Aflevering 14: Eindelijk hoor ik ergens bij – over hoogbegaafdheid en je stem vinden

Veel vrouwen voelen zich hun hele leven ‘anders’ — tot ze ontdekken dat hun brein misschien gewoon anders bedraad is. In deze aflevering ga ik in op hoogbegaafdheid bij vrouwen en hoe dat doorwerkt in communicatie en stemgebruik. 

In deze aflevering

Deze aflevering verschijnt naar aanleiding van de Week van de Hoogbegaafdheid.

Ik neem je mee in een onderwerp waar verrassend veel vrouwen zich in herkennen, maar waar lang niet altijd woorden voor zijn: hoogbegaafdheid bij vrouwen.

Of zoals ik het zelf liever noem: een sprankelend brein en een diep voelend hart.

In deze aflevering vertel ik waarom ik het woord hoogbegaafdheid eigenlijk niet zo’n geslaagde term vind, en waarom veel vrouwen zich wel herkennen in de kenmerken, maar niet in het label.

Ik deel ook een bijzonder moment uit mijn praktijk, waarin een vrouw na het lezen van een artikel tegen mij zei:

"Eindelijk hoor ik ergens bij."

Zo’n inzicht kan bevrijdend zijn - en tegelijk ook pijnlijk. Want het kan ook het besef wakker maken van hoe lang iemand zich anders of alleen heeft gevoeld.

Verder neem ik je mee in drie manieren waarop deze specifieke bedrading vaak hoorbaar wordt in de manier waarop vrouwen communiceren.

Waarom sommige vrouwen gaan ratelen.
Waarom anderen juist zachter worden en zich inhouden.
En waarom er ook vrouwen zijn die gewend zijn geraakt om alles alleen te doen.

We staan ook stil bij iets waar veel vrouwen met een snelle geest tegenaan lopen: het gevoel dat het hoofd sneller gaat dan het lichaam, wat zich bijvoorbeeld kan uiten in snel praten of moeite met vertragen in communicatie.

Tot slot deel ik een kleine blik achter de schermen van iets nieuws waar ik momenteel aan werk om deze vrouwen nog beter te helpen hun stem te begrijpen en te gebruiken.

Wat je uit deze aflevering meeneemt

• waarom het woord hoogbegaafdheid voor veel vrouwen niet altijd passend voelt
• hoe het moment van herkenning (“eindelijk hoor ik ergens bij”) tegelijk bevrijdend en pijnlijk kan zijn
• waarom het bij veel hoogbegaafde vrouwen voelt alsof het hoofd sneller gaat dan het lichaam
• hoe dat verschil vaak hoorbaar wordt in de manier waarop iemand spreekt
• drie veelvoorkomende communicatiepatronen bij vrouwen met een sprankelend brein en een diep voelend hart

Reflectievraag

Herken jij bij jezelf dat je brein soms sneller gaat dan je lichaam kan volgen?
En zo ja: hoe hoor je dat terug in de manier waarop jij spreekt?

Wil je hier dieper mee werken?

De Stem van de Heldin is een 12-weekse groepsreis voor slimme, gevoelige vrouwelijke ondernemers en leiders die hun stem opnieuw willen bewonen.
 Niet door jezelf ‘zichtbaarder te maken’, maar door veiligheid te ervaren in je lichaam, je zenuwstelsel en je expressie — zodat spreken en leiden niet langer voelt als bewijsdrang, maar als een natuurlijke uitdrukking van wie je bent.

Je leest hier alles over het traject:
 👉 https://voice2blossom.nl/de-stem-van-de-heldin-12-weken-groeps-stemcoachtraject/

Meer over mij & mijn werk

Website: https://voice2blossom.nl

Instagram: @voice2blossom
Facebook: voice2blossom
LinkedIn: Franka van Essen

Trefwoorden
hoogbegaafde vrouwen, hoogbegaafdheid bij vrouwen, communicatie hoogbegaafdheid, snel praten intelligentie, hoogbegaafdheid vrouwen kenmerken 

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij de Voice to Blossom podcast. Mijn naam is Franka van Essen, vocal life coach en stemweester. Als meisje zong ik om mezelf staande te houden in een onveilige wereld. Nu help ik andere vrouwen om hun stem niet langer in te houden, vol uit te gaan. Sprekend en zingend, schatelachend en vluisterend. Deze podcast is voor jou slimme sensitieve vrouwen. Creatief ondernemende lijmen met een spronkelijk vrij en een gevoelig hart. En je vlammen naar vrijheid in expression. Want jouw stem is je frequentie. En onze dik aan de deuren open in je in je lipenschap en in je onderneming. Ja, wat leuk dat je weer luistert naar inmiddels de veertiende aflevering, denk ik, van deze podcast. En deze week is het de week van hoogbegaafdheid. Nou ben ik zelf persoonlijk niet zo heel erg dol op die term, en ik zal jullie nog uitleggen waarom. Maar de realiteit is dat ik heel veel werk met hoogbegaafde vrouwen. En ik ben van de week begonnen in een nieuw boek Diep gedacht en intens gevoeld: Verhalen van hoogbegaafde vrouwen. Het is net uit. Het is een hele mooie mix van allerlei ervaringsverhalen van vrouwen uit Vlaanderen en Nederland die vertellen over hun leven met deze intense bedrading. Laten we het zo maar even noemen. Het is heel herkenbaar voor mij, maar ik lees er ook heel veel dingen uit die ik herken uit verhalen van de vrouwen met wie ik het allerliefste werk. En het leukste is dat ik een tijdje geleden een soort brief heb geschreven aan deze vrouwen. Soms doe je dat als onderdeel van met je bedrijf bezig zijn om weer eens even opnieuw te kijken. Goh, met welke vrouwen werk ik nou het liefst. En toen heb ik een soort liefdesbrief gemaakt. Klinkt een beetje een maffe liefdesbrief. Maar ook weer niet. Want ik voel heel erg veel liefde en compassie en begrip voor deze groep vrouwen, die zich vaak zo onbegrepen heeft gevoeld en soms nog voelt. Dus ik schreef een soort liefdesbrief aan deze mooie groep. En die heb ik toen ook sprekend opgenomen met het idee: misschien ga ik er nog eens wat mee doen. Nou, dan lijkt dit me dus een heel goed moment. Dus je gaat nu luisteren naar een klein stukje van de liefdesbrief die ik schreef aan mijn ideale coache, mijn ideale klant. De vrouw met een intense bedrading, een snel complex brein en een diep gevoelsleven. Ik heb erboven gezet lieve mooie vrouw met een creatief snel brein en een diep gevoelsleven. Ik zie je worstelen met je focus en je zichtbaarheid. Want als je veel verschillende dingen kunt en leuk vindt, ben je altijd aan het creëren. Nieuwe dingen doen. Nieuwe dingen maken die jij in een handomdraaier voor elkaar krijgt. Zonder precies te kunnen navertellen hoe je dat nou deed. Nou, gewoon vanzelf toch? Je hebt een diepe missie om anderen te helpen en de wereld een stukje mooier te maken. Alleen weten we heel vaak niet dat je er überhaupt bent. Dat komt omdat je je niet uitspreekt over wat je doet en over wat je ten diepste verlangt. En dat komt misschien omdat je vroeger vaak te horen hebt gekregen dat je te bent. Te gevoelig, te snel, te nieuwsgierig, te leergierig misschien wel. En dat maakt dat je kopschuw wordt. Dat je je terugtrekt. Het alleen gaat doen. Dat je stopt met je uitspreken. En dat je stopt met laten horen waar je echt van aangaat. Laat maar. Ik ben toch niet welkom met mijn creatieve ideeën en mijn diepe gevoelsleven. Laat maar. Ik doe het wel alleen. En misschien zijn er ook nog wel andere dingen gebeurd. Misschien werd je gepest of groeide je op in een ingewikkeld gezin waar het vaak onveilig was. Dat geldt bijvoorbeeld voor mij. Of een gezin waar je altijd de sterker moest zijn. En misschien had jij met jouw creatieve hoofd wel ook een lastige tijd op school, omdat het gewoon helemaal niet past. Je hebt er bewust of onbewust voor gekozen om zelfstandig ondernemer te zijn. Omdat jij weet dat je niet lekker gaat op hiërarchie, op vastgepinde structuren en op saaie herhalende klussen. Nee, jij gedijt het best als je autonoom kunt zijn. Als je ze zelf mag bepalen en zelf mag creëren. En dan ga je met jouw creaties de wereld in. Jouw mooie aanbod met jouw expertise en je doorleefdewijsheid. Je ontwerpt een prachtig uithangbord, want dat kun jij als geen ander. En dan wordt het ineens stil. Er komt bijna niemand. En dat ligt niet aan wat je aanbiedt. Het ligt ook niet aan je prijzen en al helemaal niet aan je expertise. Nee, het ligt aan je stem. Aan hoe je jezelf wegmoffelt en zachtjes praat. Misschien wel met je hand voor je mond. Hoe je calls met klanten en netwerkborrels en presentaties uit de weg gaat. Je stuurt liever een mailtje, toch? Waardoor niemand je dus echt kan horen. Niemand je missie, je aanbod en je prijs meekrijgt. En je dus ook bijna niks verkoopt. Maar goed, je hebt jezelf ook natuurlijk wijs gemaakt dat verkopen helemaal niet belangrijk is. Want het gaat uiteindelijk om het creëren en om het goed doen voor de wereld. Toch? Maar ja, het zou toch ook leuk zijn als je hypotheek betaald kan worden. En als jij de cadeautjes die je met zoveel liefde hebt gemaakt ook daadwerkelijk kunt bezorgen bij de mensen voor wie ze bedoeld zijn. Dus, wat heb je te doen? Leren om stem te geven aan je bedrijf. Leren om echt voor jouw onderneming te gaan staan. Ik had deze brief ook aan mezelf kunnen schrijven, heel eerlijk gezegd hoor. In heel veel opzichten. Ik herken mezelf daar uitermate in. Dat is natuurlijk ook niet voor niks. Ja, dat was hem. En wie weet heb je er best het een en ander in herkent. Ja, zoals gezegd, het woord hoogbegaafdheid vind ik zelf wel lastig en ingewikkeld. Sowieso het hele hooglaag verhaal. Want ja, als er hoog is, is er ook laag in mijn brein. En ik vind bijvoorbeeld het Engelse gifted vind ik veel mooier, veel breder, veel dieper. En veel minder met een soort oordeel erin. En dat hoor ik toch bij hoogbegaafdheid. Dat zal ongetwijfeld aan mij liggen. Dus ik gebruik die term zelf niet. Ik heb het over sprankelende breden en diepe gevoelslevens, diepvoelende harten. Omdat er ook heel veel vrouwen zijn die wel deze bedrading hebben, maar dat als zodanig genoeg niet bij zichzelf hebben herkend of zelf ook moeite hebben met deze term. Ja, dus die term gift is vind ik mooi. Want daar zit ook echt iets in van een gave van iets dat je meegekregen hebt. Veel vrouwen, inclusief mijzelf, komen er pas achter dat ze zo in elkaar zitten als ze zelf kinderen krijgen. Dat was bij mij ook zo. Ik had eigenlijk nooit door dat dat echt een issue was. Ja, ik merkte wel dat ik soms anders was op school. Ik merkte dat ik graag met volwassen mensen optrok in plaats van met wat meer jongere leeftijdgenoten. Ik dacht eigenlijk altijd dat ik goed op school was, alleen maar omdat ik gewoon heel ijverig was. Dus dat het eigenlijk niet zoveel te maken had met een snel werkend brein. Nou ja, kortom, ik had het niet echt door totdat onze oudste dochter werd geboren. En ik al vrij snel zag: dat gaat wel in een iets ander tempo dan normaal gesproken. En toen zij naar de peuterschool ging, toen had ik al door van volgens mij moeten we wel even goed nadenken over naar welke school we haar straks laten gaan. En het fijne is dat het bij ons, en dat gaat niet altijd van een leidakje, maar tot nu toe is dat bij ons eigenlijk met alle drie de kinderen die toch echt wel ook deze intense bedraging hebben, is dat eigenlijk bij alle drie best heel goed verlopen. Dus wel met hier en daar een aanpassing. Maar ze hebben zich niet zo ongelukkig en alleen op school hoeven voelen zoals ik destijds. Want ja, geen idee. Mensen wisten niet zo goed. Docenten wisten niet zo goed hoe ze daarmee om moesten gaan in die tijd. Zoals gezegd werk ik dus veel met dit type vrouw. En ik had van de week nog iemand hier aan tafel zitten die eindelijk de moed had gevonden om een artikel wat ik had gemaakt: een soort uittreksel van een boek, wat ik had gemaakt en haar had toegestuurd om eindelijk te moeten vinden om daar eens in te gaan lezen. En ze zat hier aan tafel en ze zei: Ik hoor eindelijk ergens bij. Ik hoor eindelijk ergens bij. En dat is natuurlijk heel bijzonder om te horen. En het is tegelijkertijd ook heel kwetsbaar. Want het is ook verdrietig. Want dan komt ook het besef, al die tijd heb ik dus gedacht dat ik nergens bijhoor. Of al die tijd heb ik me dus heel erg alleen gevoeld. Waarom wist ik dit niet eerder? Dat zijn natuurlijk ook de vragen die dan naar boven komen, heel terecht. En dan komt vaak ook het verlangen om gelijkgestemde te gaan ontmoeten. En dat is in mijn ervaring ook heel erg belangrijk. Dat je een aantal vrouwen om je heen hebt die net zo bedraad zijn. Met wie je oeverloos over de meeste gekke theorieën kan praten. En ook hele foute grappen kan maken. Ik heb zelf zo'n vriendin. Ze woont helemaal niet hier om de hoek. Ze woont in Haals meer. Maar wij delen heel veel spraakberichten met elkaar. En die gaan echt van de hak op de tak. Van het een naar het ander. En dat is zo heerlijk als je dat samen met iemand zo kunt delen. Ja, en ik zit nog even na te denken over wat ik nou vaak terug zie bij de vrouw met deze intense bedrading. Dat is heel vaak dat er een split tussen het hoofd en het lijf is ontstaan. En dat komt omdat het hoofd vaak veel sneller wil en kan dan het lichaam. Sommige hoogbegaafde vrouwen hebben natuurlijk wel ook die hoge overexcitability op bewegen. Dus we kunnen ook een snel lijf hebben. Maar om informatie op te kunnen halen uit de andere lagen van je persoonlijkheid. Dus niet alleen de cognitieve, maar om die uit je emoties te kunnen halen. Dus je emotionele laag, je energetische laag. Je fysieke laag is vaak wel vertraging nodig. Was in de vertraging komen daar antwoorden. Ik heb dat vorige week zelf weer meegemaakt toen ik voor een opleidingsweg een week weg was. En we daar een week echt in grote vertraging hebben gewerkt. In het begin is dat super ongemakkelijk, want ik wilde de hele tijd vooruit. Ik wil niet vertragen. Maar als op een gegeven moment die vertraging er is. Dan kom je zoveel meer te weten over jezelf. Ga je zoveel meer voelen en ervaren. Omdat in die vertraging dat stuk van het bewustzijn als het ware tot leven komt. Ja, en die manier van vertragen is voor veel vrouwen met deze type bedrading lastig. En dat hoor je dan ook vaak terug in de stem. Dus die split tussen hoofd en lijf, die kun je vaak goed horen. Bijvoorbeeld zijn allerlei verschillende manieren, maar bijvoorbeeld door een vrouw met een soort pratend hoofd. Sommige vrouwen gaan heel erg snel ratelen. Ze proberen hun hoofd bij te benen. Maar daardoor verliezen ze wel het contact met hun lijf. En daardoor ook het contact met de luisteraar. Want de luisteraar hoort dan eigenlijk alleen maar een soort pratend hoofd. Er komt wel heel veel informatie, maar de frequentie die iemand vanuit dat lichaam mee kan geven aan die stem, die blijft dan dus achter. En die frequentie en dat zenuwstelsel wat dan in verbinding kan gaan, dat zorgt ervoor dat de ander je boodschap kan ontvangen. Dus dat is eigenlijk heel jammer dat er dan alleen maar vanuit het hoofd wordt gepraat. Een ander type, om het maar even zo te zeggen, die ik ook veel zie, is een vrouw die zich juist enorm is gaat inhouden. Dan zie je dus iemand die eigenlijk veel minder zegt dan dat ze zou willen, maar heel veel ziet en observeert. Spreekt ook vaak wat zachter. En checkt ook vaak heel erg de omgeving af. Is het wel gepast wat ik nu ga zeggen? Dus heel erg afchecken. Ok aan de omgeving ben ik wel welkom, ben ik niet te veel, ben ik niet te eager ben. Waardoor je je ontzettend bent gaan aanpassen. Ik had van de week nog een dame hier die vertelde dat ze met heel veel plezier een cursus aan het volgen was. En dat ze het toch elke keer spannend vond als om een vraag te stellen. Omdat ze zei: Ja, ik wil ook niet eeuwig dat beste meisje van de klas zijn, die dan zo nodig weer wat vragen moet. Terwijl haar innerlijke drijf, haar nieuwsgierigheid om die vragen te stellen natuurlijk wel is. En door heel veel eerdere ervaringen denken vrouwen dan dus soms: Nou, laat maar, ik hou me dus wel stil. Ik steek mijn kop niet meer boven het maaiveld uit. Wat natuurlijk ontzettend jammer is. Want zo ben je niet trouw aan jezelf en pas je je eigenlijk wat te veel aan. Een ander type vrouw, wat ik wel eens met deze bedraging zie, en daar ben ik zelf ook wel, denk ik, heb ik daar delen van, is het type het zelf. Ik doe het allemaal zelf wel. Vrouwen die gewend zijn om hun eigen boontjes te doppen. En die niet gewend zijn om hulp te vragen, maar misschien ook hebben ervaren in hun leven dat die hulp vaak niet voor handen was. Dat was bijvoorbeeld bij mij het geval. Maar dat zie ik ook bij heel veel vrouwen met wie ik heb gewerkt. Dat de hulp vaak ook niet passend is voor wat jij nodig hebt. Dus dan is al snel de gedachte: laat maar, ik doe het zelf wel. Dan doe ik het ook goed. Dan weet ik zeker dat het goed gebeurt. En ja, weet je, hulp is toch niet voor handen. En vaak hebben deze vrouwen een stevige manier van spreken, er zit wat vechtenergie in. Er zit een beetje iets in van je maakt mij de pist niet lauw. En tegelijkertijd kan dat ervoor zorgen dat het soms lastig is om verbinding te maken, om wat meer vanuit zachtheid en compassie te gaan. Dus deze vrouwen mogen vaak leren om met meer zachtheid en mildheid zichzelf en de ander te benaderen. En dat betekent vaak voor de stem dat ze wat meer waterergie, wat meer die vriendelijke klank mogen toevoegen. Zodat hun stem voor de ander ook veilig gaat voelen en er verbinding kan gaan ontstaan. Nou ja, je hoort al, er zijn dus heel veel verschillende manieren waarop vrouwen met dit type brein communiceren. En ik vind het dus ontzettend leuk om daarmee te werken en om die uiterlijke stem, die uiterlijke communicatie op een lijn te brengen met hoe iemand zich van binnen voelt en hoe iemand steeds meer kan leren trouw aan zichzelf te zijn. En daarbij de verbinding met de ander niet te verliezen. Het leuke is dat ik bezig ben met het ontwerpen van een soort stemarchetype test. Waarmee je als vrouw met een sprankelend brein dus kan ontdekken hoe jouw communicatiestijl werkt en welk stemgeluid je daar op dit moment bij gebruikt. En vervolgens wat je kunt doen om jouw stemtype nog veel meer tot haar recht te laten komen. En ervoor te zorgen dat je misschien ook weer wat met die kop boven dat maaiveld uit durft. Want ja, hoe je het ook went of keert, als jij met je potentie de wereld in wil, dan is het echt nodig dat je jouw stem in als glorie durft te gaan laten horen. Dit was even mijn overdenking over de week van hoogbegaafdheid. Er is van alles te doen. Er zijn lezingen, er worden boeken uitgebracht. Ik zie ook op LinkedIn dat er veel gepraat wordt over dit onderwerp. En dat is hartstikke mooi en belangrijk omdat het nog niet altijd even bekend is er vaak ook vooroordelen zijn. En het is heel fijn als we die met elkaar kunnen wegnemen. Zodat ook vrouwen met dit type bedrading hun volle potentieel kunnen gaan leven. En hoe mooi zou de wereld er dan gaan uitzien. Dankjewel voor het luisteren. En mocht je geïnteresseerd zijn in die stemarchetypetest, hou mijn podcast in de gaten, want binnenkort ga ik daar meer over delen. En zodra die klaar is, kun jij hem natuurlijk gaan invullen via de website en kun je erachter gaan komen. Wat jouw communicatie op dit moment voor je doet, hoe jouw stem klinkt en wat de volgende stap zou kunnen zijn om nog trouwer aan jezelf te worden en jouw boodschap de wereld in te brengen. Bedankt voor het luisteren en tot de volgende.