarkomen.

SPEAKER_00 9:31

En jou, doe net alsof je dit niet gehoord hebt. Hij liep ook een blauwe oog op dat weekend in het zwembad. Ja, daar kon ik zo op terug. Maar goed, toen we na dat weekend weer teruggingen naar onze vrienden. Had hij dus hele grote verhalen dat hij dat hij mij had gezoemd en had gevingerd. En ik had ook iemand gevonden en we hadden daar een soort van verkering mee gekregen. Ja, blijkbaar is de waarheid iets dat je kan zeggen wat de ander nooit kan controleren. Dat is natuurlijk het voordeel van de leugen. Ik vond het heel ongemakkelijk. Het is over blauwe ogen hebben, misschien wel een beter. Dat blauwe oog was geen leugen, dat kon je ook zien. We gingen naar het zwembad met z'n tweeën. En we zaten nog steeds vol van meidenversieren. Dus wat ik een beetje in het zwembad deed, was proberen oogcontact te krijgen met die meiden en dan totaal niet weten wat ik ermee moest. Dat was één leuke meid, dacht ik, die ging terugkijken. En echt heel intensief terugkijken, dat je al automatisch al vinders wanneer je je buik krijgt. Maar wat ze ook deed behalve terugkijken. Ja, als geen naar een gast toe zwemmen, blijkbaar was ze daarmee. En omel ze en ermee tongen en na tongen ging ze weer intensief naar mij kijken. Om even te laten zien dat ze een vriendje had, fuck op. Vrouwen kunnen echt fuck up doen.

SPEAKER_02 10:58

Ze gewoon een beetje met me spelen en me dan vernederen. Ben jij ook zo eentje? Was je ook zo'n vrouw?

SPEAKER_00 11:08

Met de ene flirt, twee je met de andere verkering had. Ik vind het ook wel weer wat hebben, toch? Leven is een speelparadijs of zoiets. Leven is een speeltuin. Nee, dat is het niet. Ik weet niet, ik hou ook wel van dit toxische. Ik hou gewoon niet van het zoete romantische. Ik hou gewoon van dit: vernedering. Ik werd aan lekker vernederd in het zwembad door een lekker wijf. Ik zou mooi helemaal druk te maken. Moet ik er naartoe zwemmen? Moet ik hooi zeggen, moet ik aanspreken. Moet ik een handje vasthouden? Wanneer moet ik dan zoenen? En moet ik dan zoenen gelijk met tong of zonder tong? Ja, ik ben helemaal gek in het zwembad. En zij loopt gewoon te flirten met me, intensief terug te kijken. En uiteindelijk gaat ze lekker tongen met een vriendje. Die vriend van mij, ik weet niet, hij kreeg mot met een andere gast, die zaten ook oogcontact te maken. Die begonnen gewoon in het zwembad waar je kon staan, echt met elkaar te knokken, een beetje vuisten naar elkaar toe. Ik bevoor, ik wist niet wat ik het moest doen. Tussen springen, meeknokken. Ik was echt. Ik wist het niet gewoon frees.

SPEAKER_02 12:21

We zijn er nou maar snel het zwembad uitgegaan en weggegaan voordat de boel echt escaleerde. Ik twijfel trouwens of hij een blauwe oog had.

SPEAKER_00 12:32

Volgens mij was zijn lip heel dik. Het was een dikke lip. Dikke lip, vet lip. En oma legde een washand op met ijsblokjes. En de volgende dag kwam de moeder en de vader ook, want we zouden dan met hun mee terugrijden. Op schoolplein zei hij dus: je had die ander eens moeten zien. Al die vrienden keken naar mij van ja, had je die ander moeten zien, ja, weet ik veel. Ja, ik weet niet. Ik ben een slechte leugenaar. Ik kan moeilijk. Ik voel nog heel veel dingen in mijn buik en mijn hoofd die niet kloppen. Ik kan het ook gewoon niet volhouden. Dus vrienden gingen aan mij vragen wat er nou van klopte van die verkering. En die vechtpartij en of die echt iemand had gevingerd. Die heeft me gewoon nooit zo gestaan. Dus ik liet met een knikje merken dat het niet zo was gegaan. De vriend was uiteindelijk natuurlijk erg teleugstad in mij dat ik de magie had verbroken. De leugen om jezelf belangrijk te maken. Maar ja, wat moet ik vertellen? Dat is toch terug dat je zegt, ja, hij had verkering en ik ook. We hebben geen meid gezien. Op die vrouw en zwembad nano. Maar ja, dat was een vernedering.

SPEAKER_02 13:45

Weet je, als ik nu aan terugdenk, ik snap het denk ik nu wel beter. Als je een negatief zelfbeeld hebt wat hij had.

SPEAKER_00 13:56

Dan heb je de leugen nodig om dat zelfbeeld op te blazen tot iets positiefs. Dat mensen met bewondering naar je kijken. Het moet dus echt flink opgeblazen worden om het te compenseren. Ja en ik moet je zeggen: dit is geen leuk verhaal, want hij heeft het nooit echt achter zich kunnen laten. De leugen werd echt zijn tweede jas, hij werd er ook steeds beter in. Hij ging jaren later achter de ex van die beste vriend van mij aan. Heel waard. En het punt was niet echt per se dat hij dat deed. Het was meer dat hij die ex lastig viel en ook alles weer ontkende en het zo omdraaide. Nee, die ex wilde mij versieren. Dat snap je? Nou, ik kende die twee heel goed: mijn beste vriend en dan inmiddels ex. Nee, ik kan me niet voorstellen dat zij hem lastig viel. Onmogelijk. Maar ja, hij bleef volhouden, die ex was een probleem, niet hij. Dus hij bracht die beste vriend van mij in het dilemma. Moet ik nou mijn ex geloven of jou? Jij bent een goede vriend van me. De ex is niet meer mijn geliefde. Maar ja, ze hadden dan wel een hadden zeven, acht jaar verkering. Wat is dat nou als je van je vijfende tot je 23ste, 22e relatie hebt? Dat is gewoon bijna de helft van je leven. Ja, het was heel verdrietig dat het uitging.

SPEAKER_02 15:18

Dat besefte hij ook wel. Dus nee, hij had geen slechte band met zijn ex, snap je?

SPEAKER_00 15:26

Het was natuurlijk ook een eerding: waarom zit je achter mijn ex aan? Wat is de deal? Waarom val je haar lastig? Ja, dus die vriendschap brak. En ik voelde me loyaal aan mijn beste vriend, dus ik heb hem ook op een lager pitje gezet. Maar dat was niet alleen dit was gewoon al jarenlang Aleugus die steeds heftiger werden. Ik denk dat het breekpunt kwam toen hij op vakantie ging met een oom van hem. Ik weet het dat hij thuis niet zo goed of een weekendje weg naar Barcelona en met een oom en misschien het vrienden van die oom. En daar had hij voor het eerst kook gebruikt. En hij voelde zich zo lekker door de kook. Want die kon die vrouwen aanspreken en hij voelde zich zo zelf verzekerd. Die kook deed wat met hem. Hij bleef dus ook gebruiken toen hij weer terug was en ook in ons samen zijn. Ja, al moet ik wel zeggen dat, ondanks dat hij kook op had ik hem nog nooit zo maar spontane gesprek zien aanknopen met vrouwen. Misschien vond het allemaal in zijn hoofd plaats. Ik zie hem nog zo zitten om. Ik kan een studiootje toen waar we dan regelmatig met alle vrienden samenkwamen. Hij zat op de vensterbank, zijn ogen waren anders. Zijn woorden hadden altijd charmant geklonken. Er zat altijd een opzweepend ritme in. En ik denk dat daarom ook iedereen altijd een zwak voor me had. Hij kon als hij wat zei, echt de energie van de kamer naar een hoger niveau tillen. Als hij er niet was, mist hij gewoon wat. En zelfs als hij loog, klonk het opzweepend voor de sfeer.

SPEAKER_02 17:00

Zelfs als hij boos was, was het grappig. Maar daar zit het.

SPEAKER_00 17:10

Iedereen zag altijd wel in zijn stoere blik zijn kwetsbaarheid. En dansen kon hij niet en hij was niet de knapste. En zijn stoerheid was altijd een poze. Tegelijkertijd hij kon niet dansen, maar hij danste wel. Weliswaar met heel veel alcohol op, maar hij danste wel meer dan ons. En als je een lift nodig had, stond hij altijd meteen met zijn auto voor je deur en was ook trouw. Maar daar zitten op mijn vensterbank de dingen die hij zei sinds de paar maanden dat hij kook gebruikte. Ik had het idee dat hij eigenlijk de versie was geworden die hij altijd al had willen zijn. De kookversie was zijn nieuwe identiteit. Echt dus nog. Ik weet niet eens wat. Ik weet niet. Dat wat hij was, leek verdwenen. Al die irritante dingen werden zo uitvergroot dat het gewoon niet irritant is, maar gewoon ontoelaatbaar bijna. Hij was altijd al een beetje racistisch, maar hij werd heel racistisch, weet je dat. De onzekerheid leek weg. Het was niet eens grootspraak meer. Het was gewoon een enorm opgeblazen mannetje geworden. En ik kon er gewoon helemaal niks mee. Ik kon er echt helemaal niks mee. Hij had ook een bijbaantje, chauffeur voor escort vrouwen. Ik weet tot op de dag vandaag nog steeds niet of het een leugen was of dat het echt zijn bijbaan was. Hoe kom je erop? Ja, maar ik was al voorbij een punt dat het me niet eens meer boeide of iets waar was of onwaarde kwamen. Maar het begon zich in rare kringen te begeven. Beetje van die gasten die tegen het criminele circuit, of misschien wel juist in het criminele circuit zaten. Geen goede gasten. Ik heb ze ook één of twee keer ontmoet. Sek je met hem af, daar begon het al, dan denk je met hem tijd door te brengen. Nee, dan gaan we in de auto naar zijn nieuwe vrienden. Dan zit je erbij en dan denk je, je klopt iets niet.

SPEAKER_02 19:07

Dit is niet per se de plek waar ik wil zijn. Ik raakte hem een beetje uit het oog.

SPEAKER_00 19:18

Dus op een gegeven moment zie je elkaar altijd elke week, twee keer in de week. Eens in de drie weken en dan eens in de maand, eens in de drie maanden. Snap je dat ritme werd steeds langer? Ja, hij is dus door de politie s'nachts van zijn bed gelicht en daarna uit zijn huis getrapt door zijn ouders. En ik heb tegversies uit zijn mond gehoord van wat er precies aan de hand was. En het was allemaal één groot misverstand en er lag aan iedereen behalve hem, maar ja.

SPEAKER_02 19:49

Echt gewoon raar.

SPEAKER_00 19:50

En een andere vrienden, die durfden er niks over te zeggen. Ze waren ook allemaal paranoia geworden dat ze werden afgeluisterd en zo. Ik verzin het allemaal niet. Het is een heel raar episode. Ik vraag er nu nog wel eens naar naar mijn vrienden die ook: wat de fuck is er gebeurd? Maar ze doen. Het verhaal dat hij vertelde was een van zijn criminele vrienden, die zei van hé, kan je auto rijden? Ik heb een tv gekocht bij iemand. Kunnen we die ophalen? Ze komen daar binnen in dat huis. Daarboven in de slaapkamer staat een grote tv. Maar er staat ook een gastgebonden op bed. En ze hebben de tv meegenomen. Het was gewoon een roof of een afrekening met schulden of drugs. En daar heeft de politie onderzoek naar gedaan. En daardoor vielen ze onder andere bij hem binnen. Voor de rest, ik heb geen idee of hij voor de rechter is verschenen of de zaken rond is gemaakt.

SPEAKER_02 20:56

Want ik heb het contract daarna verbroken.

SPEAKER_00 21:04

Kijk, we tolereren natuurlijk zijn leugens jarenlang en we lachten hem er ook mee uit of zo als hij weer een bullshit verhaal vertelde. Uiteindelijk boeide het ook ons alle vrienden niet echt of het iets zwaar was of niet. Geef gewoon die joint door en haal nog eens een biertje en laten we nog eens even gaan dansen. Toen snap je het als meer het samen zijn en de lol en die bullshit ja whatever. Zijn grootste handicap is altijd zijn geheugen geweest. Dat is niet zo handig als je veel liegt. Maar had iedereen het ook meteen door. Hij onthield zijn leugens ook slecht.

SPEAKER_02 21:39

Omdat die details elke keer te extreem veranderden.

SPEAKER_00 21:43

Maar ja, nu wist niemand meer wat hij aan het doen was met zijn leven. En ik heb die brieven van justitie wel zien dicht in zijn huis. Dat was voordat ik het contact verbrak. En hij had ook opeens heel veel dure spullen in zijn huis. Heel veel dingen begonnen raar te zijn. Er begonnen gewoon raar te zijn, gewoon. Op te vallen. En veel drugsgebruik ook. Je komt gewoon op het punt dat je afscheid moet nemen van iemand in je leven om daar herinneringen buur te houden van toen het nog leuk was. Ook omdat je weet dat wat je zoekt in de relatie, in de vriendschap, in de dynamiek met de andere jongens er niets meer is. Ik moet wel zeggen, je kan wel afscheid nemen van iemand, maar dat betekent niet dat je er echt afscheid van hebt gedomen. Ik droom nog steeds over hem. Als ik over vroeger droom, dan zit hij er vaak in. Ik droom niet over mijn andere vrienden van toen die ik nog steeds spreek, maar wel over hem.

SPEAKER_02 22:40

Ik ben er ook nooit mee tegengekomen. Dat is zo gekkig, hè. Terwijl we wel in dezelfde regio wonen. Ik heb hem één keer gezien als LinkedIn suggestie.

SPEAKER_00 22:52

Toen zag ik dat hij zich bij een motorclub had aangesloten. Ik denk dat hij motorbende was. Dat denk ik serieus. Maar goed, ik heb geblokkeerd. Ik heb helemaal geen zin om elke keer helemaal suggestie te krijgen. Als ik hem als suggestie krijg, krijgt hij mij ook als suggestie, toch? Zijn moeder heb ik nog wel eens één keer gesproken. Toen zei ze: Jammer dat jullie elkaar allemaal niet meer zien. De toon waarop ze zei, gaf me wel een vermoeden welke versie zij van het verhaal had gehoord. Waarschijnlijk lag het allemaal aan ons en niet aan hem. Ze moest eens weten. Ze moest eens weten. Ik kan het allemaal vertellen, merk ik, zonder dat ik er heel veel bij voel. Dus ik heb het allemaal wel verwerkt en zo. Of het is allemaal weggesleten in mezelf.

SPEAKER_02 23:46

Het maakt me ook niet nostalgisch. We hadden wel heel leuk toen met z'n allen totdat het niet meer leuk is.

SPEAKER_00 23:55

Dat is ook het leven. Groepen waar je in bevindt die veranderen. Omdat het leven verandert en mensen verhuizen. Relaties krijgen, werk krijgen, zelf veranderen, gaan reizen, andere vrienden vinden die leuker zijn. Misschien mis ik het dat wel, die intensiteit van de vriendschap toen. Wat sowieso natuurlijk een hoogtepunt heeft in die tiener tijd en de tijd dat je gaat studeren. En je nog niet echt een serieuze relatie hebt. Een beetje geluk hoop ik dat je dan al op jezelf woont, alhoewel, in deze tijd is dat ook niet meer vanzelfsprekend. Maar toen ik jong was, was het iets vanzelfsprekender best wel vroeg het huis uit te gaan. Ik was denk ik op mijn zeventien al te huis uit.

SPEAKER_02 24:43

Of achttiende. Ik weet het niet zeventien of acht? Ik denk achttien. Ja, wat wil ik zeggen?

SPEAKER_00 24:58

Oh ja, die intensiteit miste ik wel. Gewoon dat je je vrienden twee keer in de week zag. Je deed ook niet zo heel veel, maar soms was sowieso van de acht keer dat je elkaar zag in de maand waren de één of twee gewoon een hele goede, hele grappige, absurde avonden.

SPEAKER_02 25:17

En daar deed je het dan voor een beetje die magie van avonturen beleven met elkaar. Ook daar raakte de slur erin als je elkaar zoveel ziet.

SPEAKER_00 25:32

Geven dus niet zo leuk meer. Misschien wel met alles als je een overkult. Je gaat gewoon overkill aan elkaar, dat is ook een waarheid. Ik vuist in Utrecht. Dat was denk ik wel het einde van deze intensieve periode met al die vrienden. Ik zie ze nog steeds hè. Maar niet meer in wat het toen was. Kijk, ik woonde op mezelf, dus iedereen kwam altijd naar mij toe. En dan gingen we uit een feesten of verbleven thuis een beetje potje koloniste door drie uur s'nachts en tafelvoetbal en obscure horrorfilms kijken.

SPEAKER_02 26:10

Dat soort dingen, voetbal kijken. Ik denk dat ik die korte periode waar het even goed was, dat mis ik. Als je iets hoort op de achtergrond, het regent. Handjes boven de dekens. Slaap lekker.