#2 Uitdagingen in het moederschap: waarom duidelijkheid kinderen veiligheid geeft

In deze aflevering neem ik je mee in een moment met Liz dat mij opnieuw liet beseffen hoe belangrijk duidelijkheid en grenzen zijn voor kinderen.

Waarom consequent zijn niet “streng” is, maar juist veiligheid geeft.
En waarom dit vaak het moeilijkst is op momenten dat je zelf moe, overprikkeld of leeg bent.

Een eerlijke aflevering over uitdagingen in het moederschap, grenzen stellen en opvoeden vanuit rust in plaats van reageren uit vermoeidheid of frustratie.

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Welkom bij weer een nieuwe aflevering van de Puur en Evenwicht podcast. Het is nu woensdagochtend en ik heb Lisnet naar school gebracht. En ik kan wel zeggen dat het een uitdagende ochtend was. En ik begeleid ook veel coachies die ook moeder zijn. En ik denk dat iedereen het wel herkent dat er gewoon best wel veel uitdagingen zijn in het moederschap. En ook voor mij zijn er nog steeds uitdagingen. En ik wil jullie even meenemen in de situatie van vanochtend. Want ik denk dat heel veel moeders dit herkennen. En dat er uiteindelijk ook een hele mooie les in zit. En ook wel een inzicht dat je denkt van ja, hier kan ik misschien bij mijn kinderen ook wel wat mee. Nou, Lissie was vanmorgen al zelf wakker geworden. We hebben een. Ze was al beneden. En ik kwam ook beneden. En toen ben ik ontbijt gaan maken. En zij eet altijd. Of in ieder geval vaak eet ze haven mout, maar vanmorgen wou ze kwark hebben met. Ik doe dan altijd een beetje diepevries fruit. Dan heb ik blauwe bessen met frambozen. Daar doe ik chinazaadjes overheen. Dat maak ik warm en dat wordt een soort shamachtig. En daar doe ik kwark overheen. En daar wou ze ook graag een beker melk bij. En Listie wil altijd dat de melk een beetje warm is. Dus prima, die had ik voor haar warm gemaakt. En wij gingen eten. En ik zag al wel, ze zat gewoon ook niet helemaal lekker in haar vuil en ze was eigenlijk te vroeg wakker. En dan is ze moe, heeft ze honger. En dan is alles lastig en alles is moeilijk. Dus het duurde een tijd voordat zij aan haar melk begon. En toen was de melk koud geworden en ze heeft een hekel aan koude melk. Dus ze begon heel erg te zeuren dat ik die melk weer moest warm maken. En ik denk dat heel veel mama het herkennen. En vooral als je zelf moe bent en je kunt even weinig hebben, dat je dan heel snel toegeven. Dat je denkt, nou, prima maak die melk wel even warm, ben ik van het gezeur af. Maar wat daar ook onder zit, is dat je dan eigenlijk het gedrag van je kind in stand houdt. Want ze zijn letterlijk op zoek naar grenzen. Dus ik zei, Lis, je hebt nu heel lang gewacht met melk drinken en daarom is jouw melk koud. Mama snapt heel goed dat jij niet van koude melk houdt, maar dan had je eerder je melk op moeten drinken. En ze werd heel erg boos. Ik heb het eerder ook wel schat hoor, dan gaf ik toe en dan dacht ik, toema, klaar. Ik maak die melk wel weer warm. Maar weet je, wat je dan krijgt? De volgende keer wacht ze weer zo lang. Kun je het weer warm maken. En dan gaat ze nog niet drinken. En dan kun je het nog vijf keer warm maken. En dat is, weet je, kinderen zijn zo op zoek naar de grens die jij aangeeft. En ik dacht vanmorgen ook, oké, ik moet nu misschien even op de blaren zitten. En dan is het misschien even een hele pittige morgen. Maar ik wil haar leren dat nee ook een nee is. En dat de nee niet na tien keer vragen verandert in een ja. Want dan weten kinderen letterlijk niet meer wat ze aan jou hebben, en kunnen ze eigenlijk, en dat klinkt heel gek, kunnen ze ook niet op jou vertrouwen. En je moet het zien als de grens van Nederland. En de ene keer ligt die grens van Nederland in Duitsland en de andere keer die in België. En weet je, als je dat zo letterlijk voor je ziet. En als jij de grens van Nederland letterlijk op de grens van Nederland houdt, dan weet een kind precies wanneer die er overheen gaat. En ik denk dat dat ook wel heel erg de les van vanochtend was. Ik ben blijven volhouden. En ik ben ook één keer ging het mij even en toen dacht ik ook van verloor ik mezelf ook in mijn geduld. En dat is menselijk. Dat kan gebeuren. En daarna heb ik ook. Ik pakte haar vast en ik zei van kom maar, dan gaan we naar boven. En weet je, ik merkte zelf dat ik hoog in mijn energie zat, of in ieder geval hoog in mijn frustratie. En toen zei ze ook, nee, mama, ik ga goed luisteren. En toen dacht ik ook van nee, maar dit wil ik niet. Ik wil zelf de rust bewaren en heel rustig zeggen van het uitleggen. En toen heb ik haar ook uitgelegd. Ik zei, weet je, ik zei, mama had vroeg hetzelfde. Toen kreeg mama ook melk van oma. En toen ging mama niet direct drinken. En mama houdt ook heel erg van warme melk. Maar toen had mama koude melk. En mama houdt helemaal niet van koude melk. En Lis ook niet. Nee, zeg. Lis houdt ook niet van koude melk. Ik zei, maar weet je wat mama daar wel van heeft geleerd? Toen mama de volgende keer melk kreeg, toen ging mama de melk direct opdrink. Want mama houdt van warme melk. En als mama direct de melk opdrinkt, dan heeft mama de melk warm. En dat probeert mama jou nu ook te leren. En ik zag wel dat daar wat landde. Dus op den duur daar kwam wel lekker opgegeten. En ondertussen had ik ook water gemaakt. Dus ik zei ook van heel duidelijk van oké, Lis. Je kunt kiezen. Het is of nu water, of het is de melk. En de melk is misschien wel wat kouder. Maar het is dit of dit. En we hebben geen andere keus. Toen bleef ze nog een beetje tegenstribelen. Dus toen heb ik op den duur ook heel duidelijk haar fles gepakt. Ik zei: oké, hoef niet. Mama is niet boos. Maar dan zit mama het in de koelkast voor vanmiddag. En toen was het denk ik na vijf minuten dat ze zei van. Mama, ik heb wel heel erg doorst. Zou mama de melk uit de koelkast pakken? Ja. Ik zei, kom maar. Dan ga je bij mama op schot zitten en dan gaan we samen even de melk opdrinken. Ze moest nog wat foto's meenemen naar school toe. En ik zei: kom maar ga je bij mama op schot zitten en ze moest wat familiefoto's meenemen. Dus ik zei, dan gaan we die foto's ook even uitzoeken. Welke ze meenemen. En ben ik gewoon heel rustig gebleven, maar wel bij mijn grens die ik aangaf. En toen was het voor hij heel duidelijk. En toen kwamen ze ook rustig, en dat vond ik heel fijn. Dat ze op den duur merkte: oké, ik kan met mama niet onderhandelen. Die nee, die zij zegt, wordt niet na tien keer een jaar. En ik denk dat dat de les was die hier vanmorgen in zat. Dat jij. Kinderen hebben echt behoefte aan duidelijkheid. En ik vond dit ook. Heel uitdagend. En het was ook dat ik. Ze werken gewoon letterlijk op je frustratie. En vooral vind ik het heel uitdagend als je net wakker wordt. Je komt net uit bed en je wilt je dag gewoon liefdevol en vrolijk beginnen. Dat vind ik altijd. En weet je, dan probeer ik haar wel op andere gedachten te brengen. Oh, Lis, kijk, het zonnetje die schijnt lekker en de vogeltjes fluiten. En soms werkt dat. Dat je haar even uit het moment haalt. Want kinderen blijven heel vaak de dingen herhalen die ze ja dan zijn ze zo dat die melk koud is. En dan probeer ik de focus eraf te halen. En op wat anders. Of over de vakantie te beginnen. Of over dingen die ze leuk vinden. En soms werkt dat. Maar vanmorgen had ze heel duidelijk dat zij die warme melk wou. Maar dus uiteindelijk bij mij op school te zitten, hebben de foto samen uitgezocht, dronk zij lekker haar melk op. En toen zei ik ook tegen haar: ik zei: Lisselen we gewoon de volgende keer zullen we dan gewoon direct de melk opdrinken? Ja, en toen was de kus en een knuffel en toen was het klaar. Ik hoop dat je hier misschien een stukje erkenning in vindt. En dat het je misschien ook een stukje richting geeft hoe je zulke situaties kunt aanpakken. Dat ging bij mij ook niet in één keer vlekkeloos. Maar ik weet wel dat kinderen heel erg gebaad zijn bij hele duidelijke grenzen. En als ze dat weten, dan weten ze ook wat ze aan papa of mama hebben. En als die grens tienduizend keer verandert, dan is het letterlijk de veilige haven waar ze op kunnen bouwen, valt letterlijk weg. Dus ik denk dat dit ook heel belangrijk is om echt als ouders je grens aan te geven en daar ook achter te blijven staan, hoe zwaar en hoe lastig dat het soms ook is. En het was vanmorgen gewoon echt even op de blaren zitten. Maar ik ben heel blij dat ik dat ik het doel voor ogen ben gaan houden waarom ik dit deed en. Ze wordt bijna vier. Dat je er best wel veel dingen uit kunt leggen. Maar ook bij haar zit er dan ja, zit er ook wel frustratie en is ze gewoon heel verdrietig. Maar ze leert hier wel van. En ze weet dat ze de volgende keer gewoon haar melk direct op moet drinken. Want ze weet ook dat mama het niet meer warm maakt. Deze podcast was gewoon iets korter dan de vorige. Maar ik denk wel van ik wou jullie hierin meenemen omdat ik denk dat heel veel ouders deze situaties herkennen en dat het soms echt heel veel strijd kan opleveren. Maar ik hoop dat je er wat aan hebt. En nogmaals, ik doe ook echt niet alles als moeder zijn er goed. Maar ik had hier vanmorgen wel een heel goed gevoel over. En daarom wou ik deze situatie even met jullie delen. Heel erg bedankt voor het luisteren. En mocht je hier nou wat aan hebben gehad, dan zou ik het heel leuk vinden dat je deze podcast even beoordeelt en dat je mij blijft volgen. En dan komen er nog meer mooie tips en inzichten. Nou, heel graag tot de volgende keer. Doe.